Αρχείο

Archive for 01/02/2016

«Οι 40 ιστορικές φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη.»

01/02/2016 1 Σχολιο

Οι 40 ιστορικές φράσεις του Νίκου Καζαντζάκη.

Επανεκδίδεται το έργο του Νίκου Καζαντζάκη Kαπετάν- Μιχάλης από τις εκδόσεις Καζαντζάκη. Σύμφωνα με την  συγγραφική βούληση του συγγραφέα, όσον αφορά στην ορθογραφία και, κυρίως, το μονοτονικό.

 

Η γλωσσική θέση του Καζαντζάκη ήταν να μην διορθώνεται η ορθογραφία και το τονικό του σύστημα· σε εποχές όμως κατά τις οποίες οι εκδοτικοί κύκλοι επέβαλαν τη γνώμη τους –σχετικά με τους γραμματικούς και τονικούς κανόνες– προκειμένου να μην προσβάλλεται το κοινό αίσθημα, ο κρητικός συγγραφέας αναγκάστηκε να συναινέσει στην επιμέλεια των έργων του σύμφωνα με την ισχύουσα ορθογραφία της εποχής του.

 

Με την ευκαιρία αυτή ξαναθυμόμαστε 40 σοφές φράσεις του:

 

1. «Είπα στη μυγδαλιά: «Αδερφή, μίλησέ μου για το Θεό». Κι η μυγδαλιά άνθισε».
2. «Μια αστραπή η ζωή μας… μα προλαβαίνουμε».

 

3. «Ό,τι δεν συνέβη ποτέ, είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά».

 

4. «Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα».
5. «Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω».

 

 


6. «Ε κακομοίρη άνθρωπε, μπορείς να μετακινήσεις βουνά, να κάμεις θάματα, κι εσύ να βουλιάζεις στην κοπριά, στην τεμπελιά και στην απιστία! Θεό έχεις μέσα σου, Θεό κουβαλάς και δεν το ξέρεις – το μαθαίνεις μονάχα την ώρα που πεθαίνεις, μα ‘ναι πολύ αργά».
7. «Αν μια γυναίκα κοιμηθεί μόνη, ντροπιάζει όλους τους άντρες».
8. «Ο σωστός δρόμος είναι ο ανήφορος».
9. «Δεν υπάρχουν ιδέες, υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες, κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει».
10. «Η πέτρα, το σίδερο, το ατσάλι δεν αντέχουν. Ο άνθρωπος αντέχει».

 


11. «Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή».
12. «Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ…»
13. «Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος – αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος – σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται».
14. «Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει».

 

15. «Ολάνθιστος γκρεμός της γυναικός το σώμα».
16. «Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ’ όλους τους σωτήρες· αυτή ‘ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;»
17. «Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου: ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα».
18. «H καρδιά του ανθρώπου είναι ένα κουβάρι κάμπιες – φύσηξε, Χριστέ μου, να γίνουν πεταλούδες!»
19. «Η Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί νομίζω μέσα από διαδοχικά θαύματα».

 

20. «Το ψέμα είναι ανανδρία».
21. «Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;»
22. «Tι θα πει λεύτερος; Αυτός που δεν φοβάται το θάνατο».
23. «Αφεντικό σε συμπαθώ πάρα πολύ. Έχεις τα πάντα εκτός από λίγη τρέλα και όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται λίγη τρέλα… Αλλιώς δεν μπορεί να σπάσει το σκοινί και να ελευθερωθεί».

 

Ο Νίκος Καζαντζάκης και η Ελένη Καζαντζάκη με τον Άλμπερτ ΣβάιτσερΟ Νίκος Καζαντζάκης και η Ελένη Καζαντζάκη με τον Άλμπερτ Σβάιτσερ24. «Νιώθω σαν να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα. Πολλά κεφάλια θα σπάσουν. Μα κάποια στιγμή, θα σπάσουν και τα σίδερα».

25. «Η Κρήτη δεν θέλει νοικοκυραίους, θέλει κουζουλούς. Αυτοί οι κουζουλοί την κάνουν αθάνατη».
26. «Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε».
27. «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: «Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;» Πολέμα!»
28. «Ένιωθα βαθιά πως το ανώτατο που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος δεν είναι η Γνώση μήτε η Αρετή, μήτε η Καλοσύνη μήτε η Νίκη· μα κάτι άλλο πιο αψηλό, πιο ηρωικό κι απελπισμένο: Το Δέος, ο ιερός τρόμος».
29. «Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει».
30. «Δεν τον φοβάμαι το Θεό, αυτός καταλαβαίνει και συχωρνάει. Τους ανθρώπους φοβάμαι. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δε συχωρνούν».
31. «Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει»!
32. «Το βουνό ανήκει στο μοναστήρι. Το μοναστήρι ανήκει στο Θεό. Και ο Θεός ανήκει σε όλους».

 

Με τη Μελίνα ΜερκούρηΜε τη Μελίνα Μερκούρη
33. «Ποτέ οι Έλληνες δε δούλεψαν την τέχνη για την τέχνη· πάντα η ομορφιά είχε σκοπό να υπηρετήσει τη ζωή. Και τα σώματα τα ήθελαν οι αρχαίοι όμορφα και δυνατά, για να μπορούν να δεχτούν ισορροπημένο και γερό νου. Κι ακόμα, για να μπορούν –σκοπός ανώτατος– να υπερασπίσουν το άστυ».
34. «Η φυγή δεν είναι νίκη, τ’ όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο».
35. «Εγώ κοιτάζω κάθε στιγμή το θάνατο· τον κοιτάζω και δε φοβούμαι· όμως και ποτέ, ποτέ δε λέω: Μου αρέσει

Όχι, δε μου αρέσει καθόλου! Δεν υπογράφω!»

 

 

Νίκος και Ελένη ΚαζαντζάκηΝίκος και Ελένη Καζαντζάκη36. «Η ευτυχία είναι πράγμα απλό και λιτοδίαιτο -ένα ποτήρι κρασί, ένα κάστανο, ένα φτωχικό μαγκαλάκι, η βουή της θάλασσας. Τίποτα άλλο».
37. «Κάθε Έλληνας που δεν παίρνει, ας είναι και μια φορά στη ζωή του, μια γενναία απόφαση, προδίνει τη ράτσα του».
38. «Η αιωνιότητα είναι ποιότητα, δεν είναι ποσότητα, αυτό είναι το μεγάλο, πολύ απλό μυστικό».
39. «Η ευτυχία απάνω στη γης είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου. Δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας. Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας».
40. «Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει».

Κέρδος online

«Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α- Παιδεία του Σήμερα.»

01/02/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Από την Παιδεία των Τριών Ιεραρχών στην Α- Παιδεία του Σήμερα

Μέρος της ομιλίας στο  Δημοτικό  Θέατρο  Λακκώματος, στην εκδήλωση  που οργάνωσαν ο Σύλλογος Ποντίων Λακκώματος, ο Μορφωτικός Όμιλος Ποντίων Μεσημερίου «Αργοναύτες», το Σωματείο «Παναγία Σουμελά» Θέρμης, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Αντωνίου «Παναγία Σουμελά», ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μονοπήγαδου, ο Σύλλογος Ποντίων Πετραλώνων «Οι Αργοναύτες» και ο Σύλλογος Ποντίων & Φιλοποντίων Κάτω Σχολαρίου

 

 Είναι αναμφισβήτητο ότι οι Έλληνες για χιλιάδες χρόνια δίνουν μεγάλη σημασία, πρωταγωνιστική θα μπορούσαμε να πούμε στην παιδεία. Παιδεία με την τυπική και την ουσιαστική της έννοια. Σχολεία, σχολές, εκκλησία του Δήμου, φιλοσοφία, πολιτική και χιλιάδες άλλοι όροι.  Οι Ιεράρχες μας, οι πατέρες της εκκλησίας των πιστών, της κοινωνίας μας, του έθνους μας, του λαού μας, έλαβαν και έδωσαν αληθινή παιδεία, πρόταξαν την παιδεία ως μείζον ζήτημα για την ανθρώπινη ζωή και για τη σωτηρία της. Από τη «Βασιλειάδα» και την αλληλεγγύη,  μέχρι την πολιτική πράξη και τη σύγκρουση με τα κάθε είδους διεφθαρμένα   καθεστώτα της εποχής τους.

«Καθένας που έχει μυαλό θ’ αναγνωρίσει ότι η παιδεία είναι για μας τους χριστιανούς το πρώτο των αγαθών. Δεν περιφρονούμε την παίδευση, όπως νομίζουν μερικοί. Αντίθετα, εκείνοι που έχουν τέτοια γνώμη είναι ανόητοι και αμαθείς, θέλουν όλοι να είναι σαν κι αυτούς, ώστε μέσα στην γενική αμάθεια να μην φαίνεται η δική τους άγνοια», λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

«Η παιδεία» γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «είναι μέγιστο αγαθό για τον άνθρωπο, είναι μετάληψη αγιότητας. Αυτή ξεριζώνει από τον άνθρωπο την ραθυμία, τις πονηρές επιθυμίες, το πάθος για τα υλικά αγαθά, αυτή αναμορφώνει την ψυχή, αυτή καθιστά την ψυχή, με την χάρη του Αγίου  Πνεύματος, αγία».

«Η παιδεία είναι πολύ ωφέλιμη στον άνθρωπο, αλλά απαιτεί πολύ επίμονη προσπάθεια, ώστε να ξεριζωθούν από την ψυχή του παιδαγωγού αδυναμίες και πάθη» λέει ο Μέγας Βασίλειος.

Από τα γράμματα αυτά, από το παράδειγμα των Τριών Ιεραρχών της Φιλοκαλίας, των φίλων του καλού,  η αποδόμηση, η υπονόμευση, η άρνηση, κατέληξε να δίνει «γράμματα» που υβρίζουν, που εκχυδαΐζουν, που εξολοθρεύουν τους νέους ανθρώπους.

«Σχολικά βιβλία»  που γράφουν για την   «μπουγάδα του Αϊ- Βασίλη (!)», για αυτούς   «που  βγάλανε βόλτα τον Επιτάφιο (!)», για τους άσχημους γέρους με τις μακριές γενειάδες», εννοώντας τους Τρεις Ιεράρχες, τους αγίους μας!

Η  πρόσφατη άρνηση του τωρινού επικεφαλής του Υπουργείου, πρώην Εθνικής, Παιδείας, είναι αποτέλεσμα  της  μακροχρόνιας προσπάθειας ακύρωσης της Παιδείας των Τριών Ιεραρχών.
Ενδεικτικοί σταθμοί ήταν οι καταθέσεις στεφάνων από πρωθυπουργούς και υπουργούς,στον Μουσταφά Κεμάλ,   τα σχολικά βιβλία- συνταγές μαγειρικής, η αποδόμηση της ιστορίας μας και της παράδοσής μας, η εξαφάνιση της Πίστης και της Πατρίδας από το ελληνικό σχολείο- πανεπιστήμιο.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός  παρότρυνε τους γονείς να μαθαίνουν  στα παιδιά τους γράμματα, γιατί όσα και υλικά αγαθά και να  αφήσουν μετά θάνατον σ΄αυτά, τα παιδιά  θα τους «ωπισολογούν».

Καλύτερα, έλεγε «τα παιδιά σας να είναι  φτωχά και γραμματισμένα παρά πλούσια  και αγράμματα». Αλήθεια, τώρα που δεν υπάρχουν   χρήματα, από που θα κρατηθούν τα παιδιά;

Οι τρεις αγαπημένοι Άγιοι  είναι το πρότυπο για το μέλλον για τη σωτηρία της χρεοκοπημένης και πτωχευμένης Ελλάδας. Τα γράμματά τους, ο βίος τους, το πρότυπό τους, το παράδειγμά τους,  είναι η  Ανάσταση της πατρίδας μας.

Κατηγορίες:Παιδεία

«Δίχως προετοιμασία δεν υπάρχει νίκη.»

01/02/2016 3 Σχόλια

 

 Ν.Λ. στην ημεριδα 14 1 2012

Ν. Λυγερός

Οι πολιορκίες μας διδάσκουν ότι δίχως προετοιμασία, δεν υπάρχει νίκη κι ότι ακόμα κι αν υπάρχει, αυτή δεν είναι δεδομένη. Κάθε πράξη πρέπει να έχει αποτελεσματικότητα όταν ενεργοποιείται για την άμυνα. Όμως για να γίνει αυτό πρέπει να είναι σοβαρά προετοιμασμένη. Βλέπουμε στην ιστορία, ότι πολλά νησιά που δέχτηκαν πολιορκία δεν κατάφεραν ποτέ ν’ αντισταθούν μέχρι να νικήσουν. Σίγουρα πολλά αντιστάθηκαν και δεν παραδόθηκαν αμέσως αλλά στο τέλος, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο. Βέβαια υπάρχουν και νησιά που περηφανεύονται για την ηρωική τους αντίσταση ξεχνώντας ότι το αποτέλεσμα ήταν μία τρομερή ήττα, λόγω έλλειψης προετοιμασίας. Αλλά δεν ονομάζουν καν πόλεμο, την πολιορκία τους για να μην αναγκαστούν να μιλήσουν για την ήττα τους. Κι όμως η στρατηγική διδάσκει την αναδρομική ανάλυση για να γίνουν κατανοητές οι κινήσεις της εποχής, όχι για μια ιστορική εξειδίκευση που δεν προσφέρει τίποτα άλλο από ένα κεφάλαιο ιστορίας, αλλά για τη σύνθεση στο μέλλον άλλων τακτικών και στρατηγικών. Βλέπουμε ότι αυτό λείπει στις γνώσεις και μάλιστα σε πολλούς τομείς, όπου εμπλέκονται ανεξάρτητα ή μαζί, οι γενοκτονίες, οι εισβολές, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, οι κατοχές. Διότι δεν υπάρχει ολική εικόνα και οι περισσότεροι περιορίζονται τοπικιστικά για ν’ αναδείξουν όχι ότι κέρδισαν αλλά ότι τα πήγαν καλύτερα από το διπλανό χωριό, τον διπλανό νομό, τη διπλανή περιφέρεια, το διπλανό κράτος. Όμως υπάρχουν νησιά που αντιστάθηκαν και νίκησαν. Και θα ήταν καλό να τα γνωρίζουμε για την ιστορία του μέλλοντος.

Κατηγορίες:Ν. Λυγερός

Άφραγκοι, ερασιτέχνες, παπατζήδες.

01/02/2016 1 Σχολιο

Ενώ είναι πασιφανές πως η ΣΥΡΝΕΛ «τινάζει τα πέταλα» ενόψει της ψηφοφορίας για το ασφαλιστικό και τις συντάξεις και το alter ego Παπάς απευθύνεται στο ήθος (sic) των διαφωνούντων ώστε να παραιτηθούν και να μη καταψηφίσουν -λες και δικαιούνται να μιλούν για ήθος αυτοί που καταπάτησαν ολόκληρο δημοψήφισμα ή μπορεί να έχουν ήθος οι συνοδοιπόροι τους- το «γατάκι» Τσακαλώτος … νιαουρίζει και βγάζει νυχάκια: θα μας πάρουν τα αδήλωτα περιουσιακά. Ποιοοοοοί, πόοοοοτε; (Β.Σ.)

«Τελευταία ευκαιρία: Εθελοντική αποκάλυψη εισοδημάτων ή δήμευση.»

Μια τελευταία ευκαιρία δίνει το υπουργείο Οικονομικών σε όσους έχουν «μαύρο» ή αδήλωτο χρήμα.

Σύμφωνα με Το Βήμα της Κυριακής, ο αναπληρωτής υπουργός Τρύφων Αλεξιάδης βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με τους θεσμούς, ώστε να καταλήξουν στο νέο νομοσχέδιο: δηλώστε εθελοντικά κρυφά εισοδήματα ή αντιμετωπίστε πρόστιμα τόσο υψηλά, που ουσιαστικά θα γίνεται δήμευση της αντίστοιχης περιουσίας.

Η όλη διαδικασία θα γίνει ηλεκτρονικά, ώστε να μην διαρρεύσει τίποτα προς τα έξω και να μην χρειαστεί να πάει κανένας στην Εφορία.

Ο φόρος που θα κληθούν να πληρώσουν οι πολίτες δηλώνοντας τα «ξεχασμένα» χρήματα θα είναι εκείνος που θα προκύψει για κάθε χρήση χωριστά βάσει της εκάστοτε κλίμακας φορολογίας εισοδήματος.

Το βασικότερο κίνητρο: δεν θα επιβληθεί πρόστιμο ή προσαύξηση και θα παρέχεται ποινική αμνηστία.

* Διαβάστε αναλυτικά στο Βήμα της Κυριακής

Newsroom ΔΟΛ

«Γιατί δεν πήγα στα κατεχόμενα.»

01/02/2016 1 Σχολιο
Ο Κ. Χαραλαμπίδης εξηγεί γιατί δεν πέρασε ποτέ την Πράσινη Γραμμή.

Γιατί δεν πήγα στα κατεχόμενα.

Γιατί δεν πήγα στα κατεχόμενα

Ο ποιητής Κυριάκος Χαραλαμπίδης δεν πέρασε ποτέ την Πράσινη Γραμμή. Ο ίδιος εξηγεί τους λόγους. 

Με ρωτάτε γιατί δεν πήγα στα κατεχόμενα. Μακάρι να μπορούσα να πήγαινα, το λαχταρώ. Αλλά με εμποδίζει ο έλεγχος ταυτότητας στα σημεία ελέγχου των οδοφραγμάτων. Είναι ζήτημα για μένα ποιητικής αισθητικής και πνευματικής αντίστασης. Άνοστο πράμα, κι εξευτελιστικό συνάμα, να δείχνεις ταυτότητα για να περάσεις απέναντι στην πατρίδα σου.

Πολλοί σου λένε, «Ας το να πάει στο καλό. Ποιος αναγνωρίζει το ψευδοκράτος!» Δεν είναι ζήτημα αναγνώρισης, είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Κάποιος θα πρέπει να πει ένα όχι. Όχι γιατί θα πρέπει να το πει, αλλά γιατί αυτό το όχι είναι η ουσία μιας άλλης μνήμης, που είναι εντός ημών και εκτός ημών ταυτόχρονα. Είναι η μνήμη αυτού που μας συγκροτεί ως ανθρώπους και συνθέτει μιαν αναλλοίωτη άχραντη εικόνα του τόπου.

Οφείλω να διευκρινίσω πως δεν έχω φυσικά το δικαίωμα να κατακρίνω οποιονδήποτε νιώθει την ανάγκη να πηγαίνει ως επισκέπτης στον κατεχόμενο γενέθλιο τόπο του, στη γη των πατέρων του, στα ιερά σεβάσματά μας. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου περισσότερο πατριώτη από τους άλλους, δεν πλειοδοτώ σε εθνικισμό. Χύνω δάκρυα κάθε φορά που γίνομαι μάρτυρας (τηλεοπτικός ή εφήμερος αναγνώστης) των ανθρώπων του λαού μας, όταν πηγαίνουν ή όταν γυρνούν από το προσκύνημά τους στην κατεχόμενη πατρίδα. (Προσοχή: Ο όρος «ημικατεχόμενη» είναι σαφώς λανθασμένος. Άμα πονά ένα μέρος του σώματός σου −ένα δόντι, ας πούμε, ή ένα δάκτυλο− πονάς ολόκληρος, δεν έχεις «ημιπόνο». Ποτέ δεν λες τη λίγη θλίψη «ημιθλίψη» ή τη μικρή χαρά «ημιχαρά». Άμα λοιπόν πονάς, ο πόνος κυριεύει ολόκληρο το σώμα –πόσο μάλλον όταν ο πόνος τέμνει την ίδια την ψυχή!)

Βέβαια είναι και το άλλο: Tα παιδιά μας πρέπει να γνωρίζουν τη γη των πατέρων τους, το ακέραιο σώμα της πατρίδας, έτσι ώστε να μη διαμοιράζουν τη μνήμη στην απ’ εδώ και στην άλλη πλευρά. Η πλήρης γνώση της πατρογονικής μας γης είναι ανάγκη και χρέος. Εδώ υπεισέρχεται ο ρόλος της Παιδείας. Το περιώνυμο ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ κατάντησε αυτοκόλλητο σε φανέλες και τυποποιημένες σχολικές παραστάσεις. Ποιος θα σηκώσει το βάρος της μνήμης, που συναιρείται με τα ευγενέστερα στοιχεία και τις εσωτερικές ρυθμίσεις της ψυχής;

Το πρόβλημα της Κύπρου είναι κατ’ εξοχήν πνευματικό. Ακόμα και η «λύση» που θα προκύψει με βάση το δίκαιο του ισχυροτέρου (που ξέρουμε ποιος είναι) δεν θα έχει δυνατότητα επιτυχίας εάν παραγνωρίσει και δεν σεβαστεί την Αφροδίτη και τον Άδωνι. Θέλω να πω, ο χαρακτήρας του τόπου εδράζεται στην προαιώνια μυθική ιστορία του, στο μυστήριο μιας άλλης πραγματικότητας, που μας συνθέτει ως Κυπρίους.

Έτσι που οδηγούμε (ή μας οδηγούν) τα πράγματα, θα χρειαστεί κάποια στιγμή να στοχαστούμε απάνω στη μοίρα μας και να επαναπροσδιορίσουμε την ταυτότητά μας, όχι μονάχα την εθνική παρά και την πνευματική. Δεν είμαστε παρά μονάχα Έλληνες, Έλληνες της Κύπρου. (Ο όρος «Ελληνοκύπριοι» αλλοιώνει την εικόνα, αν και είναι συμβατός και συμβεβλημένος με τον όρο «Τουρκοκύπριοι». Ποια η διαφορά; θα ρωτήσετε. Απαντώ: Οι Κρήτες δεν καλούνταν «Ελληνοκρήτες», ενώ μιλάμε για Τουρκοκρητικούς).

Το εξαγγελτικό μοτίβο ενός τόπου το δίνει ο ουσιώδης χαρακτήρας του. Το ελληνικό στοιχείο της Κύπρου αποτελεί τη συνέχεια ενός πολιτισμού που είχε συνείδηση ταυτότητας δώδεκα τουλάχιστον αιώνες πριν από τη γέννηση του Χριστού. Η βόρεια ακτή της Κύπρου, γεμάτη ελληνικά πολίσματα και βασίλεια, λεγόταν από τότε «Αχαιών Ακτή». Ύστερα ήρθαν οι αλλεπάλληλοι κατακτητές, και φυσικά και οι Τούρκοι πριν τεσσερισήμισι μόλις αιώνες (κατ’ ακρίβεια το 1570).

Τα λέω αυτά, όχι για ν’ αφαιρέσω το φυσικό δικαίωμα στους Τουρκοκυπρίους να υπάρχουν σ’ αυτόν τον τόπο και να τον θεωρούν και δικιά τους πατρίδα, αλλά για να διαφανεί ποιος είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης ως προς τα κληρονομημένα πνευματικά δικαιώματα. Τώρα συζητάμε επί ίσοις όροις και αύριο θα διαμοιράσουμε τα ιμάτια της πατρίδας. Γνωρίζουμε ήδη ποιον θα ευνοήσει ο κλήρος, αφού το παιχνίδι είναι στημένο και ρυθμίζεται από τον εισβολέα.

Το σατανικό σχέδιο του Ντενκτάς και της Άγκυρας για φυλετικό και γεωγραφικό διαχωρισμό −στο οποίο συμβάλαμε κι εμείς ηλιθίως με το ολέθριο πραξικόπημα− υφίσταται στις μέρες μας με τον εξορκισμό της «επαναπροσέγγισης». Η έμμονη εστίαση στην επαναπροσέγγιση, πέρα από τη λανθασμένη χρήση του όρου, δημιουργεί στους ξένους την εντύπωση πως όλα κυλούν μέλι-γάλα και πως οι Κύπριοι θα ξεπεράσουν το πρόβλημα με την αμοιβαιότητα της αγάπης. Οι ξένοι κι εμείς λειτουργούμε ωσάν η κατοχή να είναι εξοχική διαμονή και περίπατος στο δάσος. Μας διαφεύγει αφελώς ο καρκινογόνος όγκος της Τουρκίας, η αρπακτική βουλιμία της, ο θανατηφόρος εναγκαλισμός της. Ο δράκος, κυριολεκτικά, του νερού και του αγωγού ξαγρυπνά, το χνότο του είναι από πάνω μας −οφείλουμε να έχουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά. Για να μπορούμε να αναιρούμε, έστω, την απώλεια του εθνικού μας εδάφους με τη δύναμη των λέξεων.

Ιδού γιατί ανθίσταμαι ακόμη και δεν πήγα στην κατεχόμενη γη μας. Αρνούμαι να δεχτώ, για παράδειγμα, την Αμμόχωστο ως «πόλη-φάντασμα», ωσάν να είναι τσόφλι, σκέτο περίβλημα που δεν σαλεύει μέσα του η ζωή. Αλλά η πραγματικότητα είναι διττή: περιοριζόμαστε να βλέπουμε μονάχα το ορατό της μέρος και μας διαφεύγει το ανείδωτο. Εκεί βρίσκεται όμως η όλη ουσία· στη μετατροπή του ορατού σε αόρατο, στην αναγωγή της άχραντης εικόνας σε επίπεδο αφθαρσίας και θάμβους. Ποιητικό μου χρέος ο εναλλακτικός καθαρμός· η «πόλη-όραμα», που καθιστά εμπράγματο τον πόθο, εμπλουτίζει τον ορίζοντα του νόστου και προσθέτει νόημα πνευματικό στον κύκλο των παθών μας.

Κυριάκος Χαραλαμπίδης

«Η πολιτική χρήση του EuroAsia Interconnector.»

01/02/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

interconnector

 

Ν. Λυγερός

Τώρα που το υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο EuroAsia Interconnector έχει αναδειχθεί από τα κύρια προγράμματα ανάπτυξης της τριμερούς Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου, αρχίζουμε να βλέπουμε πολιτικούς που να θέλουν να το αξιοποιήσουν για να φανεί ότι κάτι έχουν κάνει. Βέβαια όλοι ξέρουμε ποιοι έχουν κάνει πραγματικά κάτι και ποιοι δεν έχουν κάνει απολύτως τίποτα. Σημασία έχει ότι το πρόγραμμα προχωρά ακάθεκτα κι ότι έχει όλο και περισσότερους οπαδούς. Διότι ακόμα και αυτοί που δεν το πίστεψαν ή αυτοί που το εμπόδισαν, τώρα αναγνωρίζουν την αξία του, διότι αποκτούν και πολιτικό όφελος να το προωθούν. Και αυτό γίνεται και στο ανώτατο επίπεδο των χωρών που συμμετέχουν. Έτσι βλέπουμε ότι η παραγωγή ενός στρατηγικού έργου δεν έχει ανάγκη από πολιτική στήριξη, διότι αν το έργο είναι όντως της ενέργειας, η στήριξη θα έρθει να το ενισχύσει σε κάθε περίπτωση, επειδή έχει ανάγκη κι αυτή από υλοποιήσεις. Σε πολιτικό επίπεδο δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα αυτοί που θα το διεκδικήσουν γιατί δεν συνειδητοποίησαν σε ποια φάση είναι, αλλά με την πάροδο του χρόνου, θα τους δούμε. Ο αγώνας του EuroAsia Interconnector έχει αρχίσει εδώ και χρόνια και θα συνεχιστεί με τον ίδιο τρόπο. Απλώς τώρα θα έχουμε μαζί μας και πολιτικούς που θα μας εξηγούν πόσο ήταν σημαντική η δική τους συμβολή για το έργο. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι προχωρούμε ακάθεκτα, για να βοηθήσουμε σε πρακτικό επίπεδο την υψηλή στρατηγική του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αρέσει σε %d bloggers: