Αρχείο

Archive for 19/01/2016

«Τα όνειρα της Τουρκίας γίνονται εφιάλτες.»

19/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

FILE PHOTO: A Kurdish protester kicks a tear gas canister as clashes with Turkish police erupted during a protest against the Turkish Government's ongoing security operations in the east of Turkey, in Diyarbakir, Turkey, 22 December 2015. Turkey has committed some ten thousand police officers backed by troops and tanks in ongoing operations against the Kurdistan Workers Party (PKK) in the country's mainly Kurdish south east, enforcing curfews in major towns and claiming to have killed some 110 fighters in the most recent operation in the last six days. Protests against the crackdown have taken place in Istanbul and Diyarbakir, which have been met with tear gas and rubber bullets from Turkish police. EPA, STRFILE PHOTO: A Kurdish protester kicks a tear gas canister as clashes with Turkish police erupted during a protest against the Turkish Government’s ongoing security operations in the east of Turkey, in Diyarbakir, Turkey, 22 December 2015. Turkey has committed some ten thousand police officers backed by troops and tanks in ongoing operations against the Kurdistan Workers Party (PKK) in the country’s mainly Kurdish south east, enforcing curfews in major towns and claiming to have killed some 110 fighters in the most recent operation in the last six days. Protests against the crackdown have taken place in Istanbul and Diyarbakir, which have been met with tear gas and rubber bullets from Turkish police. EPA, STR

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Τις τελευταίες ημέρες, στα πολεμικά μέτωπα της Συρίας παρατηρούνται ραγδαίες μεταβολές. Γίνεται φανερό και στους πλέον δύσπιστους ότι τόσο ο στρατός του Άσαντ όσο και οι δυνάμεις των Κούρδων, με την καθοριστική αρωγή των ρωσικών βομβαρδισμών, προωθούνται αποφασιστικά εις βάρος των διαφόρων αντικαθεστωτικών ομάδων και του Ισλαμικού Κράτους.

Συγκεκριμένα,

α. Ο στρατός κατήγαγε σημαντικές επιτυχίες στο βόρειο τμήμα της επαρχίας της Λαττάκειας, με αποκορύφωμα την κατάληψη, στις 12 Ιανουαρίου, της Salma. Η πόλη αυτή αποτελούσε από το 2012 ένα από τα σημαντικότερα οχυρά των αντικαθεστωτικών, στον δρόμο προς τα συρο-τουρκικά σύνορα. Τα ρωσικά πλήγματα από αέρος, παράλληλα με τη συμβολή Ρώσων «συμβούλων» επί του εδάφους, ακολουθώντας μια καλά σχεδιασμένη επιχείρηση περικύκλωσης, οδήγησε στην υποχώρηση των ανταρτών. Η προέλαση του στρατού συνεχίζεται ακατάπαυστα, καθώς μετά από λίγες ώρες καταλήφθηκε και το στρατηγικό ύψωμα Mrouniya. Σκοπός πλέον των δυνάμεων του καθεστώτος είναι η ταχύτατη προώθηση προς βορρά από δύο κατευθύνσεις, νότια από τη Salma και δυτικά στα λεγόμενα τουρκομανικά βουνά. Στρατηγικός στόχος είναι το σφράγισμα των συνόρων με την Τουρκία, απ’ όπου γίνεται η αποστολή ενισχύσεων και ανεφοδιασμού στους αντάρτες.

β. Οι ειδικές δυνάμεις του «Τίγρη» Suheil Al-Hassan κινούνται ταχύτατα στην περιοχή του ανατολικού Χαλεπιού, με κατεύθυνση βορείως του στρατιωτικού αεροδρομίου Kweiris, καταλαμβάνοντας το ένα χωριό πίσω από το άλλο από το Ισλαμικό Κράτος. Πρώτος στόχος η πόλη Al-Bab και μετά σειρά έχουν κι εδώ τα συρο-τουρκικά σύνορα.

γ. Το Ισλαμικό Κράτος ηττάται και στα ανατολικά, όπου οι Κούρδοι, αφού πέρασαν τον Ευφράτη, βρίσκονται πλέον μόλις 10 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Manbij. Οι ισλαμιστές που την υπερασπίζονται βομβαρδίζονται από τα ρωσικά βομβαρδιστικά, ενώ η κατάληψή της θα ανοίξει τον δρόμο για τα σύνορα με την Τουρκία, φέρνοντας εγγύτερα το ενδεχόμενο της ένωσης του καντονιού του Αφρίν με αυτό του Κομπάνι – Ροτζάβα.

δ. Σφοδρές μάχες διεξάγονται και στον διάδρομο του Azaz, ανατολικά του καντονιού Αφρίν. Ο αγώνας μεταξύ των ανταρτών, που έχουν τη διαρκή τουρκική στήριξη, και των Κούρδων είναι λυσσαλέος. Οι Ρώσοι κτυπούν κι εδώ καταστρέφοντας τα κομβόι των τουρκικών ενισχύσεων και τις θέσεις των ανταρτών, δίνοντας έτσι αποφασιστικό χέρι βοήθειας στις δυνάμεις του PYD. Στο σημείο αυτό, όμως, διεξάγονται και μάχες μεταξύ των αντικαθεστωτικών, με τη συνδρομή του τουρκικού πυροβολικού, με το Ισλαμικό Κράτος. Ήδη οι αντάρτες πήραν το χωριό Baghidin, πάνω ακριβώς στα συρο-τουρκικά σύνορα.

Όσα περιγράψαμε παραπάνω καταδεικνύουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι εκδηλώνεται συνδυασμένη επίθεση Άσαντ, Κούρδων και Ρώσων, με τελικό στόχο να αποκτήσουν τον έλεγχο όλης της συνοριακής γραμμής με την Τουρκία. Αν το καταφέρουν, αυτό θα σημάνει ότι όχι μόνον μπαίνει οριστικά ταφόπλακα στα νεοοθωμανικά οράματα του Ερντογάν για έλεγχο της Συρίας ή, τουλάχιστον, τη δημιουργία μιας ελεγχόμενης απ’ αυτόν ζώνης σε όλο το βόρειο τμήμα, αλλά ότι το συριακό Κουρδιστάν ως οντότητα θα είναι γεγονός και με τη «βούλα»! Και, μάλιστα, η Άγκυρα δεν θα μπορεί να προβάλει καμία αντίρρηση, αφού οι Κούρδοι της Συρίας θα έχουν ως προστάτιδα δύναμη και μια Ρωσία που δεν πρόκειται να χαρίσει τα κέρδη που αποκομίζει στο πεδίο της μάχης. Τούτο, όμως, συνεπάγεται και τη βέβαιη εντατικοποίηση του απελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων εντός της Τουρκίας.

Κατόπιν τούτων, είναι απολύτως λογικό ο νεοσουλτάνος να βρίσκεται σε ακόμη μεγαλύτερο παροξυσμό, καθώς τα όνειρά του γίνονται εφιάλτες. Ιδιαίτερα μετά την απονενοημένη πράξη της κατάρριψης του Σουχόι, που γύρισε μπούμερανγκ εναντίον της Τουρκίας, καθώς η Ρωσία προχώρησε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην επιχείρηση σφράγισης των συνόρων, ο Ερντογάν ψάχνει απεγνωσμένα για την όποια λύση.

Δυστυχώς γι’ αυτόν, η Ουάσιγκτον βρίσκεται με τα χέρια δεμένα, μιας και οι Κούρδοι της Συρίας είναι η μόνη σοβαρή στρατιωτική δύναμη στο έδαφος που μπορεί να νικήσει το Ισλαμικό Κράτος. Και το κυριότερο, αν ο Ομπάμα εγκαταλείψει τους Κούρδους για τα μάτια του Ερντογάν, αυτοί απλώς θα σπρωχθούν βαθύτερα στη μεγάλη αγκαλιά της «ρωσικής αρκούδας». Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι Αμερικανοί είναι να αφήνουν το τουρκικό στρατό να εξοντώνει τους Κούρδους εντός της Τουρκίας…

Βοήθεια ουσιαστική δεν μπορεί να προσφέρει και ο έτερος χορηγός του ισλαμικού εξτρεμισμού, η Σαουδική Αραβία. Το Ριάντ βρίσκεται επίσης σε θανατερή αγωνία, καθώς απειλείται από τη σιιτική περικύκλωση αλλά και το ισλαμιστικό «θηρίο» που ανέθρεψε στον κόρφο του.

Εδώ κάπου, λοιπόν, δικαιολογείται και η τουρκική στροφή προς το Ισραήλ – το οποίο, ό,τι και να λένε οι αξιωματούχοι του, ανησυχεί σφόδρα από την ενίσχυση του ρόλου της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, και με τα ραντάρ των S-400 στη Συρία να καταγράφουν ακόμη και τις ακρίδες που απογειώνονται στην έρημο Νεγκέβ. Κοντά στα άλλα, η Άγκυρα περιμένει από το Τελ Αβίβ να τιθασεύσει τους Κούρδους σε Συρία και Τουρκία, καθώς οι τελευταίοι για χρόνια απολάμβαναν την υποστήριξή του.

Ο Ερντογάν, όμως, γνωρίζει ότι ο χρόνος πλέον καλπάζει, και το μόνο που του έχει μείνει είναι να «μπουκάρει» στη Συρία για να περισώσει ό,τι σώζεται. Κι επειδή, επίσης, γνωρίζει ότι αυτό δεν μπορεί να το κάνει στις κουρδικές περιοχές, επικεντρώνεται στα εδάφη που ακόμη ελέγχονται από τους «συμμάχους» του τού Ισλαμικού Κράτους. Για την ώρα, αυτό το επιχειρεί δι’ αντιπροσώπων, όπως η Faylaq al-Sham, αλλά αυτό δεν φθάνει και ψάχνει προσχήματα. Η τρομοκρατική επίθεση της Κωνσταντινούπολης, χωρίς κάποιος να μπορεί να υποστηρίξει χωρίς στοιχεία την εκδοχή της προβοκάτσιας, είναι σίγουρο όμως ότι της δίνει τη δικαιολογητική βάση να δοκιμάσει κάτι περισσότερο. Πολλώ δε μάλλον που τα θύματα ήσαν, εντελώς «συμπτωματικά», Ευρωπαίοι και δη Γερμανοί. Αν μάλιστα όντως οι «εγκέφαλοι» της επίθεσης είναι μουσουλμάνοι ρωσικής υπηκοότητας, τότε το παιχνίδι ανοίγει περισσότερο.

Ωστόσο, αν μας επιτραπεί μια εκτίμηση, οι Ρώσοι δεν θα επιτρέψουν στους Τούρκους να «βάλουν τη μύτη τους» στη Συρία, ό,τι και αν επικαλεστεί η Άγκυρα. Κι όσο αν το ΝΑΤΟ δηλώσει τη συμπάθειά του στις τουρκικές ανησυχίες, κανείς δεν είναι έτοιμος να μπει στο καμίνι του συριακού πολέμου στο έδαφος. Κι από έξω δεν κερδίζεις ποτέ τίποτε.

Ένας τραυματισμένος Ερντογάν, όμως, γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος και απρόβλεπτος. Ιδιαίτερα όταν από την Ευρώπη συνεχίζει να απολαμβάνει τέτοια «θαλπωρή». Η λογική λέει ότι όλα αυτά θα έπρεπε να μας κάνουν πολύ πιο προσεκτικούς για όσα ίσως συμβούν και μπορεί κάλλιστα να μας βάλουν στη δίνη αρνητικών για τον Ελληνισμό εξελίξεων. Το ερώτημα που εγείρεται, ωστόσο, είναι αν η λογική συνεχίζει ακόμη να ευδοκιμεί μεταξύ των Ελλήνων…

  • Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος της Λευκωσίας
Κατηγορίες:Διεθνή

«Hafez Al Assad: «Τούρκος στρατιώτης σε ελληνικό έδαφος, σημαίνει επίθεση εναντίον της Συρίας»!»

19/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/

Κρίση του Μάρτη ΄87, ο ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου ζήτησε βοήθεια από τη Συρία κι ο Άσαντ παρέταξε τα στρατεύματα της πατρίδας του για την Ελλάδα, στα σύνορα με την…
Τουρκία, τον χωροφύλακα των ΗΠΑ στη Μεσόγειο και Μέση Ανατολή, με σαφή διακήρυξη προς την Τουρκία: «Τούρκος στρατιώτης σε ελληνικό έδαφος, σημαίνει επίθεση εναντίον της Συρίας»!
Οκτώβρης 2015… η Ελλάδα –και της αριστεράς του A. Τσίπρα– συμπαραστέκεται στη φίλη και σύμμαχο Τουρκία εναντίον της Συρίας!
Έχει διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με τη Συρία, με απέλαση της πρέσβειρας από την Ελλάδα ως ανεπιθύμητη, έως ότου “εκδημοκρατιστεί” και φύγει “ο αιμοσταγής δικτάτορας Άσαντ”… και έχει επιβάλλει εμπάργκο εναντίον της Συρίας, λες και η “δικτατορία του Άσαντ” θα κλονιστεί αν η Ελλάδα του μνημονίου, της οικονομικής κρίσης, της ανεργίας… δεν κάνει εξαγωγές στη Συρία,, αν οι Έλληνες παραγωγοί δεν πουλήσουν γεωργικά προϊόντα, οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίας δεν πουλήσουν φαρμακευτικό υλικό, οι τεχνικές μας εταιρίες δεν προσφέρουν υπηρεσίες, οι βιοτεχνίες μας δεν προσφέρουν εργαλεία ή ανταλλακτικά γεωργικών και άλλων μηχανημάτων κ.ο.κ.
Ζούμε ένα εφιαλτικό όνειρο, θέατρο παραλόγου, πρόκειται για επιστημονική φαντασία;
Όχι, ζούμε την Ελλάδα της κυβέρνησης Τσίπρα, του συνεπή συνεχιστή της «ελληνικής» εξωτερικής πολιτικής του ΓΑΠ, του Σαμαρά και του Βενιζέλου!
Ήρθε η ώρα να δικαιωθεί από τον “αριστερό” πρωθυπουργό Τσίπρα, ο “εθνάρχης” Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Τα μεγάλα είναι για μεγάλους»! Έτσι συμβούλευσε τον Ανδρέα Παπανδρέου ο “εθνάρχης” και τότε (1982) πρόεδρος Δημοκρατίας: Τα μεγάλα είναι για μεγάλους… Να μην αναμειχθούμε ως Ελλάδα, να μην εμπλακούμε στη διάσωση των Φενταγίν της Παλαιστινιακής Επανάστασης, να μην συγκρουστούμε με την τότε ΕΟΚ για τους αποκλεισμένους  στο Λίβανο αντάρτες του “τρομοκράτη” Αραφάτ. Κι όμως, ο Ανδρέας Παπανδρέου έστειλε ελληνικά πλοία και υποδέχτηκε ο ίδιος τους Παλαιστίνιους αντάρτες και τον Γιάσερ Αραφάτ στο Φάληρο. Οι μαχητές της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, με ευθύνη του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ανδρέα Παπανδρέου και ενάντια στους συνένοχους «πολιτισμένους» ηγέτες της δύσης, θα φθάσουν στην Αθήνα. Μια “υποδοχή” που γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ελληνική και παγκόσμια σύγχρονη ιστορία.
Σήμερα, δεν απαιτεί κάποιος από τους ταγούς της πολιτικής εξουσίας να γίνουν Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά το ερώτημα είναι: τα μηνύματα με ρώσικη γεύση ελήφθησαν από την κυβέρνηση Τσίπρα, που στρατεύτηκε στην υπηρεσία της Τουρκίας και των “δανειστών” μας, εναντίον της Συρίας;
Η κυβέρνηση της Αριστεράς του Αλέξη Τσίπρα, κατόρθωσε αυτό που σε θεωρητικό επίπεδο ήταν διαχρονικό αίτημα των ΜΜΕ και της ολιγαρχίας κι είχε ανατρέψει μόνον ο ανυπόταχτος “εξτρεμιστής” Ανδρέας Παπανδρέου: ενιαία εξωτερική πολιτική, για αριστερά και δεξιά πολιτικά κόμματα.
Με συνέπεια και με προσήλωση στους συμμάχους και δανειστές της χώρας μας, συνέχισε, αλλά και στέριωσε την «ελληνική» εξωτερική πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-ΛάΟΣ, σε μια Ελλάδα ενταγμένη στο σχεδιασμό του διευθυντηρίου της Ε.Ε. και των ΗΠΑ. Ο Α. Τσίπρας κατόρθωσε κάτι που φάνταζε ακατόρθωτο… να εναρμονίσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τις «ρεαλιστικές» κι «εκσυγχρονισμένες» πολιτικές που απαιτεί η δυτική συμμαχία:
– Στέριωσε τις σχέσεις με το νεοναζιστικό μόρφωμα στην Ουκρανία, χωρίς “ν’ ανοίξει μύτη’ στο κόμμα του, που πριν την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας εξαπέλυε μύδρους εναντίον της προηγούμενης κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και προσωπικά εναντίον του Ε. Βενιζέλου, που πρώτος είχε σπεύσει να νομιμοποιήσει το παράνομο δικτατορικό καθεστώς της Ουκρανίας, που είχε εγκαθιδρύσει η Ε.Ε.
– Εξαφάνισε εκείνες τις επαναστατημένες φίλο-Παλαιστινιακές κραυγές του κόμματός του –και του ίδιου που συμμετείχε σε διαδηλώσεις εναντίον του Ισραήλ, με την Παλαιστινιακή μαντίλα (Ιούλης 2014)– και όχι μόνον έθεσε σε στέρεες βάσεις τη συμμαχία με το Ισραήλ, που είχε οικοδομήσει ο σοσιαλιστής Γ. Παπανδρέου, αλλά δεν δίστασε να σταθεί απέναντι στην Παλαιστίνη στον ΟΗΕ
– Συνέχισε το εμπάργκο εναντίον του Ιράν, χωρίς να υπολογίσει τα οικονομικά οφέλη της πατρίδας μας και τις επιπτώσεις στα λαϊκά στρώματα, τις παραγωγικές μονάδες, τη γεωργία (μισοτιμής αγορά πετρελαίου και με πίστωση), προς χάρη του εκδημοκρατισμού του Ιράν
– Δεν δίστασε, παρά τις παλινωδίες των πρώτων ημερών της “πρώτη φορά αριστερά” κυβέρνησης, με το πήγαινε κι έλα στη Ρωσία (ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου, ελληνικά γεωργικά προϊόντα, τουρισμός, εμπάργκο), να σταθεί στο πλευρό της δύσης απέναντι στην «ιμπεριαλιστική» Ρωσία που απειλεί τον Ελεύθερο Δυτικό κόσμο
– Παγίωσε κι ενδυνάμωσε τις σχέσεις με τα αραβικά μοναρχικά δικτατορικά καθεστώτα (Κατάρ, Σαουδική Αραβία), που θα “επενδύσουν” στην πατρίδα μας
– Απέναντι στο “αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς Άσαντ”, συνέχισε τον μεγαλειώδη αγώνα για την πτώση του «δικτάτορα» Άσαντ. Χωρίς καμία δυσκολία συνέχισε την πολιτική Αβραμόπουλου-Βενιζέλου, με τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων με τη Συρία και τη συνέχιση του εμπάργκο στον λαό της Συρίας, ως ότου εκδημοκρατιστεί και φύγει ο δικτάτορας Άσαντ.
Σήμερα συνδράμει την Τουρκία, φίλη και σύμμαχο χώρα (διαχρονικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, κατοχή του 40% της Κύπρου, γκρίζες ζώνες, συνεκμετάλλευση του Αιγαίου…), γιατί ένα ή δύο -ο αριθμός δεν έχει καμία σημασία- ρωσικά αεροσκάφη “παραβίασαν” τον εναέριο χώρο της (θα το εξηγήσουμε παρακάτω για τους μεγάλους τεχνοκράτες αναλυτές) κι ο Ερντογάν κραυγάζει ότι θα κηρύξει μέχρι και πόλεμο εναντίον της Ρωσίας (εδώ η γελοιότητα δεν μας επιτρέπει να προχωρήσουμε…).
Η γειτονιά μας αλλάζει ραγδαία, αλλάζει γεωπολιτικά ο χάρτης του κόσμου κιι η αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα επέλεξε με ποιους θα πάει και το διαλαλεί.
Η ευχή όλων των σκεπτόμενων –για αριστερούς είναι δύσκολο να μιλήσεις, μιας και δεν έχει ακουστεί ούτε μία διαφορετική φωνή στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε σε επίπεδο στελεχών, για την μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σκληρό νεοφιλελεύθερο μόρφωμα– είναι πως ο πρωθυπουργός έχει συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις (δεν θα είναι πειστικός, αν για μία ακόμη φορά μας πει μετέπειτα ότι τον κορόιδεψαν), πως θέτοντας την πατρίδα μας στις υπηρεσίες των ξένων συμφερόντων και της Τουρκίας, θα έχουμε συγκεκριμένα “αντισταθμιστικά” εθνικά οφέλη: τέλος μνημονίου, όχι διζωνική και διχοτόμηση στην Κύπρο, Σκοπιανό χωρίς καπηλεία του ονόματος Μακεδονία, ΑΟΖ και γκρίζες ζώνες χωρίς τις παράνομες τουρκικές απαιτήσεις, τέλος στις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, τέλος στη δράση του τουρκικού προξενείου στη Θράκη, Μεγάλη Αλβανία-”Τσαμουριά” κ.ο.κ. Για τα δύο και πλέον εκατομμύρια Ελληνορθόδοξων στη Συρία, δεν μιλάει κανείς, τους ξέχασε τόσο η επίσημη Ελλάδα, όσο κι η επίσημη Εκκλησία (Βαρθολομαίος, Ιερώνυμος), όπως ξεχάστηκε ο Ελληνισμός στη
Μαριούπολη, για τα «μάτια τα όμορφα» των «δανειστών» μας και της νεοναζιστικής χούντας που εγκαθίδρυσαν στην Ουκρανία.
 Αν προσφέρει τα πάντα στην Τουρκία και τη δύση, τώρα που αλλάζει ο γεωπολιτικός χάρτης, χωρίς τα παραπάνω οφέλη, θα έχουμε μια εθνική προδοσία χωρίς προηγούμενο. Γιατί δεν πουλάς, δεν προδίδεις έτσι, χωρίς καλό αντίτιμο –κι ο Ιούδας πήρε τα αργύρια του– τη Συρία των σχέσεων συμπαράταξης και προσφοράς στο έθνος σου και την πατρίδα σου!
Πέρα από το προκλητικό γεγονός να μιλάει για παραβιάσεις η Τουρκία, αλλά και συνολικά η δύση, αφού μέχρι την ώρα που εκδηλώθηκε η ΝΟΜΙΜΗ εμπλοκή της Ρωσίας -με επίσημο αίτημα της νόμιμης κι εκλεγμένης κυβέρνησης της Συρίας (στο Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία δεν εκλέγουν κυβέρνηση και βουλή οι πολίτες, αλλά διορίζει ο εκπρόσωπος του Θεού, ο μονάρχης)- οι ΗΠΑ, Γαλλία, Αγγλία, Ισραήλ και Τουρκία παραβίαζαν καθημερινά τον εναέριο εθνικό χώρο της Συρίας (παράνομα γιατί δεν υπήρχε ούτε καν απόφαση του ελεγχόμενου ΟΗΕ), με πρόσχημα την καταπολέμηση του ισλαμικού κράτους.
Στον πέμπτο χρόνο της επίθεσης από την “πολιτισμένη” δύση εναντίον της Συρίας, έχουμε την επίσημη ανακοίνωση των ΗΠΑ που διαμαρτύρεται για τις ρωσικές αεροπορικές επιχειρήσεις, γιατί “κτυπούν ομάδες ΄εξεγερμένων΄ που εκπαίδευσε η Cia με χρήματα του αμερικάνικου λαού…”.
Σήμερα όλοι ξεχνούν πως η προσπάθεια της “αραβικής άνοιξης” να πέσει η εκλεγμένη κυβέρνηση της Συρίας απέτυχε. Πέρα από την δημιουργία του ισλαμικού κράτους από τη δύση, την εκπαίδευση κι εξοπλισμό τρομοκρατών που διοχέτευαν στο εσωτερικό μιας ανεξάρτητης και κυρίαρχης χώρας -σαφή παραβίαση κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου-, η δύση έχασε το “παιχνίδι”. Δεν μπόρεσαν να εντάξουν στους “εξεγερμένους” για “δημοκρατία” στη Συρία, ούτε έναν/μία βουλευτή από τους αντιπολιτευόμενους τον Άσαντ. Ακόμη κι αν κατόρθωναν οι μισθοφόροι-φονιάδες της δύσης να κυριαρχήσουν με τις σφαγές, τους αποκεφαλισμούς, τη γενοκτονία του Συριακού λαού, δεν υπήρχε ούτε ένας Σύρος πολιτικός να σχηματίσει μια κυβέρνηση προδοτών. Έτσι, τώρα ο Άσαντ τους ευνούχισε και  μπορεί εύκολα να κάνει έναν ανασχηματισμό, με την είσοδο στην κυβέρνηση της Συρίας, βουλευτών και πολιτικών που ήταν η αντιπολίτευση στη Βουλή της χώρας. Και φυσικά, γι’ αυτό μιλάει, τόσο η Ρωσία, όσο κι ο Άσαντ, για πολιτική λύση: “χωρίς τη συμμετοχή αυτών που έβαψαν με αίμα τα χέρια τους”.
Το ζήτημα των κραυγών του Ερντογάν, είναι πιστοποίηση της πλήρους ανικανότητας του ΝΑΤΟ, να σχεδιάσει και να εκπονήσει πολιτικές, ικανές να του επιτρέψουν τη δυνατότητα παρέμβασης στις γεωπολιτικές αλλαγές, μιας και δεν πρέπει σ΄ αυτή τη συζήτηση να “ξεχάσουμε” πως τώρα ένας άλλος σημαντικός “παίκτης” στην περιοχή είναι και το Ιράν: επισήμως στη “Λέσχη των Πυρηνικών Υπερδυνάμεων” και σύμμαχος του Άσαντ. Έχουμε πλέον ως γεγονός ότι για πρώτη φορά, μετά τον ψυχρό πόλεμο, ο ιμπεριαλισμός ηττήθηκε.
Είναι τόσο γελοία η κατάσταση στη δύση, που ο Ερντογάν την κάνει γραφική, αλλά δεν πάει πίσω και το δικτατορικό μοναρχικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας που ανακοινώνει σήμερα πως “ο Ρώσος πρόεδρος  Vladimir Putin, ο κινέζος πρόεδρος  Cinese Xi Jinping και ο πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας  Kim Jong Un… κάνουν πόλεμο εναντίον των Σουνιτών”! Ως εκπρόσωπος του Θεού, ο μονάρχης της Σαουδικής Αραβίας, προσπαθεί να επικαλύψει με θρησκευτικό μανδύα τον δουλικό του ρόλο στην υπηρεσία του Ισραήλ και των πολυεθνικών, για να διατηρήσει τη σκοταδιστική μοναρχία του.

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Το απίθανο κόστος της ανευθυνότητας και της αλαζονείας.»

19/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ενώ έρχονται νέα σοβαρά αδιέξοδα, κανείς δεν συνειδητοποιεί την απόλυτη ζημιά που προκλήθηκε στη χώρα από τη λαϊκή και πολιτική ανευθυνότητα. Γράφει ο

Α. Παπανδρόπουλος.

To απίθανο κόστος της ανευθυνότητας και της αλαζονείας

 Έχοντας απορροφήσει το μεγαλύτερο κομμάτι του τριτοκοσμικού και καιροσκοπικού ΠΑΣΟΚ, το οποίο πιστεύει ότι έχει αιώνιο συμβόλαιο με την εξουσία και τη διαπλοκή της, ο κ. Αλέξης Τσίπρας, αν είχε ίχνος ευθύνης, θα έπρεπε μετά τις ευρωεκλογές του 2014 να περιμένει την ώρα του.

Σε έξι μήνες από σήμερα, πιθανότατα ο κ. Τσίπρας θα κέρδιζε άνετα τις εκλογές και προφανώς θα σχημάτιζε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Σίγουρα δε το πολιτικό του μέλλον θα ήταν πολύ καλύτερο από αυτό που προδιαγράφεται σήμερα.

Αντί όλων αυτών, ο σημερινός πρωθυπουργός προτίμησε να εκβιάσει καταστάσεις, αγνοώντας -από αλαζονεία αλλά και πρωτοφανή απειρία- ότι οι εκβιασμοί συνήθως ποτέ δεν τελειώνουν καλά. Ακόμα χειρότερα, ο κ. Τσίπρας και οι περί αυτόν έδειξαν ότι δεν διδάχθηκαν τίποτε και από την ιστορική ανευθυνότητα του Γιώργου Α. Παπανδρέου, του ανθρώπου που διέλυσε το κόμμα του και έβαλε την Ελλάδα υπό μνημονιακή επιτήρηση γιατί ήθελε να γίνει πρωθυπουργός.

Έτσι, σε μία χώρα πτωχευμένη, από το 2009 έως σήμερα έχουν γίνει έξι εκλογικές αναμετρήσεις και ένα δημοψήφισμα, με συνολικό κόστος πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ πεταμένα από το παράθυρο.

Την ίδια περίοδο, οι όποιες δειλές μεταρρυθμίσεις έγιναν στην οικονομία, στην ουσία ακυρώνονται από τη μονιμοποίηση της ύφεσης και τη δραματική φυγή ανθρώπινου δυναμικού και επιχειρήσεων από τη χώρα.

Παράλληλα, το πρώτο εξάμηνο του 2015, το κόστος της δήθεν διαπραγμάτευσης του θιάσου Βαρουφάκη και Σία ξεπέρασε τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ, για να καταλήξει στην καταστροφή των τραπεζών και σε ένα νέο μνημόνιο το οποίο καλείται να καλύψει τις ζημιές της ιλαροτραγωδίας.

Η μόνη θετική εξέλιξη αυτής της περιόδου είναι η διαπίστωση, διά του δημοψηφίσματος του περασμένου Ιουλίου, ότι 4 Έλληνες στους 10 συνθέτουν έναν αξιόλογο πόλο σοβαρότητας, ευθύνης και ευρωπαϊκού προσανατολισμού -ο οποίος σε κάποια φάση της συντελούμενης διάλυσης θα κληθεί να σώσει τη χώρα από τη συνολική καταστροφή της.

Ένα άλλο θετικό στοιχείο της εξαετούς μνημονιακής περιόδου είναι τα ρήγματα που καθημερινά προκαλούνται στο συνολικό σύστημα της διαπλοκής και στο μωσαϊκό της αθλιότητος του ελλαδικού δημόσιου βίου.

Γράφει και ο Χαρίδημος Τσούκας στο σημαντικό βιβλίο του Η Τραγωδία των Κοινών (εκδ. Ίκαρος):

«Το πολιτικό μας σύστημα είναι ένα πλέγμα αυτοτροφοδοτούμενων παικτών, το οποίο αποσκοπεί, όπως η κομμουνιστική νομενκλατούρα ή οι κλεπτοκρατικές ελίτ τριτοκοσμικών χωρών, στη με κάθε τρόπο οικειοποίηση των προσόδων που αποφέρει η νομή της εξουσίας. Ποιοι είναι αυτοί οι «παίκτες»; Κυρίως οι εξής τρεις: κέντρα οικονομικής ισχύος του κρατικοδίαιτου ελλαδικού καπιταλισμού, διεφθαρμένοι υπαλληλοποιημένοι πολιτικοί και διαμεσολαβητικοί επικοινωνιακοί δίαυλοι. Οι πρώτοι προωθούν ξεδιάντροπα τα οικονομικά τους συμφέροντα στηρίζοντας και εκμαυλίζοντας τους ασπόνδυλους δεύτερους.

Οι υπαλληλοποιημένοι πολιτικοί χρησιμοποιούν το κράτος σαν λάφυρο για την κομματική πελατεία τους και παρέχουν πλείστες πολιτικές διευκολύνσεις στους χρηματοδότες τους. Στη μιντιακή κοινωνία, όμως, το «σύστημα» έχει αυξημένες επικοινωνιακές ανάγκες, αφού οι συλλογικές και ατομικές ταυτότητες κατασκευάζονται κυρίως μιντιακά. Κατευθυνόμενοι δημοσιογράφοι, συγκροτήματα ΜΜΕ, θεσιθήρες πανεπιστημιακοί και πάσης φύσεως επικοινωνιακοί μεσολαβητές αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν τις επιθυμητές εικόνες τόσο για τους πολιτικούς, όσο και για τους παραπολιτικούς χρηματοδότες τους.

«Οι διαπλεκόμενοι Έλληνες ολιγάρχες έχουν το χρήμα και εκμαυλίζουν. Οι υπαλληλοποιημένοι πολιτικοί μεριμνούν κυρίως για τα ιδιοτελή συμφέροντά τους μπλοκάροντας κάθε απόπειρα παραγωγής νέου πολιτικού λόγου. Η αναπόφευκτη ανανέωση του πολιτικού προσωπικού γίνεται με «ασφαλή» πρόσωπα εμπιστοσύνης. Τα μιντιακά «παπαγαλάκια» ικανοποιούν τις φαντασιώσεις ισχύος που προσφέρει ο συναγελασμός με τους ισχυρούς και απολαμβάνουν τις διόλου ευκαταφρόνητες υλικές παροχές που προσφέρουν. Το «σύστημα» μπορεί να εμφανίζεται συμπαγές, αλλά είναι εσωτερικά διαφοροποιημένο. Η όποια αλλαγή του πιθανότατα θα προέλθει από τις ρωγμές του. Κυρίως, όμως, το «σύστημα» διατηρεί την ευρωστία του στο μέτρο που προσχωρούν στην πελατειακή λειτουργία του μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Η εξαχρείωση είναι γενικευμένη. Δεν υπάρχουν αθώοι».

Το μεγάλο ωστόσο πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα είναι ότι το «σύστημα» έχει ξεμείνει από «καύσιμα». Η παραμονή του πρωθυπουργού και των εταίρων του στην εξουσία χρηματοδοτείται με δανεικά του νέου μνημονίου και αυτή τη φορά υπάρχει και κοντινή ημερομηνία λήξεως. Παρ’ όλα αυτά, το πολιτικό σύστημα δεν δείχνει για την ώρα να σοβαρεύεται.

Η κυβέρνηση, παρά τα παθήματά της το πρώτο εξάμηνο του 2015, συνεχίζει να ποντάρει σε διαπραγματευτικά θρίλερ, τα οποία μόνον ζημιές προκαλούν. Έτσι, την προηγούμενη εβδομάδα, το ESM προειδοποίησε ότι μία νέα πολύμηνη παράταση των διαπραγματεύσεων θα έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο χρηματοοικονομικό σύστημα της χώρας και θα αποτρέψει επιστροφές καταθέσεων στις τράπεζες.

Μετά το Eurogroup, ο κ. Ρέγκλινγκ αναφέρθηκε στο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της αξιολόγησης και έλευσης δόσεων στα κρατικά ταμεία, προαναγγέλλοντας «στενότητα» ρευστότητας στην Ελλάδα άμεσα, από τον Φεβρουάριο. Αλλά και ομόλογοί του προδίκασαν διαπραγματεύσεις μηνών.

Έτσι, αν τον προσεχή Μάρτιο δεν έχουν βρεθεί λύσεις στην ιλαροτραγωδία των διαπραγματεύσεων, ήτοι στην επιβίωση του πελατειακού κράτους, δεν αποκλείεται καθόλου η υστέρηση των δόσεων που πρέπει να λάβει η χώρα να φτάσει τα 13 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρόμοια εξέλιξη θα πάει για μία ακόμη φορά τη χώρα πολλά χρόνια πίσω και ίσως τελικά αποβεί μοιραία.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο προσεχής Ιούνιος μπορεί να αποδειχθεί μοιραίος μήνας για την Ελλάδα. Την πρόβλεψη δε αυτή δεν κάνει ένα τυχαίο πρόσωπο. Μας τη διατύπωσε ξεκάθαρα ο πρώην υπουργός κ. Αλέκος Παπαδόπουλος, τονίζοντας ότι τον μήνα αυτόν θα υπάρξουν σοβαρά χρηματοδοτικά κενά τα οποία θα αντιπροσωπεύουν περί τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ -ποσό τεράστιο, που θα οδηγήσει σε νέες καταστάσεις αβεβαιότητας. «Η κατάσταση αυτή φοβάμαι πως δεν θα είναι διαχειρίσιμη», τονίζει ο πολύπειρος πολιτικός. «Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά…».

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αναρωτιόμαστε: Πώς μπορεί να υπάρξει έξοδος από την ύφεση, ποιοι θα κάνουν επενδύσεις και τελικά έως ποιο ύψος θα φθάσει το κόστος της αλαζονείας και της ανευθυνότητας;

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1391812/to-apithano-kostos-ths-anefthynothtas-kai-ths.html

«Παγκόσμιο ρεκόρ απαξίωσης για τα ελληνικά ακίνητα.»

19/01/2016 1 Σχολιο

Image result for ερείπια

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

Ψήφο… απαξίωσης στην ελληνική κτηματαγορά δίνουν, για μία ακόμη φορά, οι ξένοι επενδυτές που στο διαχρονικό μεσιτικό τρίπτυχο «τοποθεσία-τοποθεσία-τοποθεσία” αντιτείνουν την πρωτοφανή εγχώρια αστάθεια και τα capital controls. Αυτό προκύπτει από την έρευνα της PricewaterhouseCoopers (PwC) για τις τάσεις των ευρωπαϊκών ακινήτων το 2016 («Emerging Trends in Real Estate 2016″), με την Αθήνα να εμφανίζει επιδόσεις και προοπτικές εμπόλεμης ζώνης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόκειται για την μοναδική από τις 28 ευρωπαϊκές πόλεις που σε διάστημα ενός χρόνου διολίσθησε κατά 22 θέσεις στην πανευρωπαϊκή κατάταξη της PwC για τις επενδυτικές προοπτικές στο ευρωπαϊκό real estate. Στη σχετική κατάταξη του 2015 η αθηναϊκή κτηματαγορά κατείχε την πέμπτη θέση, καθώς τότε η αισιοδοξία των διεθνών επενδυτών είχε εκτοξευτεί.  Χωρίς αμφισβήτηση, η διάκριση του 2015, παρότι αντιστοιχούσε στη βελτίωση του εγχώριου οικονομικού κλίματος, δεν υποστηριζόταν από τα θεμελιώδη της ελληνικής αγοράς ακινήτων. Ωστόσο, η κατρακύλα της κτηματαγοράς στην προτελευταία θέση -τελευταία είναι η Ρωσία- είναι αποτέλεσμα του οικονομικού και πολιτικού χάους που κυριάρχησε στην Ελλάδα την τελευταία χρονιά. Κάτι που δύσκολα συναντάται παγκοσμίως.

Η επιβολή των capital controls δεν επιτρέπει στους επενδυτές να βγάλουν τα χρήματά τους από τη χώρα, γεγονός που δυσχεραίνει περαιτέρω τις ξένες επενδύσεις, σύμφωνα με την PwC.

«Αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι υπερβολικό. Η κατάρρευση είναι τόσο μεγάλη και έχει διαρκέσει τόσο πολύ με αποτέλεσμα να έχει αποδιοργανωθεί πλήρως ο κλάδος των ακινήτων” σημειώνει Έλληνας παράγοντας της κτηματαγοράς που συμμετείχε στην έρευνα.

Εξαερώθηκε η αισιοδοξία

«Η αισιοδοξία που έφερε στην πέμπτη θέση την Ελλάδα το 2015 εξαερώθηκε πλήρως ύστερα από ένα χρόνο πολιτικού και οικονομικού χάους κατά το οποίο την έξοδο από το ευρώ απέτρεψαν οι φρενήρεις διαπραγματεύσεις της τελευταίας στιγμής” αναφέρεται στην έκθεση της PwC.

«Στην έρευνα της περασμένης χρόνιας μας προκάλεσε έκπληξη ο αριθμός των ανθρώπων που δήλωναν ότι η Ελλάδα αποτελεί κορυφαίο προορισμό. Δεν το πιστεύαμε ούτε τότε ούτε τώρα” αναφέρει διεθνής επενδυτής.

Ωστόσο, η δυναμική επιστροφή της ελληνικής ύφεσης ανέκοψε την ανοδική πορεία των προοπτικών, οι οποίες, πλέον, αξιολογούνται ως πολύ φτωχές. Αντίθετα, πέρυσι οι επενδυτές αξιολογούσαν το outlook των ελληνικών ακινήτων ως εύλογο (fair) και οριακά καλό.

Στο πλαίσιο αυτό, οι συμμετέχοντες στην έρευνα της PwC αναφέρουν ότι η κρίση απέχει πολύ από το τέλος: «η Ελλάδα θα μονοπωλούσε ακόμη τους τίτλους των ειδήσεων, εάν δεν ήταν το προσφυγικό πρόβλημα”.

Τα χειρότερα βρίσκονται ενόψει

Ακόμη, σύμφωνα με την έρευνα της PwC, τα χειρότερα για την ελληνική οικονομία βρίσκονται μπροστά. Το πρόγραμμα λιτότητας που συμφώνησε η Ελλάδα με τους πιστωτές της θα συρρικνώσει την οικονομία, την ίδια στιγμή που οι φόροι αυξάνονται σε μία προσπάθεια να ισοσκελιστούν τα έσοδα με τα έξοδα. Η καταναλωτική δαπάνη θα επιδεινωθεί και η επιχειρηματική εμπιστοσύνη βρίσκεται στο ναδίρ.

Όπως προσθέτει η PwC στην αναφορά της για την Αθήνα, οι ξένοι επενδυτές ενδεχομένως να εντοπίσουν ευκαιρίες, ενώ υπάρχει ακόμη αριθμός επενδυτών που «βλέπει” Ελλάδα, αλλά όχι με την ίδια ένταση, συγκριτικά με αυτήν πριν από 12 μήνες.

«Μέχρι το τέλος του 2016, η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ενδιαφέρουσα” δηλώνει fund manager στο πλαίσιο της έρευνας.

Ωστόσο, μόνον όσοι αναγκάζονται να πωλήσουν είναι πιθανόν να βάλουν «πωλείται”, σε μία αγορά όπου οι αξίες έχουν υποχωρήσει κατά από 60 έως 80%, αναλόγως του είδους του ακινήτου, όπως αναφέρει Έλληνας επενδυτής στην έρευνα.

Παγκόσμιο ρεκόρ απαξίωσης για τα ελληνικά ακίνητα

http://www.capital.gr/story/3096564?utmsource=email

«Έρευνα της ΓΣΕΕ: Προ των πυλών εκπαιδευτική τραγωδία.»

19/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Βαθύτατη ανησυχία για το μέλλον των νεότερων γενιών και της ίδιας της Ελλάδας προκαλεί η εικόνα της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σύμφωνα με τα συμπεράσματα της Ετήσιας Έκθεσης για την Εκπαίδευση 2015 με τίτλο «Η ταυτότητα της ελληνικής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από το 2002 έως το 2014» του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΚΑΝΕΠ) της ΓΣΕΕ.
Να σημειώσουμε πως όλα τα αναφερόμενα τραγικά φαινόμενα και συμπτώματα αλλιώς θα γίνονται αντιληπτά εάν συνεξετασθεί και η παρουσία πλήθους (;) αλλοδαπών παιδιών. (Β.Σ.)

Στην έκθεση γίνεται λόγος για δραματική επιδείνωση της ήδη κακής εικόνας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος λόγω της πολιτικής των μνημονίων. «Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην υποχρηματοδότηση και στις ανισότητες, ουραγός στην καινοτομία και στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα στην ΕΕ», αναφέρεται.

Όπως τονίζεται στα συμπεράσματα της έρευνας που παρουσιάστηκε από τον Νίκο Παϊζη, μαθηματικό-ερευνητή, επιστημονικό σύμβουλο του ΚΑΝΕΠ/ΓΣΕΕ, παρουσία του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη, στο αμφιθέατρο της ΓΣΕΕ, είναι οδυνηρές οι επιπτώσεις της υποχρηματοδότησης στην εκπαίδευση, με το πρόβλημα να εστιάζεται κυρίως στην προσχολική εκπαίδευση, οι υποδομές της οποίας δεν καλύπτουν το σύνολο των αναγκών των νηπίων.
Επίσης, στο σύνολο των σχολείων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρουσιάζονται σοβαρότατα προβλήματα και ελλείψεις, τόσο σε κτίρια όσο και σε χώρους εστίασης, εργαστηριακές υποδομές, χώρους πολλαπλών δραστηριοτήτων, αλλά και σε κατάλληλο διαδακτικό εξοπλισμό.


Υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής

Ακόμη ένα ιδιαίτερο εύρημα που καταδεικνύει η έκθεση, είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα, παρότι δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά σχολικής διαρροής, εμφανίζει ραγδαία αύξηση του αριθμού των NEETs δηλαδή των νέων ανθρώπων έξω από την εκπαίδευση, την εργασία και την κατάρτιση.
Η ασφυκτική πολιτική της λιτότητας στο χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει επίσης -αναφέρει η έκθεση του ΚΑΝΕΠ- προκαλέσει την έξαρση των εκπαιδευτικών/κοινωνικών ανισοτήτων. Η Ελλάδα σημειώνει το μεγαλύτερο εύρος ανισοκατανομής πόρων ανάμεσα σε προνομιούχα (κοινωνικο-οικονομικά και πολιτιστικά) και μη-προνομιούχα σχολεία. Επίσης, είναι μεταξύ των ευρωπαίων πρωταθλητών της ανεργίας των νέων με πτυχίο.


Υποχρηματοδότηση και αναποτελεσματικά εκπαιδευτικά προγράμματα

Η υποχρηματοδότηση μαζί με «τα αναποτελεσματικά προγράμματα σπουδών, όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα, οδηγεί την Ελλάδα σε χαμηλές επιδόσεις στα παραγόμενα εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι μαθητές των ελληνικών σχολείων καταλαμβάνουν τις τελευταίες θέσεις στην επίδοση στα βασικά γνωστικά αντικείμενα (μαθηματικά, γλώσσα, φυσικές επιστήμες). Εξάλλου, στους επτά διαθέσιμους στόχους που θέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να διαπιστωθεί η πρόοδος εκσυγχρονισμού των εκπαιδευτικών συστημάτων, η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε κανέναν από αυτούς μέσα στην πρώτη σε επίδοση πεντάδα χωρών.


Προ των πυλών η πανεθνική εκπαιδευτική τραγωδία

«Βρισκόμαστε προ των πυλών μιας πανεθνικής εκπαιδευτικής τραγωδίας χωρίς ιστορικό προηγούμενο τις τελευταίες δεκαετίες» κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι ερευνητές του ΚΑΝΕΠ της ΓΣΕΕ στα συμπεράσματα της έκθεσης και υπογραμμίζουν ότι το ζήτημα είναι βαθύτατα πολιτικό.
Η έκθεση μελετά τα βασικά μεγέθη της ελληνικής πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με συγκριτική αποτύπωση όλων των διαθέσιμων οικονομικών και μη-οικονομικών μεγεθών της για την περίοδο 2002-2014 και τη θέση της στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο αναφοράς.

Κέρδος online

«Στην άκρη του Αιγαίου, Καστελλόριζο.»

19/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Προβολή ντοκιμαντέρ: Στην άκρη του Αιγαίου, Καστελλόριζο (25-1-16)

KastelorizoA3afisa_01

Το Άρδην και το ΙΔΙΣΜΕ (Ελληνικό Ίδρυμα Ιστορικών Μελετών) θα προβάλλουν τη Δευτέρα 25 Ιανουαρίου 2016 και ώρα 19:30, το ιστορικό ντοκιμαντέρ «Στην άκρη του Αιγαίου, Καστελλόριζο».

Θα ακολουθήσει διάλογος με την Ειρήνη Σαριόγλου

στον χώρο πολιτικής και πολιτισμού Ρήγας Βελεστινλής (Ξενοφώντος 4, Αθήνα).

Βιβλίο: «Στην άκρη του Αιγαίου, Καστελλόριζο, 1890-1948»

Ένα ιστορικό λεύκωμα με την ιστορία του Καστελλορίζου. Παραστατική αφήγηση, μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σχόλια, της πολυτάραχης ιστορίας και του πολιτισμού του Καστελλορίζου, από το 1890 ως το 1948.

Ντοκιμαντέρ: «Στην άκρη του Αιγαίου, Καστελλόριζο»

Ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ – αναδρομή στην πολυτάραχη ιστορία της μικρής νησιωτικής κοινότητας του ακριτικού Καστελλορίζου, της αρχαίας Μεγίστης, που αποτυπώνει τα βασικά ιστορικά γεγονότα από τα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα μέχρι σήμερα. Το αφιέρωμα αυτό αποτελεί φόρο τιμής στην ιστορία του νησιού, καθώς προσπαθεί να αναδείξει τη σπουδαία πολιτισμική, ιστορική και οικονομική κληρονομιά των Καστελλοριζιών.

Παραγωγή: ΙΔ.ΙΣ.ΜΕ. Συμπαραγωγή: ΟΤΕ-TV, ΕΡΤ
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Σαρίογλου – Άγγελος Κοβότσος
Μουσική: Ανδρέας Κατσιγιάννης
Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Αφήγηση: Νένα Μεντή – Γιώργος Κέντρος
Εικαστική Επιμέλεια: Παύλος Χαμπίδης

Περιοδικό Άρδην – Εφημερίδα Ρήξη

«Διαβάστε τις ιστορίες πίσω από τους 6 Έλληνες ήρωες που ταυτοποιήθηκαν μόλις πρόσφατα από τη ΔΕΑ.»

19/01/2016 2 Σχόλια

Παραδόθηκαν Τα Οστά

Διαβάστε τις ιστορίες πίσω από τους 6 Έλληνες ήρωες που ταυτοποιήθηκαν μόλις πρόσφατα από τη ΔΕΑ

agnooumenoi αγνοούμενοι Σε μια σεμνή τελετή και με όλες τις τιμές, παραδόθηκαν σήμερα το πρωί τα οστά έξι Ελλαδιτών πεσόντων και αγνοουμένων από την τουρκική εισβολή και την περίοδο 1963-`67. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο προαύλιο του ΓΕΕΦ, παρουσία του Επιτρόπου Προεδρίας για Ανθρωπιστικά Θέματα Φώτη Φωτίου, του Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας Δημήτριου Βίτσα, του εκπροσώπου της ε/κ κοινότητας στη ΔΕΑ Νέστορα Νέστορος, της στρατιωτικής και θρησκευτικής ηγεσίας, των αρχηγών και εκπροσώπων των κομμάτων αλλά και συγγενών των πεσόντων και αγνοουμένων.

Τα οστά που παραδόθηκαν σήμερα ανήκουν στον Συνταγματάρχη Σωτήριο Σταύρου, τους στρατιώτες Δημήτριο Τσούκα και Ζαχαρία Καρδάρα, τον έφεδρο Ανθυπασπιστή καταδρομέα Νικόλαο Καβροχωριανό, και τους έφεδρους Ανθυπασπιστές Θεοφάνη Λουκάκη και Νικόλαο Τσαγκιρόπουλο. Οι τρεις πρώτοι ανήκαν στον κατάλογο των αγνοουμένων της ΔΕΑ και οι άλλοι τρεις στον κατάλογο της Κυπριακής Δημοκρατίας των Ελλαδιτών πεσόντων κατά την εισβολή.

Ο Συνταγματάρχης Σωτήριος Σταύρου, του οποίου ταυτοποιήθηκε και παραδόθηκε μόλις ένα μικρό οστό, υπηρετούσε τον Αύγουστο του 1974 στο 361 τάγμα πεζικού και θεάθηκε για τελευταία φορά στις 15 Αυγούστου 1974. Το οστό εντοπίστηκε από τη ΔΕΑ σε μαζικό τάφο που έτυχε σκόπιμης επέμβασης στην τοποθεσία Κορνόκηπου κοντά στη Χαλεύκα.

Οι στρατιώτες της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου Δημήτριος Τσούκας και Ζαχαρίας Καρδάρας απήχθησαν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους και εκτελέστηκαν από εξτρεμιστές Τουρκοκύπριους, ο πρώτος στις 3 Φεβρουαρίου 1965 και ο δεύτερος στις 2 Φεβρουαρίου 1966. Τα λείψανα τους βρέθηκαν από τη ΔΕΑ σε τοποθεσία του τουρκοκυπριακού χωριού Χαμίτ Μάνδρες στις παρυφές του Πενταδακτύλου.

Ο Έφεδρος Ανθυπασπιστής καταδρομέας Νικόλαος Καβροχωριανού συμμετείχε στην ηρωική αποστολή των ΝΟΡΑΤΛΑΣ, το βράδυ της πρώτης ημέρας της τουρκικής εισβολής. Μέρος των λειψάνων του ταυτοποιήθηκαν μετά την εκταφή τους από το στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμειας.

Οι Έφεδροι Ανθυπασπιστές Θεοφάνης Λουκάκης και Νικολάος Τσιγκαρόπουλου έπεσαν κατά την επική αντίσταση που πρόβαλε η ΕΛΔΥΚ στην περιοχή του κατεχόμενου τώρα στρατοπέδου της Δύναμης. Οι δύο έφεδροι ανθυπασπιστές τάφηκαν επίσης στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμειας και πρόσφατα έγινε η ταυτοποίηση των λειψάνων τους.

συνεχίζεται: http://offsite.com.cy/diavaste-tis-istories-piso-apo-tous-6-ellines-iroes-pou-taftopiithikan-molis-prosfata-apo-ti-dea/?utm_source=Offsite+COMPLETE+List&utm_campaign=ff552d4c41-Offsite_news_19_01_2016&utm_medium=email&utm_term=0_7f46fb39d4-ff552d4c41-41676083&mc_cid=ff552d4c41&mc_eid=d5032ec3ea

Αρέσει σε %d bloggers: