Archive

Archive for 19/05/2017

«Υποψηφιότητα Λιλλήκα: Ο πρόεδρος της Συμμαχίας Πολιτών θα πρέπει να το ξανασκεφθεί.»

19/05/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Νικόλας Παπαδόπουλος και Γιώργος Λιλλήκας είναι οι δύο πρώτοι που εξήγγειλαν υποψηφιότητα για τις Προεδρικές εκλογές. ΚΥΠΕ/Κάτια Χριστοδούλου

Του Στράτου Παναγίδη
Στηρίξαμε τον Γιώργο Λιλλήκα στις προεδρικές εκλογές του 2013. Συνταχθήκαμε μαζί του στην ίδρυση της Συμμαχίας Πολιτών. Πορευτήκαμε μ’ αυτόν στις βουλευτικές και δημοτικές αναμετρήσεις του 2016.

Γιατί, λοιπόν, να αρνηθούμε τώρα τη θωράκιση της υποψηφιότητάς του; Για τον λόγο ότι αυτή αντιστρατεύεται τον στόχο που υποτίθεται ότι υπηρετεί: Την απομάκρυνση από τη διακυβέρνηση των τελευταίων 10 χρόνων και τη χάραξη μιας νέας πορείας στο Κυπριακό. Αυτονόητο συμπέρασμα που διαπιστώνει όποιος δεν έχει πάρει διαζύγιο από τη λογική.

Τα κόμματα, πέραν του ΔΗΣΑΚΕΛ, έχουν ενδυναμωθεί στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. Τα ποσοστά τους αθροιζόμενα υπερβαίνουν αυτά του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Αυτό αποτελεί μια ισχυρή –όχι απόλυτη– ένδειξη για επιτυχία στις Προεδρικές ενός υποψηφίου από τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου. Με δύο υποψηφίους, όμως, η πιθανότητα αυτή μειώνεται.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι για την εξέλιξη των δύο υποψηφιοτήτων του ενδιάμεσου χώρου η ευθύνη πρέπει να επιμεριστεί μεταξύ των δύο υποψηφίων. Αυτό είναι σωστό. Αλλά πόσο μερίδιο ευθύνης μπορεί να έχει ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ που ήδη στηρίζεται από 3 κόμματα με αθροιστικό εκλογικό εκτόπισμα 26% και πόσο ο πρόεδρος της Συμμαχίας με 6%; Όσο και αν τα κόμματα δεν ασκούν τη μεγάλη επιρροή που είχαν πριν 20 χρόνια, ο ρόλος τους δεν μπορεί να εκμηδενιστεί. Αντικειμενικά, ο επιμερισμός βαραίνει αρνητικά τον Γιώργο Λιλλήκα. Υποκειμενικά, ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει.

Προβάλλονται, ακόμη, οι διαφορές πολιτικής με το ΔΗΚΟ αλλά και οι αμαρτίες του ως αναγκαιότητα για την αυτόνομη κάθοδο του Γιώργου Λιλλήκα. Και διαφορές με το ΔΗΚΟ υπάρχουν, και ουκ ολίγες αμαρτίες έχει το κόμμα αυτό. Το ίδιο ισχύει και για την ΕΔΕΚ και την Αλληλεγγύη (αλλά και τους Οικολόγους, αν, όπως διαφαίνεται, τελικά θα στηρίξουν Νικόλα Παπαδόπουλο). Αν αυτά δεν ίσχυαν, δεν θα εντασσόμασταν στη Συμμαχία Πολιτών. Έχουμε, όμως, προεδρικές, και όχι βουλευτικές εκλογές. Όπου πρέπει να γίνεται ιεράρχηση στόχων με τον μέγιστο, που είναι το Κυπριακό, να τίθεται ψηλά, και όχι το αντίθετο.

Ας μην ξεχνούμε ότι ο ίδιος ο Γιώργος Λιλλήκας είχε κάνει ανοικτή πρόταση όχι μόνο για συνεργασία αλλά ακόμη και για συγχώνευση με ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ. Τόσο, μάλιστα, διακαής φαινόταν η επιθυμία να διευκολυνθεί η διαδικασία, ώστε ο ίδιος είχε προσφερθεί να μην είναι επικεφαλής του νέου σχήματος. Αν το χάσμα ήταν τόσο μεγάλο, γιατί προωθείτο η συγχώνευση;

Τις αντιφάσεις αυτές θα τις βρίσκει συνεχώς μπροστά της η υποψηφιότητα Γιώργου Λιλλήκα. Και όσο περισσότερο προβάλλονται οι διαφορές σε οικονομία κ.ά., τόσο πιο αναξιόπιστο θα είναι το επιχείρημα.

Απαραίτητες είναι, εν τέλει, οι εκτιμήσεις για τις δύο υποψηφιότητες. Όσοι πολίτες θέτουν ως κυρίαρχη επιδίωξη την αλλαγή στο Κυπριακό θα υποχρεωθούν να επιλέξουν τη μία υποψηφιότητα προκειμένου να της αυξήσουν την πιθανότητα επιτυχίας. Με εφαλτήριο το κομματικό 26%, η υποψηφιότητα του προέδρου του ΔΗΚΟ δεν μπορεί να παρά να ελκύσει το μεγαλύτερο μερίδιο της αρχικής υποστήριξης. Από εκεί και πέρα η λογική της χαμένης ψήφου θα προσδώσει δυναμική στην υποψηφιότητα αυτή. Και θα μειώνει τα ποσοστά του Γιώργου Λιλλήκα.

Για όλους αυτούς τους λόγους, ο Γιώργος Λιλλήκας θα πρέπει να ξανασκεφθεί την υποψηφιότητά του. Για το καλό του τόπου και της αξιοπιστίας του ιδίου.

*Μέλος Πολιτικής Συγκλήτου Συμμαχίας Πολιτών

http://www.apopseis.com/

Κατηγορίες:Κύπρος / κυπριακό

«Ταυτοποιήθηκαν και επιστρέφουν στη Λέσβο λείψανα αγνοούμενου της κυπριακής τραγωδίας.»

19/05/2017 1 Σχολιο

 

«>

Εικόνα από το ανθρωπολογικό εργαστήριο ταυτοποίησης των λειψάνων στην Κύπρο (φωτ.: ΚΥΠΕ)

Επιστρέφουν στην πατρίδα του, τα Παράκοιλα της Λέσβου, τα λείψανα του στρατιώτη Γιώργου Ζερβομανώλη, ο οποίος θεωρείτο αγνοούμενος εδώ και 43 χρόνια, από τη μάχη στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στις 16 Αυγούστου 1974.
Το 1974, ο 21χρονος Γ. Ζερβομανώλης, παιδί οικογένειας ψαράδων-Μικρασιατών προσφύγων, όπως αποδείχθηκε, σκοτώθηκε αμυνόμενος κατά τη διαδικασία απαγκίστρωσης των υπερασπιστών του στρατοπέδου από το ύψωμα Α στα περίχωρα της Λευκωσίας.
Ετάφη από τους Τούρκους εισβολείς σε ομαδικό τάφο, που βρέθηκε 1.200 μέτρα βόρεια του στρατοπέδου, δίπλα από ένα ρυάκι μαζί με άλλα 11 άτομα. Αυτός ο τάφος ανασκάφτηκε, ενώ 10 από τους 12 θαμμένους εκεί ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DNA.
Όπως έγινε γνωστό, την Παρασκευή 26 Μαΐου τα λείψανα θα μεταφερθούν στην Αθήνα, στο ΓΕΣ, ενώ τη Δευτέρα 29 Μαΐου, με ειδική τελετή, θα μεταφερθούν από την Αθήνα στη Λέσβο και θα ταφούν στο νεκροταφείο της γενέτειράς του.
Το τελευταίο του γράμμα
Στο τελευταίο γράμμα προς τους γονείς και τα αδέλφια του, το οποίο ελήφθη μετά την εξαφάνιση και το θάνατό του, που στάλθηκε από την Κύπρο στις 9 Αυγούστου 1974, στο «διάλειμμα» των εχθροπραξιών μεταξύ «Αττίλα 1» και «Αττίλα 2», ο Γιώργος Ζερβομανώλης έγραφε: «Πολυαγαπημένοι μου και αξέχαστοι γονείς, πολυαγαπημένη μου αδελφούλα. Ο πόλεμος έχει τελειώσει πια εδώ και έχουν ησυχάσει τα πράγματα και γι’ αυτό δεν θέλω να στεναχωριέστε καθόλου για μένα, αλλά να κοιτάτε τον εαυτό σας και να περνάτε καλά.

(Φωτ.: lesvosnews.net)
»Το ξέρω πόση λαχτάρα πήρατε με τα επεισόδια που έγιναν, αλλά τι να κάνουμε ήταν γραφτό μας και αυτό. Το ευχάριστο είναι ότι ζω και αυτό φτάνει. Τα άλλα θα περάσουν και θα τα ξεχάσουμε, αν και είναι δύσκολο για μένα να ξεχάσω αυτές τις δραματικές ημέρες μέσα στο καυτό βόλι που έπεφτε και τους συναδέλφους μου που σκοτώθηκαν. Κάθομαι και σκέφτομαι τη μητέρα τους, την πίκρα που θα πήραν όταν έμαθαν για τον σκοτωμό των παιδιών τους. Τι κάνει ο πατέρας μου, πηγαίνει στη θάλασσα, βγάζει καμιά σαρδέλα; Δώστε χαιρετισμούς σε όλη τη γειτονιά…».
Μετά το γράμμα, ο Γ. Ζερβομανώλης επικοινώνησε μόνο μία φορά με την οικογένειά του, στέλνοντας ένα τηλεγράφημα στα γραφεία της κοινότητας του χωριού του, παραμονές του Δεκαπενταύγουστου του 1974.
Οι γονείς του δεν ζουν πια, ενώ η αδελφή του, Κατίνα Ζερβομανώλη-Φαντζίκη, η οποία ζει στα Παράκοιλα και έχει δώσει στον γιο της το όνομα του αδελφού της, ανέφερε σήμερα στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Δεν περιμέναμε τόσα χρόνια μετά ότι ο Γιώργος θα ζούσε. Αλλά 43 χρόνια τώρα, ούτε οι γονείς μας, ούτε κι εγώ του κάναμε μνημόσυνο… Δεν είχαμε, όμως, άλλες ελπίδες ότι θα ήταν ζωντανός… Ελπίζαμε μόνο πως θα βρεθούν τα λείψανά του και θα τα μεταφέρουμε εδώ, στο χωριό μας, να αναπαυθεί για πάντα. Να ξεκουραστεί η ψυχή του εδώ, στο χωριό μας, να ξεκουραστεί και η ψυχή των γονιών μας που έφυγαν με την αγωνία και το γιατί για τον Γιώργο».
Εκτός από το, Γ. Ζερβομανώλη, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο είχαν εξαφανιστεί και άλλοι δύο Λέσβιοι. Ο 22χρονος Ασημάκης Μπουρέκας από τη Μόρια, του οποίου τα λείψανα ταυτοποιήθηκαν και μεταφέρθηκαν στο χωριό του το 2001. Στη μνήμη του έχει στηθεί προτομή στην πλατεία, στην είσοδο του χωριού. Ο Ασημάκης Μπουρέκας, όπως αποδείχθηκε, σκοτώθηκε και αυτός κατά τη διαδικασία απαγκίστρωσης των υπερασπιστών του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στα περίχωρα της Λευκωσίας, στις 16 Αυγούστου 1974. Την ίδια ημερομηνία είχε εξαφανιστεί και ο λοχίας Πατσανάς Κώστας, από τον Γαβαθά της Λέσβου, ο οποίος ακόμα και σήμερα φέρεται ως αγνοούμενος.
Αρέσει σε %d bloggers: