Αρχείο

Archive for the ‘Διεθνή’ Category

«Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία.»

09/11/2018 1 Σχολιο

Αλβανοί λαθρομετανάστες επιβιβάζονται κατά χιλιάδες σε πλοίο με προορισμό τις ακτές της Ιταλίας, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990.(Β.Σ.)

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Με αφορμή την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου από επίλεκτες δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας, να υπενθυμίσουμε εν τάχει κάποιες από τις εκκρεμότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Για τους μη γνώστες επισημαίνω εξ αρχής ότι: Η Ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας είναι χαρακτηρισμένη ως τέτοια και στο Αλβανικό Σύνταγμα και διεθνώς.

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης ή δραστικού περιορισμού εθνοτήτων με ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Το  καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η πολιτική της Αλβανικής ηγεσίας εναντίον της μειονότητας είναι διαρκής και συνεχόμενη, άσχετα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία.

 Η τρομοκράτηση του Ελληνικού στοιχείου , ιδιαίτερα στα συμπαγή ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι διαρκής, με τον διωγμό όσων πρωτοστατούν για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, όπως έχουμε από αυτή την στήλη επισημάνει πολλές φορές. Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει κατανοητή.

Την επόμένη της δολοφονίας, είδαμε πανώ σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας των Τσάμηδων που αναφερόταν υβριστικά και χυδαία για τον εκτελεσθέντα Κωνσταντίνο Κατσίφα.

1.- Ποιοί είναι αυτοί οι Τσάμηδες, ποια είναι η Τσαμουριά;

 Η έξαρση του λεγόμενου κατά τους Αλβανούς «Τσάμικου ζητήματος» άρχισε να γίνεται εμφανής μετά την πτώση του καθεστώτος των Εμβέρ Χότζα- Ραμίζ Αλία. Σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και  φτάσαμε  στη δημιουργία Δήμου Τσαμουριάς (!,) με έδρα την Κονίσπολη, που βρίσκεται δίπλα από τα σύνορα με τη Θεσπρωτία, ενισχύοντας έτσι τις «αλυτρωτικές» τους βλέψεις..
Να «θυμίσουμε» την ιστορία τους: Στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όταν ο Ελληνικός Στρατός έμπαινε στην Ήπειρο, πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων .Μετά την οριοθέτηση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 1913, παρέμειναν εντός ελληνικού εδάφους.

Το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες δεν θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι και παρέμειναν στην Θεσπρωτία.

  Στην Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, τρία από τα 14 αλβανικά        τάγματα που συνέπραξαν με τον εχθρό, ήταν στελεχωμένα από                                                                                                                    Τσάμηδες και κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς φασίστες, διαπράττοντας κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων, με οργανωτή την Αλβανική Εθνική Επιτροπή.
Όταν έφυγαν οι Ιταλοί, συνεργάστηκαν στενά με τους Γερμανούς, συνεχίζοντας τα εγκλήματα τους. Φόρεσαν γερμανικές στολές, περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό και προέβαιναν σε δολοφονίες, σφαγές, βιασμούς κοριτσιών, εμπρησμούς κατοικιών και αρπαγή ελληνικών περιουσιών. Εκτέλεσαν τον μανιάτη νομάρχη Γεώργιο Βασιλάκο και 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943.  Όταν έφυγαν στις 21-9-1944 οι Γερμανοί, οι δοσίλογοι Τσάμηδες, έφυγαν μόνοι ή εκδιώχθηκαν στην Αλβανία, από τον ΕΔΕΣ του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Το 1945, άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων, οι δίκες, και εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις: καταδικάστηκαν 1.930 Τσάμηδες ερήμην εις θάνατον, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.
Αντί να ποιούν την νήσσαν, «διεκδικούν»..

 2.-ΓΟΗΤΕΙΑ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ του αλβανικού ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και Επεκτατισμού.

   Η Αλβανία δεν διεκδικεί επεκτάσεις ΜΟΝΟ προς την FYROM (Τέτοβο) και Κοσσυφοπέδιο (Κόσσοβο).Μια φράση του Σαλί Μπερίσα, πρώην πρωθυπουργού της Αλβανίας, (28.11.12), τα λέι όλα «τα αλβανικά εδάφη εκτείνονται από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα»!.. από κοντά και ο σημερινός Έντι Ράμα…

3.-η Ακύρωση της Συμφωνίας με την Ελλάδα για τα Θαλάσσια «σύνορα»

 «…Οι Τούρκοι δεν θα αφήσουν τους Αλβανούς να κάνουν την σωστή οριοθέτηση με την Ελλάδα.

Οι Αλβανοί είχαν δεκτεί το 2009, να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους με την Ελλάδα βάσει της μέσης γραμμής και έδωσαν πλήρη επήρεια στα μικρά νησιά μας βόρεια της Κέρκυρας, γεγονός  που αποτελεί ανάθεμα για την Τουρκία μια και δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο γι’ αυτήν.. έτσι θα ασκήσουν όλη την επιρροή τους προς Αλβανική μεριά για να μην ισχύσει…»

 (Άρθρο μου στο «Παρόν» στις  7/6/14).

Όσοι θεωρούν ότι οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι θέμα παραχωρήσεων, όσοι έχουν την λογική του winwin, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ευτυχώς, αυτός που μας «απειλούσε» ότι μετά την «λύση» που έδωσε στο Σκοπιανό, εντός του θέρους θα έλυνε και τις Ελληνοαλβανικές σχέσεις, παραιτήθηκε από υπουργός. Πήραμε μια ανάσα…

Advertisements

«Ο ψυχρός πόλεμος Ρωσίας-ΗΠΑ πάει από τα Σκόπια στη Μεσόγειο: Διπλωματία του γεωτρύπανου.»

09/11/2018 1 Σχολιο


File Photo: US President Donald J. Trump (L) and Russian President Vladimir Putin (R) at the Presidential Palace in Helsinki, Finland. EPA, MAURI RATILAINEN
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Με την υπόγεια σύγκρουση τους στα Βαλκάνια, με επίκεντρο τα Σκόπια(!), οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ρωσική Δημοκρατία, έδωσαν ένα δείγμα και ένα στίγμα του νέου ψυχρού πολέμου, που διανύουμε.
Πριν ακόμα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στα Σκόπια, τα πράγματα είχαν ξεκαθαρίσει στη Βαλκανική, αφού η Αμερική ελέγχει όλες τις χώρες, εκτός της Σερβίας που συνεχίζει να διατηρεί την «ορθόδοξη σχέση» με τη Ρωσία, και τη Βοσνία, όπου θα μπορούσε να αποτελέσει ξανά την αιτία ενός νέου πολέμου. Όμως, τυχόν επικράτηση του «όχι» στο δημοψήφισμα, θα οδηγούσε σε ανατροπή της αμερικανικής κυριαρχίας και η Μόσχα θα επανερχόταν δριμύτερη.
Όμως, φαίνεται ότι το παιγνίδι χάθηκε για τη Ρωσία στα Σκόπια, αν και κανείς δεν πρέπει να είναι σίγουρος όταν το θέμα αφορά τα Βαλκάνια. Η ψηφοφορία στη σκοπιανή Βουλή αν και προβληματική και κυριαρχημένη από απίστευτες κατηγορίες χρηματισμού, μάλλον δεν θα ανατρέψει το φιλοδυτικό αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ μπόρεσε να επικρατήσει χρησιμοποιώντας τη Δικαιοσύνη και εκβιάζοντας τους διεφθαρμένους πολιτικούς του εθνικιστικού VMRO.
Οι ΗΠΑ και η Ρωσία ξεκαθαρίζουν τους λογαριασμούς τους και στη Συρία, όπου ενώ η Μόσχα είχε ένα προβάδισμα, ξαφνικά βρεθήκαμε ενώπιον μίας μπερδεμένης κατάστασης. Ο Βλ. Πούτιν θέλησε σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, να κάνει τη χάρη στον πρόεδρο της Τουρκίας και να «παγώσει» για ένα διάστημα τις πολεμικές επιχειρήσεις γύρω από το Ιντλίμπ, για να αποφευχθεί ένα νέο μεγάλο κύμα προσφύγων, που δεν μπορεί να σηκώσει στους ώμους του ο Ταγίπ Ερντογάν. Η επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ θα μπορούσε να αναγκάσει 3 εκατ. ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και η μόνη σωτηρία τους ήταν η έξοδος προς την Τουρκία.
Ο πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή, όσο και να διατηρεί την εκεχειρία που επέβαλε ο κ. Πούτιν. Στη Συρία πάντα ο “διάβολος” κρύβεται στις λεπτομέρειες και η Τουρκία δεν θα είναι ποτέ ευπρόσδεκτη. Η πρόβλεψη είναι δυσοίωνη, λόγω της επιμονής της Τουρκίας να κτυπήσει παντού τους Κούρδους της Συρίας. Θα το επιτρέψουν οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί, που τους χρησιμοποιούν κατά καιρούς με επιτυχία; Διαβάστε περισσότερα…

«Τα γερμανικά σχέδια για μια Ευρώπη… κομμένη στα δύο.»

14/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Τα γερμανικά σχέδια για μια Ευρώπη… κομμένη στα δύο

Αγγελική Παπαμιλτιάδου

Αθόρυβα, κλειστή ομάδα ηγετών και αξιωματούχων της ΕΕ συνεχίζει με οργάνωση και ακρίβεια να απεργάζεται σχεδιασμούς, όπως η εφαρμογή του λεγόμενου «σχεδίου Χ», που θέλει την «αναδιάρθρωση» της ΕΕ, όπως το λένε κομψά οι Γερμανοί ή, σε πιο απλά λόγια, τον διαχωρισμό της σε δύο κομμάτια: έναν σφικτό πυρήνα «υγιών» χωρών του Βορρά κυρίως, και τον φτωχό Νότο που φαίνεται πως θα λειτουργεί ως «δορυφόρος».

Για το σχέδιο, που εκπονήθηκε από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το 2012, όταν ο ίδιος φέρεται να διαπίστωσε ότι η ευρωζώνη και εντέλει η ΕΕ δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως έχουν, έχουμε γράψει εδώ και πολύ καιρό.

Συγκλίνουσες πληροφορίες και κινήσεις δείχνουν ότι παρά τις διάφορες ανατροπές στο γερμανικό πολιτικό σκηνικό, η εφαρμογή του σχεδίου συνεχίζεται με σταθερό ρυθμό.

Αιτία, το προσφυγικό και η επιθυμία της Γερμανίας να επιστρέψει τους πρόσφυγες στο Νότο με διμερείς συμφωνίες που δεν εμπίπτουν καν στους ευρωπαϊκούς κανόνες. Ηδη υπέγραψε η Ανγκελα Μέρκελ με την Ελλάδα και την Ισπανία, ενώ παρά τις αντιδράσεις της Ιταλίας (μόλις χθες ο Ντι Μάιο ανέφερε -και ορθώς- ότι δεν γνωρίζει τέτοιους ευρωπαϊκούς κανόνες), οι πιέσεις στη γείτονα χώρα θα συνεχιστούν και θα ενταθούν με ορίζοντα τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Η Γερμανία κάνει κουμάντο

Ορισμένοι δεν δίνουν βάση στα παραπάνω και επικαλούνται την αδύναμη πολιτικά θέση της καγκελαρίου Μέρκελ. Αυτό, όμως, που διαφαίνεται, είναι ότι ο συγκεκριμένος σχεδιασμός έχει καθολική αποδοχή στα μεγάλα γερμανικά κόμματα και αποτελεί μέρος της εξωτερικής τους πολιτικής.

Ηδη, όπως έχουμε γράψει, το Βερολίνο στοχεύει στο να ελέγχει από το 2019 όλα τα χρήματα της ΕΕ: Μέσω του ESM που επιβλέπει ο Γερμανός Κλάους Ρέγκλινγκ και μέσω του νέου προέδρου της Κομισιόν, που επίσης σχεδιάζεται να είναι γερμανικής καταγωγής.

Η πεντάδα των αποφάσεων

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες του Euro2day.gr, πέντε αξιωματούχοι επικοινωνούν συχνά και χαράσσουν «γραμμή». Πρόκειται για την Ανγκελα Μέρκελ, τον Εμανουέλ Μακρόν, τον Μαρκ Ρούτε (Ολλανδία), τον Σεμπάστιαν Κουρτς (ο Αυστριακός καγκελάριος που πλέον δεν αντιμετωπίζεται ως «ακροδεξιός») και βεβαίως τον πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που μοιάζει να έχει «ορκιστεί» τον τελευταίο χρόνο της προεδρίας του να βοηθήσει όσο μπορεί και να στηρίξει την κα Μέρκελ, αποκομίζοντας και ο ίδιος όφελος.

Αρκεί κάποιος να παρατηρήσει τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών και να μπορέσει να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές:

1. Η Κομισιόν έσπρωξε τις διμερείς συμφωνίες για το προσφυγικό, που ήθελε η κα Μέρκελ.

2. Η καγκελάριος το καλοκαίρι χάραξε τις δικές της διαδρομές: Βαλκάνια-Αφρική-Ρωσία. Είδε μάλιστα και τον Βλαντιμίρ Πούτιν και αίφνης γερμανικές εφημερίδες έκαναν λόγο για συνομιλίες, ώστε να χαλαρώσουν κάποια μέτρα κατά της Μόσχας.

3. Ξαφνικά πριν από λίγο καιρό ο Ζ. Κλ. Γιούνκερ έκανε περιοδεία στα Βαλκάνια. Και ενώ μέχρι πριν μερικούς μήνες έλεγε ότι δεν διαβλέπει καν ημερομηνία έναρξης συνομιλιών με τις χώρες αυτές, πριν μερικές μέρες δήλωσε ότι πρέπει να δοθεί ευρωπαϊκή προοπτική σε αυτά τα κράτη, για να μην πέσουν στη σφαίρα επιρροής τρίτων χωρών.

4. Τον Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος της Κομισιόν θυμήθηκε και την Αφρική(!) λέγοντας ότι η ΕΕ θα επενδύσει κονδύλια για να βοηθήσει τις χώρες αυτές, που «εξάγουν» μετανάστες.

5. Από το βήμα του αυστριακού κοινοβουλίου ο κ. Γιούνκερ την προηγούμενη εβδομάδα δήλωσε ότι η ΕΕ πρέπει να καταργήσει την ομοφωνία, γιατί «μας οδηγεί σε σκοτεινό δρόμο»!

6. Υπήρξε, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, δυσφορία σε ΕΕ και Κομισιόν για την αρχικά «χαλαρή» -όπως οι ίδιοι τη χαρακτηρίζουν- αντίδραση των αγορών στις ανακοινώσεις της Ρώμης ότι θα προχωρήσει με μεγαλύτερα ελλείμματα στον προϋπολογισμό της.

Και εδώ φτάνουμε στο «ζουμί» της υπόθεσης. Είναι κοινό μυστικό ότι οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο περίμεναν το ισχυρό ράπισμα των αγορών προς τη Ρώμη ως «μοχλό πίεσης». Είναι επίσης γνωστό ότι δεν θα ήθελαν την παραμονή των Ντι Μάιο και Σαλβίνι στην εξουσία.

Ο πυρήνας των «πέντε», που αναφέραμε πιο πάνω, έχει συζητήσει και αποφασίσει ότι Ελλάδα και Ιταλία μπορούν να στριμωχτούν μέσω των αγορών.

Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις του προέδρου της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι ότι η ευρωζώνη δεν αντέχει άλλη κρίση, διάφορες δημόσιες τοποθετήσεις των «πέντε» φαίνεται ως να θέλουν να τροφοδοτήσουν την κρίση, με στόχο να «συνετιστεί» η Ρώμη στα δημοσιονομικά και το προσφυγικό και -γιατί όχι;- να αλλάξει και η πολιτική ηγεσία.

Ενα παράδειγμα είναι το γεγονός ότι ενώ υπήρχε Eurogroup όπου οι καθ’ ύλην αρμόδιοι υπουργοί μίλησαν για τον ιταλικό προϋπολογισμό με αυστηρά λόγια, οι αγορές δεν κουνήθηκαν. Οταν όμως λίγες ώρες αργότερα ο κ. Γιούνκερ μιλούσε κάπου στη Γερμανία, σε ένα μισοάδειο ακροατήριο χωρίς δημοσιογράφους (αλλά με κάλυψη χωρίς μετάφραση από το EBS), όπου δήλωσε ότι «πρέπει να είμαστε αυστηροί με την Ιταλία» για να μην περάσουμε άλλη κρίση όπως στην Ελλάδα, τότε οι αγορές ομολόγων ξεκίνησαν έναν κύκλο αναταραχής που δεν έχει κλείσει ακόμα.

Εκεί, σύμφωνα με πηγές, διαφάνηκε ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν χαράσσει τη γραμμή του βάσει των αποφάσεων των «πέντε», την ίδια στιγμή που οι αρμόδιοι επίτροποί του κ.κ. Μοσκοβισί και Ντομπρόβσκις προσπαθούσαν να κρατήσουν την ηρεμία, εντός και εκτός του Eurogroup.

Ηδη από το άτυπο Eurogroup της Βιέννης τον Σεπτέμβριο, συγκεκριμένοι αξιωματούχοι που πρόσκεινται στον σκληρό πυρήνα μάς μετέφεραν χαρακτηριστικά ότι η Ιταλία, πλέον, δεν είναι «πολύ μεγάλη για να πέσει» (Italy is no longer too big to fail).

Και ενώ η ΕΚΤ προειδοποιεί ότι βαδίζουμε σε επικίνδυνα νερά, ο σκληρός πυρήνας φαίνεται να αδιαφορεί για τη νέα μίνι κρίση που «παρασύρει» και το ελληνικό χρηματιστήριο και να ετοιμάζεται να τραβήξει την κόντρα με τη Ρώμη στα άκρα.

Τι μέλλει γενέσθαι;

Το λεγόμενο σχέδιο Σόιμπλε φέρεται να κάνει αναφορά σε ενδεχόμενο η Ιταλία να είναι η πρώτη χώρα που θα έφευγε από το ευρώ, μετά και τις ανακατατάξεις που θα φέρουν οι νέοι κανόνες λειτουργίας της ΕΕ, που θα προτείνει τους επόμενους μήνες η Κομισιόν.

Ανάμεσα στους κανόνες, θα είναι και η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, η ενίσχυση δηλαδή του σημερινού ESM με νέες αρμοδιότητες. Σε αυτούς, κάποιοι πιστεύουν ότι θα εμπεριέχεται και το δικαίωμα αποπομπής μιας χώρας από την ευρωζώνη.

Οπως ανέφερε Γερμανός διπλωμάτης, που έχει γνώση του συγκεκριμένου σχεδίου, το τελικό στάδιο φαίνεται να είναι μια νέα ευρωζώνη, μια νέα ΕΕ, με λιγότερα μέλη, αυστηρούς κανόνες λειτουργίας και μια δεύτερη ζώνη με χώρες-δορυφόρους.

Στο ενδιάμεσο; Φυσικά οι βαλκανικές χώρες, που θα λειτουργούν ως μαξιλάρι για να μην προχωρούν οι πρόσφυγες στον Βορρά.

Φαίνεται δε πως η τελική συμφωνία για το Brexit, αν επιτευχθεί, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως το «πρωτότυπο».

Τι συμβαίνει με την Ελλάδα

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι «πέντε» συγκλίνουν στην προτίμηση να μην αλλάξει η σημερινή κυβέρνηση, δεδομένων των θέσεων σε θέματα όπως το Σκοπιανό και το προσφυγικό και υπό αυτό το πρίσμα η περικοπή ή μη των συντάξεων είναι και απόφαση με πολιτικό χρώμα.

Γερμανός διπλωμάτης ανέφερε ότι σε αυτή τη φάση, η προσοχή των δανειστών είναι εστιασμένη σε κόκκινα δάνεια και ιδιωτικοποιήσεις. Συμπλήρωνε παράλληλα ότι τα επόμενα χρόνια θα επανεξεταστεί το θέμα του χρέους. Αν η Ελλάδα δεν έχει μείνει εντός των στόχων και απαιτηθεί νέα αναδιάρθρωση του χρέους, οι σκληροπυρηνικές χώρες δεν είναι διατεθειμένες να την προσφέρουν.

Τα παραπάνω οικονομικά θέματα σχετίζονται με μια σειρά άλλων: το προσφυγικό, τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή αλλά και, όπως προαναφέρθηκε, τα κόκκινα δάνεια και τις ιδιωτικοποιήσεις. Η ολοκλήρωσή τους δημιουργεί ένα νέο πλαίσιο αντιμετώπισης (και της Ελλάδας).

Περιέργως δε, η έκθεση της DBRS που δημοσιεύτηκε χθες, βάζει μόνο την Ελλάδα στις χώρες με «μέσο» ρίσκο εξόδου από το ευρώ.

https://www.euro2day.gr/news/economy/article/1641133/ta-germanika-shedia-gia-mia-eyroph-kommenh-sta-dyo.html

Κατηγορίες:Διεθνή, Πολιτική

«Η «εξυπηρέτηση» της Αθήνας στο Ισραήλ: Γιατί δεν φοβάται τους S-300 στα χέρια του Άσαντ;»

12/10/2018 1 Σχολιο

File Photo: A Russian anti-aircraft missile system S-300 takes off at the International Army Games 2017 outside the town of Astrakhan, Russia, 05 August 2017 (reissued 24 September 2018). The Russian Defence Ministry on 24 September 2018 said it sent S-300 air defence system to the Syrian forces. EPA, MAXIM SHIPENKOV

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ

Ένα μυστικό που είχε αποκαλύψει το 2015 το Reuters ίσως κρύβει την αιτία της ηρεμίας με την οποία το Ισραήλ αντιμετώπισε την είδηση για ανάπτυξη ρωσικών πυραύλων S-300 στην Συρία για την ενίσχυση των κυβερνητικών δυνάμεων του προέδρου Ασαντ.

Η απόφαση της Μόσχας να μεταφέρει και να εγκαταστήσει μέσα σε λίγες ημέρες το ισχυρό αυτό αντιπυραυλικό σύστημα, ήρθε μετά την κατάρριψη του ρωσικού μεταγωγικού αεροσκάφους από φίλια πυρά, καθώς ο πύραυλος που εκτοξεύθηκε από την Συρία στόχευε ισραηλινά αεροσκάφη τα οποία καλύφθηκαν από το ίχνος του ρωσικού αεροσκάφους.

Όμως οι συχνές επιθέσεις που εξαπολύει η ισραηλινή αεροπορία με στόχο την ανάσχεση του Ιράν και της Χεζμπολάχ έχουν προκαλέσει ανησυχία και στην ίδια την Ρωσία καθώς οι συμφωνίες για τους κανόνες εμπλοκής με το Ισραήλ δεν τηρούνται πάντοτε και έτσι τίθενται σε κίνδυνο οι πυκνές αεροπορικές συνδέσεις της Ρωσίας με την βάση Hmeymim νότια της Λαττάκειας τόσο για την μεταφορά προσωπικού όσο και αμυντικού υλικού.

Όμως η Ισραηλινή ηγεσία έδειξε να μην ταράζεται ή πάντως να ανησυχεί ελάχιστα.

  • Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Αβιντγκορ Λίμπερμαν από τον Απρίλιο προειδοποιεί ότι το Ισραήλ έχει τις δυνατότητες να καταστρέψει τους S-300 εάν στραφούν από το συριακό έδαφος εναντίον των Ισραηλινών αεροσκαφών. Ο Tzachi Hanegbi Ισραηλινός υπουργός περιφερειακής συνεργασίας και μέλος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας προέβλεψε ότι οι S-300, θα αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά από τα Ισραηλινά stealth.

Το Ισραήλ προειδοποίησε ότι θα συνεχίσει κανονικά τις αεροπορικές επιχειρήσεις εναντίον στόχων του Ιράν και της Χεζμπολάχ παρά την παράδοση των S-300 στην Συρία. Αμυντικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το Ισραήλ θα επιχειρήσει ένα κτύπημα τις επόμενες ημέρες για να αποδείξει ακριβώς ότι δεν καθηλώνει την αεροπορία του από τον φόβο των S-300.

Τον Δεκέμβριο του 2015 (Σημ. Β.Σ.) το ξένο ειδησεογραφικό πρακτορείο είχε αποκαλύψει ότι μυστικά η Ελλάδα είχε βοηθήσει το Ισραήλ να δοκιμάσει τα αντανακλαστικά της αεροπορίας του απέναντι στους S-300 που στάθμευαν στην Κρήτη και να έχουν την ευκαιρία έτσι τα Ισραηλινά μαχητικά να ασκηθούν σε πραγματικές συνθήκες μάχης και αντιμετώπισης των πυραυλικών συστημάτων S-300 και μελλοντικά S-400 με τα οποία πιθανόν θα εξοπλίζονταν στρατηγικοί αντίπαλοι.

Το Reuters έχει αποκαλύψει ότι οι ρωσικοί S-300 που πωλήθηκαν στην Κύπρο πριν 21 χρόνια και έχουν εγκατασταθεί στην Κρήτη είχαν ενεργοποιηθεί στην διάρκεια των κοινών ελληνο-ισραηλινών ασκήσεων που έγιναν τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2015.

  • Έτσι οι Ισραηλινοί μπόρεσαν να ξεκλειδώσουν τα «μυστικά» των S-300 και να μπορούν πλέον με σχετική ασφάλεια να αποκρυπτογραφήσουν το λογισμικό των ρωσικών ραντάρ, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά η Ισραηλινή πολεμική αεροπορία το «λοκάρισμα» των ρωσικών S-300. Με τις ασκήσεις αυτές το Ισραήλ πέτυχε να αποκωδικοποιήσει το τρόπο που τα ραντάρ των ρωσικών πυραύλων εγκλωβίζουν τους στόχους τους και τα Ισραηλινά μαχητικά συγκέντρωσαν δεδομένα για τα ισχυρά ρωσικά ραντάρ που είναι χρήσιμα για την ανάπτυξη αντίμετρων για την «τύφλωση» ή «παραπλάνηση» τους.

Το Reuters είχε τότε επισημάνει ότι η Ελλάδα είχε προχωρήσει σε αυτή την κίνηση μετά από αίτημα των ΗΠΑ αλλά δεν ήταν γνωστό εάν το Ισραήλ μοιράστηκε τα στοιχεία που συνέλεξε με άλλες χώρες ή αν απλώς τα χρησιμοποίησε αποκλειστικά για τους δικούς του σκοπούς.

Οι πηγές που είχαν κάνει την αποκάλυψη στο Reuters είχαν ζητήσει να μην αποκαλυφθεί ούτε η ταυτότητα τους ούτε η εθνικότητα τους ενώ τόσο οι Έλληνες και Ισραηλινοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να επιβεβαιώσουν την χρήση των S-300 στην διάρκεια των ασκήσεων που διεξήχθησαν στην Ανατολική Μεσόγειο όχι μόνο τον Απρίλιο και Μάιο του 2015 όσο και πιο πριν το 2012 και το 2010.

Οι S-300, είχαν αναπτυχθεί πρώτη φορά στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου το 1979 και μπορούν να αποκρούσουν ταυτόχρονα αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους σε απόσταση μεγαλύτερη των 300 χιλιομέτρων.

  • Οι συγκεκριμένες συστοιχίες πυραύλων είχαν αγορασθεί από την Κύπρο το 1997 αλλά η αφόρητη πίεση των ΗΠΑ και της Βρετανίας και του ΝΑΤΟ, αλλά και η αρνητική στάση της κυβέρνησης Σημίτη, υποχρέωσε τον Γλαύκο Κληρίδη να συναινέσει στην μεταφορά των πυραύλων στην Κρήτη.

Το «παρκάρισμα» των S-300 στην Κρήτη απέκτησε εντελώς διαφορετική διάσταση μετά το 2010 όταν επήλθε το ρήγμα στις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία (με το επεισόδιο του Μαβή Μαρμαρά), ενώ παράλληλα είχε αρχίσει η ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με το Ισραήλ.

Η Ελλάδα με υψηλό ρίσκο προσέφερε κρίσιμη υπηρεσία στο Ισραήλ που αφορά ζωτικά συμφέροντα του. Μένει να αποδειχθεί ότι αυτή η σχέση θα είναι αμφίδρομη και ότι το Ισραήλ θα ανταποδώσει με αντίστοιχης σημασίας κίνηση, την στρατηγικού χαρακτήρα «εξυπηρέτηση» που προσέφερε η Ελλάδα.

https://www.apopseis.com/i-exypiretisi-tis-athinas-sto-israil-giati-den-fovate-tous-s-300-sta-cheria-tou-asant/

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική

«Ο Υπουργός Άμυνας και η ΑΟΖ: Τι προβλέπουν οι βασικές διατάξεις στο Δίκαιο της Θάλασσας.»

09/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΠΗΓΗ: Global Marine Boundaries Database, General Dynamics, Herndon, Virginia

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Ο Πάνος Καμμένος, Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, υπήρξε από τους πρώτους φανατικούς οπαδούς της ΑΟΖ, χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς σημαίνουν οι τρεις αυτές λέξεις. Στην συνέχεια ανακάλυψε ότι η ΑΟΖ έχει υδρογονάνθρακες και άρχισε να ομιλεί για τον πλούτο των υδατανθράκων!

Όταν άρχισε να ασχολείται με την ΑΟΖ ήταν ακόμα βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Από τότε συνεχίζει ανελλιπώς να μνημονεύει την αγαπημένη του ΑΟΖ, αλλά τακτικά πετάει και τα συνηθισμένα μαργαριτάρια του. 

Η πρόσφατη δήλωση του στα Ψαρά προκάλεσε πολλά σχόλια:

«Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που η πατρίδα μας μεγαλώνει. Πολύ σύντομα θα επεκταθούν τα χωρικά μας ύδατα με την αναγνώριση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου. Ελπίζω τα παιδιά μας να μην ζήσουν την οικονομική κρίση που έζησε η δική μας γενιά και τα μικρά μας παιδιά. Βγαίνουμε από την οικονομική κρίση χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού. Βγαίνουμε από την οικονομική κρίση και παράλληλα η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα παραγωγό φυσικού αερίου και ίσως αργότερα και πετρελαίου.»

Μα δεν βρέθηκε κάποιος στο Πεντάγωνο να του κάνει ένα μάθημα στο Δίκαιο της Θάλασσας;

Επιτρέψτε μου κύριε Υπουργέ να το επιχειρήσω εγώ μια και γνωρίζω το θέμα επειδή υπήρξα μέλος της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ήμουν ο μοναδικός οικονομολόγος της ελληνικής αποστολής και ασχολήθηκα με τις οικονομικές διαστάσεις του Δικαίου της Θάλασσας, δηλαδή τα θέματα της ΑΟΖ, της αλιείας, και των υδρογονανθράκων.

Η φράση σας «Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που η πατρίδα μας μεγαλώνει. Πολύ σύντομα θα επεκταθούν τα χωρικά μας ύδατα με την αναγνώριση της ΑΟΖ και την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου» είναι επικίνδυνη και πρωτοφανής.

Η «ανακήρυξη της ΑΟΖ»

Κατ’ αρχάς, η Ελλάδα δεν μπορεί να προβεί σε «αναγνώριση» ΑΟΖ, αλλά σε «ανακήρυξη» ΑΟΖ. Αλλά αυτή η φράση, έτσι όπως την διατυπώσατε, υπονοεί ότι η Ελλάδα μπορεί να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 200 ν.μ., που αποτελεί το ανώτατο όριο για την ΑΟΖ!

Κύριε Υπουργέ, η ΑΟΖ ξεκινά μετά τα χωρικά ύδατα και έτσι δεν έχει πλάτος 200 ναυτικών μιλίων αλλά 188ν.μ., εφόσον ένα κράτος έχει 12 ν.μ. χωρικά ύδατα. Στη περίπτωση της Ελλάδας η ΑΟΖ θα μπορούσε να εκτείνεται σε 194 ν.μ. μια και η χώρα μας έχει καθορίσει τα χωρικά ύδατα της σε εξι ν.μ. Επίσης, τα 200 ν.μ. αποτελούν το μέγιστο πλάτος μιας ΑΟΖ, εφόσον το άλλο παράκτιο κράτος απέχει 400 ν.μ. Βέβαια, κανένα κράτος της Μεσογείου δεν μπορεί να έχει ΑΟΖ 200 ν.μ., διότι όλα τα κράτη δεν έχουν απόσταση 400 ν.μ. το ένα από το άλλο.

Επίσης, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι στα χωρικά ύδατα ένα κράτος έχει πλήρη κυριαρχία, ενώ στην ΑΟΖ έχει κυριαρχικά δικαιώματα.

Το Δίκαιο της Θάλασσας

Το Δίκαιο της Θάλασσας, που στα αγγλικά φέρει την ονομασία United Nations Convention of the Law of the Sea (UNCLOS), αναφέρει τα ακόλουθα για τα χωρικά ύδατα: Άρθρο 2 Νομικό καθεστώς της χωρικής θάλασσας, του εναέριου χώρου πάνω από την χωρική θάλασσα και του βυθού και του υπεδάφους του

  1. Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους εκτείνεται, πέρα από την ηπειρωτική του επικράτεια και τα εσωτερικά του ύδατα και, στην περίπτωση αρχιπελαγικού κράτους, πέρα από τα αρχιπελαγικά του ύδατα, στην παρακείμενη θαλάσσια ζώνη που ορίζεται ως χωρική θάλασσα.
  2. Η κυριαρχία αυτή εκτείνεται και στον εναέριο χώρο πάνω από την χωρική θάλασσα καθώς και στο βυθό και υπέδαφός της.
  3. Η κυριαρχία επί της χωρικής θάλασσας ασκείται σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση και τους άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου.

Άρθρο 3 Εύρος της χωρικής θάλασσας

Κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος της χωρικής του θάλασσας. Το εύρος αυτό δεν υπερβαίνει τα δώδεκα ναυτικά μίλια, μετρούμενα από γραμμές βάσεως καθοριζόμενες σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση.

Άρθρο 4 Εξωτερικό όριο της χωρικής θάλασσας

Το εξωτερικό όριο της χωρικής θάλασσας είναι η γραμμή της οποίας κάθε σημείο βρίσκεται σε τόση απόσταση από το πλησιέστερο σημείο της γραμμής βάσεως, όσο είναι το εύρος της χωρικής θάλασσας.

Άρθρο 5 Φυσική ακτογραμμή

Πλην εάν άλλως προβλέπεται στην παρούσα σύμβαση, ως φυσική ακτογραμμή για την μέτρηση του εύρους της χωρικής θάλασσας λαμβάνεται η γραμμή της κατωτάτης ρηχίας κατά μήκος της ακτής όπως αυτή εμφαίνεται στους ναυτικούς χάρτες μεγάλης κλίμακας που αναγνωρίζονται επίσημα από το παράκτιο κράτος.

Όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη διαθέτουν χωρικά ύδατα ή αιγιαλίτιδα ζώνη 12 ν.μ., εκτός της Ελλάδας που διαθέτει μόνο έξη ν.μ. Η Τουρκία παραβιάζει την UNCLOS, διότι είναι το μόνο κράτος στον κόσμο που διαθέτει δύο ειδών χωρικά ύδατα, εξι ν.μ. στο Αιγαίο και 12 ν.μ. στην Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Μεγάλη Αξία της ΑΟΖ

Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της UNCLOS ήταν και η δημιουργία της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) και η Τουρκία καταψήφισε την UNCLOS κυρίως για αυτή την νέα έννοια του Διεθνούς Δικαίου συνεχίζοντας μέχρι σήμερα να αρνείται την ύπαρξή της.

Σήμερα 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά ο Ερντογάν ομιλεί μόνο για την απηρχαιωμένη πλέον έννοια της υφαλοκρηπίδας και οι ελληνικές κυβερνήσεις συμπλέουν με τις επιθυμίες του. Έτσι στην τελευταία επίσκεψή του στην Αθήνα συζήτησε με τον πρωθυπουργό να συνεχίσουν τις συνομιλίες οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και δεν ενθυμούμαι εσείς κύριε Υπουργέ να φέρατε αντίρρηση στον Αλέξη Τσίπρα για αυτό το θέμα.

Το Τμήμα V της UNCLOS ασχολείται αποκλειστικά με την ΑΟΖ:

ΤΜΗΜΑ V ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ

Άρθρο 55 Ειδικό νομικό καθεστώς της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης

Ως αποκλειστική οικονομική ζώνη ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της χωρικής θάλασσας περιοχή, η υπαγόμενη στο ειδικό νομικό καθεστώς που καθιερώνεται στο παρόν μέρος, δυνάμει του οποίου τα δικαιώματα και οι δικαιοδοσίες του παράκτιου κράτους και τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των άλλων κρατών διέπονται από τις σχετικές διατάξεις της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 56 Δικαιώματα, δικαιοδοσίες και υποχρεώσεις του παράκτιου κράτους στην αποκλειστική οικονομική ζώνη

  1. Στην αποκλειστική οικονομική ζώνη το παράκτιο κράτος έχει:

α) κυριαρχικά δικαιώματα που αποσκοπούν στην εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πόρων, ζωντανών ή μη, των υπερκειμένων του βυθού της θάλασσας υδάτων, του βυθού της θάλασσας και του υπεδάφους αυτού, ως επίσης και με άλλες δραστηριότητες για την οικονομική εκμετάλλευση και εξερεύνηση της ζώνης, όπως η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους.

β) δικαιοδοσία, όπως προβλέπεται στα σχετικά άρθρα της παρούσας σύμβασης, σχετικά με: i) την εγκατάσταση και χρησιμοποίηση τεχνητών νήσων, εγκαταστάσεων και κατασκευών, ii) τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα, iii) την προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος 7

γ) άλλα δικαιώματα και υποχρεώσεις που προβλέπονται από την παρούσα σύμβαση.

  1. Κατά την άσκηση των δικαιωμάτων του και την εκτέλεση των υποχρεώσεών του, σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση, στην αποκλειστική οικονομική του ζώνη, το παράκτιο κράτος λαμβάνει υπόψη του τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των άλλων κρατών και ενεργεί κατά τρόπο συνάδοντα με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης.
  2. Τα δικαιώματα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο σχετικά με το βυθό της θάλασσας και το υπέδαφός του θα ασκούνται σύμφωνα με το μέρος VI.

Άρθρο 57 Εύρος της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης

Η αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν εκτείνεται πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της χωρικής θάλασσας.

Υπάρχουν τέσσερις βασικές θέσεις που δεν αμφισβητεί κανείς σε σχέση με την ΑΟΖ:

  1. Η ΑΟΖ αποτελεί πλέον, χωρίς καμία αμφιβολία, μέρος του γραπτού και εθιμικού διεθνούς δικαίου, ιδιαίτερα τώρα που η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας έχει τεθεί σε ισχύ.
  2. Η ΑΟΖ, σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα, δεν ανήκει στο παράκτιο κράτος ipso jure, αλλά πρέπει σαφώς να ανακηρυχθεί από αυτό. Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, ΑΟΖ απλώς δεν υφίσταται. Η θαλάσσια περιοχή (η επιφάνεια και τα υπερκείμενα ύδατα) που δεν θα ανακηρυχθεί ως ΑΟΖ, παραμένει νομικώς ως μέρος της ανοικτής θάλασσας.
  3. Το νομικό περιεχόμενο αυτού του νέου θεσμού του διεθνούς δικαίου ορίζεται από το 5ο Μέρος της Σύμβασης. Τα παράκτια κράτη δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους περιορισμούς που τους έχουν επιβληθεί από το 5ο Μέρος της Σύμβασης σχετικά με τα δικαιώματα, τις δικαιοδοσίες και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι, “άλλα” κράτη έχουν δικαιώματα στην ΑΟΖ ενός παράκτιου κράτους και το παράκτιο κράτος δεν μπορεί να δημιουργήσει ΑΟΖ που να υπερβαίνει τα 200 ν.μ.
  4. Κανένα κράτος ή ομάδα κρατών δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρισθεί ότι κάποιο παράκτιο κράτος δεν μπορεί να ανακηρύξει την δική του ΑΟΖ. Αν και πότε ένα παράκτιο κράτος ανακηρύξει την ΑΟΖ του, εξαρτάται εντελώς από τη δική του δικαιοδοσία και βούληση.

Η Ελλάδα πρέπει άμεσα να ανακηρύξει την ΑΟΖ της, με βάση το διεθνές δίκαιο της θάλασσας, όπως αυτό εξειδικεύεται στην UNCLOS και να μην διακατέχεται από φοβικό σύνδρομο. Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Κύπρου Τάσος Παπαδόπουλος ανακήρυξε ΑΟΖ το 2004 διαθέτοντας μόνο τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα και δεν φοβήθηκε την Τουρκία, η οποία απλώς ανακοίνωσε ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή ΑΟΖ, ενώ αντίθετα και οι ΗΠΑ και η ΕΕ την αποδέχτηκαν αμέσως.

Φυσικά, μια τέτοια ΑΟΖ δεν θα διαθέτει μόνο η ηπειρωτική χώρα, αλλά και όλα τα ελληνικά νησιά. Έτσι, η Ελλάδα θα αποκτήσει μια ΑΟΖ που θα έχει έκταση 147.300 τ.χ.μ., δηλαδή μια έκταση μεγαλύτερη από αυτή της ηπειρωτικής χώρας. Με βάση τις αρχές της ΑΟΖ το μεγαλύτερο ποσοστό του Αιγαίου και οι φυσικοί του πόροι θα ανήκουν στην Ελλάδα.

ΥΓ: Για πληρέστερη ενημέρωση σας παραπέμπω στο βιβλίο μου «Η ΑΟΖ της Ελλάδας». Ειμαι σίγουρος ότι η βιβλιοθήκη του υπουργείου σας θα διαθέτει αυτό και άλλα χρήσιμα συγγράμματα.

https://www.apopseis.com/o-ypourgos-amynas-ke-i-aoz-ti-provlepoun-i-vasikes-diataxis-sto-dikeo-tis-thalassas/#more-9544

«Συλλαλητήρια: Η επόμενη μέρα…»

07/06/2018 1 Σχολιο

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fyoutu.be%2FMio_i9mF34s&h=ATMZ1fXYNY0jXu9p4Mi1rGKtC35wRFDRJfmSvUcO0kgGoVk1Jo0ctcI3cvjMSdFAIrsQxm337O4kTIJthScnYJJoaDUcB1wIAehOVTkqvPqpPLXcDD3RTkyh0BSrzqR-WJy6R0GBlPAeIGQKUN5s4OM

 

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Μελος του International Hellenic Association

  

Μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στην Θεσσαλονίκη (21/1/2018) και στην Αθήνα (4/2/2018), η γενική εικόνα στο Σκοπιανό θύμιζε απόλυτη ηρεμία πριν από την μεγάλη καταιγίδα. Η «ηρεμία» αυτή ήταν το αποτέλεσμα των διαδοχικά αντίθετων πληροφοριών που έβλεπαν συνεχώς το φως της δημοσιότητας, με μεγάλη συχνότητα: Την μια μέρα «Βρισκόμαστε πολύ κοντά σε συμφωνία», την άλλη «βρισκόμαστε ακόμα μακριά από ολοκληρωμένη συμφωνία». Την μια μέρα «υπάρχει συμφωνία», την άλλη μέρα «δεν υπάρχει συμφωνία».

Το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα περιλαμβάνει την λέξη Μακεδονία στην οριστική ονομασία των Σκοπίων με ταυτόχρονη αχρήστευση των «διπλωματικών όπλων» της Ελλάδος (ένταξη των Σκοπίων σε ΕΕ και ΝΑΤΟ), ενεργοποίησε την ετοιμότητα όλων των Ελλήνων που έχουν δικαιολογημένη ευαισθησία απέναντι στο θέμα αυτό, με τα εντυπωσιακά συλλαλητήρια της 6ης Ιουνίου 2018 σε είκοσι τέσσερις πόλεις της Ελλάδος!

Τα μεγάλα λαϊκά συλλαλητήρια και τα ψηφίσματα των ανά την Ελλάδα Δήμων, δίνουν ένα ξεκάθαρο σήμα ετοιμότητας:

Σε περίπτωση συμφωνίας με οριστικό όνομα των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει την λέξη «Μακεδονία», ο κοινός τόπος συνάντησης όλων των συλλαλητηρίων και των ψηφισμάτων θα είναι πλέον η πλατεία Συντάγματος!

Ας δούμε όμως συνοπτικά ποιοι είναι οι λόγοι που κινητοποιούν αυθόρμητα ένα ολόκληρο λαό, πέρα και έξω από κάθε κομματική, πολιτική ή οικονομική «χειραγώγηση» – με ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα την Λάρισα όπου ο 17χρονος μαθητής Στέφανος Γιανναράς συνέβαλε, με την αμέριστη υποστήριξη του Μητροπολίτη Λαρίσης και Τιρνάβου κ.κ. Ιγνάτιου, στην κινητοποίηση σαράντα δύο φορέων, Ενώσεων και Συλλόγων για την πραγματοποίηση συλλαλητηρίου στην Θεσσαλική πόλη, ταυτόχρονα με τα συλλαλητήρια των άλλων πόλεων της Ελλάδος!

Ακούγονται συχνά «επιχειρήματα» και απόψεις ότι (δήθεν) «παραδώσαμε ήδη το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς με την ενδιάμεση συμφωνία του 1995», ότι (δήθεν) «τους αναγνώρισαν οριστικά 210 χώρες του κόσμουκαι μάταια παλεύουμε», ότι (δήθεν) «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως γιατί το απαιτούν το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Γερμανία στην πρώτη γραμμή, και πολλά άλλα.

Η αλήθεια είναι διαφορετική και πεντακάθαρη. Κανένας διεθνής οργανισμός στον κόσμο δεν έχει αναγνωρίσει τα Σκόπια με το συνταγματικό του όνομα το οποίο ορίστηκε κατά βούληση. Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια με το προσωρινό όνομα «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Δηλαδή σαν ένα όνομα επαρχίαςτης πρώην Γιουγκοσλαβίας που δεν υπάρχει πλέον. Και αυτό μέχρι να συμφωνηθεί με την Ελλάδα το οριστικό όνομα του νέου κράτους που προήλθε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991. Άλλωστε τόσο η Ελλάδα όσο και η Βουλγαρία έχουν περιοχές (επαρχίες) που τις αποκαλούν «Μακεδονία» για εσωτερική τους χρήση – όπως ακριβώς έκανε και η Γιουγκοσλαβία μετά το 1944!

Όσον αφορά τις διμερείς αναγνωρίσεις διαφόρων κρατών με το (αυθαίρετο) συνταγματικό όνομα των Σκοπίων και αυτές είναι προσωρινές, μέχρι να συμφωνηθεί με την Ελλάδα το οριστικό όνομα του γειτονικού κράτους!

Η θέση της Ελλάδος για αλλαγή του Σκοπιανού συντάγματος είναι απόλυτα ορθή – πως θα συμφωνηθεί οποιοδήποτε άλλο όνομα χωρίς την αλλαγή του συντάγματος που ρητά προβλέπει ένα όνομα που θα αλλάξει; Πώς θα καταργηθούν οι αλυτρωτικές διατάξεις του που στοχεύουν σε ένα κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ εδώ και εξήντα έξη ολόκληρα χρόνια;

Πώς θα αλλάξουν τα βιβλία ιστορίας τα οποία εδώ και μερικές δεκαετίες μεγαλώνουν νέες γενιές με απατηλές ψευδαισθήσεις μιας «Μεγάλης Μακεδονίας» που περιλαμβάνουν εδάφη της Ελλάδος;

Πώς θα γίνει δεκτό στην Ευρωπαϊκή οικογένεια ένα κράτος – μαριονέτα της ισλαμιστικής Τουρκίας – και όχι μόνο, αν δεν απαλλαγεί εντελώς από αυτά τα πολύ σοβαρά «βαρίδια»;

Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να υποθηκεύσει την μελλοντική, ειρηνική συνύπαρξη των Βαλκανικών λαών αποδεχόμενη οποιοδήποτε όνομα που θα έχει σπέρματα αλυτρωτισμού, δηλαδή την λέξη «Μακεδονία».

Η ισορροπία των χωρών που κατέχουν ένα τμήμα της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας και την αποκαλούν με το όνομα αυτό για εσωτερική χρήση καταρρέει όταν ένα κράτος αποκτήσει το όνομα αυτό σαν χώρα.

Δεν είναι λοιπόν δυνατόν, κατέχοντας περισσότερο από την μισή γεωγραφική έκταση της Μακεδονίας και σχεδόν ολόκληρη την αρχαία Μακεδονία η οποία υπήρξε 100% Ελληνική, η σημερινή Ελλάδα να χαρίσει ανεκτίμητη εθνική, ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά ολόκληρων χιλιετηρίδων επειδή κάποιοι την καπηλεύονται ξεδιάντροπα εδώ και μερικές δεκαετίες!

Άλλωστε, όπως έλεγε το 2011 ο Βρετανός Robin James Lane Fox από τους επιφανέστερους, σύγχρονους καθηγητές της αρχαίας ιστορίας, διάσημος για την πολυετή εργασία του για την αρχαία Μακεδονία και τον Μέγα Αλέξανδρο«Η Μακεδονία υπήρξε ένα βασίλειο της Βορείου Ελλάδας, που κατοικείται από ανθρώπους που μιλούν την ελληνική γλώσσα, χρησιμοποιούν ελληνικά ονόματα, έχουν το ελληνικό ημερολόγιο και λατρεύουν τους Θεούς των Ελλήνων. Εκείνοι που ζουν στα Σκόπια και υποστηρίζουν ότι εκεί είναι η Μακεδονία, η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι αμαθείς και αποτρόπαιοι. Είναι σαν να λέει κανείς ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης έχει τις ρίζες του στη Λευκορωσία κι ότι η Οξφόρδη ήταν το Μινσκ!» (Εγκαίνια έκθεσης «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο», Λονδίνο, 7 Απριλίου 2011).

Φυσικά, δεν είναι ανάγκη να θυμηθούμε τις δημόσιες δηλώσεις των ίδιων των Σκοπιανών όπως ο Κίρο Γκριγκόρωφ, πρώτος Πρόεδρος των Σκοπίων («Η πραγματική ταυτότητα του έθνους είναι σλαβική και όχι μακεδονική, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Έλληνας») ή ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων Λιούμπκο Γκεοργκιέφσκι («Ο Μέγας Αλέξανδρος πολέμησε ως Έλληνας μεταδίδοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του τότε κόσμου»).

Συμπέρασμα: Η ιστορική αλήθεια ολόκληρων χιλιετηρίδων για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας δεν αλλάζει, ούτε αλλοιώνεται όση προσπάθεια και να κάνουν όσοι δημιούργησαν αλυτρωτικά οράματα σε δύο τουλάχιστον γενεές Σκοπιανών με την φανερή ή κρυφή υποστήριξη των ανά τον κόσμο «συμμάχων» μας.

Ο μόνος ορθός, ασφαλής και δίκαιος τρόπος, το γειτονικό κράτος να απαλλαγεί οριστικά από τα κάλπικα οράματα αλυτρωτισμού και την συστηματική καπηλεία της αρχαίας Ελληνικής ιστορίας της Μακεδονίας πολλούς αιώνες πριν καταγραφεί η παρουσία Σλάβων στην Βαλκανική, είναι να αφαιρεθεί η κινητήριος δύναμη του: Η λέξη «Μακεδονία» από την οριστική του ονομασία!

Η λέξη αυτή, ακόμα και όταν περιλαμβάνει ένα γεωγραφικό προσδιορισμό, δεν θα είναι ένα αθώο «σύνθετο όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό», θα είναι ένα κάλπικο αλλά πανίσχυρο εθνικό και αλυτρωτικό σύνθημα για όλες τις επερχόμενες γενεές των Σκοπιανών!

Και η Ελλάδα έχει ιστορική υποχρέωση να το εμποδίσει…

πηγή

https://professors-phds.com/13064-2/

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Οι ελιές της Αρμενίας: Οι συμβολισμοί στις περισσότερες περιπτώσεις συνιστούν αντανάκλαση βαθύτερων ιστορικών δεδομένων.»

07/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Μέλη του κυπριακού κοινοβουλίου πραγματοποίησαν υπό τον Πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη επίσημη επίσκεψη στην Αρμενία. Πηγή: Μαρία Φιλή/ ΚΥΠΕ.

Toυ Γιώργου Περδίκη

Στην Αρμενία δεν είδα ελαιόδεντρα. Στην ιστορική αυτή χώρα του Καυκάσου οι ελιές – όπως και άλλα είδη της μεσογειακής χλωρίδας– δεν ευδοκιμούν. Ως εδώδιμο μάλιστα θεωρούνται είδος πολυτελείας. Στην Παλαιά Διαθήκη πάντως, λέγεται ότι όταν σταμάτησε η Κιβωτός του Νώε μετά τον κατακλυσμό στην κορυφή του όρους Αραράτ στην Αρμενία, για να διαπιστώσει ότι τα νερά αποσύρθηκαν και επανήλθε η ζωή, ελευθέρωσε ένα περιστέρι. 

Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, το περιστέρι γύρισε φέρνοντας στο ράμφος του ένα κλαδί ελιάς. Το περιστέρι με το κλαδί ελιάς είναι το σύμβολο της ειρήνης, της αναγέννησης, του ελπιδοφόρου μέλλοντος.

Προσέξτε τώρα. Το περιστέρι με την ελιά αποτελεί τον θυρεό της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από την άλλη, το όρος Αραράτ είναι ο θυρεός της Δημοκρατίας της Αρμενίας. Το περιστέρι της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει λαβωθεί από την Τουρκική Εισβολή.

Το Αραράτ δεσπόζει πάνω από την πρωτεύουσα της Αρμενίας, το Γερεβάν, αλλά από την άλλη πλευρά των συνόρων με την Τουρκία κατεχόμενο όπως ο Πενταδάκτυλος πάνω από τη Λευκωσία. Είδατε συμπτώσεις.

Πέραν των συμβολικών συμπτώσεων, του λαχματζούκ, του παστουρμά και των αρμενικών τραγουδιών της Άλκηστης Πρωτοψάλτη, υπάρχουν πολλά που να μας ενώνουν με το Αρμενικό Έθνος. Άλλωστε οι συμβολισμοί στις περισσότερες των περιπτώσεων συνιστούν αντανάκλαση βαθύτερων ιστορικών δεδομένων.

Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι ζουν μαζί από την αρχή της Ιστορίας, μοιράζονται την ίδια μοίρα, τις ίδιας προκλήσεις, τους ίδιους φίλους και τους ίδιους εχθρούς και απειλές. Έλληνες και Αρμένιοι κατοικούσαν στη Μικρασία, στον Καύκασο και στις Ασιατικές Μεσογειακές Ακτές από την εποχή των Αχαιών. Σε όλους είναι γνωστή η γενοκτονία των Αρμενίων από τους Τούρκους, του Σουλτάνου Αμπντουλ Χαμίτ και τους Νεότουρκους. Δεν ξέρουν όλοι όμως ότι η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων το 1975 και από τις πρώτες που ποινικοποίησε την άρνησή της από Τούρκους και Τουρκόφιλους ιστορικούς και πολιτικούς το 2015. Οι Έλληνες της Κύπρου τρέφουν πολλή συμπάθεια προς το Αρμενικό Έθνος, λόγω της συνύπαρξης με μια μικρή σε αριθμό, αλλά ενεργητική και φιλική κοινότητα των Αρμενίων. Μια συνύπαρξη που για αιώνες δεν δημιουργούσε κανένα απολύτως πρόβλημα. Βέβαια οι Αρμένιοι –πολλοί δεν το ξέρουν– ζουν στην Κύπρο πολύ πριν από το Τουρκικό πογκρόμ και τη γενοκτονία. Από την εποχή της βασιλείας της δυναστείας των Οροντιδών και του βασιλιά Τιγράνη του Μέγα (95-96 π.Χ.). Για πολλούς Αρμένιους η Κύπρος είναι προαιώνια πατρίδα αφού αρμενικές κοινότητες ανθούσαν στην Παλαιστίνη, Λίβανο και Συρία κατά τα μεσαιωνικά χρόνια.

Είπαμε, ελιές δεν βρίσκεις στην Αρμενία. Στο εστιατόριο «επτά πέτρες» δίπλα από τον παγανιστικό ναό ελληνιστικής τεχνοτροπίας στο Γκαρνί, η ιδιοκτήτρια –μια συμπαθέστατη κυρία που επαναπατρίστηκε από τις ΗΠΑ– μας σέρβιρε ένα πιάτο μαύρες ελιές. «Έμαθα τη συνταγή από φίλους μου στην Κύπρο, δοκιμάστε τις παρακαλώ». Είναι πολύ χαρούμενη γιατί φέτος η Κυβέρνηση της επέτρεψε να υλοποιήσει μια διαφημιστική εκστρατεία εναντίον του τουρισμού στην Τουρκία. Ένας διευθυντής νοσοκομείου δίνει μπόνους ταξίδια στους υπαλλήλους του για την Ελλάδα, Κύπρο, Ιταλία «όχι όμως στην Τουρκία» και χαμογελά πονηρά. Στη λαϊκή αγορά όταν πεις Cyprus σε κοιτούν με απορία. Πρέπει να πεις «Κύπρος» για να φέξει από χαρά το πρόσωπό τους. Και στα φαστφουντάδικα το σουβλάκι είναι suvlaki και όχι kebab.

Το Νακόρνο Καραμπάχ είναι «Δημοκρατία του Αρτσάχ» και σε αυτό συμφωνούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις ανεξάρτητα από τις σκληρές μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Ακόμη και μετά την πρόσφατη βελούδινη επανάσταση, δεν αλλάζει σε τίποτα σε αυτή την πανεθνική στάση. «Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο από την αυτοδιάθεση του λαού του Νακόρνο Καραμπάχ» μου λέει ένας φίλος Αρμένιος «και δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε όποιος και αν υποστηρίζει τους εχθρούς μας». Εγώ από την άλλη διερωτώμαι εάν αυτοί που μας ζητούν να δημιουργήσουμε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία στην Κύπρο θα δέχονταν μια ανάλογη λύση στο ζήτημα του Νακόρνο Καραμπάχ. Θα δέχονταν οι Αζέροι –και οι Τούρκοι σύμμαχοί τους– εκ περιτροπής προεδρία στο Αζερμπαϊτζάν, και βέτο σε κάθε απόφαση, και μόνιμη παρουσία του Αρμενικού Στρατού στη Δημοκρατία του Αρτσάχ, στα πλαίσια μιας «συνολικής διευθέτησης» όπως λένε για το Κυπριακό;

Η Κυπριακή Κυβέρνηση από την άλλη λέει να αποφύγουμε να στηρίξουμε το αίτημα για αυτοδιάθεση των Αρμενίων της Δημοκρατίας του Αρτσάχ γιατί θεωρείται παρόμοια περίπτωση με το παράνομο κράτος της Βόρειας Κύπρου. Έτσι αντιμετωπίζουμε τους φίλους μας Αρμένιους. Με επιφυλάξεις, ψοφοδέλεια, και διπλωματικές μαλαγανιές κοκ.

Στην Αρμενία αυτή την ώρα συντελείται μια επανάσταση κατά της διαφθοράς, της μιζέριας και της κακοδιαχείρισης. Το νέο, με τη μορφή του κινήματος «Έξοδος» με τον νέο πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν επιχειρεί μια νέα παλιγγενεσία. Εύχομαι να μην απογοητεύσει αυτό το μεγάλο έθνος, που οι κακές μοίρες της Ιστορίας και τα συμφέροντα των Εμπόρων των Εθνών, έχουν διασπείρει στις πέντε ηπείρους. Χαίρε Αρμένιε συγγενή.

*Πρόεδρος Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

https://www.apopseis.com/i-elies-tis-armenias-i-symvolismi-stis-perissoteres-periptosis-synistoun-antanaklasi-vathyteron-istorikon-dedomenon/#more-9532

Αρέσει σε %d bloggers: