Αρχείο

Archive for the ‘ΑΟΖ’ Category

«Το σχέδιο της Τουρκίας για το Αιγαίο: Προκαλούν στα Ίμια αλλά στόχος είναι το Καστελόριζο.»

22/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
File Photo: Το υποβρύχιο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ και η πυραυλάκατος ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ στη νήσο Μεγίστη, στο πλαίσιο αποστολής τους. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ, STR

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι δεν διέθεταν αρκετή θάλασσα, αλλά μετά το 1982 αντιλήφθηκαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. Εκείνη την χρονιά, θεμελιώθηκε η νέα έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που περιόριζε και άλλο την θάλασσά τους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δυο εξαιρέσεων (1987 και Ίμια 1996), αλλά από το 2018 άρχισαν να προβάλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις λέγοντας ότι τα Ίμια δεν είναι «γκρίζες ζώνες» αλλά ανήκουν στην Τουρκία.

Ο Αλέξης Τσίπρας, άπειρος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, με προτροπή του Προέδρου Τραμπ, κάλεσε τον Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο και από τότε παρατηρούμε ένα Ερντογάν να αυξάνει τις απαιτήσεις του. Να προσπαθεί να βυθίσει ένα πλοίο του Λιμενικού στα Ίμια, να ζητά την επιστροφή στην Τουρκία 18 ελληνικών νησιών, να αιχμαλωτίζει δυο Έλληνες στρατιωτικούς στον Έβρο, και να λέει ότι τα Ίμια είναι τουρκικά (και τώρα που προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Ιούνιο, κρατηθείτε, για το τι άλλα θα απαιτήσει). Όχι μάλλον τον Παρθενώνα αλλά σίγουρα το σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Καστελόριζο, Ρω και Στρογγύλη).

Εμείς, βέβαια, είμασταν τόσο φιλόξενοι στην Αθήνα, που του προσφέραμε για επιδόρπιο την υφαλοκρηπίδα. Έτσι θέλουμε να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις (ο Θεός να τις κάνει διαπραγματεύσεις) για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, μια έννοια που έχει, ουσιαστικά, παροπλιστεί από το 1982 με την δημιουργία της ΑΟΖ, αφού όλα τα κράτη του κόσμου ανακηρύσσουν και οριοθετούν ΑΟΖ και όχι υφαλοκρηπίδα. 

Εμείς, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν κατορθώσαμε να ακολουθήσουμε την ευφυή κίνηση του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου που ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2004. Δεν πρέπει, βέβαια, να λησμονούμε ότι ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και η Ντόρα Μπακογιάννη δυσαρεστήθηκαν με την ανακήρυξη της κυπριακής ΑΟΖ. Σήμερα, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, υποστηρίζουν την ΑΟΖ της Κύπρου αλλά αποφεύγουν να υποστηρίξουν την ελληνική ΑΟΖ! Οι Κύπριοι, για 14 χρόνια τώρα, ζητούν από τους Έλληνες να ανακηρύξουν ΑΟΖ και να την οριοθετήσουν με την Κύπρο και την Αίγυπτο αλλά απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων.

  • Η σημασία και αξία του Καστελόριζου

Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο  μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά περιθώρια. Επιπλέον το Καστελόριζο θα παρεχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε  μια αλλαγή που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία απέρριψε το νέο σχέδιο. Έχουν περάσει από τότε 54 χρόνια, αλλά φαίνεται ότι οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν τα νησιά μας.

Όπως έχω τονίσει χρόνια πριν, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο. Όταν δει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν είχε δεχθεί να πάρει το Καστελόριζο.

Το Καστελόριζο βρίσκεται στο επίκεντρο των τουρκικών προκλήσεων, διότι κατέχει μια πλεονεκτική και κομβική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάποιοι Έλληνες αναλυτές υποστηρίζουν:

«Ο Ερντογάν κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει τη δημιουργία ελληνικής αποκλειστικής ζώνης στην περιοχή, καθώς κάτι τέτοιο θα του έκλεινε το δρόμο προς τη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι αρνούνται να συμφωνήσουν ότι το Καστελόριζο ανήκει στην ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη. Ο λόγος; Τo μικρό αυτό νησί θα αποτελούσε κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.»

Το Καστελόριζο δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Κανένα τμήμα της ελληνικής επικράτειας δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Το Καστελόριζο αποτελεί κλειδί για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Προξενεί εντύπωση ότι, μετά από τόσα χρόνια, συνεχίζεται η σύγχυση ανάμεσα στις έννοιες ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Ελλάδα διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο διότι η ΑΟΖ της Στρογγύλης εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου για 24 ναυτικά μίλια.

Φαίνεται ότι το 2018 θα είναι annus horribilis για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ίσως η χειρότερη χρονιά μετά το 1974.Σήμερα τα βάσανα όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά και αυξάνονται. Έτσι οι Τούρκοι, σε μια άκρως προκλητική ανακοίνωση ανέφεραν:

  • «Οι βράχοι των Ιμίων, τα χωρικά τους ύδατα και ο εναέριος χώρος βρίσκονται αποκλειστικά υπό την τουρκική κυριαρχία»

Αντέδρασε, άμεσα, ο Πρόεδρος της Ελλάδας Προκόπης Παυλόπουλος λέγοντας με στόμφο:

«Αυτά τα σύνορα, είμαστε διατεθειμένοι οι Ευρωπαίοι να τα διαφυλάξουμε. Και καθιστούμε σαφές ότι καθορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο σαφώς και δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις. Ο σεβασμός τους δε, πέραν του ότι είναι ένας σεβασμός τον οποίο εγγυάται η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να γίνεται αντιληπτός και κατανοητός κι από τον καθένα, αλλά κυρίως από τα κράτη τα οποία θέλουν γίνουν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Απορώ πως δόθηκε τόση μεγάλη προβολή σε αυτή την δήλωση. Μα κανείς δεν κατάλαβε ότι ο Πρόεδρος της Ελλάδας ανέφερε ότι εγγυητής των συνόρων μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Από πότε η Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυάται τα σύνορά μας; Ακούσατε ποτέ την ΕΕ να αναφέρει «Το Καστελόριζο δεν είναι μόνο νησί της Ελλάδας αλλά και νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης»;

  • Οι Παράνομες Απαιτήσεις της Τουρκίας

Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο αποτελεί μέρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. (Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι η Τουρκία δεν ομιλεί ποτέ για ΑΟΖ αλλά μόνο για υφαλοκρηπίδα και αποτελεί μεγάλο όνειδος για τις ελληνικές κυβερνήσεις που παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας και συνομιλούν με τους γείτονες για την υφαλοκρηπίδα και ποτέ για την ΑΟΖ).

Αυτή η Τουρκική θέση αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας. Από το 2011, η Τουρκία κυκλοφορεί τον παρακάτω χάρτη που δείχνει την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ξεκάθαρα μια εξόφθαλμη παραβίαση των κανόνων του UNCLOS.

 Χάρτης της παράνομης ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας

ΠΗΓΗ: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνης, 2014, σελ. 194.

Με τον χάρτη αυτό οι Τούρκοι δίνουν στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και το Καστελόριζο μόνο 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Δίνουν ελάχιστη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο βόρειο τμήμα της Κρήτης και προσποιούνται ότι έχουν, σε μεγάλη έκταση, μια τεράστια υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ που συνορεύει με την Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Υποτίθεται ότι αυτή η οριοθέτηση είναι σύμφωνη με την αρχή της ευθυδικίας που είναι η προσφιλής της μέθοδος οριοθέτησης. Εάν η Τουρκία προσκομίσει κάποια ημέρα αυτό τον χάρτη σε ένα διεθνές δικαστήριο θα πάθει μεγάλη ζημιά. Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος και η εγκληματική αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε τόσους τομείς.

Όπως έγραψε ο Μιχάλης Ιγνατίου, « βρισκόμαστε ενώπιον της γνωστής τρικυμίας κρανίου του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν;» 

  • ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Προσπαθώ από το 1982 να ενημερώσω τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό για την αξία του Καστελόριζου. Ακόμα και, σήμερα, τα δελτία καιρού στις ελληνικές τηλεοράσεις δεν περιλαμβάνουν το ακριτικό νησί, διότι κείται  πολύ ανατολικότερα από τους χάρτες που χρησιμοποιούν. Επίσης, κάποιοι αγνοούν και βασικά στοιχεία της γεωγραφίας  αναφέροντας ότι το Καστελόριζο είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης. Η Κύπρος είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης και το Καστελόριζο αποτελεί το ανατολικότερο μέρος της Ευρώπης.

Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για πάνω από 40 χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο, στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις και  παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Εμείς γιατί πρέπει πάντα, για δεκαετίες τώρα, απλώς να αντιδρούμε στις απαράδεκτες τουρκικές βλέψεις;

Το πρόσφατο άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα, στην έγκριτη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αξίζει να διαβαστεί:

Η Ελλάδα και τα ελληνοτουρκικά θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία της Τουρκίας, μια και ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης επενδύουν στον άκρατο εθνικισμό………τα νταϊλίκια εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου εξάπτει τα πνεύματα αλλά και κάποια στιγμή θα φανεί το αδιέξοδο αυτής της πολιτικής ……… Το σημαντικότερο είναι ότι η Τουρκία που αναδύεται θα είναι η εικόνα και ομοίωση ενός αλλοπρόσαλλου προσώπου, πάντρεμα ισλαμικής επανόρθωσης και εθνικισμού………….Η Ελλάδα θα χρειαστεί όλες τις δυνάμεις της, όλες τις ικανότητές που σήμερα είναι ανεκμετάλλευτες, όλο το διπλωματικό της κεφάλαιο, για να ανταπεξέλθει σε όσα θα ακολουθήσουν.

  • Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές της και να προχωρήσει τάχιστα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της με την Αίγυπτο και την Κύπρο. Ιδού η Στρογγύλη ιδού και το πήδημα.

Να αναλάβουμε, επιτέλους, την πρωτοβουλία των κινήσεων στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Ο Ερντογάν σάστισε το 2004 με την ευφυή κίνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ας τον κάνουμε και εμείς να σαστίσει ακόμα μια φορά. Ο Αλέξης Τσίπρας, φυσικά δεν είναι Τάσσος, αλλά ας αφήσει ως παρακαταθήκη κάτι για να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές, διαφορετικά η ιστορία δεν θα είναι τόσο ήπια για αυτόν.

https://hellasjournal.com/2018/04/to-schedio-tis-tourkias-gia-to-egeo-prokaloun-sta-imia-alla-stochos-ine-to-kastelorizo/

Advertisements
Κατηγορίες:ΑΟΖ, Διεθνή, Εθνικά

«Η Τουρκία αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου με επιστολή στον ΟΗΕ.»

15/04/2018 1 Σχολιο

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, απευθύνεται στους οπαδούς του. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία

Ιδού, για άλλη μια φορά, η απόδειξη ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Τουρκίας είναι η ΑΟΖ!
Η Τουρκία, με επιστολή στον ΟΗΕ, αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου. Ταυτόχρονα, βλέποντας ότι προχωρεί η οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο, αντιδρά αναφέροντας ότι τα τρία αυτά κράτη δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα.
Η Τουρκία, από το 1973, ομιλεί συνεχώς περί υφαλοκρηπίδας και ποτέ περί ΑΟΖ και εμείς τους ακολουθούμε. Ο Τσίπρας, στην πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, του υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσουν τις άκαρπες συζητήσεις για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας. Θ. Καρυώτης

Του Νίκου Μελέτη

Σε πλήρη αμφισβήτηση της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και του δικαιώματος του Καστελόριζου σε θαλάσσιες ζώνες προχώρησε η Τουρκία με επιστολή της στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, αντιδρώντας στην κατάθεση στο διεθνή οργανισμό του Κοινού Ανακοινωθέντος της Τριμερούς Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, γράφει η ιστοσελίδα Liberal.

Η επιστολή αυτή επιχειρεί να λειτουργήσει ως προειδοποίηση και για το Κάιρο, καθώς η Άγκυρα δεν κρύβει την ανησυχία της, λόγω και των εχθρικών σχέσεων με το καθεστώς Σισί, να προχωρήσουν και να καταλήξουν οι συνομιλίες Ελλάδας – Αιγύπτου για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Επιχειρείται ακόμη η αμφισβήτηση της συνεργασίας της Κύπρου με την Αίγυπτο που έχει πάρει εντατικούς ρυθμούς και ήδη δρομολογούνται οι διαδικασίες για την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού από την Κυπριακή ΑΟΖ στην Αιγυπτιακή ακτή για την μεταφορά του προς υγροποίηση φυσικού αερίου.

Με την επιστολή του, με ημερομηνία 27 Μαρτίου 2018, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Φ. Σινιρίογλου, αμφισβητεί την αναφορά σε ύπαρξη «κοινών θαλασσίων συνόρων» μεταξύ των τριών χωρών και επαναλαμβάνει τη μονομερή διεκδίκηση της χώρας του για δικαιώματά της επί όλης της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικά της Κύπρου και μέχρι την Κρήτη και την Ρόδο.

Οι ρηματικές διακοινώσεις της, στις οποίες παραπέμπει η Τουρκία, αναφέρονται στη μονομερή και αυθαίρετη «οριοθέτηση» της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, που θεωρεί ότι πρέπει να γίνει στη βάση της μέσης γραμμής μεταξύ των τουρκικών και αιγυπτιακών ακτών, «εξαφανίζοντας» την ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα στην Μεσόγειο, ενώ υπάρχουν παραπομπές και στην παράνομη παραχώρηση δικαιώματος ερευνών στην τουρκική εταιρία ΤΡΑΟ, σε «Οικόπεδο» το οποίο επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα της Ρόδου και του Καστελόριζου.

Η τουρκική επιστολή που δημοσιεύθηκε ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευση (Α/72/820 6 Απριλίου 2018) αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Σχετικά με την επιστολή που περιείχε την Τριμερή Διακήρυξη με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2018 εκφράζω της ενστάσεις της κυβέρνησής μου. Τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο δυτικά του μεσημβρινού 32°16’18″E εχουν καθορισθεί με τουρκικές ρηματικές διακοινώσεις και με σειρά επιστολών προς τον ΓΓ του ΟΗΕ και έχουν δημοσιευθεί στην Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea καθώς και στο Law of the Sea Bulletin.

Υπό το φως των ανωτέρω η αναφορά στα αποκαλούμενα «κοινά θαλάσσια σύνορα» στην προαναφερόμενη κοινή επιστολή, είναι άκυρη και αβάσιμη υπό τους ορούς του Διεθνούς Δίκαιου, περιλαμβανομένου του εθιμικού δικαίου.
Θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Τουρκία έχει δεσμευθεί να προστατεύσει τα ipso facto and ab initio κυριαρχικά δικαιώματα της στην υφαλοκρηπίδα της….

Φεριντούν Σινίριογλου
Μόνιμος Αντιπρόσωπος»

Τουρκικός χάρτης με την ΑΟΖ όπως η ίδια την ...βλέπει.

(Πάνω): Τουρκικός χάρτης με την ΑΟΖ όπως η ίδια την …βλέπει.

Στις 13 Φεβρουαρίου με επιστολή τους οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι της Ελλάδας ,Κύπρου και Αιγύπτου Μαρία Θεοφιλή, Κορνήλιος Κορνηλίου και Μοχαμεντ Ομαρ Γκαντ, (Α/72/760) είχαν καταθέσει στον ΟΗΕ το κείμενο της Κοινής Διακήρυξης της Τριμερούς Συνάντησης Κορυφής Τσίπρα -Σίσι- Αναστασιάδη που έγινε στις 21 Νοεμβρίου 2017 στην Λευκωσία.

Στη Διακήρυξη υπήρχε μια παράγραφος αφιερωμένη στον σεβασμό των τριών χωρών στους κανόνες της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και εκτός των άλλων υπήρχε σαφής αναφορά στην «δέσμευση τους να προωθήσουν χωρίς καθυστέρηση τις συνομιλίες για οριοθέτηση των κοινών θαλασσίων συνόρων», ενώ συγχρόνως καλούσαν την Τουρκία να σταματήσει τις παράνομες δραστηριότητες στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου και να αποφύγει ανάλογες ενέργειες στο μέλλον».

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΔΩ: TURKEY-LETTER-CYPRUS-GREECE01

https://hellasjournal.com/2018/04/i-tourkia-amfisviti-tin-yfalokripida-tis-elladas-ke-tis-kyprou-me-epistoli-ston-oie/

Νίκος Λυγερός: πρόσφατο απάνθισμα.

09/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΑΟΖ, Τουρκία και Casus Belli

Ν. Λυγερός

Αυτήν την περίοδο ακούμε πολλά από την Τουρκία και ακόμα περισσότερα από τους δικούς μας που αναδεικνύουν κάθε λεπτομέρεια αν αυτή εμπεριέχει κινδυνολογία. Έτσι σε όποιο θέμα και να αναφερόμαστε, πάντα υπάρχει κάτι να πουν σε σχέση με την Τουρκία. Κανένας όμως δεν λέει ποτέ ότι η ελληνική ΑΟΖ δεν αποτελεί Casus Belli για την Τουρκία, ενώ υπάρχει θέμα ακόμα και για τα 12 ΝΜ. Η αλήθεια είναι ότι όσο και να μιλά η Τουρκία, βρίσκεται, θέλει δεν θέλει, εκτός ενεργειακής σκακιέρας. Επίσης το γεγονός ότι τα στρατηγικά κοιτάσματα της ελληνικής ΑΟΖ βρίσκονται στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης δεν την βοηθούν καθόλου για να προωθήσει την καθυστερημένη έννοια της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο. Διότι ακόμα κι αν η Τουρκία γινόταν μια δημοκρατική χώρα και συμφωνούσαμε μαζί της για τα σύνορα, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, πάλι δεν θα υπήρχε πλαίσιο για συνεκμετάλλευση. Είναι λοιπόν καλό να συνεχίσουμε την ενεργειακή μας πορεία εκεί όπου υπάρχουν στρατηγικά κοιτάσματα, χωρίς να δίνουμε σημασία σε κάθε κίνηση της Τουρκίας, αφού το σημαντικό είναι να δημιουργήσουμε στρατηγικές συμμαχίες με μεγάλες δυνάμεις που έχουν κοινά συμφέροντα μαζί μας λόγω υδρογονανθράκων στην ελληνική ΑΟΖ, διότι με αυτόν τον τρόπο θωρακίζουμε την άμυνά μας κι ενισχύουμε τις σχέσεις μας προκαλώντας στρατηγικούς δεσμούς σε μια περιοχή που ανήκει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ανατολική Μεσόγειο, για να ενισχύσουμε με την πάροδο του Χρόνου τη γεωπολιτική μας αξία.

http://lygeros.org/articles.php?n=37894&l=gr

 

Η στρατηγική ήττα της Τουρκίας

Ν. Λυγερός

Η στρατηγική ήττα της Τουρκίας δεν είναι μόνο ότι δεν είναι πια ούτε το ίχνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κι ότι σιγά σιγά έχασε σχεδόν όλες τις περιοχές που κατείχε στην Ευρώπη, αλλά ότι ετοιμάζεται με την πάροδο του χρόνου να χάσει την περιοχή του Κουρδιστάν. Διότι το να χάσει ευρωπαϊκές περιοχές, δεν ήταν ένα πρόβλημα ουσιαστικό αφού ποτέ δεν ένιωθε ευρωπαϊκή. Ενώ το Κουρδιστάν βρίσκεται στην ανατολή της, με άλλα λόγια σε μια περιοχή που την ενοχλεί λόγω της νοοτροπίας της. Επίσης πάντα θεωρούσε ότι από αυτή την πλευρά είχε στρατηγικό βάθος και γι’ αυτόν τον λόγο καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων που ήταν εκεί πριν από αυτή διότι είναι αυτόχθονες λαοί. Η μελέτη ενός χάρτη όπου βρίσκεται ο τουρκικός κόσμος κατά την Τουρκία, διαφωτίζει το όλο θέμα. Η Τουρκία δεν είχε προβλέψει τις επιπτώσεις του πολέμου στη Συρία και στο Ιράκ κι είχε επιλέξει βέβαια την πλευρά της τρομοκρατικής οργάνωσης Daesh. Βέβαια αυτή η πράξη της επιλογής των ηττημένων δεν είναι μια καινοτομία για την Τουρκία, αλλά παράδοση λόγω έλλειψης στρατηγικής σκέψης.

http://lygeros.org/articles.php?n=37977&l=gr

 

Ο Ελληνισμός ως στρατηγική

Ν. Λυγερός

Αντί να προσέχουμε κάθε κίνηση της διπλωματίας και κάθε λέξη της πολιτικής, θα ήταν καλό να επικεντρωθούμε στις πράξεις της στρατηγικής. Η διπλωματία θέλει να διαχειριστεί την πραγματικότητα αλλά φτάνει γρήγορα στα όριά της και συχνά αποτυγχάνει απλώς έχει πάντα μια δικαιολογία για όσα δεν κατάφερε. Η πολιτική έχει πολλούς τρόπους να μας πείσει ότι η απραξία της έχει νόημα. Βέβαια και οι δύο έχουν δίκιο, αφού αυτοί που τις επιλέγουν δεν έχουν ούτε μνήμη ούτε στρατηγική αντίληψη και κατά συνέπεια δεν μπορούν να τις αξιολογήσουν στρατηγικά και ορθολογικά. Όμως ο Ελληνισμός λειτουργεί διαφορετικά σε φάση κρίσης και δεν δέχεται αυτήν την ανικανότητα που όχι μόνο δεν έχει προοπτικές αλλά συχνά οδηγεί σε καταστροφές. Αυτή την περίοδο βλέπουμε ότι οι επίσημοι θεσμοί δεν ξέρουν να διαχειριστούν ούτε το Σκοπιανό, ούτε το Κυπριακό, ούτε την προβληματική Τουρκία. Έτσι είναι ο ίδιος ο Ελληνισμός που παίρνει θέση γι’ αυτά τα θέματα, επειδή αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της όλης κατάστασης. Σε αυτό το πλαίσιο κανείς δεν μπορεί να τον πείσει ότι δεν έχει κυρίαρχη στρατηγική για την επίλυση του Σκοπιανού, ότι το ενεργειακό δεν μπορεί να είναι εργαλείο απελευθέρωσης για την Κύπρο κι ότι μόνο η στρατηγική δεν μπορεί από μόνη της να διαχειριστεί την επιθετικότητα της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο η στρατηγική του Ελληνισμού μελετάει τα δεδομένα μέσω της Τοποστρατηγικής και της Χρονοστρατηγικής για να μην είναι εξαρτημένη μόνο από τοπικά στοιχεία τόσο χωρικά όσο χρονικά. Ο Ελληνισμός της στρατηγικής είναι πιο ανθεκτικός, διότι είναι της ελευθερίας και της δημοκρατίας κι όχι του κομματισμού και της ιδεολογίας.

http://lygeros.org/articles.php?n=38001&l=gr

Η ουρά μιας προβληματικής συμφωνίας

Ν. Λυγερός

Όσοι υπέγραψαν με την Τουρκία για το μεταναστευτικό και ανακοίνωσαν τότε ότι ήταν μια επιτυχία, πρέπει τώρα να διαχειριστούν την ουρά αυτής της απαράδεκτης απόφασης. Διότι τώρα όλοι βλέπουν τα παιχνίδια της Τουρκίας με τους πρόσφυγες. Έτσι αρκετά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θέλουν πια να συνεχίσουν να δίνουν χρήματα σε ένα κράτος που δεν σέβεται τους ανθρώπους και πάντα προσπαθεί να τους καταπατήσει ακόμα και μέσω της εκμετάλλευσης των λαθρομεταναστών που παρουσιάζει ως πρόσφυγες. Αυτή η αλλαγή φάσης είναι το πρώτο στάδιο της συνειδητοποίησης του γεγονότος ότι καμία συμφωνία με την Τουρκία δεν έχει τηρηθεί, διότι πολύ απλά δεν τηρεί τους κανόνες. Κοιτάζει μόνο τα συμφέροντά της και τίποτα άλλο. Το μεταναστευτικό είναι απλώς ένα εργαλείο για αυτήν. Δεν έχει καμία σχέση με κάποιο ανθρώπινο στοιχείο. Για την Τουρκία είναι ένα άλλο είδος εμπορίου, ένα παζάρι τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Σε αυτό το πλαίσιο η θέση της κυβέρνησης είναι στα όρια της νοητικής υστέρησης, διότι η άγνοια δεν μπορεί ν’ αποτελεί επιλογή. Όλο το θέμα της επιτυχίας έρχεται τώρα σαν boomerang. Και οι επιπτώσεις δεν αφορούν μόνο μια χώρα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να διαχειριστούμε αυτό το θέμα επιτέλους με στρατηγικό ορθολογισμό για να βάλουμε τέλος σε μια τεχνητή διαδικασία.

http://lygeros.org/articles.php?n=37980&l=gr

«Οι Τούρκοι αντιγράφουν τους Κινέζους στην Ανατολική Μεσόγειο: Εποφθαλμιούν την ΑΟΖ.»

24/03/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

FILE PHOTO: F-18 Hornet fighter jets are seen on the flight deck of the US aircraft carrier ‘USS Carl Vinson’ at the Manila Bay, Philippines. EPA, FRANCIS R. MALASIG

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Η κυβέρνηση των Φιλιππίνων προσπαθεί να παραχωρήσει ένα μέρος της δικής της ΑΟΖ για συνεκμετάλλευση στους Κινέζους, κατ’ απαίτηση, βέβαια, του Πεκίνου. Κάτι τέτοιο προσπαθεί να πετύχει και ο Ταγίπ Ερντογάν απαιτώντας, με την ανοχή των Αμερικανών, συνεκμετάλλευση όχι μόνο στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Κυπριακή ΑΟΖ αλλά και στην περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο και στην Κρήτη. 

Τα δύο κράτη, Κίνα και Τουρκία, συμπλέουν σε αυτές τις ενέργειες που αποτελούν κατάφωρη παραβίαση της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982, που σήμερα αποτελεί πλέον και μέρος του εθιμικού δικαίου. Η ελληνική κυβέρνηση, με τόσους μπελάδες στο κεφάλι της, όχι μόνο αγνοεί αυτά τα γεγονότα,  αλλά φαίνεται και να μην ενδιαφέρεται να διδαχθεί από αυτά.

Ο κύριος λόγος που γράφεται αυτό το άρθρο είναι για να καταγραφεί η δουλοπρεπής στάση του Προέδρου των Φιλιππίνων, Rodrigo Duterte απέναντι στην Κίνα, την οποία το δικό του κράτος συνέτριψε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με απόφαση που ελήφθη το 2016. Η Κίνα αρνείται να αναγνωρίσει την απόφαση της Χάγης, η οποία αναγνωρίζει τα δικαιώματα των Φιλιππίνων σε αμφισβητούμενες περιοχές στη Σινική Θάλασσα. Παρά την απόφαση αυτή, ο Duterte επέλεξε να ενισχύσει τους διπλωματικούς και οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα και να αποκλίνει από τον παραδοσιακό σύμμαχο των Φιλιππίνων, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έτσι, αποφάσισε να εξαλείψει την λέξη «αποκλειστικά» από το Άρθρο ΧΙΙ τμήμα 2 ειδικού νόμου για την εθνική οικονομία και την κληρονομιά, που αναφέρει ότι «το κράτος προστατεύει τον θαλάσσιο πλούτο του έθνους στα αρχιπελαγικά ύδατά του, στα χωρικά ύδατα και στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και διατηρεί τη χρήση και την εκμετάλλευση του αποκλειστικά στους πολίτες των Φιλιππίνων».

Δηλαδή το Άρθρο αυτό απαγορεύει στην κυβέρνηση των Φιλιππίνων  να έρθει σε συμφωνία με άλλο κράτος για την συνεκμετάλλευση των θαλασσών της. Όπως δήλωσε ένας Φιλιππινέζος ειδικός στο Δίκαιο της Θάλασσας:

“Αυτή η συμφωνία συνεκμετάλλευσης, η κοινή έρευνα πραγματικά, θα πρέπει να θεωρηθεί σαφώς ως πολιτική πράξη – όχι ως νομικό καθεστώς – επειδή, αν πρόκειται για νομικό καθεστώς, τότε αυτό έχει μια σειρά επιπτώσεων στην κυριαρχία και τη δικαιοδοσία μας στην περιοχή”.

Ο πρόεδρος των Φιλιππίνων πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο προσπαθεί να καλοπιάσει τον παντοδύναμο Πρόεδρο της Κίνας. Ελπίζω να μη συμβεί το ίδιο και στην χώρα μας να καλοπιάσουμε τον Ερντογάν προσφέροντάς του συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, που θα αποτελεί εθνική καταστροφή.

ΧΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΚΙΝΕΖΙΚΩΝ ΒΛΕΨΕΩΝ

Παρατηρώντας προσεκτικά  την κόκκινη γραμμή, που δείχνει την μονομερή οριοθέτηση της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα, διαπιστώνει κανείς πόσο εξωφρενική είναι, διότι απαιτεί συνεκμετάλλευση με τις Φιλιππίνες όχι στην περιοχή που οι δυο ΑΟΖ συνορεύουν, αλλά μέσα στην καρδιά της ΑΟΖ των Φιλιππίνων, που προσδιορίζεται από την μπλε γραμμή.

Κάτι παρόμοιο έχει ισχυριστεί και η Τουρκία, όταν αναφέρει ότι διαθέτει δικαιώματα στον θαλάσσιο χώρο της Γαύδου!

Ο ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

ΠΗΓΗ: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα, 2014, σελ. 194.

Εάν συγκρίνουμε τους δύο χάρτες βλέπουμε ότι, οι μεν Κινέζοι επιδιώκουν να αποκτήσουν ένα μεγάλο κομμάτι των ΑΟΖ του Βιετνάμ, της Μαλαισίας, του Μπρουνέι και των Φιλιππίνων, ενώ η Τουρκία εποφθαλμιά ένα τεράστιο μέρος της ΑΟΖ της Ελλάδας και ένα από αυτό της Κυπριακής ΑΟΖ.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΧΑΡΤΗΣ

Η Τουρκία δικαιολογεί τον προηγούμενο χάρτη με το να μη δίνει δικαιώματα στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, ενώ σε αυτόν τον χάρτη δεν υπάρχει καμία δικαιολογία ή νομική υποστήριξη των θέσεών της στα νότια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόκειται ξεκάθαρα για μία κινεζικού είδους παράνομη ενέργεια.

Επίλογος

Έξω από τον Ειρηνικό Ωκεανό, διεξάγεται ένας μυστικός πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, που μετά από τον Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι ο μη αμφισβητούμενος ηγέτης των θαλασσών, και της Κίνας, η οποία κατέχει τώρα το μεγαλύτερο ναυτικό του κόσμου.

Οι Κινέζοι θεωρούν τον Ειρηνικό Ωκεανό και ιδιαίτερα τη Θάλασσα της Νότιας Κίνας ως τον δικό τους ωκεανό και είναι έτοιμοι να τον υπερασπιστούν. Η Κίνα αυξάνει τη ναυτική της δύναμη  για να μπορεί να «κλέβει», πιο εύκολα, τις ΑΟΖ των γειτόνων της και οι Τούρκοι παρακολουθούν προσεκτικά αυτές τις κινεζικές κινήσεις και έχουν και αυτοί αρχίσει να αυξάνουν την ναυτική τους δύναμη.

Κάθε μέρα το θερμόμετρο μεταξύ των δύο χωρών ανεβαίνει, καθώς οι Κινέζοι συνεχώς διεκδικούν  την Σινική Θάλασσα για δική τους και οι Ηνωμένες Πολιτείες επιμένουν στην εξασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, όπως ρητά αναφέρει το Δίκαιο της Θάλασσας, που έχουν υπογράψει οι Κινέζοι αλλά όχι και οι Αμερικανοί.

Σε ολόκληρη τη Νότια Ασία, χώρες όπως το Βιετνάμ, η Μαλαισία, οι Φιλιππίνες, η Σιγκαπούρη, το Μπρουνέι και η Νότια Κορέα αντιμετωπίζουν την κατάσταση με αυξανόμενη ανησυχία, καθώς η Κίνα μετατρέπει τους κοραλλιογενείς υφάλους σε ανθρωπογενή νησιά ικανά  για την εγκατάσταση αεροσκαφών και, στη συνέχεια, επιχειρούν να επιβάλουν ακτίνα δώδεκα μιλίων γύρω τους.

Ο άμεσος κίνδυνος είναι τα πέντε τρισεκατομμύρια δολάρια του διεθνούς εμπορίου που διέρχεται από την περιοχή, να βρίσκεται κάτω από έλεγχο της Κίνας και κάποια στιγμή να ξεκινήσει ένας πόλεμος ανάμεσα στους δύο κολοσσούς.

Οι εξελίξεις στον Ειρηνικό Ωκεανό φαίνονται πολύ μακρινές για την ελληνική κυβέρνηση, αλλά ο Σουλτάνος όχι μόνο τις παρακολουθεί προσεκτικά αλλά προσπαθεί να μιμηθεί την κινεζική τακτική.

Έτσι παρακολουθούμε, για δεκαετίες τώρα, τις παράλογες και παράνομες απαιτήσεις της Τουρκία για τις θάλασσές μας. Οι Τούρκοι, να είστε σίγουροι, γνωρίζουν πολύ καλά τι κάνουν απαιτώντας συνεχώς νησιά, νησίδες και βραχονησίδες. Θέλουν απλώς να κατοχυρώσουν την θέση τους, όταν θα έρθει η ώρα του Διεθνούς Δικαστηρίου, χρησιμοποιώντας  αυτό το επιχείρημα: «εμείς ποτέ δεν αποδεχτήκαμε ότι αυτή είναι θάλασσα μόνο για την Ελλάδα».

Σ’ αυτό το σκεπτικό τάσσεται και η πολύ πρόσφατη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, που υποστήριξε:

«Tο καθεστώς κυριαρχίας κάποιων νησίδων και βραχονησίδων και τα γύρω από αυτά θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο, δεν έχουν καθοριστεί με κάποια ισχύουσα διεθνή συμφωνία μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας και είναι αλήθεια ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος δημιουργούνται μία σειρά από προβλήματα».

Ενθυμούμαι πάντα τα λόγια του αείμνηστου Ντόρη Χαλκιόπουλου, που ήταν ο νομικός Σύμβουλος του ΥΠΕΞ και ο μεγάλος μου δάσκαλος στο Δίκαιο της Θάλασσας. Μου είχε πει, πριν 30 χρόνια:

«Θόδωρε, να θυμάσαι τι είδους αποφάσεις βγάζει η Χάγη. Όταν ένα κράτος προσφεύγει αναφέροντας ότι αυτή η θάλασσα είναι δικιά μου και ένα άλλο κράτος, που δεν δικαιούται τίποτα, ισχυρίζεται ότι η μισή θάλασσα είναι δικιά μου, δυστυχώς το δικαστήριο του δίνει το μισό από το μισό που δεν δικαιούται».

Έτσι οι Τούρκοι θα συνεχίσουν, για πολλά χρόνια ακόμα, το ίδιο τροπάριο.

Όπως έγραψε τόσο γλαφυρά ο Βασίλης Κοψαχείλης σ΄ αυτόν τον ιστότοπο:

«Όσοι ακόμη πιστεύουν ότι η Τουρκία θα απειλήσει την Ελληνική και Κυπριακή κυριαρχία με συμβατικούς τρόπους, σχέδια και μεθοδεύσεις περασμένων ετών και ξεπερασμένων λογικών, καλά θα κάνουν είτε να αναθεωρήσουν, είτε να αποσυρθούν από τον εθνικό σχεδιασμό και τη λήψη των αποφάσεων, διότι είναι ακατάλληλοι να μας προστατέψουν. Η Τουρκία κινείται στα όρια μεταξύ διεθνούς δικαίου και ανταγωνιστικών διεθνών συμφερόντων, την ώρα που εμείς αδυνατούμε να κατανοήσουμε το παιχνίδι της και οδηγούμαστε προς νέες περιπέτειες και ενδεχομένως νέες εθνικές καταστροφές».

https://www.apopseis.com/i-tourki-antigrafoun-tous-kinezous-stin-anatoliki-mesogio-epofthalmioun-tin-aoz/#more-8265

Κατηγορίες:ΑΟΖ

«Ηρθε η ώρα της ανακήρυξης της ΑΟΖ; Μα και βέβαια ήρθε… Θα το επιτρέψουν οι Αμερικανοί;»

13/03/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η ΑΟΖ της Ελλάδας...Η ΑΟΖ της Ελλάδας…

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Όλοι μιλάνε για AOZ, αλλά ΑΟΖ δεν βλέπουμε! Έχουν ήδη περάσει 36 χρόνια από το 1982, όταν η παγκόσμια κοινότητα δημιούργησε το Σύνταγμα των Θαλασσών με την υπογραφή της νέας Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Ήδη 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά η Ελλάδα, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν έχει τολμήσει να ανακηρύξει τη δική της.

Δεν το έκανε ούτε όταν η Κύπρος, με πρωτοβουλία του Προέδρου της, Τάσσου Παπαδόπουλου, ανακήρυξε την ΑΟΖ της το 2004.

Σήμερα σε μια τραγική περίοδο που περνά η πατρίδα μας, σε όλα τα μέτωπα, τα έχουμε κυριολεκτικά χαμένα. Οι τηλεοράσεις, οι εφημερίδες, τα περιοδικά, τα καφενεία κουβεντιάζουν για την ΑΟΖ και κάποιος δημοσιογράφος αναφερόμενος στην ΑΟΖ της Κύπρου την αποκάλεσε Ανεξάρτητη Οικονομική Ζώνη.

Η Εξάρτηση από τις ΗΠΑ

Από το Δόγμα Τρούμαν μέχρι σήμερα ανήκουμε στην σφαίρα επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών και δεν ξεφύγαμε από αυτή την επιρροή ούτε επί Ανδρέα Παπανδρέου.

Στις 14 Μαΐου 1948, ο David Ben-Gurion, επικεφαλής της Εβραϊκής Υπηρεσίας, ανακήρυξε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και ο Αμερικανός Πρόεδρος Harry S. Truman αναγνώρισε το νέο έθνος την ίδια ημέρα.

Βασικά, από εκείνη την ημερομηνία η κυβέρνηση των ΗΠΑ γνωρίζοντας την κρισιμότητα της Ανατολικής Μεσογείου έβαλε υπό την προστασία της τα τρία βασικά οικόπεδα της περιοχής που ήταν και είναι το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Τουρκία. Η Ρωσία προσπάθησε να αποσπάσει κάποιο από τα οικόπεδα αυτά από τα χέρια της Αμερικής αλλά, μέχρι στιγμής, δεν τα έχει καταφέρει. Πρόσφατα, έχει επίσης εμφανιστεί στην περιοχή η Κίνα, που φαίνεται να ενδιαφέρεται για το ελληνικό οικόπεδο και τους καλωσορίσαμε στην περιοχή μια και μας συνδέει αμοιβαίος σεβασμός για τους αρχαίους πολιτισμούς μας. Θα είναι βέβαια λίγο δύσκολο να τους έχουμε συμμάχους απέναντι στην Τουρκία στα θέματα Δικαίου της Θάλασσας, μια και αυτοί καταπατούν την UNCLOS στη Σινική Θάλασσα.

Σήμερα η αξία του οικοπέδου της περιοχής έχει αποκτήσει σχεδόν ανυπολόγιστη αξία λόγω των υδρογονανθράκων που φαίνεται ότι υπάρχουν στην περιοχή,  αλλά οι Αμερικανοί δεν έχουν αλλάξει στάση για την σημασία των τριών αυτών κρατών στην περιοχή και οι τελευταίες εξελίξεις το επιβεβαιώνουν. Πρώτο έρχεται το Ισραήλ, μετά η Τουρκία και μετά η Ελλάδα.

Το κύριο πρόβλημα της Ελλάδας στην ελληνοτουρκική διένεξη είναι ξεκάθαρα η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών,  που δεν έχει αλλάξει καθόλου τα τελευταία 30 χρόνια. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι την πρωθυπουργία του Αλέξη Τσίπρα, παίζουν το ίδιο βιολί προτρέποντας τις ελληνικές κυβερνήσεις να μην προχωρήσουν σε μονομερή  ανακήρυξη ΑΟΖ, χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με την Τουρκία, προσποιούμενοι άγνοια  ότι η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι, πάντα, μια μονομερής πράξη, όπως ακριβώς έπραξαν και οι ίδιοι το 1983.

Μια από τις πιο σημαντικές δηλώσεις, από αμερικανικής πλευράς, έγινε στις 27 Ιουλίου 2011 από τον βοηθό Υπουργό Εξωτερικών Φίλιπ Γκόρντον που έκανε , σε συνάντησή του με δημοσιογράφους στην Αθήνα, ξεκάθαρα την απαράδεκτη αυτή δήλωση:

  • «Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να αποφεύγονται μονομερή βήματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνωρίζουν τα δικαιώματα των χωρών για την ανακήρυξη αποκλειστικών οικονομικών ζωνών, αλλά… δεν νομίζουμε ότι θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδος να το πράξει χωρίς πλήρη συνεργασία με τους γείτονές της, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης».

Πρέπει, πάραυτα, οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρουν αυτή τη δήλωση και να επιτρέψουν στην πατρίδα μας να ανακηρύξει την ΑΟΖ της Ελλάδας όπως ακριβώς και έκανε για την χώρα του ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρέιγκαν, με προεδρικό διάταγμα στις 10 Μαρτίου 1983.

Η Ελλάδα πρέπει, επίσης, με προεδρικό διάταγμα να ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ και όχι μέσω μιας χρονοβόρας κοινοβουλευτικής διαδικασίας, ώστε να μη προετοιμαστεί η Τουρκία να αντιδράσει. Η ανακήρυξη ΑΟΖ είναι, πάνω απ’ όλα μια μονομερής πράξη. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι μέχρι σήμερα έχουν γίνει 138 ανακηρύξεις ΑΟΖ στον πλανήτη Γη και όλες αυτές ήταν μονομερείς, και σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε κάποια κρίση στις διμερείς σχέσεις γειτονικών κρατών λόγω αυτής της μονομερούς ανακήρυξης.

Η Υποκρισία των ΗΠΑ

Η χώρα με τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στο κόσμο, με τις τεράστιες ακτές και  την μεγαλύτερη ΑΟΖ του πλανήτη μας έχει να κερδίσει πολλά με το να προσχωρήσει στην UNCLOS. Άρθρα που προσδιορίζουν θέματα ναυσιπλοΐας και υπερπτήσεων, καθώς επίσης θέματα που αφορούν την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη ρύπανση, την παγκόσμια αλιεία και την εξόρυξη των μεταλλευμάτων των ωκεάνιων βυθών είναι πολύτιμα εργαλεία για τις ΗΠΑ. Η Αμερική δεν πρέπει να ανήκει σε μία μικρή μειοψηφία κρατών που δεν θέλουν να προσχωρήσουν στο νέο Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών, όπως είναι το Ιράν, η Συρία, η Βόρειος Κορέα και η Τουρκία.

Η Αμερική όταν ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε την ΑΟΖ της όχι μόνο έδωσε πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά της,  αλλά σεβάστηκε και τα νησιωτικά κράτη Μπαχάμες και Κούβα που βρίσκονται απέναντι από τις ανατολικές ακτές της και μοιάζουν τόσο πολύ με τα δικά μας νησιά απέναντι από τις ακτές της Τουρκίας.

ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΟΖ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ

ΠΗΓΗ: Office of the Geographer, Department of State, Washington D.C. 2004

ΠΗΓΗ: Office of the Geographer, Department of State, Washington D.C. 2004

Όπως βλέπουμε από τον χάρτη, η Αμερική δεν υιοθέτησε  τα τουρκικά επιχειρήματα ότι νησιά έχουν μειωμένη ΑΟΖ και οριοθέτησε την ΑΟΖ της με αυτή της Κούβας και των νησιών Μπαχάμες βάσει της μέσης γραμμής. Δεν υποστήριξε ότι η ΑΟΖ αυτών των νησιωτικών κρατών διαθέτει περιορισμένη ΑΟΖ ίση με την αιγιαλίτιδα ζώνη τους και επομένως η αμερικανική ΑΟΖ επεκτείνεται και πίσω από τις ανατολικές ακτές αυτών των νησιών.

Οι Αμερικανοί είναι προφανές ότι, όπως ήδη αναφέραμε, εφαρμόζουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Υποστηρίζουν ότι τα δικά τους νησιά, κατοικήσιμα ή μη, έχουν πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ, αλλά παρόμοια δικά μας νησιά δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Αυτή είναι μια απαράδεκτη φιλοτουρκική θέση των Αμερικανών από το 1982 και πρέπει, επιτέλους, να εγκαταληφθεί.

Τέλος, μια ενδιαφέρουσα παράμετρος της ελληνοτουρκικής διένεξης έχει σχέση με τη θέση της CIA για το θέμα των υδρογονανθράκων του Αιγαίου. Σε μια απόρρητη έκθεσή της που συντάχθηκε το 1984 με  την ονομασία «Μνημόνιο», που έχει αποχαρακτηριστεί από τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου καλύπτονται όλα τα θέματα της ελληνοτουρκικής διαφοράς, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στο 12 ν.μ., ο εναέριος χώρος, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και η στρατικοποίηση μερικών ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Για το θέμα της υφαλοκρηπίδας η έκθεση υιοθετεί μια ουδέτερη θέση αποφεύγοντας  να ασχοληθεί με την έννοια της ΑΟΖ, αλλά κάνοντας  μια πολύ σημαντική και κρίσιμη διαπίστωση,  ότι δεν υπάρχουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο Πέλαγος. Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, αυτή η αμερικανική θέση δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.

Τέλος, αυτή η έκθεση της CIA στην σύνοψη των θέσεών της αναφέρει:

  • «Έτσι, ενώ η διένεξη ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι πιθανότερο να απορρέει από μια στρατιωτική σύγκρουση στη Κύπρο, θα μπορούσε να επεκταθεί στο Αιγαίο και πιθανώς στην Θράκη – μόνο και μόνο γιατί οι Έλληνες αναγνωρίζουν το ευκρινές στρατιωτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας σε μια σύγκρουση που θα περιορίζεται μόνο στο νησί. Οι Έλληνες θα έχουν μια μικρή υπεροχή σε εναέριες εμπλοκές στο Αιγαίο και θα κρατήσουν τις θέσεις τους στη θάλασσα. Στα σύνορα με την Θράκη, το πολύ δύσκολο έδαφος θα αντισταθμίσει την υπεροχή της Τουρκίας σε στρατό ξηράς και ο πόλεμος εκεί μάλλον θα τελειώσει με στασιμότητα.»

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Εθνικά

«Η έκδοση NAVTEX.»

11/03/2018 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Επειδή πάλι έχουμε δημοσιεύματα περί εκδόσεων NAVTEX συνδυάζοντάς τα με το θέμα της ΑΟΖ αλλά και την υποτιθέμενη προκλητικότητα γειτόνων, η NAVTEX εκδίδεται σε διεθνή χωρικά ύδατα που δεν ανήκουν σε κανένα διότι δεν αποτελούν αποκλειστική ζώνη όπως είναι τα εθνικά χωρικά ύδατα. Έως τα 200ΝΜ από τις ακτές μπορεί να έχει οριοθετηθεί μια θεσπισμένη ΑΟΖ και τότε το κράτος που την έχει ανακηρύξει έχει κυριαρχικά δικαιώματα. Η ΑΟΖ όμως αφορά μόνο και μόνο την οικονομική δραστηριότητα. Κατά συνέπεια κάποια άλλη χώρα ή ακόμα και η ίδια μπορεί να εκδώσει NAVTEX. Αυτές λοιπόν δεν μπορούν να θεωρηθούν παράνομες διότι πολύ απλά δεν είναι. Το όλο θέμα μετά είναι οι ημερομηνίες έκδοσης και η μη επικάλυψη των NAVTEX. Όλο αυτό το πλαίσιο είναι γνωστό εδώ και καιρό στην Ελλάδα όπου δεν έχουμε ΑΟΖ αλλά λιγότερο γνωστό στην Κύπρο όπου υπάρχει ΑΟΖ από το 2004 χάρη του Τάσσου Παπαδόπουλου. Έτσι όταν διαβάζουμε νέα δεδομένα για τις NAVTEX ανεξαρτήτως από την ΑΟΖ, πρέπει να εξετάζουμε τις ημερομηνίες της έκδοσης και της διάρκειας και τις συντεταγμένες για το θέμα της πιθανής επικάλυψης. Η ύπαρξη της ΑΟΖ είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις εκδόσεις NAVTEX. Τώρα που έχουμε το όλο πλαίσιο, το παίγνιο είναι απλό. Και μπορούμε εύκολα να αποκωδικοποιήσουμε την τουρκική προπαγάνδα. Η Τουρκία παρουσιάζει επικοινωνιακά ότι οι στρατιωτικές ασκήσεις της παρεμποδίζουν τις οικονομικές δραστηριότητες περί ενέργειας της Κύπρου. Μάλιστα το ίδιο κάνουν και οι δημοσιογράφοι από την πλευρά της Ελλάδας για να πουλήσουν το θέμα τους. Στην πραγματικότητα ακολουθεί την διαδικασία και αξιοποιεί το πλαίσιο για να πει ότι κάνει κάτι στην περιοχή. Ενώ με μια NAVTEX δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να παρενοχλήσει μια άλλη. Έτσι το όλο παίγνιο είναι απλά επικοινωνιακό για να κερδίσει εντυπώσεις ως εκεί που την παίρνει και τίποτα παραπάνω.

http://lygeros.org/articles.php?n=37703&l=gr

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Εθνικά, Ν. Λυγερός

«Α.Φώσκολος : Ο αμύθητος θησαυρός των ελληνικών βυθών.»

09/03/2018 1 Σχολιο

Α.Φώσκολος  : Ο αμύθητος θησαυρός των ελληνικών βυθών.

09.03.2018

https://slpress.gr/oikonomia/o-amythitos-thisavros-ton-ellinikon-vithon/

Στη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου, που έχει έκταση το 1/3 της Σαουδικής Αραβίας (εικόνα 1), σύμφωνα με βάσιμες εκτιμήσεις κρύβεται ένας αμύθητος θησαυρός. Γεωγραφικά διαιρείται σε τρία διαμερίσματα: Το πρώτο διαμέρισμα είναι η λεκάνη της Λεβαντίνης και περιλαμβάνει τις ΑΟΖ Συρίας, Λιβάνου, Ισραήλ και το ανατολικό τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ (οικόπεδα 2, 3, 9, 12 και 13). Σε αυτή την λεκάνη, κυρίως στην ισραηλινή ΑΟΖ, έγιναν 460 γεωτρήσεις και βρέθηκαν κοιτάσματα φυσικού αερίου που περιέχουν 1,5 τρισ. Μ3 (κυβικά μέτρα) φυσικού αερίου και 3 δισ. βαρέλια πετρελαίου.

Σε αυτό το διαμέρισμα η μεν Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ εκτιμά ότι υπάρχουν αλλά 3,5 τρισ. Μ3 φυσικού αερίου. Αντιστοίχως, η Γεωλογική Υπηρεσία του Ισραήλ εκτιμά ότι υπάρχουν άλλα 8 τρισ. Μ3 φυσικού αερίου και 26 δισ. βαρέλια αργού πετρελαίου.

Το δεύτερο διαμέρισμα περιλαμβάνει τον Κώνο του Νείλου, στον οποίο ανήκει αποκλειστικά η ΑΟΖ της Αιγύπτου. Σε αυτό το διαμέρισμα έγιναν περίπου 1900 γεωτρήσεις και βρέθηκαν 1,8 τρισ. Μ3 φυσικού αερίου χωρίς να συνεκτιμηθεί το κοίτασμα Ζορ που γεωλογικά ανήκει στο τρίτο διαμέρισμα. Η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ (USGS Technical Report 2010) εκτιμά ότι σε αυτό το διαμέρισμα υπάρχουν άλλα 9 τρις Μ3 φυσικού αερίου.

Το τρίτο διαμέρισμα περιλαμβάνει την περιοχή της Μεσογειακής Ράχης. Η Μεσογειακή Ράχη ξεκινά από τον κόλπο της Κυπαρισσίας στην Ελλάδα και τερματίζει στην ύβωση του Ερατοσθένη, δηλαδή νότια της Λεμεσού στην Κύπρο. Ουσιαστικά περιλαμβάνει τα 3/4 της κυπριακής ΑΟΖ, ένα πολύ μικρό μέρος της αιγυπτιακής ΑΟΖ, όπου βρίσκεται το κοίτασμα Ζορ, όλη την περιοχή νότια των Δωδεκανήσων και όλο το Λιβυκό Πέλαγος (νότια Κρήτη και θάλασσα της Λιβύης).

Σε αυτό το διαμέρισμα οι έρευνες ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2015. Έγιναν τρεις γεωτρήσεις σε κοραλλιογενείς υφάλους, ήτοι στα Ζορ (Αίγυπτος) και Ονησίφορος και Καλυψώ (Κύπροα). Βρέθηκαν 1,1 τρισ. Μ3 φυσικού αερίου. Τρομερή επιτυχία. Σε αυτή την παρθένα περιοχή που βρίσκεται δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης εντοπίστηκαν και από τις εργασίες των PGS και ΕΔΕΥ 16 στόχοι κοραλλιογενών υφάλων με ακριβώς ίδια χαρακτηριστικά που έχουν οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, στους όποιους ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα στην Αίγυπτο και στην Κύπρο.

Η έκταση των υφάλων ανέρχεται σε 3.310 km2 (τετραγωνικά χλμ). Το Ζορ με μια έκταση υφάλου 100 km2 έχει 0,8 τρισ Μ3 φυσικό αέριο. Με δεδομένο ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι πάρα πολύ παρεμφερείς, αν έχουμε την ίδια πληρότητα, κάτι που θα το δείξουν σύντομα οι γεωτρήσεις, τα αναμενόμενα αποθέματα θα πρέπει να είναι της τάξης των 26,48 τρισ Μ3 φυσικού αερίου. Αν προσθέσουμε και τα αποθέματα του κόλπου της Κυπαρισσίας 0,5 τρισ Μ3 τότε το σύνολο ανέρχεται σε 27 τρισ Μ3.

 

Η λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου

Τα πολύ πιθανά αποθέματα φυσικού αερίου της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου -σύμφωνα πάντα με τις βάσιμες εκτιμήσεις- διαμορφώνονται συνολικά σε 48 τρισ. Μ3. Κατά χώρα η κατανομή έχει ως εξής:

-Ελλάδα 27 τρισ Μ3.

-Κύπρος (κατά την εταιρεία Spectrum) 4 τρισ Μ3

-Ισραήλ (κατά την δική του Γεωλογική Υπηρεσία) 8 τρισ. Μ3

-Αίγυπτος (κατά την Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ – USGS Technical Report 2010) 9 τρισ Μ3.

 

Σημειώνεται ότι δεν συμπεριλαμβάνονται τα αποθέματα φυσικού αερίου στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ Κρήτης και Κύπρου, ήτοι νότια των νήσων Κάσου, Καρπάθου-Ρόδου και Καστελόριζου. Δεν συνεκτιμώνται, επίσης, τα αποθέματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στο Ιόνιο, στη χερσαία Δυτική Ελλάδα και στον Θερμαϊκό. Το 80% αυτών των ποσοτήτων είναι εξαγώγιμα προς την Ευρώπη, την Άπω Ανατολή και τις ΗΠΑ και ας φαίνεται το τελευταίο προς το παρόν αδύνατο.

Στις ανωτέρω εκτιμήσεις δεν συμπεριλαμβάνονται και τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στον κόλπο της Σύρτης και πολύ πλησίον των θαλασσίων οικοπέδων νοτιοδυτικά της Κρήτης. Την εκμετάλλευση αυτών των κοιτασμάτων θα αναλάβει η κοινοπραξία ExxonMobil, Total και ΕΛΠΕ. Αυτή η ποσότητα των 48 τρισ Μ3 φυσικού αερίου καθιστά την λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου την μεγαλύτερη λεκάνη φυσικού αερίου στον κόσμο.

Εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις, τα αποθέματα φυσικού αερίου της Κύπρου και Ελλάδας ανέρχονται σε 31 τρισ Μ3. Αυτό θα το αποδείξουν σύντομα οι γεωτρήσεις που θα γίνουν από τις εταιρείες (εικόνα 2). Για λόγους σύγκρισης και επειδή χρησιμοποιείται ως μέτρο και το κυβικό πόδι, σημειώνουμε ότι το Μ3=35,315 κυβικά πόδια.

Ανταγωνιζόμαστε τη Ρωσία

Το γεγονός ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών των ποσοτήτων φυσικού αερίου προοπτικά θα πάει στην ευρωπαϊκή αγορά, μας καθιστά ανταγωνιστές με την Ρωσία. Αναλυτικότερα, η έκταση των 10 στόχων στα δύο τεράστια οικόπεδα για τα οποία έδωσαν προσφορά η κοινοπραξία ExxonMobil, Total και ΕΛΠΕ είναι 2.000 km2 (όσο ο νομός Χανίων) ήτοι 20 φορές μεγαλύτερη από τον στόχο του κοιτάσματος Ζορ.

Αν αυτοί οι στόχοι έχουν την πληρότητα σε φυσικό αέριο που έχουν οι στόχοι των κοιτασμάτων Ζορ και «Καλυψώ» τότε οι αναμενόμενες ποσότητες θα είναι της τάξης των 16 τρισ. Μ3, ήτοι περισσότερο φυσικό αέριο από όσο έχουν αθροιστικά οι ΑΟΖ Αιγύπτου και Κύπρου. Ας πάρουμε το χειρότερο σενάριο και υποθέσουμε ότι οι ποσότητες φυσικού αερίου σε αυτές τις δύο περιοχές ανέρχονται όχι σε 16 τρισ. Μ3, αλλά μόνο σε 2 τρισ. Μ3.

Ας υποθέσουμε ακόμα ότι οι ποσότητες φυσικού αερίου στο μπλοκ 10 (κόλπος Κυπαρισσίας – τα δικαιώματα έχει η κοινοπραξία ΕΛΠΕ-Edison) είναι 0,5 τρισ. Μ3 και στο μπλοκ 2 (δυτικά της Κέρκυρας – κοινοπραξία Total, Edison και ΕΛΠΕ) είναι 0,3 τρισ Μ3. Με αυτά τα δεδομένα θα μπορούμε να εξάγουμε ετησίως προς την ΕΕ 45 δισ Μ3 για τουλάχιστον 35 χρόνια (εικόνα 2). Η υπόλοιπη ποσότητα των 1,2 τρισ Μ3, θα μας επιτρέπει να εξάγουμε άλλα 40 δισ Μ3 ανά έτος και επί 30 χρόνια υπό μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Η υγροποίηση μπορεί να γίνεται στην Γαύδο (εικόνα 3) και να εξάγεται με LNG πλοία σε όλο τον κόσμο. Σε αυτή τη λύση προσανατολίζονται οι ExxonMobil και QatarOil για το φυσικό αέριο της Κύπρου.

Τεράστιες επενδύσεις

Οι επενδύσεις που χρειάζονται για να έρθουν τα κοιτάσματα σε παραγωγή είναι τεράστιες. Για κάθε απόθεμα της τάξης του 1 τρισ. Μ3 φυσικού αερίου χρειάζονται επενδύσεις της τάξης των 4 δισ. δολ. Αν όλοι οι 16 στόχοι που έδειξε η ΕΔΕΥ κάτω από την Κρήτη έχουν την ίδια πληρότητα σε φυσικό αέριο που έχει το κοίτασμα Ζορ, τότε οι επενδύσεις που θα κάνουν οι εταιρείες για να φέρουν τα κοιτάσματα σε παραγωγή υπερβαίνουν τα 100 δισ. δολ.

Πρέπει να γνωρίζει ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Δραγασάκης ότι η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα έρθει από τις επενδύσεις που θα γίνουν κυρίως στα κοιτάσματα της Κρήτης. Ευχής έργον είναι να έρθει σε επαφή με τον υπουργό Ενέργειας να υπογράψει όσο το δυνατόν ταχύτερα τις σχετικές συμβάσεις για να δει η Ελλάδα μια άσπρη ημέρα. Αυτό το μέγεθος των επενδύσεων μόνο πολύ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες μπορούν να το σηκώσουν, προσδοκώντας, βεβαίως, σε πολλαπλάσια κέρδη.

Όπως προαναφέραμε, αν και οι 16 στόχοι έχουν την ίδια πληρότητα σε φυσικό αέριο τότε τα αποθέματα του φυσικού αερίου κάτω από την Κρήτη είναι μεγαλύτερα από τα αποθέματα φυσικού αερίου που υπάρχουν στις ΑΟΖ των χωρών Συρίας, Λιβάνου, Ισραήλ, Αιγύπτου και Κύπρου.

Οι ποσότητες φυσικού αερίου που θα μπορούν να διοχετευτούν προς την Ευρώπη από τον East-Med, τον ΤΑΠ και τον ονομαζόμενο Central-Med θα ανέρχονται σε 75 δισ. M3 ανά έτος (εικόνα 4). Αυτή η ποσότητα μπορεί άνετα να αυξηθεί στα 100 δισ Μ3 ανά έτος, καλύπτοντας τις μελλοντικές ανάγκες της ΕΕ, όπως τις προβλέπει ο Μιγκέλ Κανιέτε. Σε δηλώσεις του στις 12/02/2018 μίλησε για αύξηση των αναγκών της ΕΕ σε φυσικό αέριο από 70% σε 83% μέχρι το 2040, ήτοι περαιτέρω αύξηση κατά περίπου 100 δισ. Μ3 ανά έτος.

 

 

Βαθύτερα και κοιτάσματα πετρελαίου

Κλείνοντας, θα πρέπει να γίνει γνωστό ότι κάτω από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Κρήτης, που απαντώνται στα πρώτα 4.000 μέτρα (στο Μιόκαινο) υπάρχουν, κατ’ αναλογία με ό,τι περιμένουν οι γεωεπιστήμονες του Ισραήλ, και άλλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Πρόκειται κυρίως για αέριους υδρογονάνθρακες και αργό πετρέλαιο σε μεγαλύτερα βάθη και στα ιζήματα του Ολιγοκαίνου, του Ηωκαίνου, Παλαιοκαίνου, και σε όλα τα ιζήματα στον Μεσοζωϊκό Αιών (εικόνα 5).

Αν στην ΑΟΖ του Ισραήλ πιστεύουν ότι στα ιζήματα του Μεσοζωϊκού έχουν 26 δισ βαρέλια αργού πετρελαίου τότε κατ’ αναλογία, διότι είμαστε στην ίδια λεκάνη, πρέπει κάτω από την Κρήτη να υπάρχουν ίσως και 75 δισ. βαρέλια. Αυτή η πιθανότητα θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο νέων γεωφυσικών ερευνών από την ΕΔΕΥ.

Εάν, λοιπόν, επιβεβαιωθεί από τις γεωτρήσεις ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στην Κρήτη είναι της τάξεως των 27 τρισ Μ3, δηλαδή 963,505 τρισ κυβικά πόδια, τότε η αξία των κοιτασμάτων -με βάση τις τρέχουσες τιμές- θα είναι της τάξεως των 7,628 τρισ δολ. πάνω από 6 τρισ ευρώ.

Με βάση το νόμο Μανιάτη (4001/2011) το 20% της αξίας των κοιτασμάτων τα παίρνει το δημόσιο, δηλαδή πάνω από 1,2 τρισ ευρώ και 5% της αξίας, παίρνει η περιφέρεια Κρήτης, δηλαδή 305 δισ ευρώ. Υπενθυμίζουμε ότι το ελληνικό χρέος είναι της τάξεως των 330 δισ ευρώ και ο ετήσιος Προϋπολογισμός 52 δισ ευρώ.

Καθηγητής Αντώνης Φώσκολος 

Κατηγορίες:ΑΟΖ
Αρέσει σε %d bloggers: