Αρχείο

Archive for 17/01/2016

Το μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου δίνει λύσεις στις απειλές και στα αδιέξοδα;

17/01/2016 3 Σχόλια

ημερίδα εργασίας

 

Κυριακή 24/1/2016, 10.30 πμ, στην ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ,

Κέκροπος 3, Πλάκα

Ελλάδα μας

Το μέτωπο Ελλάδας-Κύπρου δίνει λύσεις

στις απειλές και στα αδιέξοδα;

Εισηγούνται:

Λυγερός Ν.: οι ελληνικές Α.Ο.Ζ.

Σεκέρσαββας Ι.: εθνική στρατηγική στο Κυπριακό

Μαλκίδης Θ.: η Θράκη ανάμεσα σε συμπληγάδες

Δουδούμης Γ.: αντιθέσεις και προοπτικές στην Βαλκανική

Κατσαφάδου Α.: και ο εθνομηδενισμός αποδομεί την κοινωνία μας

Προτείνουν:

Καραγιάννης Α.: δομές οικονομικής ανασύνταξης

Πανάγος Π.: μορφές συντονισμού και παρεμβάσεων

διάλογος-προτάσεις-σύνθεση-μεθόδευση, συγκρότηση συνέχειας

Διοργάνωση: ΒΗΜΑ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ https://vimasaronikou.wordpress.com/

Κατηγορίες:Πολιτική

«Στο υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου η συμμετοχή της BG Group στο τεμάχιο 12.»

17/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Την συμμετοχή της BG στην κοινοπραξία του τεμαχίου 12 της κυπριακής ΑΟΖ θα συζητήσει το υπουργικό συμβούλιο.Την συμμετοχή της BG στην κοινοπραξία του τεμαχίου 12 της κυπριακής ΑΟΖ θα συζητήσει το υπουργικό συμβούλιο.

Κατατίθεται στην αυριανή συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου πρόταση του Υπουργού Ενέργειας για έγκριση της συμμετοχής της BG Group (British Gas) στην κοινοπραξία του τεμαχίου 12 της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).

Με βάση την πρόταση, η αμερικανική Noble παραμένει ο βασικός διαχειριστής του τεμαχίου με μερίδιο 35%, ενώ 35% θα κατέχει η BG και 30% ο ισραηλινός όμιλος Delek (15% Delek Drilling και 15% Avner Oil).

Το τίμημα για τη συναλλαγή ήταν 165 εκατομμύρια δολάρια.

Ανακοινώνοντας τη συναλλαγή στις 23 Νοεμβρίου, ο Υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης, έκανε λόγο «για μια πάρα πολύ σημαντική εξέλιξη, η οποία δεικνύει και την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυπριακή ΑΟΖ, στις προοπτικές της, από μιαν εταιρεία με τεράστια τεχνική και εμπορική-οικονομική εμβέλεια».

Στη δική της ανακοίνωση, η BG, σημείωνε πως «η τοποθέτηση αυτή παρέχει την προοπτική της παροχής αερίου στην Αίγυπτο, όπου ο όμιλος κατέχει μερίδιο στο τερματικό εξαγωγής υγροποιημένου αερίου στο Ιντκού».

ΚΥΠΕ, Λευκωσία, Κύπρος

http://mignatiou.com/2016/01/sto-ipourgiko-simvoulio-tis-kiprou-i-simmetochi-tis-bg-group-sto-temachio-12/#more-100799

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Κύπρος / κυπριακό

«Ισραήλ και Σαουδική Αραβία: Μια ανίερη συμμαχία και οι σκοπιμότητές της.»

17/01/2016 1 Σχολιο

A handout photograph made available by the Saudi Press Agency (SPA) shows Saudi King Salman bin Abdul Aziz Al Saud attending the opening session of the Gulf Cooperation Council (GCC) summit in Riyadh, Saudi Arabia. EPA, SAUDI PRESS AGENCYA handout photograph made available by the Saudi Press Agency (SPA) shows Saudi King Salman bin Abdul Aziz Al Saud attending the opening session of the Gulf Cooperation Council (GCC) summit in Riyadh, Saudi Arabia. EPA, SAUDI PRESS AGENCY

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Στη Μέση Ανατολή, της οποίας η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί, στρατηγικά, αναπόσπαστο μέρος στους σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρακολουθεί και να αξιολογεί κανείς τις εξισορροπιστικές κινήσεις των διαφόρων δρώντων- κρατικών και μή- που συνεχώς διαγκωνίζονται για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.

Οι κατά καιρούς κατανοήσεις, συνεννοήσεις, ευθυγραμμίσεις, συνεργασίες, συμφωνίες και συμμαχίες, οικοδομούνται πάνω σε μια, κυριολεκτικά, κινούμενη άμμο. Και με εξαίρεση συγκεκριμένα των συνθηκών ειρήνης μεταξύ Ισραήλ και Αιγύπτου (1979) και μεταξύ Ισραήλ και Ιορδανίας (1994),  που αντικειμενικά εξυπηρετούν αμοιβαία εθνικά συμφέροντα, όλες οι άλλες συμφωνίες και κινήσεις που καταγράφονταν ανάμεσα στους διάφορους παίκτες είναι,  εξ´ορισμού, τακτικής φύσης. Σήμερα υφίστανται, αύριο όχι. Εξαρτούνται  από τις σκοπιμότητες.

Διαχρονικά, το πιο  αποτελεσματικό εργαλείο κατανόησης των  εξελίξεων που προκύπτουν από τις τακτικές αυτές κινήσεις, είναι η αποδιδόμενη σε Άραβες (αλλά με καταβολές που χάνονται στην αρχαιότητα) ρήση, “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου”.

Στη βάση της λογικής αυτής μπορεί να ερμηνευτεί επαρκώς και η φαινομενικά πιο “ανίερη συμμαχία” της περιοχής- σήμερα- και οι προεκτάσεις της στην ευρύτερη περιοχή. Αυτή είναι η ντε φάκτο συμμαχία μεταξύ του εβραϊκού κράτους, της “Σιωνιστικής οντότητας”, κατά τους Άραβες, και του βασιλικού οίκου των Αλ Σαούντ.

Στην ιεράρχηση των απειλών εναντίων τους,  Ιερουσαλήμ και Ριάντ έχουν στην κορυφή ένα κοινό εχθρό. Αυτός είναι το καθεστώς της Τεχεράνης.

Το καθεστώς της Σαυδικής Αραβίας εχθρεύεται το Ιράν για μια σειρά από λόγους εκ των οποίων ο κυρίαρχος αφορά στην ευθεία αμφισβήτηση, από την Τεχεράνη, της θρησκευτικής βάσης πάνω στην οποία εδράζεται η νομιμότητα του καθεστώτος της Σαουδικής  Αραβίας. Μπορεί ο κόσμος να γνωρίζει το καθεστώς ως το βασιλικό οίκο των Αλ Σαούντ. Αλλιώς όμως αυτοπροσδιορίζονται τα μέλη του οίκου. Ο εκάστοτε ηγέτης-βασιλιάς θεωρεί εαυτόν πρωτίστως ως “τον Υπηρέτη των δύο Ιερών Τόπων (Μέκκα-Μεδίνα)” και “φύλακα της πίστης”. Ο βασιλικός τίτλος έπεται και είναι απόλυτα συναρτημένος με τη μουσουλμανική ιδιότητα.

Τον ρόλο αυτό του Σαουδάραβα βασιλιά ως “φύλακα της πίστης” και ως  ηγέτη των πιστών, αμφισβητεί το Ιράν. Εδώ εντοπίζεται και το μεγάλο  σχίσμα στον  μουσουλμανικό κόσμο. Οι Σαουδάραβες θεωρούνται ηγέτες της Σουννιτικής σχολής-ερμνηνείας του Ισλάμ, που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των μουσουλμάνων του κόσμου, ενώ οι Ιρανοί ακολουθούν  την άλλη,  την Σιιτική σχολή και ερμηνεία.  Το σχίσμα αφορά στη νομιμότητα διαδοχής του Μωάμεθ και παραμένει αγεφύρωτο.

Στη διαμάχη Σαουδικής Αραβίας και Ιράν υπεισέρχται και μια ακόμη διάσταση περισσότερα  κατανοητή για τους μή μουσουλμάνους. Αυτή είναι η εθνοτική. Οι Ιρανοί δεν είναι σημίτες όπως οι Άραβες. Θεωρούνται ινδο-ευρωπαϊκής καταγωγής με καταβολές στους ιστορικά γνωστούς λαούς, τους Πέρσες και τους Μήδες. Έτσι στην θρησκευτική διαμάχη υπάρχει και η εθνοτική.

Η εχθρότητα Ισραήλ- Ιράν είναι πολύ πιο πρόσφατη. Χρονολογείται μετά το 1979 όταν ανετράπη το φιλοδυτικό και κοσμικό κράτος του Σάχη, με τη θρησκευτική επανάσταση των Μουλλάδων του Αγιατολλάχ (σημάδι του Αλλάχ) Χομεϊνί. Μέχρι τότε και από της ίδρυσής του το 1948, το Ισραήλ διατηρούσε, με τις ευλογίες της Ουάσινγκτον, μια πολυεπίπεδη και μοναδική στρατηγική σχέση με το Ιράν. Η ανατροπή του Σάχη δημιούργησε ένα αναντικατάστατο στρατηγικό κενό για τα δυτικά συμφέροντα  στον Περσικό Κόλπο τα οποία  βρίσκονταν, πλέον, υπό την άμεση εποπτεία της Ουάσινκτον. Ταυτόχρονα η Ιρανική επανάσταση έφερε στην  εξουσία  μεγάλης χώρας μια σημαντική εκδοχή του ισλαμικού ριζοσπαστισμού, αυτή του  Σιιτισμού.

Ο Αγιατολλάχ Χομεϊνί υιοθέτησε μια λεκτικά επιθετικά γραμμή έναντι των ΗΠΑ- τον “Μεγάλο Σατανά”- έναντι του Ισραήλ,- τον “Μικρό Σατανά”- και έναντι των σφετεριστικών σουννιτικών καθεστώτων επικεφαλής των οποίων βρίσκεται η Σαουδική Αραβία. Ο οκταετής αιματηρός πόλεμος Ιράκ-Ιράν (1980-1988) ήταν η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια  της Δύσης, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ,  με αιχμή του δόρατος το Ιράκ του Σαντάμ και με τη συνεργασία των Σουννιτικών καθεστώτων και του Ισραήλ, για την ανατροπή του Χομεϊνί και την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Ο πόλεμος αυτός ώθησε το Ιράν να κινηθεί για την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου για την διασφάλιση της επανάστασης και του καθεστώτος.

Σταδιακά στη Μέση Ανατολή άρχισαν να αναπτύσσονται δυο ανταγωνιστικά μέτωπα το ένα Σιιτικό, υπό τη ηγεσία του Ιράν και το άλλο Σουννιτικό υπό τη ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας. Σήμερα, είναι τα δυο αυτά μέτωπα που συγκρούονται στη για τον έλεγχο της Συρία.

Ιστορικά,  το Σιιτικό μέτωπο άρχισε να παίρνει την πρωτοβουλία των κινήσεων στο μέτωπο της Αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης και ειδικά της Παλαιστίνης, ένα γεγονός που υπέσκαπτε το Σουννιτικό μέτωπο. Όταν αρχές του 2001 οι πρωτοβουλίες της Σαουδικής Αραβίας για ενεργή ανάμειξη με συγκεκριμένο πρόγραμμα ειρήνης στο Παλαιστινιακό δεν βρήκαν ανταπόκριση από την κυβέρνηση Μπους του νεότερου, άρχισαν τα πρώτα σύννεφα στις μέχρι τότε εξαιρετικές σχέσεις Ριάντ- Ουάσινγκτον.

Ακολούθησαν η 11η Σεπτεμβρίου και ο πόλεμος στο Ιράκ,  που έβαλαν τις σχέσεις των δυο σύμμαχων σε μια διελκυστίνδα από την οποία δεν κατάφεραν να ξεφύγουν. Στην Σαουδική Αραβία άρχισε από τότε ένα σοβαρός προβληματισμός ως προς την αξιοπιστία της Ουάσιγκτον.

Κάτι σχετικά αντίστοιχο είχαμε και επί διακυβέρνησης Ομπάμα σε σχέση με το Ισραήλ. Το επίκεντρο της διαμάχης υπήρξε το Ιράν και η στρατηγική απόφαση της Ουάσιγκτον να προχωρήσει σε μια συμβιβαστική συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα, μια απόφαση που πολέμησε με νύχια και με δόντια το Ισραήλ αλλά που απέτυχε παταγωδώς να αποτρέψει.

Εδώ εντοπίζεται, κατ´εμέ, ο κύριος αλλά  δημόσια ανομολόγητος λόγος της συμμαχίας Ισραήλ-Σαουδικής Αραβίας. Συνασπίζονται τα δύο κράτη διότι θεωρούν πως ο μέχρι πρόσφατα κύριος σύμμαχος- πάτρωνάς τους, οι ΗΠΑ, έχουν πλέον την δική τους ατζιέντα για την περιοχή που όχι μόνον δεν ταυτίζεται με την δική τους αλλά ίσως και να συγκρούεται με αυτή. Είναι κατανοητό πως η Σαουδική Αραβία βρίσκεται σε δεινότερη κατάσταση από το Ισραήλ.

Και για τις δυο χώρες  η αξιοπιστία των ΗΠΑ υπέστη σοβαρό πλήγμα με την Αραβική Άνοιξη και ειδικά με τον τρόπο που η Ουάσιγκτον ουσιαστικά εγκατέλειψε τον για δεκαετίες σύμμαχό  της,  τον Μουμπάρακ της Αιγύπτου. Σε δεύτερο επίπεδο θεωρούν και οι δυο πως η Ουάσινγκτον δεν δείχνει την απαιτούμενη πυγμή και βούληση για την άμεση ανατροπή του φιλο-Ιρανικού καθεστώτος του Άσαντ, με αποτέλεσμα να ενισχύεται το Σιιτικό μέτωπο σε βάρος της Σαουδικής Αραβίας και, εμμέσως, σε βάρος του Ισραήλ. Το τελευταίο έχει πλέον στοιχιστεί απροσχημάτιστα με το Σουννιτικό μέτωπο που επιδιώκει διακαώς την ανατροπή του Άσαντ, ως το απαραίτητο βήμα  για τη σε βάθος χρόνου ανατροπή και του Ιρανικού καθεστώτος.

Προς το παρόν η συμμαχία Ιερουσαλήμ- Ριάντ καλά κρατεί. Εκεί που θα αρχίσει να ταλανίζεται είναι με αναφορά σε ένα άλλο κράτος- κλειδί στη περιοχή που είναι η Αίγυπτος του Αλ Σίσι. Η Αίγυπτος διατηρεί συνθήκη ειρήνης με το Ισραήλ αλλά έχει και μια πολυ  σημαντική εξάρτηση από την ετήσια χορηγία της Σαουδικης Αραβίας που ανέρχεται σε πολλά δις δολλάρια. Όμως η Αίγυπτος δεν εχθρεύεται το Ιράν, δεν επιδιώκει την ανατροπή του  Άσαντ και δεν συμμετέχει στο Σουννιτικό μέτωπο.  Αν η Σαουδική Αραβία οδηγηθεί σε αδιέξοδο λόγω  της συγκρουσιακής της σχέσης με το Ιράν, η Αίγυπτος θα βρεθεί υπό πίεση να λάβει αποφάσεις οι οποίες με τη σειρά τους θα επηρεάσουν και τις αποφάσεις του Ισραήλ. Με τη λογική “ο εχθρός του εχθρού…” η Σαουδική Αραβία μπορεί να βγεί κερδισμένη. Μπορεί όμως και με την  ίδια λογική οι Σαουδάραβες να χάσουν και τα αυγά και τα πασχάλια. Διότι στη Μέση Ανατολή ο εχθρός του εχθρού γίνεται και φίλος. Και διότι στη Μέση Ανατολή μόνο μια αρχή δεν αλλάζει- η αρχή της σκοπιμότητας.

http://mignatiou.com/2016/01/israil-ke-saoudiki-aravia-mia-anieri-simmachia-ke-i-skopimotites-tis/

Κατηγορίες:Διεθνή

«Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ!»

17/01/2016 2 Σχόλια

pserimos_elliniki_simaia
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ – ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Προς ολοταχώς στον αφανισμό οδεύει το Έθνος μας, όπως μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία. Η Ελλάδα κατέχει την τρίτη χαμηλότερη θέση στον ευρωπαϊκό δείκτη γεννήσεων και τον υψηλότερο ρυθμό γήρανσης του πληθυσμού!

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχείων ληξιαρχικών πράξεων του 2015, πέθαναν 117.829 άνθρωποι και γεννήθηκαν μόλις 89.881 παιδιά!

Στοιχεία της Ελληνικής Γεροντολογικής και Γηριατρικής Εταιρείας για την χώρα μας – με τον χαμηλότερο δείκτη γεννήσεων στην ΕΕ (9%) – εκτιμούν ότι το 2060 ο πληθυσμός της χώρας δεν θα ξεπερνά τα 8,6 εκατομμύρια και ότι οι τέσσερις στους δέκα πολίτες της χώρας θα είναι ηλικίας άνω των 60 ετών!!!

Ήταν το 2013 όταν οι New York Times σε ένα συγκλονιστικό άρθρο ανέφεραν πως: «Οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, αρκετοί άνθρωποι φεύγουν από την χώρα και ο πληθυσμός γερνάει τόσο γρήγορα, κάτι που σημαίνει πως σε μερικές δεκαετίες η Ελλάδα μπορεί να μην μπορεί να παράξει αρκετό πλούτο για να φροντίσει τους ανθρώπους της και μπορεί να πάψει να είναι ένα βιώσιμο έθνος – κράτος».
Από τότε, δυστυχώς, τα πράγματα χειροτέρεψαν.

Στο πρόβλημα της υπογεννητικότητας στο οποίο έχει συμβάλλει… τα δέοντα η χρόνια απουσία δημογραφικής πολιτικής ήρθε ως φαίνεται να δώσει το τελειωτικό χτύπημα, η οικονομική κρίση, τα μνημόνια και η λυσσαλέα φορομπηχτική τακτική των κυβερνήσεων των τελευταίων έξι ετών.

«Η μετανάστευση των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό, μειώνει τον αριθμό των νέων ζευγαριών που ζουν εντός των συνόρων, με αποτέλεσμα η φυγή αυτή των χιλιάδων Ελλήνων να έχει ως επακόλουθο τη μείωση των οικογενειών και άρα την ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση του αριθμού των γεννήσεων. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα, είναι πολύ επικίνδυνο και θα μπορούσε να αποτελέσει μέχρι και απειλή, ως προς την φυσική επιβίωση του Ελληνικού στοιχείου», διαβάζουμε από μελέτη με τίτλο: «Το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα» (ΤΕΙ Πειραιά/ Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας/2014».

Τραγικά μερικά από τα συμπεράσματα της Μελέτης:
Ο ρυθμός γεννήσεων στην Ελλάδα βρίσκεται στο 1,31, τη στιγμή που το ελάχιστο όριο το οποίο εξασφαλίζει την συνέχιση της εθνοτικής ομάδας είναι στο 2,1.
Μεγάλη αύξηση του ρυθμού θνησιμότητας των Ελλήνων, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των καρδιαγγειακών νοσημάτων, αλλά και άλλων ασθενειών που οφείλονται στην αύξηση του άγχους και της πίεσης.
Ραγδαία μείωση του προσδόκιμου ζωής για πρώτα φορά τα τελευταία χρόνια.

ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΜΑΣΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
Συγκλονιστικά είναι τα στοιχεία για το ισοζύγιο θανάτων και γεννήσεων το 2015 (μέχρι 21 Δεκεμβρίου).
Μέρα με την ημέρα, ολόκληρα χωριά εξαφανίζονται από τον χάρτη «συμπικνώνοντας» σταδιακά τον… γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας.

Δείτε τις περιοχές της Ελλάδα με τις ΜΗΔΕΝ γεννήσεις το 2015 (ο αριθμός της παρένθεσης αναφέρεται στους θανάτους):

Οινούσσες (6), Κάτω Νευροκόπι (137), Παρανέστι (112), Αστυπάλαια(7), Τήλο(3), Χάλκη(6), Ορεστιάδα (544), Σουφλί (189), Σκύρος (38), Ζαχάρω (154), Φαιστός (274), Σούλι (168), Δωδώνη (226), Ζαγόρι (314), Κόνιτσα (118), Νέστος (445), Παξοί (42), Ιθάκη (38), Ανάφη (2), Αμοργός (17), Άνδρος (100), Αντίπαρος (6), Θήρα (91), Κέα (18), Κίμωλος (10), Πάρος (111), Σέριφος (13), Σίκινος (5), Σίφνος (27), Φολέγανδρος (7), Ελαφόνησος (6), Ανατολική Μάνη (253), Φάρσαλα (275), Άγιος Ευστράτιος (7), Ψαρά (6), Αστυπάλαια (7), Κάρπαθος (64), Κάσος (9), Λειψοί (7), Νίσυρος (11), Πάτμος (27), Σύμη (24)

Στη Νάξο και τις Μικρές Κυκλάδες όλο το 2015 γεννήθηκε μόνον ένα παιδί! Στη Λέσβο καταγράφηκαν 1196 θάνατοι έναντι 532 γεννήσεων. Και στη Γαύδο δεν κατεγράφη ούτε θάνατος, ούτε και γέννηση…

Σε επίπεδο Ελληνικές Περιφέρειες, δύο περιοχές κάνουν την διαφορά με τον ρυθμό γεννήσεων να κινείται σε υψηλά επίπεδα. Η μία είναι η Κομοτηνή που το 2015 κατέγραψε 606 θανάτους, αλλά 526 γεννήσεις. Η άλλη είναι η Ξάνθη που βρίσκεται σε εξέλιξη ένα δημογραφικό θαύμα! Το 2015 πέθαναν 428 άνθρωποι και γεννήθηκαν 904 μωρά!!!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο…

Θυμίζουμε τις δηλώσεις του πρώην Αρχηγού Εθνικής Άμυνας (υπηρεσιακός) και αρχηγού ΓΕΣ, Φράγκου Φραγκούλη: «Οι Τούρκοι προσπαθούν να αλλάξουν το status quo της εδαφικής ακεραιότητας στη Θράκη, Επιδιώκουν να περάσουν πάνω από το 50% στη Ροδόπη, τόσο σε πληθυσμιακό όσο και σε εδαφικό επίπεδο, για να εγείρουν θέμα αυτονομίας» (Εφημερίδα Νέα Εγνατία/2014).

Οι εντόπιοι πληθυσμοί μειώνονται επικίνδυνα.

Στις εσχατιές της ορεινής Ελλάδας, στα νησιά, στην καρδιά της Περιφέρειας.

Ερημώνουν χωριά και πόλεις.

Εάν δεν κινητοποιηθεί η Ελληνική Κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης για ένα Εθνικό Σχέδιο Σωτηρίας ώστε να ανατραπεί η σημερινή δραματική κατάσταση, η κατάσταση προβλέπεται δυσοίωνη…
newsbomb

http://hellasforce.com/

https://macedonianancestry.wordpress.com/2016/01/17/η-ελλαδα-εξαφανιζεται-απο-τον-χαρτη/

 

Κατηγορίες:Εθνικά

«Συρία: Τζιχαντιστές σφαγίασαν αμάχους στην Ντέιρ αλ-Ζορ.»

17/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

REUTERS/STRINGER/IRAQ

φωτογραφία αρχείου.

Μαχητές του Ισλαμικού Κράτους εκτέλεσαν τουλάχιστον 135 ανθρώπους σε επιθέσεις που διενήργησαν σε περιοχές της συριακής πόλης Ντέιρ αλ-Ζορ που τελούν υπό κυβερνητικό έλεγχο.

Σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι τζιχαντιστές του ΙΚ εκτέλεσαν τουλάχιστον 85 αμάχους και 50 στρατιώτες και φιλοκυβερνητικούς μαχητές σε επιθέσεις που διενήργησαν χθες σε περιοχές της συριακής πόλης Ντέιρ αλ-Ζορ που τελούν υπό κυβερνητικό έλεγχο.

Το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA, επικαλούμενο κατοίκους της πόλης, ανέφερε πως «περίπου 300 άμαχοι πολίτες» σκοτώθηκαν στην επίθεση. Αν ο απολογισμός αυτός επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό νεκρών σε μια μέρα, στα σχεδόν πέντε χρόνια του συριακού πολέμου.

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της ευρείας κλίμακας επίθεσης που εξαπέλυσε σε αρκετά μέτωπα στην πόλη και στα περίχωρα της, υποστηρίζοντας με ανακοίνωση που εξέδωσε ότι απέκτησε τον έλεγχο της συνοικία Μπεγκαϊλίγια.

Σε ανακοίνωσή της η συριακή κυβέρνηση καταδίκασε «τις ωμές και άνανδρες σφαγές που διέπραξαν οι τζιχαντιστές του ΙΚ εναντίον κατοίκων της αλ Μπεγκαϊλίγια».

Πηγές δήλωσαν στο Sputnik ότι οι τζιχαντιστές μπόρεσαν να εισέλθουν στη συνοικία στέλνοντας πρώτα  περίπου 30 βομβιστές-καμικάζι.

«Οι τζιχαντιστές του ΙΚ εισήλθαν στη συνοικία αλ Μπεγκαϊλίγια… χθες το βράδυ και σφάγιασαν ολόκληρες οικογένειες. Ο στρατός κατευθύνθηκε προς την περιοχή και έσωσε τον πληθυσμό. Πραγματοποιήθηκαν μάχες με τους τζιχαντιστές του ΙΚ που οδήγησαν σε σημαντικές απώλειες της οργάνωσης και οι εναπομείναντες κατόρθωσαν να δραπετεύσουν σε γειτονικές περιοχές που ελέγχει το ΙΚ», ανέφερε ο κυβερνήτης της Ντέιρ αλ Ζορ

 

Κατηγορίες:Διεθνή

«Η Ροτόντα, ο υπουργός Μπαλτάς, η πολυπολιτισμικότητα και τα …καλλιστεία.»

17/01/2016 1 Σχολιο

H Ροτόντα της Θεσσαλονίκης. Φωτογραφία WikipediaH Ροτόντα της Θεσσαλονίκης. Φωτογραφία Wikipedia

Ο υπουργός (πολυ)Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς τα έβαλε, μετά τα γλυπτά του Παρθενώνα και με τη Ροτόντα της Θεσσαλονίκης.

«Η Ροτόντα είναι μνημείο πολυπολιτισμικό. Δεν είναι θρησκευτικός ναός κατά κανέναν τρόπο. Δεν υπέγραψα ποτέ καμία απόφαση για την τοποθέτηση σταυρού στη Ροτόντα. Υπάρχει μια τερατώδης διαστρέβλωση της πραγματικότητας», βροντοφωνάζει ο υπουργός Πολιτισμού.

Ο κ. Μπαλτάς μάλιστα δήλωσε πως η Ροτόντα λειτουργεί ως χριστιανικός ναός 12 φορές τον χρόνο, αλλά ο ίδιος δεν θα είχε καμία αντίρρηση να λειτουργήσει και ως τζαμί, καθώς, όπως είπε η Ροτόντα «…είναι το σημαντικότερο μνημείο της πόλης- περίτρανο δείγμα πολυπολιτισμικότητας».

Ο κ. Μπαλτάς επανέλαβε πως “ουδέποτε υπέγραψα απόφαση για την τοποθέτηση σταυρού στο μνημείο της Ροτόντας” καθώς και την προϋπάρχουσα απόφαση (από το 1999 με υπογραφή του προκατόχου του υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου) σύμφωνα με την οποία το μνημείο λειτουργεί και ως ναός μια Κυριακή κάθε μήνα (12 φορές το χρόνο).

Για την ιστορία θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Ροτόντα κτίστηκε ως ναός του Δία, ή μαυσωλείο του Γαλέριου τον 4ο αι. μ.Χ., αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για τους σκοπούς αυτούς. Αργότερα έγινε χριστιανικός ναός, αρχικά των Αγίων Ασωμάτων και κατόπιν του Αγ. Γεωργίου και παρέμεινε για περισσότερα από 1.000 χρόνια. Μόλις τα 1590 οι Τούρκοι – κατακτητές, όχι καλεσμένοι – την μετέτρεψαν σε τζαμί. Το γεγονός λοιπόν ότι ο κατακτητής βεβηλώνει έναν ιερό χώρο του κατακτημένου δεν συνιστά απόδειξη πολυπολιτισμικότητας, αλλά τουρκικής βαρβαρότητας.

Τώρα το πώς ο κ. υπουργός θα μπορέσει να δημιουργήσει έναν «πολυχώρο» θεάματος ο οποίος θα μπορεί να λειτουργεί και ως χριστιανικός ναός και ως τζαμί, είναι κάτι που μας ξεπερνά. Προτείνουμε παράλληλα να δοθεί και μια γωνιά στους μοναχούς Σαολίν και στους ιερείς τους Σίντο και γιατί όχι, την ίδια ώρα να διοργανώσει και καλλιστεία εκεί. Πολύ θα το εκτιμήσουν οι μετέχοντες στην προσευχή του τζαμιού, έκαστη Παρασκευή.

ΠΚ

http://mignatiou.com/2016/01/i-rotonta-o-ipourgos-baltas-i-polipolitismikotita-ke-ta-kallistia/

«Λάκης Λαζόπουλος: Καλώς ήρθες, Κυριάκο μας!»

17/01/2016 1 Σχολιο

Κάθε φορά που η επιθεώρηση πάει να σβήσει, έρχεται η ιστορία, της πετάει ένα κούτσουρο στο τζάκι και να, πάλι αρπάζει η φωτιά!

Καλώς ήρθες, Κυριάκο μας!
Η σάτιρα έχει αφάνταστη χαρά από την εκλογή σου.
Αυτή η φάτσα καρτούν, ξεπατικωτούρα ενός άσχημου παρελθόντος, έρχεται σε μία περίοδο απαισιοδοξίας να προσθέσει ακόμα περισσότερη απαισιοδοξία, και να δυναμιτίσει το απέλπιδο της χώρας.
Η Ευρώπη προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από το άρμα του νεοφιλελευθερισμού και του Θατσερισμού, και η Νέα Δημοκρατία επιλέγει τον  «μικρό Σόιμπλε» χωρίς καν τα προσόντα του μεγάλου Σόιμπλε, για την θέση του αρχηγού της Νέας μεν, αλλά καθόλου Δημοκρατίας δε.
Η Νέα Δημοκρατία, όπως την ξέραμε, τελείωσε. Ο Μητσοτάκης σηματοδοτεί το τέλος του Καραμανλισμού, την επάνοδο του Σαμαρά και την εγκαθίδρυση του κολλητού του Άδωνη σε θέση ακροδεξιού επιθετικού.
Το  ΛΑΟΣ είναι εδώ. Έχουμε διεύρυνση  του ΛΑΟΣ και ήττα του κέντρου της Νέας Δημοκρατίας.
 Ο γιος του αποστάτη του κέντρου, έρχεται να παραστήσει τον επιστάτη του. 
Ο εκλεκτός του Χριστοφοράκου και της Siemens, ο σημαδεμένος μιας ολόκληρης περιόδου, έρχεται ως μακρύ χέρι των Γερμανών στην νέα πορεία της δεξιάς παράταξης.
Η Νέα Δημοκρατία νοικιάστηκε από την Μέρκελ και τον Σόιμπλε να έχουν κι αυτοί ένα καθαρά δικό τους κόμμα στην Ελλάδα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε από την αρχή τον Κυριάκο στο τιμόνι. Έπαιξε το παιχνίδι της συμπάθειας προς τον Μειμαράκη για να μην χαλάσει την σχέση που είχε αναπτύξει με τον Καραμανλή, αλλά σε επιχειρηματίες που ρωτούσανε που να στείλουν τις ψήφους τους στον δεύτερο γύρο η οδηγία ήταν εμφανώς σαφής. Προς τον Κυριάκο.
Μία άκρως σκληρή αντιπολίτευση κάνει να φαίνεται επιεικής μία  σκληρή αριστερή κυβέρνηση.
Αυτός είναι ήδη ένας πολύ σημαντικός λόγος. Φαντάζομαι και κάποια άλλα χαρτιά που κρατούν για το μέλλον να είναι ένας δεύτερος, εξίσου σημαντικός.
Ο Κυριάκος εκπροσωπεί τους ιδιώτες, τις επιχειρήσεις, τις μπίζνες. Είναι μάνατζερ. Το δημόσιο το σιχαίνεται, το κράτος το απεχθάνεται,  θέλει να κλείσει δουλειές. Αυτά διδάχτηκε από τον μπαμπά του.
Στην Ελλάδα ο άνθρωπος ακόμα κοιμάται όρθιος. Περάσαν πρωθυπουργοί που για να τους δεις, ως επιχειρηματίας εννοώ, πλήρωνες από 100.000 ευρώ ως 500.000 ευρώ ταρίφα για να κλείσεις ένα ραντεβού. Δεν μιλώ αν έκλεινες και δουλειά.
Ο Κυριάκος όμως κέρδισε. Αξίζει ένα μπράβο, όπως αξίζει και ο Άδωνης. Σκαρφάλωσε, έφτασε και τους πήρε και το κόμμα. Είναι επιτυχία του αναμφίβολα. Επίσης ο Κυριάκος έπαιξε σωστά στην προβολή του. Λαικοποίησε το προφίλ του, πηγαίνοντας στην Τατιάνα, μίλησε για την προσωπική του ζωή, προσπάθησε να μιλήσει για διαδίκτυο και ίντερνετ, προσπάθησε να μιλήσει σε νεότερο κοινό.
Ο κόσμος δεν έχει ζωή. Ζει μέσα από την τηλεόραση, μέσα από τα πρόσωπα που προβάλει η τηλεόραση.
Στο μήνυμα του, αμέσως μετά την εκλογή του, τον είδα χαρούμενο και συγκρατημένο.
Δεν υπερέβαλε.
Φαίνεται εκδικητικός άνθρωπος, εξόχως τιμωρητικός, με τον Άδωνη και τον Μουρούτη θα ξαναπιάσουν δουλειά, θα ανοίξουν πάλι τα υγρά και σκοτεινά υπόγεια της πολιτικής εξόντωσης των αντιπάλων τους.
Εγώ λέω πως θα έχει την ίδια τύχη με τον Σαμαρά, χωρίς να απολαύσει και την εξουσία του Σαμαρά. Αλλά σε κάθε περίπτωση η νίκη του είναι μεγάλη και μπορεί να πανηγυρίζει.
Άφησε πίσω  την αδελφούλα του  την Ντόρα, εξοστράκισε τον Καραμανλισμό, παρουσιάζεται ως κεντρώος παρότι έχει ακροδεξιότατους μπροστά-μπροστά και έγινε το αποκούμπι του νεοδημοκράτη.
Ο Καραμανλής θα μείνει υπό την σκιά; Έχασε για  πάντα το τρένο; Ή τώρα μόλις αρχίζουν οι εξελίξεις; 
Ο ΣΚΑΙ, το MEGA, o ANT1, το STAR έχουνε πια αρχηγό.
Η επιθεώρηση τρίβει τα χέρια της. Ο Μητσοτάκης τρίβει τα δικά του αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ τρίβει επίσης τα χέρια του. Ο καθένας για τους λόγους του.
Ο μικρός Σόιμπλε είναι εδώ. Με μια διαφορά. Στα καροτσάκια θα ανέβουν οι άνθρωποι του δημοσίου. Θα ανέβουν οι Έλληνες οι οποίοι δεν αντέχουν άλλον τέτοιο νεοφιλευθερισμό.
Ο Κυριάκος ετοιμάζεται να σπρώξει στον γκρεμό αυτούς που περισσεύουν.
Η Ελλάδα ανήκει στους λίγους και σ΄αυτούς που του αρέσουν.
Ο μικρός Μητσοτάκης δεν αστειεύεται. Είναι υπηρέτης της τρόικας. Χωρίς αυτούς δεν αναπνέει, δεν  θα του δώσουν οξυγόνο. Χωρίς αυτούς δεν ζει.
Η Νέα Δημοκρατία ιστορικά έβαλε την όπισθεν παρότι μοιάζει ότι έβαλε την πρώτη.
Η αλήθεια είναι ότι δεν είχε να βάλει και κάποια πρώτη. Ο λεβιές ξηλώθηκε. Κανείς από τους τέσσερις υποψήφιους δεν είχε την ικανότητα.
Ο Μειμαράκης είχε εχθρό την ηλικία και μία πλεονάζουσα μαγκιά χασάπη. Μη αρεστή στους αστούς.
Ο Άδωνης μπήκε για να δώσει τις ψήφους του αργότερα και να εδραιώσει την θέση του μέσα στην Νέα Δημοκρατία.
Ο Τζιτζικώστας το έχασε στην επιλογή Βορίδη και στην συνέντευξη που έδωσε στον Χατζηνικολάου.
Ο γιος της Ντόρας νομίζω ότι ήδη ετοιμάζεται να δράσει.
Σε κάθε περίπτωση ο γερο-Μητσοτάκης είναι εδώ.
Ε, ναι λοιπόν. Ας το παραδεχτούμε. Είναι ένας πολιτικός βρυκόλακας.
Κάποια στιγμή οφείλουμε σεβασμό και να του προσφέρουμε από μόνοι μας το αίμα μας. Δεν χρειάζεται να μας κυνηγάει.
Υ.Γ . Στις πρώτες εκλογές,  αυτές που ακυρώθηκαν γιατί έπεσε το σύστημα,  προηγείτο ο Μειμαράκης, ακολουθούσε ο Τζιτζικώστας και τρίτος ήταν ο Μητσοτάκης.
Μπορεί κανείς να εξηγήσει τι συνέβη στις  δεύτερες εκλογές και γιατί τελικά ακυρώθηκαν οι πρώτες;
Κατηγορίες:Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: