Αρχείο

Archive for 28/01/2016

«Κυπριακή ΑΟΖ και Κυπριακό.»

28/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

 

Κύπρος μας  ΑΟΖ

Ν. Λυγερός

  • 1982: Υπογραφή της Συνθήκης Montego Bay (UNCLOS).
  • 1988: Κύρωση της υπογραφής στη Βουλή.
  • 2001: Αρχή διαπραγματεύσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.
  • 2003: Οριοθέτηση με την Αίγυπτο.
  • 2004: Θέσπιση της Κυπριακής ΑΟΖ
  • 2007: Οριοθέτηση με τον Λίβανο.
  • 2010: Οριοθέτηση με το Ισραήλ.
  • 2011: Ανακάλυψη Φυσικού Αερίου στο Κοίτασμα Αφροδίτη.
  • 2012: Ενισχυμένη συμφωνία με την Αίγυπτο.
  • 2015: Το κοίτασμα Αφροδίτη είναι εμπορεύσιμο.

 

  • Τριμερή Αιγύπτου – Ελλάδας – Κύπρου.

Οριοθέτηση και τριπλό σημείο επαφής.

  • Τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

Διάγραμμα ροής προς Ευρωπαϊκή Ένωση.

  • EuroAsia Interconnector (PCI, Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
  • East Med (PCI, Ευρωπαϊκή Επιτροπή).
  • Τρία κοιτάσματα του τύπου Ζορ στην Κυπριακή ΑΟΖ.
  • Τρίτο γύρο αδειοδότησης στην Κυπριακή ΑΟΖ.
  • Εξόρυξη φυσικού αερίου.
  • Σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Κύπρο.

 

  • Διαπραγματεύσεις με γεωπολιτική ισχύ σε εθνικό επίπεδο.

 

 

 

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Εθνικά, Ν. Λυγερός

«Τί εἴδους χώρα εἶναι ἡ Συρία;»

28/01/2016 1 Σχολιο

 

 

Τί εἴδους χώρα εἶναι ἡ Συρία;

·                       Ἡ οἰκογένεια Ἄσαντ ἀνήκει στὴν ἀνεκτικοῦ Ἰσλὰμ Alawid προσανατολισμό.

·                       Οἱ γυναῖκες τῆς Συρίας ἔχουν τὰ ἴδια δικαιώματα μὲ τοὺς ἄνδρες γιὰ νὰ σπουδάσουν, στὴν ὑγεία καὶ στὴν ἐκπαίδευση.

·                       Οἱ Σύριες γυναῖκες δεν εἶναι ἀναγκασμένες να φοροῦν μπούρκα.

·                       Ἡ Σαρία (ἰσλαμικὸς νόμος) εἶναι ἀντισυνταγματική.

·                       Ἡ Συρία εἶναι ἡ μόνη ἀραβικὴ χώρα μὲ ἔνα κοσμικὸ Σύνταγμα καὶ δὲν ἀνέχεται τὸν ἰσλαμισμὸ ἐξτρεμιστικῶν κινημάτων.

·                       Περίπου τὸ 10% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Συρίας ἀνήκει σὲ μία ἀπό τις πολλὲς χριστιανικὲς ὁμολογίες, πλήρως ἐνσωματωμένη στὴν συριακὴ πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ ζωή.

·                       Σὲ ἄλλες ἀραβικὲς χῶρες ὁ χριστιανικὸς πληθυσμὸς εἶναι λιγότερο ἀπὸ τὸ 1%, λόγῳ τῆς παρατεταμένης ἐχθρότητος.

·                       Ἡ Συρία ἔχει ἀπαγορεύσει τοὺς γενετικὰ τροποποιημένους (ΓΤΟ) σπόρους, δηλώνοντας τὴν ἀπόφασή της «διατηρήσῃ τὴν ὑγεία τοῦ ἀνθρώπου».

·                       Ἡ Συρία ἔχει ἕνα ἄνοιγμα στὴν δυτικὴ κοινωνία καὶ τὸν πολιτισμό. Δὲν μοιάζει μὲ κάποιαν ἄλλη ἀραβικὴ χώρα.

·                       Τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως καὶ τὰ πανεπιστήμιά της συζητοῦν ἀνοικτὰ τὴν ἐπιῤῥοὴ τῆς παγκοσμίου «ἐλίτ» στὰ πράγματα.
Αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ κατανοήσουν πλήρως τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πραγματικὴ ἐξουσία στὴν Δύση δὲν ἔγκειται στὸν Λευκὸ Οἶκο, ἀλλὰ σὲ πιὸ πολύπλοκα καὶ ἰσχυρὰ πλέγματα τῶν «ἐλίτ» think-tanks καὶ τῶν κεντρικῶν τραπεζῶν.

·                       Σὲ ὅλη τὴν ἱστορία ἔχουν ὑπάρξει πέντε Πάπες συριακῆς καταγωγῆς. Ἡ θρησκευτικὴ ἀνοχὴ εἶναι μοναδικὴ στὴν περιοχή.

·                       Πρὶν ἀπὸ τὸν τρέχοντα ἐμφύλιο πόλεμο, ἡ Συρία ἤταν μία ἀπὸ τὶς μόνες εἰρηνικὲς χῶρες στὴν περιοχή, ἔχοντας ἀποφύγει μεγάλους πολέμους, ἢ ἐσωτερικὲς συγκρούσεις.

·                       Ἡ Συρία ἤταν ἡ μόνη χώρα ποὺ ἀνεγνώρισε τοὺς Ἰρακινοὺς πρόσφυγες χωρὶς κάποια κοινωνική, πολιτικὴ ἢ θρησκευτικὴ διάκρισις.

·                       Ἡ Συρία ῥητὰ καὶ κατηγορηματικὰ ἀντιτίθεται στὸν Σιωνισμὸ καὶ στὴν κυβέρνηση τοῦ Ἰσραήλ.

·                       Μετὰ ἀπὸ μιὰ τεράστια ἀνακάλυψη πετρελαίου στὰ Συριακὰ Ὑψώματα τοῦ Γκολᾶν, ποὺ κατέλαβε τὸ Ἰσραὴλ ἀπὸ τὸ 1967, ὁ Νετανιάχου ζήτησε πρόσφατα ἀπὸ τὸν Ὀμπάμα νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν προσάρτηση τῆς περιοχῆς.
Γιὰ νὰ παγιώσῃ τὸν ἔλεγχό της, ὑπάρχουν σχέδια νὰ τετραπλασιάσουν οἱ Ἰσραηλινοὶ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν ἐποίκων σὲ 100.000.
Καὶ τὰ δύο πιὸ σημαντικὰ σημεῖα:
-Ἡ Συρία εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς μόνες χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, χωρὶς τὰ χρέη πρὸς τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο (ὅπως ἦταν καὶ ἡ Λιβύη πρὶν τὴν εἰσβολὴ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ὅπως παραμένει καὶ τὸ Ἰράν.)
-Ἡ Συρία εἶναι ἡ μόνη χώρα τῆς Μεσογείου ποὺ παραμένει ἰδιοκτήτης πετρελαϊκῆς ἑταιρείας, μὲ ἀποθέματα πετρελαίου τῶν 2.500 ἐκατομμυρίων βαρελιῶν, στὴν λειτουργία τῆς ὁποίας ἔχει ἀποφευχθεῖ ἡ ἰδιωτικοποίησις καὶ προορίζεται ἀποκλειστικὰ γιὰ τὶς κρατικὲς ἐπιχειρήσεις.

Ἔτσι, ῥωτῆστε τὸν ἑαυτό σας τώρα, γιατὶ πραγματικὰ προσπαθοῦν νὰ ἀνατρέψουν μιὰ ἀκόμη κυβέρνηση;
Τί ἐλπίζετε νά διορθώσετε ἐδῶ;
Ἐὰν οἱ πρόσφατες εἰσβολὲς και παράνομες δολοφονίες των ηγετών (κατά τους δυτικούς, άλλοτε προέδρων/βασιλέων και άλλοτε δικτατόρων)  όπως τοῦ Καντάφι καὶ τοῦ Σαντὰμ μᾶς δίδαξε κάτι, αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατανόησις τῆς ἐπιδράσεως τέτοιων καταστροφικῶν ἐνεργειῶν ἀπὸ τὴν Δύση καὶ τὸ κενὸ τοῦ χάους ποὺ ἀντικαθιστᾶ πάντα τοὺς δολοφονηθέντες ἠγέτες.

 

Κατηγορίες:Διεθνή

«ΠΕΤΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ»

28/01/2016 1 Σχολιο

ΤσιπΜητσ

ΠΕΤΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ

 

«Το 88% των αγροτών δηλώνει εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ στις φορολογικές τους δηλώσεις» ανέφερε σήμερα ο Αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Τρύφων Αλεξιάδης μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ. Συνδυάζουμε την παραπάνω δήλωση με εκείνη του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Βαγγέλη Αποστόλου, ο οποίος προ δύο ημερών, μιλώντας πάλι σε εκπομπή του ΣΚΑΪ – ναι, ενός από τους σταθμούς που λειτουργούν παράνομα – εξέφρασε την πεποίθησή του ότι υπάρχει φοροδιαφυγή στους αγρότες με το λογικό επιχείρημα: «Είναι σαφές αυτό από την στιγμή που ενώ η αξία της αγροτικής παραγωγής της χώρας υπολογίζεται στα 10 δισ. ευρώ, δηλώνονται στις φορολογικές δηλώσεις των αγροτών μόνο 5 δισ. ευρώ, δηλαδή τα μισά».

 

Επιστρέφουμε στον κ. Αλεξιάδη και στο 88% των αγροτών που δηλώνει εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ. Με δεδομένη την τεράστια φοροδιαφυγή προκύπτει ένα βασικό ερώτημα: Είναι ολόκληρο αυτό το 88% των αγροτών φοροφυγάδες; Αν όχι, πόσοι είναι; Το 10% του 88%; Το 30% του 88%; Το 60% του 88%; Το να λες ότι το 88% των αγροτών δηλώνει εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ είναι απλά μία διαπίστωση. Τίποτε παραπάνω. Και όπως όλες οι διαπιστώσεις, είναι άχρηστη από μόνη της. Επίσης, ως διαπίστωση δε χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο κόπο για την ανακάλυψή της. Αρκεί το πάτημα του print σε ένα από τα pc του ΥΠ.ΟΙΚ. και την έχεις στα χέρια σου. Από κει και πέρα όμως αν δε μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις, να την εξηγήσεις, να την καταπολεμήσεις, είσαι το ίδιο άχρηστος με τη διαπίστωση.

 

Ο Αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κ. Τρύφων Αλεξιάδης, δεν είναι ένας αποστειρωμένος καθηγητής πανεπιστημίου που κλήθηκε ξαφνικά να βγει από μία αίθουσα διδασκαλίας και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Σύμφωνα με το βιογραφικό του, εργαζόταν ως εφοριακός και μάλιστα υπήρξε Πρόεδρος του Συλλόγου Εφοριακών Αττικής και Κυκλάδων και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Εφοριακών. Άρα γνωρίζει το χώρο των εφοριακών απ’ έξω κι ανακατωτά. Είναι δηλαδή ο τελευταίος άνθρωπος στη χώρα ο οποίος σε θέματα φοροδιαφυγής έχει το δικαίωμα να αρκείται σε διαπιστώσεις. Θα πρέπει, λοιπόν, ο κ. Αλεξιάδης να εξηγήσει γιατί επί ολόκληρες δεκαετίες οι φοροελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους, τους οποίους υπηρέτησε διά μακρόν, επέτρεψαν να γιγαντωθεί η φοροδιαφυγή. Είναι ανίκανοι οι πρώην συνάδελφοί του; Είναι διεφθαρμένοι; Είναι λίγοι και δεν αρκούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους;

 

Πρέπει να μας το εξηγήσει κάποια στιγμή ο κ. Αλεξιάδης αυτό και ταυτόχρονα να μας ανακοινώσει τη λύση του όποιου προβλήματος επιλέξει να χρεώσει στις πλάτες των πρώην συναδέλφων του. Ή μάλλον θα έπρεπε να μας το είχε εξηγήσει ήδη και να είχε προχωρήσει σε λύσεις. Είναι αδιανόητο να κάθεται μέχρι σήμερα στη θέση του και να ανακοινώνει διαπιστώσεις άχρηστες τόσο, όση και η προσφορά του στη μείωση της φοροδιαφυγής.

 

Καλό το παιχνιδάκι με τις λίστες. Έτοιμη δουλειά. Την άλλη δουλειά ποιος θα την κάνει; Ποιος θα απαντήσει πόσο ποσοστό από το 88% των αγροτών φοροδιαφεύγει, αλλά και αν στο υπόλοιπο 12% των αγροτών που δηλώνουν 5.001 ευρώ και πάνω, είναι ξεκαθαρισμένο ότι δεν υπάρχουν φοροφυγάδες. Δηλαδή δεν υπάρχει αγρότης που να βγάζει 60.000 ευρώ και να δηλώνει 5.500;

 

Αυτή είναι η δουλειά του κ. Αλεξιάδη και όχι να εξυπηρετεί τις κυβερνητικές ευκολίες μέσω των οποίων βαφτίζεις ως ένοχες φοροδιαφυγής ολόκληρες επαγγελματικές τάξεις ώστε να μπορέσεις να περάσεις από πάνω τους με το θεριστικό του χάρου και να επιβάλεις οριζόντιες τιμωρίες. Την ανικανότητα ή τη διαφθορά των ελεγκτών είναι ανήθικο να την πληρώνουν όλοι μαζί.  Διότι όταν συμβαίνει αυτό, τότε αυτομάτως μιλάμε για το ανήθικο μειονέκτημα της «αριστεράς». Το οποίο μειονέκτημα δεν σταματά εκεί. Με την ίδια ευκολία θα μπορεί αύριο ο κάθε κ. Αλεξιάδης να βγει και να μας πει ότι το 88% του ιδιωτικών γιατρών δηλώνει εισόδημα 12.000 ευρώ, άρα βολευόμαστε να τους βαφτίζουμε όλους φοροφυγάδες.

 

Όμως στα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία υπάρχουν πρωτόκολλα χειρουργείων. Γιατί άραγε δεν ελέγχει το ΣΔΟΕ τα πρωτόκολλα αυτά, να μετρήσει πόσο χειρουργεία έκανε σ’ ένα έτος ο τάδε καθηγητής μεγαλογιατρός και στη συνέχεια να τα διασταυρώσει με τα δηλωθέντα εισοδήματά του; Διότι αν ένας γιατρός εμφανίζεται να έχει χειρουργήσει σε ιδιωτικό νοσοκομείο 100 ασθενείς και έχει δηλώσει μόνο το εισόδημά του από το πανεπιστήμιο τότε δε μιλάμε για γιατρούς, αλλά για τους αγίους Αναργύρους και το ιδιωτικό νοσοκομείο θα πρέπει να είναι ίδρυμα αγγέλων.  Για τους γιατρούς δημοσίων νοσοκομείων, τα πράγματα είναι ευκολότερα. Οι αποδοχές των γιατρών είναι δηλωμένες, οπότε κάθε ευρώ παραπάνω που δε θα μπορεί να δικαιολογηθεί προέρχεται από φακελάκι ή από οποιαδήποτε άλλη παράνομη συναλλαγή. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους μεγαλοδικηγόρους, μεγαλοεπιχειρηματίες κτλ.

 

Από τη στιγμή, λοιπόν, που ένας …. μεγαλοεφοριακός δε μπορεί να δώσει λύσεις κι εξηγήσεις, τότε για ποιον λόγο να παριστάνει τον Αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών και να αμολά ποσοστά φοροδιαφυγής, έτσι γενικά και αόριστα;

 

Τώρα βέβαια κι εγώ γράφω για να περνάει η ώρα, δεν απέμεινε αξία στις λέξεις. Να, και χτες είδα όσο άντεξα τη «σύγκρουση» του Κούλη με τον Αλέξη. Μα αυτό δεν ήταν συζήτηση στη Βουλή, καλλιστεία μνημονίων ήταν. Πιο μνημόνιο είναι πιο όμορφο, πιο έξυπνο, πιο ταπεινωτικό, πιο εξολοθρευτικό και ποιος εκπρόσωπός τους λέει τις καλύτερες ατάκες.

 

Άνθρωποι που ξεχνάνε να δηλώσουν ένα εκατομμύριο ευρώ και εμπλεκόμενοι σε τεράστια σκάνδαλα πολυεθνικών, υποκρίνονταν ότι διαφωνούσαν για το μέλλον της οικονομίας μιας χώρας ξεπουλημένης και τελειωμένης από καιρό. Ήθελαν να γεννήσουν ελπίδες και το μόνο που κατάφεραν ήταν να γεννήσουν κάτι εκτρώματα υποτέλειας που βρωμούσαν τα χνώτα τους από δω μέχρι το Βερολίνο.

 

Βγήκε μέχρι κι ο Κατρούγκαλος να μας συγκινήσει με την αναδιανομή βαρών. Ακόμη δεν έχει καταλάβει ότι στον άφραγκο, στον άνεργο, στο φτωχό, όσα βάρη και να ρίξεις πλέον, δεν πρόκειται πάρεις τίποτα. Δεν έχει να δώσει. Και στην τελική, το θέμα δεν είναι η αναδιανομή βαρών, αλλά των ωφελειών. Πάρε από τον πλούσιο όσα θες –σε σχέση πάντα με αυτά που δηλώνει ότι βγάζει, τα υπόλοιπα έχουν την ασυλία της ανικανότητας των ελεγκτικών μηχανισμών. Πάρε 10.000 ευρώ τον μήνα για εισφορές. Και πάρε από το φτωχό 10 ευρώ τον χρόνο. Το αποτέλεσμα είναι και για τους δύο το ίδιο. Θα πάρουν τ’ αρχίδια τους για σύνταξη.

 

Η διαφορά είναι ότι ο πλούσιος θα μπορεί να ζήσει χωρίς σύνταξη. Ο φτωχός, όχι. Κι επειδή δεν προσφέρεις τίποτα στον πλούσιο ανταποδοτικά, τον αθωώνεις για τη φοροδιαφυγή του και την εισφοροδιαφυγή του. Ακόμη κι ένας έντιμος με λεφτά, για πόσο καιρό να κάνει τον μαλάκα όταν έχει απέναντί του ένα κράτος που απλώς τον κλέβει, αφήνοντας ατιμώρητους όσους φοροδιαφεύγουν;

 

Ο Κούλης αποθεώνει το μνημόνιο. Από αυτό ζει και αυτό τον τρέφει. Ο Αλέξης προσπαθεί να μας πείσει ότι αυτό το μνημόνιο θα μας βγει σε καλό. Εμείς συνεχίζουμε να πεταλώνουμε τζιτζίκια. Για να είναι έτοιμα το καλοκαίρι να καλπάσουν στην έρημη χώρα.

 

[του μπλόγκερ ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ]

Κατηγορίες:Πολιτική

«Το Αναγκαστικό Δίκαιο | Συγκλονιστική ομιλία Έλληνα αγρότη.»

28/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Για την διεκδίκηση του Ελληνικού μέλλοντος.»

28/01/2016 1 Σχολιο

Η τρίαινα της Ελληνολογίας

 

            Για την διεκδίκηση του Ελληνικού μέλλοντος.

του Δρα Ηλία Φιλιππίδη               πρ. καθηγητή κοινωνιολογίας, νομικού

1.   Η έννοια του μέλλοντος

Το μέλλον από φυσικής απόψεως αποτελεί έννοια του χρόνου και έχει ποσοτικό και σωρευτικό χαρακτήρα. Όμως το μέλλον ως διάσταση του ανθρώπινου πολιτισμού έχει πρωτίστως ποιοτικό χαρακτήρα. Ο ποιοτικός χαρακτήρας του μέλλοντος προσδιορίζει την σχέση του με τον άνθρωπο. Οι μορφές αυτής της σχέσεως είναι τρεις : α. ο άνθρωπος δεν ασχολείται με το μέλλον, διότι απορροφάται από το παρόν ή ονειροπολεί το παρελθόν. Τότε το μέλλον έρχεται μόνο του. Αλλά όταν έρχεται μόνο του, έρχεται ως τιμωρός. Το μέλλον είναι ο πλέον ζηλότυπος θεός και εκδικείται τους ανθρώπους που τον περιφρονούν. β. ο άνθρωπος προγραμματίζει το μέλλον, προετοιμάζεται να το υποδεχθεί. Το κτίζει λιθάρι –λιθάρι, όπως ο αρχιτέκτονας ένα κτήριο ή όπως ένας αγρότης καλλιεργεί το χωράφι του, για να του αποδώσει καρπούς. Τότε το μέλλον έρχεται να τον ανταμείψει για την φροντίδα που επέδειξε. γ. ο άνθρωπος σκέπτεται μόνο το μέλλον. Το μέλλον γίνεται γ αυτόν άγχος και εμμονή. Σε αυτή την παθολογική κατάσταση θέλουμε να δώσουμε το όνομα μελλοσπουδία. Ο μελλόσπουδος άνθρωπος πέφτει θύμα του ψευτοδιλήμματος, το οποίο μαστίζει την εποχή μας: ή παρελθόν ή μέλλον. Το παρελθόν είναι βαρίδι, λένε οι προπαγανδιστές της μελλοσπουδίας. Πρεπει, λένε, να πετάξουμε στην χωματερή του χρόνου το παρελθόν, για να προχωρήσουμε με απόλυτη προσήλωση στο μέλλον.      Όμως όπως το δένδρο έχει ρίζες και όπως ένα κτήριο έχει θεμέλια, έτσι και το μέλλον, ως ποιοτική κατηγορία, έχει τις ρίζες του στο παρελθόν. Το μέλλον είναι το αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας και κάθε συλλογικότητα έχει ανάγκη την ενίσχυση της ταυτότητας και της συνεκτικότητας της.      Η αξιοποίηση των προτύπων του παρελθόντος αποτελεί το λίπασμα για την δυναμική της προόδου.

2.   Η ανάγκη ενός εθνικού οράματος

  •    Ένα εθνικό όραμα αποτελεί το πρόπλασμα του μέλλοντος, τα πτερά της προόδου και τον αστέρα του συλλογικού προσανατολισμού μας.

Το εθνικό μας όραμα θα πρέπει να περιέχει τρεις στόχους:

2.1.Την αναπαραγωγή της ελληνικής ταυτότητας.

Ο στόχος αυτός περιλαμβάνει τον ανθρωπισμό, τον δημοκρατικό πατριωτισμό, ως εθνική ιδεολογία και την ελληνoγνωσία. Η ελληνογνωσία περιλαμβάνει:

  • την καλή γνώση της διαχρονικής ελληνικής γλώσσας · την έφεση για την γνώση της διαχρονικής ιστορίας του Ελληνισμού και · την έφεση για την εντρύφηση στην διαχρονική πνευματική παραγωγή του Ελληνισμού. 2.2. Την δημογραφική αναπαραγωγή του Ελληνισμού.

Ακόμη και χωρίς το πρόβλημα του μεταναστευτικού κύματος ο Ελληνισμός καταρρέει δημογραφικά. Σε 100 χρόνια από σήμερα δεν θα ζουν πλέον απόγονοι των σημερινών Ελλήνων στην χώρα μας. Πόσο μάλλον που το κύμα των μεταναστών-προσφύγων διαγράφει τον κίνδυνο ισλαμοποιήσεως της Ελλάδας ακόμη και σε 50 χρόνια από σήμερα.

Τα προσεχή 10-15 χρόνια θα είναι κρίσιμα για το μέλλον του Ελληνισμού. Μετά θα είναι πλέον αργά, θα έχουν διαμορφωθεί καταστάσεις, οι οποίες δεν θα είναι πλέον αντιστρέψιμες .      Διακυβεύεται η ιστορική παρουσία του Ελληνισμού έπειτα από μια πορεία μοναδικής δημιουργικότητας τουλάχιστον 5.000 ετών.

2.3. Την ανάπλαση του ελληνικού ανθρωπολογικού προτύπου.

Πρέπει να υποστασιοποιήσουμε, να κτίσουμε τον ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ (Homo Hellenicus) ως συνολικό σύστημα συλλογικών προτύπων για την συνειδητή και δημιουργική λειτουργία της προσωπικότητας του σύγχρονου Έλληνα.

Η παρακμή, που ζούμε σήμερα ως κοινωνία και ως πολιτικό σύστημα δεν είναι μόνο εξωτερική, είναι και εσωτερική, διότι αποδομήθηκε το αξιακό μας σύστημα. Παρασυρθήκαμε από τις σειρήνες του ατομισμού, του καταναλωτισμού, του παροντισμού και του κομματισμού. Πιστέψαμε ότι το μέλλον θα είναι απλώς η συνέχεια του παρόντος, ότι δεν χρειάζεται μία ιδιαίτερη επένδυση, ότι δεν έχει δικές του απαιτητικές προϋποθέσεις. Είναι άλλο θέμα βέβαια οι ιδιοτελείς επιδιώξεις του ξένου παράγοντα.     Για την ανασύσταση του ελληνικού χαρακτήρα απαιτούνται τρεις βασικές προϋποθέσεις: · Η αυτογνωσία · Η αξιοκρατία και · Η αποκατάσταση της συλλογικότητας στην συλλογική μας συνείδηση.      Δεν έχουμε καταλάβει, ότι η κοινωνία και ο εσωτερικός κόσμος του ανθρώπου, αυτό που λέμε νοοτροπία, αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία ή τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.      Η παρακμή που περνάμε, αντανακλά την σύγχυση και την απαξία που έχει σωρευθεί μέσα μας.      Η αναγέννηση του Ελληνισμού προϋποθέτει το νοικοκύρεμα του νου και της ψυχής μας.

«Παρουσίαση του βιβλίου «Το Σχέδιο Για τη Χώρα».»

28/01/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

κοκορίκος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρουσίαση του βιβλίου «Το Σχέδιο Για τη Χώρα»

Του Αντώνη Κοκορίκου

Αθήνα 28 Ιανουαρίου 2016

Παρουσία ελάχιστων εκατοντάδων δημοσιογράφων, πολιτικών και φίλων του συγγραφέα, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Αντώνη Κοκορίκου, «Το Σχέδιο Για Τη Χώρα», την Τετάρτη 27/1, στο POLIS ART CAFÉ,  από τις εκδόσεις Σιδέρη.

Οι ομιλητές Σταύρος Λυγερός, Νάσος Αθανασίου, Ανδρέας Ρουμελιώτης, Ρίτσα Μπιζόγλη αναφέρθηκαν στο περιεχόμενο του βιβλίου και μερικοί στην προσωπικότητα και στα … αρνητικά του συγγραφέα.

Στην πραγματικότητα είναι ένα πολιτικό συγγραφικό εγχείρημα, είπε στην αρχή ο Σταύρος Λυγερός, το οποίο δυσκολεύομαι να ταξινομήσω γιατί δεν είναι μόνον Ιστορία, αν και έχει πολύ ιστορία, δεν είναι μόνο γεωπολιτική, αν και είναι βιβλίο γεωπολιτικής, δεν είναι μόνο πολιτικό δοκίμιο, αν και είναι και αυτό και επίσης είναι βιβλίο οικονομικών. Είναι μια κατάδυση στις καλές και στις κακές στιγμές του ελληνισμού και ταυτόχρονα κατάδυση στο τι είμαστε ως Έλληνες. Ενώ δεν είναι «αποδομιστής», (όπως έχουν βαλθεί τελευταία πολλοί να αποδομήσουν τα πάντα) αποδομεί πολλά αλλά ταυτόχρονα «οικοδομεί». Έχει μια εντελώς νέα ματιά σε θέματα γνωστά (όπως η Σικελική εκστρατεία) αλλά και θέματα νέα όπως το βιώσιμο μέγεθος του κράτους. Κατέθεσε όχι μόνον όσα ο ίδιος διάβασε και έμειναν ως απόσταγμα μέσα του, αλλά και προτείνει πως θα σπάσουμε την παθογένεια. Είναι γλαφυρός στη γλώσσα, γράφει την τρέχουσα κουβέντα αλλά είναι και οξύς.

Ακολουθεί μια διόλου ευθύγραμμη διαδρομή, ανέφερε ο Σταύρος Λυγερός, την οποία κανένας διδάκτορας του πανεπιστημίου δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει, και γράφει από καρδιάς, με έναν πλούτο γνώσεων σε βαθμό προκλητικό από κάποιους. Δεν τον ενδιαφέρει ο εντυπωσιασμός, δεν αθροίζει γνώσεις, αλλά ο σκοπός του είναι να φτάσει στο τώρα, στο σήμερα, χωρίς ξύλινη γλώσσα και χωρίς στερεότυπα. Έχει καταδυθεί στις ορίζουσες των εθνικών θεμάτων, με εργαλεία που βρίσκονται σε πολλές επιστήμες. Δεν μπορείς να αναφέρεις παραδείγματα γιατί είναι πάρα πολλά, από τις τριγωνικές συναλλαγές στον Αλάριχο, από την Ευρασία στην Κρήτη κι όλα με ένα κοινό νήμα που διατρέχει το βιβλίο από την αρχή ως το τέλος, έτσι όπως μόνον ένας δημοσιογράφος θα τολμούσε να κάνει. Οι προτάσεις του όπως η μεταφορά της πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη και το δημογραφικό ως αποτέλεσμα κοινωνικής μηχανικής με διπλασιασμό του ΑΕΠ και του πληθυσμού στο τέλος δεν είναι αναπάντεχα, αλλά σκέφτεσαι ότι έπρεπε να τα έχεις προβλέψει από την αρχή.

Στη συζήτηση που ακολούθησε ο Νάσος Αθανασίου αναφέρθηκε στα «αρνητικά» του συγγραφέα τα οποία τα ξέρει όπως είπε γιατί είναι φίλος και συνεργάτης του από πολλών ετών. Ένα από αυτά είναι ότι είναι Αρβανίτης κι αυτό υποστηρίζεται μέσα στο βιβλίο του με όλα τα τολμηρά συμπεράσματα που θεωρεί αυτονόητα. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις εξαιρέσεις της ιστορίας όπως χαρακτήρισε τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Χαρίλαο Τρικούπη, σημεία που όπως είπε διαφωνεί με τον συγγραφέα. Σημασία όμως έχει  – πρόσθεσε – ότι ο Αντώνης Κοκορίκος «έφερε νερό» ενώ αν κάνουμε την αυτοκριτική μας πολλοί εξ ημών ευθυνόμαστε για το αντίθετο, όπως και ο αναγνώστης ή ο θεατής επίσης ευθύνονται για την ποιότητα των μέσων επικοινωνίας και ενημέρωσης.

Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης προκάλεσε – ως συνήθως – το ενδιαφέρον και συχνά τα γέλια των καλεσμένων με τις ιστορίες από τα νεανικά χρόνια και των δύο στη Χαλκίδα, για να εξηγήσει στη συνέχεια γιατί θεωρούν στις παρέες τον Κοκορίκο ως τον πιο μορφωμένο … αν και δεν έχει τα περισσότερα πτυχία από κανέναν. Και ανέφερε ως παράδειγμα τον τομέα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας, προχωρώντας και σε αποκαλύψεις για το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ παρήγγειλε προεκλογικά ένα πλήρες πρόγραμμα για τους συνεταιρισμούς και στη συνέχεια ξέχασε να το παραλάβει (!!!) ενώ ήταν έτοιμο.

Η Ρίτσα Μπιζόγλη έκανε μια πλήρη παρουσίαση των περιεχομένων του βιβλίου, επικεντρώνοντας σε ορισμένα σημεία όπως το παρακάτω:

«Αναφέρεται αρκετές φορές στις αρχές διακυβέρνησης του Ελληνικού πολιτισμού . Αιώνες πριν τον διαφωτισμό. Η πολιτική εξουσία δεν είναι διαφορετική από την κοινωνία ( όπως στη Δύση), η ατομική ελευθερία είναι προτεραιότητα και η αυτοδιοίκηση, η αυτοκυβέρνηση, η αυτονομία γίνεται είτε άμεσα, αδιαμεσολάβητα, είτε έμμεσα (με εκπροσώπηση) με βάση την (αναρχική θα λέγαμε σήμερα) αρχή που διατύπωσε ο Αριστοτέλης «μη άρχεσθαι υπό  μηδενός». Αυτήν την πεποίθηση προσπαθεί μεταξύ άλλων να ξεριζώσει και η τρόικα όπως λέει: να διαχωρίσει την κοινωνία από την πολιτική με την παρέμβαση του κράτους ως οργάνου επιβολής, κάτι που εκλαμβάνεται ως «ανωμαλία και έξωθεν παρέμβαση», οπότε καταδικάζεται σε αποτυχία. Υποστηρίζει τη σημασία της «μονομερούς ενέργειας» στην διπλωματία χρησιμοποιώντας αρκετά παραδείγματα, ανάμεσα τους και εκείνο του Ελευθέριου Βενιζέλου, που ανακοίνωσε με μονομερή πρωτοβουλία την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα στην αρχή των βαλκανικών πολέμων «και όλοι οι ξένοι δεν το σχολίασαν , ούτε το ξανασυζήτησαν . Έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές. Μετά αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις για τα υπόλοιπα…»

Μεταξύ των παρόντων (που έλαβαν μέρος και στη συζήτηση) περιλαμβάνονταν και οι Απόστολος Κακλαμάνης, Γιάννης Μπαλάφας,Σταθης Παναγουλης, Δημ Σταματης, Σοφία Βούλτεψη, Παναγιώτης Σγουρίδης, Νάντια Βαλαβάνη, Ολυμπία Τελιγιορίδου, Κατερίνα Μπατζελή, Λ. Λωτίδης, Δ. Λιντζέρης, Μιχάλης Καρχιμάκης, Γιώργος Ελενόπουλος, Στέφανος Τζουμάκας, Π.Οικονόμου, Παύλος Χρήστου, Δημ. Τσαλαπάτης. πανεπιστημιακοί, πρώην βουλευτές, διπλωμάτες και εμπειρογνώμονες , εκπρόσωποι/μέλη ακτιβιστικών οργανώσεων και οντοτήτων, δημοσιογράφοι.

Κατηγορίες:Πολιτική

Η Ελλάδα σε αδιανόητο κλοιό.

28/01/2016 1 Σχολιο
Αιθιοπία

Εικόνα από άλλη χώρα ή την αποικία-Ελλάδα; Από το παρελθόν ή το μέλλον μας;

 

Ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ (με συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ) ουδείς φαντάζονταν πως η Ελλάδα θα υπέγραφε το τρισχειρότερο μνημόνιο ούτε έδινε σημασία στις ιδεοληψίες του περί «διεθνιστικής αλληλεγγύης». Σήμερα λοιπόν το ΣΥΡΝΕΛ μας έχει δεσμεύσει στο τρισχειρότερο μνημόνιο -με άδεια τα αποθεματικά των ασφαλιστικών Ταμείων- και μας έχει φορτώσει σχεδόν ένα εκατομμύριο εγκλωβισμένους ισλαμιστές λαθρομετανάστες ενώ δεχόμαστε ακατάπαυστα κύματα αποβάσεών τους στα νησιά του Αιγαίου.

Οι Έλληνες πολίτες μετά το βροντερά πλειοψηφικό «ΟΧΙ» την 5/7/15, ψήφισαν συνθηκολόγηση αφού ο Τσίπρας πούλησε την εκπεφρασμένη θέλησή τους. Τώρα όμως αυτή η συνθηκολόγηση δεν ισχύει. Καθώς η στρατοπέδευση των πενόμενων ισλαμικών στιφών επιβάλλει βεβαία οικονομική-πολιτισμική-κοινωνική καταστροφή. Σε έναν περίγυρο στα σύνορά μας -αυτά που στουκαρισμένα μυαλά και αργυρώνητοι πράκτορες/προβοκάτορες, πολυπολιτισμικοί, φιλελεύθεροι και λοιποί ιδεοληπτικοί ψυχασθενείς, ζητούν να καταργηθούν- άκρως υπονομευτικό και εχθρικό.

ΜΜΕ, κόμματα, εκκλησία, δικαστές, τραπεζίτες, αντάμα με την «γενιά του Πολυτεχνείου» έχουν ετοιμάσει τα διαβατήριά τους μόλις παύσει «προσωρινά» η Σέγκεν για την Ελλάδα. Ο λαός που μένει εδώ και δεν έχει πού να πάει ή δε μπορεί ή δε θέλει να φύγει, τι να κάνει;

Στο τρίμηνο-δίμηνο που μένει ως ότου φανεί αν μένουμε ή όχι στην Σέγκεν και στην Ευρωζώνη είναι η τελευταία μάλλον ευκαιρία μας, να σπάσουμε τα σάπια δεσμά της «μεταπολίτευσης». Μακριά, πέρα και ενάντια σε όποιον συνέδραμε την σημερινή κατάντια της κοινωνίας μας, να ανασυνταχθούμε πολιτικά, απροκατάληπτα, ενωτικά. Ζούμε υπό κατοχή που χειροτερεύει και αγριεύει. Να απορρίψουμε εκείνο τον εαυτό μας που συναίνεσε στο σημερινό χάλι μας, να ξαναβρούμε τις ρίζες μας.

Οι Κοινότητες μας έσωζαν πάντα, το ίδιο ας πράξουμε τώρα.

Νίκος Καραβαζάκης

Αρέσει σε %d bloggers: