Αρχείο

Archive for the ‘Διεθνή’ Category

«Ο Υπουργός Άμυνας και η ΑΟΖ: Τι προβλέπουν οι βασικές διατάξεις στο Δίκαιο της Θάλασσας.»

09/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΠΗΓΗ: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Ο Πάνος Καμμένος, Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, υπήρξε από τους πρώτους φανατικούς οπαδούς της ΑΟΖ, χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς σημαίνουν οι τρεις αυτές λέξεις. Στην συνέχεια ανακάλυψε ότι η ΑΟΖ έχει υδρογονάνθρακες και άρχισε να ομιλεί για τον πλούτο των υδατανθράκων!

Όταν άρχισε να ασχολείται με την ΑΟΖ ήταν ακόμα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Από τότε συνεχίζει ανελλιπώς να μνημονεύει την αγαπημένη του ΑΟΖ, αλλά τακτικά πετάει και τα συνηθισμένα μαργαριτάρια του. 

Η πρόσφατη δήλωση του στα Ψαρά προκάλεσε πολλά σχόλια:

«Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που η πατρίδα μας μεγαλώνει. Πολύ σύντομα θα επεκταθούν τα χωρικά μας ύδατα με την αναγνώριση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου. Ελπίζω τα παιδιά μας να μην ζήσουν την οικονομική κρίση που έζησε η δική μας γενιά και τα μικρά μας παιδιά. Βγαίνουμε από την οικονομική κρίση χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού. Βγαίνουμε από την οικονομική κρίση και παράλληλα η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα παραγωγό φυσικού αερίου και ίσως αργότερα και πετρελαίου.»

Μα δεν βρέθηκε κάποιος στο Πεντάγωνο να του κάνει ένα μάθημα στο Δίκαιο της Θάλασσας;

Επιτρέψτε μου κύριε Υπουργέ να το επιχειρήσω εγώ μια και γνωρίζω το θέμα επειδή υπήρξα μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ήμουν ο μοναδικός οικονομολόγος της ελληνικής αποστολής και ασχολήθηκα με τις οικονομικές διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας, δηλαδή τα θέματα της ΑΟΖ, της αλιείας, και των υδρογονανθράκων.

Η φράση σας «Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που η πατρίδα μας μεγαλώνει. Πολύ σύντομα θα επεκταθούν τα χωρικά μας ύδατα με την αναγνώριση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου» είναι επικίνδυνη και πρωτοφανής.

Η «ανακήρυξη της ΑΟΖ»

Κατ’ αρχάς, η Ελλάδα δεν μπορεί να προβεί σε «αναγνώριση» ΑΟΖ, αλλά σε «ανακήρυξη» ΑΟΖ. Αλλά αυτή η φράση, έτσι όπως την διατυπώσατε, υπονοεί ότι η Ελλάδα μπορεί να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 200 ν.μ., που αποτελεί το ανώτατο όριο για την ΑΟΖ!

Κύριε Υπουργέ, η ΑΟΖ ξεκινά μετά τα χωρικά ύδατα και έτσι δεν έχει πλάτος 200 ναυτικών μιλίων αλλά 188ν.μ., εφόσον ένα κράτος έχει 12 ν.μ. χωρικά ύδατα. Στη περίπτωση της Ελλάδας η ΑΟΖ θα μπορούσε να εκτείνεται σε 194 ν.μ. μια και η χώρα μας έχει καθορίσει τα χωρικά ύδατα της σε εξι ν.μ. Επίσης, τα 200 ν.μ. αποτελούν το μέγιστο πλάτος μιας ΑΟΖ, εφόσον το άλλο παράκτιο κράτος απέχει 400 ν.μ. Βέβαια, κανένα κράτος της Μεσογείου δεν μπορεί να έχει ΑΟΖ 200 ν.μ., διότι όλα τα κράτη δεν έχουν απόσταση 400 ν.μ. το ένα από το άλλο.

Επίσης, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι στα χωρικά ύδατα ένα κράτος έχει πλήρη κυριαρχία, ενώ στην ΑΟΖ έχει κυριαρχικά δικαιώματα.

Το Δίκαιο της Θάλασσας

Το Δίκαιο της Θάλασσας, που στα αγγλικά φέρει την ονομασία United Nations Convention of the Law of the Sea (UNCLOS), αναφέρει τα ακόλουθα για τα χωρικά ύδατα: Άρθρο 2 Νομικό καθεστώς της χωρικής θάλασσας, του εναέριου χώρου πάνω από την χωρική θάλασσα και του βυθού και του υπεδάφους του

  1. Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους εκτείνεται, πέρα από την ηπειρωτική του επικράτεια και τα εσωτερικά του ύδατα και, στην περίπτωση αρχιπελαγικού κράτους, πέρα από τα αρχιπελαγικά του ύδατα, στην παρακείμενη θαλάσσια ζώνη που ορίζεται ως χωρική θάλασσα.
  2. Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται και στον εναέριο χώρο πάνω από την χωρική θάλασσα καθώς και στο βυθό και υπέδαφός της.
  3. Η κυριαρχία επί της χωρικής θάλασσας ασκείται σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση και τους άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Άρθρο 3 Εύρος της χωρικής θάλασσας

Κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα δώδεκα ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση.

Άρθρο 4 Εξωτερικό όριο της χωρικής θάλασσας

Το εξωτερικό όριο της χωρικής θάλασσας είναι η γραμμή της οποίας κάθε σημείο βρίσκεται σε τόση απόσταση από το πλησιέστερο σημείο της γραμμής βάσεως, όσο είναι το εύρος της χωρικής θάλασσας.

Άρθρο 5 Φυσική ακτογραμμή

Πλην εάν άλλως προβλέπεται στην παρούσα σύμβαση, ως φυσική ακτογραμμή για την μέτρηση του εύρους της χωρικής θάλασσας λαμβάνεται η γραμμή της κατωτάτης ρηχίας κατά μήκος της ακτής όπως αυτή εμφαίνεται στους ναυτικούς χάρτες μεγάλης κλίμακας που αναγνωρίζονται επίσημα από το παράκτιο κράτος.

Όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη διαθέτουν χωρικά ύδατα ή αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ., εκτός της Ελλάδας που διαθέτει μόνο έξη ν.μ. Η Τουρκία παραβιάζει την UNCLOS, διότι είναι το μόνο κράτος στον κόσμο που διαθέτει δύο ειδών χωρικά ύδατα, εξι ν.μ. στο Αιγαίο και 12 ν.μ. στην Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Μεγάλη Αξία της ΑΟΖ

Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της UNCLOS ήταν και η δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και η Τουρκία καταψήφισε την UNCLOS κυρίως για αυτή την νέα έννοια του Διεθνούς Δικαίου συνεχίζοντας μέχρι σήμερα να αρνείται την ύπαρξή της.

Σήμερα 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά ο Ερντογάν ομιλεί μόνο για την απηρχαιωμένη πλέον έννοια της υφαλοκρηπίδας και οι ελληνικές κυβερνήσεις συμπλέουν με τις επιθυμίες του. Έτσι στην τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα συζήτησε με τον πρωθυπουργό να συνεχίσουν τις συνομιλίες οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και δεν ενθυμούμαι εσείς κύριε Υπουργέ να φέρατε αντίρρηση στον Αλέξη Τσίπρα για αυτό το θέμα.

Το Τμήμα V της UNCLOS ασχολείται αποκλειστικά με την ΑΟΖ:

ΤΜΗΜΑ V ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ

Άρθρο 55 Ειδικό νομικό καθεστώς της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης

Ως αποκλειστική οικονομική ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της χωρικής θάλασσας περιοχή, η υπαγόμενη στο ειδικό νομικό καθεστώς που καθιερώνεται στο παρόν μέρος, δυνάμει του οποίου τα δικαιώματα και οι δικαιοδοσίες του παράκτιου κράτους και τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των άλλων κρατών διέπονται από τις σχετικές διατάξεις της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 56 Δικαιώματα, δικαιοδοσίες και υποχρεώσεις του παράκτιου κράτους στην αποκλειστική οικονομική ζώνη

  1. Στην αποκλειστική οικονομική ζώνη το παράκτιο κράτος έχει:

α) κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκειμένων του βυθού της θάλασσας υδάτων, του βυθού της θάλασσας και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και με άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης, όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους.

β) δικαιοδοσία, όπως προβλέπεται στα σχετικά άρθρα της παρούσας σύμβασης, σχετικά με: i) την εγκατάσταση και χρησιμοποίηση τεχνητών νήσων, εγκαταστάσεων και κατασκευών, ii) τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, iii) την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος 7

γ) άλλα δικαιώματα και υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρούσα σύμβαση.

  1. Κατά την άσκηση των δικαιωμάτων του και την εκτέλεση των υποχρεώσεών του, σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση, στην αποκλειστική οικονομική του ζώνη, το παράκτιο κράτος λαμβάνει υπόψη του τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των άλλων κρατών και ενεργεί κατά τρόπο συνάδοντα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης.
  2. Τα δικαιώματα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο σχετικά με το βυθό της θάλασσας και το υπέδαφός του θα ασκούνται σύμφωνα με το μέρος VI.

Άρθρο 57 Εύρος της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης

Η αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας.

Υπάρχουν τέσσερις βασικές θέσεις που δεν αμφισβητεί κανείς σε σχέση με την ΑΟΖ:

  1. Η ΑΟΖ αποτελεί πλέον, χωρίς καμία αμφιβολία, μέρος του γραπτού και εθιμικού διεθνούς δικαίου, ιδιαίτερα τώρα που η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχει τεθεί σε ισχύ.
  2. Η ΑΟΖ, σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, δεν ανήκει στο παράκτιο κράτος ipso jure, αλλά πρέπει σαφώς να ανακηρυχθεί από αυτό. Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, ΑΟΖ απλώς δεν υφίσταται. Η θαλάσσια περιοχή (η επιφάνεια και τα υπερκείμενα ύδατα) που δεν θα ανακηρυχθεί ως ΑΟΖ, παραμένει νομικώς ως μέρος της ανοικτής θάλασσας.
  3. Το νομικό περιεχόμενο αυτού του νέου θεσμού του διεθνούς δικαίου ορίζεται από το 5ο Μέρος της Σύμβασης. Τα παράκτια κράτη δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους περιορισμούς που τους έχουν επιβληθεί από το 5ο Μέρος της Σύμβασης σχετικά με τα δικαιώματα, τις δικαιοδοσίες και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι, “άλλα” κράτη έχουν δικαιώματα στην ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους και το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να δημιουργήσει ΑΟΖ που να υπερβαίνει τα 200 ν.μ.
  4. Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο παράκτιο κράτος δεν μπορεί να ανακηρύξει την δική του ΑΟΖ. Αν και πότε ένα παράκτιο κράτος ανακηρύξει την ΑΟΖ του, εξαρτάται εντελώς από τη δική του δικαιοδοσία και βούληση.

Η Ελλάδα πρέπει άμεσα να ανακηρύξει την ΑΟΖ της, με βάση το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εξειδικεύεται στην UNCLOS και να μην διακατέχεται από φοβικό σύνδρομο. Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004 διαθέτοντας μόνο τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα και δεν φοβήθηκε την Τουρκία, η οποία απλώς ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή ΑΟΖ, ενώ αντίθετα και οι ΗΠΑ και η ΕΕ την αποδέχτηκαν αμέσως.

Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Έτσι, η Ελλάδα θα αποκτήσει μια ΑΟΖ που θα έχει έκταση 147.300 τ.χ.μ., δηλαδή μια έκταση μεγαλύτερη από αυτή της ηπειρωτικής χώρας. Με βάση τις αρχές της ΑΟΖ το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα.

ΥΓ: Για πληρέστερη ενημέρωση σας παραπέμπω στο βιβλίο μου «Η ΑΟΖ της Ελλάδας». Ειμαι σίγουρος ότι η βιβλιοθήκη του υπουργείου σας θα διαθέτει αυτό και άλλα χρήσιμα συγγράμματα.

https://www.apopseis.com/o-ypourgos-amynas-ke-i-aoz-ti-provlepoun-i-vasikes-diataxis-sto-dikeo-tis-thalassas/#more-9544

Advertisements

«Συλλαλητήρια: Η επόμενη μέρα…»

07/06/2018 1 Σχολιο

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fyoutu.be%2FMio_i9mF34s&h=ATMZ1fXYNY0jXu9p4Mi1rGKtC35wRFDRJfmSvUcO0kgGoVk1Jo0ctcI3cvjMSdFAIrsQxm337O4kTIJthScnYJJoaDUcB1wIAehOVTkqvPqpPLXcDD3RTkyh0BSrzqR-WJy6R0GBlPAeIGQKUN5s4OM

 

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Μελος του International Hellenic Association

  

Μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στην Θεσσαλονίκη (21/1/2018) και στην Αθήνα (4/2/2018), η γενική εικόνα στο Σκοπιανό θύμιζε απόλυτη ηρεμία πριν από την μεγάλη καταιγίδα. Η «ηρεμία» αυτή ήταν το αποτέλεσμα των διαδοχικά αντίθετων πληροφοριών που έβλεπαν συνεχώς το φως της δημοσιότητας, με μεγάλη συχνότητα: Την μια μέρα «Βρισκόμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία», την άλλη «βρισκόμαστε ακόμα μακριά από ολοκληρωμένη συμφωνία». Την μια μέρα «υπάρχει συμφωνία», την άλλη μέρα «δεν υπάρχει συμφωνία».

Το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα περιλαμβάνει την λέξη Μακεδονία στην οριστική ονομασία των Σκοπίων με ταυτόχρονη αχρήστευση των «διπλωματικών όπλων» της Ελλάδος (ένταξη των Σκοπίων σε ΕΕ και ΝΑΤΟ), ενεργοποίησε την ετοιμότητα όλων των Ελλήνων που έχουν δικαιολογημένη ευαισθησία απέναντι στο θέμα αυτό, με τα εντυπωσιακά συλλαλητήρια της 6ης Ιουνίου 2018 σε είκοσι τέσσερις πόλεις της Ελλάδος!

Τα μεγάλα λαϊκά συλλαλητήρια και τα ψηφίσματα των ανά την Ελλάδα Δήμων, δίνουν ένα ξεκάθαρο σήμα ετοιμότητας:

Σε περίπτωση συμφωνίας με οριστικό όνομα των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει την λέξη «Μακεδονία», ο κοινός τόπος συνάντησης όλων των συλλαλητηρίων και των ψηφισμάτων θα είναι πλέον η πλατεία Συντάγματος!

Ας δούμε όμως συνοπτικά ποιοι είναι οι λόγοι που κινητοποιούν αυθόρμητα ένα ολόκληρο λαό, πέρα και έξω από κάθε κομματική, πολιτική ή οικονομική «χειραγώγηση» – με ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα την Λάρισα όπου ο 17χρονος μαθητής Στέφανος Γιανναράς συνέβαλε, με την αμέριστη υποστήριξη του Μητροπολίτη Λαρίσης και Τιρνάβου κ.κ. Ιγνάτιου, στην κινητοποίηση σαράντα δύο φορέων, Ενώσεων και Συλλόγων για την πραγματοποίηση συλλαλητηρίου στην Θεσσαλική πόλη, ταυτόχρονα με τα συλλαλητήρια των άλλων πόλεων της Ελλάδος!

Ακούγονται συχνά «επιχειρήματα» και απόψεις ότι (δήθεν) «παραδώσαμε ήδη το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς με την ενδιάμεση συμφωνία του 1995», ότι (δήθεν) «τους αναγνώρισαν οριστικά 210 χώρες του κόσμουκαι μάταια παλεύουμε», ότι (δήθεν) «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως γιατί το απαιτούν το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Γερμανία στην πρώτη γραμμή, και πολλά άλλα.

Η αλήθεια είναι διαφορετική και πεντακάθαρη. Κανένας διεθνής οργανισμός στον κόσμο δεν έχει αναγνωρίσει τα Σκόπια με το συνταγματικό του όνομα το οποίο ορίστηκε κατά βούληση. Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με το προσωρινό όνομα «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή σαν ένα όνομα επαρχίαςτης πρώην Γιουγκοσλαβίας που δεν υπάρχει πλέον. Και αυτό μέχρι να συμφωνηθεί με την Ελλάδα το οριστικό όνομα του νέου κράτους που προήλθε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991. Άλλωστε τόσο η Ελλάδα όσο και η Βουλγαρία έχουν περιοχές (επαρχίες) που τις αποκαλούν «Μακεδονία» για εσωτερική τους χρήση – όπως ακριβώς έκανε και η Γιουγκοσλαβία μετά το 1944!

Όσον αφορά τις διμερείς αναγνωρίσεις διαφόρων κρατών με το (αυθαίρετο) συνταγματικό όνομα των Σκοπίων και αυτές είναι προσωρινές, μέχρι να συμφωνηθεί με την Ελλάδα το οριστικό όνομα του γειτονικού κράτους!

Η θέση της Ελλάδος για αλλαγή του Σκοπιανού συντάγματος είναι απόλυτα ορθή – πως θα συμφωνηθεί οποιοδήποτε άλλο όνομα χωρίς την αλλαγή του συντάγματος που ρητά προβλέπει ένα όνομα που θα αλλάξει; Πώς θα καταργηθούν οι αλυτρωτικές διατάξεις του που στοχεύουν σε ένα κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ εδώ και εξήντα έξη ολόκληρα χρόνια;

Πώς θα αλλάξουν τα βιβλία ιστορίας τα οποία εδώ και μερικές δεκαετίες μεγαλώνουν νέες γενιές με απατηλές ψευδαισθήσεις μιας «Μεγάλης Μακεδονίας» που περιλαμβάνουν εδάφη της Ελλάδος;

Πώς θα γίνει δεκτό στην Ευρωπαϊκή οικογένεια ένα κράτος – μαριονέτα της ισλαμιστικής Τουρκίας – και όχι μόνο, αν δεν απαλλαγεί εντελώς από αυτά τα πολύ σοβαρά «βαρίδια»;

Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να υποθηκεύσει την μελλοντική, ειρηνική συνύπαρξη των Βαλκανικών λαών αποδεχόμενη οποιοδήποτε όνομα που θα έχει σπέρματα αλυτρωτισμού, δηλαδή την λέξη «Μακεδονία».

Η ισορροπία των χωρών που κατέχουν ένα τμήμα της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας και την αποκαλούν με το όνομα αυτό για εσωτερική χρήση καταρρέει όταν ένα κράτος αποκτήσει το όνομα αυτό σαν χώρα.

Δεν είναι λοιπόν δυνατόν, κατέχοντας περισσότερο από την μισή γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας και σχεδόν ολόκληρη την αρχαία Μακεδονία η οποία υπήρξε 100% Ελληνική, η σημερινή Ελλάδα να χαρίσει ανεκτίμητη εθνική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά ολόκληρων χιλιετηρίδων επειδή κάποιοι την καπηλεύονται ξεδιάντροπα εδώ και μερικές δεκαετίες!

Άλλωστε, όπως έλεγε το 2011 ο Βρετανός Robin James Lane Fox από τους επιφανέστερους, σύγχρονους καθηγητές της αρχαίας ιστορίας, διάσημος για την πολυετή εργασία του για την αρχαία Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο«Η Μακεδονία υπήρξε ένα βασίλειο της Βορείου Ελλάδας, που κατοικείται από ανθρώπους που μιλούν την ελληνική γλώσσα, χρησιμοποιούν ελληνικά ονόματα, έχουν το ελληνικό ημερολόγιο και λατρεύουν τους Θεούς των Ελλήνων. Εκείνοι που ζουν στα Σκόπια και υποστηρίζουν ότι εκεί είναι η Μακεδονία, η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι αμαθείς και αποτρόπαιοι. Είναι σαν να λέει κανείς ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει τις ρίζες του στη Λευκορωσία κι ότι η Οξφόρδη ήταν το Μινσκ!» (Εγκαίνια έκθεσης «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο», Λονδίνο, 7 Απριλίου 2011).

Φυσικά, δεν είναι ανάγκη να θυμηθούμε τις δημόσιες δηλώσεις των ίδιων των Σκοπιανών όπως ο Κίρο Γκριγκόρωφ, πρώτος Πρόεδρος των Σκοπίων («Η πραγματική ταυτότητα του έθνους είναι σλαβική και όχι μακεδονική, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας») ή ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων Λιούμπκο Γκεοργκιέφσκι («Ο Μέγας Αλέξανδρος πολέμησε ως Έλληνας μεταδίδοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του τότε κόσμου»).

Συμπέρασμα: Η ιστορική αλήθεια ολόκληρων χιλιετηρίδων για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας δεν αλλάζει, ούτε αλλοιώνεται όση προσπάθεια και να κάνουν όσοι δημιούργησαν αλυτρωτικά οράματα σε δύο τουλάχιστον γενεές Σκοπιανών με την φανερή ή κρυφή υποστήριξη των ανά τον κόσμο «συμμάχων» μας.

Ο μόνος ορθός, ασφαλής και δίκαιος τρόπος, το γειτονικό κράτος να απαλλαγεί οριστικά από τα κάλπικα οράματα αλυτρωτισμού και την συστηματική καπηλεία της αρχαίας Ελληνικής ιστορίας της Μακεδονίας πολλούς αιώνες πριν καταγραφεί η παρουσία Σλάβων στην Βαλκανική, είναι να αφαιρεθεί η κινητήριος δύναμη του: Η λέξη «Μακεδονία» από την οριστική του ονομασία!

Η λέξη αυτή, ακόμα και όταν περιλαμβάνει ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, δεν θα είναι ένα αθώο «σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό», θα είναι ένα κάλπικο αλλά πανίσχυρο εθνικό και αλυτρωτικό σύνθημα για όλες τις επερχόμενες γενεές των Σκοπιανών!

Και η Ελλάδα έχει ιστορική υποχρέωση να το εμποδίσει…

πηγή

https://professors-phds.com/13064-2/

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Οι ελιές της Αρμενίας: Οι συμβολισμοί στις περισσότερες περιπτώσεις συνιστούν αντανάκλαση βαθύτερων ιστορικών δεδομένων.»

07/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Μέλη του κυπριακού κοινοβουλίου πραγματοποίησαν υπό τον Πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη επίσημη επίσκεψη στην Αρμενία. Πηγή: Μαρία Φιλή/ ΚΥΠΕ.

Toυ Γιώργου Περδίκη

Στην Αρμενία δεν είδα ελαιόδεντρα. Στην ιστορική αυτή χώρα του Καυκάσου οι ελιές – όπως και άλλα είδη της μεσογειακής χλωρίδας– δεν ευδοκιμούν. Ως εδώδιμο μάλιστα θεωρούνται είδος πολυτελείας. Στην Παλαιά Διαθήκη πάντως, λέγεται ότι όταν σταμάτησε η Κιβωτός του Νώε μετά τον κατακλυσμό στην κορυφή του όρους Αραράτ στην Αρμενία, για να διαπιστώσει ότι τα νερά αποσύρθηκαν και επανήλθε η ζωή, ελευθέρωσε ένα περιστέρι. 

Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, το περιστέρι γύρισε φέρνοντας στο ράμφος του ένα κλαδί ελιάς. Το περιστέρι με το κλαδί ελιάς είναι το σύμβολο της ειρήνης, της αναγέννησης, του ελπιδοφόρου μέλλοντος.

Προσέξτε τώρα. Το περιστέρι με την ελιά αποτελεί τον θυρεό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την άλλη, το όρος Αραράτ είναι ο θυρεός της Δημοκρατίας της Αρμενίας. Το περιστέρι της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει λαβωθεί από την Τουρκική Εισβολή.

Το Αραράτ δεσπόζει πάνω από την πρωτεύουσα της Αρμενίας, το Γερεβάν, αλλά από την άλλη πλευρά των συνόρων με την Τουρκία κατεχόμενο όπως ο Πενταδάκτυλος πάνω από τη Λευκωσία. Είδατε συμπτώσεις.

Πέραν των συμβολικών συμπτώσεων, του λαχματζούκ, του παστουρμά και των αρμενικών τραγουδιών της Άλκηστης Πρωτοψάλτη, υπάρχουν πολλά που να μας ενώνουν με το Αρμενικό Έθνος. Άλλωστε οι συμβολισμοί στις περισσότερες των περιπτώσεων συνιστούν αντανάκλαση βαθύτερων ιστορικών δεδομένων.

Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι ζουν μαζί από την αρχή της Ιστορίας, μοιράζονται την ίδια μοίρα, τις ίδιας προκλήσεις, τους ίδιους φίλους και τους ίδιους εχθρούς και απειλές. Έλληνες και Αρμένιοι κατοικούσαν στη Μικρασία, στον Καύκασο και στις Ασιατικές Μεσογειακές Ακτές από την εποχή των Αχαιών. Σε όλους είναι γνωστή η γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους, του Σουλτάνου Αμπντουλ Χαμίτ και τους Νεότουρκους. Δεν ξέρουν όλοι όμως ότι η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1975 και από τις πρώτες που ποινικοποίησε την άρνησή της από Τούρκους και Τουρκόφιλους ιστορικούς και πολιτικούς το 2015. Οι Έλληνες της Κύπρου τρέφουν πολλή συμπάθεια προς το Αρμενικό Έθνος, λόγω της συνύπαρξης με μια μικρή σε αριθμό, αλλά ενεργητική και φιλική κοινότητα των Αρμενίων. Μια συνύπαρξη που για αιώνες δεν δημιουργούσε κανένα απολύτως πρόβλημα. Βέβαια οι Αρμένιοι –πολλοί δεν το ξέρουν– ζουν στην Κύπρο πολύ πριν από το Τουρκικό πογκρόμ και τη γενοκτονία. Από την εποχή της βασιλείας της δυναστείας των Οροντιδών και του βασιλιά Τιγράνη του Μέγα (95-96 π.Χ.). Για πολλούς Αρμένιους η Κύπρος είναι προαιώνια πατρίδα αφού αρμενικές κοινότητες ανθούσαν στην Παλαιστίνη, Λίβανο και Συρία κατά τα μεσαιωνικά χρόνια.

Είπαμε, ελιές δεν βρίσκεις στην Αρμενία. Στο εστιατόριο «επτά πέτρες» δίπλα από τον παγανιστικό ναό ελληνιστικής τεχνοτροπίας στο Γκαρνί, η ιδιοκτήτρια –μια συμπαθέστατη κυρία που επαναπατρίστηκε από τις ΗΠΑ– μας σέρβιρε ένα πιάτο μαύρες ελιές. «Έμαθα τη συνταγή από φίλους μου στην Κύπρο, δοκιμάστε τις παρακαλώ». Είναι πολύ χαρούμενη γιατί φέτος η Κυβέρνηση της επέτρεψε να υλοποιήσει μια διαφημιστική εκστρατεία εναντίον του τουρισμού στην Τουρκία. Ένας διευθυντής νοσοκομείου δίνει μπόνους ταξίδια στους υπαλλήλους του για την Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία «όχι όμως στην Τουρκία» και χαμογελά πονηρά. Στη λαϊκή αγορά όταν πεις Cyprus σε κοιτούν με απορία. Πρέπει να πεις «Κύπρος» για να φέξει από χαρά το πρόσωπό τους. Και στα φαστφουντάδικα το σουβλάκι είναι suvlaki και όχι kebab.

Το Νακόρνο Καραμπάχ είναι «Δημοκρατία του Αρτσάχ» και σε αυτό συμφωνούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις ανεξάρτητα από τις σκληρές μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Ακόμη και μετά την πρόσφατη βελούδινη επανάσταση, δεν αλλάζει σε τίποτα σε αυτή την πανεθνική στάση. «Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από την αυτοδιάθεση του λαού του Νακόρνο Καραμπάχ» μου λέει ένας φίλος Αρμένιος «και δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε όποιος και αν υποστηρίζει τους εχθρούς μας». Εγώ από την άλλη διερωτώμαι εάν αυτοί που μας ζητούν να δημιουργήσουμε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία στην Κύπρο θα δέχονταν μια ανάλογη λύση στο ζήτημα του Νακόρνο Καραμπάχ. Θα δέχονταν οι Αζέροι –και οι Τούρκοι σύμμαχοί τους– εκ περιτροπής προεδρία στο Αζερμπαϊτζάν, και βέτο σε κάθε απόφαση, και μόνιμη παρουσία του Αρμενικού Στρατού στη Δημοκρατία του Αρτσάχ, στα πλαίσια μιας «συνολικής διευθέτησης» όπως λένε για το Κυπριακό;

Η Κυπριακή Κυβέρνηση από την άλλη λέει να αποφύγουμε να στηρίξουμε το αίτημα για αυτοδιάθεση των Αρμενίων της Δημοκρατίας του Αρτσάχ γιατί θεωρείται παρόμοια περίπτωση με το παράνομο κράτος της Βόρειας Κύπρου. Έτσι αντιμετωπίζουμε τους φίλους μας Αρμένιους. Με επιφυλάξεις, ψοφοδέλεια, και διπλωματικές μαλαγανιές κοκ.

Στην Αρμενία αυτή την ώρα συντελείται μια επανάσταση κατά της διαφθοράς, της μιζέριας και της κακοδιαχείρισης. Το νέο, με τη μορφή του κινήματος «Έξοδος» με τον νέο πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν επιχειρεί μια νέα παλιγγενεσία. Εύχομαι να μην απογοητεύσει αυτό το μεγάλο έθνος, που οι κακές μοίρες της Ιστορίας και τα συμφέροντα των Εμπόρων των Εθνών, έχουν διασπείρει στις πέντε ηπείρους. Χαίρε Αρμένιε συγγενή.

*Πρόεδρος Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

https://www.apopseis.com/i-elies-tis-armenias-i-symvolismi-stis-perissoteres-periptosis-synistoun-antanaklasi-vathyteron-istorikon-dedomenon/#more-9532

«H «βελούδινη» επανάσταση στην Αρμενία: Ενδεχόμενη αλλαγή του status quo θα οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση τον Καύκασο.»

28/04/2018 1 Σχολιο


FILE PHOTO. People attend anti-government protests accusing the Armenian Prime Minister of corruption and authoritarian rule in Yerevan, Armenia, 23 April 2018. Armenia soldiers join anti-government protests in Yerevan. Serzh Sargsyan elected as Prime Minister by the National Assembly of Armenia. EPA/VAHRAM BAGHDASARYAN
Της Ελένης Θεοχάρους
Με περισσή αγωνία καταθέτω το μέχρι στιγμής εράνισμα των πληροφοριών μου από διαπρεπείς Αρμενίους, φίλους στο Ερεβάν και από τον διεθνή τύπο, για όλα όσα συμβαίνουν στην Αρμενία.
Ο Serzh Sargsyan μέχρι πρότινος Πρόεδρος της Αρμενίας και νυν Πρωθυπουργός είχε καταφέρει να διατηρήσει τις ισορροπίες και να αντιστέκεται σταθερά στη διελκυστίνδα ανάμεσα στον εναγκαλισμό της Ρωσίας με την Τελωνειακή Ευρασιατική Ένωση και τη διαδικασία σύζευξης της Αρμενίας με την ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο που άλλοι τον χαρακτηρίζουν Ρωσόφιλο και άλλοι όργανο της Δύσης.
Ήταν ο άνθρωπος που μετέτρεψε το ή-ή σε και–και. ( Ή με Ρωσία ή με ΕΕ-Και με Ρωσία και με ΕΕ).
Παραιτήθηκε μετά από μαζικές διαδηλώσεις που έφεραν τη χώρα στο χείλους του γκρεμού, τόσο λόγω των κινδύνων ενός εμφυλίου πολέμου, όσο και λόγω του κινδύνου εξωτερικής επίθεσης από το Αζερμπαϊτζάν και την Τουρκία. Ήδη, οι δύο αυτές χώρες μετακίνησαν στρατεύματα και βαρύ οπλισμό στα σύνορα με την Αρμενία, ενώ ο στρατός στο Ναγκόρνο Καραμπάχ τέθηκε σε ύψιστη ετοιμότητα.
Ευτυχώς μετά από 11 μέρες μαζικών διαδηλώσεων και συγκρούσεων, τόσο ανάμεσα σε αντιμαχόμενους διαδηλωτές, όσο και ανάμεσα σε διαδηλωτές και την Αστυνομία, ο Πρωθυπουργός Sargsyan παραιτήθηκε ενώ αφέθηκε ελεύθερος ο επικεφαλής των αντιφρονούντων δημοσιογράφος και βουλευτής NikolPashinyan.
«Οι πολίτες είναι εναντίον μου, γι’ αυτό παραιτούμαι» δήλωσε ο Sargsyan, που είχε αναλάβει ως Πρωθυπουργός μετά από δύο πεντάχρονες θητείες στην Προεδρία της Αρμενίας.
Η σύλληψη του Pashinyan προκάλεσε τις μεγαλύτερες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που έγιναν ποτέ στο Ερεβάν.
Η εκλογή του Sargsyan στην Πρωθυπουργία θεωρήθηκε από μεγάλες μάζες του πληθυσμού, ως υφαρπαγή της εξουσίας μετά τη συνταγματική αλλαγή της 9ης Απριλίου, με την οποία το σύστημα διακυβέρνησης μετατράπηκε από Προεδρικό σε Κοινοβουλευτικό. Θεωρήθηκε δηλαδή ότι οι εξουσίες που είχε ο Sargsyan ως Πρόεδρος θα συνεχίζονταν να παραμένουν στα χέρια του και ως πρωθυπουργός.
Πολλοί πίστεψαν ότι αυτή η αλλαγή και η συνέχιση της εξουσίας Sargsyan έγινε με δυτική παρέμβαση –καίτοι όπως έγραψα πιο πάνω ο Sargsyan θεωρείται Ρωσόφιλος- κατά τα πρότυπα των πραξικοπηματικών παρεμβάσεων στην Ουκρανία, που είχαν τα γνωστά αποτελέσματα. Εν προκειμένω, πολύ φοβάμαι πως μια ενδεχόμενη αλλαγή του status quo θα οδηγήσει σε πλήρη αποσταθεροποίηση τον Καύκασο, ειδικά αν η Ρωσία χάσει τον έλεγχο της κατάστασης στην Αρμενία, διακόψει τη χορήγηση ανταλλακτικών για τον Αρμενικό στρατό και στηρίξει το Αζερμπαϊτζάν, στο οποίο έχει ήδη χορηγήσει οπλισμό αξίας €4 δισ.
Οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν ότι πολλές ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από τη Δύση και εμπλέκονται σε εκπαιδευτικά και κοινωνικά προγράμματα στη μετα-σοβιετική Αρμενία, έχουν πείσει τους πολίτες ότι η θλιβερή οικονομική κατάσταση της χώρας οφείλεται στη διαφθορά των φιλορωσικών Κυβερνήσεων και στην ίδια τη Ρωσία.
Η θεωρούμενη ως «φιλορωσική στάση» του Sargsyan προκάλεσε τις αντιδράσεις του πληθυσμού γιατί οι πολίτες πίστεψαν ότι η χώρα θα παραμείνει εσαεί υποχείριο της Ρωσίας, η δε Ρωσία προφανώς θορυβήθηκε από την πιθανότητα νέων αναταράξεων στον Καύκασο.
Ωστόσο, η Αρμενία έχει ενισχύσει τους δεσμούς της με την ΕΕ, υπογράφοντας τη συμφωνία συνεργασίας (PartnershipAgreement) και ενισχύοντας τους διπλωματικούς και οικονομικούς δεσμούς της με την ΕΕ. Φυσικά διατήρησε την οικονομική σχέση με τη Ρωσία παρά το γεγονός ότι –συμφώνως προς δυτικές πηγές– η Ρωσία συντηρεί τη σύγκρουση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ για να εξοπλίζει με το αζημίωτο και τις δύο πλευρές με βαρύ σύγχρονο και πανάκριβο οπλισμό.
Ο επικεφαλής των εξεγερμένων Nikol Pashinyan χαρακτήρισε την έκρηξη των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων ως «βελούδινη επανάσταση» και δήλωσε ότι ούτε η Κυβέρνηση ούτε οι Αρχές και εξουσίες της χώρας έχουν πλέον οποιαδήποτε νομιμοποίηση. Κάλεσε τους δημοσίους υπαλλήλους, τους στρατιωτικούς και τους υπηρετούντες στα σώματα ασφαλείας να υπακούνε μόνο σε επαναστατικές επιτροπές.
Η πραγματικότητα όμως είναι ότι ο Sargsyan δεν προέβη σε καμιά αντισυνταγματική ενέργεια και δεν έχει παραβεί κανένα νόμο μέχρι στιγμής, συνεπώς οι αιτιάσεις του Pashinyan δεν στηρίζονται σε καμιά νομική βάση, ενώ η συμπεριφορά του έχει όλα τα χαρακτηριστικά ηγέτη μιας επανάστασης, ο οποίος δεν έχει καμία διάθεση συνδιαλλαγής αλλά επιμένει στην ανατροπή της Κυβέρνησης με οποιοδήποτε κόστος. Και η «βελούδινη» επανάστασή του λίγο απέχει από το να καταστεί πολυαίμακτη σύγκρουση και εμφύλιος πόλεμος.
Είναι γεγονός ότι πολλοί Αρμένιοι πιστεύουν ότι η ανατροπή της Κυβέρνησης και η απομάκρυνση της χώρας από τη Ρωσία, που είναι στρατηγικός σύμμαχος της Αρμενίας, προς όφελος των σχέσεων με την ΕΕ –το ίδιο ακριβώς στόρυ με την περίπτωση της Ουκρανίας– θα οδηγήσει σε οικονομική ανάπτυξη και ευμάρεια…
Η διαφορά με τις προηγούμενες διαδηλώσεις εναντίον του Sargsyan είναι ότι αυτή τη στιγμή λαμβάνουν χώρα σε όλη την επικράτεια και όχι μόνο στο Ερεβάν. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ότι πολλοί αστυνομικοί μεταφέρονται στα νοσοκομεία φέροντας βαριά τραύματα από μαχαίρια –γεγονός που δεν είναι συμβατό με την ψυχοσύνθεση του Αρμενικού λαού. Είναι προφανές ότι κάποιοι, με αλλότριους στόχους, έχουν παρεισφρήσει ανάμεσα στους εξεγερμένους.
Η εξέγερση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη διότι εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την Αρμενία, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και τη σταθερότητα στον Καύκασο.
Εύχομαι, με την παραίτηση Sargsyan να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Η εκτίμησή μου είναι πως η Ρωσία δεν πρόκειται να εγκαταλείψει την Αρμενία! Άλλωστε, η τεράστια στρατιωτική βάση 20 χιλιόμετρα από το Αραράτ είναι στρατηγικό σημείο υψίστης σημασίας για τη Ρωσία.

https://www.apopseis.com/h-veloudini-epanastasi-stin-armenia-endechomeni-allagi-tou-status-quo-tha-odigisi-se-apostatheropiisi-ton-kafkaso/

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Το σχέδιο της Τουρκίας για το Αιγαίο: Προκαλούν στα Ίμια αλλά στόχος είναι το Καστελόριζο.»

22/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
File Photo: Το υποβρύχιο ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ και η πυραυλάκατος ΚΑΒΑΛΟΥΔΗΣ στη νήσο Μεγίστη, στο πλαίσιο αποστολής τους. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΕΝ, STR

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Από το 1922 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι δεν διέθεταν αρκετή θάλασσα, αλλά μετά το 1982 αντιλήφθηκαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. Εκείνη την χρονιά, θεμελιώθηκε η νέα έννοια του Δίκαιου της Θάλασσας, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) που περιόριζε και άλλο την θάλασσά τους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δυο εξαιρέσεων (1987 και Ίμια 1996), αλλά από το 2018 άρχισαν να προβάλουν και παρανοϊκές απαιτήσεις λέγοντας ότι τα Ίμια δεν είναι «γκρίζες ζώνες» αλλά ανήκουν στην Τουρκία.

Ο Αλέξης Τσίπρας, άπειρος σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, με προτροπή του Προέδρου Τραμπ, κάλεσε τον Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβριο και από τότε παρατηρούμε ένα Ερντογάν να αυξάνει τις απαιτήσεις του. Να προσπαθεί να βυθίσει ένα πλοίο του Λιμενικού στα Ίμια, να ζητά την επιστροφή στην Τουρκία 18 ελληνικών νησιών, να αιχμαλωτίζει δυο Έλληνες στρατιωτικούς στον Έβρο, και να λέει ότι τα Ίμια είναι τουρκικά (και τώρα που προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τον Ιούνιο, κρατηθείτε, για το τι άλλα θα απαιτήσει). Όχι μάλλον τον Παρθενώνα αλλά σίγουρα το σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Καστελόριζο, Ρω και Στρογγύλη).

Εμείς, βέβαια, είμασταν τόσο φιλόξενοι στην Αθήνα, που του προσφέραμε για επιδόρπιο την υφαλοκρηπίδα. Έτσι θέλουμε να συνεχίσουμε τις διαπραγματεύσεις (ο Θεός να τις κάνει διαπραγματεύσεις) για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, μια έννοια που έχει, ουσιαστικά, παροπλιστεί από το 1982 με την δημιουργία της ΑΟΖ, αφού όλα τα κράτη του κόσμου ανακηρύσσουν και οριοθετούν ΑΟΖ και όχι υφαλοκρηπίδα. 

Εμείς, πάσχοντας από φοβικό σύνδρομο, δεν κατορθώσαμε να ακολουθήσουμε την ευφυή κίνηση του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου που ανακήρυξε την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2004. Δεν πρέπει, βέβαια, να λησμονούμε ότι ο Κώστας Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και η Ντόρα Μπακογιάννη δυσαρεστήθηκαν με την ανακήρυξη της κυπριακής ΑΟΖ. Σήμερα, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, υποστηρίζουν την ΑΟΖ της Κύπρου αλλά αποφεύγουν να υποστηρίξουν την ελληνική ΑΟΖ! Οι Κύπριοι, για 14 χρόνια τώρα, ζητούν από τους Έλληνες να ανακηρύξουν ΑΟΖ και να την οριοθετήσουν με την Κύπρο και την Αίγυπτο αλλά απευθύνονται σε ώτα μη ακουόντων.

  • Η σημασία και αξία του Καστελόριζου

Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο  μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά περιθώρια. Επιπλέον το Καστελόριζο θα παρεχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε  μια αλλαγή που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία απέρριψε το νέο σχέδιο. Έχουν περάσει από τότε 54 χρόνια, αλλά φαίνεται ότι οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν τα νησιά μας.

Όπως έχω τονίσει χρόνια πριν, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο. Όταν δει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν είχε δεχθεί να πάρει το Καστελόριζο.

Το Καστελόριζο βρίσκεται στο επίκεντρο των τουρκικών προκλήσεων, διότι κατέχει μια πλεονεκτική και κομβική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο. Κάποιοι Έλληνες αναλυτές υποστηρίζουν:

«Ο Ερντογάν κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει τη δημιουργία ελληνικής αποκλειστικής ζώνης στην περιοχή, καθώς κάτι τέτοιο θα του έκλεινε το δρόμο προς τη Μεσόγειο. Οι Τούρκοι αρνούνται να συμφωνήσουν ότι το Καστελόριζο ανήκει στην ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη. Ο λόγος; Τo μικρό αυτό νησί θα αποτελούσε κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.»

Το Καστελόριζο δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Κανένα τμήμα της ελληνικής επικράτειας δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Το Καστελόριζο αποτελεί κλειδί για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Προξενεί εντύπωση ότι, μετά από τόσα χρόνια, συνεχίζεται η σύγχυση ανάμεσα στις έννοιες ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Ελλάδα διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο διότι η ΑΟΖ της Στρογγύλης εφάπτεται με την ΑΟΖ της Κύπρου για 24 ναυτικά μίλια.

Φαίνεται ότι το 2018 θα είναι annus horribilis για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ίσως η χειρότερη χρονιά μετά το 1974.Σήμερα τα βάσανα όχι μόνο συνεχίζονται, αλλά και αυξάνονται. Έτσι οι Τούρκοι, σε μια άκρως προκλητική ανακοίνωση ανέφεραν:

  • «Οι βράχοι των Ιμίων, τα χωρικά τους ύδατα και ο εναέριος χώρος βρίσκονται αποκλειστικά υπό την τουρκική κυριαρχία»

Αντέδρασε, άμεσα, ο Πρόεδρος της Ελλάδας Προκόπης Παυλόπουλος λέγοντας με στόμφο:

«Αυτά τα σύνορα, είμαστε διατεθειμένοι οι Ευρωπαίοι να τα διαφυλάξουμε. Και καθιστούμε σαφές ότι καθορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο σαφώς και δεν υπάρχουν αμφισβητήσεις. Ο σεβασμός τους δε, πέραν του ότι είναι ένας σεβασμός τον οποίο εγγυάται η Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να γίνεται αντιληπτός και κατανοητός κι από τον καθένα, αλλά κυρίως από τα κράτη τα οποία θέλουν γίνουν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Απορώ πως δόθηκε τόση μεγάλη προβολή σε αυτή την δήλωση. Μα κανείς δεν κατάλαβε ότι ο Πρόεδρος της Ελλάδας ανέφερε ότι εγγυητής των συνόρων μας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Από πότε η Ευρωπαϊκή Ένωση εγγυάται τα σύνορά μας; Ακούσατε ποτέ την ΕΕ να αναφέρει «Το Καστελόριζο δεν είναι μόνο νησί της Ελλάδας αλλά και νησί της Ευρωπαϊκής Ένωσης»;

  • Οι Παράνομες Απαιτήσεις της Τουρκίας

Η Τουρκία προσπαθεί εδώ και χρόνια να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο αποτελεί μέρος της τουρκικής υφαλοκρηπίδας. (Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι η Τουρκία δεν ομιλεί ποτέ για ΑΟΖ αλλά μόνο για υφαλοκρηπίδα και αποτελεί μεγάλο όνειδος για τις ελληνικές κυβερνήσεις που παίζουν το παιχνίδι της Τουρκίας και συνομιλούν με τους γείτονες για την υφαλοκρηπίδα και ποτέ για την ΑΟΖ).

Αυτή η Τουρκική θέση αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας. Από το 2011, η Τουρκία κυκλοφορεί τον παρακάτω χάρτη που δείχνει την υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ξεκάθαρα μια εξόφθαλμη παραβίαση των κανόνων του UNCLOS.

 Χάρτης της παράνομης ΑΟΖ/Υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας

ΠΗΓΗ: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνης, 2014, σελ. 194.

Με τον χάρτη αυτό οι Τούρκοι δίνουν στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και το Καστελόριζο μόνο 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Δίνουν ελάχιστη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο βόρειο τμήμα της Κρήτης και προσποιούνται ότι έχουν, σε μεγάλη έκταση, μια τεράστια υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ που συνορεύει με την Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Υποτίθεται ότι αυτή η οριοθέτηση είναι σύμφωνη με την αρχή της ευθυδικίας που είναι η προσφιλής της μέθοδος οριοθέτησης. Εάν η Τουρκία προσκομίσει κάποια ημέρα αυτό τον χάρτη σε ένα διεθνές δικαστήριο θα πάθει μεγάλη ζημιά. Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος και η εγκληματική αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή σε τόσους τομείς.

Όπως έγραψε ο Μιχάλης Ιγνατίου, « βρισκόμαστε ενώπιον της γνωστής τρικυμίας κρανίου του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν;» 

  • ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Προσπαθώ από το 1982 να ενημερώσω τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό για την αξία του Καστελόριζου. Ακόμα και, σήμερα, τα δελτία καιρού στις ελληνικές τηλεοράσεις δεν περιλαμβάνουν το ακριτικό νησί, διότι κείται  πολύ ανατολικότερα από τους χάρτες που χρησιμοποιούν. Επίσης, κάποιοι αγνοούν και βασικά στοιχεία της γεωγραφίας  αναφέροντας ότι το Καστελόριζο είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης. Η Κύπρος είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης και το Καστελόριζο αποτελεί το ανατολικότερο μέρος της Ευρώπης.

Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για πάνω από 40 χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο, στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις και  παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Εμείς γιατί πρέπει πάντα, για δεκαετίες τώρα, απλώς να αντιδρούμε στις απαράδεκτες τουρκικές βλέψεις;

Το πρόσφατο άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα, στην έγκριτη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αξίζει να διαβαστεί:

Η Ελλάδα και τα ελληνοτουρκικά θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία της Τουρκίας, μια και ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης επενδύουν στον άκρατο εθνικισμό………τα νταϊλίκια εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου εξάπτει τα πνεύματα αλλά και κάποια στιγμή θα φανεί το αδιέξοδο αυτής της πολιτικής ……… Το σημαντικότερο είναι ότι η Τουρκία που αναδύεται θα είναι η εικόνα και ομοίωση ενός αλλοπρόσαλλου προσώπου, πάντρεμα ισλαμικής επανόρθωσης και εθνικισμού………….Η Ελλάδα θα χρειαστεί όλες τις δυνάμεις της, όλες τις ικανότητές που σήμερα είναι ανεκμετάλλευτες, όλο το διπλωματικό της κεφάλαιο, για να ανταπεξέλθει σε όσα θα ακολουθήσουν.

  • Ήρθε η ώρα η Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητές της και να προχωρήσει τάχιστα στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της με την Αίγυπτο και την Κύπρο. Ιδού η Στρογγύλη ιδού και το πήδημα.

Να αναλάβουμε, επιτέλους, την πρωτοβουλία των κινήσεων στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Ο Ερντογάν σάστισε το 2004 με την ευφυή κίνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου. Ας τον κάνουμε και εμείς να σαστίσει ακόμα μια φορά. Ο Αλέξης Τσίπρας, φυσικά δεν είναι Τάσσος, αλλά ας αφήσει ως παρακαταθήκη κάτι για να τον θυμούνται οι επόμενες γενιές, διαφορετικά η ιστορία δεν θα είναι τόσο ήπια για αυτόν.

https://hellasjournal.com/2018/04/to-schedio-tis-tourkias-gia-to-egeo-prokaloun-sta-imia-alla-stochos-ine-to-kastelorizo/

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Διεθνή, Εθνικά

«Η Τουρκία αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου με επιστολή στον ΟΗΕ.»

15/04/2018 1 Σχολιο

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, απευθύνεται στους οπαδούς του. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία

Ιδού, για άλλη μια φορά, η απόδειξη ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Τουρκίας είναι η ΑΟΖ!
Η Τουρκία, με επιστολή στον ΟΗΕ, αμφισβητεί την υφαλοκρηπίδα της Ελλάδας και της Κύπρου. Ταυτόχρονα, βλέποντας ότι προχωρεί η οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Αίγυπτο, αντιδρά αναφέροντας ότι τα τρία αυτά κράτη δεν έχουν κοινά θαλάσσια σύνορα.
Η Τουρκία, από το 1973, ομιλεί συνεχώς περί υφαλοκρηπίδας και ποτέ περί ΑΟΖ και εμείς τους ακολουθούμε. Ο Τσίπρας, στην πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα, του υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσουν τις άκαρπες συζητήσεις για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας. Θ. Καρυώτης

Του Νίκου Μελέτη

Σε πλήρη αμφισβήτηση της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας και του δικαιώματος του Καστελόριζου σε θαλάσσιες ζώνες προχώρησε η Τουρκία με επιστολή της στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, αντιδρώντας στην κατάθεση στο διεθνή οργανισμό του Κοινού Ανακοινωθέντος της Τριμερούς Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, γράφει η ιστοσελίδα Liberal.

Η επιστολή αυτή επιχειρεί να λειτουργήσει ως προειδοποίηση και για το Κάιρο, καθώς η Άγκυρα δεν κρύβει την ανησυχία της, λόγω και των εχθρικών σχέσεων με το καθεστώς Σισί, να προχωρήσουν και να καταλήξουν οι συνομιλίες Ελλάδας – Αιγύπτου για οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Επιχειρείται ακόμη η αμφισβήτηση της συνεργασίας της Κύπρου με την Αίγυπτο που έχει πάρει εντατικούς ρυθμούς και ήδη δρομολογούνται οι διαδικασίες για την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού από την Κυπριακή ΑΟΖ στην Αιγυπτιακή ακτή για την μεταφορά του προς υγροποίηση φυσικού αερίου.

Με την επιστολή του, με ημερομηνία 27 Μαρτίου 2018, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη, Φ. Σινιρίογλου, αμφισβητεί την αναφορά σε ύπαρξη «κοινών θαλασσίων συνόρων» μεταξύ των τριών χωρών και επαναλαμβάνει τη μονομερή διεκδίκηση της χώρας του για δικαιώματά της επί όλης της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικά της Κύπρου και μέχρι την Κρήτη και την Ρόδο.

Οι ρηματικές διακοινώσεις της, στις οποίες παραπέμπει η Τουρκία, αναφέρονται στη μονομερή και αυθαίρετη «οριοθέτηση» της υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, που θεωρεί ότι πρέπει να γίνει στη βάση της μέσης γραμμής μεταξύ των τουρκικών και αιγυπτιακών ακτών, «εξαφανίζοντας» την ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα στην Μεσόγειο, ενώ υπάρχουν παραπομπές και στην παράνομη παραχώρηση δικαιώματος ερευνών στην τουρκική εταιρία ΤΡΑΟ, σε «Οικόπεδο» το οποίο επικαλύπτει την υφαλοκρηπίδα της Ρόδου και του Καστελόριζου.

Η τουρκική επιστολή που δημοσιεύθηκε ως επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευση (Α/72/820 6 Απριλίου 2018) αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:

«Σχετικά με την επιστολή που περιείχε την Τριμερή Διακήρυξη με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2018 εκφράζω της ενστάσεις της κυβέρνησής μου. Τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο δυτικά του μεσημβρινού 32°16’18″E εχουν καθορισθεί με τουρκικές ρηματικές διακοινώσεις και με σειρά επιστολών προς τον ΓΓ του ΟΗΕ και έχουν δημοσιευθεί στην Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea καθώς και στο Law of the Sea Bulletin.

Υπό το φως των ανωτέρω η αναφορά στα αποκαλούμενα «κοινά θαλάσσια σύνορα» στην προαναφερόμενη κοινή επιστολή, είναι άκυρη και αβάσιμη υπό τους ορούς του Διεθνούς Δίκαιου, περιλαμβανομένου του εθιμικού δικαίου.
Θα ήθελα να επαναλάβω ότι η Τουρκία έχει δεσμευθεί να προστατεύσει τα ipso facto and ab initio κυριαρχικά δικαιώματα της στην υφαλοκρηπίδα της….

Φεριντούν Σινίριογλου
Μόνιμος Αντιπρόσωπος»

Τουρκικός χάρτης με την ΑΟΖ όπως η ίδια την ...βλέπει.

(Πάνω): Τουρκικός χάρτης με την ΑΟΖ όπως η ίδια την …βλέπει.

Στις 13 Φεβρουαρίου με επιστολή τους οι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι της Ελλάδας ,Κύπρου και Αιγύπτου Μαρία Θεοφιλή, Κορνήλιος Κορνηλίου και Μοχαμεντ Ομαρ Γκαντ, (Α/72/760) είχαν καταθέσει στον ΟΗΕ το κείμενο της Κοινής Διακήρυξης της Τριμερούς Συνάντησης Κορυφής Τσίπρα -Σίσι- Αναστασιάδη που έγινε στις 21 Νοεμβρίου 2017 στην Λευκωσία.

Στη Διακήρυξη υπήρχε μια παράγραφος αφιερωμένη στον σεβασμό των τριών χωρών στους κανόνες της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και εκτός των άλλων υπήρχε σαφής αναφορά στην «δέσμευση τους να προωθήσουν χωρίς καθυστέρηση τις συνομιλίες για οριοθέτηση των κοινών θαλασσίων συνόρων», ενώ συγχρόνως καλούσαν την Τουρκία να σταματήσει τις παράνομες δραστηριότητες στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου και να αποφύγει ανάλογες ενέργειες στο μέλλον».

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΔΩ: TURKEY-LETTER-CYPRUS-GREECE01

https://hellasjournal.com/2018/04/i-tourkia-amfisviti-tin-yfalokripida-tis-elladas-ke-tis-kyprou-me-epistoli-ston-oie/

«Η πτώση της τουρκικής λίρας.»

11/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

 

Ν. Λυγερός

Ο πληθωρισμός της Τουρκίας έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα επίπεδα. Ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 6% το 2012, 7,49% το 2013, 8,17% το 2014, 8,8% το 2015, 8,5% το 2016 και 11,9% το 2017. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της αύξησης είναι η θεαματική πτώση της τουρκικής λίρας, αφού το 2011 αντιστοιχούσε σε 0,5 Eυρώ ενώ τώρα έχει φτάσει 0,22 Eυρώ. Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι καθαρά οικονομικό, προέρχεται από τις απαιτήσεις του δικτάτορα αυτής της χώρας. Μπορεί να υπάρχει πραγματικά ένα υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και χαμηλά επιτόκια, αλλά αυτή η οικονομία φούσκας έχει δημιουργηθεί μόνο και μόνο για το φαίνεσθαι της πολιτικής. Έτσι η οικονομική ανάπτυξη έχει σαθρά θεμέλια, διότι η κεντρική τράπεζα δεν αντισταθμίζει το χαμηλό επιτόκιο. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει τις κινήσεις του δικτάτορα της Ρουμανίας Nicolae Ceaușescu που χρησιμοποιούσε την οικονομία για να τρομοκρατήσει τον λαό του και ήθελε πάντα η οικονομία αυτής της δικτατορίας να φαίνεται δυναμική για να δικαιολογήσει το σύστημα της ιδεολογίας του. Έτσι και τώρα αυτός που παρουσιάζεται ως Πρόεδρος της Τουρκίας εκμεταλλεύεται όλα τα γρανάζια του συστήματος για να φανεί ο μόνος ισχυρός άντρας όλης της Τουρκίας και παρουσιάζει σκλάβους σαν να είναι φανατικοί του καθεστώτος του. Η συστηματοποίηση, ο εθνικισμός, ο ακραίος ισλαμισμός είναι εργαλεία που χρειάζονται την οικονομία ακόμα κι αν αυτή δεν έχει πια νόμισμα. Το πρόβλημα είναι ότι άλλες χώρες γειτονικές ακόμα θεωρούν ότι πρόκειται για μια ισχυρή χώρα. Ας ανοίξουν τα μάτια για να δουν την αλήθεια και να την αντιμετωπίζουν με στρατηγικό τρόπο κι όχι να μένουν σε παλιά σχήματα που έχουν καταρρεύσει.

http://lygeros.org/articles.php?n=38153&l=gr

Αρέσει σε %d bloggers: