Αρχείο

Archive for the ‘Διεθνή’ Category

«Ο Ερντογάν ενώπιον της αμερικανικής δικαιοσύνης αν τον καρφώσει ο ταμίας του…»

17/11/2017 Σχολιάστε

 

Ο Τούρκος πρόεδρος  Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία τουρκική προεδρία

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Μία νέα υπόγεια διαμάχη μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας διεξάγεται τα τελευταία εικοσιτετράωρα, και αφορά ένα εκ

των στενών συνεργατών της οικογένειας του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας.

Πρόκειται για τον ταμία τους, ο οποίος συνελήφθη πέρυσι και μέχρι πρόσφατα κρατείτο σε ομοσπονδιακή φυλακή της Νέας Υόρκης για να δικαστεί για την παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων εναντίον του Ιράν. Πρόκειται για βαριά κατηγορία που τιμωρείται από τους αμερικανικούς νόμους με πολυετή φυλάκιση. 

Τις τελευταίες ημέρες, ο Reza Zarrab μεταφέρθηκε σε άγνωστο σημείο και η αμερικανική κίνηση αντιμετωπίστηκε με οργή από το τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών που εξέδωσε ανακοίνωση και απαιτεί να πληροφορηθεί άμεσα που βρίσκεται ο εν λόγω κύριος, ο οποίος γεννήθηκε στο Ιράν αλλά ζούσε στην Τουρκία έχοντας και τις δύο υπηκοότητες. Η οργή οφείλεται στο γεγονός ότι όταν οι αμερικανικές αρχές, πριν από μεγάλες δίκες, μεταφέρουν κρατούμενους εκτός φυλακών, σημαίνει ότι ξεκινά η διαδικασία της συνεργασίας, κατά την οποία ο κατηγορούμενος αποφασίζει να συνεργαστεί με τους ανακριτές, υπό τον όρο ότι θα αποκαλύψει τα «μεγάλα ψάρια». Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι πάντες υποψιάζονται ότι θα καρφώσει μέλη της «αγίας» οικογένειας του προέδρου της Τουρκίας.

Η υπόθεση είναι άκρως πολιτική και διπλωματική, καθώς αναμείχθηκαν μεγαλοδικηγόροι οι οποίοι είναι φίλοι του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και οι οποίοι πληρώθηκαν από τον Ταγίπ Ερντογάν για να διαπραγματευθούν συμφωνία ανταλλαγής «ομήρων».

Συγκεκριμένα: Ζήτησαν να δώσουν οι Αμερικανοί τον Zarrab και τον Τούρκο τραπεζίτη Mehmet Hakan Atilla και ο Ερντογάν να απελευθερώσει ένα πάστορα γνωστό του κ. Τραμπ και φίλο φίλων του, και άλλους Αμερικανούς πολίτες που φυλάκισε ο Τούρκος πρόεδρος. Η συμφωνία δεν έγινε, διότι επρόκειτο για προκλητική και άνευ προηγουμένου παράνομη πολιτική συναλλαγή και τώρα, όσοι ασχολούνται με τη δίκη, κρατούν με αγωνία την …αναπνοή τους και «δαγκώνουν τα νύχια τους», όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε, ανησυχώντας για τα όσα προτίθενται να αποκαλύψουν οι ταμίες του Τούρκου προέδρου, ο οποίος τους έχει πληρώσει, λέγεται, όλα τα δικηγορικά έξοδα για να τους κλείσει το στόμα.

Πάντως, η ανησυχία του Ερντογάν για την πιθανότητα να καταθέσει ο προστατευόμενος του εναντίον του, έφτασε στο κατακόρυφο, όταν συνειδητοποίησε ότι ο Attila θα δικαστεί μόνος του και ότι ο Zarrab αποφάσισε να συνεργαστεί με τις αμερικανικές αρχές.

Ο κ. Ερντογάν έκανε την παρακάτω δήλωση:

«Οι αμερικανικές αρχές τον οδηγούν (εννοεί τον Zarrab) στη γωνιά, προσπαθώντας να τον καθοδηγήσουν, λέγοντας:” Αν αναφέρετε αυτά τα ονόματα, η [φυλάκιση σας] θα είναι τόση, αν αναφέρετε αυτά τα ονόματα, (η φυλακιση) δεν θα είναι τοση. Παρακολουθούμε την υπόθεση αυτή. Γνωρίζουμε πώς να βάλουμε φωτιά στον κόσμο όταν ολοκληρωθούν οι διαδικασίας για τα ζητήματα αυτά. Θα τα αποκαλύψουμε όλα», δήλωσε ο Ερντογάν.

Η πρόβλεψη είναι καταθλιπτική για τον Ερντογάν στην περίπτωση κατά την οποία οι αμερικανικές αρχές πετύχουν συμβιβασμό με τον Zarrab. Οι αποκαλύψεις του, εφόσον δεν κάνει πίσω, θα είναι καταστρεπτικές για τον προέδρο της Τουρκίας.

https://www.apopseis.com/o-erntogan-enopion-tis-amerikanikis-dikeosynis-an-ton-karfosi-o-tamias-tou/

Advertisements
Κατηγορίες:Διεθνή

Ανοιχτή επιστολή του Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

16/11/2017 Σχολιάστε

Αθήνα, 15 Νοεμβρίου 2017

Προς τον Πρωθυπουργό
κ. Αλέξη Τσίπρα
Προς τον Υπουργό Εξωτερικών
κ. Νικόλαο Κοτζιά

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ

Αξιότιμε κ. Υπουργέ

Εξ όσων γνωρίζω Καναδοί διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί και πολιτικοί μπορούν να επισκέπτονται την Ελλάδα και να αναπτύσσουν ελεύθερα τις γνώμες, τις ιδέες τους σε ελληνικούς θεσμικούς χώρους και στιγμές δημόσιου διαλόγου.
Τις τελευταίες ημέρες διαπίστωσα ότι αυτό δεν ισχύει για τους αντίστοιχους Έλληνες στη Δημοκρατία του Καναδά.
Η καναδική κυβέρνηση απέτρεψε δια της κωλυσιεργίας, χωρίς να απαντά στο αίτημα παροχής βίζας τη συμμετοχή μου σε μια στιγμή συνέλευσης, διαλόγου των Ελλήνων του Καναδά στο Μόντρεαλ.
Το θέμα που θα ανέπτυσσα ήταν Μακεδονικότητα – Ελληνικότητα – Οικουμενικότητα. Μία περισσότερο μορφωτική, πολιτισμική παρά πολιτική προσέγγιση. Ακόμη και στους μαθητές των σχολείων του Καναδά θα ήταν χρήσιμη αυτή η ομιλία. Όχι βέβαια μόνο στους μαθητές. Ίσως και στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της καναδικής Βουλής ή αυτήν του πολιτισμού.
Η ελληνική αντιπροσωπεία στον Καναδά μπορεί να σας ενημερώσει. Σας στέλνω όμως ταυτόχρονα το μήνυμά μου προς το Συνέδριο, μια και δεν μπόρεσα να παρευρεθώ.
Νομίζω ότι οφείλετε να πράξετε τα δέοντα προς την κυβέρνηση της συμμάχου χώρας, ώστε οι σχέσεις δύο πολιτισμένων χωρών να εξελίσσονται σε ένα επίπεδο σοβαρότητας.
Με τις καλύτερες των ευχών μου.

Σας χαιρετώ
Μιχάλης Χαραλαμπίδης

«Δεν επιτράπηκε η είσοδος στον Καναδά στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη!»

«Το αλβανικό καθεστώς επιτίθεται στην ελληνική Χειμάρρα με 3.000 αστυνομικούς και μπουλντόζες.»

01/11/2017 Σχολιάστε

 

Το αλβανικό καθεστώς επιτίθεται στην ελληνική Χειμάρρα με 3.000 αστυνομικούς και μπουλντόζες (φωτο)
Βαριά μηχανήματα κατεδαφίσεων και πολυάριθμες αλβανικές αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν πριν ξημερώσει η Τρίτη 31 Οκτωβρίου στη Χειμάρρα της Βόρειας Ηπείρου.
Βορειοηπειρωτικές πηγές που μίλησαν στο TRIBUNE κάνουν λόγο για περίπου 3.000 Αλβανούς αστυνομικούς που έχουν αναπτυχθεί ως στρατός κατοχής στην πόλη τους.
Οι ίδιες πηγές καταγγέλλουν ότι το καθεστώς του Έντι Ράμα έχει αποκλείσει το κέντρο της πόλης και έχει επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας σε οχήματα.
Αυτό το βλέπετε και στην κεντρική φωτογραφία της ανάρτησής μας, με τα αλβανικά ΜΑΤ να απαγορεύουν πρόσβαση στο κέντρο της πόλης.
Οι Χειμαρριώτες ανάρτησαν φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα οχήματα της αλβανικής αστυνομίας και τις μπουλντόζες που μετέφερε το καθεστώς Ράμα το βράδυ για να γκρεμίσει ελληνικά σπίτια.
Να σημειωθεί ότι ο Έντι Ράμα, που κατηγορείται στη χώρα του ως ο επικεφαλής των καρτέλ ναρκωτικών, έχει προειδοποιηθεί αυστηρά από την Αθήνα να μην δημιουργήσει προβλήματα στη Χειμάρρα για αποπροσανατολισμό της αλβανικής κοινής γνώμης.
Τονίζεται ακόμα ότι η πλειονότητα των κατοίκων της Χειμάρρας έχουν ελληνικές ή αμερικανικές υπηκοότητες παράλληλα με τις αλβανικές. Δηλαδή, το καθεστώς της χώρας χασισοφυτείας επιτίθεται σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς πολίτες.
Οι ώρες είναι κρίσιμες και το αλβανικό καθεστώς επιτιθέμενο στη Χειμάρρα βάζει φωτιά στα Βαλκάνια.
Δείτε τις μπουλντόζες που εισήλθαν το βράδυ στη Χειμάρρα:
Δείτε τα αστυνομικά οχήματα που αναπτύχθηκαν παντού στην πόλη:
Δείτε βίντεο που ανάρτησαν οι Χειμαρριώτες:
Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική

Τα πρόστιμα καταργούν την παρανομία;

28/10/2017 Σχολιάστε

Για πολλοστή φορά η Deutsche Bank, η Barclay’s και άλλες διεθνείς μεγαλοτράπεζες συλλαμβάνονται και τιμωρούνται για εγκληματικές παραβάσεις των κανονισμών που τις διέπουν για την προστασία-υποτίθεται- των καταθετών και των επενδυτών. Μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι πως τα όποια περιστατικά ανομίας, παρανομίας κλπ εγκλημάτων τους εντοπίζονται, δεν είναι ούτε το σύνολο των δικών τους εγκλημάτων ούτε του τραπεζικού κλάδου συνολικά. Είναι υπερπολλαπλάσια τα όσα συμβαίνουν και διαφεύγουν είτε των εποπτικών αρχών είτε του κοινού. Αλλά για όσο εξακολουθεί η διαπλοκή του τραπεζιτικού κατεστημένου με το πολιτικό κατεστημένο, διεθνώς ή εγχωρίως, τα φαινόμενα αυτά δε πρόκειται να λάβουν τέλος, καθώς είναι συστημικά αυτοτροφοδοτούμενα και αυτοχρηματοδοτούμενα. Δεν απομένει άλλο από την προσοχή του καταναλωτή και του επενδυτή είτε προσωπικά είτε συλλογικά, ώστε αυτός να αμύνεται της περιουσίας του και του συμφέροντός του. (Νίκος Καραβαζάκης)

Deutsche Bank: Διακανονισμός $220 εκατ. με 45 πολιτείες των ΗΠΑ

H Deutsche Bank συμφώνησε να πληρώσει 220 εκατ. δολάρια σε 45 πολιτείες των ΗΠΑ για τον διακανονισμό των κατηγοριών ότι χειραγώγησε το επιτόκιο Libor.

 

 

Το ποσό είναι υπερδιπλάσιο από αυτό το οποίο συμφώνησε πέρυσι η Barclays.

 

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η έρευνα των πολιτειών κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι λανθασμένες αναφορές της γερμανικής τράπεζας για το επιτόκιο αύξησαν το κόστη δανεισμού που συνδέονται με τα διατραπεζικά επιτόκια.

 

 

Τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί για χειραγώγηση επιτοκίων από τράπεζες σε όλο τον κόσμο ξεπερνούν τα 9 δισ. δολάρια. Η Deutsche Bank πλήρωσε 2,5 δισ. δολάρια σε πρόστιμα για να καταλήξει σε διακανονισμό με τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Ιούλιο η τράπεζα συμφώνησε να καταβάλλει 77 εκατ. δολάρια για να επιλύσει μηνύσεις επενδυτών στις ΗΠΑ.

 

 

«Οι υπάλληλοι της Deutsche Bank και η διοίκηση ήξεραν ή είχαν καλούς λόγους να πιστεύουν ότι οι αναφορές της Deutsche Bank και άλλων τραπεζών για το Libor δεν αντανακλούσαν τα πραγματικά επιτόκια δανεισμού τους» αναφέρεται στην ανακοίνωση αμερικανικού δικαστηρίου της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

Κέρδος online

«To ταξίδι του κ. Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και ο άτακτος Ερντογάν.»

24/10/2017 Σχολιάστε

 

Σε καλή χρονική στιγμή, άλλως σε καλή συγκυρία, πραγματοποιήθηκε το ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ.
Πραγματοποιήθηκε σε μια στιγμή που η γεωπολιτική σημασία της χώρας μας παραμένει σταθερή με τάση «ανόδου» στην εκτίμηση των Δυτικών χωρών- και της Υπερδύναμης.
Την ίδια στιγμή, η γεωπολιτική σημασία της γείτονος Τουρκίας γεννά ερωτηματικά, λόγω της στάσης της τουρκικής ηγεσίας και πρωτίστως του «κουμπάρου» μας Ταγίπ Ερντογάν. Η αστάθεια που δημιουργεί η πολιτική της στην περιοχή, ευρισκόμενη σε κόντρα με όλες τις γειτονικές τις χώρες όσο και η επαμφοτερίζουσα σχέση με την Ρωσία, πιθανά να βοηθήσουν σε μια –περιορισμένη- δική μας αναβάθμιση.
Υπό αυτή την έννοια, και παρ’ όλες τις γκρίνιες για τα αποτελέσματα του ταξιδιού αυτού καθ΄ αυτού, ας αναμένουμε να δούμε στην πράξη τι κόμισε από τις ΗΠΑ για αυτό το θέμα ο κ. Πρωθυπουργός. (Για τα άλλα, τα φληναφήματα και τις κωλοτούμπες, τις τραγικές ανεπάρκειες και τις Ιδεοληψίες, η άποψη της στήλης είναι γνωστή…) .
Όσον αφορά την συμπεριφορά της γείτονος, επισημαίνω ότι : σήμερα Πέμπτη που γράφονται αυτές οι γραμμές, σε σημερινό δημοσίευμα της Hurriyet, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία θα κλείσει τα σύνορά της με το Βόρειο Ιράκ «ανά πάσα στιγμή». Έτσι, μετά το κλείσιμο του εναερίου χώρου της για την περιοχή που πραγματοποίησε την Δευτέρα, επαναλαμβάνει την απειλή που είχε διατυπώσει μετά το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία των Κούρδων του Ιράκ.
«Έχουμε κλείσει πλήρως τον εναέριο χώρο μας για την περιφερειακή κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ», γράφει η εφημερίδα επικαλούμενη δηλώσεις που έκανε ο Ερντογάν. «Οι συνομιλίες συνεχίζονται για το τι μπορεί να γίνει σχετικά με τα χερσαία σύνορα… Δεν έχουμε κλείσει τις συνοριακές πύλες ακόμη, αλλά και αυτό μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή», πρόσθεσε ο τούρκος πρόεδρος.
Τη Δευτέρα η Τουρκία είχε κλείσει τον εναέριο χώρο της για την ημιαυτόνομη κουρδική περιοχή και είχε δηλώσει ότι θα παραδώσει το κυριότερο σημείο διέλευσης στην περιοχή στην κεντρική ιρακινή κυβέρνηση. Επισημαίνεται ότι η συνοριακή διάβαση Χαμπούρ είναι το κυριότερο σημείο διέλευσης μεταξύ της Τουρκίας και της ιρακινής ημιαυτόνομης Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης.
Πέραν του Βόρειου Ιράκ, για να θυμίσω τα δικά μας, είναι πασίγνωστο τι συμβαίνει με τις παραβάσεις και παραβιάσεις στο Αιγαίο, με το Casus Belli για τα 12 μίλια, με την διαρκή απειλή κατά της (εναπομείνασας) Κυπριακής Δημοκρατίας, την πρόσφατα αναβαθμισμένη διείσδυση της στην ελληνική Δυτική Θράκη.
Δεδομένης της τραγικής Ανεπάρκειας (και ενίοτε Εθελοδουλείας) του «πολιτικού προσωπικού» της Χώρας (αλλά και πολλών άλλων από τις αποκαλούμενες «ελίτ»),η ανάγκη ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ μας , ως ΛΑΟΣ και ως ΕΘΝΟΣ, μας επιβάλει να διυλίζουμε τον κώνωπα….
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική

«Η συνεργασία Ρωσίας-Κίνας καθοριστική για το μέλλον του πλανήτη;»

22/10/2017 1 Σχολιο

Ευάγγελος Κοροβίνης

 

Α. Πολύπλευρη η συνεργασία Ρωσίας και Κίνας

Οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας συσφίγγονται ολοένα και περισσότερο τις τελευταίες δεκαετίες, αν και εν πολλοίς αφανώς και σιωπηρά. Το έτος λήξης του ψυχρού πολέμου, το 1989, σηματοδοτεί το ξεπάγωμα των σχέσεων Ρωσίας και Κίνας, του οποίου είχε προηγηθεί η σινοσοβιετική αντιπαράθεση της δεκαετίας του 60 και του 70. Μετά το 1989 οι ρωσοκινέζικες σχέσεις βελτιώνονται συνεχώς με την συνεργασία των δύο χωρών να αποκτά νέα ορμή όταν πρόεδρος της Κίνας έγινε το 2012 ο XiJiping. Καταλύτης για την περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων Ρωσίας και Κίνας υπήρξε η ουκρανική και η συριακή κρίση και η όλο και πιο επιθετική συμπεριφορά των ΗΠΑ απέναντι στο ανασφαλές καθεστώς της Β. Κορέας.

Η συνεργασία Ρωσίας και Κίνας εκδηλώνεται και υλοποιείται κυρίως σε τέσσερις τομείς: την ενέργεια, την άμυνα, τον σχεδιασμό της διεθνούς οικονομικής αρχιτεκτονικής και την εξωτερική πολιτική των δύο χωρών.

Έτσι παρά τους ισχυρισμούς κάποιων ότι, λόγω της πτώσης των τιμών του πετρελαίου τα τελευταία χρόνια, επιβραδύνθηκε η συνεργασία Ρωσίας και Κίνας στον ενεργειακό τομέα, η κατασκευή αγωγών ορυκτών καυσίμων μεταξύ των δύο χωρών προχωράει κανονικά. Εξάλλου πρόσφατα ανακοινώθηκε η εξαγορά μέρους των μετοχών της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Rosneltαπό κινέζικο επιχειρηματικό κολοσσό. Η συνεργασία στον ενεργειακό τομέα θα μακροημερεύσει καθώς η Ρωσία παραμένει ενεργειακός γίγαντας, ενώ η Κίνα διψά για ορυκτά καύσιμα.

Στην άμυνα εκτός από την πώληση από την Ρωσία στην Κίνα εξελιγμένων οπλικών συστημάτων, όπως του γνωστού για τις επιδόσεις του πολεμικού αεροσκάφους Su-35 και των πυραυλικών αμυντικών συστημάτων S–400, καθώς και τα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια, οι κινέζοι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους Ρώσους στην τεχνολογία των κινητήρων των πολεμικών αεροσκαφών τους. Οι Ρώσοι με την σειρά τους στηρίζονται σε κινέζικη τεχνολογία σε ότι αφορά τα ηλεκτρονικά υποσυστήματα για ορισμένα από τα εξοπλιστικά τους προγράμματα. Η σημαντική πρόοδος που σημειώνει η Κίνα; εξάλλου, στην παραγωγή των λεγόμενων υπερυπολογιστών θα της επιτρέψει στο εγγύς μέλλον να αναπτύξει την τεχνολογία του κυβερνοπολέμου, που τυφλώνει τα συστήματα επικοινωνίας του αντιπάλου και μεσοπρόθεσμα να παράγει και διαστημικά όπλα.

Στο πεδίο της οικονομικής συνεργασίας καταγράφεται κατ’ αρχήν η δραστική στήριξη της Ρωσίας από την Κίνα για να αντιμετωπισθούν οι συνέπειες των κυρώσεων που επιβλήθηκαν στην πρώτη εξαιτίας της προσάρτησης της Κριμαίας. Περαιτέρω οι δύο χώρες προωθούν κοινούς σχεδιασμούς για να παρακάμψουν το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα. (Γίνεται λόγος για τις συνεχείς αγορές χρυσού από την Ρωσία και την Κίνα τα τελευταία χρόνια, μαζί με την αύξηση της παραγωγής του σε αυτές τις χώρες, καθώς και για το γεγονός ότι η Κίνα ετοιμάζεται να υπογράψει συμβόλαια μελλοντικής αγοράς πετρελαίου τιμολογημένα σε κινέζικα γουάν μετατρέψιμα σε χρυσό). Οι δύο χώρες συνεργάζονται επίσης για να συγχωνεύσουν την ρωσική πρωτοβουλία για την Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, με την κινέζικη για τον νέο Δρόμο του μεταξιού. Πρόκειται για ένα σχέδιο προϋπολογισμού ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, που εμπλέκει περισσότερες από 60 χώρες και αφορά κυρίως κατασκευή έργων υποδομής (λιμάνια, σιδηροδρόμοι, οδικοί άξονες κ.λ.π). Η Κίνα είναι παρούσα, ως ο βασικότερος ξένος επενδυτής στην υποσαχάρια Αφρική και τελευταία και σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η συνεργασία, τέλος, των δύο χωρών στην εξωτερική πολιτική εκδηλώνεται με την υποστήριξη, που παρέχει η μία στην άλλη, σε κάθε σύγκρουση. Σε ότι αφορά την συριακή κρίση και γενικότερα τα ζητήματα της Μέσης Ανατολής, ο πρώτος λόγος αφήνεται στην Ρωσία, καθώς η χώρα αυτή μαζί με τους συμμάχους της (καθεστώς Άσαντ, Ιράν, Χεζμπολάχ, σιτικές πολιτοφυλακές του Ιράκ και μετριοπαθείς Σουνίτες) κέρδισαν τον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών. Πρόκειται για μία νίκη που αποδεικνύεται ήδη κρίσιμη για τον έλεγχο της περιοχής. Είναι πολύ χαρακτηριστικά, από αυτήν την άποψη, τα πολλά ταξίδια του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μ. Νετανιάχου στην Μόσχα, την οποία πρόσφατα επισκέφθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά ακόμη και ο πλέον εχθρικά διακείμενος προς την Ρωσία παράγων της περιοχής, ο Σαουδάραβας μονάρχης, την ίδια στιγμή που οι επαφές των ηγετών της Μ. Ανατολής με την Ουάσινγκτον περιορίζονται. Στο πρόβλημα της Β. Κορέας τώρα τον πρώτο λόγο έχει η Κίνα, αν και σε ότι αφορά τις σχέσεις με την σημαντικότατη, για τις ισορροπίες στην Άπω Ανατολή, «αμφιρέπουσα» Ινδία ο ρόλος της Ρωσίας είναι αυξημένος.

 

Β. Μια «συμπεριληπτική» παγκοσμιοποίηση Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Διεθνή

«Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων.»

06/10/2017 Σχολιάστε

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Νίκου Μελέτη 

Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι σε κρίσιμες αποφάσεις έχουν καθοριστικό ρόλο και το timing και οι συμμαχίες.

Η επιλογή του Masoud Barzani να προχωρήσει στην πραγματοποίηση του Δημοψηφίσματος αποδεικνύεται καταστροφική, εάν ο πραγματικός στόχος ήταν η υλοποίηση της ετυμηγορίας των Κούρδων του Ιράκ, δηλαδή η ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας. 

Όμως ακόμη κι αν ο στόχος του Barzani, ήταν να βελτιώσει την θέση του σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ για περαιτέρω διεύρυνση της αυτονομίας της KRG – που ίσως θα έφθανε μέχρι και την χαλαρή ομοσπονδιακή δομή του κράτους – φαίνεται ότι έκανε λάθος υπολογισμούς.

Η υποστήριξη που δέχονται οι Κούρδοι από την Ουάσιγκτον, η στήριξη από την Μόσχα, η ενθάρρυνση από το Ισραήλ, ίσως δημιούργησαν λανθασμένη εικόνα στο Αρμπίλ, καθώς οι «συμμαχίες» αυτές έχουν άλλα κίνητρα και άλλο υπόβαθρο.

Το Ισραήλ είναι προφανές ότι έχοντας παραδοσιακά καλούς δεσμούς με τους Κούρδους έχει κάθε λόγο να στηρίζει την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, που θα αποτελεί ανάχωμα στην προσπάθεια διείσδυσης του Ιράν στην Μέση Ανατολή. Συγχρόνως θα αποδυναμώσει δυνάμεις όπως η Συρία και το Ιράκ στην μετά-ISIS εποχή και θα συνεχίσει να διατηρεί ανοικτό μέτωπο στην απρόβλεπτη και προβληματική Τουρκία.

Η Ρωσία παραδοσιακά στηρίζει τους Κούρδους ενώ ακόμη και τώρα επισήμως δεν αποκήρυξε το δικαίωμα τους στην επιδίωξη της εθνικής ολοκλήρωσης. Επέμεινε, όμως, στην ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των χωρών της περιοχής.

Χωρίς να αποκηρύξει τους Κούρδους, η Μόσχα είναι σαφές ότι δεν θα ήθελε στην παρούσα φάση να ανοίξει θέμα αλλαγής συνόρων στην περιοχή, καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προσπάθειά της για εξασφάλιση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας της στη Συρία.

Για τους Αμερικανούς κορυφαία προτεραιότητα είναι η εξόντωση του ISIS. Στο πλαίσιο αυτό η ανακήρυξη ανεξάρτητου κουρδικού κράτους εκτιμάται ότι θα διασπούσε το ενιαίο μέτωπο εναντίον των τζιχαντιστών. Συγχρόνως όμως θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα «επέλαση» του Ιράν στην περιοχή με πρόσχημα την ενίσχυση και στήριξη των Σιϊτών του Ιράκ.

Η αναβάθμιση του ρόλου των Κούρδων είναι πραγματική καθώς οι μεγάλοι «παίκτες» στην Μέση Ανατολή έβλεπαν ως αξιόπιστη δύναμη τους Πεσμεργκά στο Βόρειο Ιράκ και τις δυνάμεις του YPG στην βόρειο Συρία στον αγώνα εναντίον του ISIS.

Tο timing όμως κάθε άλλο παρά ήταν ευνοϊκό ώστε ο κ. Barzani να εξαργυρώσει αυτόν τον ρόλο με την ικανοποίηση ενός αιτήματος εκατό χρόνων, και την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

Τώρα ο κ. Barzani δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει την απόφαση του δημοψηφίσματος και συγχρόνως βρίσκεται υπό την ασφυκτική πίεση των άσπονδων… φίλων του, με πρώτο την Ιρακινή κυβέρνηση.

Όλοι τώρα έχουν την ευκαιρία να τον «γονατίσουν» αναγκάζοντάς τον να «καταπιεί» το δημοψήφισμα, το οποίο τουλάχιστον οι ΗΠΑ τού έδωσαν μέχρι και την τελευταία στιγμή την ευκαιρία για να το αναβάλλει.

Με πρωταγωνιστές κυρίως την Άγκυρα και τη Βαγδάτη εκδηλώνεται μια προσπάθεια να ξαναμπεί βαθιά στο αρχείο, κάθε συζήτηση για ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, να περιορισθεί το εύρος αυτονομίας των Κούρδων στο Β. Ιράκ και να μην αφεθεί περιθώριο διεκδίκησης αυτονομίας από τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας.

Η Τουρκία έχει έναν ακόμη λόγο για παραδειγματική «τιμωρία» του άλλοτε συμμάχου της στον αγώνα εναντίον του ΠΚΚ, Μ. Barzani, καθώς ήδη στην Συρία σε ένα παιχνίδι που γνωρίζει ότι κινείται όχι μόνο από τις ΗΠΑ αλλά και από την Ρωσία, άνοιξε παράθυρο για αυτόνομη Κουρδική περιοχή . Κάτι που δεν απέκλεισε η Συριακή κυβέρνηση, η οποία σαφώς εκφράζει και την θέση της Μόσχας.

Προς το παρόν όλα δείχνουν ότι δεν θα χρειασθεί καν η στρατιωτική επιλογή για να ασκηθεί πίεση στον Barzani και τελικά να απενεργοποιήσει ο ίδιος το Δημοψήφισμα.

Η απειλή κλεισίματος των συνόρων και της τροφοδοσίας με προϊόντα καθημερινής χρήσης, το κλείσιμο της στρόφιγγας του αγωγού που μέσω Τουρκίας εξάγει το πετρέλαιο της η KRG – και αποτελεί το μοναδικό έσοδο για το Αρμπίλ – η διακοπή της αεροπορικής σύνδεσης με τον έξω κόσμο και κυρίως η απουσία ισχυρού συμμάχου στο εγχείρημα της Ανεξαρτησίας, οδηγούν σε πολιτική ήττα τους Κούρδους του Ιράκ.

Βεβαίως αυτή η εξέλιξη θα πυροδοτήσει την ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων και σε Τουρκία αλλά κυρίως σε Ιράκ και Συρία, όμως θα προσγειώσει και τις διεκδικήσεις που έχει το YPG για την μεταπολεμική Συρία. Η διεκδίκηση ενός καθεστώτος διευρυμένης αυτονομίας ή ομόσπονδου κρατιδίου θα είναι ένας ρεαλιστικός στόχος, που θα οδηγήσει σε νέα αναπροσαρμογή των συμμαχιών στην περιοχή, καθώς για την Τουρκία είναι κόκκινη γραμμή η δημιουργία κουρδικής οντότητας στα σύνορα της με την Συρία.

Σε αυτή την διαδικασία έχουν χάσει έναν άλλοτε ισχυρό υποστηρικτή, το Ιράν το οποίο πλέον με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράκ έρχεται πιο κοντά στην Τουρκία. Και η σημασία της στάσης του Ιράν είναι ξεχωριστή.

Το 1946 οι Κούρδοι του Ιράν και του Ιράκ ίδρυσαν ένα βραχύβιο ανεξάρτητο κράτος που έγινε γνωστό ως «Δημοκρατία του Mahabad» με ηγέτη τον Mustafa Barzani (πατέρας του σημερινού ηγέτη του KRG Masoud Barzani). Περιελάμβανε εδάφη κυρίως του Ιράν και το κράτος αυτό που υποστηρίχθηκε από την Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε σε λιγότερο από έναν χρόνο.

Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979 ο Σάχης προσέφερε στήριξη στους Κούρδους του Ιράκ, καθώς σε συνεργασία με το Ισραήλ και τους Αμερικανούς υποστήριζαν την κουρδική εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης al-Bakr στο Ιράκ. Η Τεχεράνη χρησιμοποιούσε τους Κούρδους για δύο σκοπούς: Αφενός λόγω του φόβου επέκτασης της σοβιετικής επιρροής στην Μέση Ανατολή (κυρίως προς την Βαγδάτη), αφετέρου ο Σάχης ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στο Ιράκ.

Το Ιράκ διατηρούσε εδαφικές βλέψεις κυρίως στον ποταμό που χωρίζει τις δυο χώρες, μια διαφορά που οδήγησε τελικά στον πόλεμο του 1980 ο οποίος οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Στον πόλεμο οι Κούρδοι βρέθηκαν στην πλευρά του Ιράν, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν από τον Σαντάμ Χουσεΐν.

Τώρα και πάλι οι Κούρδοι του Ιράκ είχαν βρεθεί στην ίδια πλευρά του μετώπου εναντίον του ISIS με το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης, έχοντας επίσης συνεργασία με τις υποστηριζόμενες από το Ιράν ένοπλες ομάδες των Σιϊτών.

Αυτή η στρατηγική σύμπλευση του Ιράν με τους Κούρδους του Ιράκ οδηγείται στο τέλος της καθώς το αίτημα για Ανεξαρτησία αποτελεί πλέον απειλή για το ίδιο το Ιράν, το οποίο στις δυτικές επαρχίες του έχει έναν συμπαγή κουρδικό πληθυσμό 7 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Είναι πάντως κρίσιμο για τη Μέση Ανατολή, να μην επιτρέψει η Ουάσιγκτον στην Βαγδάτη, στην Τουρκία και στο Ιράν να συνθλίψουν την KRG γιατί απλώς θα οδηγηθεί σε έκρηξη ολόκληρη η περιοχή, θα υπονομευθεί πλήρως η ενότητα του Ιράκ και θα ανοίξει ίσως η όρεξη της Τουρκίας και του Ιράν να βάλουν πόδι στο Ιράκ, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο Βarzani κατόρθωσε παρά τα λάθη του να φέρει στο προσκήνιο το θέμα του Κουρδικού Κράτους, και αυτό είναι ένα κέρδος για το Κουρδικό Έθνος. Απομένουν όμως πολλά να γίνουν για να αποκτήσει αυτό το «κέρδος» ουσιαστικό περιεχόμενο και να μην γίνει μπούμερανγκ για τις προσδοκίες του μόνου Έθνους που έχει απομείνει χωρίς πατρίδα στην Μέση Ανατολή.

Πηγή: liberal.gr

https://www.apopseis.com/dilimmata-ke-proklisis-sti-mesi-anatoli-meta-to-dimopsifisma-ton-kourdon/

Κατηγορίες:Διεθνή
Αρέσει σε %d bloggers: