Αρχείο

Archive for the ‘ΑΟΖ’ Category

«Τερματικός σταθμός Vs East Med: Η εφικτή επιλογή έναντι της πολιτικής απόφασης.»

24/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το γεωτρύπανο Stena IceMax της Exxon Mobil. Photo via Exxon Mobil

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η επιλογή της  ExxonMobil  είναι πλέον ξεκάθαρη: Η προτεραιότητα της είναι η κατασκευή τερματικού σταθμού στην Κύπρο. Αυτό, βέβαια, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα της γεώτρησης, που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Με βάση τους υπολογισμούς της εταιρείας, ενδείξεις για το μέγεθος του κοιτάσματος αναμένεται να υπάρξουν στις αρχές του χρόνου. Ο  Αντιπρόεδρος της Exxon Mobil, Tristan Aspray,  σε δηλώσεις του έδωσε το στίγμα των προθέσεων του αμερικανικού κολοσσού.

Ενόψει του γεγονότος ότι προβάλλονται κι άλλες επιλογές, όπως είναι ο αγωγός East Med και ο αγωγός προς Αίγυπτο, ο κ. Aspray χωρίς να τις αποκλείει ποσώς την οποιαδήποτε άλλη όδευση, κατέστησε σαφές ότι «η προτίμησή μας [ExxonMobil] θα ήταν να φέρει το αέριο στην ξηρά στην Κύπρο, να χρησιμοποιήσει μέρος του φυσικού αερίου για να καλύψει την τοπική ζήτηση και στη συνέχεια να υγροποιηθεί σε μια μονάδα υγροποίησης – ένα εργοστάσιο ΥΦΑ – έτσι ώστε να μπορεί να εξαχθεί σε πλοία σε αγορές στην Ευρώπη και ενδεχομένως πέραν αυτού.»

Είναι προφανές πως η επιλογή αυτή, της κατασκευής δηλαδή τερματικού σταθμού,  θα καταστήσει την Κύπρο ενεργειακό κόμβο και θα δημιουργήσει νέες δυναμικές για τη χώρα μας. Ήταν, άλλωστε, η αρχική επιλογή, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά που τα πρώτα δείγματα από τις έρευνες δεν δικαιολογούσαν την κατασκευή.

  • Σημειώνεται συναφώς ότι η Κυπριακή Δημοκρατία σε ενδεχόμενες νέες ανακαλύψεις, είναι προετοιμασμένη, όπως αναφέρει η κυπριακή κυβέρνηση, να προχωρήσει στη δημιουργία Τερματικού Υγροποίησης στο Βασιλικό, για το οποίο έχουν ήδη γίνει οι απαραίτητοι χωροταξικοί σχεδιασμοί (5 τραίνα μέχρι 5 MTPA έκαστο)

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ οι ηγέτες των χωρών αυτών κατέληξαν στο κείμενο συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού «EastMed», που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο και από τεχνικής και οικονομικής πλευράς. Εάν θα προχωρήσει, τελικά, αυτό θα οφείλεται σε πολιτική απόφαση, που θα ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες.

Η πιο εύκολη οδός είναι αυτή της κατασκευής τερματικού στην Κύπρο. Ο  Αντιπρόεδρος του αμερικανικού κολοσσού εξέφρασε, πάντως,  την αισιοδοξία του για τις προοπτικές στο οικόπεδο 10, δεδομένων των πρόσφατων ανακαλύψεων στα κυπριακά ύδατα, όπως η Αφροδίτη και η Καλυψώ. Οι Αμερικανοί της ExxonMobil είναι, όμως, ξεκάθαρη σε σχέση με την προοπτική αυτή:

  • Ο κ. Aspray σημείωσε πως για να είναι ωστόσο οποιοδήποτε ανακάλυψη  εμπορικά βιώσιμη, θα χρειαστεί να υπάρξουν κοιτάσματα μεγάλου μεγέθους. Έσπευσε δε να επισημάνει  ότι δεν εξαρτάτε μόνο από την ποσότητα του αερίου που θα βρεθεί, αλλά και την ποιότητα του κοιτάσματος στην οποία βρίσκεται αυτό το αέριο.

Εν αναμονή, λοιπόν, των αποτελεσμάτων των γεωτρήσεων στο θαλασσοτεμάχιο 10, σενάρια μπορούν να γίνονται πολλά. Εκ των αποτελεσμάτων θα κριθούν τα επόμενα βήματα καθώς και οι επιλογές. Τους πρώτους μήνες του 2019 θα γίνουν κι άλλες γεωτρήσεις και από τις υπόλοιπες εταιρείες του δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχουν, ως γνωστό,  οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις της γαλλικής  TOTAL.

https://www.apopseis.com/termatikos-stathmos-vs-east-med-i-efikti-epilogi-enanti-tis-politikis-apofasis/#more-14934

Advertisements

Πώς βρέθηκαν ατρόμητοι πατριώτες στην ελλαδική κυβέρνηση;

23/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ δήλωσε πως αν οι Τούρκοι καταπατήσουν βραχονησίδα στο Αιγαίο αυτή θα ισοπεδωθεί από τον ελληνικό στρατό. Στην συνέχεια ο ΥΕΘΑ Π. Καμένος δήλωσε πως η Ελλάδα θα εξοντώσει την Τουρκία αν αυτή μας επιτεθεί.

Ερώτηση: Συνιστούν αυτές οι δηλώσεις, την ελλαδική κυβερνητική πολιτική απάντηση στην  τρέχουσα και επαυξανόμενη επιθετική ρητορεία της Τουρκίας; Εντάσσονται σε κάποια σχεδιασμένη ελλαδική στρατηγική ανάσχεσης της κλιμακούμενης τουρκικής επιθετικότητας;

Απάντηση: απίθανο το «Ναι», πιθανόν έως βέβαιον πως «κάποιον λάκκο έχει η («πατριωτική») φάβα».

Επειδή η ελλαδική κυβέρνηση μακράν απέχει του πατριωτισμού (τον οποίο ιδεοληπτικά ταυτίζει με τον εθνικισμό ενώ ασκεί ήδη από τις 5/7/2015 τον ακρότατο ραγιαδισμό).

Επειδή όπως έχει τελεσίδικα αποδείξει με την «Συμφωνία (δηλαδή την Προδοσία) των Πρεσπών» είναι λακές, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Γερμανίας.

Και, επειδή είναι αντικειμενικά ανούσιες οι τυμπανοκρουσίες για «ισοπεδώσεις» και «εξοντώσεις» λόγω αντικειμενικών στρατιωτικών και γεωπολιτικών δεδομένων.

Εύλογα εικάζεται πως η ελλαδική κυβέρνηση, δι’ αυτών των εκπροσώπων της, συμμετέχει σε επιχειρησιακές επιδιώξεις των πατρώνων της.

Ήτοι, να παγιδευθεί, φθοροποιώς, η Τουρκία και στο Αιγαίο και στην Συρία (μετά την αποχώρηση των Αμερικανών, σε έναν ανταρτοπόλεμο τύπου «Βιετνάμ» έναντι των Κούρδων).

Και, να απομονωθεί η Ρωσία στην Συρία αλλά και να αποκλειστεί η παρουσία και διέλευσή της στο Αιγαίο, εφόσον στην περίπτωση ελλαδοτουρκικής (ή ελληνοτουρκικής) συρράξεως στο Αιγαίο (ή στην Μεσόγειο), επιλαμβανόμενο το ΝΑΤΟ ως «ειρηνοποιός» και επιδιαιτητής, την μεν Ρωσία θα εξοστράκιζε την δε Τουρκία θα υπέτασσε, στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο, αυτήν των υδρογονανθράκων.

Οι ΣΥΡΝΕΛ, ίσως να ξεχνούν το 1909 και του Γουδή. Ίσως να αποβλέπουν ακόμη και σε αναβολή των βουλευτικών εκλογών ή απλά στην δημαγωγική-ψηφοθηρική επίκληση κάποιου κάλπικου πατριωτισμού. Μπορεί όμως να δρέψουν πράγματι Νέο Γουδή.

Όλα ή τίποτα για την κάλπη, μήπως; Αν όμως δεν υπάρχει «τίποτα» αλλά Γουδή;

Νίκος Καραβαζάκης

«Η Τουρκία και το Δίκαιο της Θάλασσας.»

17/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

Του Θεόδωρου Καρυώτη

ΑΟΖ,Τουρκία,Θεόδωρος,ΚαρυώτηςΗ Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε, στις 11 Δεκεμβρίου 2018, δύο κείμενα για τους ωκεανούς και τις θάλασσες,  που συνδέονται με την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ενώ οι ομιλητές υποστήριξαν ότι οι υγιείς, παραγωγικοί, ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες κατέχουν κεντρική θέση στην αειφόρο ανάπτυξη.

Στη ΓΣ μίλησαν εκπρόσωποι της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, του Μεξικού, του Κουβέιτ, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, του Μονακό, της Αργεντινής, του Καναδά, της Κολομβίας, του Τόγκο, της Ουκρανίας, της Αυστραλίας, του Βιετνάμ, της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καμερούν, του Ελ Σαλβαδόρ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση ομιλεί για λογαριασμό όλων των μελών της , δεν είχαν τη δυνατότητα να παρέμβουν ξεχωριστά , η Ελλάδα και η Κύπρος).
Το σχέδιο ψηφίσματος «Οι ωκεανοί και το Δίκαιο της Θάλασσας» (έγγραφο αριθ. A / 73 / L.35) – εγκρίθηκε με ψήφους 121 υπέρ, μία κατά (Τουρκία) και τρεις αποχές (Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ, Βενεζουέλα). Σε αυτό το ψήφισμα η Γενική Συνέλευση καλεί τα κράτη που δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα, να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Καλεί επίσης τα κράτη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τις διατάξεις της Σύμβασης.

Παραδόξως η Ελλάδα, για 36 χρόνια τώρα, αρνείται να εναρμονίσει την εθνική της νομοθεσία με τις διατάξεις της UNCLOS. Ελπίζω να μην περιμένουμε άλλα 36 χρόνια για να ανακηρύξουμε ΑΟΖ!
Μετά την έγκριση του σχεδίου, εκπρόσωποι χωρών που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας,  εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Μεταξύ αυτών ήταν και ο εκπρόσωπος της Τουρκίας , ο οποίος είχε ζητήσει την ψηφοφορία επί του σχεδίου «L.35» και, στη συνέχεια, ψήφισε εναντίον του. Η Γενική Συνέλευση, τόνισε, «δεν είναι καθολική ούτε έχει ενιαίο χαρακτήρα». Ο εκπρόσωπος της Βενεζουέλας – που απείχε από την ψηφοφορία – σημείωσε επίσης ότι η σύμβαση δεν απολαμβάνει καθολικής συμμετοχής και δεν πρέπει να θεωρείται το μόνο νομικό μέσο που διέπει ζητήματα των θαλασσών.
Πάντως, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, οι ομιλητές υποστήριξαν τον κεντρικό ρόλο των υγιών ωκεανών και των θαλασσών στην προώθηση  της ανάπτυξης και τους στόχους της Ατζέντας του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030. Αρκετές αντιπροσωπείες επιβεβαίωσαν ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας  αποτελεί το θεμελιώδες θεσμικό πλαίσιο όλων των δραστηριοτήτων στους ωκεανούς και τις θάλασσες.

Ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, του μικρού νησιού του Ειρηνικού, μιλώντας εκ μέρους των  αναπτυσσόμενων χωρών, υπογράμμισε ότι οι υγιείς, παραγωγικοί και ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες είναι κρίσιμοι για την εξάλειψη της φτώχειας, την πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτική τροφή, την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του οικοσυστήματος. «Υπάρχουν δύο δρόμοι για την ανάπτυξη», τόνισε . «Ο ένας περιλαμβάνει τα φυλλάδια. Ο άλλος αφορά στη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα. Μόνο ένας από αυτούς θα επιτύχει.»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της Ισλανδίας σημείωσε ότι με τα ψηφίσματα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαιώνει με συνέπεια τον καθολικό και ενοποιημένο χαρακτήρα της Συνέλευσης. Η αειφόρος διαχείριση των φυσικών πόρων είναι θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία μας», ανέφερε. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η διεθνής κοινότητα.

Τις ανησυχίες της σχετικά με τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα συμμερίζονται πολλά κράτη μέλη. Ορισμένες αντιπροσωπίες εξέφρασαν τη λύπη τους γιατί, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες, οι θάλασσες και οι ωκεανοί εξακολουθούν να απειλούνται από τη ρύπανση και την υπεραλίευση.

Ο παραπάνω χάρτης, που δείχνει την ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο, καθιστά σαφές ότι η Τουρκία διαθέτει μεν μια τεράστια ακτογραμμή,  αλλά δεν διαθέτει θάλασσα.

Έτσι, η Τουρκία αποφάσισε να διεκδικήσει από τους γείτονες της  μια μεγάλη έκταση της Ανατολικής Μεσογείου, που δεν της ανήκει.

Τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο θεωρούν πολύ πιθανή την  ύπαρξη μεγάλης ποσότητας φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί τις τελευταίες κινήσεις της Άγκυρας  με την εμφάνιση χαρτών που δείχνουν πως η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Λιβύη. Σίγουρα, αργότερα, θα ακολουθήσουν χάρτες που θα δείχνουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα και την Αλβανία!

Το λάθος που κάνουμε στην Ελλάδα είναι ότι αποδίδουμε όλα αυτά τα σχέδια σε ένα παρανοϊκό Ερντογάν. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά είναι τα σχέδια της Τουρκίας, του λαού, των στρατιωτικών  και των πολιτικών της. Με γνώμονα αυτή την πραγματικότητα πρέπει να σχεδιάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

https://www.alltimeclassic.net/i-tourkia-kai-to-dikaio-tis-thalassas/

Μόνον η Κύπρος σώζει τον Ερντογάν.

13/11/2018 2 Σχόλια

Βαθμιαία κλιμακώνεται η διεθνής απομόνωση του ταραξία τραμπούκου ισλαμοφασίστα της Μεσογείου, της Τουρκίας, πρωτοστατουσών των ΗΠΑ, με την επικουρία της Ρωσίας.

Στο πεδίο αιχμής των γεωπολιτικών αναμετρήσεων που είναι η κυπριακή ΑΟΖ, αρχίζουν οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις της ΕΧΟΝ-MOBIL και του Κατάρ (όπου εκεί συντηρεί στρατιωτική βάση η Τουρκία!) με την απόλυτη πολιτική και στρατιωτική κάλυψη της αμερικανικής κυβέρνησης. Εδώ συντάσσονται-συστρατεύονται η Γαλλία- που καλύπτει ομοίως τα συμφέροντα της TOTAL- και το Ισραήλ όπως και η Αίγυπτος, για δικούς τους λόγους.

Στο έτερο μεσογειακό μέτωπο, αυτό στην Λιβύη όπου επιχειρείται από τις Δυτικές κυβερνήσεις ιδίως ο έλεγχος ενός πυλώνα ακατάσχετης λαθρομετανάστευσης, οι εκεί διεργασίες μεθοδεύονται ερήμην της Τουρκίας που ποικιλοτρόπως έχει επιχειρήσει να αναμιχθεί προκειμένου να επιδράσει στην διαφορά Ελλάδας-Λιβύης αναφορικά με την χάραξη των ΑΟΖ τους.

Ενώ στον πόλεμο στην Συρία, η Τουρκία έχει ακινητοποιηθεί σε ένα τέλμα πολεμικών επιχειρήσεων και διπλωματικών προστριβών χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα πλην όμως καθημερινά θρηνεί νεκρούς στρατιώτες της, από τους ακατάβλητους και ακαταμάχητους Κούρδους πατριώτες αντάρτες.

Όλα αυτά ενώ η οικονομική κρίση στην οποία εξωθήθηκε από τις ΗΠΑ αλλά έχει εγκλωβιστεί εξαιτίας της εμμονής στην (πληθωριστική) πιστωτική επέκταση του Ερντογάν, δεν κοπάζει.

Στα αδιέξοδα ισχυρών αντιδράσεων όπου έχουν λοιπόν ακινητοποιηθεί η τουρκική επεκτατικότητα και η νεοοθωμανική αλαζονεία του Ερντογάν, μόνον ο ενδοτισμός και η φοβικότητα των κυβερνήσεων στην Ελλάδα και στην Κύπρο, προσφέρουν αντισταθμιστικά περιθώρια ανακούφισης και ενδυνάμωσης στην Τουρκία. Και είτε η Κύπρος δια των Αναστασιάδη-ΑΚΕΛ θα εκχωρήσουν κρατική κυριαρχία είτε η Ελλάδα θα αποστεί κυριαρχικών δικαιωμάτων της (ΑΟΖ) ή/και εθνικής κυριαρχίας (Θράκη).

Στην Ελλάδα όμως ήδη υπάρχει παλλαϊκός ξεσηκωμός για την απόπειρα εκχωρήσεως της Μακεδονίας που τα χριστουγεννιάτικα φιλοδωρήματα του Τσίπρα δε μπορούν να κατευνάσουν (μπουκώσουν). Μαζί με την καθολική οργή για τα μύρια όσα σήμερα δεινοπαθούν οι Έλληνες πολίτες. Καθεύδοντας η χώρα σε εκλογές.

Οπότε, για τον Ερντογάν και την Τουρκία πιο άμεσο απτό αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει από την μειοδοσία στην Κύπρο.

Οι Κύπριοι πολίτες, οι Κύπριοι πατριώτες, οι Κύπριοι αδελφοί μας, συνάδουν;

Νίκος Καραβαζάκης

«Ο ψυχρός πόλεμος Ρωσίας-ΗΠΑ πάει από τα Σκόπια στη Μεσόγειο: Διπλωματία του γεωτρύπανου.»

09/11/2018 1 Σχολιο


File Photo: US President Donald J. Trump (L) and Russian President Vladimir Putin (R) at the Presidential Palace in Helsinki, Finland. EPA, MAURI RATILAINEN
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Με την υπόγεια σύγκρουση τους στα Βαλκάνια, με επίκεντρο τα Σκόπια(!), οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ρωσική Δημοκρατία, έδωσαν ένα δείγμα και ένα στίγμα του νέου ψυχρού πολέμου, που διανύουμε.
Πριν ακόμα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στα Σκόπια, τα πράγματα είχαν ξεκαθαρίσει στη Βαλκανική, αφού η Αμερική ελέγχει όλες τις χώρες, εκτός της Σερβίας που συνεχίζει να διατηρεί την «ορθόδοξη σχέση» με τη Ρωσία, και τη Βοσνία, όπου θα μπορούσε να αποτελέσει ξανά την αιτία ενός νέου πολέμου. Όμως, τυχόν επικράτηση του «όχι» στο δημοψήφισμα, θα οδηγούσε σε ανατροπή της αμερικανικής κυριαρχίας και η Μόσχα θα επανερχόταν δριμύτερη.
Όμως, φαίνεται ότι το παιγνίδι χάθηκε για τη Ρωσία στα Σκόπια, αν και κανείς δεν πρέπει να είναι σίγουρος όταν το θέμα αφορά τα Βαλκάνια. Η ψηφοφορία στη σκοπιανή Βουλή αν και προβληματική και κυριαρχημένη από απίστευτες κατηγορίες χρηματισμού, μάλλον δεν θα ανατρέψει το φιλοδυτικό αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ μπόρεσε να επικρατήσει χρησιμοποιώντας τη Δικαιοσύνη και εκβιάζοντας τους διεφθαρμένους πολιτικούς του εθνικιστικού VMRO.
Οι ΗΠΑ και η Ρωσία ξεκαθαρίζουν τους λογαριασμούς τους και στη Συρία, όπου ενώ η Μόσχα είχε ένα προβάδισμα, ξαφνικά βρεθήκαμε ενώπιον μίας μπερδεμένης κατάστασης. Ο Βλ. Πούτιν θέλησε σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, να κάνει τη χάρη στον πρόεδρο της Τουρκίας και να «παγώσει» για ένα διάστημα τις πολεμικές επιχειρήσεις γύρω από το Ιντλίμπ, για να αποφευχθεί ένα νέο μεγάλο κύμα προσφύγων, που δεν μπορεί να σηκώσει στους ώμους του ο Ταγίπ Ερντογάν. Η επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ θα μπορούσε να αναγκάσει 3 εκατ. ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και η μόνη σωτηρία τους ήταν η έξοδος προς την Τουρκία.
Ο πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή, όσο και να διατηρεί την εκεχειρία που επέβαλε ο κ. Πούτιν. Στη Συρία πάντα ο “διάβολος” κρύβεται στις λεπτομέρειες και η Τουρκία δεν θα είναι ποτέ ευπρόσδεκτη. Η πρόβλεψη είναι δυσοίωνη, λόγω της επιμονής της Τουρκίας να κτυπήσει παντού τους Κούρδους της Συρίας. Θα το επιτρέψουν οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί, που τους χρησιμοποιούν κατά καιρούς με επιτυχία; Διαβάστε περισσότερα…

«Το φοβικό σύνδρομο και η επέκταση της ντροπής – Απάντηση στον Κόλμερ.»

25/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το φοβικό σύνδρομο και η επέκταση της ντροπής - Απάντηση στον Κόλμερ, Θεόδωρος Καρυώτης

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης  

Υπάρχουν σήμερα 195 χώρες στον κόσμο. Από αυτές 193 χώρες είναι μέλη των Ηνωμένων Εθνών και 2 χώρες είναι κράτη μέλη παρατηρητών: η Αγία Έδρα και το κράτος της Παλαιστίνης. Το σύνολο των κρατών που δεν διαθέτουν ακτές είναι σαράντα εννέα. Όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη Γη έχουν αιγιαλίτιδα ζώνη (χωρικά ύδατα) 12 ναυτικών μιλίων. Σε άρθρο του στο slpress.gr, με τίτλο «Χωρικά ύδατα: Σωστό βήμα η μερική επέκτασή τους» ο κύριος Κωνσταντίνος Κόλμερ επιχειρεί να υπερασπιστεί την τμηματική επέκταση των χωρικών μας υδάτων που αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ από κανένα άλλο παράκτιο κράτος.

Ο κύριος Κόλμερ σε ένα άλλο σημείο δηλώνει ότι: «Η μερική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια θα λύσει το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία και της ΑΟΖ με την Λιβύη. Άλλωστε και η Τουρκία «σοφά» διατηρεί μικτά χωρικά ύδατα και οροθετικές γραμμές (Μέση λ.χ. στην Σάμο από το 1947) και 12 μιλίων στην Μαύρη Θάλασσα και τη θάλασσα της Λυκίας. Γιατί όχι και η Ελλάδα από Λήμνου, Χίου, Ικαρίας και Καρπάθου; Είναι προτιμότερος ένας πόλεμος με την Τουρκία;».

Σίγουρα ο αρθρογράφος μπερδεύει τις έννοιες του Δίκαιου της Θάλασσας. Δηλαδή, πως ακριβώς λύνεται το πρόβλημα της υφαλοκρηπίδας με την Ιταλία; Το πρόβλημα λύνεται με την οριοθέτηση των ΑΟΖ των δύο κρατών και όχι με την επέκταση των χωρικών υδάτων. Η Κύπρος, που διαθέτει 12 ν.μ. αιγιαλίτιδα ζώνη, κέρδισε τα μέγιστα ανακηρύσσοντας και οριοθετώντας ΑΟΖ, διαθέτοντας 4 τανκς και 2 ελικόπτερα.

Ο κ. Κόλμερ αναφέρει, επίσης, ότι η Τουρκία δρώντας σοφά διαθέτει μικτά χωρικά ύδατα, και ζητά η Ελλάδα να κάνει μια τοπική, επιλεκτική και ντροπιαστική επέκταση των χωρικών της υδάτων σε ορισμένα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Το φοβικό σύνδρομο σε όλη του την δόξα, με την κλασσική επωδό των οπαδών του φοβικού συνδρόμου: «Είναι προτιμότερος ένας πόλεμος με την Τουρκία;»

Ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος, ένας έγκριτος αναλυτής των ελληνοτουρκικών σχέσεων, έγραψε στο slpress.gr: «Οι ευθείες γραμμές βάσεως ταιριάζουν στην ποικιλομορφία των ακτών της Ελλάδος. Η υιοθέτησή τους δεν θα οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των ελληνικών υδάτων. Στο Αιγαίο, η αύξηση των θαλάσσιων χώρων υπό ελληνική εθνική κυριαρχία εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 3,3% ή σε 6.250 τετρ. χλμ. θαλάσσιου χώρου.

Μπορεί να μην είναι σημαντικό, αλλά το συγκεκριμένο ποσοστό δεν είναι ευκαταφρόνητο. Όπως και στο θέμα των χωρικών υδάτων, θα ήταν μεγάλο λάθος να μην περιλαμβάνονται και περιοχές του Αιγαίου στο κλείσιμο των κόλπων και στην υιοθέτηση ευθειών γραμμών βάσεων. Επιπλέον, δεν είναι κατανοητό για ποιο λόγο συνδέονται η αύξηση των χωρικών υδάτων με τις ευθείες γραμμές ή το κλείσιμο των κόλπων. Οι δύο τελευταίες κινήσεις μπορούν να γίνουν ανά πάσα στιγμή.

Οι Τούρκοι ουδέποτε έχουν αναφερθεί σε τέτοιες κινήσεις, ούτε τις έχουν θεωρήσει αιτία πολέμου. Η ισχυρή πιθανότητα τουρκικής διαμαρτυρίας δεν πρέπει να μας αποτρέπει από τη θέσπιση τους. Ως αρχή πρέπει να έχουμε ότι σε κάθε βήμα σχεδιασμού είτε αυτό αφορά σε υιοθέτηση ευθειών γραμμών βάσεων, είτε σε κλείσιμο κόλπων, είτε σε αύξηση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια πρέπει πάντα να περιλαμβάνονται και περιοχές του Αιγαίου».

Ποιοί λένε όχι στα 12 ν.μ.

Τέλος, ο κύριος Κόλμερ καυτηριάζει με ειρωνικό ύφος τους Έλληνες που διαφωνούν μαζί του, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, μεταξύ άλλων, εξήγησε:
«Γιατί άραγε επί τόσα χρόνια η Ελλάδα, υπό διάφορες κυβερνήσεις, δεν προέβη σε μερική επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ν.μ. στο Ιόνιο και ευρύτερα σε περιοχές εκτός τουρκικού ενδιαφέροντος; Προφανώς για να μη αποδεχθεί τον τουρκικό ισχυρισμό περί «ειδικών συνθηκών» στο Αιγαίο και να μη διαφοροποιήσει την άσκηση της κυριαρχίας της από περιοχή σε περιοχή είτε για λόγους «νομικούς» είτε για λόγους «πραγματικούς». Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Εθνικά

«Περί τμηματικής ανακήρυξης της αιγιαλίτιδας ζώνης.»

23/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ν. Λυγερός

Η ανακοίνωση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών για την αιγιαλίτιδα ζώνη της Ελλάδας και για την μετατροπή από τα 6 ναυτικά μίλια στα 12 αλλά μόνο σε ένα τμήμα της Ελλάδος αποτελεί ένα πρόβλημα από μόνο του, διότι ενισχύει τις θέσεις της Τουρκίας, η οποία θεωρεί ότι το Αιγαίο είναι μία ειδική περίπτωση και κατά συνέπεια μειώνει τη θέση της Ελλάδας, η οποία θεωρεί ότι πρέπει να εφαρμοστεί αυτός ο κανόνας σε όλη την επικράτεια της. Αυτή η ανακοίνωση που έγινε την ώρα της παράδοσης παραλαβής της αλλαγής των υπουργών εξωτερικών αποτελεί ένα πρόβλημα ακόμα και για τον νέο υπουργό εξωτερικών διότι θα πρέπει να δικαιολογηθεί για μία στάση η οποία δεν ακολουθεί την διπλωματική ιστορία της Ελλάδος από τότε που επικύρωσε το Δίκαιο της Θάλασσας του 1995. Το γεγονός ότι στο άρθρο 13 του Προσυμφώνου των Πρεσπών δίνουμε ήδη δυνατότητα πρόσβασης στα Σκόπια στην ελληνική ΑΟΖ, ενώ δεν την έχουμε θεσπίσει και ενώ δεν έχουμε περάσει στα 12 ναυτικά μίλια της αιγιαλίτιδας ζώνης αποδεικνύει ότι υπάρχει μία βιασύνη από την πλευρά του Υπουργείου Εξωτερικών και του Πρωθυπουργού όσον αφορά την επίλυση του σκοπιανού, ενώ δεν είμαστε έτοιμοι και δεν έχουμε τα απαραίτητα εργαλεία και να υποστηρίξουμε μία τέτοια θέση. Αλλά το ερώτημα που γεννιέται είναι το εξής γιατί να μην έχουμε ανακηρύξει την αιγιαλίτιδα ζώνη σε όλη την κυριαρχία της, γιατί να μην έχουμε θεσπίσει την ΑΟΖ και οριοθετήσει και μετά μόνο να μπούμε σε μία διαδικασία και μία συμφωνία με τα Σκόπια. Για όλους τώρα είναι κατανοητό ότι αυτή η προσπάθεια θα ακυρωθεί διότι δεν ήταν προετοιμασμένη στρατηγικά και θα πρέπει να έχουμε τα τρία από τα απαιτούμενα για να μπορέσουμε να μιλήσουμε σοβαρά αποτελεσματικά και διπλωματικά με τα Σκόπια όσο αφορά το θέμα του περίκλειστου κράτους.

http://lygeros.org/articles.php?n=40706&l=gr

 

Αρέσει σε %d bloggers: