Αρχείο

Archive for 15/08/2015

Ελλάδα: Η τραγωδία της ανάπτυξης.

15/08/2015 1 Σχολιο

Ελλάδα: Η τραγωδία της ανάπτυξης

Φωτογραφία Αρχείου: Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δέχεται τα συγχαρητήρια των Βουλευτών στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την «Διαπραγμάτευση και Σύναψη Δανειακής Σύμβασης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM)», στην Ολομέλεια της Βουλής. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ

Του Θεόδωρου Καρυώτη

«Ποιὸς φταίει; Ποιὸς φταίει;… κανένα στόμα δὲν τὅβρε καὶ δὲν τὄπε ἀκόμα. Ἔτσι, στὴν σκοτεινὴ ταβέρνα πίνουμε πάντα μας σκυφτοί, σὰν τὰ σκουλήκια κάθε φτέρνα ὅπου μᾶς εὕρει, μᾶς πατεῖ: δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα! προσμένουμε, ἴσως, κάποιο θάμα!»

Κώστας Βάρναλης – Οι Μοιραίοι

Όλοι μιλούν για Ανάπτυξη αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει. Για την λέξη Aνάπτυξη η αγγλική γλώσσα χρησιμοποιεί δύο λέξεις. Την λέξη Growth και την λέξη Development. Στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούμε την λέξη Aνάπτυξη και για τις δυο έννοιες και έτσι σίγουρα δεν μας βοηθά να καταλάβουμε το νόημά τους. Economic Growth, είναι μια περιοριστική έννοια, σε σχέση με την λέξη Economic Development.

Βασικά, Economic Growth  μετριέται από την αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) ενός κράτους. Από την άλλη πλευρά, Economic Development σημαίνει αύξηση στο βιοτικό επίπεδο ενός λαού και η πιο ασφαλής μέθοδος μέτρησης της ανάπτυξης είναι το Human Development Index που λαμβάνει υπόψη το μορφωτικό επίπεδο, το επίπεδο μακροζωίας, το επίπεδο υγείας που επηρεάζει την παραγωγικότητα, τα θέματα του περιβάλλοντος και το πρόβλημα των οικονομικών ανισοτήτων που θα μπορέσει να οδηγήσει στην άλλη οικονομική ανάπτυξη (growth). Η πραγματική ανάπτυξη συνοδεύεται πάντα με την άνοδο του κατά κεφαλήν εισοδήματος μιας κοινωνίας.

Οι οικονομολόγοι γνωρίζουν ότι είναι δυνατόν να υπάρξει growth χωρίς να υπάρξει development που θα αυξήσει το βιοτικό επίπεδο ενός λαού.

Έτσι, βλέπουμε ότι

1.   Η πρώτη ανάπτυξη (growth) μπορεί να ωφελήσει ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού μιας χώρας και να αυξηθεί το ΑΕΠ, χωρίς να ωφεληθεί η πλειοψηφία των πολιτών της. Κλασσική περίπτωση είναι τα Αραβικά κράτη, που το πετρέλαιο τους αυξάνει τον πλούτο τους χωρίς να ωφελεί την πλειοψηφία των λαών τους.

2.   Η διαφθορά μπορεί να φέρει μεγαλύτερους ρυθμούς του ΑΕΠ αλλά ωφελεί μόνο ένα μικρό ποσοστό μιας κοινωνίας.

3.   Περιβαλλοντολογικά προβλήματα όπως η παραγωγή τοξικών απόβλητων, δημιουργεί μείωση στην ποιότητα υγείας και μείωση του βιοτικού επιπέδου.

4.   Κυκλοφοριακή συμφόρεση είναι ένας άλλος τομέας που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα που έχουν αντίκτυπο στην ποιότητα της ζωής των πολιτών.

5.   Η πλήρως αναποτελεσματική Δικαιοσύνη, αποτελεί άλλο ένα σημαντικό εμπόδιο στην σωστή ανάπτυξη. Δεν μπορούν δικαστικές αποφάσεις να χρειάζονται μεταξύ 5 και 10 ετών για να εκδικαστούν. Η Ελλάδα με 11 εκατομμύρια πληθυσμό, έχει 90 μέλη στον Άρειο Πάγο και 147 μέλη στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Στις ΗΠΑ των 319 εκατομμυρίων υπάρχει μόνο ένα ανώτατο δικαστήριο το Supreme Court με μόνο 9 μέλη!

6.   Είμαστε το μόνο κράτος, στον 21ο αιώνα, που δεν έχουμε αποκτήσει κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα, το κράτος να χάνει μεγάλα έσοδα και, ταυτόχρονα, να συνεχίζει να επιτρέπει την παράνομη οικοδόμηση επειδή της αποδίδει έσοδα και έτσι το κράτος αποτελεί ένα κακό παράδειγμα για τις μελλοντικές γενιές. Τελικά, το Κτηματολόγιο της Ελλάδας έμελε να εξελιχθεί σε έναν εφιάλτη. Η ολοκλήρωση του έργου το 2020 αποτελεί «μνημονιακή» υποχρέωση, ενώ το Κτηματολόγιο αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αναπτυξιακές υποδομές για τη χώρα, καθώς -μεταξύ άλλων- πρόκειται να μεταρρυθμίσει ένα σημαντικό τμήμα της Δημόσιας Διοίκησης. Συνολικά, μέχρι σήμερα έχει καταγραφεί μόλις το 23% των τίτλων ιδιοκτησίας, σε ένα σύνολο 38 εκατομμυρίων τίτλων.

7.   Η ανισότητα στην κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου στην πατρίδα μας είναι μια από τις κύριες αιτίες που είναι υπεύθυνη για την ποιότητα της οικονομικής μας ανάπτυξης. Έτσι, για δεκαετίες τώρα, είμαστε μια από τις πιο άνισες χώρες της Ευρώπης. Το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού λαμβάνει 6,6 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το φτωχότερο 20% που είναι ίδιο με τα ποσοστά της Βουλγαρίας. Η Νορβηγία είναι το κράτος με την καλύτερη κατανομή, όπου το πλουσιότερο 20% λαμβάνει 3,3 φορές το ποσοστό του φτωχότερου 20%.

Ένας άλλος τρόπος μέτρησης ανισοτήτων, που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι, είναι το Gini Coefficient που κυμαίνεται από το 0 μέχρι το 1. Όπου 0 είναι η πλήρη ισότητα και 1 η πλήρη ανισότητα. Σ’ ένα άρθρο μου το 1974, είχα αναφερθεί σε μια μελέτη του αείμνηστου Σάκη Καράγιωργα που έδειχνε ότι το Gini στο τέλος της δεκαετίας του1960 ήταν ένα εκπληκτικό 0,83, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες κυμαίνεται μεταξύ 0,33 και 0,35, και παραμένει στα υψηλότερα επίπεδα της Ευρώπης.

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, είναι πολύ γνωστόν ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι πτωχοί φτωχότεροι στην παγκόσμια κοινότητα. Τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης Γη στον 21ο αιώνα είναι με την σειρά, οι ανισότητες στην κατανομή του εισοδήματος και του πλούτου, η έλλειψη πόσιμου νερού, και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

8.   Διαθέτουμε ένα δαιδαλώδες φορολογικό σύστημα και μια τεράστια φοροδιαφυγή, που έχει επικίνδυνα αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζει αφάνταστα την σωστή ανάπτυξη. Τώρα τελευταία οι εφημερίδες βάζουν τεράστιους πρωτοσέλιδους τίτλους για να δείξουν ότι εργολάβοι, μάνατζερ ποδοσφαίρου (!), συνταξιούχοι, ηλεκτρολόγοι, γιατροί, ακόμα και ανεπάγγελτοι, από τον Βορά στο Νότο κι από την Ανατολή στη Δύση, κλέβουν το Δημόσιο. Εκείνο που δεν εξηγείται, είναι η μεγάλη προβολή αυτών των υποθέσεων λες και αυτά το γεγονότα συμβαίνουν πάρα πολύ σπάνια στην Βαλκανική μας χώρα.

9.   Ακόμα και οι αμυντικές δαπάνες δεν ευνοούν την σωστή οικονομική ανάπτυξη, αλλά αυτός ο τομέας είναι κρίσιμος για τα εθνικά μας θέματα και λόγω της γεωπολιτικής μας θέσης. Στην σημερινή κρίσιμη συγκυρία, η άμυνα της πατρίδας μας έχει μειωθεί και επομένως είναι άμεση ανάγκη αύξησης και όχι μείωσης των αμυντικών δαπανών μας.

Ο εφιάλτης της παραοικονομίας

Ασχολούμενος, για πολλά χρόνια τώρα, με το φαινόμενο της παραοικονομίας στην παγκόσμια οικονομία, έβλεπα ότι πολλές από αυτές τις μελέτες τοποθετούσαν την Ελλάδα στις πέντε πρώτες χώρες με την μεγαλύτερη παραοικονομία. Δυστυχώς, το μέγεθος της παραοικονομίας που μαστίζει την ελληνική οικονομία για δεκαετίες τώρα βρίσκεται, την τελευταία περίοδο, σε έξαρση.

Μία πρόσφατη έκθεση που γράφτηκε από τον καθηγητή Friedrich Schneider του Πανεπιστημίου Λινζ της Αυστρίας αναλύει το πρόβλημα της παραοικονομίας στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη του ΟΟΣΑ. Η Βουλγαρία κατέχει την πρώτη θέση με 31%, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση του πίνακα με 23,3%. Τα κράτη με την μικρότερη παραοικονομία είναι η Ελβετία με 6,5%, η Αυστρία με 8,2% το Λουξεμβούργο με 8,3% και η Ολλανδία με 9%. Μια άλλη μελέτη, έχει υπολογίσει ότι ξεπερνά το 30% και οι κύριοι ύποπτοι είναι οι αυτοαπασχολούμενοι που κρύβουν ετησίως 30 δις. δολάρια.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ότι η Ελλάδα παρουσιάζει την μεγαλύτερη παραοικονομία σήμερα στην Ευρώπη:

KARIOTIS-ANAPTYXH01-12AUGUST2015

Η χαμηλή ανταγωνιστικότητα  

Ενθυμούμαι ότι από την δεκαετία του 1980, που εργαζόμουν σαν οικονομικός σύμβουλος στην πρεσβεία μας στην Ουάσιγκτον, οι Αμερικανοί μιλούσαν από τότε για την χαμηλή ανταγωνιστικότητα και τα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα που δεν επέτρεπαν στην Ελλάδα να ακολουθήσει μια σωστή πορεία ανάπτυξης.

Σήμερα, 35 χρόνια αργότερα, σένα άρθρο της η Washington Post επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία αναφερόμενη στον «υγρό χρυσό» της πατρίδας μας που δεν είναι από το περίφημο λάδι μας. Η εφημερίδα αναφέρει ότι η Ελλάδα παράγει ελαιόλαδο παγκοσμίου φήμης αλλά συμπεριφέρεται σαν μια τριτοκοσμική χώρα και δεν μπορεί να αξιοποιήσει σωστά αυτό τον θησαυρό για πάρα πολλά χρόνια τώρα. Αυτό αποτελεί ένα κλασσικό παράδειγμα οικονομικής ανάπτυξης που χρειαζόμαστε, αλλά το κράτος ασχολείται με άλλα πιο σοβαρά θέματα και είναι συγκλονιστικό να διαβάζει κάποιος την Washington Post που αναφέρει «Η οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας έχει σε ένα μεγάλο βαθμό αυτό-επιβληθεί». Έτσι δεν γίνεται αντιληπτό ότι υπάρχουν απλά πράγματα που θα μπορούσαν να βελτιώσουν αισθητά την οικονομία σε τομείς που υπερτερούμε μια και κατέχουμε το 28% της παγκόσμιας αγοράς για την φέτα και το 30% για το γιαούρτι στην αγορά των ΗΠΑ.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι διαθέτουμε και άλλα αγροτικά προϊόντα όπως το μέλι και το κρασί που θα μπορούσαμε, με την κατάλληλη υποδομή, να τα πουλούμε σε όλα τα πλάτη και μήκη της υφηλίου. Όπως εξηγεί η εταιρία McKinsey, υπάρχουν και άλλοι υποσχόμενοι τομείς σαν τις υδατοκαλλιέργειες, την αιολική και ηλιακή ενέργεια και των γεννόσημων φαρμάκων.

Τέλος, πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε την μεγάλη αξία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που η αδιαφορία των ελληνικών κυβερνήσεων αποτελεί μια απαράδεκτη στάση που πρέπει άμεσα να σταματήσει. Αλλά, ξαφνικά, έσκασε η βόμβα. Το νέο Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας θα συγκεντρώσει την δημόσια περιουσία της Ελλάδας (50 δις. ευρώ σε βάθος 30ετίας) και σε αυτό το ταμείο θα ενταχθούν και όλα τα έσοδα που θα προκύψουν από την μελλοντική αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες! Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε προβλέψει με νόμο ότι τα έσοδα αυτά θα προοριζόντουσαν για την στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος, ειδικά για τις νέες γενιές. Τώρα όλη η δημόσια περιουσία τίθεται υπό τον έλεγχο της ΕΕ μέσω του νέου ταμείου που ποτέ δεν είχε γίνει δεκτό την προηγούμενη πενταετία. Πρέπει, άμεσα, η κυβέρνηση να αποσύρει τους υδρογονάνθρακες από την λίστα του, υπό δημιουργία, νέου ταμείου. Εάν η τρόικα βάλει χέρι στην ΑΟΖ, τότε καλύτερα να αλλάξουμε πατρίδα.

Ήρθε η ώρα, επιτέλους, να κάνουμε αυτό που έκανε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος πριν 11 χρόνια. Δεν άρχισε να ρωτάει εάν η Κύπρος διαθέτει υδρογονάνθρακες αλλά έκανε τις σωστές πρώτες κινήσεις. Πρώτα ανακήρυξε την ΑΟΖ μετά την οριοθέτησε με την Αίγυπτο και το Ισραήλ και μετά μοίρασε οικόπεδα για εξερεύνηση. Εμείς, μέχρι σήμερα, δεν έχουμε δώσει ούτε ένα οικόπεδο σε περιοχές που ξεκάθαρα μας ανήκουν.

Η ατμομηχανή της οικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας πρέπει να είναι, από εδώ και εμπρός, όχι η βιομηχανία του τουρισμού αλλά αυτή των υδρογονανθράκων. Αλλά πρέπει να μην ακολουθήσει τον σχεδιασμό του τουρισμού που ακόμα παλεύει να διαμορφώσει μια σωστή στρατηγική. Τα λάθη του τουρισμού δεν πρέπει να επαναληφτούν και στους υδρογονάνθρακες. Πρέπει να υπάρξει ένας επιστημονικός προγραμματισμός σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο την σωστή εξέλιξη του κλάδου των υδρογονανθράκων, χωρίς να ξεχνάμε και τις ανάγκες των γενιών που θα ακολουθήσουν.

Δυστυχώς, την αξία της ΑΟΖ την κατάλαβαν πρώτοι οι Τούρκοι και αντιλήφθηκαν την σημασία που θα έπαιζε στον τομέα της αλιείας. Σο απέραντο γαλάζιο της ελληνικής ΑΟΖ, η αλιεία θα είναι ένας από τους πιο κερδισμένους τομείς της ελληνικής οικονομίας και ήρθε, επιτέλους, ο καιρός να προστατέψουμε τους αλιείς μας από τις απέραντες προκλήσεις των Τούρκων, για αρκετές δεκαετίες τώρα στο Αιγαίο Πέλαγος. Η αλιεία στην Ελλάδα έχει μια πολύ αρχαία παράδοση. Διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα και γραπτά έχουν βρεθεί στη Κρήτη και αλλού, καθώς και περιγραφές από διάσημους αρχαίους έλληνες συγγραφείς όπως είναι ο Αισχύλος, ο Ησίοδος και ο Ξενοκράτης που δείχνουν ότι η αλιεία έχει παίξει ένα σημαντικό ρόλο στη ζωή των ελλήνων, τουλάχιστον, από το 2000 π.Χ.

Ο καταραμένος ΕΝΦΙΑ

Ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ) ξεκίνησε, στον πλανήτη Γη, πριν 6.000 χρόνια π.Χ. με μια μέθοδο που η πληρωμή γινόταν με τούβλα από πηλό που βρέθηκαν στην αρχαία πόλη Lagash, του σημερινού Ιράκ, νοτιοδυτικά των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Ο βασιλιάς χρησιμοποιούσε ένα σύστημα φορολόγησης που ονομαζόταν «μπάλα» που σήμαινε «περιστροφική». Οι εφοριακοί έβαζαν στόχο μια γειτονιά της πόλης και αφού συνέλεγαν τους φόρους μέσα σένα μήνα, μετά πήγαιναν, τον επόμενο μήνα, στην επόμενη γειτονιά και συνέλεγαν πάλι φόρους.

ΦΑΠ, επίσης, είχε χρησιμοποιηθεί στην Αίγυπτο, στην Βαβυλωνία, την Περσία και την Κίνα. Φόροι, στην αρχαία Αίγυπτο, είχαν επιβληθεί στην αξία των σιτηρών, στα βοοειδή, στο λάδι, στην μπύρα και στη γη. Η φημισμένη Rosetta Stone ήταν ένα φορολογικό έγγραφο που εξαιρούσε από φόρους τους ιερείς.

Βέβαια, στην αρχαία Ελλάδα οι εφοριακοί θεωρούνταν υπάλληλοι υψηλής αξίας. Υπάρχει, κοντά στην Ακρόπολη ένα μνημείο για τον τίμιο εφοριακό. Ο Αθηναίος στρατηγός Αριστείδης μεταρρύθμισε ριζικά το φορολογικό σύστημα της Αθήνας την περίοδο που υπηρέτησε σαν Ταμίας της πόλης των Αθηνών. Η αίγλη του ήταν τόσο μεγάλη που έγινε γνωστός σαν ο Αριστείδης ο Δίκαιος. Δυστυχώς, αυτό το φορολογικό σύστημα κατέρρευσε κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.

Τέλος, φαίνεται ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρώτος οπαδός του ΠΑΣΟΚ, μια και περνώντας από την Περσία, την Ινδία, την Αίγυπτο και άλλα μέρη, διόριζε διαχειριστές με σαφείς οδηγίες πώς να επιβάλουν φόρους ακίνητης περιουσίας!

Όταν η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επέβαλε τον ΕΝΦΙΑ, που ο λαός τον ονόμασε «χαράτσι», υποσχέθηκε ταυτόχρονα ότι θα ίσχυε μόνο για έναν χρόνο, λες και δεν γνώριζε ότι τέτοιοι φόροι δεν είναι προσωρινοί σε κανένα κράτος. (Πολλοί υποστηρίζουν ότι η επιβολή του ΕΝΦΙΑ ήταν το μεγαλύτερο πολιτικό λάθος του Ευάγγελου Βενιζέλου. Εγώ πιστεύω ότι το μεγαλύτερο λάθος του ήταν όταν δέχτηκε να αναλάβει Υπουργός Οικονομικών του Γ. Παπανδρέου. Έχω την εντύπωση ότι ο Βενιζέλος δεν μετάνιωσε ποτέ γι’ αυτή την απόφαση και ίσως η ιστορία να τον δικαιώσει διότι ο ΕΝΦΙΑ απέτρεψε τότε την πλήρη καταστροφή της ελληνικής κοινωνίας).

Μετά ήρθε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που υποσχέθηκε ότι θα τον καταργήσει αλλά και αυτή τον διατήρησε. Τέλος, εμφανίστηκε και η πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς και πριν καν γίνει κυβέρνηση είχε υποσχεθεί να καταργήσει αυτόν τον καταραμένο φόρο και βέβαια μόλις ήρθε στην εξουσία ξέχασε την υπόσχεσή της. Δηλαδή, ο σύντροφος Λαφαζάνης δεν γνώριζε ότι αυτός ο απαίσιος φόρος, που δεν υπήρχε στην Σοβιετική Ένωση, υπάρχει σήμερα στη Ρωσία του Πούτιν; Στις ΗΠΑ, στον Καναδά και στην Ευρώπη αυτοί οι φόροι ισχύουν από τότε που ιδρύθηκαν αυτά τα κράτη.

Αυτά είναι, σήμερα, τα κράτη που δεν έχουν φόρο ακίνητης περιουσίας και η πλειοψηφία των Ελλήνων απαιτούν να προστεθεί και η χώρα μας σ’ αυτή τη λίστα χωρίς να γνωρίζουν ή να ενδιαφέρονται για την ανήκουστη καταστροφή που θα προκαλέσουν στην πατρίδα μας:

KARIOTIS-ANAPTYXH02-12AUGUST2015.png

Σήμερα, που η Ελλάδα ζει μια από τις πιο τραγικές στιγμές στην ιστορία της, επιβάλλεται να υπάρξει όχι μόνο μια αλλαγή της ιδιόρρυθμης νοοτροπίας μας αλλά και θα χρειαστεί να υπάρξει η σωστή οικονομική ανάπτυξη στα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε και όχι να φανταζόμαστε όνειρα θερινής νυχτός. Θέλουμε και απαιτούμε δωρεάν παιδεία και δωρεάν υγεία, αλλά αρνούμαστε να πληρώσουμε τους φόρους που πρέπει, για να έχουμε δωρεάν παιδεία και δωρεάν υγεία.

Επίλογος

Τα αίτια των ελληνικών προβλημάτων είναι γνωστά στους πάντες και ιδιαίτερα στους Έλληνες που τους αρέσει να τα αναφέρουν με στόμφο αλλά περιμένουν από κάποιους άλλους να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Η Ελλάδα για πολλές δεκαετίες τώρα ξόδευε περισσότερα απ’ ότι εισέπραττε και ο λαός, που νόμιζε ότι περνούσε θαυμάσια, δεν είχε κανένα πρόβλημα με το δικομματικό σύστημα που διήρκεσε 35 χρόνια. Πολλοί πιστεύουν, λανθασμένα, ότι αυτός ο δικομματισμός ήταν δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ενώ στην ουσία ήταν δημιούργημα του ελληνικού λαού που έδιναν πάνω από 80% στα δύο αυτά κόμματα στις εκλογές από το 1974 μέχρι το 2009.

Έτσι αυτό το δικομματικό σύστημα έδινε τεράστιες συντάξεις στους δημόσιους υπάλληλους, έδινε τεράστια ποσά για πανάκριβα έργα υποδομών αμφίβολης αξίας, δημιούργησε μια τεράστια προέκταση του κράτους πρόνοιας που την συναντούσε κάποιος μόνο στα σκανδιναβικά κράτη. Οι μισθοί του δημόσιου τομέα αυξήθηκαν κατά 50% μεταξύ του 1999 και του 2007 και στην περίοδο αυτή η φοροδιαφυγή και η διαφθορά έφτασαν στο κορύφωμα τους. Έτσι με μια τέτοια κατάσταση δεν ήταν σε θέση να υπάρξει μια σωστή οικονομική ανάπτυξη. Το ρουσφέτι και το φακελάκι έγιναν λέξεις με παγκόσμια φήμη και, δυστυχώς, συνυπάρχουν ακόμη και σήμερα που η οικονομία και η κοινωνία βρίσκονται μπροστά στο γκρεμό.

Μια μελέτη από το Ινστιτούτο Brookings της Ουάσιγκτον, που έγινε το 2010, ανακάλυψε ότι το 8% του ΑΕΠ (περίπου 26 δις. δολάρια) δαπανήθηκαν σε δωροδοκίες και διορίστηκαν 27.000 δημόσιοι υπάλληλοι ένα μήνα πριν από τις εκλογές του 2009. Έτσι η αμερικανική οικονομική κρίση που έπληξε και την παγκόσμια οικονομία βρήκε την Ελλάδα εντελώς απροετοίμαστη και the rest is history. Η Ελλάδα ζούσε τότε στον κόσμο της και δεν αντιλήφτηκε, έγκαιρα, το μέγεθος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008.

Όπως, πολύ σωστά, επισημαίνει ο καθηγητής Κώστας Βεργόπουλος:

Η «δημιουργική ασάφεια» αποδείχθηκε πικρή και ακριβοπληρωμένη σαφήνεια. Το εξάμηνο κύλησε όχι υπέρ ημών, όπως ήλπιζε και διαβεβαίωνε η ελληνική πλευρά, αλλά δραματικά εις βάρος μας. Η εξάρτηση της χώρας από την έκτακτη ρευστότητα της ΕΚΤ όχι μόνον δεν μειώθηκε, αλλά επιδεινώθηκε μέχρι παθολογικού σημείου. Εάν η κυβέρνηση έπεισε ότι είχε όντως σχέδιο Β, το σχέδιο Α ακόμη μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστο

Η Ελλάδα, μέσα στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χάος πρέπει να αποκτήσει μια παραγωγική οικονομία και να αυξήσει τις εξαγωγές της. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι το καινούργιο και είναι και αυτονόητο, αλλά για να επιτύχει πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία ενός λαού που παραμένει στάσιμη για πάνω από ένα αιώνα τώρα.

Έτσι η πολυπόθητη σωστή οικονομική ανάπτυξη δεν φαίνεται να είναι στον ορίζοντα, εφόσον η κοινωνία της διασκέδασης και της παραβατικότητας, δεν θα καταφέρει να βρει τον δρόμο της σύντομα. Προχειρότητες και αφορισμοί δεν αποτελούν λύση στο πολύπλοκο και τραγικό πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημά μας.

http://mignatiou.com/

«Η πορτογαλοποίηση της ελληνικής οικονομίας.»

15/08/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Οι εκλογικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης συνδέονται με την τύχη της συμφωνίας. Όμως, η τύχη της ελληνικής οικονομίας και η έξοδος από τη φάση της πορτογαλοποίησης που διέρχεται, συνδέεται με κάτι άλλο.

 τράπεζες στο παρά πέντε
Eίναι σαφές στους παρατηρητές των ελληνικών εξελίξεων ότι η κυβέρνηση συνδέει την έγκριση της συμφωνίας που επιτεύχθηκε με τους θεσμούς με τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών τον Σεπτέμβριο.

Μια καθυστέρηση ολίγων εβδομάδων για την τελική επικύρωση της συμφωνίας, όπως φαίνεται να επιθυμεί ο κ. Σόιμπλε, και ένα δεύτερο δάνειο-γέφυρα για την αποπληρωμή των άμεσων υποχρεώσεων της χώρας, θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα στον σχεδιασμό.

Κι αυτό γιατί γνωρίζει ότι ο χρόνος δεν θα δουλεύει υπέρ της κυβέρνησης από ένα σημείο και πέρα.

Η εφαρμογή των προαπαιτούμενων μέτρων, τα επερχόμενα ραβασάκια της εφορίας αλλά και το μεταναστευτικό, δεν αναμένεται να ευνοήσουν το κυβερνών κόμμα και τους ΑΝΕΛ.

Με άλλα λόγια, ο πολιτικός χρόνος είναι πιο σημαντικός από τον οικονομικό στην παρούσα φάση.

Κάτι ευνόητο αφού ο βασικός στόχος όλων των κομμάτων που κυβερνάνε είναι η διατήρηση της εξουσίας.

Είτε έτσι, είτε αλλιώς, η οικονομία δεν θα αποφύγει την ύφεση φέτος ενώ είναι πιθανό να βρεθεί με αρνητικό πρόσημο το 2016.

Ακόμη κι αν η οικονομία ανακάμψει το 2017, θα έχει συμπληρώσει τη χειρότερη μεταπολεμική δεκαετία.

Η περίοδος 2008-2017 θα έχει να επιδείξει αρνητικό μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης.

Ακόμη και η επονομαζόμενη «χαμένη δεκαετία του 1980», με τον μικρό θετικό μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης, θα φαντάζει πολύ καλύτερη μπροστά της.

Πριν από έναν και πλέον χρόνο είχαμε μιλήσει για την πορτογαλοποίηση της ελληνικής οικονομίας, έχοντας στο νου την πολυετή περίοδο στασιμότητας της οικονομίας της χώρας της Ιβηρικής χερσονήσου.

Αυτή είναι ήδη γεγονός.

Για να μην πάμε ένα σκαλοπάτι χαμηλότερα, σ’ αυτό που κάποτε αποκαλέσαμε βουλγαροποίηση, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στις μεταρρυθμίσεις που κάνουν την οικονομία πιο ανταγωνιστική και φέρνουν επενδύσεις.

Ιδίως στους τομείς που η χώρα έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, π.χ. τουρισμός, αγροτικά προϊόντα που έχουν μεγάλη ζήτηση στο εξωτερικό κ.τ.λ., αλλά και επενδύσεις σε επιλεγμένους τομείς για υποκατάσταση κάποιων εισαγωγών.

Το κράτος δεν έχει λεφτά να βάλει για δημόσιες επενδύσεις.

Αν υπάρχει κάτι που το κράτος θα μπορούσε να κάνει, αυτό είναι να αλλάξει τις υφιστάμενες δομές για την καλύτερη αξιοποίηση των κονδυλίων του νέου ΕΣΠΑ και να μη δημιουργεί εμπόδια στις ιδιωτικές επενδύσεις, εγχώριες ή ξένες.

Οι τελευταίες απαιτούν σταθερό κανονιστικό και φορολογικό περιβάλλον, δημοσιονομική πειθαρχία και προοπτικές ανάπτυξης αλλά και λειτουργικό τραπεζικό σύστημα.

Κάποιες ιδιωτικοποιήσεις θα μπορούσαν επίσης να προσελκύσουν περισσότερες ξένες, άμεσες επενδύσεις, αν έδιναν μικρότερο βάρος στο εμπροσθοβαρές εισπρακτικό κομμάτι.

Χωρίς επενδύσεις, οι προσδοκίες για βιώσιμη ανάπτυξη, με ή χωρίς μνημόνιο θα αποδειχτούν φρούδες.

Και φυσικά, μεγάλες ιδιωτικές επενδύσεις δεν θα δούμε, όσο οι αποδόσεις των ομολόγων του δημοσίου κυμαίνονται σε διψήφια νούμερα και η πρόσβαση στις αγορές παραμένει αδύνατη.

Αν λοιπόν θέλουμε να ξεφύγουμε από τη φάση της πορτογαλοποίησης, θα πρέπει να κάνουμε σωστά κάποια πράγματα που δεν κάναμε σωστά ως τώρα.

Αν όχι, υπάρχει ακόμη χαμηλότερο σκαλοπάτι.

Dr. Money

http://www.euro2day.gr/

«Αποφασίζουν ερήμην και εις βάρος των προσφύγων.»

15/08/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 Κύπρος 1974 σκηνή

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/257451/apofasizoun-erimin-kai-eis-varos-ton-prosfygon

Αποφασίζουν ερήμην και εις βάρος των προσφύγων.

 

Σημερινή, σελ 6, 13 Αυγούστου 2015, της Φανούλας Αργυρού

 

 

Τα θύματα της κατοχής αποτελούν «πρόβλημα» για την αδιαφανή διαπραγμάτευση Εντείνεται η καμπάνια προώθησης της αντιδημοκρατικής και αδιαφανούς διαπραγμάτευσης για λύση μέσω της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας

«Οποιοσδήποτε νόμος που υποβαθμίζει την ανθρώπινη προσωπικότητα είναι άδικος. Όλα τα διαχωριστικά καταστατικά είναι άδικα, γιατί ο διαχωρισμός παραμορφώνει την ψυχή και τραυματίζει την προσωπικότητα… Ο διαχωρισμός… υποβιβάζει τους ανθρώπους σε πράγματα. Γι’ αυτό ο διαχωρισμός δεν είναι μόνον πολιτικά, οικονομικά και κοινωνιολογικά δίχως βάση, αλλά και ηθικά λανθασμένος και αμαρτωλός»

(Δρ Martin Luther king Jr, 16 Απριλίου 1963, από τις φυλακές του Μπίρμιγχαμ, ένα χρόνο πριν του απονεμηθεί το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης).

Αφενός, από την πλευρά μας, την πλευρά των θυμάτων Ελληνοκυπρίων προσφύγων της τουρκικής εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής, και αφετέρου από την πλευρά των σφετεριστών Τουρκοκυπρίων, αγριεύει, πράγματι, η καμπάνια προώθησης της αντιδημοκρατικής και αδιαφανούς διαπραγμάτευσης για λύση μέσω της ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Μια διαπραγμάτευση που διεξάγουν σε πλήρη μυστικότητα για εμάς δίχως εμάς οι «ηγέτες των δύο κοινοτήτων» με τους εντολοδόχους, επιλεγμένους από τους ίδιους, «διαπραγματευτές» των δικών μας περιουσιών, ακολουθώντας πάγια ξένα σχέδια και υποδείξεις. Δίχως καμία διαβούλευση με τα θύματα/πρόσφυγες, τόσο για τους διορισμούς τους όσο και για το τι πράγματι διαπραγματεύονται…

Η διαπραγμάτευση διεξάγεται χωρίς καμιά διαβούλευση με τα θύματα/πρόσφυγες, ως προς το τι πραγματικά περιλαμβάνει.

Η μυστικότητα είναι «το καταφύγιο του κάθε απατεώνα» και το σήμα κατατεθέν μιας αυταρχικής κοινωνίας. Ακόμα χειρότερα, μυστικότητα και black-outs (μου θυμίζουν τον καιρό της αποικιακής Έκτακτης Ανάγκης 1955) είναι διαθέσεις θεσμικού ρατσισμού και συγκάλυψης.

Έτοιμα τα κυνηγετικά…

Το Κίνημα Οικολόγων σημειώνει (10.8.2015) με ανησυχία τις φανατικές και βίαιες αντιδράσεις εθνικιστικών τουρκοκυπριακών κύκλων στα κατεχόμενα, που, σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα, με πηχυαίους τίτλους, της εφημερίδας «ΒΟΛΚΑΝ», προειδοποιεί ότι είναι έτοιμα τα κυνηγετικά για να αντιμετωπίσουν τους Ελληνοκύπριους νόμιμους ιδιοκτήτες περιουσιών.

«Κατ’ εντολήν Χάνεϊ»

Παράλληλα, από πλευράς της ελεύθερης Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο του κ. Λουκά Χαραλάμπους στην αγγλόφωνη «Cyprus Mail» με τίτλο «Numbers don’t back up talk of refugee sell-out» 9.8.2015:

α) επικρίνει την κυβέρνηση Αναστασιάδη, γιατί έτρεξε, γράφει, δίχως κανένα λόγο να διαφημίσει ως μεγάλη επιτυχία την αποδοχή της τουρκικής πλευράς της ιδέας του δικαιώματος ιδιοκτησίας και ότι αυτό θα είναι σεβαστό και οι ιδιοκτήτες θα έχουν τρεις επιλογές, επιστροφή στην περιουσία τους, αποζημίωση ή ανταλλαγή,

β) καλεί την ίδια (κυβέρνηση) να προχωρήσει να τα συμφωνήσει όλα όσο το δυνατόν συντομότερα (δύο μήνες πρέπει να είναι αρκετοί, γράφει), για να μας παρουσιάσει τη λύση τελειωμένη, δίχως να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, δηλαδή, πλήρες black-out, άκρα μυστικότητα μέχρι τέλους, και

γ) διαστρεβλώνει και κουρεύει τον αριθμό των Ελληνοκύπριων προσφύγων σε μια πρωτοφανή προπαγανδιστική προσπάθεια, που μόνον τους Τουρκοκυπρίους και την Άγκυρα εξυπηρετεί, εφόσον τους ελαττώνει με έναν επιπόλαιο υπολογισμό στις 25.000, και, ακόμα και γι’ αυτούς, διερωτάται τι θα κάνουν αν πάνε πίσω! Αλλά η… «μεγαλόψυχη» τουρκοκυπριακή διοίκηση θα τους δεχτεί!

Στατιστική πράξη

Το άρθρο αυτό, στην αγγλόφωνη «Cyprus Mail», ξεκινώντας από τον τίτλο του, χειρίζεται περιφρονητικά τους πρόσφυγες, που υπό την απειλή της κάννης των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους για να σώσουν εαυτούς και τις οικογένειές τους, ως μια… στατιστική πράξη! Ακόμα μια απόδειξη του απάνθρωπου, ρατσιστικού διαχωρισμού, πάνω στον οποίο βασίζεται το βρετανο-τουρκικό παρα-μόρφωμα της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας…

Κούρεμα επιστροφής

«Από τις 160.000 προσφύγων το 1974 (περιλαμβανομένων και βρεφών), κάπου 85.000 έχουν πεθάνει. Στα δύο τρίτα από τους ζώντες θα επιστραφούν τα σπίτια και, αν θέλουν, θα μπορούν να μπουν μέσα κάτω από ελληνοκυπριακή διοίκηση. Αυτό αφήνει 25.000 άτομα, περιλαμβανομένων και εκείνων που ήταν βρέφη το 1974 και που δεν έχουν καμία σχέση με τα σπίτια τους στον Βορρά. Και αν αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να επιστρέψουν στα σπίτια των γονέων τους (τι θα κάνουν εκεί;), υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, η τουρκική πλευρά δεν θα έχει πρόβλημα να τους δεχθεί», έγραψε ο συγγραφέας.

1) Η ανάγκη εξασφάλισης του δικαιώματος επιστροφής ΑΣΧΕΤΑ από το πόσοι και πότε θα επιστρέψουν είναι πρώτιστη υποχρέωση όλων των κυβερνήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

2) Το δικαίωμα ιδιοκτησίας/περιουσίας δεν τερματίζεται με τον θάνατο ενός ατόμου, περνά αυτόματα στους κληρονόμους του, και αυτό αφορά και στους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες/θύματα. Ντροπή να επιχειρούνται στην περίπτωσή τους τέτοιες απόπειρες εκπτώσεων.

3) Πλασματικός, σκόπιμος και λαϊκίστικος ο υπολογισμός των 25.000, εφόσον με τα παιδιά και εγγόνια ο αριθμός ίσως να φθάνει και να ξεπερνά ακόμα και τις 250.000! Ο συγγραφέας, με αυτόν τον τρόπο, δυστυχώς αφορίζει και τους ζωντανούς, ότι τάχα δεν τους συνδέει τίποτε με την πατρογονική γη τους και συνεπώς δεν θα επιθυμούν να επιστρέψουν, σε μια προσπάθεια να διευκολυνθεί το υπό σχεδιασμόν «τουρκικό συνιστών κρατίδιο», που δεν θέλει τους νόμιμους ιδιοκτήτες να επιστρέψουν, για να έχει αμιγή τουρκικό πληθυσμό (σχέδιο εισβολής, κατοχής, ξεριζωμού, εποικισμού)…

Λογαριασμοί χωρίς τον ξενοδόχο

Οι θέσεις αυτές θυμίζουν τους λογαριασμούς που έκαναν μετά την εισβολή και (όπως κακή ώρα και τώρα) δίχως τους ξενοδόχους, άλλοι ηγέτες μας, όταν έλεγαν στους Βρετανούς στο Φόρεϊν Όφις και στους Αμερικανούς ότι οι περισσότεροι πρόσφυγες… δεν θα ήθελαν να επιστρέψουν και θα τους κανόνιζαν με αποζημιώσεις. Όταν συζητούσαν μαζί στο Φόρεϊν Όφις διάφορους χάρτες, για τις αναπροσαρμογές «συνόρων». Και οι οποίοι (χάρτες) ετοιμάζονταν από το Φ.Ό. σύμφωνα με τις υποδείξεις των Τούρκων Αρχηγών των Στρατιωτικών Επιτελείων στα κατεχόμενα…

Ταυτίζονται και με τις δηλώσεις του σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ (Λονδίνο 8.7.2015), όταν μας είπε κατάμουτρα ότι δεν θα κάνουν το λάθος του 2004, αυτήν τη φορά θα πρέπει να τα συμφωνήσουν πρώτα όλα και μετά να γίνει δημοψήφισμα…

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ Ερευνήτρια/συγγραφέας

Κατηγορίες:Κύπρος / κυπριακό

«Θα έλεγα μάλλον δεν μας θέλουν. Αναρωτιέμαι όμως γιατί να τους θέλουμε εμείς.»

15/08/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Π.Α.Σ. Κορέας

Θα έλεγα μάλλον δεν μας θέλουν. Αναρωτιέμαι όμως γιατί να τους θέλουμε εμείς.

Από τις 31/7 ανεστάλη επ” αόριστο η λειτουργία της 126 Σμηναρχίας Μάχης της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, η οποία έδρευε στο Ηράκλειο Κρήτης. Η συγκεκριμένη Σμηναρχία, με ζωή 64 χρόνων, είχε υπό τον επιχειρησιακό της έλεγχο το ΝΑ Αιγαίο, την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα.

Ήταν η σμηναρχία του σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη, που το 2006 έπεσε πάνω από την Κάρπαθο μετά από αερομαχία με τουρκικά αεροσκάφη. Ήταν η σμηναρχία που επιχειρησιακά κάλυπτε τα Ίμια. Ήταν η μόνη σμηναρχία από την έδρα της οποίας θα μπορούσε επιχειρησιακά να υπάρξει συνδρομή στην Κύπρο. Όπως κι επιχειρήθηκε με άδοξο τέλος, την εποχή του Αττίλα.

Βεβαίως, όταν αναστέλλεται η λειτουργία μιας μονάδας πρώτης γραμμής για την άμυνα της χώρας, το πρώτο πράγμα που οφείλει να αναρωτηθεί κανείς είναι ποιος καλύπτει επιχειρησιακά το κενό που αφήνει. Και το κενό είναι τεράστιο. Ολόκληρο το ΝΑ Αιγαίο. Σχεδόν 2 εβδομάδες μετά την επίσημη τελετή αναστολής της λειτουργίας, καμιά τέτοια μέριμνα δεν έχει υπάρξει. Με άλλα λόγια το ΝΑ Αιγαίο παραμένει χωρίς αεροπορική άμυνα.

Το γεγονός είναι από μόνο του πρωτοφανές για την εθνική άμυνα της χώρας. Αναστέλλεται η λειτουργία μιας τόσο σημαντικής Σμηναρχίας μάχης, χωρίς να υπάρχει διάδοχη κατάσταση με τουλάχιστον αντίστοιχη επιχειρησιακή ικανότητα και ετοιμότητα. Ίσως κάτι τέτοιο να είναι παγκόσμια πρώτη. Με εξαίρεση βέβαια τις χώρες που βρίσκονται υπό στρατιωτική κατοχή.

Στο Ηράκλειο Κρήτης παραμένει η έδρα της 11ης Μοίρας Κατευθυνόμενων Βλημάτων (S-300PMU1 – TOR-M1) που θα υπάγεται στην 350 Πτέρυγα Κατευθυνόμενων Βλημάτων με έδρα την Θεσσαλονίκη. Μπορεί να αντικαταστήσει επιχειρησιακά τη Σμηναρχία; Ούτε κατά διάνοια.

Επομένως το βασικό ερώτημα παραμένει. Το επιχειρησιακό κενό ποιος, ή πώς θα καλυφθεί; Ο Α/ΓΕΑ, άφησε να εννοηθεί ότι στους χώρους που μένουν ελεύθεροι θα μεταφερθεί κάτι άλλο, αλλά δεν θέλησε να είπε τι ακριβώς. Ούτε διευκρίνισε πώς θα καλυφθεί αεροπορικά η άμυνα του ΝΑ Αιγαίου.

Επίσης, δεν διευκρινίστηκε τι θα απογίνει το υλικό της Σμηναρχίας, δηλαδή τα αεροσκάφη F-16 που διέθετε όπως και τα υπόλοιπα μέσα. Θα ενισχύσουν τις υπόλοιπες μονάδες της αεροπορίας, ή θα πάνε προς πώληση, σύμφωνα με το νέο δόγμα που έχει υιοθετήσει τόσο ο κ. Τσακαλώτος, όπως κι ο κ. Καμμένος κατ” απαίτηση των δανειστών;

Αλήθεια, μήπως αυτή η κίνηση έχει άμεση σχέση με τις δηλώσεις του κ. Καμμένου περί επιπλέον διευκολύνσεων του ΝΑΤΟ στην Κρήτη, προκειμένου να ενισχυθεί ο πόλεμος εναντίον της «τρομοκρατίας»; Μήπως τελικά η κυβέρνηση παραδίδει ολόκληρους τομείς της εθνικής άμυνας της χώρας απευθείας σε δυνάμεις του ΝΑΤΟ, στο όνομα των δημοσιονομικών προβλημάτων και κατ” απαίτηση των δανειστών;

Τι σχέση έχει αυτή η κίνηση με την πρόσφατη συμφωνία SOFA που υπέγραψε ο κ. Καμμένος με το Ισραήλ με σκοπό τη μόνιμη εγκατάσταση προσωπικού και μέσων των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ στην Ελληνική επικράτεια; Μήπως το ΝΑ Αιγαίο και η Κρήτη προορίζονται να παραδοθούν επιχειρησιακά στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ; Κι αν γίνει κάτι τέτοιο, πόσο στ” αλήθεια μπορούμε να μιλάμε για κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στην περιοχή; Πώς μπορεί να υποστηριχθεί FIR στο ΝΑ Αιγαίο; Ή μήπως και αυτό προορίζεται για πώληση;

Όπως και να έχει, επιχειρησιακά από πλευράς Πολεμικής Αεροπορίας αυτή τη στιγμή το ΝΑ Αιγαίο είναι ουσιαστικά γυμνό. Ιδανική ευκαιρία για τον Ερντογκάν, αν θελήσει να δημιουργήσει τετελεσμένα. Ιδίως τώρα που αφενός η Τουρκία πλήττεται από μια εξαιρετικά βαθιά πολιτική κρίση και αφετέρου ο Ερντογκάν έχει εκδηλώσει το ενδιαφέρον του να εξάγει την κρίση του με πολεμικά μέσα. Κι επειδή η Συρία δεν ενδείκνυται για τις προθέσεις του, η Ελλάδα είναι ό,τι πρέπει.

Πάντως, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, εκτός των άλλων μνημονιακών της δεσμεύσεων, φαίνεται να έχει αναλάβει την υποχρέωση να διαλύσει την εθνική άμυνα της χώρας και τις ένοπλες δυνάμεις. Άλλωστε είναι η ιδανική κυβέρνηση για κάτι τέτοιο. Ποια προηγούμενη θα το αποτολμούσε, χωρίς να ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων;

Η Ελλάδα προορίζεται να χάσει την κρατική της υπόσταση και να μετατραπεί επίσημα σε περιφέρεια του ενιαίου Ευρωπαϊκού Ράιχ. Τι νόημα μπορεί να έχει γι αυτήν η εθνική άμυνα; Κανένα. Κι έτσι, απ” ό,τι φαίνεται, έχει αρχίσει το ξεπούλημα της. Πολύ σύντομα θα ακολουθήσουν ο εθνικός εναέριος χώρος, τα χωρικά ύδατα και γενικά τα δικαιώματα σε έδαφος, αέρα και θάλασσα. Άλλωστε ο κ. Παυλόπουλος, ο φερόμενος ως ΠτΔ, δεν χάνει ευκαιρία να μας το λέει. Όλα αυτά δεν ανήκουν στην Ελλάδα, αλλά στην Ευρώπη.

Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Γιατί κλαίει και θρηνεί ακόμη και παραμονή Δεκαπενταύγουστου ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης;»

15/08/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Στέλιος Κούκος  

Δεν τον ευθυμεί η προαναγγελία της μεγάλης γιορτής; Δεν μετέχει κι αυτός της χαράς των προεορτίων; Τι καμώματα είναι τούτα; Γιατί μας χαλά την επικείμενη διάχυση τώρα που φτάσαμε στο τέλος του θερινού δεκαπενθήμερου σταδίου, γιατί μας χαλά τον πραγματικό ρεμβασμό; Γιατί αυτός, ο πλέον ειδικός και γνώστης του τυπικού (αλλά και του ουσιαστικού, μέσα και έξω από τον ναό), δεν σέβεται τον πανηγυρικό χαρακτήρα της ημέρας που ξημερώνει; Ποια βαρυθυμία τον έριξε κάτω και θέλει να μας φορτώσει τα πάθια του, ακόμη και αν ο ίδιος σε λίγο θα ψάλλει στην εκκλησία το “πάσα η γη δε ευφραίνεται, ωδήν σοι εξόδιον προσφωνούσα τη Μητρί”; Ναι, μας αναγκάζει να τον αντιπαλέψουμε με τα δικά του όπλα, να μπούμε στα χωράφια του, εκεί που δεν παίζεται, γιατί το περιεχόμενο του διηγήματός του “Ρεμβασμός του Δεκαπενταυγούστου” δεν είναι καθόλου ρεμβασμός. Με όλο τον σεβασμό!

Δεν έχει αυτός ο άνθρωπος κάποιες όμορφες προσωπικές ιστορίες να επιβιβαστεί σαν σε πλεούμενο και να φέρει γύρα γύρα τα σκιαθίτικα ρόδινα ακρογιάλια και να μας ανοίξει λίγο την καρδιά; Το πένθος δεν ταιριάζει στη γιορτή! Και τι είναι όλη αυτή η κοινωνιολογία; Εγκατάλειψη της συζυγικής στέγης, επανασύσταση της οικογένειας και τούμπαλιν; Αλλά και, φευ, το μαρτύριο της μικρής Κουμπώς, της οποίας της τρώνε λίγο λίγο τα σωθικά μέχρι να ξεψυχήσει, η προσωπική ερημία της διαλυμένης οικογένειας, αλλά και τα δραστικά φαρμάκια του κουτσομπολιού των “κακών γυναικών” της γειτονιάς που ακούει να λένε: “Να το κορίτσι της Φραγκούλαινας που την έχει απαρατήσει ο άντρας της…”. Η ίδια η μικρή, το “ευάγωγο” όπως την αποκαλεί θρηνώντας την ο γέροντας Φραγκούλης, γίνεται αυτόκλητος ειρηνοποιός και συναρμοστής της διαραγείσας οικογένειας. Αλλά δεν τελειώνει εδώ η κοινωνιολογία, αφού για μία ακόμη φορά ο Παπαδιαμάντης θα καταφερθεί κατά των οχληρών τοκογλύφων που έφαγαν μιαν ολόκληρη περιουσία από τον ξεπεσμένον πλέον άρχοντα…

Και δεν είναι μόνο η κοινωνιολογία, είναι και η ιστορία και τα πάθη του γένους που συμπληρώνουν αυτόν τον ασήκωτο πανηγυρικό(;) ρεμβασμό: “Έλεγε τον Μέγαν Παρακλητικόν Κανόνα και τον εις την Παναγίαν, όπου διεκτραγωδούνται τα παθήματα και τα βάσανα μιας ψυχής και την σειράν όλην των κατανυκτικών ύμνων, όπου είς βασιλεύς Έλλην, διωγμένος, πολεμημένος, στενοχωρημένος, από Λατίνους και Άραβας και τους ιδικούς του, διεκτραγωδεί προς την Παναγίαν τους ιδίους πόνους του, και τους διωγμούς, όσους υπέφερεν από τα στίφη των βαρβάρων, τα οποία ονομάζει ‘νέφη’”. Και εκτός αυτών είναι βέβαια και η έκτακτη, σαρκωμένη ορθόδοξη θεολογία που διαπερνά όλο το έργο, και όχι η οποιαδήποτε απρόσωπη μεταφυσική.

Αλλά μήπως τον αδικούμε; Μήπως αυτός, ο -όπως τον είπαν- αναχωρητής και απών από τα κοινωνικά προβλήματα, έρχεται ακριβώς στη γιορτή ταπεινός προσκυνητής και ικέτης για όλον τον κόσμο, κουβαλώντας στη λογοτεχνική του σκευή και στην ψυχή όλον αυτόν το κοινωνικό άχθο και κάματο, εκούσιο και ακούσιο, αιτούμενος μαζί με τον γέροντα Φραγκούλη Φραγκούλα: “Αντιλαβού μου και ρύσαι των αιωνίων βασάνων…”;

Εφημερίδα “Μακεδονία” 17 Αυγούστου 2008.

http://www.antifono.gr/

πηγή: Aντίφωνο

Κατηγορίες:Πολιτισμικά

«Ο Δραγασάκης και τα λαθάκια τους.»

15/08/2015 1 Σχολιο

Ο Δραγασάκης και τα λαθάκια τους

Φωτογραφία ΑΠΕ-ΜΠΕ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ

Κι, όμως, η είδηση των ημερών δεν ήταν ούτε το νέο Μνημόνιο που υπέγραψε ο κ. Τσίπρας για λογαριασμό του μισού ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Καμμένου, ούτε η φροϋδική προσέγγιση της ψυχολογικής αστάθειας της Ζωής από τον κυρ Αλέκο Φλαμπουράρη. Η είδηση βγήκε από τη συνέντευξη που στα μουλωχτά, καθώς όλοι βλέπαμε το σόου στην Βουλή, έδωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάνης Δραγασάκης στην ΕΡΤ. Ο κ. Δραγασάκης άθελά του άσκησε την πιο άγρια, την πιο ανατρεπτική κριτική στην κυβέρνηση αποδομώντας κάθε επιλογή της.

Ο κ. Δραγασάκης, χωρίς να κομπιάζει, ομολόγησε ότι η διαπραγμάτευση ήταν λάθος, η διαπραγματευτική ομάδα ήταν λάθος και η στρατηγική ήταν λάθος: «Πιστεύαμε πως αν απειλούσαμε με έξοδο, οι Ευρωπαίοι θα τρόμαζαν. Αποδείχτηκε λάθος εκτίμηση. Πριν από τρία χρόνια μπορεί αυτό να ίσχυε, αλλά στο μεταξύ κι εκείνοι πήραν τα μέτρα τους. Προς έκπληξή μας ο κ. Σόιμπλε πρότεινε αν θέλαμε να βγούμε από το ευρώ, να μας βοηθήσει κιόλας».

Α μπα; Και δεν το κατάλαβαν τον Ιανουάριο, δεν το είδαν τον Φεβρουάριο, δεν το ένιωσαν στη Ρίγα; Γιατί ο κ. Τσίπρας περίμενε να λήξει το πρόγραμμα, να κλείσουν οι τράπεζες και να συρθεί η χώρα στον μονόδρομο του σκληρότερου Μνημονίου; «Ο πρωθυπουργός είχε πει πως δεν θέλαμε το ΔΝΤ, αλλά στο θέμα αυτό δεν είχαμε κανένα σύμμαχο», σημείωσε ο κ. Δραγασάκης. Α, μπα; Εφημερίδες δεν διαβάζουν στον ΣΥΡΙΖΑ; Μόνο την «Αυγή» μελετούν; Εχουν το θράσος να λένε ότι το νέο Μνημόνιο είναι επιτυχία γιατί απομακρύνει το Grexit. Το οποίο επανήλθε από μια κυβέρνηση που έπαιξε μια χαρά τον κομπάρσο στο μεγάλο έργο που ανέβαζε ο Σόιμπλε. Αλλά ο κ. Δραγασάκης μεγαλόψυχα αποκλείει την παραίτηση, γιατί, όπως λέει, μένοντας θα «προσπαθήσουμε να καταστήσουμε το Μνημόνιο μέρος του προγράμματός μας…» και δηλώνει σίγουρος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα «δικαιωθεί ιστορικά».

Σαν πολλά «λαθάκια» μαζεύτηκαν κ. Δραγασάκη και πολύ ακριβά κοστίζουν. Αν επρόκειτο περί λαθών, θα έπρεπε ήδη να είχαν ζητήσει συγνώμη και να έχουν (αυτο)εξοστρακιστεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι «λαθάκια», δεν έγιναν από άγνοια. Ηταν επιλογή. Από ιδεολογική αγκύλωση, από το DNA του Περισσού και του Μαδούρο, από το κοινό DNA με τον Λαφαζάνη και τη Ζωή… Ηταν ένα κόλπο που δεν έπιασε με την πρώτη. Και γι’ αυτό βαφτίζεται λάθος. Για να αρπάξουν κι άλλη ευκαιρία. Σημασία έχει να κυβερνούν. Εστω και με τη δική μας θυσία…

http://www.ethnos.gr

http://mignatiou.com/

Κατηγορίες:Πολιτική

«ΣΥΝΕΠΗΣ» ΣΥΡΙΖΑ;

15/08/2015 8 Σχόλια

σφυροδρέπανο σπασμένοOXI  ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

                                       Πέμπτη 13,Αυγούστου 2015

Η υπογραφή ενός νέου μνημονίου και μάλιστα από μια κυβέρνηση που εκλέχθηκε για να καταργήσει τα δύο προηγούμενα, ισοδυναμεί με καταστροφή για τον ελληνικό λαό και την δημοκρατία.  Το νέο μνημόνιο σημαίνει ακόμη περισσότερο λιτότητα, συρρίκνωση των δικαιωμάτων των πολιτών και διαιώνιση του καθεστώτος επιτροπείας της χώρας.

Το νέο μνημόνιο ανατρέπει πλήρως την εντολή του ελληνικού λαού, που απέρριψε συνολικά στις 5 Ιουλίου τις μνημονιακές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές φτώχειας και νέο αποικιακής εξάρτησης.  Σε όλη την διάρκεια των 5 τελευταίων χρόνων ο λαός εναντιώθηκε με κάθε τρόπο στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς και απαίτησε μια Ελλάδα ανεξάρτητη, δίκαιη, ανασυγκροτημένη, δημοκρατική και κυρίαρχη.  Το μνημόνιο αυτό όπως και τα προηγούμενα, χρειάζεται να συναντήσει την ακόμα πιο πλατιά αγωνιστική αντίσταση μιας αλληλέγγυας και αποφασισμένης κοινωνίας.  Αυτή την στιγμή επιβάλλεται να συνεχίσουμε στον δρόμο της 5ης Ιουλίου μέχρι το τέλος, μέχρι την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, με εναλλακτικό σχέδιο για την επόμενη μέρα, για μια Ελλάδα δημοκρατική, ανασυγκροτημένη, κοινωνικά δίκαιη.

Ο αγώνας ενάντια στο νέο μνημόνιο αρχίζει τώρα, με την κινητοποίηση του λαού σε κάθε γωνιά της χώρας.  Για να αναπτυχθεί και να νικήσει αυτός ο αγώνας, είναι αναγκαία η άμεση λαϊκή οργάνωση σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.

Καλούμε στην πολιτική και κοινωνική συγκρότηση ενός πλατιού πανελλαδικού κινήματος, με δημιουργία επιτροπών αγώνα ενάντια στο νέο μνημόνιο, τη λιτότητα και την επιτροπεία της χώρας. Ένα ενωτικό κίνημα που θα δικαιώσει τους πόθους του λαού για δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο αγώνας που οδήγησε στον θρίαμβο του «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου συνεχίζεται και θα νικήσει.

Οι Υπογράφοντες

Βερναδάκης Αλέκος

Γαλάνης Νίκος

Κάβουρας Δημήτρης

Καλτσώνης Δημήτρης

Λαφαζάνης Παναγιώτης

Μαντάς Παναγιώτης

Νταβανέλος Αντώνης

Παγιάτσος Ανδρέας

Σακελλαρόπουλος Σπύρος

Σαραφιανός Δημήτρης

Σουάνη Μαρία

Τζίμας Θέμις

Χήτας Λάμπρος

Οι υπογράφοντες την παραπάνω δήλωση μετέχουν κατά σειρά στις εξής Οργανώσεις και τάσεις: Βερναδάκης Αλέκος – «Κομμουνιστική Ανανέωση», Γαλάνης Νίκος- «Παρέμβαση», Κάβουρας Δημήτρης- «Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη», Καλτσώνης Δημήτρης- «Μαρξιστικός Σύλλογος» «Γ.Κ. Κορδάτος», Λαφαζάνης Παναγιώτης-«Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ», Μαντάς Παναγιώτης-«ΔΙΚΚΙ», Νταβανέλος Αντώνης-«ΔΕΑ», Παγιάτσος Ανδρέας- «Ξεκίνημα», Σακελλαρόπουλος Σπύρος-«Αριστερή Ανασύνθεση» (ΑΡΑΝ), Σαραφιανός Δημήτρης-«Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση» (ΑΡΑΣ), Σουανή Μαρία-«Κουμμουνιστικό Κίνημα-Εργατικός Αγώνας», Τζίμας Θέμις-«Δίκτυο Σοσιαλιστών», Χήτας Λάμπρος-«Πρωτοβουλία των 1000».

Σημειώνουμε:

  • Δεν υπάρχει αναφορά στην Κύπρο και στο κυπριακό, δεν υπάρχει αναφορά στα εθνικά-συνοριακά προβλήματα
  • Δεν υπάρχει αναφορά στην ελλαδική ΑΟΖ ούτε πρόταση παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης
  • Δεν υπάρχει αναφορά στην φαραωνική κατάρα της λαθρομετανάστευσης

Το τρίτο -«αριστερό»- μνημόνιο βέβαια δεσπόζει πολιτικά στην ζωή της χώρας μας αλλά δεν αντιμετωπίζεται ούτε απορριπτικά ούτε αποσπασματικά, όπως απέδειξε η ολέθρια 5μηνη διαπραγματευτική αποτυχία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δεν είναι κυρίως οικονομικό-λογιστικό ζήτημα αλλά βαθύτατα πολιτικό δημιούργημα και πρόβλημα. Και, δεν χρειαζόμαστε «συνεπή» ΣΥΡΙΖΑ που ήταν και είναι ανίκανος ταυτοτικά, από την ιδεοληψία και την μικροαστική πανσπερμία ιδιοτέλειάς του, να οδηγήσει τα συλλογικά πατριωτικά συμφέροντα.

Απαιτείται συνολική πολιτική διαχείρισης και αναθεώρησης των υφισταμένων σχέσεων της Ελλάδας όπου το πολιτικό καθεστώς της «μεταπολίτευσης» έχει φυλακίσει την πατρίδα και την κοινωνία μας. Την οποία καμία ιδεοληπτική κομματική νομενκλατούρα μπορεί να προσφέρει.

Άλλη  μια διάσπαση αριστερών δυνάμεων που ενώ πλήττει τις μνημονιακές καθεστωτικές δυνάμεις, δεν έχει προοπτική.

Νίκος Καραβαζάκης

Κατηγορίες:Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: