Αρχική > Πολιτική > Υπερκομματική – εξωκομματική διακυβέρνηση, εθνικής – κοινωνικής διάσωσης!

Υπερκομματική – εξωκομματική διακυβέρνηση, εθνικής – κοινωνικής διάσωσης!

10/02/2013

δορυφορικά ΕλλάδαΗ ασκούμενη τροϊκανή κατοχική πολιτική, όπως όλου ζούμε και γνωρίζουμε:

  • Ταμειακά κατευθύνεται αποκλειστικά στους δανειστές, διασώζει  αποκλειστικά τους τραπεζίτες, κατεδαφίζει αποκλειστικά τις κοινωνικές παροχές.
  • Κατατείνει στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και οδηγεί στην αυτοκτονία και στην περιθωριοποίηση χιλιάδες συμπολίτες μας.
  • Είναι η ληστρική εξόντωση μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση της κοινωνίας που ανέδειξε τον ανθρωπισμό στον πλανήτη.

Συνεπώς είναι ανάγκη επιβίωσης αλλά και υποχρέωση έναντι ολόκληρης της ανθρωπότητας να διασωθεί η Ελλάδα και ο ελληνισμός. Είναι το καθήκον όσων είναι και αισθάνονται Έλληνες, σήμερα. Όσων πιστεύουν στην αξία του ανθρώπου και της συνείδησής του. Δεν έχουν κανένα νομικό δικαίωμα αυτοί που διέφθειραν το πολίτευμα, κανένα ηθικό έρεισμα αυτοί που εκμαύλισαν τον λαό, να νουθετούν και να νομοθετούν. «Βάφουν τις γραβάτες τους» με αίμα και δάκρυα ανυποψίαστων αθώων. Είναι έκπτωτοι και καθοδεύουν υπόδικοι.

Η ελληνικότητα της ιστορίας μας, η αναγεννητική ιδιότητα του ελληνισμού από τις στάχτες του, τροχιοδρομούν την σωτηρία μας σήμερα: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ! Διότι μόνον έτσι και μόνο τότε διασώθηκε το έθνος μας μεγαλουργώντας για την ανθρωπότητα. Και η διάσωση της Ελλάδας σήμερα, θα προσφέρει ανάσα και λύση στην παγκόσμια κοινότητα. Που την αφαιμάζει και διαμελίζει, σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη, η ακόρεστη τυφλή απληστία του νεοφιλευθερισμού, η απρόσωπη τοκογλυφική τραπεζοκρατία. Μόλις 5 χρόνια από τη χρηματοπιστωτική κατάρρευση του 2007-2008.

Σήμερα τι μπορεί να προταχθεί έναντι της επιβίωσης, της αξιοπρέπειας, της δικαιοσύνης; Ποιά ιδεολογία και ποιά αρχή αξίζει παραπάνω από κάθε συμπολίτη μας; Ποιός εθνικισμός και ποιός διεθνισμός μπορεί να διασπάσει τη διάσωση της κοινωνίας μας; Ποιά δικαιώματα και ποιά καθήκοντα μπορούν να προταχθούν έναντι της διάσωσης της πατρίδας μας; Ποιά μικρότητα και ποιά ιδιοτέλεια  μπορεί να στερήσει από το κοινό συμφέρον κάθε διατιθέμενη προσφορά; Ποιά ΣΥΡΙΖΑ, ποιά ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ποιά ΑΝΕΛΛ και ποιά ΚΚΕ, ποιό κόμμα ή ποιό δημόσιο πρόσωπο, τολμά να είναι πάνω από την Ελλάδα και το Λαό; Ποιό δέντρο σώζεται όταν καίγεται το δάσος; Και, πώς σώζεται ένα κατάξερο χωράφι αν πέσει έστω μια σπίθα;

Χρειαζόμαστε κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας. Κυβέρνηση υπερκομματικής στήριξης, εξωκομματικής στελέχωσης, ειδικού σκοπού και προσδιορισμένης διάρκειας. Ώστε να εργαστεί και επιτύχει:

  1. Αναδιαπραγμάτευση και δημόσιο έλεγχο του κρατικού χρέους, με προσωρινή διακοπή πληρωμών τοκοχρεολυσίων.
  2. Άμεση ανακήρυξη και οριοθέτηση της ελληνικής Α.Ο.Ζ. . Ταχύτατη τιτλοποίηση όσων κοιτασμάτων εντοπισθούν πρώτα. Πρόσληψη ως συμβούλου και αναδόχου της Deutsche Bank κ.ά. πολυεθνικών με όρους αμοιβαία επωφελείς.
  3. Κατεπείγουσα εξασφάλιση ελάχιστου μισθού και προνοιακού επιδόματος, μέσα από μισθώσεις στο Αιγαίο λιμένων, ναυπηγείων και πεδίων στρατιωτικών ασκήσεων σε μεγάλες και ισχυρές δυνάμεις, όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ισραήλ κ.ά. με αμοιβαία ωφέλεια και σεβασμό κυριαρχίας.
  4. Συμφωνία αποπληρωμής των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων.
  5. Δημοψήφισμα για νέο ( ή αναθεωρημένο ) Σύνταγμα που να κατοχυρώνει τη διαρκή ενεργητική και καθολική συμμετοχή των πολιτών, την πραγματική και αληθινή δημοκρατία.

Ποιός θα αναλάβει αυτή την πρωτοβουλία; Να υποχρεώσει, να εξαναγκάσει, τους πάντες σε ενότητα και συνεργασία για την πατρίδα και τον λαό μας;

Υπήρξε ένα πρώτο δείγμα στις πρόσφατες ψηφοφορίες για τους υπόδικους της λίστας Lagarde. Ας σπεύσουμε, πριν κατρακυλήσουμε και στον αλληλοσπαραγμό.

Νίκος Καραβαζάκης.

Δημοσιεύθηκε 10/2/2013 στις 22.51

Advertisements
Κατηγορίες:Πολιτική
  1. Τάσος Κοταράς
    12/02/2013 στο 12:21

    Συμφωνώ γενικά στα περισσότερα, αλλά πρέπει να επισημάνω έναν κίνδυνο: Να πέσουμε θύματα της αυταπάτης ότι είμαστε στην κατάσταση αυτή κυρίως λόγω της συνομωσίας διαφόρων διεθνών κύκλων, και ότι αν αποτυνάξουμε τον ζυγό, τότε θα λυθούν όλα τα προβήματά μας. Φυσικά συμφωνώ ότι πολλοί θέλουν να μας εκμεταλλευτούν, επίσης πιστεύω ότι το φάρμακο που μας δίνουν είναι λάθος, αλλά για να πειστώ ότι υπάρχει προοπτική πέρα από αυτό που βιώνουμε τώρα πρέπει να μας την εμπνεύσει κάποιος. Αλλοιώς η φράση «ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ» τι νόημα έχει; Πάνω σε τι να ενωθούμε;

    Οι προτάσεις που δίνονται είναι απλά ευχολόγια… ΟΚ, όλοι θέλουμε να γίνουμε το κέντρο του κόσμου. Όλοι θέλουμε π.χ. να βρούμε πετρέλαιο και να γίνουμε αυτόματα πλούσιοι, αλλά δυστυχώς υπάρχουν και άλλοι με συμφέροντα σε αυτήν την υπόθεση. Θα πρέπει λοιπόν αντί να λέμε απλά ότι πρέπει αύριο κιόλας να οριοθετήσουμε την ΑΟΖ, να προτείνουμε ΠΩΣ θα το κάνουμε, δηλαδή ποιές συμμαχίες να αναπτύξουμε, ποια επιχειρήματα να προτάξουμε, ποιούς να εκβιάσουμε και ποιούς να πείσουμε. Οι Ρώσσοι ή οι Κινέζοι θα ήθελαν να μας βοηθήσουν; Το ξέρουμε αυτό; Αν ναι, τι ανάλλαγμα θα ήθελαν από εμάς; Μήπως χειρότερα από αυτά που ζητάνε π.χ. οι Γερμανοί; Τι αντίποινα θα μας κάνει το ΝΑΤΟ αν δώσουμε στρατιωτικές βάσεις π.χ. στους Ρώσσους;
    Εδώ ακόμα και πανίσχυρες χώρες δεν είναι πάντα σε θέση να κάνουν αυτό που θέλουν και αναγκάζονται να ελλίσσονται, πόσο μάλλον εμείς λόγω του μεγέθους μας και της κατάστασης που βρισκόμαστε τώρα. Τίποτα δεν δίνεται τζάμπα δυστυχώς (ή ευτυχώς).

    Νόμιζω λοιπόν ότι για να πετύχουμε κάτι από αυτά που προτείνονται και πολλά περισσότερα, χρειάζεται σχέδιο αλλά για να είναι και αυτό έγκυρο και ικανό να πείσει μέσα και έξω , θα πρέπει πιο πριν να εντοπίσουμε τι μας έφερε ως εδώ, τι έφταιξε και είμαστε της καρπαζιάς και να αρχίσουμε να ισχυροποιούμε την Ελλάδα αλλάζοντας δομές και νοοτροπίες, ξεκινώντας από τον εαυτό μας. Έπειτα θα έρθουν όλα: Και οι κατάλληλες συμμαχίες και η διπλωματική επιρροή και η ανάπτυξη και η δικαιοσύνη και η εθνική υπερηφάνεια.
    Αν αντίθετα μείνουμε στην άρνηση και στην καταδίκη της συνομωσίας (πραγματικής ή φανταστικής), στις εθνικοπατριωτικές κραυγές, στα ευχολόγια και στις εύκολες λύσεις, τότε δεν μας σώζει τίποτα.

    Συπερασματικά, συμφωνώ ότι πρέπει να ενωθούμε, αλλά η ένωση δεν θα είναι σε μια λίστα προτάσεων τύπου προεκλογικών εξαγγελιών, αλλά σε μία λίστα Αρχών πάνω στην οποία θα χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία, ένα καλύτερο κράτος και έτσι θα συμβάλλουμε στη δημιουργία και ισχυροποίηση ενός υγιούς πατριωτικού φρονήματος. Αυτό το πατριωτικό φρόνημα θα αποτελέσει τελικά τη βάση να ενωθεί ο λαός που τώρα είναι διεσπαρμένος σε συντεχνιακά μικροσυμφέροντα και στα πρόθυρα του εμφυλίου (είτε βρούμε πετρέλαιο είτε όχι).

    • 12/02/2013 στο 15:06

      Συμφωνώ κι εγώ με τις παρατηρήσεις και τις επιφυλάξεις σας. Πάντως αν ανατρέξετε σε δημοσιεύσεις μας θα αντιληφθείτε πως έχει καταβληθεί εργασία και έχει παράξει μελετημένες προτάσεις μόνον που διατυπώνονται αρκετά συνοπτικά-είναι γεγονός-για λόγους ευκολίας σε πρώτη ανάγνωση. Όποτε θέλετε μπορούμε να συζητήσουμε περαιτέρω.
      Νίκος Καραβαζάκης.

      • Τάσος Κοταράς
        12/02/2013 στο 15:38

        Παρακολουθώ κάποιο καιρό το blog και ξέρω ότι αυτά που λέτε δεν είναι καθόλου ελαφριά. Επεσήμανα έναν κίνδυνο όμως, να γίνει ένα κίνημα μια μικρογραφία ενός κόμματος που απλά συναγωνίζεται στο ποιό θα έχει τα καλύτερα συνθήματα.

        Επίσης τονίζω την ανάγκη, όσοι είμαστε εκτός του παραδοσιακού και σάπιου πολιτικού συστήματος να ξεκινήσουμε να θέτουμε στο τραπέζι αξιακά ζητήματα. Διαφορετικά, τα κόμματα με τους καλοπληρωμένους (από εμάς…) επικοινωνιολόγους, τα διεφθαρμένα ΜΜΕ και η διαπλεκόμενη άρχουσα τάξη θα μας τρώνε λάχανο συνέχεια: Πάντα θα αποδεικνύονται πιο γοητευτικοί και πιο μάγκες. Για να τους πολεμήσουμε, θα πρέπει να τους απογυμνώσουμε από τα όπλα τους.

        Για να μην μιλάω στον αέρα, θα πρότεινα λοιπόν να θέσουμε ζητήματα όπως:

        1. Διαμόρφωση ενός νέου Συντάγματος μετά από ανοιχτή συζήτηση. Ένα από τα βασικά άρθρα οφείλει να προβλέπει συγκεκριμένες κυρώσεις (π.χ. παύση της κυβέρνησης, κτλ.) αν αρνείται να συμμορφώνεται στο Σύνταγμα και τους νόμους.
        2. Διαφάνεια διαχείρησης του δημόσιου πλούτου (από τους δήμους μέχρι την κεντρική κυβέρνηση). Διαφάνεια επίσης και για τα περιουσιακά στοιχεία του καθενός από εμάς τα οποία πρέπει να είναι ανοιχτά τουλάχιστον σε κάποιο αυτόματο και αδιάβλητο σύστημα διασταυρώσεων.
        3. Δυνατότητα δημιουργίας υπερκομματικών επιτροπών για κάποιο θέμα από άτομα επιλεγμένα από τον λαό, οι εργασίες των οποίων θα είναι ανοιχτές και οι οποίες θα μπορούν να υποβάλλουν σχέδια νόμου ή ακόμα και να χαράζουν τα πλαίσια της μακροπρόθεσμης πολιτικής.

        Θα μπορούσα να επεκταθώ περισσότερο σε αυτά μια άλλη φορά.

      • 12/02/2013 στο 15:47

        Συμφωνούμε μαζί σας και ευχαριστούμε για την εκτίμησή σας.
        Ν.Κ.

  2. M.Τ.
    12/02/2013 στο 00:35

    Συμφωνώ κι’εγώ με το σημερινό άρθρο του Νίκου. Εμείς πρέπει να κάνουμε όλα αυτά
    πράξη τώρα και αυτό είναι το δύσκολο.

  3. Αλέξανδρος Λεονταρίτης
    11/02/2013 στο 16:16

    Καλημέρα Νίκο ΚΑΛΗΜΈΡΑ
    Σε γνώρισα την 9/4/2011 όταν επί σκηνής του Θεάτρου στο Δημοτικό σχολείο Αναβύσσου διεύθυνες την 1η εκδήλωση της Ομάδας Ανεξαρτήτων Πολιτών Σαρωνικού, «Ο.Α.Π.Σ.» με ομιλητές τους: Συνταγματολόγο Κασιμάτη, Βουλευτή Σακοράφα, Λόγιο Χαραλαμπίδη και περί τους 280 συντοπίτες μας θεατές. Η επιστημονική σαφής και καθάρια ομιλία του σημαντικότερου όλων των Ελλήνων Συνταγματολόγων, ΔΆΣΚΑΛΟΥ Κασιμάτη, με ώθησε εκείνη την μέρα να γίνω μέλος αυτής της Σπουδαίας, Μοναδικής θα έλεγα ανά την Ελλάδα ολιγομελούς Ομάδας και είμαι υπερήφανος γι’ αυτό.
    Το απόφθεγμα που χαρακτηρίζει το «ΒΉΜΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΎ», «Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά» το ‘χω κι’ εγώ Φάρο και Οδηγό στη σκέψη μου από την βρεφική μου ηλικία, θα έλεγα, τότε τον Δεκέμβρη του 1944. Έτυχε να σας εξηγήσω πριν λίγο καιρό τους λόγους και την ιστορία που με ανάγκασαν να συλλογιέμαι έτσι ακριβώς, ΕΛΕΎΘΕΡΑ.
    Σχεδόν από την πρώτη στιγμή που σε γνώρισα διαπίστωσα ότι ως επιστήμων οικονομολόγος ήσαι ένας από εκείνους που μετριούνται στα δάκτυλα της μιας χειρός. Παράλληλα όμως είδα ότι, ίσως, λόγω της επιστημονικής σου κατάρτισης έχεις αποκτήσει και τεράστιες ικανότητες διορατικού, διοργανωτή, εκτιμητή, προσηλωμένου, πλεονεκτήματα όλα που πρέπει να έχει ένας Ηγέτης. Πολλές φορές όμως μέχρι σήμερα σε είδα να μετράς, όπως ακριβώς κάνουν οι επιδέξιοι, το Χρήμα, πολύ σωστά βέβαια και με μεγάλη ακρίβεια στους τεράστιους αναλυτικούς λογαριασμούς σου, κι’ εσύ κάποτε, με την μέθοδο του πονηρού Μπακάλη:. -Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι κι’ έξι το λαδόξυδο….
    Στο σημερινό σου άρθρο το βλέπω καθαρά για πρώτη φορά ότι δέν μετράς πια το χρήμα, τα Ευρώ, τα Δολάρια, τις Δραχμές, τις Μετοχές, τα Ομόλογα και τα κάθε είδους τέτοια κωλόχαρτα που δέν είναι τίποτε άλλο από μετράδια, ύψους, όγκου, βάρους, ουσίας, ΑΞΙΏΝ. Δηλαδή το σημαντικό είναι η ΑΞΊΑ, ο Άνθρωπος, η Πατρίδα, η Γή που πατάμε, τα Χωράφια μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας, οι πρόγονοί μας, η ΙΣΤΟΡΊΑ μας, ο Ιδρώτας μας, το αίμα μας και η πολύ ΜΕΓΆΛΗ ΑΞΊΑ ΉΜΑΣΤΕ ΕΜΕΊΣ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ. Και όχι τα παλιόχαρτα στα οποία σκόπιμα οι ΠΡΟΔΌΤΕΣ δίνουν αξία. Είναι σίγουρα ΚΆΛΠΙΚΗ τέτοια αξία.
    Φίλε Νίκο στο σημερινό σου, ανωτέρω, άρθρο μέτρησες σαν Άριστος Οικονομολόγος αλλά και ΆΞΙΟΣ ΗΓΈΤΗΣ τις πραγματικές ΑΞΊΕΣ!!!!!
    Είναι αλήθεια ότι «Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά».- Αλλά ατένιζε πάντα τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΈΣ ΑΞΊΕΣ και θα δεις ότι:. Όποιος βαδίζει στο ΣΤΌΧΟ του ΕΥΘΈΩΣ, ΣΤΑΘΕΡΆ και ΔΥΝΑΜΙΚΆ θα πετύχει τον ΣΤΌΧΟ του!!!!! Προχώρα λοιπόν κι’ εμείς μαζί σου.-
    Ο ειλικρινής φίλος σου Αλέκος

  1. 30/04/2016 στο 20:26
  2. 28/02/2016 στο 19:58
  3. 04/07/2015 στο 01:14
  4. 28/06/2015 στο 22:06
  5. 01/03/2015 στο 22:37
  6. 10/02/2015 στο 08:50
  7. 25/11/2014 στο 16:36
  8. 08/09/2014 στο 15:06
  9. 04/02/2014 στο 12:48
  10. 08/01/2014 στο 10:58
  11. 01/01/2014 στο 00:18
  12. 31/12/2013 στο 20:41
  13. 26/12/2013 στο 19:41
  14. 07/09/2013 στο 18:21
  15. 11/07/2013 στο 16:30
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: