Αρχείο

Archive for 08/03/2015

» Οι Κούρδοι κάλεσαν τον Τσίπρα και τον Ολάντ στο Νεβρόζ. «

08/03/2015 1 Σχολιο

 

Ντιγιαρμπακίρ. Η κουρδική γιορτή Νεβρόζ θα πραγματοποιηθεί  στο Ντιγιαρμπακίρ στις 21 Μαρτίου, ξεκίνησαν, ήδη, οι προετοιμασίες για τη μεγάλη εκδήλωση του νέου έτους.

Κουρδιστάν

 

Στη μεγάλη εκδήλωση έχουν καλεστεί να παραβρεθούν ο Γάλλος πρόεδρος Hollande  και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Τσίπρας.

 

Ο εκπρόσωπος του κουρδικού Κογκρέσου της Κουρδικής Κοινωνίας- DTK , ο Seydi Fırat, είπε ότι η επιθυμία του λαού είναι να παρουσιασθεί ένα βίντεο με μήνυμα για τους εορτασμούς του Νεβρόζ από τον έγκλειστο αρχηγό των Κούρδων, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ή ακόμη και μια απευθείας μετάδοση ενός μηνύματός του, αλλά εισέτι δεν έχει διευκρινισθεί από τις τουρκικές αρχές.

Το μήνυμα θα μπορούσε να δοθεί από τον Οτσαλάν, σε απευθείας σύνδεση με το Ιμραλί, στις φυλακές του νησιού που είναι έγκλειστος.  Ο Seydi Fırat τόνισε ότι ο φετινός εορτασμός έχει άλλο χρώμα, αφού επίκειται μια συμφωνία μεταξύ των Κούρδων και του τουρκικού κράτους και αυτό θα δώσει έναν ιδιαίτερο τόνο. «Για την επισημότητα των εορτασμών έχουμε καλέσει πολλές προσωπικότητες από το εξωτερικό. Μεταξύ αυτών, κύρια θέση έχουν ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Όλάντ, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, καθώς ο πρόεδρος του Ιράκ Φουάντ Μασούντ, ο πρόεδρος της ιρακινής Κουρδικής Περιφέρειας, Μασούντ Μπαρζανί και οι επικεφαλής των (κουρδικών) καντονιών από τη Συρία».

Ο ίδιος θα επισημάνει ότι το «Nowruz και Diyarbakir έχουν γίνει μία ταυτότητα».

The Hellenic Information Team

 © Βαλκανικό Περισκόπιο -Γιῶργος  Ἐχέδωρος

Κατηγορίες:Διεθνή, Πολιτική

» 300 δισ. ευρώ χρωστούν οι Γερμανοί, λέει το Γενικό Λογιστήριο. «

08/03/2015 2 Σχόλια

 

 Ναζί Κατοχή

Γιώργος Σαχίνης

Η απόρρητη έκθεση για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο αλλά και τις γερμανικές αποζημιώσεις από χθες βρίσκεται στα χέρια του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά (στη φωτογραφία με το Γερμανό ομόλογό του Στάινμαγερ), ο οποίος είναι από τους πολιτικούς που διαχρονικά έχει δηλώσει πως θα διεκδικήσει τα ποσά και σε μία πρώτη κίνηση έχει ζητήσει να συσταθεί μία επιτροπή σοφών ανάμεσα σε Έλληνες και Γερμανούς ειδικούς για να συζητήσουν το θέμα.

Είναι άλλωστε και ο πρώτος Έλληνας ΥΠ.ΕΞ., που κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο έθεσε ευθέως το θέμα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου από κοινού με το Γερμανό ομόλογό του Στάινμαγερ, ο οποίος μετά την αρχική έκπληξη που δοκίμασε, έσπευσε να επαναλάβει την πάγια γερμανική θέση, ότι αυτά τα ζητήματα νομικά και πολιτικά έχουν κλείσει για τη Γερμανία αμετάκλητα. Η αλήθεια είναι πως η γερμανική αυθαιρεσία επί του θέματος πατάει στο γεγονός πως πράγματι έχουν περάσει επτά δεκαετίες που τα χρήματα των γερμανικών αποζημιώσεων και το κατοχικό δάνειο δε διεκδικήθηκαν ποτέ σοβαρά από τις ελληνικές κυβερνήσεις. Μέχρι πρόσφατα δεν ξέραμε καν ούτε το ποσό το οποίο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από τους Γερμανούς.

Στην Ελλάδα όμως, που συνηθίζουμε να λέμε πως τίποτα δεν προχωρά, κάτι σημαντικό έχει συμβεί το τελευταίο διάστημα. Με πρωτοβουλία της προηγούμενης κυβέρνησης, μία 6μελής ομάδα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους εργάστηκε συστηματικά για επτά μήνες και ανακάλυψε σε υπόγεια, σε ξεχασμένα και φθαρμένα αρχεία, 50.000 έγγραφα από το υπουργείο Εξωτερικών, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και το Νομικό Λογιστήριο του Κράτους, έγγραφα που αφορούν στις γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο. Κατέγραψε επίσης από το υπουργείο Πολιτισμού όλες τις καταστροφές και τις αρπαγές που έγιναν κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Για πρώτη φορά επίσης το κράτος, βασιζόμενο σε αυτά τα στοιχεία και ακολουθώντας ένα οικονομικό μοντέλο υπολογισμού, το οποίο αναγνωρίζεται ευρέως, κατάφερε να υπολογίσει το ποσό που θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε. Βέβαια, από τον αρχικό υπολογισμό για το κατοχικό δάνειο που ανέβαινε στα 53 δισ. ευρώ, κάτι που δέχεται και το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών, αλλά και τις διαρροές στο γερμανικό Τύπο πριν από 1,5 χρόνο, σήμερα ή για την ακρίβεια λίγες μέρες προ των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου φτάσαμε σε ένα υπολογισμό των 11 δισ. ευρώ για το κατοχικό δάνειο, άρα «χάθηκαν» 42 δισ. ευρώ, όμως έστω και έτσι για πρώτη φορά έχουμε μία βάση συγκεκριμένων σημείων συζήτησης, έστω και ως εκκίνηση για το θέμα του κατοχικού δανείου.

Έχει γίνει πια κατανοητό στους περισσότερους που ασχολούνται με το θέμα ότι, αν υπάρχει κάτι που η Ελλάδα θα μπορούσε πιο εύκολα να διεκδικήσει, αυτό είναι το κατοχικό δάνειο. Η σαλαμοποίηση όμως της υπόθεσης για το θέμα των επανορθώσεων είναι μία πολιτική επιλογή που βγαίνει έξω από το πλαίσιο που μέχρι χθες έθετε η συγκεκριμένη νέα κυβέρνηση.

Το κατοχικό δάνειο

Τον Απρίλιο του 1942 η Γερμανία και η Ιταλία με μία πρωτοφανή κίνηση στην ιστορία του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου αναγκάζουν την Ελλάδα να συνάψει ένα κατοχικό δάνειο. Μπορεί το διεθνές πολεμικό δίκαιο να προβλέπει ότι η κατεχόμενη χώρα οφείλει να συντηρεί τα στρατεύματα κατοχής, οι Γερμανοί όμως, όπως αποδεικνύεται από τα έγγραφα, χρησιμοποιούν ένα μικρό ποσοστό του δανείου για το στρατό τους στην Ελλάδα και κυρίως χρησιμοποιούν τα χρήματα για τις επιχειρήσεις του Ρόμελ στην Αφρική. Ένα από τα μεγαλύτερα νομικά όπλα της χώρας θα μπορούσε να είναι και τα έγγραφα που έχει αποκαλύψει ο Γερμανός ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ, ο οποίος ζει και διδάσκει στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα οποία η ναζιστική Γερμανία και ο ίδιος ο Χίτλερ όχι μόνο αναγνώρισε το κατοχικό δάνειο, αλλά ακόμα και 6 μέρες πριν αναχωρήσουν οι Γερμανοί από την Αθήνα υπάρχει έγγραφο που δείχνει ότι είχαν αρχίσει να το αποπληρώνουν.

Σύμφωνα με την απόρρητη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το ποσό του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 10 δισεκατομμύρια 340 εκατομμύρια ευρώ (αρχικά όμως μιλούσε για 53 δισ. ευρώ). Ο σημερινός υπολογισμός στην απόρρητη έκθεση του ΓΛΚ, που παρέλαβε ο ΥΠ.ΕΞ., αφορά σε ένα ποσό που είναι περίπου ίδιο με τα χρήματα που κατέβαλε η Γερμανία στο μηχανισμό βοήθειας του πρώτου μνημονίου για την Ελλάδα το 2010. Η Ελλάδα θα μπορούσε να διεκδικήσει άμεσα, λένε νομικοί του είδους, αυτό το ποσό και για έναν ακόμα λόγο: διότι δε δημιουργεί προηγούμενο για τη Γερμανία και δεν μπορούν άλλες χώρες να το διεκδικήσουν αφού μόνο στην Ελλάδα είχε επιβληθεί στην κατοχή.

Ασύλληπτο το νούμερο των επανορθώσεων… Όσο το χρέος μας

Αυτό το ποσό όμως που «βγάζει μάτι» στην απόρρητη έκθεση του ΓΛΚ, που χθες παρέλαβε ο ΥΠ.ΕΞ. Νίκος Κοτζιάς, είναι αυτό που αφορά στις γερμανικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Το ποσό αυτό ανέρχεται κοντά στα 300 δισ. ευρώ (!), είναι δηλαδή περίπου ίδιο με το συνολικό σημερινό χρέος της χώρας μας, για το οποίο εδώ και 6 χρόνια υποβαλλόμαστε σε κάθε είδους εξευτελισμό. Εδώ τα πράγματα είναι σαφώς πιο δύσκολα, η χώρα μας μετά από μαραθώνιες δικαστικές διαμάχες και αποφάσεις, που έφτασαν ακόμα και στη Χάγη και που εμμέσως πλην σαφώς αφορούν και εμάς, δεν έχει ακόμη δικαιωθεί. Όμως, η σημερινή κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι μπορεί να προχωρήσει σε μία ιστορική αλλαγή.

Σύμφωνα με έναν παλιό ελληνικό νόμο, για να μπορέσει να εκτελεστεί μία απόφαση ενός εθνικού δικαστηρίου εις βάρος μίας τρίτης χώρας, θα πρέπει να την υπογράψει ο εκάστοτε υπουργός Δικαιοσύνης.  Μέχρι σήμερα κανένας υπουργός δεν έχει υπογράψει, για παράδειγμα, να γίνει εκτελεστή η απόφαση του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς που επικυρώθηκε και από τον Άρειο Πάγο και αναγνωρίζει αποζημιώσεις στους κατοίκους του μαρτυρικού Διστόμου για τα θύματα της σφαγής. Ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εκτελέσει τις δικαστικές αποφάσεις, γεγονός που θα μπορούσε, για παράδειγμα, να προκαλέσει κατάσχεση γερμανικής περιουσίας στη χώρα μας. Επειδή το νούμερο με βάση την απόρρητη έκθεση είναι εντυπωσιακό – 300 δισ. ευρώ – είναι προφανές ότι η συνέχεια επί του θέματος αποκτά ενδιαφέρον ιδίως αυτήν την περίοδο και είναι εξίσου προφανές ότι ιδίως σε αυτήν την περίπτωση απαιτείται ξεκάθαρη πολιτική βούληση. Μία βούληση που όλα τα ελληνικά κόμματα αρχικά έδειξαν να έχουν στην πρόταση της πρόεδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου για αναβάθμιση της κοινοβουλευτικής επιτροπής επί του θέματος και ενημέρωση άμεσα όλων των κοινοβουλίων της Ε.Ε. και ειδικά του γερμανικού. Μοιάζει μαξιμαλιστικό για πολλούς, αλλά είναι προφανές ότι μόλις μπαίνουμε στο ουσιαστικό πολιτικά τμήμα του θέματος. 

Γιώργος Σαχίνης

 http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1217285

» Όλους όσους, καταρχήν, θύλακας, Σαίξπηρ, λόγω τιμής, σαν Έλληνας «

08/03/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

εκπαίδευση

ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ :  Αισθάνομαι θλίψη που διατήρησα  το  παρακάτω  κείμενο  των ΝΕΩΝ χωρίς ταυτόχρονα να διατηρήσω το όνομα του συντάκτη του…. Πάντως ο τίτλος του είναι : Ο Κ. Χ. Μύρης στη χώρα των ευπρεπιστών και θέμα του είναι οι  άφρονες  που επιχειρούν να καλουπώσουν τη γλώσσα,  αυτόκλητοι και μη εξουσιοδοτημένοι από κάποια ευρύτερη κοινωνική συναίνεση.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ :

Παρακολουθώ στα Νέα τον καβγά που έχει ανάψει ανάμεσα στον Κώστα Γεωργουσόπουλο και τους καθηγητές Λαμπρόπουλο και Λιάκο· έχει ενδιαφέρον και επί της ουσίας αλλά και σαν καβγάς, γιατί έχει γούστο να βλέπεις πώς βρίζονται (με τέχνη) άνθρωποι πνευματικοί.

Ωστόσο, εγώ, εδώ, πέρα από την ουσία (τα περί εθνικής ταυτότητας) και τη διασκέδαση (το ξεκατίνιασμα των διανοουμένων), εστιάζομαι στα μικρογλωσσικά. Και προσέχω το εξής του Γεωργουσόπουλου (στα Νέα της 1.3.2008):

Εθνικός θεσμός «ο ένδοξος Βυζαντινισμός μας» του Καβάφη, το «γιούχα και πάλι γιούχα των πατρίδων» του Παλαμά, ο Βάρναλης, ο Αναγνωστάκης, ο Μπολιβάρ του Εγγονόπουλου. (Ε, βέβαια, αφού είναι ωραίος ως Έλλην!).

Και παρατηρώ ότι, ασυνείδητα μάλλον, ο αρθρογράφος έχει ευπρεπίσει δυο διάσημους στίχους, από τους διασημότερους της ποίησής μας. Στον Παλαμά το κρούσμα δεν είναι τόσο σοβαρό, πάντως αφού τον βάζουμε σε εισαγωγικά τον στίχο, καλό θα είναι να τον τσεκάρουμε πριν τον γράψουμε. Ο Παλαμάς είχε γράψει «γιούχα και πάλε γιούχα των πατρίδων», όχι πάλι. Είπα, μικρό το κακό κι αν ήταν μόνο αυτό δεν θα έκανα τον κόπο να γράψω.

Το άλλο όμως το βρίσκω πιο σοβαρό. Έχει γράψει γι’ αυτό κι ο Γιάννης ο Χάρης, αλλά ο Χάρης το είχε εντοπίσει το κρούσμα στα κανάλια και στους κοσμικούς, όχι σε γραπτό λόγο και μάλιστα από έναν φιλόλογο περιωπής. Ποιο; Το γλωσσικό σιδέρωμα εννοώ του καημένου του Εγγονόπουλου, στο πνεύμα της γενικευμένης ωσεοπάθειας που μας έχει αλλάξει τον αδόξαστο εδώ και κάμποσα χρόνια, από τότε που τέθηκε εκτός νόμου το «σαν».

Διότι ο Εγγονόπουλος έγραψε: Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας. Ωραίος σαν Έλληνας, να το ξαναγράψω με μαύρα. Όχι «ως» και όχι «Έλλην»!

http://oikologein.blogspot.gr/

» Ο ΜAΚΕΔΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! «

08/03/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

SHMA MAKEDONVN

Αντιπροσωπεία τεσσάρων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της «Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων» επισκέφθηκαν την Υφυπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά στο Υφυπουργείο Μακεδονίας Θράκης.

Η κ. Κόλλια-Τσαρουχά άκουσε με εξαιρετικό ενδιαφέρον τους σκοπούς της νεοσύστατης Ομοσπονδίας Μακεδόνων που συσπειρώνει, για πρώτη φορά επίσημα, τους πολιτιστικούς συλλόγους των Μακεδόνων σε όλη την Ελλάδα με σκοπό την διαφύλαξη της γνήσιας λαϊκής παράδοσης των Μακεδόνων και την διεκδίκηση των δικαίων του Μακεδονικού Ελληνισμού.

Υποσχέθηκε αμέριστη συμπαράσταση στο έργο της Ομοσπονδίας και ευχήθηκε καλή επιτυχία στην επικείμενη Γενική Συνέλευση των 45, μέχρι τώρα, συλλόγων που την αποτελούν.

Αποφασίσθηκε η κεντρική εκδήλωση της Ομοσπονδίας Μακεδόνων στην Θεσσαλονίκη με θέμα «Η συμβολή των Μακεδόνων στον αγώνα του 1821» να γίνεται υπό την αιγίδα του Υφυπουργείου Μακεδονίας Θράκης. Εφέτος η παραπάνω εκδήλωση θα έχει ειδικό θέμα τον Εμμανουήλ Παππά και τους Σερραίους αγωνιστές του 1821 και θα γίνει την Κυριακή 22 Μαρτίου στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.

(Σύντομα θα ανακοινωθεί το πλήρες πρόγραμμά της)

http://www.enromiosini.gr/

» Ευχαριστούμε κύριε Πρέσβη, Τζον Κόνινγκ. «

08/03/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ευχαριστούμε κύριε Πρέσβη, Τζον Κόνινγκ

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Ευτυχώς για την υγεία μας, γενικά, που εμφανίζεται, κάπου-κάπου, και ο έντιμος κ. Τζον Κόνιγκ, ο Αμερικανός πρέσβης στην Λευκωσία και ξεφουρνίζει κάποιο …πολιτικό μαργαριτάρι, σπάζοντας έτσι την κοινότυπη καθημερινότητα στον τόπο: βομβιστικές ενέργειες ( μαφιόζικες και ποδοσφαιρικές), τραπεζικές λαμογιές παντός μορφής και είδους που δεν έχουν τελειωμό, καρτελοποίηση και αισχροκέρδεια στα αγαθά, κρατική ανεπάρκεια, διαφθορά και διασπάθιση δημόσιων πόρων, απιστία, νεποτισμό και ανυποληψία των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων,  όπως και λαϊκισμό, ασχετοσύνη, αφασία, ανευθυνοδοσία, σοβαροφάνεια και υποκρισία των κυβερνούντων και του κάθε εξουσιαστή, κομματικού ή μη.

Και αφήνω κατά μέρος όλο τον φασισμό που εκφέρεται καθημερινά από τα “ογλάνια” της ´Αγκυρας στα κατεχόμενα, που κόπτονται για την “διζωνική, δικοινοτική, ομοσπονδία” και την ολίγον τι ρατσιστική ….”επανένωση”, τάχατες του τόπου.

Δεν επιθυμώ με τα παραπάνω να υποβαθμίσω  ένα ακόμη πρόσφατο σοβαρό πολιτικό ατόπημα του κ. Πρέσβη, τούτη τη φορά μέσω του  λογαριασμού του στο Twitter, στις 2 Μαρτίου. Ως γνωστόν ο κ. Κόνινγκ ζήτησε να  μάθει από αυτούς που τον “ακολουθούν” στο Twitter στην Κύπρο, ποια η γνώμη τους  για την βδομάδα που πέρασε, στη διάρκεια της οποίας ο Πρόεδρος Αναστασιάδης  επισκέφθηκε επίσημα την Μόσχα, όπου συναντήθηκε και με τον  “δαιμονοποιημένο”  από την Δύση Πρόεδρο Πούτιν, καθώς επίσης και ποια η γνώμη τους για την δολοφονία του Ρώσου αντικαθεστωτικού Μπορίς Νεμτσόφ που διεπράχθη στη Μόσχα την ίδια βδομάδα. Και τα δυο ερωτήματα έγιναν σε ένα “τιτίβισμα” και από εκεί προέκυψε και το ζήτημα της  “διασύνδεσης”( linkage) μεταξύ τους. Εύλογα πολίτες και κυβέρνηση αντέδρασαν, κατηγορώντας τον αμερικανό διπλωμάτη πως άφηνε να εννοηθεί την ύπαρξη κάποιας μορφής “διασύνδεσης” ανάμεσα στα δυο γεγονότα  (ράβδος εν γωνία , άρα βρέχει). Και δικαιολογημένα εισέπραξε την μήνιν των περισσότερων.

Έχει όμως και την φαιδρή της διάσταση η “γκάφα” του Τζών Κόνινγκ και είναι σε αυτή που θα ήθελα να επικεντρωθώ. Καταρχάς δεν διαθέτω λογαριασμό Twitter ( ούτε και άλλους συναφείς, όπως Facebook κλπ). Θα ήμουν
λοιπόν υπόχρεος σε όποιον/α διαθέτει λογαριασμό να στείλει, αν έχει την καλή διάθεση, ένα- δυο γνωστά γνωμικά και ευφυολογήματα που επέλεξα, στον Αμερικανό διπλωμάτη δια της ηλεκτρονικής μεθόδου του “τιτιβίσματος”. Ίσως τον κάνουν πιο σοφό, ακόμη και πιο αποτελεσματικό επαγγελματία, στο από Σεπτέμβρη καινούργιο του πόστο, που όπως γράφεται, θα είναι διευθυντής της Διπλωματικής Ακαδημίας στην Ουάσινγκτον, εκεί που διδάσκεται ήδη και η “ηλεκτρονική διπλωματία” (“e-diplomacy”) που ασκεί όχι και τόσο επιτυχημένα, όπως φαίνεται, ο κ. Κόνινγκ
στην Λευκωσία.

Ξεχώρισα μερικά που εκτιμώ ταιριάζουν στην περίπτωση. Κατά Πλάτωνα, “εάν κάποιος που δεν γνωρίζει παραμένει σιωπηλός, δεν δημιουργεί διχόνοια.” Κατά Ευριπίδη , “ή λέγε τι σιγής κρείττον ή σιγήν  έχε” (” ή να λές κάτι καλύτερο από την σιωπή, ή να σωπαίνεις”). Κατά Αριστοφάνη, “πάσαν γλώσσα βασάνιζε”. Κατά Αναχάρσιν, “γλώσσης, γαστρός, αιδοίων , κραττείν”. Κατά τον Λάο Τζέ, “αυτοί που έχουν γνώση δεν μιλούν, αυτοί που μιλούν δεν έχουν γνώση”. Ένα που μου αρέσει πολύ και νομίζω ταιριάζει απόλυτα στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά που δεν εντόπισα την πηγή του είναι, “εάν παρέμενες σιωπηλός, θα μπορούσες να εκληφθείς και ως σοφός”. Εδώ εγώ θα πρόσθετα στην περίπτωση Κόνινγκ, ή “ως πετυχημένος διπλωμάτης”. Ισχύει βέβαια και το αντίστροφο!

Για το ότι η σιωπή είναι …χρυσός, υπάρχουν και πάμπολλα λαϊκά γνωμικά, όπως  “το στόμα κράτα το κλειστό, αν θες να πεις κάτι σοφό”. Ή, “τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι”. ´Ισως όμως στη περίπτωση του κ. Κόνινγκ το καλύτερο να είναι ένα ευφυολόγημα της πιάτσας, τουτέστιν κύριε πρέσβη μου, “καλύτερα να μασάς, παρά να
μιλάς” ( ή να “τιτιβίζεις”). Και όπως θα έχεις ήδη μάθει στη Κύπρο η μάσα, πάσας μορφής, πάει σύννεφο. Και βλέπεις είναι όλοι, μα όλοι στο απυρόβλητο. Εντάξει, μπαίνουν και λίγοι μέσα, τελευταία εννοώ, αλλά και αυτό διότι μαζί με την μάσα, πάει σύννεφο και η υποκρισία των ταγών της εξουσιαστικής νομενκλατούρας που καταδυναστεύει αυτό τον τόπο και κατέχει την νομή πλούτου  και εξουσίας από την εποχή των Εγγλέζων. Είναι όλοι τους ηθικοπλάστες, πρωτίστως( αλλά και πάντοτε καλοπερασάκηδες). ´Οπως είναι η αφεντιά σου και η χώρα σου, σε ζητήματα
“διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας”. Οι εδώ ηθικοπλάστες επιδιώκουν να “αποκαταστήσουν” όλες τις αδικίες και το αίσθημα δικαίου του λαού- από την τουρκική εισβολή του 1974 μέχρι την καταλήστευση των οικονομιών τους  το 2013. Η χώρα σου ως παγκόσμιος ηγεμόνας ( ευμενής κάποιες φορές, αλλά ηγεμόνας πάντοτε) επιδιώκει από το 1917, κατά τον τότε Πρόεδρο σου Ουΐλσον, “να φτιάξει ένα κόσμο ασφαλή για την δημοκρατία” ( “to make the world safe for democracy”). Μπορεί τα μεγέθη να είναι διαφορετικά, όχι όμως  και τα κίνητρα. Είστε και οι δυο ιεραπόστολοι, της Κύπρου τούτοι δω, του κόσμου όλου εσείς. Υπερβατικές δυνάμεις σας έχουν κοτσιανιάσει το “ηθικό πεδίο της μάχης”. Με αυτό τον σταυρό πορεύεσθε.

Ωστόσο, στην περίπτωση του επίδικου “τιτιβίσματος”, υπάρχει και του στραβού το δίκιο. Δεν συμμερίζομαι την σχεδόν καθολική άποψη πώς επί σκοπώ και ηθελημένα ο κ. Κόνινγκ επέλεξε να συγκρουσθεί προσωπικά με τον Πρόεδρο και να προκαλέσει όλη αυτήν την πολιτική αναταραχή. Κάποια κακία προφανώς ήθελε να βγάλει κατά του Αναστασιάδη. Αναμφίβολα θα τον είχε συμβουλέψει και προσωπικά αλλά και κατόπιν οδηγιών από τους προϊστάμενους του να μην πραγματοποιήσει την επίσκεψη στην Μόσχα λόγω Κριμαίας/ Ουκρανίας, ή να την αναβάλει διότι η Κύπρος δεν πρέπει να συναγελάζεται με τον “δαιμονοποιημένο” Ρώσο ηγέτη τέτοια εποχή.
Απέτυχε, εισπράττοντας και την δυσανασχέτηση της Ουάσιγκτον. Ο Αναστασιάδης αρνήθηκε, παραπέμποντας τον στην διπροσωπία των ΗΠΑ και των ενεργούμενων της, έναντι των  επιδρομικών συμπεριφορών της Άγκυρας κατά της Κύπρου. Αυτό τεκμαίρεται και από την “ενόχληση” της Ουάσινγκτον καθώς επίσης και την ενορχηστρωμένη επίθεση που εκδηλώθηκε κατά Κύπρου/ Αναστασιάδη, από τα δυτικά κέντρα εξουσίας και κατευθυνόμενα ΜΜΕ. Η επίθεση υπήρξε και συνεχίζει να είναι κλασική περίπτωση “agitprop”, δηλαδή “agitation and propaganda” κατά της Κύπρου,
βγαλμένη καρμπόν από τα προκάτ “ψαροκούτια” του Ψυχρού Πολέμου, με διακινητές τους “συνήθεις υπόπτους” και τους εξωνημένους νεοεποχιστές γραφιάδες της παγκοσμιοποίησης.

Δεν γνωρίζω πως δουλεύει το “έρημο” το Twitter. Λέτε μήπως να τσιγκουνεύτηκε ο κ. πρέσβης και έχοντας εντολές να κάνει οικονομίες έβαλε δυο “ξεχωριστά”, όπως παραδέχθηκε θέματα, σε ένα “τιτίβισμα” και παρεξηγήθηκε; Μήπως
το έκανε από τεμπελιά ; Για να μην απαντά “ξεχωριστά” αλλά  “με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια”; Ένας παλιός καθηγητής μου, πάντα συμβούλευε να μην αναζητούμε συνθέτες και περιπλοκές απαντήσεις όταν υπάρχει απλή και λογική εξήγηση για κάτι που μας απασχολεί και το οποίο πολλές φορές προκύπτει από επιπολαιότητα ή “μακακία”. Γιατί να ανοίξει τέτοιου είδους μέτωπο με όλους και προσωπικά με τον Πρόεδρο ο κ. Κόνινγκ στο τέλος της θητείας του; Τόση εμπάθεια; Δηλαδή θα κέρδιζε πόντους με ποιούς; Με την Ουάσινγκτον; Με τα φιλαράκια του στα κατεχόμενα που πατρώναρε ως μελλοντικούς  προέδρους της Δ.Δ.Ο.; Με κάποιους δικούς μας ετερόφωτους αποικιακούς ευνούχους;

Το πώς πολιτεύθηκε στη Κύπρο ο έντιμος Τζών Κόνινγκ είναι γνωστό και όχι διαφοροποιημένο από τους προκατόχους του. Ή μήπως τους ξεχάσαμε; Τόση λήθη; Ή μήπως θα ήθελε κάτι η Ουάσιγκτον που δεν θα ήθελε ο κάθε πρέσβης της στην Λευκωσία; Με τον Κόνινγκ τουλάχιστον έσπαζε κάπου-κάπου και η ρουτίνα της κοινότυπης καθημερινότητας στον τόπο. Όπως με την περίπτωση του περιβόητου “τιβιτίσματος” της 2ας Μαρτίου. Ας προβληματιστούν όσοι τον έχουν “διπλωματικά ” προγράψει; Τι θα κάνουν αύριο όλοι αυτοί χωρίς τον Τζών Κόνινγκ;

http://mignatiou.com/

Αρέσει σε %d bloggers: