Αρχείο

Archive for 09/02/2014

» «Η ΜΟΝΗ ΕΦΙΚΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ» «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Κύπρος κατεχόμενηΤο άρθρο του Δρα ΄Αρη Πετάση που ακολουθεί, είναι επίκαιρο όσο ποτέ.  Είναι μια αποστομωτική απάντηση σε όλους τους ανίκανους, δειλούς, ηττοπαθείς και ανιστόρητους «πολιτικούς» της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας και της διασποράς ακόμα,   οι οποίοι κάθε φορά που τους ζητάς να απεγκλωβιστούν από τα δεσμά της τρισκατάρατης τουρκο-βρετανικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, τρέχουν να δικαιολογηθούν χρησιμοποιώντας μάλιστα πατριωτικές κορώνες, ότι τάχατες αν την πετάξουν στο κάλαθο των αχρήστων και αλλάξουν πραγματικά για μια νέα απελευθερωτική στρατηγική, που κατά τα άλλα κάποιοι την πιπιλούν κάθε τρείς και μία στο αζημείωτο, θα μας εγκαταλείψει η… διεθνής κοινότητα!!!

Μοιραίοι  ηγέτες ήσαν και παραμένουν όλοι, ζωντανοί και πεθαμένοι, εφόσον δεν αποκηρύττουν την τρισκατάρατη τουρκοβρετανική διζωνική. Και μοιραία η Κύπρος θα τουρκοποιηθεί αν αφεθούν να συνεχίσουν. Τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική κατανάλωση ικανοποιώντας ξένα και τουρκικά συμφέροντα.

Με τέτοια υποδούλωση στην  υποστήριξη στην ΔΔΟ και στα ξένα συμφέροντα το μόνο που κατάφεραν ήταν να κοροϊδεύουν για 40 χρόνια το λαό με αποτέλεσμα να τον φέρουν στο σημερινό χάλι όπου η Τουρκία ήδη με την ξενοκίνητη αυτή πολιτική τους, όπου νάναι θα περάσει το έλεγχο πάνω της και της υπόλοιπης ελεύθερης προς το παρόν Κύπρου. Μόνο ας δει ένας τι γίνεται στην Πάφο με τους Μουσουλμάνους που προσθέτουν τζαμιά στα αυθαίρετα και οι αρχές δεν τολμούν να τα κατεδαφίσουν,  όπως π.χ. έκανε σε μια νύχτα κάποτε, ο Γ. Βασιλείου στο GovernorsBeach  για κάποια «εξοχικά» δικών μας…

Φανούλα Αργυρού Λονδίνο.

 

 

“Η ΜΟΝΗ ΕΦΙΚΤΗ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ”

Δρα Άρη Πετάση*

Μιλώντας τελευταία για το εθνικό μας θέμα με υψηλόβαθμο ξένο διπλωμάτη του ανάφερα πως εμείς θα ψηφίσουμε υπέρ μιας λύσης επιβίωσης στον τόπο μας και μόνο εφόσον αυτή: α.) είναι πλήρως δημοκρατική, ακριβώς όπως ισχύει σε όλες τις χώρες της ΕΕ (ώστε να είναι και βιώσιμη και δίκαιη) β.) διασφαλίζει την απρόσκοπτη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και γ.) μας εξασφαλίζει πως η Τουρκία θα φύγει από την Κύπρο και δεν θα ξαναέλθει: όχι στο δικαίωμα στάθμευσης Τούρκικων στρατευμάτων και όχι στις «εγγυήσεις».  Ιδού η απάντηση του συνομιλητή μου διπλωμάτη: «η Τουρκία δεν δέχεται τίποτα από αυτά που μου είπες και έτσι η μόνη εφικτή λύση για τώρα είναι αυτή της Τουρκίας.»  «Τότε,» συνέχισα, «η Τουρκία δεν θα πάρει την υπογραφή μας που η ίδια  θέλει τόσο πολύ ώστε να νομιμοποιήσει όσα πήρε με την βία και την κατοχή .»  «Συμφωνώ απόλυτα πως η υπογραφή σας είναι το πανίσχυρο σας  όπλο,» μου είπε.  

Διαβάζοντας το εξαίρετο βιβλίο του καθηγητή του Kings College London, Roderick Beaton με τίτλο, ByronsWar” (Cambridge University Press) αντιλήφθηκα πως η επικοινωνιακή απάτη του δήθεν διλλήματος μεταξύ “εφικτού” και “ευκταίου” υπήρχε και κατά την διάρκεια επικού αγώνα 1821-32.  Η επιλογή τότε ήταν μεταξύ: α.) του “εφικτού” κάποιας αυτονομίας για την Ελλάδα που στην ουσία θα την έβαζε υπό τον πλήρη έλεγχο της Τουρκίας (τα ίδια περίπου αποτελέσματα όπως αυτά μιας “εφικτής” διζωνικής-δικοινοτικής λύσης) και β.) του “ευκταίου” της πλήρους ελευθερίας της Ελλάδος.  Μεταξύ των θιασωτών του “εφικτού” δυστυχώς ήταν και πολλοί οπλαρχηγοί  που υποστήριζαν την συγκεκριμένη επιλογή για δικούς τους ιδιοτελείς λόγους. Οι υποστηριχτές του “ευκταίου” (της πλήρους ελευθερίας της Ελλάδος) αποτελούνταν από τις ευγενέστερες και πιο ανιδιοτελείς προσωπικότητες του αγώνος, μεταξύ των οποίων και ο πρίγκιπας Δημήτριος Υψηλάντης (απόφοιτος των στρατιωτικών σχολών της μετα-επαναστατικής Γαλλίας,) οι μεγάλοι φιλέλληνες LordByron και PercyShelly και οι διανοούμενοι της Πόλης αλλά και της διασποράς (τον τότε καιρό διανοούμενος και  πατριώτης αποτελούσαν συνώνυμες λέξεις!)  Η ομάδα Υψηλάντη, λόγιων, κτλ γνώριζαν με βεβαιότητα πως το “εφικτό” τελικά θα κατέληγε σε εθελούσια υποδούλωση με την ψήφο/σφραγίδα των σκλαβωμένων Ελλήνων.  Έτσι, εισηγούνταν αντοχή, καρτερία και τόλμη και όχι στην ηττοπάθεια. Δεν είναι ανάγκη να αναφέρω πως οι τότε υποστηρικτές του “εφικτού” και ηττοπαθείς κατηγορούσαν την ομάδα του “ευκταίου” σαν αιθεροβάμονες. Ευτυχώς, τελικά πρυτάνευσε ο πατριωτισμός και το αίσθημα αυτοσυντήρησης.   

 Το εφικτό αυτή την στιγμή ισοδυναμεί με την λύση που θέλει Τουρκία. Τίποτα άλλο.  Οι θέσεις της Τουρκίας υποστηρίζονται και από τις φίλες προς αυτή χώρες για τα δικά τους συμφέροντα.  Επιθυμούν διακαώς να αποενοχοποιηθεί η Τουρκία χωρίς να χάσει κανένα κεκτημένο της εισβολής.  Και κυρίως, να οδεύσει προς ένταξη στην ΕΕ και να καταστεί παίχτης στους δικούς μας ενεργειακούς πόρους πράγμα που θα ωφελήσει και τις συγκεκριμένες χώρες (έλευση αγωγού μέσω Τουρκίας και    φθηνότερη ενέργεια.)  Ευτυχώς για μας απαραίτητο στοιχείο της λύσης αποτελεί η υπογραφή μας.  Γι’ αυτό και γυροφέρνουν οι διάφοροι δήθεν διαμεσολαβητές  πιέζοντας για γρήγορη «εφικτή λύση» που θα ξεκλειδώνει για την Τουρκία και τους φίλους της το ντουλάπι με τον χρυσό.  

Η θέση πως, «εφόσον υπογράψουμε εφικτή λύση ελευθερώνουμε την Κύπρο από την Τουρκία» αποτελεί ψευδαίσθηση για να μη πω, και ας μου επιτραπεί ο όρος, μωρία.  Η υπογραφή μας τώρα θα μας υποδουλώσει μέχρι να φύγουμε για πάντα από την Κύπρο, εναγείς της ελληνικής ιστορίας μας. Το όλο σκηνικό του “εφικτού” είναι ήδη καλά στημένο και το μόνο που απουσιάζει είναι η πολυπόθητη για την Τουρκία και τους φίλους της υπογραφή μας ώστε να ανοίξει η οδός προς τα Κυπριακά κοιτάσματα ενέργειας.  Με την υπογραφή μας υπέρ του “εφικτού” θα καταστούμε ο μόνος λαός στην ιστορία που θα υποδουλωθεί  με την δική του ψήφο κατατρεγμένος από τις κατάρες των ένδοξων προγόνων του.  

* Ο δρ Άρης Πετάσης είναι μέλος του Board of Trustees, International Fund, Moscow State Aviation University

 

 

Κατηγορίες:Πολιτική

Η κομματοκρατία να σπάσει από τους Αθηναίους.

09/02/2014 2 Σχόλια

Αθήνα!Ο κομματισμός ( ξανά ) απειλεί τον Δήμο της Αθήνας και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Όλα τα κόμματα της Βουλής ανακοινώνουν υποψηφίους για τον Δήμο της Αθήνας από το «μαντρί» τους. «Μαυρογιαλούροι» και υβρίδια των κομματικών γραφείων, έρχονται να «περισώσουν» αυτά που οι δικές τους παρατάξεις έχουν καταστρέψει δεκαετίες τώρα στην βαριά κακοποιημένη Αθήνα.

Οι δημότες της Αθήνας, αυτή την φορά όμως, δεν παγιδεύονται στις σειρήνες ή στην απογοήτευση της  αποχής. Ούτε πρόκειται να εγκλωβιστούν σε κομματικές ή ιδεολογικές «στάνες».

Με την ψήφο τους μπορούν να καταδικάσουν την κομματοκρατία και την διαφθορά που έφερε 167 εκατομμύρια ευρώ χρέος στην Αθήναhttp://news.in.gr/economy/article/?aid=1231293596. Να καταδικάσουν αυτούς που προκάλεσαν πτωχεύσεις και απολύσεις, διάλυση της Κοινής Ωφέλειας, αυτούς που επέτρεψαν την  πλημμύρα παράνομων αλλοδαπών και μεταναστών, την εκτόξευση της εγκληματικότητας. Αυτούς που απερίσκεπτα κατασκευάζουν  ισλαμικό τέμενος  και προβοκατόρικα υπόσχονται «2 τζαμιά σε κάθε γειτονιά» ( Καμίνης 4/4/2013 ).

Μπορούν επίσης να καθηλώσουν και όλους όσοι υστερόβουλα εκμεταλλεύονται την απελπισία και την αηδία των πολιτών για να σπείρουν τον διχασμό και τη μισαλλοδοξία, αποσκοπώντας σε σκοταδιστικά πρότυπα και ιδέες, μακράν εκτός της ελληνικής φωτεινής ιστορικής πορείας.

Επειδή οι δημοτικές στις 18 Μαΐου θα είναι εκλογές απόρριψης της μνημονιακής καταστροφής και λεηλασίας του λαού και της πατρίδας μας, μπορεί να σημάνουν νέα αρχή για την Αθήνα. Και μία καινούρια αρχή στην Αθήνα φυσικά διαχέεται σε όλη την Ελλάδα.

Γι’ αυτό η πρόταση της δημοτικής κίνησης «ΑΚΟΜΜΑΤΙΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ» να εκλεγεί δήμαρχος ο αδέκαστος, ακομμάτιστος, δημοκράτης και πατριώτης, τ. εισαγγελέας κ. Ι. Σακκάς, πρέπει πάνδημα να υπερψηφιστεί. Διότι εγγυάται την τάξη και τη νομιμότητα, την δημοκρατία και την διαφάνεια. Πρέπει να βρεθεί στον Β’ εκλογικό γύρο ενώνοντας ΟΛΟΥΣ τους δημότες.

Φτάνει η ώρα να γίνει επανεκκίνηση της πολιτικής ζωής μας και η Αθήνα μπορεί να ξαναλάμψει, με δημοκρατία και δημιουργία, με πνεύμα και πολιτισμό, ελληνικό.

Νίκος Καραβαζάκης.                                                                                                                                                                                            9/2/2014

Κατηγορίες:Δημοτικά, Πολιτική

» Νοημοσύνη και Κυβερνοπόλεμος. «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ν. Λυγερός

Ν.Λ. στην ημεριδα 14 1 2012Στον κυβερνοπόλεμο, η απόσταση δεν έχει ουσιαστικά νόημα και η προσέγγισή μας πρέπει να είναι τοπολογική. Επί του πρακτέου, αυτό που έχει σημασία είναι καθαρά ο χρόνος. Και στην κρυπτασφάλεια αυτός είναι ο σημαντικός και κυρίαρχος παράγοντας γιατί η ασφάλεια έχει ημερομηνία λήξης, αφού κάθε κώδικας σπάζεται και το σπάσιμο είναι αποκλειστικά θέμα χρόνου. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να αναζητούμε την πληρότητα. Έτσι εισχωρούμε στο πλαίσιο του Popper σε συνδυασμό με τον Kuhn, αλλά ακολουθούμε την μεθοδολογία του Feyerabend. Επειδή δεν υπάρχει γραμμικότητα στην εξέλιξη αλλά ούτε και συνέχεια, η ασυνέχεια δημιουργεί προβλήματα στις προβλέψεις. Επίσης επειδή υπάρχει το πλαίσιο της ασύμμετρης απειλής που έχει ελάχιστο κόστος σαν κυβερνοπόλεμος, δεν επαρκούν οι ενδιάμεσες λύσεις και πρέπει να είναι έξυπνες. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζονται μεγάλα μέσα σε οικονομικό επίπεδο. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την νοητική αδράνεια και ν’ αναζητήσουμε την καινοτομία η οποία βασίζεται στην προσαρμοστικότητα και στην πλαστικότητα του εγκεφάλου μας. Έχει σημασία λοιπόν να αναπτύξουμε την στρατηγική μας και να μάθουμε πώς να μαθαίνουμε για να μπορέσουμε όχι μόνο να ανταποκριθούμε αλλά να έχουμε ανάδραση και ανθεκτικότητα στις επιθέσεις. Διότι δεν έχει αξία μόνο η επίθεση αλλά και το πώς καταφέρνεις και κρατάς μια θέση σε βάθος χρόνου. Η διαχρονικότητα είναι ο μόνος τρόπος να είσαι αξιόπιστος στον κυβερνοπόλεμο γιατί αποδεικνύεις με τρόπο βιωματικό ότι ξέρεις να επιβιώσεις και σε εχθρικό περιβάλλον. Συνεπώς μπορείς να περάσεις και στην αντεπίθεση, η οποία είναι η καλύτερη επίθεση, αφού έχει όλα τα δεδομένα. Έτσι ο κυβερνοπόλεμος σχετίζεται άμεσα με τη νοημοσύνη και δεν υπάρχει λόγος να θεωρούμε ότι δεν μπορούμε να παίξουμε ένα ρόλο ακόμα και αμυντικό για να προστατέψουμε τις αξίες μας.

Κατηγορίες:Ν. Λυγερός

» Ιγνατίου: Μαγειρεύουν λύση-ντροπή στην Κύπρο. «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Ιγνατίου Μ.

Ιγνατίου Μ.

Το 2004, όταν το Κυπριακό βρέθηκε στα πρόθυρα μιας ιστορικής ντροπής, με την προώθηση του Σχεδίου Ανάν, ο Μιχάλης Ιγνατίου ήταν από εκείνους που έδωσαν τη μάχη για να αποτραπεί ένας συμβιβασμός ο οποίος κάθε άλλο παρά τιμητικός ήταν για την Ιστορία της μαρτυρικής νήσου, και τις θυσίες των πολιτών της.

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, με τον Νίκο Αναστασιάδη να βρίσκεται κοντά σε συμφωνία για την επίτευξη μιας λύσης που επίσης κάθε άλλο παρά αξιοπρεπής φαντάζει, ο έγκυρος δημοσιογράφος αρθρογραφεί με τη γλώσσα της αλήθειας στο “Έθνος της Κυριακής”. Και γίνεται σκληρός, στην προσπάθειά του να αφυπνίσει συνειδήσεις, έστω και την τελευταία στιγμή.

“Η αποδοχή εκ μέρους του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας του κειμένου που έθεσε ενώπιόν του η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών Βικτόρια Νούλαντ δεν ήταν μια σοφή πράξη. Είναι μια πράξη για την οποία θα μετανιώσει, διότι οδηγεί την Κύπρο σε μεγάλες περιπέτειες.

Το κείμενο που αποδέχτηκε οδηγεί σε μια κλασική συνομοσπονδία, η οποία είναι ανάθεμα, όπως ανάθεμα είναι και η διχοτόμηση.

Βγάζω το καπέλο στον κ. Αναστασιάδη, διότι έκρυβε με επιμέλεια τις πάγιες, γνωστές θέσεις του. Έκρυψε τα αισθήματά του, διότι οι θέσεις του για το Κυπριακό, που είναι και πιο προχωρημένες από το φιλότουρκο Σχέδιο Ανάν, είναι βαθιά ριζωμένες στην καρδιά του.

Η μόνη παρηγοριά για όσους επιμένουν να υποστηρίζουν λύση βάσει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, είναι ότι ο κ. Αναστασιάδης είναι υποχρεωμένος να θέσει σε δημοψήφισμα το όποιο σχέδιο καταλήξει με τον κατοχικό ηγέτη.

Στην ουσία θα είναι δημοψήφισμα και για τη μέχρι τότε πορεία του ως Προέδρου της Κύπρου. Εάν χάσει στο δημοψήφισμα, θα πρέπει να παραιτηθεί και να προκηρύξει εκλογές. Εάν αυτή τη φορά κερδίσει το “ναι”, απλά ο ίδιος θα αυτοαναγορευτεί σε πρόεδρο της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Διότι το νησί θα έχει παραδοθεί στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας”, επισημαίνει μεταξύ άλλων με το άρθρο του στο “Έθνος της Κυριακής” ο Μιχάλης Ιγνατίου.

http://ysterografa.gr/

Κατηγορίες:Πολιτική

» Ελβετία: «Όχι» στην μαζική εισροή μεταναστών. «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΕλβετίαΟι Ελβετοί είπαν σήμερα “ναι” στο “τέλος της μαζικής εισροής μεταναστών”, σύμφωνα με την εκτίμηση του ινστιτούτου δημοσκόπησης Gfs για το αποτέλεσμα του κρίσιμου δημοψηφίσματος για το μεταναστευτικό, που δόθηκε στη δημοσιότητα το μεσημέρι.

“Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις μας, το 50,4% των ψηφοφόρων είπε ναι”, δήλωσε ο Κλοντ Λονγκσάμπ του ινστιτούτου GfS και πρόσθεσε ότι το περιθώριο σφάλματος είναι συν/πλην 0,7%.

Απομένει ακόμη η καταμέτρηση των ψήφων από δύο μεγάλα καντόνια, της Ζυρίχης και της Βέρνης.

Οι κάτοικοι της Ελβετίας κλήθηκαν σήμερα να αποφασίσουν σε δημοψήφισμα για την επιστροφή στο παλαιό σύστημα εισόδου μεταναστών στη χώρα με βάση τις ποσοστώσεις.

Η Ελβετία, μια χώρα 8 εκατομμυρίων κατοίκων περικυκλωμένη από χώρες της ΕΕ, δεν ανήκει στην Ένωση.

Έχει όμως υπογράψει διμερείς συμφωνίες, ύστερα από πενταετή διαπραγμάτευση, αποδεχόμενη να ανοίξει την αγορά εργασίας της στα 500 εκατομμύρια των κατοίκων της ΕΕ. Όταν τέθηκε σε ισχύ το σύμφωνο ελεύθερης κυκλοφορίας –κάτι που έγινε σταδιακά από το 2002– οι ελβετικές αρχές είχαν ανακοινώσει ότι οι αφίξεις μεταναστών έφταναν το πολύ τις 8.000 ετησίως. Σήμερα ωστόσο η Ελβετία υποδέχεται κάθε χρόνο 80.000 ξένους εργαζόμενους γεγονός που έχει προκαλέσει την οργή του λαϊκιστικού δεξιού κόμματος SVP/UDC, του μεγαλύτερου στο ελβετικό κοινοβούλιο.

Το κόμμα ανέλαβε πρωτοβουλία καταφέρνοντας να συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών για τη διοργάνωση δημοψηφίσματος κατά της μετανάστευσης.

http://ysterografa.gr/international-news/elvetia-oxi-stin-maziki-eisroi-metanaston

Κατηγορίες:Πολιτική

» Η ώρα της αλήθειας για Κύπρο και Ελληνισμό: Το Κυπριακό εισέρχεται στην τελική του φάση. «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ελληνική ΑΟΖ 2Του Νίκου Σταματάκη

Η αποδοχή του κοινού ανακοινωθέντος από τον πρόεδρο της Κύπρου κ. Αναστασιάδη κάτω από την καταθλιπτική πίεση των ΗΠΑ (και με την συγκατάβαση της Αθήνας), βάζει το Κυπριακό στην τελική του φάση, ανεξάρτητα από την κατάληξη των διαπραγματεύσεων που αναμένεται να αρχίζουν στις επόμενες μέρες.

Το κοινό ανακοινωθέν δίνει το περίγραμμα μιας κυριολεκτικά «μπάσταρδης» ιδέας «διττής κυριαρχίας» που όμοιό της δεν συναντάται στο διεθνές δίκαιο, την οποία οι «μαθητευόμενοι μάγοι» της αμερικανικής διπλωματίας ονομάζουν «δημιουργική ασάφεια». Με το κοινό ανακοινωθέν περιορίζονται τα δυνητικά καταληκτικά σενάρια των επερχόμενων διαπραγματεύσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο τέλος της διαδικασίας αυτής οι Τ/Κ θα έχουν – με την δική μας υπογραφή – αναβαθμιστεί σε κρατική οντότητα. Αυτό ας το κρατήσουμε στο κέντρο της σκέψης μας για τα περαιτέρω.

Αλλά προτού εισέλθουμε στις πιθανές απολήξεις της διαπραγμάτευσης, θα θέλαμε να θέσουμε προς όλους τους εμπλεκόμενους (και κυρίως στην αθυρόστομη κα Νούλαντ) το εξής ερώτημα: Θα τολμούσαν ποτέ να προτείνουν μια τέτοια εκτρωματική έννοια «διττής κυριαρχίας» στο – πολύ επίκαιρο – θέμα της απόσχισης της Καταλωνίας από την Ισπανία.  ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ.  Θα πρότειναν είτε δύο ξεχωριστές κυριαρχίες – Ισπανία και Καταλωνία (με την δεύτερη να μην έχει καθόλου βέβαιη την είσοδο στην ΕΕ), είτε μια και μοναδική κυριαρχία (Ισπανία) με μια αυτόνομη ή ημιαυτόνομη Καταλωνία (όπως ισχύει τώρα). Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η Καταλωνία ως Καταλωνία δεν θα είχε δικαίωμα να συναποφασίζει για κυριαρχικά δικαιώματα και ειδικά για την ΑΟΖ της Ισπανίας και την εκμετάλλευσή της – και αυτό τα λέει όλα… Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Πολιτική

» Η απάντηση στις προκλήσεις των τούρκων πολιτικών και νομικών. «

09/02/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Ιμίων νεκροίΤου Πέτρου Ι. Μηλιαράκη.
Με αφορμή την επέτειο των 18 χρόνων από τα «γεγονότα των Ιμίων», σκόπιμο είναι να υπάρξει μία απάντηση στους Τούρκους «νομομαθείς» και «πολιτικούς» ως προς τις «γκρίζες ζώνες» που επικαλείται και προβάλλει η Τουρκία.
Ενταύθα εκ προοιμίου επισημειώνεται ότι επουδενί υφίσταται «νομικό κενό» σε οποιαδήποτε Συνθήκη ρυθμίζει το νομικό καθεστώς του Αιγαίου, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου του 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Αθηνών το 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Ιδιαιτέρως δε ουδένα νομικό κενό καταλείπεται και από την τήρηση των Αρχών, προνοιών και δεσμεύσεων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όπως αυτό υιοθετήθηκε με τη Σύμβαση του Montiego Bay της Ιαμαϊκής του 1982.
Ειδικότερα:
Με την πριν από 18 ακριβώς έτη δημιουργία των γνωστών γεγονότων των Ιμίων (Ιανουάριος 1996), η τουρκική πλευρά εφεύρε και προέβαλε τον ισχυρισμό περί «γκρίζων ζωνών», με «νομικό επιχείρημα» ότι τα διεθνή κείμενα που δεσμεύουν τις δύο χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) αφήνουν «νομικό κενό» και δεν ρυθμίζουν δήθεν το καθεστώς όλων των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους! Διαβάστε περισσότερα…
Αρέσει σε %d bloggers: