Αρχείο

Archive for 30/09/2019

«ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ»

30/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Συμπατριώτες, συμπατριώτισσες, Ελληνίδες και Έλληνες του Πόντου και της Κύπρου, εκ μέρους της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδος, σας απευθύνω εγκάρδιο χαιρετισμό.

Οι ιστορικές μας διαδρομές έχουν κοινή αναφορά στον τουρκικό ιμπεριαλισμό, στην καταστροφή του πολιτισμού μας, στις θανατώσεις χιλιάδων ανθρώπων, στην προσφυγοποίησή μας και τη γενοκτονία, δηλαδή, την προσπάθεια εξόντωσης και αφανισμού, με συστηματικό τρόπο μίας φυλής-πληθυσμιακής ομάδας από μία συγκεκριμένη περιοχή.

Με την γενοκτονία των Ποντίων αφανίστηκε από τις πατρογονικές του εστίες ένα ζωηρό κομμάτι του ελληνισμού που πάλευε για την επιβίωσή του για περίπου 3000 χρόνια.

Στις 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ, μετέπειτα Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων) αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα, προκειμένου να ξεκινήσει την δεύτερη φάση της εξόντωσης των Ελλήνων της βόρειας Μικράς Ασίας. Προσπάθησε επίσης να συντονίσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς, που είχε καταλάβει πριν από μερικές εβδομάδες την Σμύρνη.

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και την πτώση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, οι Πόντιοι έγιναν ένα κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά κατάφεραν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση, με συνέπεια πάντα να αποτελούν για του Οθωμανούς Τούρκους έναν «πονοκέφαλο» για την συγκεκριμένη περιοχή.

Από το 1908 οι νεότουρκοι έβαλαν στο στόχαστρό τους κυρίως τους χριστιανικούς πληθυσμούς προκειμένου μεγάλες εκτάσεις της Ανατολίας να εκτουρκιστούν. Μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή, περίπου 200.000 Πόντιοι είχαν χάσει την ζωή τους, ενώ σύμφωνα με άλλους ιστορικούς ο αριθμός μπορεί να ξεπερνά και τις 350.000!

Η μητέρα Ελλάδα με μία σημαντική καθυστέρηση αναγνώρισε τελικά την μαύρη αυτή στιγμή της Ιστορίας στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 με την Βουλή των Ελλήνων να ψηφίζει ομόφωνα για την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο ελληνισμός της Κύπρου, παρά το γεγονός ότι υποδουλώθηκε από διάφορους κατακτητές, Φράγκους, Ενετούς, Τούρκους και Άγγλους, ουδέποτε απώλεσε την ελληνικότητά του, την ορθόδοξη πίστη του και τη γλώσσα του.

Στις 20 Ιουλίου του 1974, μετά το προδοτικό πραξικόπημα, η ιμπεριαλιστική Τουρκία εισέβαλε παράνομα στην Κύπρο και έκτοτε κατέχει το 37% του εδάφους της κυπριακής δημοκρατίας. Ξεσπίτωσε και προσφυγοποίησε στην ίδια μας την πατρίδα 200.000 συμπατριώτες μας. Οι βάρβαροι εισβολείς σκότωσαν χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου, βίασαν, άφησαν εκατοντάδες αγνοούμενους, σύλησαν την πολιτιστική μας κληρονομιά και έσπειραν τη δυστυχία.

Σήμερα, ο όπου γης ελληνισμός οφείλει να γνωρίζει, να θυμάται και να μην ξεχνά, ότι η Τουρκία, απέναντι, όχι μόνο στον ελληνισμό, αλλά και απέναντι στους Αρμένιους και τώρα απέναντι στους Κούρδους, στους Σύριους και στους άλλους γειτονικούς της λαούς, ουδέποτε επέδειξε σεβασμό στις πανανθρώπινες αξίες, ουδέποτε σεβάστηκε τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ανθρώπινη ζωή, τον πολιτισμό, την ελευθερία, τη δημοκρατία, αλλά και τις διεθνείς συνθήκες που υπογράφει.

Δεν ξεχνούμε τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ποντίων και την παράνομη εισβολή στην Κύπρο!

Αρνούμαστε να αποδεχθούμε τις εγκληματικές ενέργειες της Τουρκίας, τους συνεχείς εκβιασμούς της , τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, του δικαίου της θάλασσας, την παρούσα τρίτη εισβολή στην Κυπριακή ΑΟΖ και τις στρατιωτικές απειλές και διεκδικήσεις της στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη.

Αντιστεκόμαστε στις απειλές της για επανάληψη της εισβολής του 1974, οι οποίες δεν πρόκειται να μας πτοήσουν, να μας καταβάλουν και να κάμψουν το ηθικό μας, ώστε να συρθούμε σε λύση , που θα εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας, τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου και φυσικά τον αφανισμό του ελληνισμού της Κύπρου.

Διεκδικούμε μια Κύπρο ελεύθερη από τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής και τους εποίκους, χωρίς εγγυήτριες δυνάμεις και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, δηλαδή, επιδιώκουμε μια λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη, προσαρμοσμένη στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Καλή λευτεριά.

Αθήνα, 28-9-2019

  Γιώργος Συλλούρης

                                                                    Πρόεδρος Ο.Κ.Ο.Ε

Από το 1974 προς το 2021.

30/09/2019 1 Σχολιο

 

Created with GIMP

Η κατάληξη της αναδιανεμητικής οικονομικής πολιτικής από το 1974, που ακολούθησαν όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα και εφήρμοσαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις, κατέληξαν στην χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας υπό το βάρος των αδύνατο να εξυπηρετηθούν εξωτερικών δανείων.

Ένα πρώτο ποιοτικό στοιχείο που ανέδειξε η πολιτική κρίση της χρεοκοπημένης Ελλάδας ήταν οι δύο Πρωθυπουργοί που στράφηκαν εναντίον της πατρίδας τους και του λαού τους, ο πρώτος διδάξας και εισαγωγέας των μνημονίων Γ. Α. Παπανδρέου (ΓΑΠ) και το παρακολούθημά του Α. Τσίπρας (με δική του παγκόσμια «πρωτιά», να καταπατήσει δημοψήφισμα που ο ίδιος προκήρυξε και μοναδικός εν Ελλάδι πολιτικός με ευθύνη εκατόμβης θυμάτων). Το δεύτερο ποιοτικό στοιχείο που ανεδείχθη ήταν η συγκρότηση συγκυβερνήσεων από έως τότε εχθρικών μεταξύ τους πολιτικών κομμάτων. Αυτή η νέα πολιτική ποιότητα οδήγησε στην διακυβέρνηση για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία και την Αριστερά η οποία ήσκησε με πρωτοφανή υποτέλεια και αταλάντευτα την απόλυτα λακεδική πολιτική των μνημονιακών-πτωχευτικών-νεοαποικιακών δεσμεύσεων και των ΝΑΤΟϊκών επιταγών. Υπάγοντας την δημόσια περιουσία σε εκατονταετή ενεχυρίαση, παραδίδοντας την ιστορική ελληνικότητα της Μακεδονίας και καταρρίπτοντας την φύλαξη των εθνικών συνόρων.

Έτσι σφραγίστηκαν και ενταφιάστηκαν αξεπέραστα, πολιτικά και ιστορικά, τόσο το μετεμφυλιοπολεμικό μίσος όσο και ο διχασμός Δεξιάς-Αριστεράς καθόσον ταυτίστηκαν όλες οι διχαστικές παρατάξεις πολιτικά και δουλικά ολοσχερώς με την πολιτική των Ξένων Δυνάμεων, που από συστάσεώς του παρεμβαίνουν και κανοναρχούν το νεοελληνικό κράτος. Η Αριστερά απεδείχθη εμπράκτως ως μια αποτυχημένη, συμπλεγματική Δεξιά. Με αυτόν τον τρόπο έκλεισε πλήρως ο κύκλος της «Μεταπολίτευσης».

Η κληρονομία όμως που άφησε αυτή στη νεοελληνική κοινωνία είναι αβάσταχτη: κατεχόμενη βόρεια Κύπρος, παράδοση της ελληνικότητας της Μακεδονίας, ενδοτισμός στην τουρκική επιθετικότητα, ακατάσχετη εισβολή λαθρομεταναστών, οικονομική εξάρτηση και υποτέλεια, κομματική φαυλότης-διαπλοκή και απαξίωση της πολιτικής, το σημαντικότερο δε όλων μια αποσυντεθειμένη παραγωγική βάση που αφοπλίζει το κράτος και αποδομεί την κοινωνία. Και βέβαια όλα αυτά ενταγμένα και προσαρτημένα στο διεθνές περιβάλλον που σπαράσσεται και αναδιατάσσεται από την ιστορική παγκόσμια πολιτική σύγκρουση μεταξύ παρασιτικού και παραγωγικού, εθνικού και υπερεθνικού Κεφαλαίου.

Σήμερα, χωρίς διχαστικά αίτια πολιτικού μίσους και πάθους, ανανήψαντες από τα ιδεοληπτικά συμπλέγματα και θέσφατα, θα μπορούσαμε να εκκαθαρίσουμε όλη αυτή την συσσωρευμένη κόπρο, χρεών και απειλών; Θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο 2021 με όρους νέου ξεκινήματος, σωτηρίου και απελευθερωτικού, ανοικοδόμησης της παραγωγής και της πολιτικής; Ίσως. Εν προκειμένω πάντως, η προσπάθεια αυτή όχι μόνον αξίζει αλλά και «είναι όλα τα λεφτά».

Η αρχαία κληρονομιά που εμπεριέχει και περικλείει η ΑΟΖ μας όπως και η Ιστορία μας είναι ο πλούτος μας και το μέλλον μας. Έχουμε τις βάσεις και τα προσόντα, ιδίως τη νηφαλιότητα, ώστε να τα καταφέρουμε.

Νίκος Καραβαζάκης

 

Αρέσει σε %d bloggers: