Αρχείο

Archive for 27/05/2018

ΤΕΤΑΡΤΗ 6 Ιουνίου 2018: Αφετηρία για το ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ της Μακεδονίας

27/05/2018 2 Σχόλια

Φωτογραφία του χρήστη Επιτροπή Αγώνα για την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Στις 6 Ιουνίου, ημέρα ΤΕΤΑΡΤΗ, ώρα 17.30, θα πραγματοποιηθούν συλλαλητήρια για την μοναδική ελληνικότητα της Μακεδονίας, σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Διοργανωτής αυτών των συλλαλητηρίων σε συντονισμό με τοπικούς μαζικούς και θεσμικούς φορείς είναι η «Επιτροπή Αγώνα για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας»‘

(  https://www.facebook.com/events/369557080203235/?acontext=%7B%22action_history%22%3A%22[%7B%5C%22surface%5C%22%3A%5C%22page%5C%22%2C%5C%22mechanism%5C%22%3A%5C%22page_upcoming_events_card%5C%22%2C%5C%22extra_data%5C%22%3A[]%7D]%22%2C%22has_source%22%3Atrue%7D)

Τα συλλαλητήρια αυτά θα είναι ογκώδη, ειρηνικά, ακομμάτιστα, όπως και αυτά στην Θεσσαλονίκη στις 21/1/2018 και το ιστορικής μαζικότητας (πάνω από 800.000 Έλληνες πολίτες) στην Αθήνα στις 4/2/2018.

Τα συλλαλητήρια για την ελληνικότητα της Μακεδονίας έχουν νόημα ως δηλωτικά της λαϊκής βούλησης και έχουν έναν πολιτικό σκοπό: να γίνει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, έγκρισης ή απόρριψης της όποιας κυβερνητικής απόφασης. Δεδομένου μάλιστα πως στα Σκόπια θα γίνει οπωσδήποτε αντίστοιχα σχετικό δημοψήφισμα, η ελληνική κυβέρνηση νομιμοφανώς και πειστικά, δε θα μπορέσει να το αποτρέψει. Προφανώς και όλα θα εξαρτηθούν από τον όγκο και τον πολιτικό χαρακτήρα των συλλαλητηρίων αυτών. Πρέπει δηλαδή να είναι ογκωδέστατα και ακομμάτιστα, ειρηνικά. Ώστε να μη υπάρξουν οιαδήποτε προσχήματα για την κυβερνητική πλευρά ούτε για το σύνολο των κοινοβουλευτικών κομμάτων αλλά ούτε και για τους πάτρωνές τους. Ενώ στην περίπτωση άσκησης αστυνομικής βίας να είναι σε θέση να την αποτρέψουν και να την αντιμετωπίσουν, κυρίως πολιτικά.

Όμως η τρέχουσα πολιτική συγκυρία είναι ιδιαίτερα οξυμένη, η κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένη στις δημαγωγίες της περί λήξης των μνημονίων, η αντιπολίτευση σε παρόμοια μνημονιακή ή οικονομιστική αντιπαράθεση, οι πιέσεις από την συσσώρευση λαθρομεταναστών και η αναγκαστική αδυναμία διαχείρισής τους καταλήγουν ακόμη και σε θανατηφόρες φυλετικές συμπλοκές ενώ η συσχετιζόμενη εγκληματικότητα εκτοξεύεται. Έτσι, προβάλλει ως μοναδική διέξοδος η έκτακτη προσφυγή σε εκλογές. Τις οποίες επειδή ο πυρήνας Τσίπρα-Παππά-Δραγασάκη-Βούτση της κυβέρνησης θέλουν έκδηλα να αποφύγουν δεν έχουν και πολλές εκδοχές παρά να καταφύγουν σε κάποιες προβοκάτσιες για άλλοθι της δικτατορικής-απολυταρχικής-αντιλαϊκής και αντεθνικής άσκησης εξουσίας τους. Τύπου Μπουτάρη, μαζικών βιαίων επεισοδίων ή με βοήθεια εξωτερικών παραγόντων ή γεγονότων.

Γίνεται λοιπόν επιτακτική η ανάγκη σχηματισμού της ευρύτερης δυνατής πολιτικής συνεργασίας και συντονισμού των πατριωτικών δυνάμεων -που δε μπορεί παρά να είναι δημοκρατικές- μακριά κι έξω από ιδεοληψίες, εγωισμούς και προκαταλήψεις.

Πλησιάζει η ώρα που θα δείξουν όλοι το ποιόν και τις βλέψεις τους. Με μοναδικό κριτή τους τον λαό και τελικό την Ιστορία.

Νίκος Καραβαζάκης

 

Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Κυβερνητικά και αντιπολιτευόμενα κανάλια.»

27/05/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Σώτη Τριανταφύλλου

Όταν ο κόσμος που περιγράφουν τα κυβερνητικά κανάλια διαφέρει τόσο ριζικά από τον κόσμο που περιγράφουν τα ΜΜΕ της αντιπολίτευσης, η αλήθεια δεν είναι, όπως συνηθίζουμε να λέμε, «κάπου στη μέση». Η αλήθεια δεν είναι πουθενά. Όπως συνήθως, αντιγράφουμε τα χειρότερα παραδείγματα: τα ιδιωτικά κανάλια, που ιδρύθηκαν χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις –παλιά ιστορία αυτή, την έχουμε ξεχάσει– αντέγραψαν στην αρχή το κιτς της RAΙ και στη συνέχεια, καθώς η παγκοσμιοποίηση εξελισσόταν, τα πιο δύσοσμα κατακάθια της αμερικανικής τηλεόρασης. Έχουμε μείνει πίσω όπως σε όλα: παντού η τηλεόραση έχει απογειωθεί καλλιτεχνικά· τα reality shows απευθύνονται πια μόνο σε υπέργηρους, αναλφάβητους και λούμπεν· δεν συνιστούν το κύριο σώμα των τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το ζήτημα ωστόσο δεν είναι μόνο αισθητικό μιας και ποτέ δεν είναι «μόνο» αισθητικό: σήμερα, τα ιδιωτικά κανάλια –ως προέκταση και προϊόν μίμησης των ηλεκτρονικών μέσων– απαντούν στα κρατικά με τη θεαματικότερη μεροληψία όλων των εποχών· δεν μεταδίδουν ειδήσεις· μεταδίδουν γνώμες, σχόλια και κουτσομπολιά τα οποία εκφέρονται με σπουδαιοφάνεια και εντάσσονται στα δελτία ειδήσεων.

Πώς τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ προσδοκούν να επηρεάσουν ανθρώπους που δεν συμφωνούν a priori μαζί τους; Κανείς δεν πείθεται με ειρωνείες και ξεκατινιάσματα

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πολλοί από μας το επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά, συνετέλεσε στην κακιστοκρατία σε όλους τους τομείς· και ανέδειξε για μια ακόμα φορά τον αδιόρθωτο Νεοέλληνα. Δημοσιογράφος πλέον μπορεί να γίνει ο κάθε αγράμματος, ο κάθε αήθης, ο κάθε ξεπουλημένος σε κομματικά και οικονομικά συμφέροντα – όχι, δεν ήταν πάντοτε έτσι· ούτε τα αντιπολιτευόμενα τηλεοπτικά κανάλια ήταν in-your-face φερέφωνα των αντιπολιτευόμενων κομμάτων. Εδώ έχουμε συμπυκνωμένη εικόνα media bias: ρεπορτάζ όπου υποτιμώνται ή υπερτονίζονται ειδήσεις (συχνά με σκανδαλώδη τρόπο, χωρίς ίχνος διακριτικότητας: δεν χρειάζονται πια προσχήματα)· ειδήσεις όπου ο σχολιασμός του παρουσιαστή βαραίνει απείρως περισσότερο από τα γεγονότα που περιγράφει· διαρκής επανάληψη ιδεών και προσλήψεων που θεωρούνται mainstream (να μην αιφνιδιάσουμε το κοινό μας, να μην ταράξουμε την comfort zone)· λαϊκισμός της ίδιας ακριβώς ποιότητας και έντασης με εκείνον της κυβέρνησης· κιτρινισμός. Όλα τούτα συμβαίνουν με γλαφυρή και ευτελή γλώσσα, με πλήθος κλισέ, υπερβολών, μεταφορών, παρομοιώσεων, γραμματικών σφαλμάτων και συντακτικών βαρβαροτήτων: δεν είναι λίγοι οι δημοσιογράφοι που ποζάρουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων αραδιάζοντας κοινοτοπίες. Η κυβέρνηση πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες –για να το θέσουμε ηπίως– αλλά, επειδή εμείς οι Νεοέλληνες είμαστε το τέρας που είμαστε, το ίδιο κάνει και η μιντιακή της αντιπολίτευση.

Αν ένας Ευρωπαίος παρακολουθήσει τη Fox News στις ΗΠΑ θα εκπλαγεί από την αμετροέπεια, τη χονδροειδή αγένεια, τον φανατισμό και την προφανή ψευδολογία εναντίον των liberals: η Fox News βγάζει αφρούς· κι αν ίσχυαν στην Αμερική οι ευρωπαϊκοί νόμοι περιορισμού της ελευθερίας του λόγου, θα τους καταπατούσε όλους. Νομίζω όμως ότι ένας Έλληνας, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες εμπειρίες μας, δεν θα εντυπωσιαζόταν: έχουμε συνηθίσει σε περιβάλλον προπαγάνδας· το ρεπορτάζ συγχέεται εδώ και πολλά χρόνια με το opinion making, με την αρθρογραφία γνώμης που αποτελεί μια εντελώς διαφορετική επαγγελματική λειτουργία και έχει διαφορετικές αξιώσεις.

Καθώς περνάει ο καιρός, η ποιότητα φθείρεται σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους· όταν η παιδεία καταρρέει, ακολουθεί η κατάρρευση όλων. Η δημοσιογραφία είναι το άριστο παράδειγμα του πώς η αγραμματοσύνη μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνη, ιδιαίτερα σε χώρες χωρίς ιστορικές δημοσιογραφικές σχολές, χωρίς ισχυρούς θεσμούς επαλήθευσης, χωρίς watchdog groups που να επαγρυπνούν έναντι της παραπληροφόρησης και να αποκαλύπτουν τα ψέματα, τις παραπλανητικές υπερβολές, τις συκοφαντίες, τις διαστρεβλώσεις. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ηθικής φύσεως, δηλαδή το ότι η αντιπολίτευση πρέπει να είναι σοβαρή, δίκαιη, ισορροπημένη· το πρόβλημα είναι επίσης η αναποτελεσματικότητα: πώς τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ προσδοκούν να επηρεάσουν ανθρώπους που δεν συμφωνούν a priori μαζί τους; Κανείς δεν πείθεται με ειρωνείες και ξεκατινιάσματα – απόδειξη τα κυβερνητικά κανάλια που απευθύνονται στους yesmen του ΣΥΡΙΖΑ και κολακεύουν το ΚΚΕ και τα αριστερά γκρουπούσκουλα· κανείς άλλος δεν τα εμπιστεύεται.

Δεν πρόκειται μόνο για τον συνηθισμένο διχασμό, πρόκειται για δημοσιογραφική malpractice· για κατάχρηση εξουσίας, για ιδεολογικό, πολιτικό και αισθητικό χειρισμό του κοινού. Όταν στα πάνελ των δήθεν συζητήσεων καλούνται να συμμετέχουν διάφορα νούμερα των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ίσως για να εκτεθούν ακόμα περισσότερο, αυτό που τελικά συμβαίνει δεν είναι η έκθεση των γελοίων, αλλά η πτώση της ποιότητας της εκπομπής. Ουδείς βγαίνει κερδισμένος όταν συναναστρέφεται ημίτρελους· εκτός από τους ίδιους τους ημίτρελους. Εξάλλου, χωρίς ακρίβεια και δικαιοσύνη, κανείς δεν είναι αξιόπιστος. Αν και η αντιπολιτευτική δράση έναντι μιας κυβέρνησης σαν τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν εγείρει, εκ των πραγμάτων, υψηλές απαιτήσεις, η σοβαρότητα, η απόσταση, μια προσπάθεια για αντικειμενικότητα είναι εκ των ων ουκ άνευ. Αν η αντιπολίτευση επιδιώκει να μας απαλλάξει από τη χυδαιότητα, προφανώς δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί χυδαία μέσα.

http://www.athensvoice.gr/politics/445096_kyvernitika-kai-antipoliteyomena-kanalia

 

«Διαθλάσεις της εξέγερσης του Ίλιντεν στην Κύπρο το 1903»

27/05/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Του Πέτρου Παπαπολυβίου

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε κατά πόσο συζητείται σοβαρά μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και ΠΓΔΜ η ονομασία της «Μακεδονίας του Ίλιντεν» για το γειτονικό με την Ελλάδα κράτος της Βαλκανικής, όμως η σχετική ειδησεογραφία, μας θύμισε τον απόηχο της εξέγερσης του Ίλιντεν του 1903 στην Κύπρο. (Είχαμε γράψει σχετικά σε ένα από τα πρώτα μας βιβλία, το «Σπινθήρ γλυκυτάτων ελπίδων: Ο απόηχος του Μακεδονικού Αγώνα στην Κύπρο», Λευκωσία: Αιγαίον 1996.) 

Οι κυπριακές εφημερίδες παρουσίασαν τα πρώτα τηλεγραφήματα από την εξέγερση στη Μακεδονία, που κορυφώθηκε στις 20 Ιουλίου 1903, μέρα του Προφήτη Ηλία, στα φύλλα των τελευταίων ημερών του Ιουλίου και τις πρώτες μέρες του Αυγούστου. Οι τίτλοι είναι ενδεικτικοί: «Το βουλγαρικόν κίνημα εν Μακεδονία», «Τα βουλγαρικά όργια εν Μακεδονία», «Η καταστροφή του Κρουσόβου», κ.ο.κ. Ως προς τον απόηχό τους στο νησί μας, διαβάζουμε στο ανυπόγραφο άρθρο (πιθανότατα του Μενέλαου Φραγκούδη) με τίτλο «Η κατάστασις εν Μακεδονία» της εφημερίδας «Αλήθεια» της Λεμεσού (8 Αυγούστου 1903):

«Αι διά του χθεσινού ταχυδρομείου κομισθείσαι ειδήσεις παριστώσι δυστυχώς ως κρισιμωτάτην την εν Μακεδονία κατάστασιν. Το επαναστατικόν των Βουλγάρων κίνημα προσλαμβάνει ολονέν ευρυτέρας διαστάσεις, οι δε αντάρται θρασυνθέντες εκ των χλιαρών μέχρι τούδε μέτρων της τουρκικής κυβερνήσεως, εισέρχονται εις πόλεις και χωρία της ελληνικωτάτης εκείνης χώρας, καίοντες, ατιμάζοντες και σφάζοντες Τούρκους αδιακρίτως και Έλληνας. Αυτή η Θεσσαλονίκη δεν θεωρείται πλέον ασφαλής. (…) μετ’ αληθούς δ’ αγωνίας παρακολουθούμεν οι Έλληνες την εκτύλιξιν των γεγονότων, άτινα διαδραματίζονται εν τη πολυπαθεί χώρα ”πούνε των Σλαύων όνειρο και των Ελλήνων αίμα”.»

Από τις αντιδράσεις με μαζική λαϊκή συμμετοχή ξεχωρίζουν δύο: Η πρώτη ήταν η διεξαγωγή εκκλησιαστικού μνημοσύνου «υπέρ των εν Μακεδονία πεσόντων» στο Όμοδος, με συρροή χιλιάδων λαού από τα γύρω χωριά, στις 14 Σεπτεμβρίου 1903, μέρα του Σταυρού και πανήγυρης για την κωμόπολη, όταν έγιναν και οι πρώτοι περιφερειακοί Αγροτικοί αθλητικοί Αγώνες. Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Αριστόδημος Κ. Πηλαβάκης, διευθυντής της Αστικής Σχολής Λεμεσού. Μεταφέρουμε τον επίλογο της είδησης: «Μετά τας σχετικάς μνημονεύσεις το πλήθος ανακράζει: “Αιωνία η μνήμη των υπέρ της πίστεως και της πατρίδος θανόντων εκ Μακεδονία αδελφών”»… Η επόμενη μεγάλη εκδήλωση ήταν στη Λεμεσό, στις 12 Δεκεμβρίου 1903, μια εσπερίδα από τη Λέσχη «Αθήναιον», με τα έσοδα υπέρ μακεδονικών συλλόγων της Αθήνας. Διατέθηκαν 160 εισιτήρια και το πρόγραμμα περιλάμβανε διάλεξη του νεαρού φιλόλογου και νομικού Σίμου Μενάρδου, μουσικό πρόγραμμα και απαγγελία του ποιήματος «Μακεδονία» του Μενέλαου Φραγκούδη από τον ίδιο, σε μια μίμηση του παλαμικού «Κύπρος» του 1901. Ο επίλογος της διάλεξης του Μενάρδου αναδεικνύει το ύφος της ρητορικής του πρώιμου κυπριακού αλυτρωτισμού, και ορισμένα βασικά του γνωρίσματα, όπως τη σύνδεση με το «αρχαίον κλέος» και την «υποχρέωση» της εθνικής αλληλεγγύης: «Η απόστασις της Κύπρου από του Κρουσόβου είναι βεβαίως μεγαλυτέρα της αποστάσεως της Μιλήτου από των Αθηνών. Αλλ’ η καρδία αγνοεί τας αποστάσεις. (…) Και όμως ήξιζε, Κύριοι, να υγρανθούν ολίγον χάριν της Μακεδονικής συμφοράς [της εξέγερσης του Ίλιντεν] οι οφθαλμοί μας. Ήθελα, το ομολογώ, να έβλεπα δάκρυ εις τα μάτια των νέων, όσοι θα κληθώσι να χύσωσι και αίμα χάριν της πατρόδος του Αλεξάνδρου, καθώς ηγωνίσθησαν οι πρόγονοί των παρά το πλευρόν του μεγάλου Μακεδόνος. Ήθελα να έβλεπα δάκρυα εις τα μάτια των κορών, όσαι μίαν ημέραν ως μητέρες, χάριν της Μακεδονικής γης θα δώσωσιν αδάκρυτοι την σπαρτιατικήν ασπίδα!» Κυπριακές διαθλάσεις της πολύχρωμης «μακεδονικής σαλάτας»…

ΥΓ 1. Οι αποτροπιαστικές εικόνες βαρβαρότητας από την επίθεση στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης προκαλούν οδύνη, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι έγιναν  σε μια εκδήλωση καταδίκης της ποντιακής γενοκτονίας. Πιο αποκρουστικό σύμπτωμα παραλογισμού θεωρούμε, ότι πλέον, σε ανάλογα περιστατικά, ένα μεγάλο τμήμα της νεοελληνικής κοινωνίας επικροτεί και δικαιολογεί (!), κι ένα άλλο τμήμα αποδοκιμάζει και διαμαρτύρεται. Εξαρτάται, εάν το θύμα λέγεται Χατζηδάκης, Κουμουτσάκος, Συρίγος, Μπουτάρης, αν είναι επιβαίνοντες σε «μπατσικό», ή εάν είχαν την ατυχία να εγκλωβιστούν στο κατάστημα της Μαρφίν στη Σταδίου…

ΥΓ 2. Η πρόσφατη απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου για την αποκαθήλωση του ονόματος «Μαρκίδειο» από το (Δημοτικό) Θέατρο της πόλης στρέφεται εναντίον της ιστορίας του Κτήματος και των κατοίκων του και προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη του Σωτηράκη Μαρκίδη, κορυφαίας φυσιογνωμίας της Πάφου στον 20ό αιώνα, μαζί με τον Χριστόδουλο Γαλατόπουλο και τον Λοΐζο Φιλίππου. Κύριε Δήμαρχε της Πάφου, προσβλέπουμε σε διόρθωση της αναίτιας απόφασης…

Πηγή: Φιλελεύθερος

https://www.apopseis.com/i-diathlasis-tis-exegersis-tou-ilinten-stin-kypro-to-1903/#more-9316

«ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ & ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΙΩΣΟΥΝ, ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΒΙΝΤΕΟ ΕΤ-1 25/5/2018»

27/05/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Αρέσει σε %d bloggers: