Αρχείο

Archive for 12/04/2014

» Μικρά και Μεγάλα Κατεχόμενα. «

12/04/2014 1 Σχολιο

Αγία Σοφία.

Αγία Σοφία.

Ν. Λυγερός

Αν μερικοί από εσάς θεωρούν ότι υπάρχουν κατεχόμενα να ξέρουν ότι είναι μικρά κατεχόμενα, υπάρχουν και μεγάλα. Η Κωνσταντινούπολη είναι η μόνη πόλη στην Ελληνισμό που λέγεται Πόλη, έχει μεγάλη σημασία γιατί είναι μία μορφή ανωνυμίας. Είναι ανωνυμία αλλά επειδή είναι μοναδική ξέρουμε ακριβώς ότι είναι ονομασία. Αυτή η Πόλη κατάφερε σε διάρκεια να αποτελέσει το κέντρο μιας Αυτοκρατορίας που είναι η πιο μακρόχρονη του κόσμου.

Η Κωνσταντινούπολη είναι σημείο αναφοράς διαχρονικό, ξέρετε κάτι αν θέλετε να δώσετε ραντεβού σε κάποιον σε εκατό χρόνια, μπορεί μερικοί από εσάς να πουν στο σπίτι μου, στη γειτονιά μου. Θα δείτε ότι το πιο εύκολο και το πιο αποτελεσματικό είναι οι εκκλησίες για καλό ραντεβού. Από όλες αυτές τις εκκλησίες υπάρχει μία που είναι πιο ιδανική για τέτοια ραντεβού. Στην Κωνσταντινούπολη έχετε όλοι ένα ραντεβού με το μέλλον και το παρελθόν είναι η Αγία Σοφία. Η Αγία Σοφία δεν είναι η Αγία Σοφία, είναι η σοφία του Χριστού. Το εντυπωσιακό για μας είναι ότι σας λέει ο Ναός ότι δεν έχει ξεχάσει τίποτα. Η δομή του Ναού, η θέση του Ναού, η θέση της Κωνσταντινούπολης μέσα στον Ελληνισμό και στον Χριστιανισμό δεν είναι μία λεπτομέρεια και αν το σκεφτείτε ότι το οικουμενικό πατριαρχείο παραμένει εκεί, ενώ θα μπορούσε πολύ εύκολα να μετακινηθεί. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι παραμένει.

Υπάρχει άλωση της Κωνσταντινούπολης από το 1453, 29 Μαΐου την Τρίτη το πρωί κι εμείς οι Έλληνες μιλάμε ακόμα για αυτήν το 2014, αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε ικανοί να μην ξεχνάμε. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν γεννήθηκαν Έλληνες, δεν έζησαν Έλληνες, δεν πέθαναν Έλληνες κι όμως παρέμειναν Έλληνες. Είναι μερικοί που άντεξαν όλα αυτά και παρ’ όλα αυτά έχουν μείνει εκεί συνεχίζουν την παράδοση, συνεχίζουν την Χριστιανοσύνη, συνεχίζουν τον Ελληνισμό και δεν έχουν ξεχάσει τίποτα. Το θέμα είναι αν το ξεχνάμε εμείς. Όσο πιο πολλοί θα πηγαίνουν στην Κωνσταντινούπολη τόσο πιο ζωντανή θα είναι. Γιατί υπάρχουν δικοί μας άνθρωποι εκεί πέρα. Μπορεί να τους ονομάζετε μόνο Κωνσταντινοπολίτες ενώ στην πραγματικότητα είναι εγκλωβισμένοι. Θα ήθελα να σκεφτείτε ότι ένας τρόπος να τροφοδοτήσουμε αυτήν την συνέχεια του Χρόνου, αυτήν την υπερχορδή στην Κωνσταντινούπολη είναι να πηγαίνουμε εκεί πέρα αλλά ως Αποστολή. Αυτή η αποστολή είναι αυτό που εμπνέει τους άλλους. Μερικές φορές κάνουμε πράγματα χωρίς να ξέρουμε τον λόγο, άλλοι κάνουν λιγότερα επειδή ξέρουν τους λόγους, άλλοι κάνουν πράγματα επειδή είναι σπάνιος ο λόγος. Στην Κωνσταντινούπολη η Χριστιανοσύνη είναι το σημείο αναφοράς. Η Κωνσταντινούπολη είναι ένα γνήσιο μάθημα για τον Ελληνισμό και την Χριστιανοσύνη γιατί στην πραγματικότητα είναι ένας τόπος ιερός όπως είναι οι Άγιοι Τόποι, είναι μία καλή προετοιμασία για τους επόμενους. Ο συνδυασμός του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού βρίσκεται στην Πόλη. Είναι πολύ καλό να πηγαίνουμε εκκλησία την Κυριακή, είναι εύκολο όμως. Είναι ακόμα καλύτερο αν βοηθάμε εκκλησίες να λειτουργούν κατά συνέπεια το φαινόμενο της Κωνσταντινούπολης είναι το πιο μακρόχρονο που έχει ο Χριστιανισμός, ο Ελληνισμός σε συνδυασμό και παρ’ όλα τα προβλήματα είναι εδώ.

 

Κατηγορίες:Ν. Λυγερός

» 10 Απριλίου του 1826 – Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου. «

12/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου – 10 Απριλίου του 1826

Το γεγονός συνέβη την νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Απριλίου 1826, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, και συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα γεγονότα της παγκόσμιας στρατιωτικής ιστορίας

Τρία χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Μεσολογγίου από τους Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη, ο Σουλτάνος επανήλθε με νέο σχέδιο.

Ανέθεσε και πάλι στον νικητή της Μάχης του Πέτα, Κιουταχή, να καταλάβει την πόλη, συνδυάζοντας αυτή τη φορά την επιχείρηση με την εκστρατεία του Ιμπρήμ στην Πελοπόννησο.

Με μια πανίσχυρη στρατιά 20.000 ανδρών, ο Κιουταχής ξεκίνησε από τα Τρίκαλα στα τέλη Φεβρουαρίου του 1825 και στις 15 Απριλίου 1825 έφθασε προ του Μεσολογγίου.

Αμέσως άρχισε την πολιορκία της πόλεως, η οποία μπορεί να χωρισθεί σε δύο περιόδους:

α) 15 Απριλίου έως 12 Δεκεμβρίου 1825

β) 25 Δεκεμβρίου 1825 έως τις 11 Απριλίου 1826.

Χωρίς σημαντική βοήθεια από τους υπόλοιπους Έλληνες, λόγω του εμφυλίου πολέμου και έχοντας να αντιμετωπίσουν υπέρτερες εχθρικές δυνάμεις, οι 12.000 ψυχές του Μεσολογγίου αντιστάθηκαν καρτερικά επί ένα χρόνο. Την οργάνωση της άμυνας ανέλαβε τριμελής επιτροπή υπό τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, Δημήτριο Θέμελη και Γεώργιο Καναβό.

Το φρούριο της πόλεως μετά την πρώτη πολιορκία είχε βελτιωθεί, κατόπιν των προσπαθειών του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, του Βύρωνα και του μηχανικού Μιχαήλ Κοκκίνη. Η τάφρος έγινε βαθύτερη, ο μικρός περίβολος ενισχύθηκε με πύργους και πολύγωνα προτειχίσματα, πάνω στα οποία τοποθετήθηκαν 48 τηλεβόλα και 4 βομβοβόλα. Διαβάστε περισσότερα…

» Η έξοδος στις αγορές. «

12/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

φτώχεια 3Του  ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Περιχαρής η κυβέρνηση επαίρεται ότι «επαναφέρει τη χώρα στις συνθήκες ομαλότητος του 2010». Μετά την εφεύρεση του αιμοσταγούς «πρωτογενούς πλεονάσματος», προεξοφλείται έξοδος στις αγορές προς άντληση απ’ ευθείας χρήματος, αντί του μέχρι σήμερα παρεχόμενου από τους εταίρους και το ΔΝΤ.

Δείκτης επιτυχίας: η πτώση των επιτοκίων δανεισμού. Από 15% προ 2ετίας, έχουν κατέλθει σήμερα σε 6%. Από κοινού ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών διαβεβαιώνουν ότι «έβγαλαν τη χώρα από την κρίση».    

Ωστόσο, παρασιωπούν ότι, ακόμη και αν το σημερινό κόστος του χρήματος συγκρίνεται με εκείνο του 2010, έχουν στο μεταξύ επισυμβεί γεγονότα, που κάνουν το τοπίο του 2014 να διαφέρει από εκείνο του 2010 όσο η αόρατη πλευρά της Σελήνης από την ορατή. Το εθνικό εισόδημα συρρικνώθηκε κατά 28%, 1,5 εκατομμύριο θέσεις εργασίας εξαλείφθηκαν, η φτώχεια υπερβαίνει ένα τρίτο του πληθυσμού και, εάν το πρωτογενές δημοσιονομικό ισοζύγιο καταγράφει πλεόνασμα, το χρέος εκτινάχθηκε από 115% σε 175% του ΑΕΠ.    

Οι προ 4ετίας αμφιβολίες για τη βιωσιμότητά του μετατρέπονται σήμερα σε βεβαιότητα. Πώς είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για επιστροφή στην «ομαλότητα», όταν η χώρα έχει υποστεί καταλυτικού μεγέθους απώλειες και αποδιοργάνωση; Ποια ανάκτηση αξιοπιστίας, όταν η χώρα προσέρχεται στις αγορές με κατεστραμμένες τις ελάχιστες αναγκαίες προϋποθέσεις για κάθε παραγωγή και διατήρηση του οικονομικού συστήματός της; Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης προσελκύουν υποψήφιους δανειστές, ενώ οι χαμηλοί και μάλιστα οι αρνητικοί τούς απωθούν.    

Εκτός τούτου, η κατάρρευση της εσωτερικής αγοράς υπό την επίβλεψη των δανειστών αιτιολογήθηκε με υποθετικό στόχο την εξωστρέφεια και επιτάχυνση των εξαγωγών. Ωστόσο, όταν το σύνολο των εταίρων υποβάλλονται σήμερα σε παρόμοια θεραπευτική αγωγή περικοπών δαπανών, δημοσίων και ιδιωτικών, όταν η υπόλοιπη ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία ολισθαίνει στην ύφεση με πρόσθετη αιτία τον επαναπατρισμό της αμερικανικής ρευστότητος, που χρηματοδοτούσε ολόκληρο τον πλανήτη, πόσο ρεαλιστική είναι η προσδοκία για ελληνική ανάκαμψη μέσω επέκτασης των εξαγωγών;    

Το συγκεκριμένο ασταθές διεθνές πλαίσιο και το ήδη κατεστραμμένο εσωτερικό συνεπάγονται ότι, για τη χώρα μας, το 2014 βρίσκεται στους αντίποδες του 2010 και εάν υποτεθεί ότι η Ελλάδα σήμερα ξαναβρίσκει τη χαμένη δημοσιονομική «αρετή» της, κινδυνεύει να μείνει χωρίς εταίρους ικανούς να τη συνδράμουν, καθ’ όσον σήμερα πλέον έχουν χάσει και αυτοί την «αρετή» τους, αφού οι πάντες, με θρησκευτικό μένος, προσηλώνονται πλέον στις περικοπές δαπανών, με αυτονόητη συνέπεια τη μείωση των εισαγωγών τους. Σκληρή περίοδος για να είναι κάποιος «ενάρετος». Οταν στόχος κάθε χώρας τίθεται η εθνική εξισορρόπησή της, τότε μοιραία η διεθνής αγορά συρρικνώνεται και αυτό δυσχεραίνει το έργο όλων.    

Πέραν αυτών, πόσο βιώσιμη είναι η κυβερνητική επιδίωξη να δανείζεται με 6% προκειμένου να αποπληρώνει χρέος που έχει συναφθεί με 2%; Η αναχρηματοδότηση του χρέους έχει νόημα μόνον εφ’ όσον το κόστος των νέων δανείων είναι ίσο ή κατώτερο των παλαιών. Αναχρηματοδότηση με κόστος υψηλότερο του εξυπηρετούμενου χρέους αποτελεί καθαρό παραλογισμό.    

Ωστόσο, και αυτό το στοιχείο θα μπορούσε, υπό εξαιρετικές συνθήκες, να παρακαμφθεί, εάν τουλάχιστον το εθνικό εισόδημα αυξανόταν με υψηλότερο ρυθμό από αυτόν του χρέους. Ομως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αύξηση του ΑΕΠ καταγράφει όχι μόνον μηδενικούς ρυθμούς, αλλά και βαθύτατα αρνητικούς. Ακόμη και αν η χώρα επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς, που προεξοφλούνται από 0,5% έως 2,5%, ενόσω τα νέα χρέη συνάπτονται με 6% και ενόσω η ετήσια εξυπηρέτησή τους απορροφά, όπως προβλέπεται, 31 δισεκατομμύρια ευρώ για το τρέχον έτος (24,9 δισ. για χρεολύσια και 6,1 δισ. για τόκους), δηλαδή 17% του ΑΕΠ, έπεται ότι πολύ απέχει από το να είναι βιώσιμο όχι μόνον το χρέος, αλλά και ακόμη περισσότερο η χώρα.    

Ακόμη και με την τεκταινόμενη γερμανική «προσφορά», εάν η αποπληρωμή επεκταθεί σε βάθος 50ετίας και οι τόκοι μειωθούν περισσότερο, η «διευκόλυνση» του Σόιμπλε φθάνει στο σημείο να μειώνει την εξυπηρέτηση του χρέους σε 4,5% του ΑΕΠ. Ωστόσο, ακόμη και έτσι, η βιωσιμότητα του χρέους και της χώρας θα προϋπέθεταν ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ ανώτερο του 4,5%, πράγμα απολύτως αδύνατον να επιτευχθεί, ειδικά στην τρέχουσα πτωτική ευρωπαϊκή και διεθνή συγκυρία. Τουλάχιστον, ο συμπατριώτης του Κλάους Ρέγκλινγκ φαίνεται περισσότερο ρεαλιστής, αφού παραδέχεται το στοιχειώδες: κάθε πρόσθετος δανεισμός αυξάνει το χρέος, ενώ ταυτόχρονα, με τη διαιωνιζόμενη λιτότητα, συρρικνώνεται το εθνικό εισόδημα που την εξυπηρετεί, δηλαδή η ικανότητα αποπληρωμής.    

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι η συμμετοχή της χώρας στις διεθνείς αγορές αποτελεί στοιχείο ανάκτησης της ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας της. Ωστόσο, ποια άλλη απόδειξη χρειάζεται για να αντιληφθούν ακόμη και οι πλέον αδαείς ότι, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, ενόσω αποδίδεται αδιάλλακτη προτεραιότητα στην ισοσκέλιση των ελλειμμάτων και στην απόσπαση πρωτογενούς πλεονάσματος, αντί της ανάκαμψης και της άμεσης καταπολέμησης της ανεργίας, η χώρα παραδίδεται και πάλι ανυπεράσπιστη στη νοσηρή εξάρτηση από τις αγορές. Μόνον η διαγραφή του μέγιστου μέρους του χρέους και η σύνδεση της εξυπηρέτησης του υπόλοιπου με ρήτρα ανάπτυξης μπορεί να βγάλει τη χώρα από το σημερινό βαθύ αδιέξοδο. Ομως αυτό, η κυβέρνηση ούτε καν το διανοείται.

Κατηγορίες:Πολιτική

ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ

12/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 Προσκυνηματικὴ καὶ ἐκπολιτιστικὴ ἐκδρομὴ

εἰς τὰ ἔργα εἰς μνήμην

Ἁγίου Νέου Ὁσιομάρτυρος Παύλου

εἰς τὴν Ἀροανίαν Καλαβρύτων

τὴν 10.5.2014

Συνημμένως σᾶς ἀποστέλλομεν τὸ ἀναλυτικὸν πρόγραμμα.

Θὰ ἐχαιρόμεθα ἀφαντάστως, ἐὰν εἴχαμε τὴν τιμὴν νὰ λαμπρύνετε διὰ τῆς παρουσίας σας τὴν ἐν λόγῳ ἐκδήλωσίν μας.

Ἐπ᾿ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ εὐχόμεθα καὶ προσευχόμεθα ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἀξιώσῃ νὰ ἔχωμεν εὐλογημένον, χαρούμενον καὶ εἰρηνικὸν Ἅγιον Πάσχα καὶ καλὴν Ἀνάστασιν εἰς τὰς ψυχάς μας, τοὺς οἰκείους μας, τοὺς πλησίον μας, τὴν Ἑλλάδα μας καὶ τὸν κόσμον ἅπαντα.

Ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεώς σας πόσα ἄτομα θὰ ἔχωμεν τὴν τιμὴν νὰ φιλοξενήσωμεν καὶ εἰς τὸ μεσημερινὸν γεῦμα.

 Μετ᾿ εξαιρέτου τιμῆς καὶ ἀγάπης

Ο Πρόεδρος Η γενική Γραμματεύς

Ι. Αναγνωστόπουλος Αικ. Αναγνωστοπούλου

www.fotgrammi.gr

Αροανίας

Αρέσει σε %d bloggers: