Αρχείο

Archive for 09/05/2017

Ας υπάρξει εγρήγορση και ενδιαφέρον.

09/05/2017 2 Σχόλια

«ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΕΣ ΖΥΜΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ-ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ 500 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ-ΑΝΕΓΕΙΡΟΜΕΝΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ!»

Αυτά θα ζούμε από ‘δω και στο εξής, από την ώρα μάλιστα που σύσσωμο το πολιτικό σύστημα (μέσα και το ΚΚΕ) αποφάσισε τη λειτουργία τεμένους στον Βοτανικό!

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, με απαίτηση των ισλαμιστών, γίνονται….

παρασκηνιακές ζυμώσεις και αρχίζουν να ασκούνται πιέσεις, ώστε να μπει λουκέτο στον ιερό ναό του Αγίου Σάββα, επειδή βρίσκεται 500 μέτρα μακρύτερα από το σημείο όπου θα χτιστεί το ισλαμικό τέμενος! Οι ισλαμιστές δεν θέλουν επ’ ουδενί να υπάρχει εν ενεργεία ναός δίπλα στο τέμενός τους και γι΄αυτό τον λόγο πιέζουν ώστε σε αρκετά μεγάλη ακτίνα να μην λειτουργεί χριστιανικός ναός, διότι αυτό θα τους προκαλεί! Και, όπως μαθαίνουμε η κυβέρνηση Τσίπρα αποδέχτηκε ασμένως την απαίτηση αυτή της μουσουλμανικής κοινότητας και ήδη ξεκίνησε παρασκηνιακές ζυμώσεις για να μπει λουκέτο στον ιερό ναό!

Θυμίζουμε ότι η εκκλησία του Αγίου Σάββα που βρίσκεται επί της Ιεράς οδού 128 έχει τεράστια ιστορία η οποία ανάγεται στα χρόνια του Βυζαντίου, μάλιστα σύμφωνα με την παράδοση λέγεται ότι τον ιερό ναό έκτισε η αυτοκράτειρα Θεοδοσία, ενώ είναι χτισμένος πάνω σε αρχαίο ναό.

Υπενθυμίζουμε ότι πριν από ενάμιση μήνα περίπου γράφαμε εδώ ότι «Περιπολικό και Αστυνομία απαγορεύουν στους πιστούς χριστιανούς να τελέσουν Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι στον Βοτανικό». Εκείνο ωστόσο είναι εκκλησάκι που βρίσκεται εντός των ορίων που χτίζεται το τέμενος. Η εκκλησία του Αγίου Σάββα βρίσκεται εκτός των περιφραγμένων ορίων του τεμένους! Και όμως, η…ακτίνα εμβέλειας των ισλαμιστών φαίνεται ότι μεγαλώνει και επειδή θα ενοχλούνται από την κωδωνοκρουσία και το γεγονός ότι στα 500 μέτρα θα υπάρχει χριστιανικός ναός, αυτό θα οδηγήσει στο κλείσιμό του!

Προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε περισσότερες πληροφορίες για το σοβαρό αυτό θέμα και θα σας ενημερώσουμε.

Περισσότερες πληροφορίες για τον εκκλησάκι του Αγίου Σάββα αναφέρει το http://ieraodo.blogspot.gr:

[«Ο Άγιος Σάββας Ηγιασμένος» δεξιά επί της Ιεράς Οδού, ερχόμενος από Αθήνα προς Αιγάλεω, λίγο πριν το σταθμό ΜΕΤΡΟ του Ελαιώνα, περίπου στη συμβολή με την Οδό της Αγίας Άννας. Στον αρχικό σχεδιασμό της γραμμής 3 του ΜΕΤΡΟ, ο σταθμός αναφερόταν ως «Άγιος Σάββας» και όχι Ελαιώνας. Σύμφωνα με την παράδοση το εκκλησάκι κτίστηκε τον 9ο μ.Χ. αιώνα από την αυτοκράτειρα Θεοδοσία, επάνω σ΄ ένα αρχαίο ναό.

«Μεταξύ της Γεωπονική Σχολής και του γέρικου ελαιόδεντρου υπήρχε Ιερό της Δήμητρας και της Κόρης, όπου λατρευόταν επίσης η Αθηνά και ο Ποσειδών. Σ΄ αυτό το ιερό στάθμευαν οι μύστες όταν επέστρεφαν από την Ελευσίνα, για να ανασυγκροτηθούν και να μπουν στην Αθήνα». Ιωάννα Τσιριγώτη – Δρακωτού, Αρχαιολόγος, περιοδικό ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, τ.43/1992.

Ο Αλέξανδρος Μποφίλας στο βιβλίο του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, «ωραίο, φρικτό κι απέριτο τοπίον», αναφέρει ότι ο Ι. Ναός Αγίου Σάββα ήταν στη «θέση Ιερής Συκιάς και Ναού Δήμητρας» σελ.109 – 119.

Για την Ιερή Συκιά και του ναού της Δήμητρας και της Κόρης κάνει αναφορά και ο Παυσανίας στα ΑΤΤΙΚΑ «Υπάρχει επίσης βωμός του Ζεφύρου και ιερό της Δήμητρας και της Κόρης, όπου τιμώνται μαζί και η Αθηνά και ο Ποσειδών. Στο μέρος αυτό λένε πως ο Φύταλος είχε δεχτεί στο σπίτι του τη Δήμητρα και πως η θεά τους έδωσε σε αντάλλαγμα το οπωροφόρο δέντρο της συκιάς.»

Ο Πωλ Φουκάρ στο βιβλίο του «Ελευσίνια Μυστήρια» αναφέρει ότι «δεν έχω καμιά πληροφορία για το δρόμο που ακολουθούσαν ως τη στιγμή που η πομπή πλησίαζε την Αθήνα. Κι όταν έφτανε στο προάστιο της Ιερής Συκιάς, δυο χιλιόμετρα από το Δίπυλο (τις Θριάσιες πύλες της Αθήνας) σταματούσε.»

Στον Οδηγό του ΕΟΤ του 1930, στην πεζοπορική διαδρομή Αθήνα – Ελευσίνα υπάρχει η εξής περιγραφή: «Η εκκλησία του Αγίου Σάββα βρίσκεται μετά τον Κηφισό ποταμό και είναι κτισμένη πάνω στη θέση του αρχαίου ναού της Δήμητρας». Στο σκίτσο του οδηγού της διαδρομής, που δημοσιεύεται στο «Χαϊδάρι – Τόπος και Άνθρωποι» (σελ.85), φαίνεται καθαρά ότι ο Κηφισός είναι τοποθετημένος στο «κάδρο» πριν το εκκλησάκι του Αγίου Σάββα. Όπως αναφέρουμε σε προηγούμενη ανάρτηση ο ποταμός Κηφισός δεν ήταν στη θέση που είναι σήμερα αλλά ανατολικότερα.]

[Ο νότιος εξωτερικός τοίχος της εκκλησίας του Αγίου Σάββα με εντοιχισμένα αρχαία μάρμαρα…

«Στην ίδια περιοχή και στο νότιο κράσπεδο της σημερινής (Ιεράς Οδού) είναι κτισμένη η μικρή εκκλησία του Αγίου Σάββα με εντοιχισμένα μάρμαρα που ανήκουν σε μνημεία της Ιεράς Οδού…» Ιωάννα Τσιριγώτη – Δρακωτού, Αρχαιολόγος, περιοδικό ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ, τ.43/1992.]

[Επάνω Φωτογραφία:Ο Άγιος Σάββας τοποθετημένος μέσα σε πλαίσιο από αρχαία μάρμαρα της Ιεράς Οδού.

Κάτω Φωτογραφία: Πλαίσιο παραθύρου από μάρμαρα μνημείων επί της Ιεράς Οδού.

Μάρμαρα από την αρχαία Ιερά Οδό έχουν χρησιμοποιηθεί και σε άλλου ναούς, όπως π.χ. στη Μονή Δαφνίου, οποία κτίστηκε στη θέση του Ιερού του Δαφναίου Απόλλωνα.]

indobserver

http://www.triklopodia.gr/

Advertisements

Διαπλεκόμενη διαφθορά και θεσμοί…

09/05/2017 Σχολιάστε

Ομάδα

Κοινωνικής                 Αθήνα 85-2017

Εγρήγορσης

δελτίο τύπου

Συμπαιγνία, που παραπέμπει σε κακοστημένη παράσταση, αποτελεί το σκηνικό που διαμορφώθηκε σε βάρος της χώρας και των πολιτών της, ώστε να οδηγηθούμε στα μνημόνια, στην οικονομική μας ομηρία και στην υποθήκευση συλλήβδην της περιουσίας των Ελλήνων.

Από την πλευρά της η Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ) έχει υποβάλει, από 17-10-2016 στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου λεπτομερή αναφορά, η οποία στη συνέχεια διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Διαφθοράς, όπου για πρώτη φορά αναδεικνύει το ρόλο της Γερμανικής ημικρατικής Τράπεζας KfW, στην οποία έχει ενεχυριαστεί παρανόμως η Δημόσια περιουσία.

Ως απόρροια αυτής της δόλιας ενέργειας βιώνουμε, από 8-5-2010, συνθήκες άκρας πενίας, κατά παράβαση της Συνθήκης του Σέγκεν και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και κατά κατάφωρη παραβίαση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος του Μάαστριχτ, κατόπιν των έντονων πιέσεων της Κυβέρνησης Μέρκελ – Σόιμπλε.

Στην περίπτωση που εφαρμοζόταν το Κοινοτικό Δίκαιο, θα έπρεπε η κρατική περιουσία να έχει ενεχειριαστεί στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όχι στην ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση του Βερολίνου KfW.

Επίσης η ΟΚΕ με έγγραφό της, από 9-1-2017, προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης Σταύρο Κοντονή, είχε ζητήσει να ισχύσουν οι διαδικασίες, που εφαρμόζονται στα άλλα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τις οποίες πριν από κάθε κίνηση παραχώρησης κρατικής περιουσίας, θα έπρεπε να έχει προηγηθεί αποτίμησή της, αναλυτικά και για λόγους διαφάνειας, με βάση την αντικειμενική της αξία.

Μέχρι στιγμής όμως δεν έχει γίνει τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση, κάτι που σημαίνει ότι εκποιούνται τώρα ακίνητα του Δημοσίου, χωρίς κανείς να γνωρίζει ούτε ποια κτήρια ή εκτάσεις παραχωρούνται ούτε την αντικειμενική τους και κατά προέκταση την πραγματική τους αξία.

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι να αποστερούνται τα Δημόσια Ταμεία μας, έσοδα αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ και η Κυβέρνηση να καταφεύγει σε επιβολή νέων φόρων, περαιτέρω περικοπών συντάξεων, κοινωνικών επιδομάτων και λοιπών κοινωνικών παροχών, που θα αποτρέπονταν αν τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις ήσαν σύμφωνα με την πραγματική αξία των παραχωρούμενων ακινήτων.

Αυτό βέβαια προϋπέθετε την προσαρμογή της Ελλάδας στα Διεθνή Λογιστικά Χρηματοοικονομικά Πρότυπα και στις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως έχουμε ζητήσει από 21-6-2016 και από τον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, αφού προηγουμένως είχαμε ενημερώσει όλη την Δικαστική Ιεραρχία, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει γνωστοποιηθεί κάποια σχετική απόφαση.

Η Ομάδα μας σε όλα αυτά τα σχετικά έγγραφα επαναλαμβάνει στερεότυπα την ευνόητη τοποθέτησή της, ότι η μακρόχρονη ενασχόλησή της, με αυτού του είδους τα ζητήματα, τής έχει προσφέρει μια σημαντικότατη «διδαχή», όσον αφορά τη συνεχή προσπάθεια, την οποία καταβάλουν τα κυκλώματα αθέμιτου πλουτισμού, ώστε να κατεβάζουν την τιμή των προς εκπλειστηρίαση αντικειμένων και κατά συνέπεια, να μένουν στα χέρια των ενδιαφερομένων, υψηλά χρηματικά ποσά, προς διανομή σε τρίτους.

Παράλληλα έχει επισημάνει ότι δεν εξετάστηκαν, καθόλου, προσφορές, όπως της εταιρείας των Ευάγγελου και Δημητρίου Γούτου, που είχε υποβάλει, από 26-2-2014, δημόσια πρόταση, για το πρώην αεροδρομίου του “Ελληνικού”, με ελάχιστο τίμημα 21,8 δις ευρώ, υπολογίζοντας, μάλιστα, την αντικειμενική αξία του «Ελληνικού», στα 11,8 δις ευρώ και η προσφορά τους απερρίφθη, δίχως καμιά αιτιολογία, για να παραχωρηθεί τελικά η έκταση στα 915.000.000 € (!), χωρίς να έχει προηγηθεί ανοιχτή διεθνής διαγωνιστική διαδικασία.

Για το θέμα αυτό, ο Επικεφαλής της ΟΚΕ Βασίλης Αναστασόπουλος κατέθεσε, από τις 3-2-2017, υπόμνημα προς την Εισαγγελέα Διαφθοράς, κατόπιν υπόδειξης του Εποπτεύοντα την Αρχή Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημήτρη Παπαγεωργίου το οποίο συνοδευόταν με σχετικά έγγραφα, που πιστοποιούσαν ότι το συνολικό ύψος της επένδυσης, των συγκεκριμένων επιχειρηματιών, άγγιζε το ιλιγγιώδες ποσό, των 82,6 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Επίσης, σύμφωνα με αυτά, ότι η επένδυση των 82,6 δις είχε ασφαλιστεί από την Κυβέρνηση των ΗΠΑ, γεγονός, το οποίο έχει περιέλθει εις γνώσιν της Ελληνικής Κυβέρνησης, από 1-6-2016 και αποτελεί, απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ενεργητικό του Ελληνικού προϋπολογισμού, δηλαδή, είναι περιουσία του Ελληνικού κράτους.

Όπως γίνεται αντιληπτό, το συγκεκριμένο ποσό και μόνο, θα μπορούσε να έχει υπερκαλύψει το σύνολο των απαιτήσεων των δανειστών μας και να έχει γίνει, έτσι, ένα σημαντικό βήμα, για την έξοδό μας από τα μνημόνια.

Όλα αυτά ενισχύουν την άποψη, ότι την ώρα που θα έπρεπε να γίνονται κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση που θα έβγαζαν την Ελλάδα από τη σημερινή οικονομική στενωπό, στην οποία έχει εγκλωβιστεί, ακολουθούνται πολιτικές, που επιβραβεύουν την διαφθορά και τις μεθόδους καταλήστευσης του Δημοσίου χρήματος, τις οποίες μπορούν να ανατρέψουν μόνο αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της χώρας, πράγμα που αποτελεί και το διαχρονικό “στοίχημα” της ΟΚΕ.

http://www.ixnilatis.org

«Η Τουρκία και οι άλλοι.»

09/05/2017 Σχολιάστε

Image result for Τουρκία ισλαμ

Γ. Δουδούμης

Από τη δεκαετία του 1960, όταν κτύπησε για πρώτη φορά την πόρτα της συνασπισμένης Ευρώπης, η διαδρομή του πονηρού Ανατολίτη μπορεί να τον χαρακτηρίσει με δυο λέξεις: «λάθρα βιώσας». Μετά την εισβολή στην Κύπρο, προκειμένου να μην έχει ουσιαστικές αντιρρήσεις από την ευκολόπιστη Δύση, η Τουρκία πρόσφερε, ως πληθωρική χανούμισσα, τα προσόντα της: αφενός μεγάλη καταναλωτική αγορά με ταχείς αυξητικούς ρυθμούς, ως δέλεαρ για την επεκτατική ευρωπαϊκή βιομηχανία, αφετέρου «βεντούζα» στο μαλακό υπογάστριο της Ρωσίας, κρατώντας και τα κλειδιά των Στενών.

Συγχρόνως εμφανιζόταν ως πιστό Δυτικό λυκόσκυλο να προστατεύει το Ισραήλ από την αραβική απειλή.

Το 2003 ανέλαβε την εξουσία ο ιμάμης Ταγίπ Ερντογάν, έχοντας ανατρέψει το διεφθαρμένο παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό, το οποίο όμως, αποχωρώντας, του άφησε ως σημαντικό «περιουσιακό στοιχείο» την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία είχε κρίνει, το 1999, την Τουρκία «επιλέξιμη για να γίνει πλήρες μέλος της». Παρά τις προσπάθειες κάποιων ηγετικών προσωπικοτήτων της Ευρώπης –με εξέχοντες τον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν και τον τέως καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ– να πείσουν για την ακαταλληλότητα της Τουρκίας ως «μη διαθέτουσα την αυτονόητη ευρωπαϊκή ταυτότητα», η άμυαλη Ευρώπη εξελίχθηκε σε ένα πρωτόγνωρο είδος εντολοδόχου του Ερντογάν, του οποίου ουσιαστικά έκανε όλα τα χατίρια και ο οποίος επιπλέον είχε τη σταθερή υποστήριξη των ΗΠΑ.

Παρά το γεγονός ότι σε ανύποπτο χρόνο ο Ερντογάν είχε αποκαλύψει ότι είχε κατά νου κρυφά σχέδια ισλαμικής κοπής, παρομοιάζοντας την πορεία προς τη δημοκρατία με ένα τραμ από το οποίο μπορείς να κατέβεις όταν έχεις φθάσει εκεί που ήθελες, η ευρωπαϊκή απερισκεψία υπέκυπτε στα κοινά συμφέροντα ιδιοτελών Ευρωπαίων και Αμερικανών που εξυπηρετούσαν τα σχέδιά του.

Τα πρώτα εντυπωσιακά βήματα της Αραβικής Άνοιξης ξεγέλασαν τον Ερντογάν, ο οποίος, μετά την πρόσκαιρη επιτυχία του φανατικού ισλαμιστή Μόρσι στην Αίγυπτο, άνοιξε τα χαρτιά του αποκαλύπτοντας τον τουρκικό πόθο ηγεμόνευσης, με την ισλαμική τουρκική ταυτότητα, εκ νέου της ευρύτερης Εγγύς Ανατολής, με τον ίδιο να προβάλλει πλέον σχεδόν πειστικά την αξίωσή του να θεωρείται ένας σύγχρονος «σουλτάνος» μιας χώρας που είχε εξελιχθεί δυναμικά σε ιδιαίτερα υπολογίσιμη περιφερειακή δύναμη.

Με τη γρήγορη ανατροπή των δεδομένων στην Αίγυπτο, τη σπασμωδική εμπλοκή της Τουρκίας στις πρόσφατες εξελίξεις στο Ιράκ και τη συμμετοχή της στη διαμόρφωση του βούρκου της Συρίας, η Τουρκία του Ερντογάν κατάφερε να δημιουργήσει άκρα δυσαρέσκεια στους μέχρι πρόσφατα υποστηρικτές του στην Ευρώπη και απώλεσε κάθε ίχνος αξιοπιστίας που διέθετε στους Αμερικανούς, ιδιαίτερα μετά τις κατά κύματα ερωτοτροπίες του με τους Ρώσους.

Οι ίδιοι οι Ρώσοι, αξιολογώντας την κάθε άλλο παρά ευθεία πορεία της Τουρκίας, μη έχοντας να χάσουν κάτι, το οποίο ούτως ή άλλως δεν ήταν δικό τους, αρέσκονται να χρησιμοποιούν την ουσιαστικά θνήσκουσα Τουρκία αρκούμενοι στα όποια θετικά γι’ αυτούς μπορούν να προκύψουν, είτε είναι ενεργειακές συμφωνίες που θα φέρουν έσοδα από πωλήσεις φυσικού αερίου, είτε είναι η προσοδοφόρος κατασκευή, στο Ακούγιου, πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, είτε είναι μαχητικά Mig και πύραυλοι S-400, είτε απλά ξεχαρβάλωμα τμήματος της πάλαι ποτέ κραταιάς νοτιοανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ. Οι Ρώσοι συνομιλούν ουσιαστικά με έναν επικηρυγμένο και κυνηγημένο από κυνηγούς κεφαλών ο οποίος προσπαθεί να κερδίσει χρόνο με πολιτικούς ελιγμούς, που τη μια μέρα διώχνουν τους Αμερικανούς από το Ιντζιρλίκ και την άλλη τους προσκαλούν να καταλάβουν μαζί τη Ράκα. Ο Ερντογάν, τη μια προσφέρει εκ νέου την τουρκική αγορά στους άπληστους «σταυροφόρους», τους οποίους έπαιζε στα δάκτυλα επί δεκατέσσερα χρόνια, την άλλη δείχνει να συμφωνεί ακόμη και για ένταξη της Τουρκίας στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, με εταίρο μεταξύ άλλων και την πολύπαθη από τούρκικο μαχαίρι Αρμενία, προκειμένου να μπορεί να διαθέσει και πάλι την τουρκική παραγωγή τομάτας (και όχι μόνο) στη ρωσική αγορά εκβιάζοντας παράλληλα με αποκλεισμό των ρωσικών σιτηρών από την τουρκική αγορά.

Το τέλος του Ερντογάν ως πολιτικού φαίνεται να έχει αποφασισθεί.

Το πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 δεν είναι γνωστό πώς προέκυψε, ποιοι το προκάλεσαν και ποιοι το οδήγησαν στην αποτυχία. Είναι σαφές ότι ο Ερντογάν παραμένει στο στόχαστρο πρώην στυλοβατών του. Αυτοί που τον σημαδεύουν είναι βέβαιο ότι θέλουν να πετύχουν το στόχο τους πριν χάσουν ό,τι έχουν κτίσει επί δεκαετίες. Το τέλος του Ερντογάν μπορεί να είναι και το τέλος της σημερινής Τουρκίας. Παραφράζοντας τον T.S. Eliot, φαίνεται ότι αυτό το τέλος θα έρθει με μια θεαματική έκρηξη και όχι απλά με ένα λυγμό – δικαιώνοντας και τον Σαίξπηρ, ότι αυτές οι βίαιες ηδονές έχουν βίαιο τέλος.

http://www.pontos-news.gr/article/163912/i-toyrkia-kai-oi-alloi

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Στυγνή απειλή ο οικονομισμός.»

09/05/2017 Σχολιάστε

Χρήστος Γιανναράς ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Π​​ρώτη έκπληξη ήταν η διεθνής κινητοποίηση, σωστή φρενίτιδα προπαγανδιστική, προκειμένου να επηρεαστεί η δημοψηφισματική ετυμηγορία των Bρετανών και να αποτραπεί το Brexit. Ποτέ άλλοτε ο διεθνής Tύπος και τα παγκοσμιοποιημένα ηλεκτρονικά MME δεν είχαν εμφανίσει, σε τέτοια έκταση και ένταση, συντονισμό άψογα οργανωμένο, για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη (τους πολίτες) συγκεκριμένης χώρας σε συγκεκριμένη προτίμηση. Kυρίως πλεόνασαν οι απειλές, καταιγισμός διαβεβαιώσεων για εφιαλτικές συμφορές που ανέμεναν τους Bρετανούς, αν ψήφιζαν την αποχώρησή τους από την E.E. Oπως και χαλκευμένες δημοσκοπήσεις για την ψυχολογική παραπλάνηση των ψηφοφόρων.

Aκολούθησε η εκλογή προέδρου των HΠA. Kαι πάλι ο διεθνής («έγκυρος») Tύπος και τα παγκοσμιοποιημένα MME είχαν επιλέξει πριν από τους Aμερικανούς για τους Aμερικανούς – το καλό και συμφέρον των πολιτών στις HΠA. Φρενίτιδα προπαγάνδας προκειμένου να εξασφαλιστεί η εκλογή της Xίλαρι Kλίντον, σίγουρης προστάτιδος της ελευθερίας των Aγορών μέσω του εξανδραποδισμού λαών. Xτυπήματα «κάτω από τη μέση», επίπεδο προεκλογικής αναμέτρησης που μετά βίας θα γινόταν ανεκτό σε τριτοκοσμικές «δημοκρατίες». Bέβαια, η εικόνα που έδινε ο Tραμπ διευκόλυνε τη μεθοδικά οργανωμένη παγκόσμια υστερία υπέρ της Kλίντον: Eικόνα αγροίκου και τραμπούκου, πεισματάρη κροίσου που στοιχημάτισε να γευθεί οπωσδήποτε και την ηδονή της παντοδυναμίας του πλανητάρχη.
Tώρα, τρίτη περίπτωση, μέσα σε ένα μόλις χρόνο, ο Eμμανουέλ Mακρόν: Nεοσσός της γαλλικής πολιτικής σκηνής, με ασήμαντη πολιτική πείρα, δίχως κομματικό σχήμα στο πολιτικό φάσμα, χρίεται ο εκλεκτός της Goldman Sachs (βλ. bankingnews.gr) προκειμένου να υπηρετηθεί απρόσκοπτα η ολοκληρωτική υποταγή της E.E. στους όρους παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, στην απανθρωπία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος (ελευθερίας συναλλαγών και φτωχοποίησης συντεταγμένων κοινωνιών).

Eκπλήσσει, αλλά και φοβίζει η ένταση της προπαγάνδας που ασκείται από τον Διεθνή Tύπο και τα παγκοσμιοποιημένα MME, προκειμένου να επιβληθεί, σε κάθε γεωγραφικό μήκος και πλάτος, η πολύφερνη πολιτική ανηλικιότητα του Γάλλου εκλεκτού των Tραπεζών. Σε χώρες, όπως το θλιβερό Eλλαδέξ, όπου οι κομματικοί αυλοθεράποντες των κρατικών MME μετά βίας δυσαρθρώνουν τα ξενικά ονόματα, με ολοφάνερη άγνοια του ειδικού βάρους κάθε προσώπου, μένει κανείς ενεός από την ταχύτητα προσχώρησης των αδαών στο ενθουσιαστικό παραλήρημα για τον Mακρόν, το καινούργιο, αν και περίπου άγνωστο, πρόκριμα της Διεθνούς των «δανειστών».

Πληθύνονται τα συμπτώματα που παραπέμπουν ευθέως στην ανάλογη μικρόνοια του άλλοτε σοβιετικού μοντέλου προπαγάνδας. Kάθε φιλοδοξία παγκοσμιοποιημένης ολοκληρωτικής εξουσίας παγιδεύεται σε αυτή την επιπολαιότητα, υποτιμά τη δυναμική των ανθρώπινων αναγκών. Ποιος μπορούσε να διανοηθεί ότι το πανίσχυρο, πυρηνικά θωρακισμένο οικοδόμημα της Σοβιετίας, ο Γολιάθ της μαρξιστικής – λενινιστικής αλαζονείας, θα κατέρρεε σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, ακριβώς επειδή αγνόησε τη λαϊκή ανάγκη; Tην ίδια υπεροπτική άγνοια εμφανίζει, όλο και προκλητικότερα, η ιταμότητα των «Aγορών», η Yπερδύναμη του πολυκέφαλου διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Oι έμπρακτες εκφάνσεις της υπεροπτικής επιπολαιότητας πληθύνονται: O επικεφαλής της Eυρωπαϊκής Tράπεζας, Mάριο Nτράγκι, είναι πρώην αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs. O πρώην πρόεδρος της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής (θέση πρωθυπουργού της E.E.) Zοζέ Mανουέλ Mπαρόζο, μετά το τέλος της θητείας του, πέρασε σε θέση συμβούλου, μη εκτελεστικού προέδρου της Goldman Sachs. Kαι μόνο οι δύο αυτές κραυγαλέες προκλήσεις θα ήταν λογικό να έχουν γεννήσει επιφυλάξεις στους ελλαδίτες «οργανικούς διανοουμένους» που σπεύδουν να τις παρακάμψουν και αποσιωπήσουν.

Λησμονούν θελημένα τον ρόλο της Goldman Sachs τουλάχιστον εδώ, επιχωρίως: όταν κλήθηκε από (αδίκαστον πάντοτε) ελλαδίτη πρωθυπουργό να σκευωρήσει εσπευσμένα την είσοδο της Eλλάδας στη ζώνη του ευρώ – απαρχή της τραγωδικής καταστροφής που ανέλπιδα ζούμε σήμερα. Δεν εμποδίζονται από τη μνήμη τους οι «οργανικοί διανοούμενοί» μας, προκειμένου να προσφέρουν λιβανωτό υποτέλειας στον Γάλλο καινοφανή αστέρα της στανικής «παγκοσμιοποίησης».

Φταίει άραγε ο τόπος μας, «κλειστός, όλο βουνά», που γεννάει τόση μειονεξία φτώχειας, ανασφάλεια και αρνησιπατρία; Γιατί η διανόηση στην κρατική μας Eλλάδα να στρατεύεται με τόσην ευκολία στο ξενικό, στο εισαγόμενο; Nα αυτοπροβάλλεται σαν «προοδευτική» και «εκσυγχρονιστική» όταν ξιπαζόταν με τον σταλινισμό, και τώρα, οι ίδιοι άνθρωποι, να εκθειάζουν κατενθουσιασμένοι τον αδοκίμαστο, άχρωμο Mακρόν ή όποια άλλη μαριονέτα της Goldman Sachs; Eίμαστε μάλλον η μόνη χώρα στην Eυρώπη, όπου η λέξη «πατριωτισμός» ταυτίζεται εσκεμμένα με τον «εθνικισμό» και τον «φασισμό», η αντίσταση στους ιδιωτικούς «οίκους» που αξιολογούν οικονομίες κρατών λογαριάζεται «αναδίπλωση στην εσωστρέφεια» ή «νεοφασισμός». Aποδίδεται στον Mελανσόν «φανατισμός» και «μικροψυχία». Oσοι με το στρατήγημα υποστήριξης του Tραμπ ή της Λεπέν αντιμάχονται τον εργασιακό μεσαίωνα και την κόλαση της ανεργίας σπιλώνονται σαν περίπου ναζιστές.

Yπάρχουν όμως ακόμα Eυρωπαίοι που αρνούνται να ευημερίσουν ως ρινόκεροι. Eίναι «ευρωσκεπτικιστές»: θέλουν ενωμένη Eυρώπη, αλλά όχι ευρωμαρμελάδα, θέλουν να προστατευθεί ως κόρη οφθαλμού η ετερότητα πολιτισμού και παράδοσης κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας. Θέλουν τις κοινωνικές ανάγκες να τις υπουργούν πολιτικοί ηγέτες και όχι η τραπεζική υπαλληλία τυχάρπαστων τζογαδόρων του χρηματιστηρίου. Θέλουν τα κόμματα να εκπροσωπούν κοινωνικές στοχεύσεις και μεταρρυθμιστικές προτάσεις, όχι να εξομοιώνονται σαν απαράλλαχτοι διαχειριστές επενδυτικών και κερδοσκοπικών συμφερόντων.

Tο δίλημμα παντού στην Eυρώπη είναι ξεκάθαρο: Θα νικήσει ο στυγνός ολοκληρωτισμός του οικονομισμού ή η ελευθερία της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας. H δημοκρατία ή οι τοκογλύφοι. H πολιτική ή οι ορντινάντσες των κεφαλαιούχων. H σπουδή και η έρευνα θα παραμείνουν πεδίο κοινωνικής ελευθερίας ή συνάρτηση της προσέλκυσης εύπορων πελατών.

Έντυπη έκδοση

http://www.kathimerini.gr/908362/opinion/epikairothta/politikh/stygnh-apeilh-o-oikonomismos

«Oι σπάνιες γαίες στο Αιγαίο, οι συνταξιούχοι γεωλόγοι και η χρεοκοπία του ΙΓΜΕ.»

09/05/2017 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

Tο 2013 το ΙΓΜΕ και το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών, στο πλαίσιο προγράμματος ερευνών, συνολικού ύψους 1,8 εκατ. ευρώ, ξεκίνησαν την αναζήτηση ενδείξεων για κοιτάσματα σπανίων γαιών στην υφαλοκρηπίδα του Βόρειου Αιγαίου, από τον Κόλπο της Ιερισσού έως τη Σαμοθράκη.

Οι έρευνες αυτές, που πραγματοποίησαν το ερευνητικό σκάφος ανοιχτής θάλασσας «Αιγαίο” και το πλοίο επιστημονικών εφαρμογών «Αλκυών”, ολοκληρώθηκαν το 2015.

Λόγω όμως, της κυβερνητικής αλλαγής του Ιανουαρίου του 2015 και της προοδευτικής κατάρρευσης του ΙΓΜΕ, τα αποτελέσματα των ερευνών ούτε έγιναν ποτέ γνωστά ούτε αξιοποιήθηκαν.

Η ΔΕΚΟ, εξάλλου, έχει να επιλύσει περισσότερο «καυτά» προβλήματα που σχετίζονται άμεσα με τη βιωσιμότητά της. Για παράδειγμα, τους τελευταίους μήνες, το ΙΓΜΕ για να καλύψει την μισθοδοσία των υπαλλήλων του, παίρνει χρήματα από τον λογαριασμό του ευρωπαϊκού προγράμματος Eurare που αφορά την αναζήτηση σπάνιων γαιών.
Oι σπάνιες γαίες στο Αιγαίο, οι συνταξιούχοι γεωλόγοι και η χρεοκοπία του ΙΓΜΕ
Τι φανέρωσαν οι έρευνες στο Αιγαίο

Όλα αυτά, όταν, όπως αποκαλύπτει το Capital.gr, οι έρευνες- που αποτελούν μόνον την πρώτη φάση μίας σύνθετης εξερευνητικής διαδικασίας- της περιόδου 2013-2015 φανέρωσαν την ύπαρξη υψηλής περιεκτικότητας στοιχείων σπάνιων γαιών. Ειδικότερα, από τον Κόλπο της Ιερισσού έως τον Κόλπο της Καβάλας έχει εντοπιστεί Τιτάνιο, Λανθάνιο, Ευρώπιο, Νεοδύμιο και Δυσπρόσιο σε διαφορετικές περιεκτικότητες.

Επίσης, υψηλές περιεκτικότητες σε στοιχεία σπάνιων γαιών εντοπίστηκαν στον Κόλπο Στρυμονικού, περιμετρικά της υφαλοκρηπίδας της Σαμοθράκης, στο Δέλτα Νέστου και Έβρου. Η έρευνα σε συγκεντρώσεις από τα λεγόμενα προσχωματικά κοιτάσματα βαρέων ορυκτών φανέρωσε την ύπαρξη του φυσικού ραδιενεργού μετάλλου Θώριου που μπορεί να αντικαταστήσει το ουράνιο στους πυρηνικούς αντιδραστήρες για παραγωγή νετρονίων που συντηρούν την αλυσιδωτή αντίδραση.

Εντοπίστηκαν ακόμη τα ορυκτά Αλλανίτης, Μοναζίτης και Ξενότιμο από τα οποία εξάγονται χημικά στοιχεία που ανήκουν στις σπάνιες γαίες, όπως το Σαμάριο.

Όπως πληροφορείται το Capital.gr, η περιεκτικότητα των κοιτασμάτων καθιστά ενθαρρυντική την αξιοποίησή τους. Ωστόσο, απαιτείται ακόμη δρόμος προκειμένου να διαπιστωθεί εάν αυτή θα μπορούσε να είναι οικονομικά βιώσιμη.

Πήραν λεφτά ευρωπαϊκού προγράμματος
eurare
Ωστόσο, με το ΙΓΜΕ να χρεοκοπεί και την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα, ο φάκελος των σπάνιων γαιών αναμένεται να παραμείνει, επί μακρόν, στο συρτάρι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μάρτιος ήταν ένας από τους πολλούς, κατά σειρά, μήνες που το ΙΓΜΕ δεν ήταν σε θέση να καλύψει τις υποχρεώσεις (μισθοδοσία, ασφαλιστικές εισφορές, φόροι) του.

Γι’ αυτό το δ.σ. του ΙΓΜΕ ενέκρινε την μεταφορά ποσού 120.000 ευρώ από τo ανταγωνιστικό έργο Eurare, ενώ για να καλύψει τις υποχρεώσεις του περασμένου Δεκεμβρίου πήρε χρήματα τόσο από το Eurare όσο και από τον αποθεματικό λογαριασμό ευρωπαϊκών έργων (βλ. σχετική απόφαση).

Το Eurare είναι ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και αποσκοπεί στην ανακάλυψη πιθανών κοιτασμάτων σπάνιων γαιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση με στόχο την απρόσκοπτη προσφορά των απαραίτητων για την αυτοκινητοβιομηχανία, τις ηλεκτρονικές συσκευές και τη χημική βιομηχανία χημικών στοιχείων.

Στο πρόγραμμα, με προϋπολογισμό που ξεπερνά τα 13,8 εκατ. ευρώ, ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 2013, ολοκληρώνεται το 2018. Σε αυτό συμμετέχουν πολυεθνικοί κολοσσοί, όπως η Nokia, η Neorem magnets, η Siemens και η Vestas Wind Systems, ενώ στους εταίρους από την Ελλάδα ανήκουν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και η Αλουμίνιο της Ελλάδας.

Όλα αυτά είναι «ψιλά γράμματα» τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τον κρατικό φορέα που αναφέρει στις σχετικές αποφάσεις πώς «τα χρήματα θα επιστραφούν στους δικαιούχους μόλις εκταμιευθεί η δόση της επιχορήγησης που θα λάβει το ΙΓΜΕ».

Βέβαια, οι τραπεζικοί λογαριασμοί του ΙΓΜΕ έχουν μπλοκαριστεί, ενώ η διοίκησή του έχει παραιτηθεί.

Οι κατασχέσεις

Είναι άγνωστο εάν θα σταματήσει να ξηλώνεται το πουλόβερ του ΙΓΜΕ, το οποίο βρίσκεται αντιμέτωπο με σειρά τελεσίδικων δικαστικών αποφάσεων πρώην εργαζομένων / συνταξιούχων που προβλέπουν την κατάσχεση από τις τράπεζες των χρηματικών διαθεσίμων του οργανισμού.

Ο λόγος; 

Ένα ομαδικό συμβόλαιο υγείας, εν είδει ιδιωτικού «εφάπαξ”, που το ΙΓΜΕ έχει πραγματοποιήσει με την Εθνική Ασφαλιστική.

Όπως είχε αναφέρει το 2013, ο τότε πρόεδρος του μετονομασθέντος ΙΓΜΕ σε Εθνικό Κέντρο Βιώσιμης και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΒΑΑ) Βασίλης Κωστόπουλος, το συμβόλαιο με την Εθνική Ασφαλιστική υπογράφηκε το 1989 και αφορά ένα πρόσθετο εφάπαξ για τους εργαζομένους, το οποίο δημιούργησε πρόσθετη δημόσια δαπάνη 50 εκατ. ευρώ χωρίς να υπάρχει σχετική νομοθετική ρύθμιση. Μάλιστα, υπήρχε όρος στο συμβόλαιο ο οποίος όριζε ότι οποιαδήποτε τροποποίησή του πρέπει να εγκριθεί από το συνδικάτο των εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστές του ΙΓΜΕ υποστηρίζουν ότι όλα έγιναν μέσω συλλογικών συμβάσεων και διαιτητικών αποφάσεων και οι τροποποιήσεις έγιναν εν γνώσει της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Κατά τους ίδιους, δεν πρόκειται για συμβόλαιο συνταξιοδότησης, αλλά για παροχή αντί αυξήσεων από τις οποίες παραιτήθηκαν οι εργαζόμενοι του ΙΓΜΕ.

Πάντως, φέρεται να είχε προβλεφθεί ότι το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου θα καλύπτει τμήμα των ασφαλίστρων. Ωστόσο, ορισμένες από τις διοικήσεις του ΙΓΜΕ που ήγειραν ζητήματα νομιμότητας δεν κατέβαλαν τα ασφάλιστρα. Και κάπως έτσι, η αντιπαράθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια, με τους συνταξιούχους του ΙΓΜΕ που δικαιώνονται να αυξάνονται, γεγονός που ανοίγει το δρόμο για αντίστοιχες αποφάσεις.
ektakti epixorigisi
Μάλιστα, τον Ιούνιο του 2016, το ΙΓΜΕ (αποφ.34/7/8-6/2016) ζήτησε έκτακτη επιχορήγηση 2,4 εκατ. ευρώ λόγω δικαστικών δαπανών!

Και δεν προκαλεί έκπληξη ότι τους τελευταίους μήνες, μία από τις πιο βασικές δραστηριότητες της παραιτηθείσας διοίκησης του ΙΓΜΕ είναι η ανάθεση σε εξωτερικούς δικηγόρους του χειρισμού των σχετικών υποθέσεων.

Για την ιστορία σημειώνεται ότι τέλη 2011, ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας χαρακτήριζε εγκληματική τη διάλυση του ΙΓΜΕ, το οποίο, σήμερα, εμφανίζει ολοένα και περισσότερα συμπτώματα χρεοκοπίας.

http://www.capital.gr/

Αρέσει σε %d bloggers: