Αρχείο

Archive for 29/04/2014

» Και τα πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού. «

29/04/2014 1 Σχολιο

 Συμμαχία Πολιτών Κύπρου

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΕΔΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΛΛΗΚΑ-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΠΡΕΣΒΗ

Ο Πρόεδρος να αντιληφθεί ότι οι ΗΠΑ προωθούν και στηρίζουν τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας.

Να εμπλέξει και τα πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού.

29 Απρ. 14

Την ημέρα που η Τουρκία κατέθετε στα Ηνωμένα Έθνη τα έγγραφα για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μεταξύ του κατοχικού καθεστώτος και της Τουρκίας, προκαλώντας με τον πιο κραυγαλέο τρόπο εν μέσω των διαπραγματεύσεων για λύση του Κυπριακού, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κύπρο, σε συνέντευξη του, δηλώνει πεπεισμένος ότι η Τουρκία έχει ειλικρινή διάθεση   για επίλυση του Κυπριακού.

Ελπίζω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα αναθεωρήσει τη θέση του, ότι οι ΗΠΑ θα ασκήσουν πιέσεις προς την Τουρκία για επίλυση του Κυπριακού. Είναι καιρός, ο Πρόεδρος, να εγκαταλείψει τις αυταπάτες και να αντιληφθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες με τις θέσεις τους προωθούν και στηρίζουν τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας και θα τα στηρίξουν σε περίπτωση λύσης, εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού.

Είναι καιρός να επαναδραστηριοποιήσει ενεργά και ισότιμα και τα πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στη Ρωσία και τη Γαλλία οι οποίες διαχρονικά στήριξαν τις θέσεις μας.

Η ουτοπική προσδοκία ότι θα αλλάξουν πολιτική οι ΗΠΑ, αποτελεί μια μεγάλη αυταπάτη που θα την πληρώσει με σκληρό τίμημα ο Κυπριακός Ελληνισμός, με τη λύση που θα παρουσιαστεί ενώπιων του.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου, κατά πόσον η Κύπρος και οι ΗΠΑ έχουν αυτή τη στιγμή κάποια κοινά στρατηγικά συμφέροντα ο κ. Λιλλήκας απάντησε:

«Υπάρχουν κοινά συμφέροντα που έχουν δημιουργηθεί ίσως με την παρουσία της Noble. Όμως συνεχίζει η Αμερική, να θεωρεί ως τον σημαντικότερο της εταίρο στην περιοχή την Τουρκία. Και αυτό είναι ξεκάθαρο. Το γεγονός ότι ο πρέσβης των ΗΠΑ αλλά και άλλοι αμερικανοί αξιωματούχοι, σε δηλώσεις τους, έχουν αφαιρέσει την υποχρέωση της Τουρκίας να εφαρμόσει τα σχετικά ψηφίσματα για την Αμμόχωστο και να την επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία , αλλά επίσημα μετατρέπουν την Αμμόχωστο είτε σε ΜΟΕ είτε ως μέρος του πακέτου λύσης του Κυπριακού.  Αυτό από μόνο του, αποδεικνύει ότι υιοθετούν τις Τουρκικές θέσεις».

Κατηγορίες:Πολιτική

» Διακόσια χρόνια μετά. «

29/04/2014 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Ν.Λ. στην ημεριδα 14 1 2012Διακόσια χρόνια μετά τη γέννηση της Φιλικής Εταιρείας υπάρχουν ακόμα μικροπολιτικοί που αναρωτιούνται τι σημαίνει πρακτικά ένα εθνικό θέμα λες και τους είναι άγνωστο λόγω ραγιαδισμού. Έχουμε βέβαια και επαγγελματίες του τομέα που προσπαθούν να μας πουν ότι οι Έλληνες πρέπει να είναι γονατισμένοι, για να μην έχουν προβλήματα με τους γείτονες, τους αντιπάλους, τους εχθρούς. Μάλλον έχουν ξεχάσει ότι ως έθνος έχουν επιλέξει το σύνθημα: Ελευθερία ή θάνατος, γιατί ακριβώς δεν αποδεχόμαστε τη ζωή αν δεν είναι ελεύθερη. Κι ενώ αυτός ο χαρακτηρισμός υπάρχει, πάλι με την πειθώ της διπλωματίας μας εξηγούν ότι σημασία έχει μόνο να εκλεγούν, για να κάνουν πολιτική. Μα τι να τους κάνουμε τους πολιτικούς αν αποφεύγουν τα εθνικά θέματα. Αν θέλουν πραγματικά να παράγουν έργο να μας πουν ντόμπρα και σταράτα τι πρόκειται να κάνουν με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με το Ζεόλιθο ή ακόμα και με την Καινοτομία, για ν’ αλλάξει επί του πρακτέου η ζωή του κάθε Έλληνα και να μην μας πουλάνε με κάτι λεπτομέρειες που δεν θα έχουν καμία εφαρμογή και δεν θα συνεισφέρουν στην εξέλιξη της πατρίδας μας. Έχουμε τον πρώτο εμπορικό στόλο στον κόσμο και τι κάνουν; Έχουμε τεράστια φυσικά λιμάνια που δεν αξιοποιούνται και τι κάνουν; Έχουμε παντού καλλιεργήσιμες εκτάσεις και πώς τις εκμεταλλευόμαστε; Έχουμε νέα παιδιά που έχουν απίστευτες δυνατότητες και τι κάνουν γι’ αυτά; Ποια είναι τα προγράμματα που θα έχουν επιπτώσεις για το λαό μας; Αυτά θέλουμε να μάθουμε, για να δούμε επί του πρακτέου πώς οι ψήφοι μας θα μετατραπούν σε έργα για τον πολιτισμό μας, για αυτά που προσφέρουμε στην Ανθρωπότητα εδώ και αιώνες. Μετά από διακόσια χρόνια αυτά θέλουμε να δούμε ως έθνος.

» Tι γύρευε ο Σόρος στην Αθήνα. «

29/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Tι γύρευε ο Σόρος στην Αθήνα

Οι προσκλήσεις για το δείπνο που διοργανώθηκε προς τιμήν του δισεκατομμυριούχου Τζορτζ Σόρος την περασμένη Πέμπτη το βράδυ στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετάνια είχαν αποσταλεί δύο εβδομάδες νωρίτερα.

Αυτό σημαίνει ότι υπήρξε αρκετή προεργασία πριν από την επίσκεψή του στην Ελλάδα από τον εν Αθήναις φίλο και συνεργάτη του κ. Ζαββό.

Στο δείπνο που διοργανώθηκε ο υψηλός προσκεκλημένος μίλησε για την ευρωζώνη και για άλλα διεθνή ζητήματα, όπως η Ουκρανία, απαντώντας σε ερωτήσεις του κ. Ζαββού, σύμφωνα με παρευρεθέντες.

Ανάμεσά τους οι κ. Μητσοτάκης, Παναγιωτόπουλος, Μηταράκης και Μαυραγάνης από την κυβέρνηση, εφοπλιστές, επιχειρηματίες κ.ά.

Σε κάποιο σημείο ο κ. Σόρος αποχώρησε γιατί είχε κάποιο conference call με τη Ν. Υόρκη, όμως σε μερικούς είχε κάνει εντύπωση η μη αναφορά του στην ελληνική οικονομία.

Να υπενθυμίσουμε ότι σε ανάλογο δείπνο στην Αθήνα το 2011 ο ίδιος είχε αποκαλύψει σε Έλληνες συνδαιτημόνες του τη συνομιλία του τότε Αμερικανού υπουργού Οικονομικών Τ. Γκάιτνερ με την καγκελάριο Α. Μέρκελ για την Ελλάδα, στο Βερολίνο.

Στη συνάντηση, η οποία είχε γίνει πριν από το Eurogroup τον Μάρτιο του 2011, η κ. Μέρκελ φέρεται να είχε πει στον Αμερικανό υπουργό ότι η Ελλάδα θα ήταν Αυστρία και δεν θα είχε τα σημερινά προβλήματα αν ήταν υπό τη γερμανική ζώνη επιρροής, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Σόρος στους συνδαιτημόνες του.

Η έκπληξη ίσως ήταν μεγαλύτερη γιατί ο μεγαλοχρηματιστής δεν είχε διστάσει να αναφερθεί στην Ελλάδα σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel τον περασμένο Φεβρουάριο.

«Οι οικονομικές προϋποθέσεις στην Ελλάδα έχουν βελτιωθεί», ανέφερε, ενώ απαντώντας σε σχετικό ερώτημα τόνισε ότι θα επένδυε στη χώρα «εφόσον κριθεί εφικτό να έχει κανείς κέρδος με διάρκεια».

Όμως, ο δισεκατομμυριούχος ίσως είχε άλλους λόγους που δεν ήθελε να αναφερθεί στην ελληνική οικονομία.

Άλλωστε, λίγοι από εκείνους που παρευρίσκονταν στο δείπνο στη Μεγάλη Βρετανία γνώριζαν ότι ο κ. Σόρος είχε συναντηθεί με τον πρωθυπουργό Α. Σαμαρά νωρίτερα την ίδια μέρα.

Δεν είναι γνωστό τι ειπώθηκε στη συνάντηση μεταξύ των δύο ανδρών, που φέρεται να διήρκεσε πάνω από μία ώρα.

Φυσικά, η συνάντηση θα μπορούσε να είναι απλώς εθιμοτυπική.

Όμως, θα μπορούσε να είναι κάτι παραπάνω από εθιμοτυπική γιατί άνθρωποι όπως ο κ. Σόρος δεν επισκέπτονται τον πρωθυπουργό μιας χώρας μόνο για να ανταλλάξουν απόψεις.

Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να εικάσει ότι ο κ. Σόρος ίσως μετέφερε κάποια πρόταση στον κ. Σαμαρά.

Η πρόταση θα μπορούσε να αφορά κάποια συναλλαγή με επίκεντρο το δημόσιο χρέος, π.χ. μια σημαντική αγορά ελληνικών ομολόγων από ομάδα επενδυτών στην οποία θα συμμετείχε fund του ιδίου.

Είναι γνωστές οι συναντήσεις του κ. Σόρος και άλλων μεγάλων ονομάτων από τον κόσμο των hedge funds στη Νέα Υόρκη το 2010 με αντικείμενο την κρίση στην ευρωζώνη και τα ελληνικά ομόλογα.

Αν όμως αναλογισθούμε τι είπε ο ίδιος στη συνέντευξή στο Spiegel, ίσως το ενδιαφέρον του μεγαλοχρηματιστή να επεκτείνεται στη χρηματοδότηση υποδομών.

Ας μην ξεχνάμε ότι ένα από τα τρία funds του ελληνικού επενδυτικού ταμείου θα επικεντρώνεται στις υποδομές.
Φυσικά, θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε άλλο, π.χ. μεγάλη επένδυση στον τραπεζικό κλάδο.

Πάντως, ένα είναι σίγουρο:

Η επίσκεψη Σόρος όπως και το έμπρακτο ενδιαφέρον μεγάλων ξένων funds για ελληνικά ομόλογα και μετοχές επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται για τα καλά στα ραντάρ πολλών ξένων θεσμικών διαχειριστών.

Dr. Money

http://www.euro2day.gr/

Κατηγορίες:Πολιτική

» Η διαμάχη για τα τζαμιά ( μέρος 1ο ). «

29/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

eurabiaΠολλοί εκλεγμένοι εκπρόσωποι των δυτικών δημοκρατιών αντιμετωπίζουν αιτήματα από τις τοπικές μουσουλμανικές οργανώσεις για την κατασκευή τζαμιών. Ιδιαίτερα στη Γαλλία ο αριθμός των τζαμιών αυξάνεται διαρκώς, όπως αυξάνεται και ο μουσουλμανικός πληθυσμός: σήμερα, στην ΕΕ οι μουσουλμάνοι υπολογίζονται σε 44 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 4,7 βρίσκονται στη Γαλλία.¹ Η δημογραφική τους ανάπτυξη οφείλεται τόσο στη μετανάστευση, όσο και στην αναπαραγωγή και στον προσηλυτισμό.

Oρισμένοι υποστηρίζουν ότι η κατασκευή τζαμιών εντάσσεται στο άρθρο 18 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που εγκρίθηκε το 1948 – τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Εκ πρώτης όψεως, πώς να αντιταχθεί κανείς στην κατασκευή τόπων λατρείας σε χώρες όπου έχουν εδραιωθεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και η θρησκευτική ελευθερία; Οι καθολικοί και οι προτεστάντες έχουν εκκλησίες, οι Εβραίοι έχουν συναγωγές· γιατί οι μουσουλμάνοι να μην έχουν τζαμιά; Γιατί πρέπει να καταδικάσουμε το Ισλάμ σε υπόγεια ή, πολύ χειρότερα, να το ενθαρρύνουμε σε δημόσιες προσευχές καταμεσής στους δρόμους; Οι υπέρμαχοι των τζαμιών θεωρούν ότι είναι μια καλή και φυσική μέθοδος για να σταματήσουν οι διαμαρτυρίες των μουσουλμάνων περί θρησκευτικών διακρίσεων και να περιοριστεί ο φονταμενταλισμός, η τρομοκρατία, ακόμα και η εσωστρέφεια των μουσουλμανικών μειονοτήτων (communautarisme).
Ωστόσο, το πρόβλημα που τίθεται στη Γαλλία είναι πώς η δημοκρατία θα διατηρήσει το νόμο του 1905 περί κοσμικού κράτους και λαϊκού σχολείου μαζί με την ελευθερία μιας λατρείας η οποία αντιβαίνει στο κοσμικό κράτος και στο λαϊκό σχολείο. Το άρθρο 18 της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζει: «Καθένας έχει το δικαίωμα στην ελευθερία […] της θρησκείας. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία να αλλάξει τη θρησκεία του». Το Κοράνι, που διδάσκεται στα τζαμιά, απαγορεύει την αποστασία την οποία τιμωρεί με θάνατο. Το άρθρο 3 της Διακήρυξης ορίζει: «Καθένας έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια». Όμως, στα τζαμιά, η διδασκαλία του Κορανιού ενσταλάζει αξίες που αρνούνται την ελευθερία των γυναικών, των ομοφυλοφίλων και των απίστων.

Όταν το 1979, ο Αγιατολάχ Χομεϊνί ανέλαβε την εξουσία στο Ιράν –ενώ η διεθνής αριστερά τον χειροκροτούσε– δήλωσε: «Θα διαδώσουμε το Ισλάμ σ’ ολόκληρο τον κόσμο». Η απαίτηση για τζαμιά στη Δύση δεν είναι μόνο ζήτημα θρησκευτικής ελευθερίας, είναι μέρος της στρατηγικής των μικρών βημάτων που τίθενται σε εφαρμογή εκ μέρους των μουσουλμανικών ηγεσιών: πολλαπλασιάζοντας τις αξιώσεις (μαντίλα, διατροφικές ανάγκες στο σχολείο, άρνηση ένταξης, τζαμιά), οι μουσουλμάνοι προσπαθούν να κάνουν το Ισλάμ πιο «ορατό» και να επιβάλουν τη θριαμβική του παρουσία στο σύνολο της ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Το Ισλάμ δεν είναι απλώς μια θρησκεία «σαν όλες τις άλλες»· είναι ένας νομικός και ηθικός κώδικας. Ομοίως, τα τζαμιά δεν είναι απλώς τόποι λατρείας, αλλά χώροι προσηλυτισμού και στρατολόγησης, κορανικά σχολεία όπου γίνεται κατήχηση για τον ιερό πόλεμο εναντίον των απίστων. Εξαιρέσεις υπάρχουν: πράγματι, μερικά από τα τζαμιά απευθύνονται σε μετριοπαθείς μουσουλμάνους (ιδιαίτερα στην Ελβετία)· κατά κανόνα όμως, τα ισλαμικά κινήματα (Σουνίτες, Σιίτες, Σαλαφίτες) θεωρούνται, το καθένα με διαφορετικό βαθμό «ριζοσπαστικότητας» πάνω και πέρα από τους νόμους που διέπουν τη ζωή των ατόμων και τις σχέσεις μεταξύ τους στις δυτικές δημοκρατίες. Το Ισλάμ είναι η άρνηση της ίδιας της έννοιας του διαχωρισμού θρησκείας και κράτους.

Πιστεύω λοιπόν ότι η κατασκευή τεμένους δεν αποτελεί «απλώς» μια θρησκευτική απαίτηση. Εξάλλου, οι οργανώσεις που απαιτούν τζαμιά αποτελούν συνήθως ένα μικρό ποσοστό του αραβο-μουσουλμανικού πληθυσμού το οποίο ασκεί πίεση στην πλειοψηφία των μουσουλμάνων. Παρατηρείται το αναμενόμενο αποτέλεσμα: όσο περισσότερα γίνονται τα τζαμιά, τόσο πολλαπλασιάζονται οι μαντιλοφόρες, τόσο αυξάνεται ο αριθμός των νέων που προσηλυτίζονται σε φονταμενταλιστικές οργανώσεις, καθώς και ο αριθμός των αναγκαστικών γάμων και των επεισοδίων κακοποίησης γυναικών. Τα τζαμιά περικλείουν τις κοινότητες σε πείσμα της ανοιχτής κοινωνίας στην οποία επέλεξαν να ζήσουν οι μουσουλμάνοι της Δύσης. Και επιβάλλουν τους δικούς τους κανόνες παραβιάζοντας το σύνταγμα και τη νομοθεσία: στις περιοχές των τζαμιών κλείνουν τα κέντρα Οικογενειακού Προγραμματισμού, οι πισίνες μοιράζουν τα ωράριά τους σε «ανδρικά» και «γυναικεία», ενώ στα σχολεία όλο και περισσότερα παιδιά απέχουν από τα μαθήματα που δεν συμβαδίζουν με τη σαρία (βιολογία, φιλοσοφία, γυμναστική των κοριτσιών). Η ευρωπαϊκή πείρα δείχνει ότι τα τζαμιά δεν προωθούν την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων αλλά ότι, αντιθέτως, τονίζουν τις θρησκευτικές και πολιτιστικές διαφορές διχάζοντας βαθύτερα τον κύριο κορμό της κοινωνίας από τις μειονότητες.ισλαμότρελοι

Στη Γαλλία, το 30% της χρηματοδότησης των τζαμιών προέρχεται από τους φόρους των πολιτών. Βρίσκω φυσικό το να μην επιθυμούν περιττές δαπάνες ιδιαίτερα σε εποχή οικονομικής δυσπραγίας· πόσο μάλλον ότι πρόκειται για τόπους λατρείας και προπαγάνδας που μεταμφιέζονται σε πολιτιστικά κέντρα. Βρίσκω εξίσου φυσικό να μη θέλουν ισλαμικά τοπία στις πόλεις τους: η Τεχεράνη είναι η Τεχεράνη και το Παρίσι είναι το Παρίσι· τα ισλαμικά σύμβολα, όπως οι μιναρέδες, εμπεριέχουν τα χαρακτηριστικά της θεοκρατίας· δεν είναι αισθητικού τύπου, όπως δεν είναι αισθητικού τύπου η μπούρκα και η μαντίλα. Απαιτείται εφαρμογή του πλουραλισμού χωρίς υποχώρηση των δημοκρατικών αρχών: δεν καλούμαστε να αποδεχτούμε τους ιμάμηδες –οι οποίοι εξάλλου είναι άσχετοι ή εχθρικοί προς το ευρωπαϊκό δίκαιο– αλλά να βοηθήσουμε όσους και όσες αισθάνονται ότι καταπιέζονται από τον νόμο του Κορανίου υποκαθιστώντας τον από τους νόμους της δημοκρατίας. Oι επιστήμονες –κοινωνιολόγοι, ιστορικοί– που προέρχονται από ισλαμικές χώρες (π.χ. η Necla Kelek), επειδή ξέρουν τι σημαίνει ισλάμ, είναι πολύ δριμύτεροι στην αντίθεσή τους στα τζαμιά απ’ ό,τι οι αφελείς και ανυποψίαστοι δυτικοί. Ιδιαίτερα, αντιτίθενται στα μεγάλα, εμβληματικά τζαμιά στο κέντρο των δυτικών πόλεων τα οποία εξυπηρετούν ρόλο «επίδειξης δύναμης», εμποδίζοντας, όπως προαναφέρθηκε, την ενσωμάτωση.

Στο Λονδίνο, όπου την ανέγερση τζαμιού χρηματοδοτεί το ιεραποστολικό κίνημα Tablighi Jamaat –που προωθεί τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και λειτουργεί ως κέντρο στρατολόγησης της Αλ-Κάιντα– αναδύεται το πρόβλημα της αδιαφάνειας των ισλαμικών επιχειρήσεων. Όταν οι φορολογούμενοι πληρώνουν για τα τζαμιά έχουν την ψευδαίσθηση του «ελέγχου» πάνω σ’ αυτά· όταν δεν πληρώνουν, επιτρέπουν την είσδυση ομάδων με σκότιες βλέψεις.

Η αντίθεση στην κατασκευή τζαμιών θεωρείται ρατσιστική και «ισλαμόφοβη» συμπεριφορά. Στην πραγματικότητα, η γλυκιά αποδοχή των τζαμιών είναι αποτέλεσμα ισλαμοφοβίας. Όσοι δεσμεύονται στον Διαφωτισμό, στους κοινωνικούς αγώνες, στον εκσυγχρονισμό και στην πρόοδο, όσοι απορρίπτουν τον σκοταδισμό, δεν φοβούνται τίποτα. Οι Ευρωπαίοι έχουν κερδίσει την ελευθερία και τους θεσμούς τους μετά από αιώνες αγώνων εναντίον της τυραννίας και της κυριαρχίας της Εκκλησίας· αλλά, όπως δήλωσε ο Πάπας, «Με το Ισλάμ, ο Θεός επιστρέφει στην Ευρώπη».

*Η καταμέτρηση δεν είναι εύκολη. Στη Γαλλία δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με το θρήσκευμα. Εξάλλου, υπάρχουν μουσουλμάνοι ευσεβείς και μουσουλμάνοι μόνο κατ’ όνομα. Ο υπολογισμός γίνεται με βάση τη χώρα καταγωγής.

Της Σώτης Τριανταφύλλου.

http://www.athensvoice.gr/

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Πολιτική

» ΟΜΑΔΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΣΣΙΑΣ «

29/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Συμμαχία Πολιτών ΚύπρουΔΗΛΩΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΑΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ ΕΙΡΗΝΗ ΜΑΝΤΟΛΕΣ-ΟΜΑΔΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΣΣΙΑΣ

Η εν ψυχρώ δολοφονία των Ασσιωτών θα πρέπει να αποτελέσει το δόρυ της διεκδίκησης για τιμωρία των ενόχων

26 Απρ. 14

Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας συνιστά η εν ψυχρώ δολοφονία των αγνοουμένων της Άσσιας και άλλων,  από γειτονικά χωριά που βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο. Οι αρμόδιες αρχές του Κράτους και ειδικότερα η Γενική  Εισαγγελία και ο Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, θα πρέπει  να διεκδικήσουν όπως η Τουρκία δημοσιοποιήσει τα τουρκικά ημερολόγια πολέμου, στα οποία καταγράφονται τα στοιχεία όσων εγκληματιών πολέμου, έδωσαν τις οδηγίες για εκτέλεση του άμαχου πληθυσμού ή των στρατιωτών που είχαν συλληφθεί και προστατεύονται από τις συνθήκες της Γενεύης. Η εν ψυχρώ δολοφονία των Ασσιωτών και η εξεύρεση τους σε μαζικούς τάφους θα πρέπει να αποτελέσει το δόρυ της διεκδίκησης για τιμωρία των ενόχων.

Τέλος η Τουρκία, αν θέλει να παρουσιάζεται ως ένα σύγχρονο και δημοκρατικό Κράτος, θα πρέπει να αναγνωρίσει τη διάπραξη των εγκλημάτων πολέμου και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας κατά την παράνομη Τουρκική εισβολή στην Κύπρο και να διώξει η ίδια ποινικά, ως το Διεθνές Δίκαιο επιβάλλει, όσους συμμετείχαν σε αυτά τα εγκλήματα.

Δείτε και: http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/04/blog-post_3965.html

» Η υποτίμηση της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. «

29/04/2014 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Θράκη 3Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, http://www.ethnos.gr

Η πορεία της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη είναι λίγο-πολύ γνωστή. Αντιμετωπίσθηκε ως εσωτερικός εχθρός, με εξαίρεση τον μήνα του μέλιτος της Φρειδερίκης με τον Τούρκο πρόεδρο Τζελάλ Μπαγιάρ το 1951 και τα ανοίγματα της χούντας προς την Τουρκία με αποκορύφωμα την υπογραφή του Μορφωτικού Πρωτοκόλλου το 1968.

Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να δρομολογηθεί από τον Κώστα Μητσοτάκη (για λόγους που δεν είναι της παρούσης) η προώθηση της πολιτικής ισονομίας και ισοπολιτείας. Ακόμη και σήμερα όμως η μουσουλμανική μειονότητα συνθλίβεται από την έλλειψη σοβαρής πολιτικής για ομαλή ενσωμάτωση (και όχι αφομοίωση), καταπιέζεται από την τουρκική διείσδυση στην περιοχή και εμπαίζεται από τον κερδοφόρο μπιζιμποντισμό ενός συρφετού πανεπιστημιακών και «ειδικών» των ΜΚΟ που τελικά συντηρούν την απομόνωση και την αμορφωσιά της μειονότητας για να πλασάρουν τα ακριβοπληρωμένα προγράμματά τους.

Στο επεισόδιο με τη Σαμπιχά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιλήφθηκε ότι η επένδυση στο μέλλον από ένα κόμμα της Αριστεράς δεν είναι η συνδιαλλαγή με τους τοπικούς νταβατζήδες της μειονότητας και η συμμόρφωση με τις υποδείξεις εκάστου ενεργούμενου του προξενείου. Ούτε φυσικά η αντιμετώπιση της μειονότητας σαν κοπάδι ψήφων, που οι κάθε Ζεϊμπέκ θα το σύρουν στο κομματικό μαντρί, όπως κάποτε γινόταν για λογαριασμό της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Ασχετα αν ήταν καλή ή κακή η υποψηφιότητα της Σαμπιχά, ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε αδυναμία χειρισμού ενός λεπτού θέματος επιλέγοντας την εύκολη συνταγή: την ψηφοθηρία. Ισως το προξενείο να έχει ησυχάσει για μερικούς μήνες καθώς πρόλαβε να ελέγξει τη «φωτιά»… Απλώς ας γνωρίζουν ότι η μειονότητα και ειδικά η νέα γενιά, όσο κι αν την υποτιμούν, τα φτυσίματα ποτέ δεν τα συγχώρησε…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η επιστημοσύνη κάποιου που το 2006 εξήρε δημοσίως την επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να επιλέξει μια «Πομάκα», την Καρά Χασάν, για την Περιφέρεια Αν. Μακεδονίας-Θράκης και το 2014 υποστηρίζει τη θεωρία του «συμπαγούς τουρκικού πράγματος» ας κριθεί από τους αρμοδίους. Είναι όμως κρίμα να φορτώνει ο κ. Χριστόπουλος σε μια αριστερή παράταξη τη ρατσιστική αντίληψη ότι το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού το έχουν μόνο οι «Τούρκοι» αλλά όχι οι Ρομά και οι Πομάκοι. Και κυρίως να ταυτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ με την αρρωστημένη θεωρία όπου το αντίθετο του εθνικισμού είναι απλά ο ανθελληνισμός…

http://mignatiou.com/

Κατηγορίες:Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: