Αρχείο

Archive for 15/04/2014

» Saxo Bank: Το πάρτι τελείωσε στην Ελλάδα. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Saxo Bank: Το πάρτι τελείωσε στην Ελλάδα - Πίεση προς τις 1.000 μονάδες για ΓΔ

του Γιώργου Α. Σαββάκη

Οι μετοχές στην Ελλάδα έχουν ενισχυθεί κατά 180% από τις εκλογές του Μαΐου του 2012 και οι περισσότεροι προπορευόμενοι δείκτες καταδεικνύουν ότι η οικονομία επιτέλους βλέπει το φως στο τέλος του τούνελ.

Παρ’ όλα αυτά, το πάρτι για τις μετοχές φτάνει στο τέλος του, καθώς οι τρέχουσες αποτιμήσεις αντανακλούν προσδοκίες που ξεπερνούν την πραγματικότητα, υποστηρίζει η Saxo Bank.

Οι αναμενόμενες αποδόσεις στην πλειονότητα των μετοχών του Χ.Α. είναι πολύ χαμηλές και δεν καλύπτουν τον μετοχικό κίνδυνο. Παράλληλα, δεν είναι λογικό η αποτίμηση των ελληνικών τίτλων να ξεπερνά τις αποτιμήσεις των μετοχών της Νότιας Κορέας και του Ισραήλ, σημειώνει και προσθέτει: Η άποψή μας για το δεύτερο τρίμηνο για τον Γενικό Δείκτη του Χ.Α. είναι ότι θα πρέπει να διαπραγματεύεται γύρω στις 1.000 μονάδες, δηλαδή διόρθωση 25% από τα σημερινά του επίπεδα.

Προβλέψεις για την Ευρώπη: Μήπως πλέον πρέπει να αναφερόμαστε σε Ηνωμένες Πολιτείες Ευρώπης;

Μετά από πολλά προβλήματα, η ευρωπαϊκή οικονομία ενδέχεται να αντιμετωπίσει περαιτέρω προκλήσεις στο β’ τρίμηνο. Συγκεκριμένα, μέχρι το τέλος του τριμήνου, είναι πιθανόν ο αποπληθωρισμός και η έλλειψη ανάπτυξης να αναγκάσουν την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να λάβει νέα αντισυμβατικά μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης.

Επιπλέον, η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη εκλογική πρόκληση από τη δεκαετία του 1970, καθώς η απόκλιση των απόψεων ανάμεσα στους ψηφοφόρους και τους πολιτικούς είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Στις επερχόμενες εκλογές του Μαΐου, αναμένουμε τους ευρωσκεπτικιστές να καταλάβουν ένα μεγάλο μέρος των εδράνων του Ευρωκοινοβουλίου. Εάν οι Βρυξέλλες αφουγκραστούν τον παλμό του κόσμου, ίσως υπάρχει μια ελπίδα για το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν και τα πολιτικά κόμματα φαίνεται πως θα συνεχίσουν να οδηγούν τις εξελίξεις.

Παράλληλα, ενώ φαίνεται ότι οι οικονομίες της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας βελτιώνονται, στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από μια μεταφορά των προβλημάτων από αυτές τις χώρες του Νότου προς τη Γαλλία και σύντομα τη Γερμανία, η οποία είναι πιθανόν να βρεθεί αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ύφεσης μέχρι το τέλος του έτους. Επίσης, η Γαλλία και η Γερμανία ίσως δεχθούν πλήγμα από τις μειωμένες εξαγωγές, ιδίως στον τομέα των πολυτελών αγαθών, αφού οι ρυθμοί ανάπτυξης στην Ασία περιορίζονται.

Ο Steen Jakobsen, επικεφαλής οικονομολόγος και επικεφαλής επενδύσεων της Saxo Bank, επισημαίνει τα εξής: «Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εκπλήξει θετικά με την πολιτική αλληλεγγύη τους τα τελευταία χρόνια στη διάρκεια της κρίσης. Ωστόσο, οι ψηφοφόροι είναι ανήσυχοι και οι ευρωσκεπτικιστές κερδίζουν συνεχώς έδαφος. Επιπλέον, η έλλειψη ενός υγιούς και μακροχρόνιου οικονομικού οικοδομήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει βασικό πρόβλημα. Στις αρχές του 2014, ο εφησυχασμός δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερος, σε μια περίοδο όπου η εντροπία σε επίπεδο πολιτικής και κοινωνίας αναμένεται να κάνει αισθητή την παρουσία της».

Προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία: Μια ιδιαίτερα ρευστή κατάσταση

Οι πέντε πιο ευάλωτες χώρες (Νότια Αφρική, Βραζιλία, Ινδία, Ινδονησία και Τουρκία), οι οποίες έγιναν πλέον οκτώ με την προσθήκη της Αργεντινής, της Ρωσίας και της Χιλής, επιδιώκουν να ανακτήσουν την ισορροπία τους, καθώς ο περιορισμός του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) άσκησε πτωτικές πιέσεις στα νομίσματά τους. Αυτό τις οδήγησε στην εφαρμογή αυστηρότερων δημοσιονομικών πολιτικών και κατ’ επέκταση στην ανάσχεση της ανάπτυξης. Αυτή η ρευστή κατάσταση είναι γενικότερα θετική. Ωστόσο, πολλές χώρες προσπαθούν να ακολουθήσουν την ίδια πολιτική ταυτόχρονα -δηλαδή, να υποτιμήσουν το νόμισμά τους και να αυξήσουν τις εξαγωγές τους-, με αποτέλεσμα να αναμένεται συρρίκνωση της ανάπτυξης, σε συνδυασμό με την πιστωτική επέκταση των προηγούμενων ετών.

Όπως τονίζει ο Steen Jakobsen, «ήμασταν τόσο προσηλωμένοι στο να σώσουμε τον κόσμο, τις τράπεζες και το πολιτικό σύστημα, που αγνοήσαμε εντελώς τους ανθρώπους, την εκπαίδευση, τις υποδομές, την καινοτομία και την τεχνολογία. Δεν είναι οι ευρωεκλογές που θα καθορίσουν την τύχη του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, αλλά το πώς αντιδρούν οι πολιτικοί στην ύφεση και στις ανισορροπίες που αυτή προκαλεί στην παγκόσμια οικονομία».

Βασικά στοιχεία για τις επενδύσεις το 2014

Ομόλογα: Τα κρατικά ομόλογα θα είναι το μοναδικό επενδυτικό προϊόν με καλύτερη απόδοση κατά το α΄ τρίμηνο του 2014 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2013 (λόγω ανισορροπιών και έλλειψης παραγωγικότητας).

Αγορά Συναλλάγματος: Η ισοτιμία EURUSD θα αγγίξει το 1,4000-1,4050 και έπειτα θα γίνει διόρθωση στο 1,2500, καθώς η ΕΚΤ θα χρειαστεί να λάβει μέτρα για τον αποπληθωρισμό τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ισοτιμία USDJPY ίσως φθάσει το 95,00 λόγω αύξησης της φορολογίας και εμφάνισης των πρώτων ενδείξεων ότι η πολιτική του πρωθυπουργού Abe δεν αποδίδει. Τα νομίσματα των οκτώ πιο ευάλωτων οικονομιών αναμένεται να υποχωρήσουν περαιτέρω 5%.

Εμπορεύματα: Θα σημειώσουν θετικές αποδόσεις κατά το β΄ τρίμηνο, καθώς τα πραγματικά επιτόκια μειώνονται. Ωστόσο, καθώς πλησιάζουμε προς το α’ εξάμηνο του 2015 ίσως δεχτούν νέο πλήγμα, ενώ το γ’ τρίμηνο του 2014 αναμένεται να είναι περίοδος ρευστοποιήσεων και αποκόμισης κερδών για τα εμπορεύματα.

Μετοχές: Ο δείκτης S&P 500 θα αγγίξει τις 1.900-1.950 μονάδες, πριν προχωρήσει σε διόρθωση 30%. Οι μετοχές είναι το μοναδικό επενδυτικό προϊόν που δεν έχει επηρεαστεί μέχρι τώρα από τις μεταβολές του οικονομικού κύκλου.

http://www.euro2day.gr/

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Πολιτική

» Τα δύο κράτη Στ. Λυγερού «revisited”, γιατί; «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Τουρκική κτηνωδίαΈχουμε προσέξει μία πολύ περίεργη, οξύμωρη, ακόμα και ύποπτη κίνηση να γίνεται αυτές τις μέρες. Στις 11 Απριλίου 2014 ο δημοσιογράφος εξ΄Αθηνών Σταύρος Λυγερός ξανα- ανάρτησε στην ιστοσελίδα του στα ΕΠΙΚΑΙΡΑ ένα άρθρο του, που είχε δημοσιευθεί στην ίδια ιστοσελίδα στις 11 Φεβρουαρίου 2014 με τίτλο « Ένας άλλος δρόμος». Υποστηρίζοντας διχοτομική λύση δύο κρατών, με αναδημοσιεύσεις σε άλλες ιστοσελίδες. ΄Οταν το διάβασα στην ιστοσελίδα pitagorasamios αναρτημένο στις 14 Φεβρουαρίου 2014 αντέδρασα με δικό μου άρθρο το οποίο αναρτήθηκε τόσο στην ιστοσελίδα pitagorasamios στις 17 Φεβρουαρίου 2014 όσο και σε άλλες ιστοσελίδες όπως το Olympia.gr.. Η απάντησή μου ακολουθεί πιο κάτω και η οποία ισχύει και για το «revisited” άρθρο του.

Γιατί λοιπόν μας ξανα-προωθεί το άρθρο του για δημιουργία και αναγνώριση εκ μέρους μας δύο ανεξαρτήτων κρατών στην Κύπρο, που είναι πάγια θέση των Τούρκων, την προώθησε πολύ πρόσφατα η   ομάδα της International Crisis Group,   και ειδικά τώρα, που διαβάζουμε ότι οι Τούρκοι προετοιμάζονται για αναγνώριση του κατοχικού καθεστώτος σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών, και μας δηλώνουν ξεδιάντροπα ότι πρέπει να ξεχάσουμε εμείς οι Ελληνοκύπριοι ακόμα και τα εδάφη που προνοούσε για επιστροφή το έκτρωμα Ανάν; Και βέβαια, αδυνατώ να πιστέψω ότι μια τέτοια λύση είναι δική του. Γιατί το κάνει λοιπόν, ποίο το κίνητρό του, πιέζεται από κανένα;

Πολλά είναι τα αναπάντητα ερωτήματα από την πρώτη εμφάνιση του άρθρου αυτού του κ. Λυγερού αλλά πολλαπλασιάζονται με την δεύτερη, ανεξήγητη, εμφάνισή του, μάλιστα δίχως καμία αλλαγή, εφόσον γράφτηκε πριν το Κοινό Ανακοινωθέν.

Επιπλέον προβληματίζει και η σιωπή που διατηρούν τόσο τα ελλαδικά ΜΜΕ και αρθρογράφοι όσο και τα Κυπριακά έναντι της διχοτομικής λύσης δύο κρατών που προωθεί ο κ. Στ. Λυγερός. Αν το έγραφε ξένος δημοσιογράφος θα ξέσχισαν τα ιμάτια τους για την… φιλοτουρκική προπαγάνδα που προβάλει. Γιατί στην περίπτωση Στ. Λυγερού μάλιστα με ξαναζεσταμένο άρθρο επικρατεί αν όχι ανήσυχη ηρεμία άκρατη σιγή;

Οι προβληματισμοί αυξάνονται και με την επίσημη Κύπρο. Μα όταν γραφτεί κάτι τέτοιο σε ξένο έντυπο οι διπλωματικές υπηρεσίες δεν τρέχουν να προβούν σε αυστηρά διαβήματα, για αποστολή απαντήσεων που να βάζουν τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, προβάλλοντας τις θέσεις της Κυπριακής Κυβέρνησης; Ακόμα αν το άρθρο αυτό τολμούσε να το γράψει   Ελληνοκύπριος συνάδελφος θα τον βάφτιζαν ήδη με λογιών λογιών ύβρεις και λασπολογίες από την μια άκρη της Ελλάδος μέχρι την άλλη της Κύπρου…

Στην περίπτωση του άρθρου αυτού, αλλά και της πρωτοφανούς ανα-δημοσίευσής του και προώθησή του, γιατί η μεγάλη σιωπή τόσο από συνάδελφους δημοσιογράφους όσο και οργανώσεις προσφυγικές ιδιαίτερα;διαιρεμένη Κύπρος

Τουναντίον, αντί για επικρίσεις διαβάσαμε στις 30 Μαρτίου 2014 να προτίθεται ακόμα ένας δικός μας υποστηρικτής των δύο κρατών στην Κύπρο εντός της ΕΕ (όπως και η ICG). Σε συνέντευξή του στην δημοσιογράφο Αντιγόνη Δρουσιώτη, που δημοσιεύθηκε στον Φιλελεύθερο, ο επίκουρος καθηγητής του διεθνούς δικαίου και εξωτερικής πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κ. ΄Αγγελος Συρίγος, υποστηρίζει να δημιουργηθούν στο έδαφος της Κύπρου δύο κράτη εντός της ΕΕ! (Δημοσιεύθηκε αντίδρασή μου και στις δηλώσεις Συρίγου και ακολούθησε και ανταλλαγή προσωπικών ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεταξύ μου και του κ. Συρίγου).

Τι συμβαίνει λοιπόν με τους εξ Αθηνών συμπατριώτες μας και την έμμονη έννοια τους να προωθούν αυτές τις μέρες διχοτομικές λύσεις δύο κρατών με τέτοια συχνότητα;

Φανούλα Αργυρού

Κατηγορίες:Πολιτική

» Η γυναίκα ως πολίτικη στρατηγική. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 Ν. Λυγερός

Ν.Λ. στην ημεριδα 14 1 2012Διαχρονικά η Κωνσταντινούπολη έπαιξε και παίζει έναν σημαντικότατο ρόλο για τον ελληνισμό. Και αυτός ο χαρακτηρισμός ισχύει περισσότερο για τον τουρκοκρατούμενο. Κράτησε πάντα μία ειδική σχέση με την ελεύθερη Ελλάδα. Αυτή η επαφή υλοποιείται και στον τομέα της γυναικείας εκπαίδευσης. Όπως το επισημαίνει η Ζιώγου-Καραστεργίου «δασκάλες από την ελεύθερη Ελλάδα έρχονται να διδάξουν στις κοινότητες του αλύτρωτου ελληνισμού από την Κωνσταντινούπολη ως την Τραπεζούντα». Και βέβαια, πολλές μαθήτριες του υπόδουλου ελληνισμού έρχονται να σπουδάσουν στην Ελλάδα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος των γυναικών αλλάζει μορφή και ενισχύει ένα παράλληλο σύστημα που λειτουργεί και εθνικά με την έννοια του ελληνισμού. Η γυναίκα έχει τα χαρακτηριστικά της μητέρας και της δασκάλας. Και δίνει βάση στην έννοια του έθνους και της γλώσσας. Κατά συνέπεια, αποκτά εθνική ιδιότητα που εξηγεί την ορολογία της αποστολής και του προορισμού. Το δυναμικό αυτού του πλαισίου συσχετίζεται με την αριθμητική και οικονομική δύναμη της αστικής τάξης. Αυτό συνδυάζεται και με το γεγονός ότι η εκπαίδευση της πλούσιας του δίνει έμφαση στις ξένες γλώσσες και στη μουσική δεν θεωρείται πια αποτελεσματική. Η γυναίκα μετατρέπεται από κόσμημα σε εργαλείο. Με άλλα λόγια, η αισθητική της μεταβάλλεται σε λειτουργικότητα. Ο κύκλος των μαθημάτων διευρύνεται και μέσω του αναβαθμίζεται και το συνολικό επίπεδο. Η μεταμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος έδωσε στις γυναίκες νέες δυνατότητες στον τομέα της δημόσιας δράσης. Μπορούν πια να εισβάλουν δυναμικά στη διδασκαλία, τη φιλανθρωπία και τη λογοτεχνία. Έτσι οι γυναίκες και ειδικά οι δασκάλες παίζουν έναν ρόλο όλο και πιο ισχυρό στην κοινωνική ζωή. Βελτιώνουν προγράμματα μαθημάτων και μεθοδολογίες διδακτικής, αλλά όχι μόνο. Αρθρογραφούν και επηρεάζουν την πολιτική μέσω της δημοσιογραφίας. Κατά συνέπεια, οι γυναίκες και ειδικά οι δασκάλες δεν είναι μόνο πρωτοπόρες στην εκπαίδευση, αλλά και βάσεις για τους εθνικούς αγώνες και τις διεκδικήσεις όσον αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν έπρεπε μόνο να ξεπεράσουν τα κοινωνικά προβλήματα, αλλά και τα θεσμικά. Με άλλα λόγια, έπρεπε να κάνουν μία υπέρβαση και για τα ελληνικά και για τα τουρκικά δεδομένα. Μέσα σ’ ένα τόσο δύσκολο πλαίσιο, οι γυναίκες αξιοποίησαν τη στρατηγική των ελιγμών. Έπρεπε ν’ αποφύγουν τις επιπτώσεις όχι μόνο της ύπαρξής τους σε μια Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και του ρόλου τους ως διαφωτίστριες. Με την πάροδο του χρόνου όμως, δεν μπόρεσαν εξαιτίας της εξέλιξής τους να μην αποτελέσουν έναν διπλό στόχο για το τουρκικό καθεστώς. Ο κίνδυνος του στόχου έδινε, βέβαια, και αξία στον σκοπό. Η γυναίκα μέσω του διπλού της ρόλου ανακάλυψε την ενδογενή αξία της, αλλά και την εμβέλειά της μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Η δράση της μέσα σ’ ένα ακραίο πεδίο επιτρέπει και την ανάδειξη του ελληνισμού. Η πολίτικη στρατηγική κατασκευάστηκε πάνω στις έννοιες της μητέρας, της δασκάλας στην αρχή και στις έννοιες της αγωνίστριας και της δημοσιογράφου. Η γυναίκα άλλαξε το τοπίο του ελληνισμού μέσω της θέσης της Κωνσταντινούπολης.

Κατηγορίες:Ν. Λυγερός

» Κράτος και διαφθορά πάνε μαζί στην Κύπρο. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Κύπρος ευρώ σπασμένοΤο Κυπριακό Κέντρο Μελετών (ΚΥΚΕΜ) διοργάνωσε στις 11 Απριλίου στο ΤΕΠΑΚ στη Λεμεσό ημερίδα, η οποία έγινε πόλος έλξης πολλών ακροατών, με θέμα: «Κράτος και Διαφθορά στην Κύπρο: Ο ρόλος της Κοινωνίας Πολιτών». Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο νομικός-εγκλματολόγος και επιστημονικός συνεργάτης του ΚΥΚΕΜ, Δημήτρης Σαββίδης, ο οικονομολόγος-λογιστής, Όμηρος Αλεξάνδρου, και ο νομικός, Μιχάλης Παρασκευάς.

Ο κύριος Σαββίδης ανέπτυξε το θέμα: «Η διαφθορά μέσα στο πλαίσιο της κοινωνικο-ιστορικής εξέλιξης των πολιτειακών θεσμών στην Κύπρο». Στην εισήγησή του ο κύριος Σαββίδης τόνισε ότι κοινωνικά ζητήματα όπως η διαφθορά δεν μπορούν να εξεταστούν αποκομμένα από το παρελθόν και το μέλλον, αν θα πρέπει να βρούμε λύσεις στη φαινομενικά απρόβλεπτη πορεία της κοινωνίας μας προς τα παθογενή αδιέξοδα.  Η διαδικασία αυτή περνά μέσα από την ορθή ανάγνωση και ανάλυση της ιστορικής μας εξέλιξης ως σώμα πολιτών.

Υπό αυτή την έννοια, τόνισε ο κύριος Σαββίδης, το ζήτημα της διαφθοράς είναι συνυφασμένο με την πορεία μας ως λαός προς την ανάπτυξη των βασικών θεσμών και λειτουργιών του κράτους μας. Για την καλύτερη ανάλυση αυτού του θέματος, κατέληξε ο κύριος Σαββίδης, σημαντική αξία θα είχε, λοιπόν, η βαθύτερη κατανόηση του ρόλου που παίζει η πολιτική μας παράδοση στην ιστορική εξέλιξη της δημοκρατικής θεωρίας στην Κύπρο, καθώς επίσης και της διαφθοράς, ως συνυφασμένη με τα δημοκρατικά ελλείμματα που συστηματικά βιώνουμε στην πολιτειακή μας οργάνωση.Κύπρος δικομματισμός

Ο κύριος Αλεξάνδρου ανέπτυξε το θέμα: «Το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου ως προάγγελος της σημερινής οικονομικής κρίσης». Στην ομιλία του ο κύριος Αλεξάνδρου τόνισε πως η Διαφθορά και η Διαπλοκή είναι από τους μεγαλύτερους εχθρούς της Δημοκρατίας και της κοινωνίας. Κανένα κράτος και καμία κοινωνία δεν μπόρεσε ποτέ να δει προκοπή αν προηγουμένως δεν πέτυχε να περιορίσει στο ελάχιστο τα φαινόμενα αυτά. Στην Κύπρο, σύμφωνα με τον κύριο Αλεξάνδρου, το φαινόμενο της διαφθοράς και της διαπλοκής έχει πάρει καλπάζουσες διαστάσεις τις δύο τελευταίες δεκαετίες και έχει οδηγήσει την Κύπρο στην σημερινή οικονομική κατάρρευση.

Οι εκάστοτε Κυβέρνηση, Βουλή, κρατικοί αξιωματούχοι και χειραγωγημένη Κυπριακή Δικαιοσύνη, αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με τα Κόμματα και τους εταίρους τους τραπεζίτες και μεγάλους οικονομικούς παράγοντες και καταδυναστεύουν τους κύπριους πολίτες οι οποίοι δυστυχώς παραμένουν απαθείς σε αυτά τα φαινόμενα. Ο κύριος Αλεξάνδρου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για να έχει μέλλον η Κύπρος πρέπει οι πολίτες της να ωριμάσουν πολιτικά, να αφήσουν τον καναπέ και να αντιδράσουν ανάλογα. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Κύπρου δεν είναι οι ξένοι, ο μεγαλύτερος εχθρός μας βρίσκεται εντός των τειχών και ακούσει στο όνομα κομματοκρατία.

Τέλος, η ομιλία του κυρίου Παρασκευά περιστράφηκε γύρω από το ζήτημα της αποδεδειγμένης κακοδιαχείρισης που τυγχάνει διαχρονικά το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Έγινε αναφορά στις Ετήσιες Εκθέσεις της Γενικής Ελέγκτριας στις οποίες γινόταν ξεκάθαρα λόγος για διαχείριση που ήταν ενάντια των συμφερόντων του Ταμείου.  Τέθηκε η διαχρονική αντισυνταγματικότητα των πράξεων του κράτους καθώς επίσης και του ίδιου του νόμου όσον αφορά την διοίκηση του σε σχέση με την παραβίαση του άρθρου 9 του Συντάγματος. Σύμφωνα με τον κύριο Παρασκευά τίθεται πλέον επιτακτικά το θέμα της άμεσης και δημοκρατικής συμμετοχής των ίδιων των εργαζομένων με τροποποίηση του νόμου ώστε να είναι συμβατός με τις επιταγές του άρθρου 9.

http://mignatiou.com/

Κατηγορίες:Πολιτική

» Συγκλονιστικό άρθρο του Ρόμπερτ Φισκ για την αρμενική γενοκτονία. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Συγκλονιστικό άρθρο του Ρόμπερτ Φισκ για την αρμενική γενοκτονία

Απόδοση: Παντελής Καρύκας, www.defence-point.gr, www.mignatiou.com

Ανατριχιαστικό είναι το άρθρο που δημοσίευσε στη βρετανική εφημερίδα όπου εργάζεται, την «Independent», ο φημισμένος δημοσιογράφος – ρεπόρτερ, Ρόμπερτ Φισκ, για την αρμενική γενοκτονία. Όσο και να προσπαθήσει κανείς να το αποδώσει, η εμπειρία της ανάγνωσής του από την πρωτογενή πηγή, όσοι διαβάζουν αγγλικά, τουλάχιστον επιβάλλεται:

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/the-1915-armenian-genocide-finding-a-fit-testament-to-a-timeless-crime-9241154.html

Καθώς ο τελευταίος Αρμένιος επιζών και μάρτυρας της αρμενικής γενοκτονίας του 1915, όπου 1,5 εκατ. Αρμένιοι σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους, οι Αρμένιοι προσπαθούν να βρουν τρόπους διατήρησης της ιστορικής μνήμης, ακολουθώντας την πρακτική που ακολούθησαν οι Ισραηλινοί για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.

Φυσικά υπάρχουν τα έγγραφα, οι φωτογραφίες, οι καταγεγραμμένες μαρτυρίες των επιζώντων. Όμως αυτό δεν τους αρκεί. Οι Ισραηλινοί χαρακτηρίζουν την αρμενική γενοκτονία από τους Τούρκους Ολοκαύτωμα και χρησιμοποιούν τον ίδιο όρο, Σόα, για να την χαρακτηρίσουν.

Οι δύο γενοκτονίες έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Και στις δύο περιπτώσεις τα θύματα, υποτίθεται, ότι πήγαιναν να μετεγκατασταθούν. Οι Αρμένιοι σφαγιάστηκαν από ειδικά τουρκικά αποσπάσματα, όπως και οι Εβραίοι από τα διαβόητα Einsatzkommandos των SS. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά και στις δύο περιπτώσεις, δολοφονήθηκαν, βιάστηκαν, αφέθηκαν να λιμοκτονήσουν.

Όπως και οι Γερμανοί, οι Τούρκοι στρατιώτες φωτογραφίζονταν, σε πολλές περιπτώσεις, περήφανοι, ενώπιον των νεκρών θυμάτων τους. Και οι δύο λαοί πήγαν προς τον θάνατο με σιδηροδρομικά βαγόνια, προορισμένα για ζώα, στοιβαγμένοι κατά δεκάδες σε αυτά, υποφέροντας από την πείνα, την δίψα και την έλλειψη χώρου. Πολλοί πέθαναν κατά τη μεταφορά.

Οι Εβραίοι δολοφονήθηκαν κατά χιλιάδες στους θαλάμους αερίων. Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν αυτοσχέδιους θαλάμους αερίων, βάζοντας τους Αρμένιους, κατά εκατοντάδες σε σπηλιές και ανάβοντας φωτιές στις εισόδους τους, ώστε οι έγκλειστοι εντός να πεθάνουν από ασφυξία – την ίδια μέθοδο χρησιμοποίησαν και κατά των Ελλήνων, τους χρόνους της Τουρκοκρατίας.

Όλο οι Αρμένιοι επιζώντες θυμόταν, με τρόμο, τους βιασμούς, τις δολοφονίες, μπροστά στα μάτια τους, των συζύγων, των μανάδων, των αδελφών τους. Μια Αρμένισα θυμόταν, μέχρι την τελευταία της στιγμή, πως οι Τούρκοι άρπαζαν μικρά παιδιά, τα στοίβαζαν και τα έκαιγαν ζωντανά. Άλλα παιδιά κλείστηκαν σε ιδρύματα, χωρίς τροφή, φτάνοντας στο σημείο, για να επιζήσουν, να τρώγουν τα νεκρά παιδιά.

Ένα ακόμα κοινό μεταξύ της αρμενικής και της εβραϊκής γενοκτονίας είναι ότι και οι δύο σχεδιάστηκαν από Γερμανούς. Το σχέδιο εθνοκάθαρσης που έθεσαν οι Τούρκοι σε εφαρμογή ήταν έμπνευσης του Γερμανού στρατηγού και στρατιωτικού συμβούλου στον στρατό τους Λίμαν φον Ζάντερς. Οι ίδιο δε Γερμανοί, κατώτεροι αξιωματικοί το 1915, ήταν οι ανώτατοι του 1941-45 που σφάγιασαν εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίους.

Όλα αυτά τα κοινά οδήγησαν τελικά Αρμένιους και Ισραηλινούς να συνεργαστούν επί του κοινού σκοπού διατήρησης της ιστορικής μνήμης. Έτσι οι Αρμένιοι σκοπεύουν να δημιουργήσουν και αυτοί έναν κατάλογο των Δικαίων των Εθνών, τιμώντας τον καθένα που βοήθησε τότε τους συμπατριώτες τους, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, ή εθνικότητας, γιατί υπήρξαν ακόμα και Τούρκοι που δεν άντεξαν τόση βαρβαρότητα και με κίνδυνο της ζωής τους έσωσαν Αρμένιους.

Μια τέτοια κίνηση θα προκαλούσε προβλήματα στην Τουρκία, η οποία εξακολουθεί να αρνείται την γενοκτονία των Αρμενίων, καθώς στον κατάλογο των Δίκαιων των Εθνών θα περιλαμβάνονταν και πολλοί Τούρκοι.

ΣΧΟΛΙΟ «defence-point.gr»: Άραγε να συμπεράνουμε, ότι αν ένας Βρετανός δημοσιογράφος, έστω αυτού του όχι και τόσο συνηθισμένου βεληνεκούς και της παιδείας, γράφει με αυτόν τον τρόπο για τα «ιστορικά κατορθώματα» των Τούρκων, τα οποία έχουν περιλάβει μαζικά και τους ελληνικούς πληθυσμούς της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πόσο πολύ έχουμε άραγε εμείς παρατήσει την Ιστορία μας;

Όταν ακούμε τις γνωστές αρλούμπες περί «συνωστισμού», από όσους θεώρησαν εαυτόν σε διατεταγμένη υπηρεσία κατασκευής μιας άλλης Ιστορίας, που θα ταιριάζει και θα εξυπηρετεί στερεότυπα και ιδεοληψίες… Ή θα ακούμε «Δεν Ξεχνώ» και θα συνειδητοποιούμε πως κάτι έχουμε ξεχάσει για την Κύπρο

ΑΚΟΜΑ: http://mignatiou.com/2014/04/menendez-and-royce-lead-capitol-hill-armenian-genocide-commemoration/

» Του Ξορινού Επιταφίου. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΞορινόςΣτέλιος Παπαντωνίου
Ο Φιλελεύθερος

ΚΙ ΕΣΥ, χωμένος στα λουλούδια, μέσα σε μια γυμνή εκκλησιά, είναι δυνατό μια τέτοια μέρα να είσαι μέρος των μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης; Με τον κύριο δήμαρχο της πόλης- φάντασμα, τον Τουρκοκύπριο «δήμαρχο» που λέει, ας φτιάξουμε τα σχέδια κι όταν λυθεί το κυπριακό δίνουμε -αν είναι να δώσει η Τουρκία- την πόλη. Να παρακολουθούν την ταφή Σου, θέαμα, οι πρέσβεις κι οι τελώνες κι οι φαρισαίοι του παγκοσμίου, δεν ξέρω αν θα ‘ναι εκεί κι ο μουφτής!

Κι ύστερα; Δε θα Σ’ αναστήσουν; Δε θα επιτρέψουν την ανάστασή Σου; Μέσα στα λουλούδια θαμμένο θα Σ’ αφήσουν; Ξέρουμε βέβαια πως πάτησες τον θάνατο, πως δεν είσαι νεκρός. «Ανάστα ο Θεός» λέει το προκείμενο, μόλις σε τοποθετήσουν στην Αγία Τράπεζα. Μέσα στις πασχαλιές μυρίζεις Ανάσταση, λέει ο Ελύτης. Γιατί όμως τόσο θέατρο και μάλιστα μαζί Σου; Η θρησκεία θεραπαινίδα της πολιτικής!

Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού.

http://agora-dialogue.com

Κατηγορίες:Πολιτική

» Περί γερμανικής ευρωπαϊκής πολιτικής. «

15/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Σώτη Τριανταφύλλου

Σώτη Τριανταφύλλου

Διαβάζω το βιβλίο του Στέφαν Κορνέλιους Angela Merkel, Die Kanzlerin und ihre Welt – μια βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ και μια περιγραφή «του κόσμου της» όπως τον βλέπει και όπως είναι. Πιστεύω ότι η κακοδιαχείριση της ευρωπαϊκής κρίσης εκ μέρους της κ. Μέρκελ οφείλεται σε δύο κύριους λόγους (καθώς και σε μια σειρά δευτερεύοντες): ο πρώτος είναι ότι η γενιά των Γερμανών που ένιωθε ένοχη για τους παγκοσμίους πολέμους δεν υπάρχει πια· εκδήμησε εις Κύριον. Έτσι, σήμερα, οι Γερμανοί δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν ηθικές και οικονομικές υποχρεώσεις έναντι της Ευρώπης. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες δεν είναι εκείνοι που συνέλαβαν και προσπάθησαν να εφαρμόσουν την ευρωπαϊκή ιδέα· είναι αυτοί που απλώς την κληρονόμησαν.

O Χέλμουτ Κολ πίστευε ότι η ενωμένη Γερμανία είναι εφικτή μόνο σε μια ενωμένη Ευρώπη· κι ότι η «σκοτεινή ήπειρος», όπως χαρακτηρίζει την Ευρώπη ο Μαρκ Μαζάουερ, θα απέφευγε τον πόλεμο και τις φρικαλεότητες μόνο μέσω ενός σχεδίου κοινότητας. Η Άνγκελα Μέρκελ έχει απομακρυνθεί από αυτό το σχέδιο, το οποίο, όπως κάθε «σχέδιο», όπως καθετί που δεν συμβαίνει μόνο του, έχει μια πλευρά «τεχνητή». Πιστεύει ότι τα εθνικά κράτη πρέπει να απελευθερωθούν το καθένα χωριστά από την εξαθλίωση που τα απειλεί, δηλώνοντας ότι είναι υπεύθυνα (ένοχα) για τη δεινή κατάστασή τους. Έτσι, στην προεκλογική εκστρατεία του 2013, δεν έκανε λόγο για «περισσότερη Ευρώπη» όπως πολλοί από τους προκατόχους της, αλλά πρότεινε την επιστροφή αρμοδιοτήτων στα εθνικά κράτη – πράγμα που αντιστοιχεί σε «λιγότερη Ευρώπη». Δημιουργείται λοιπόν η εντύπωση ότι η κ. Μέρκελ δεν εμπιστεύεται την οργανωτική ικανότητα των ευρωπαϊκών θεσμών και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής· αρκείται σε διμερείς προσεγγίσεις για εξεύρεση λύσεων, στις οποίες η Γερμανία δίνει τον ρυθμό χωρίς ωστόσο να αναλαμβάνει σοβαρές ευθύνες. Βρισκόμαστε μπροστά στην επιθυμία του Βερολίνου για μια «γερμανική Ευρώπη» όπου όλοι οι Ευρωπαίοι θα μιμούνται το γερμανικό ήθος και θα πασχίζουν για πλεονάσματα – μολονότι τα πλεονάσματα βρίσκονται σε διαλεκτική σχέση με τα ελλείμματα: δεν μπορούν να υπάρξουν πλεονάσματα για τους μεν χωρίς ελλείμματα για τους δε. (Απλή αριθμητική). Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: