Αρχείο

Archive for 26/07/2016

«ΑΠΟΡΙΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ: ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ ή ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ;»

26/07/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Του Θανάση Μουσόπουλου

Η θερινή περίοδος ταυτίζεται με πληθώρα πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Υπάρχει όμως έντονος προβληματισμός, πότε πρόκειται για ψυχαγωγία και
πότε για απλή διασκέδαση – ή κατά τον Ε.Π.Παπανούτσο, πότε είναι
γνήσια και πότε νόθα ψυχαγωγία.

Σύμφωνα με τον Joffre Dumazedıer, τρεις είναι οι λειτουργίες του
ελεύθερου χρόνου: ανάπαψη, ψυχαγωγία, δυνατότητες για την ανάπτυξη της
προσωπικότητας.
Η σύγχρονη εργασία κατά γενική ομολογία δε συμβάλλει στην
ικανοποιητική ανάπτυξη των εργαζομένων. Ο ρόλος και η μορφή του  ε.χ.
μεταβάλλονται ανάλογα με την  κοινωνική κατηγορία στην οποία ανήκουν
οι άνθρωποι. Αλλιώς λειτουργεί και αλλιώς την εισπράττει κάθε
κοινωνικό περιβάλλον. Οι αγρότες που ασχολούνται με την αγροτική ζωή
συστηματικά – οι γεωργοί, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς – δεν μπορούν να
χωρίσουν τη ζωή τους στα δύο: χρόνος εργασίας και ελεύθερος χρόνος. Τα
οικονομικά προβλήματα των τελευταίων δεκαετιών οδηγούν πολλές ομάδες
εργαζομένων σε άλλες προτεραιότητες  και σε διαφορετική ιεράρχηση των
αξιών της ζωής. Οι βασικές ανάγκες – διατροφής, ένδυσης, κατοικίας –
είναι ανάγκες που πρέπει πρώτα από όλα να ικανοποιηθούν. Ο τρόπος
αξιοποίησης του ε.χ. βρίσκεται πολύ χαμηλά ανάμεσα στις βασικές
ανάγκες της ζωής.
Η ρουτίνα και η μονοτονία της εργασίας κάνουν ώστε οι εργαζόμενοι να
νιώθουν μόνιμα κουρασμένοι. Είναι περισσότερο ψυχική παρά φυσική
κούραση.  Ο ύπνος, ακόμα και όταν δεν είναι ταραγμένος, δεν την
ελαφρώνει. Κοιμάται κουρασμένος, και έτσι ξυπνά. Είναι το τίμημα  ζωής
που δημιουργεί ο ‘τεχνικός πολιτισμός’ μέσα στον οποίο ζούμε.
Πιο καλά και από την παύση κάθε δραστηριότητας η απλή αλλαγή της
μπορεί να οδηγήσει στην πιο επιζητούμενη ξεκούραση. Η ερασιτεχνική
ασχολία με κάποιον τομέα, μπορεί να σε αναπαύσει, να σε ξεκουράσει. Το
άτομο που ασχολείται με το μαστόρεμα, διαθέτει το χρόνο του,
αισθάνεται να ζει σε ένα ρυθμό που το ίδιο τον εξουσιάζει. Αυτή η ρήξη
με τον ρυθμό αποτελεί ισχυρόν παράγοντα ψυχικής ισορροπίας..
Οι δραστηριότητες της ψυχαγωγίας βρίσκονται έξω από τα πλαίσια των
διαφόρων υποχρεώσεων. Έχουν χαρακτήρα δώρου, αφιλοκέρδειας και
προϋποθέτουν την αυτόβουλη διάθεση. Τα συλλογικά παιχνίδια, οι
αθλητικές εκδηλώσεις, αγώνες ποδοσφαίρου και άλλων αθλοπαιδιών μπορούν
να θεωρηθούν μορφές ψυχαγωγίας. Όταν όμως επικρατεί ο οικονομικός
παράγοντας  δύσκολα μπορούμε να τα  κατατάξουμε στα αφιλοκερδή
παιχνίδια.
Οι διακοπές, τα ταξίδια και ο τουρισμός δεν έχουν πάντοτε ως
αποτέλεσμα την ανάπαυση. Όταν κινείσαι σε άλλο τόπο, έρχεσαι σε επαφή
με τη φύση, με ανθρώπους και τις συνήθειές τους. Όλα αυτά αποτελούν
σημαντικό παράγοντα ψυχικής ισορροπίας. Όταν  όμως τα ταξίδια και οι
εκδρομές οργανώνονται από τουριστικές εταιρείες  και ταξιδιωτικά
γραφεία, έχουμε χαρακτηριστικό παράδειγμα εμπορευματοποίησης του
ελεύθερου χρόνου.
Αναμφίβολα ο άνθρωπος σε συνάφεια με την κοινωνία αξιοποιεί τον
ελεύθερο χρόνο του. Η εκτεταμένη ανεργία των ημερών μας και η
υποαπασχόληση δημιουργούν επιπλέον προβλήματα. Αν το άτομο τίθεται στο
περιθώριο της κοινωνίας, τότε συνήθως απομονώνεται περισσότερο και
αλλοτριώνεται. Για να κατακτήσει ο άνθρωπος την καλλιέργεια και τον
πολιτισμό, πρέπει πρώτα να αποκτήσει συνείδηση για την κοινωνία που
μέσα σ’ αυτή ζει, για τη θέση που κατέχει μέσα σ’ αυτή, για το ρόλο
που διαδραματίζει σ’ αυτή. Έξω από την κοινωνική δραστηριότητα και τη
συμμετοχή, είναι αδύνατο να ριζοβολήσει η πραγματική παιδεία
(culture).
Η κοινωνία μας χαρακτηρίζεται από τη μαζική παραγωγή των
πολιτισμικών αγαθών. Σύμφωνα με σχετικές έρευνες και στατιστικές,
υπάρχει σχέση αλληλεξάρτησης μεταξύ ικανότητας για πολιτιστική
δραστηριότητα και μορφωτικού επιπέδου. Υπάρχει βέβαια αλματώδης αύξηση
στην παραγωγή και διάδοση του βιβλίου, όμως περισσότερο διαβάζουν όσοι
έχουν ανώτερη ή μέση μόρφωση. Ανάλογα στοιχεία έχουμε και για όσους
παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις, επισκέπτονται μουσεία.
Είναι κατανοητός ο πρωταρχικός ρόλος του εκπαιδευτικού συστήματος
στην άνοδο του μορφωτικού επιπέδου. Συνεπώς, ο ελεύθερος χρόνος στην
πραγματικότητα ευνοεί εκείνους που έχουν την ‘πολιτισμική προδιάθεση’
χάρη στο μορφωτικό τους επίπεδο και την κοινωνική τους καταγωγή. Αυτό
κυρίως τονίζει τον πρωτεύοντα ρόλο του σχολείου στην οικοδόμηση του
ατόμου και της κοινωνίας.

*

Ο Ε.Π.Παπανούτσος σε άρθρο του στην περίφημη “Πρακτική Φιλοσοφία”
αναφέρεται στην Ψυχαγωγία, στη θέση της στη ζωή των ανθρώπων και των
κοινωνιών, διακρίνει τη γνήσια από τη νόθα ψυχαγωγία.   “Δε θα βρούμε
κοινότητα ανθρώπων που δεν έχει παραδεχθεί και θεσμοθετήσει την
ομαδική διασκέδαση, τις παρενθέσεις της ξεκούρασης και της χαράς μέσα
στο αφόρητα κάποτε μονότονο κείμενο του ατομικού και του συλλογικού
βίου (…) Αν όχι ο βεβαιότερος, ασφαλώς ο παραστατικότερος δείκτης
πολιτισμού μιας κοινότητας ανθρώπων είναι ο τρόπος ψυχαγωγίας της
(…) Ο αβρός στους τρόπους και πνευματικά προικισμένος άνθρωπος είναι
και στην ψυχαγωγία του εκλεκτικός και διακριτικός – ο βάρβαρος και
άξεστος αγαπάει τις διασκεδάσεις που τον αποκτηνώνουν (…) Η νόθα
ψυχαγωγία είναι απόπειρα φυγής, επιθυμία απόδρασης από τον κλοιό μιας
ζωής που μόνο πληγές μας δίνει και απογοητεύσεις ή που μας έγινε
αφόρητη από το αθεράπευτο κενό της. Απόπειρα φυγής, όχι φυγή. Επιθυμία
απόδρασης, όχι απόδραση. Γιατί  σε λίγο ξαναγυρίζουμε στην αρένα
βαρύτερα πληγωμένοι, βρισκόμαστε και πάλι στο πηγάδι μας με μεγαλύτερο
άγχος – η απελευθέρωση ήταν ψεύδος, τραγική αυταπάτη (…) Αντίθετα
προς τη νόθα η γνήσια ψυχαγωγία ως ανάγκη γεννιέται από τη δύναμη και
τη χαρά της ζωής, και εκείνο που προσφέρει είναι να συντηρεί και να
ανανεώνει τη δύναμη και τη χαρά της ζωής. Αυτήν ακριβώς που φθείρει
και αφανίζει η νόθα. Η γνήσια ψυχαγωγία είναι ακτινοβολία και θρίαμβος
σωματικής και ψυχικής ευφορίας, άξια επιβράβευση εκείνων που
ευδοκιμούν στο σκληρόν αγώνα της ζωής με την περίσκεψη, το θάρρος, το
τάλαντό τους”.
Ύστερα από τις βασικές αυτές θέσεις ο Παπανούτσος  καταλήγει  “ Τη
λύση, κατά τη γνώμη μου, θα δώσει στο πρόβλημα μόνο η μεγαλύτερη
μόρφωση του λαού σε συνδυασμό με τη δικαιότερη οργάνωση της
κοινωνίας”.

*
Το άτομο έχει ευθύνη στην επιλογή του τρόπου ψυχαγωγίας που τον
γεμίζει ή διασκέδασης που τον αδειάζει. Όμως η οικογένεια, το σχολείο,
το στενότερο και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, το κράτος, η εκκλησία,
τα μέσα ενημέρωσης παίζουν αναντίρρητα ρόλο στην κοινωνικοποίηση του
ατόμου. Για το θέμα σπουδαίος είναι βέβαια ο ρόλος  του σχολείου, όμως
και ο ρόλος των φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης και των διαφόρων
πολιτιστικών συλλόγων χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και μελέτης.
Οι πολιτιστικοί φορείς και η αυτοδιοίκηση οφείλουν να μην παίζουν το
ρόλο εμπορικών και διαφημιστικών μεσολαβητών στη βιομηχανία του
ελεύθερου χρόνου. Προτεραιότητά τους η παραγωγή και όχι η κατανάλωση
των πολιτιστικών αγαθών, η επικοινωνία και η συμμετοχή στο γίγνεσθαι.
Η καλλιέργεια τελικά της ψυχαγωγίας και όχι απλά της διασκέδασης.

Ξάνθη Ιούλιος 2016
{εκτενέστερη ανάλυση δημοσιεύτηκε το 2015}

Κατηγορίες:Πολιτισμικά

«Η παράδοση της σκυτάλης!»

26/07/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

»Αυτοί γαρ οικούντες την χώραν μέχρι τούδε παρέδωσαν ελευθέραν δι’ αρετήν. Ημείς δε επηυξήσαμεν τα πλείω αυτής και παρασκευάσαμεν αυτήν τοις πάσιν αυταρκεστάτην και ες πόλεμον και ες ειρήνην», διατράνωνε ο μέγιστος ηγεμόνας Περικλής στον Επιτάφιο λόγο προς τιμήν των νεκρών του πολέμου, δηλαδή: »Γιατί αυτοί (οι πεσόντες) κατοικώντας την χώρα αυτή, από γενεά σε γενεά μέχρι των ημερών μας, μας την παρέδωσαν ελεύθερη χάρις στην ανδρεία τους. Εμείς δε τους περισσότερους τομείς αυξήσαμε και την προετοιμάσαμε σε όλα, ώστε να είναι αυταρκέστατη και για πόλεμο και για ειρήνη».

Δεν υπάρχει πιο γλαφυρό παράδειγμα παράδοσης της εθνικής σκυτάλης, όπου αυτός που παραδίδει έχει κουραστεί και έχει δώσει τον αγώνα του, ενώ αυτός που παραλαμβάνει ξεκούραστος, επιταχύνει για να αγωνιστεί κατ’ ελάχιστον ισάξια και να πετύχει τον καλύτερο δυνατό χρόνο για τη νίκη!

Ας τολμήσουμε να συγκρίνουμε το τότε με το τώρα! Απευθυνόμενοι στον μέγιστο πολιτικό ηγέτη της κλασσικής ελληνικής δημοκρατίας!!!

Σήμερα Περικλή, στον τόπο που κυβέρνησες, στη χώρα που πίστεψες και αγωνίστηκες δεν παραδίδουν πλέον σκυτάλη στους νεώτερους. Σήμερα ούτε καν αγωνίζονται!

Σήμερα, στη χώρα του ιερού πτολιέθρου δεν υπάρχουν πλέον εγκωμιαστικοί λόγοι ειλικρινούς ρητορείας. Δεν υπάρχουν αγνοί ύμνοι προς την ελευθερία, την δημοκρατία, την αρετή, το πνεύμα, την ηθική.

Σήμερα δεν έχουμε πολιτεία »ου ζηλούση τους νόμους των πέλας»!  Κατ’ όνομα μεν κέκληται δημοκρατία, πλην όμως αναρχία και τρομοκρατία βιώνουμε καθημερινά στην πράξη.

Σήμερα νικά ο αυταρχισμός, ο οποίος σέρνεται επί των συντριμμάτων του εθνικού οικοδομήματος.

Σήμερα ο σοφότερος των νόμων της δημοκρατίας, το Σύνταγμα, βιάζεται από τους εξ επαγγέλματος υβριστές και καταπατητές του.

Σήμερα οι εκπρόσωποι του λαού, τα κόμματα, κείνται ως σωρός ερειπίων. Είναι απλοί όγκοι άμορφοι, ασχημάτιστοι, άνευ συνειδήσεως, άνευ παλμών, άνευ ζωής.

Σήμερα ο πολιτικός χώρος έχει μετατραπεί σε πολιτική παλαίστρα, η οποία συντρίβει, ατιμάζει, καταστρέφει και δολοφονεί την ανθρώπινη προσωπικότητα.

Σήμερα, οι πολιτικοί μας ταγοί παραδίδουν στις νέες γενεές μια Ελλάδα χρεωκοπημένη ηθικά, πνευματικά, εθνικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά. Παραδίδουν μια Ελλάδα του μέχρι πρότινος 97% Ελλήνων το γένος Ορθοδόξων Χριστιανών, γεμάτη από -ων ουκ έστιν αριθμός- αλλοεθνείς και αλλόθρησκους.

Και ερωτώνται οι υπεύθυνοι:

Τι παρέλαβες κ. Πρόεδρε της Δημοκρατίας; Τι παρέλαβες κ. Πρωθυπουργέ; Τι παρέλαβες κ. Υπουργέ Εθνικής Άμυνας; Τι παραδίδετε όλοι σας; Με ποιο δικαίωμα; ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ;

Ξέρουμε. Παραλάβατε μια σωρό ερειπίων (ας όψονται οι επί δεκαετίες προκάτοχοί σας). Και αντί να οικοδομήσετε, βάλατε φωτιά και καταστρέφετε ότι έχει απομείνει.

Μη νοιώθετε όμως δυνατοί περιτυλιγμένοι με τον μανδύα της ισχύος της εξουσίας. Να ξέρετε ότι εκεί στη γωνία παραμονεύουν οι τιμωροί σας. Οι πιο σκληροί και θηριώδεις τιμωροί, για εγκλήματα κατά της φυσικής και ηθικής τάξης των πραγμάτων, οι »επίκουροι της δίκης». Οι Ερινύες! Κι αυτές κανείς φρουρός δεν σταματά, σ’ αλαζονεία κι έγκλημα φυτεύουν θεία μαχαιριά!

 

Αντγος (ε.α) Νικόλαος Ταμουρίδης 

Κατηγορίες:Πολιτική

«ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΖΟΜΠΙ (pokemon)»

26/07/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Στον άνδρα , όπως λέει ο Νίτσε, αρέσει ο κίνδυνος κ το παιχνίδι κ η γυναίκα ,συμπληρώνει, είναι το πιο επικίνδυνο παιχνίδι.
Δεν είχε προβλέψει όμως ότι το πιο επικίνδυνο παιχνίδι δεν ήταν η γυναίκα αλλά το pokemon. Έτσι οι σημερινοί άνδρες αντί να κυνηγούν τις γυναίκες στις πλατείες κ τα πάρκα κυνηγούν φαντάσματα μιας στρεβλής πραγματικότητας που ελέγχεται απόλυτα από άγνωστα συμφέροντα που ενδέχεται να αλλάζουν!
Η  μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπου, το διαδίκτυο ,φέρνει ραγδαίες εξελίξεις όχι πάντα θετικές. Για να συλλάβει κάποιος το φρενήρη ρυθμό  των ανακαλύψεων δεν έχει παρά να βρει τα τελευταία παγκόσμια ρεκόρ όσο αφορά την εύρεση δεκαδικών ψηφίων του αριθμού π .
Οι εξελίξεις αυτές προκάλεσαν στις ανθρώπινες σχέσεις μια εξαναγκασμένη ταλάντωση κ είναι άγνωστο αν αυτές επιστρέψουν σε μια θέση ισορροπίας. Οι πνευματικοί άνθρωποι μοιάζουν να πνίγηκαν από τα κύματα της τεχνολογίας  κ δεν γνωρίζουν τον κώδικα επικοινωνίας των νέων. Κάποιος όμως πρέπει να αντισταθεί.
Αυτή η δήθεν επαυξημένη πραγματικότητα των Pokemon σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής των σύγχρονων ζόμπι κ οι συνέπειες δεν θα είναι δυσάρεστες όχι μόνο για το άτομο ή την οικογένεια του αλλά κ για κράτη αφού είναι δυνατόν να θέσει σε κίνδυνο ακόμη κ την ασφάλεια τους. Αλήθεια έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα γίνει αύριο αν πλήθος κόσμου μετακινείται χειραγωγούμενο σε παράξενα σημεία κ τα ‘ αθώα’ φαντασματάκια  σταματήσουν να πιάνονται με έναν τόσο αθώο τρόπο?

Είναι  αναγκαίο για το παιχνίδι αυτό κ για τα άλλα παρόμοια που θα έρθουν να νομοθετηθούν περιορισμοί πριν να είναι αργά αλλιώς ίσως έρθουμε αντιμέτωποι με μια στρατιά από σύγχρονα ζόμπι κ τότε πολύ φοβάμαι ότι θα  ζωντανέψουν τα χειρότερα σενάρια από τα θρίλερ των παιδικών μας χρόνων
Η. Αγγελάκος

Κατηγορίες:Πολιτισμικά

«Μεγάλη αναταραχή…. «

26/07/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Γ. Παπαγιαννόπουλος

Την ώρα που 42 χρόνια μετά, από τις 20 Ιουλίου 1974, όταν έγινε η τουρκική Εισβολή σε Κυρίαρχο Κράτος, στην Κυπριακή Δημοκρατία, συνεχίζεται η ΚΑΤΟΧΗ του 37% του εδάφους της, στην γειτονική Τουρκία η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση Έκτακτης ανάγκης.
-Στην Κύπρο: Σαράντα δύο χρόνια από την αποφράδα ημέρα της τουρκικής εισβολής στην
Κύπρο, η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει το 37% ,κατά
παράβαση όλων των ψηφισμάτων και των αποφάσεων του ΟΗΕ και του
διεθνούς δικαίου.
Εμείς παραμένουμε σταθερά στρατευμένοι στην Κυπριακή Υπόθεση,
ανυποχώρητοι στον αγώνα για αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, για μια Κύπρο Ενιαία , Ελεύθερη και Δημοκρατική.
-Στην Τουρκία: Ο νέο-σουλτάνος Ταγίπ Ερντογάν κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επεκτείνει τις εκκαθαρίσεις συλλαμβάνοντας, απολύοντας ή θέτοντας σε διαθεσιμότητα ακόμα περισσότερα άτομα από τις δυνάμεις ασφαλείας, το δικαστικό σώμα, τη δημόσια διοίκηση και την εκπαίδευση, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα που έγινε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής. Ο Ερντογάν δηλώνει ότι η κατάσταση ανάγκης είναι πλήρως εναρμονισμένη με το σύνταγμα της χώρας, ενώ –κατ΄ αυτόν- δεν παραβιάζει τη νομιμότητα και τις βασικές ελευθερίες των πολιτών.
Η κατάσταση ανάγκης θα του επιτρέψει να παρακάμψει το κοινοβούλιο για την ψήφιση νέας νομοθεσίας και να περιορίσει ή να καταργήσει δικαιώματα και ελευθερίες που απολαμβάνουν οι πολίτες στην Τουρκία, εάν αυτό κριθεί αναγκαίο.
Ο Τούρκος ηγέτης, αφενός επιρρίπτει στους οπαδούς του κληρικού Φετουλάχ Γκιουλέν την ευθύνη για το πραξικόπημα, αφετέρου βρήκε ευκαιρία – ή, έτσι ΥΠΟΘΕΤΕΙ- για να εκκαθαρίσει όλους τους Εχθρούς του: Κεμαλικούς, Κούρδους και όποιον άλλον αντιστέκεται στον Αυταρχισμό του..
Όταν το θηρίο ΒΡΥΧΑΤΑΙ, ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕΘΟΔΙΚΑ για την ΑΜΥΝΑ μας, σε Ελλάδα και Κύπρο…

Αρέσει σε %d bloggers: