Αρχείο

Archive for the ‘Διεθνή’ Category

«Αποστάτες και προδότες.»

15/01/2019 4 Σχόλια

​​

Αποστάτες και προδότες

Υπάρχουν 6 αποστάτες αλλά οι επίσημοι προδότες  θα είναι 151 για να στηρίξουν αρχικά την κυβέρνηση της προδοσίας και στην τελική φάση φαίνεται ότι θα εμπλουτιστούν με ποταμίσιο βούρκο. Πέραν αυτών υπάρχουν και οι κρυφοί προδότες.

Οι ίδιοι οι ΑΝΕΛ που όταν είχαν την μοναδική ευκαιρία να αποτρέψουν την συμφωνία των Πρεσπών δεν το έκαναν και τώρα αλληλοκατηγορούνται για αποστασία.

Η ΝΔ που ενώ αποδέχεται την ονομασία με τον όρο Μακεδονία στο κράτος των Σλαβοαλβανών  ανησυχεί να περάσει η συμφωνία τώρα μην τυχόν και αναγκαστεί να την περάσει η ίδια με μικροαλλαγές.

Το ΚΚΕ με τα αριστερά του παρακλάδια που ενώ έχουν ήδη αποδεχθεί τον όρο Μακεδονία αντιτίθεται τώρα επειδή η συμφωνία των Πρεσπών θα βάλλει τους Σλαβοαλβανούς  στο ΝΑΤΟ και αδιαφορούν για την επιτελούμενη εθνική προδοσία.

Είναι φανερό ότι η πλειοψηφία του λαού αντιτίθεται στην συμφωνία των Πρεσπών  αλλά δεν τολμούν να ζητήσουν την γνώμη του με δημοψήφισμα  δείχνοντας έμπρακτα ότι δεν λειτουργεί η Δημοκρατία, στηριζόμενοι σε ένα σύνταγμα κουρελού που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ του λαοπλάνου Ανδρέα εγκαθιστώντας  πρωθυπουργική δικτατορία. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη και οι ΚΙΝΑΛ αντί να ζητήσουν συγνώμη για την ηθική αυτουργία της σημερινής κατάστασης διαμαρτύρονται με κροκοδείλια δάκρυα.

Η Ευρωπαϊκή και Διεθνής κοινότητα που αρνείται να αναγνωρίσει το δικαίωμα να έχει κράτος το έθνος των Κούρδων των 35 εκατομμυρίων που σήμερα είναι διάσπαρτο σε 4 ξένα κράτη, θέλουν να επιβάλουν με το ζόρι την δημιουργία κράτους σε ένα ασήμαντο συνονθύλευμα εθνοτήτων  δίδοντας τους όνομα, εθνότητα και γλώσσα ενός άλλου έθνους που σήμερα ευρίσκεται σε παρακμή και μπορούν να το εκβιάσουν.

Φτάσαμε πλέον στο σημείο που μόνο μία εξέγερση του προδομένου και αγανακτισμένου  λαού μπορεί να ανατρέψει το παρόν καθεστώς  της συνταγματικής δικτατορίας που έχει αφανίσει κάθε έννοια Δημοκρατίας και Λαϊκής Κυριαρχίας.

15/01/2019

Ηλίας Σταμπολιάδης

Advertisements

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ‘’ΔΙΠΛΩΜΑΤΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ’’

10/01/2019 1 Σχολιο

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ‘’ΔΙΠΛΩΜΑΤΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΠΡΕΣΒΕΩΝ’’
ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Οι κάτωθι υπογράφοντες Πρέσβεις ε.τ. εκφράζουμε την ανησυχία μας και τον έντονο προβληματισμό μας για την υπογραφείσα στις Πρέσπες την 17η Ιουνίου 2018 συμφωνία μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδος και της Π.Γ.Δ.Μ. παρουσία των Πρωθυπουργών των δύο χωρών,
Η συμφωνία αυτή, όπως πιστεύουμε, αποτελεί πλήρη αποδοχή- και κατά συνέπεια δική μας υποχώρηση- των απαιτήσεων της σκοπιανής πλευράς , η οποία ήδη από της σύστασης του ομόσπονδου κρατιδίου των Σκοπίων μέσα στα πλαίσια της άλλοτε Γιουγκοσλαβίας ,αλλά και σήμερα το προκύψαν μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας νέο κρατικό μόρφωμα της Π.Γ.Δ.Μ εξακολουθεί να εκδηλώνει ‘’ αλυτρωτικές’’ τάσεις κατά της χώρας μας, ενώ ταυτόχρονα δεν φαίνεται να έχει εγκαταλείψει την επεκτατική πολιτική του Τίτο περί ‘’Ενοποιήσεως όλου του μακεδονικού χώρου συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής ιστορικής Μακεδονίας’’. Φοβούμεθα ότι ούτε η νέα ονομασία που συμφωνήθηκε στις Πρέσπες, ούτε οι τροποποιήσεις των σχετικών με τον ‘’ αλυτρωτισμό ‘’διατάξεων του σκοπιανού συντάγματος θα μπορέσουν να ανακόψουν τις επεκτατικές βλέψεις των ‘’πολιτών της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας’’ και ιδιαίτερα της νέας γενιάς , η οποία γαλουχήθηκε με το όνειρο επέκτασης της χώρας τους στην κατ’ αυτούς ΄΄ Μακεδονία του Αιγαίου’’. Οι πολίτες της χώρας αυτής αρνούνται να δεχθούν την ιστορική αλήθεια, ότι η περιοχή των Σκοπίων ήταν τμήμα της Αρχαίας Δαρδανίας, ως τούτο επιβεβαιώνεται από αδιάσειστα αρχαιολογικά, εθνολογικά, γλωσσικά και άλλα στοιχεία. Ενδεικτικά παραθέτουμε περικοπή από το έργο (Περιηγηματικόν Πικτάκιον εκδοθέν στο Αμστερνταμ το 1706 ) του νεοέλληνα διανοητή που διακρίθηκε στον Ευρωπαϊκό χώρο Αναστασίου Μιχαήλ, όπου υπογραμμίζει ότι ‘’με τη Μοισία (σημερινή Σερβία) προσομορούσιν ( συνορεύουν ) οι Δαρδανικοί Σκούποι ( δηλ. τα σημερινά Σκόπια).

Πέραν όμως της διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας , που επιχειρείται με την συμφωνία των Πρεσπών , η τελευταία θα δημιουργήσει σειρά προβλημάτων σε πολλαπλά επίπεδα και θα αποτελέσει αιτία προστριβών και αποσταθεροποίησης. Διότι αναγνωρίζεται, εντελώς εσφαλμένα , ‘’ η μακεδονική γλώσσα’’ και ‘’ταυτότητα’’, ήτοι τα κυριότερα συστατικά στοιχεία για την δημιουργία μιας εθνικής οντότητας. Οι σχετικές διατάξεις της συμφωνίας των Πρεσπών παρέχουν το νομικό πλέον κάλυμμα για να συνεχίσει η σκοπιανή πλευρά την ‘’ αλυτρωτική’’ της πολιτική με άλλα πιο ισχυρά από τα μέχρι τώρα μέσα και μία πιο έντονη ρητορική προβολή τους. Οι δηλώσεις , άλλωστε , του Πρωθυπουργού της Π.Γ.Δ.Μ . στις Πρέσπες , πριν καν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής της εν λόγω συμφωνίας, όπου διαχώρισε τους Έλληνες από τους ‘’Μακεδόνες», ως και εκείνες παρόμοιας φύσης άλλων αξιωματούχων του κράτους αυτού, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας ως προς τις προθέσεις των βορείων γειτόνων μας.

Έχοντας αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό καθ’όλη την διάρκεια της θητείας μας στη διπλωματική υπηρεσία και γνωρίζοντας τις τακτικές, μεθόδους, υστεροβουλίες και αρνητικές έναντι της χώρας μας διαθέσεις των βορείων γειτόνων μας, θεωρούμε χρέος μας να επισημάνουμε , όπως έπραξε και ο διακεκριμένος Έλληνας πατριώτης Μίκης Θεοδωράκης, τις ‘’ολέθριες συνέπειες’’ που θα επιφέρει η συμφωνία των Πρεσπών. Η εν λόγω συμφωνία θα αποτελέσει το εφαλτήριο για τη συνέχιση της ΄΄ αλυτρωτικής’’ πολιτικής από τους βόρειους γείτονες μας, αναπροσαρμοσμένης στα νέα δεδομένα που τους παραχωρούνται (γλώσσα , ταυτότητα, εθνική υπόσταση) και θα ενσπείρει σύγχυση ως προς την ελληνικότητα της ιστορικής ελληνικής Μακεδονίας. Είναι δε εξωπραγματικό να πιστεύεται, ότι ο πολίτης μιας τρίτης χώρας (π.χ. Αφρικής, Λατινικής Αμερικής κλπ) θα ενδιαφερθεί να ανατρέξει στην παραπάνω συμφωνία για να πληροφορηθεί ότι η ‘’μακεδονική γλώσσα της Βορείου Μακεδονίας ‘’ είναι σλαβική και ‘’ουδεμία σχέση έχει με την γλώσσα του Μεγάλου Αλεξάνδρου’’. Ομοίως δεν θα πρέπει να θεωρείται λήξαν το θέμα του ‘’αλυτρωτισμού’’ με την τροποποίηση ορισμένων διατάξεων του σκοπιανού συντάγματος, διότι οι διατάξεις αυτές είναι πλέον περιττές , εφόσον η σκοπιανή πλευρά με την συμφωνία των Πρεσπών -μια διεθνή συνθήκη- πήρε ό,τι μέχρι τώρα επεδίωκε.

Πέραν των ανωτέρω η εν λόγω συμφωνία, ως διαφαίνεται από τις μέχρι τώρα αντιδράσεις, τόσο στο εσωτερικό όσο και στην διασπορά , τείνει να επιφέρει διχασμό στην ελληνική κοινωνία. Συναφώς , με λύπη διαπιστώνουμε ότι χαρακτηρίζονται από ορισμένους κύκλους ως ‘’ακραίοι’’ οι αντιτιθέμενοι στην συμφωνία αυτή. Δεν πρέπει όμως αυτοί οι κύκλοι, αλλά και οι ξένοι, να λησμονούν ότι οι Έλληνες απέδειξαν το 1940 – 1941 ότι μπορούν να συσπειρωθούν «ακραία’’ και αποτελεσματικά, όταν η χώρα απειλείται από ξένο επεκτατισμό φασιστικό ή άλλον

Έχοντας υπ’όψη την ανωτέρω διαμορφωθείσα κατάσταση, ως και την πολύχρονη πείρα μας στον χειρισμό και εξέλιξη του εθνικού αυτού θέματος συντασσόμαστε και εμείς με την έκκληση της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και

1. Διακηρύσσουμε την αντίθεσή μας στην ετεροβαρή, λεόντεια συμφωνία των Πρεσπών που βλάπτει τα εθνικά μας συμφέροντα.
2. Καλούμε τους εκπροσώπους του έθνους να μη συμβάλουν στην αποδοχή της συμφωνίας αυτής.
3. Καλούμε την Κυβέρνηση να εξετάσει την δυνατότητα – είμαστε πεπεισμένοι ότι τούτο επιθυμεί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού— δημοψηφίσματος επί του κεφαλαιώδους σημασίας εθνικού αυτού θέματος.

Με ιδιαίτερη τιμή

Τα Μέλη του Διπλωματικού Κύκλου

Αιλιανός Κωνσταντίνος, Αλιάγας Σπύρος, Βάσσης Κωνσταντίνος, Γεννηματάς Ιωάννης, Δεναξάς Ευάγγελος, Δοκιανός Σπύρος, Δρακουλαράκος Ιωάννης, Θεοδωρακόπουλος Αθανάσιος, Κοραντής Ιωάννης, Μεγαλοκονόμος Μάνος, Νομικός Αντώνιος, Παπαδόπουλος Ιωάννης, Παπασλιώτης Απόστολος, Πολίτης Κωνσταντίνος, Σταματίου Εμμανουήλ, Στοφορόπουλος Θέμος, Φραγκούλης Ευάγγελος, Χισκακης Μιλτιάδης

Πώς βρέθηκαν ατρόμητοι πατριώτες στην ελλαδική κυβέρνηση;

23/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ δήλωσε πως αν οι Τούρκοι καταπατήσουν βραχονησίδα στο Αιγαίο αυτή θα ισοπεδωθεί από τον ελληνικό στρατό. Στην συνέχεια ο ΥΕΘΑ Π. Καμένος δήλωσε πως η Ελλάδα θα εξοντώσει την Τουρκία αν αυτή μας επιτεθεί.

Ερώτηση: Συνιστούν αυτές οι δηλώσεις, την ελλαδική κυβερνητική πολιτική απάντηση στην  τρέχουσα και επαυξανόμενη επιθετική ρητορεία της Τουρκίας; Εντάσσονται σε κάποια σχεδιασμένη ελλαδική στρατηγική ανάσχεσης της κλιμακούμενης τουρκικής επιθετικότητας;

Απάντηση: απίθανο το «Ναι», πιθανόν έως βέβαιον πως «κάποιον λάκκο έχει η («πατριωτική») φάβα».

Επειδή η ελλαδική κυβέρνηση μακράν απέχει του πατριωτισμού (τον οποίο ιδεοληπτικά ταυτίζει με τον εθνικισμό ενώ ασκεί ήδη από τις 5/7/2015 τον ακρότατο ραγιαδισμό).

Επειδή όπως έχει τελεσίδικα αποδείξει με την «Συμφωνία (δηλαδή την Προδοσία) των Πρεσπών» είναι λακές, των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Γερμανίας.

Και, επειδή είναι αντικειμενικά ανούσιες οι τυμπανοκρουσίες για «ισοπεδώσεις» και «εξοντώσεις» λόγω αντικειμενικών στρατιωτικών και γεωπολιτικών δεδομένων.

Εύλογα εικάζεται πως η ελλαδική κυβέρνηση, δι’ αυτών των εκπροσώπων της, συμμετέχει σε επιχειρησιακές επιδιώξεις των πατρώνων της.

Ήτοι, να παγιδευθεί, φθοροποιώς, η Τουρκία και στο Αιγαίο και στην Συρία (μετά την αποχώρηση των Αμερικανών, σε έναν ανταρτοπόλεμο τύπου «Βιετνάμ» έναντι των Κούρδων).

Και, να απομονωθεί η Ρωσία στην Συρία αλλά και να αποκλειστεί η παρουσία και διέλευσή της στο Αιγαίο, εφόσον στην περίπτωση ελλαδοτουρκικής (ή ελληνοτουρκικής) συρράξεως στο Αιγαίο (ή στην Μεσόγειο), επιλαμβανόμενο το ΝΑΤΟ ως «ειρηνοποιός» και επιδιαιτητής, την μεν Ρωσία θα εξοστράκιζε την δε Τουρκία θα υπέτασσε, στην ευρύτερη Ανατολική Μεσόγειο, αυτήν των υδρογονανθράκων.

Οι ΣΥΡΝΕΛ, ίσως να ξεχνούν το 1909 και του Γουδή. Ίσως να αποβλέπουν ακόμη και σε αναβολή των βουλευτικών εκλογών ή απλά στην δημαγωγική-ψηφοθηρική επίκληση κάποιου κάλπικου πατριωτισμού. Μπορεί όμως να δρέψουν πράγματι Νέο Γουδή.

Όλα ή τίποτα για την κάλπη, μήπως; Αν όμως δεν υπάρχει «τίποτα» αλλά Γουδή;

Νίκος Καραβαζάκης

«Εθνομηδενοφασίστες»

18/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η παράνομη ΄»σημαία» του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Αυτό το απαράδεκτο θέαμα βλέπουν κάθε βράδι οι Ελληνοκύπριοι που διαμένουν στη Λευκωσία. Φωτογραφία Yannis Kolesidis for The New York Times, ANA-MPA Και ηλεκτροδοτείται από την ελεύθερη Κύπρο! (Β.Σ.)

Tου Στάθη

H άσκηση πατριωτικής πολιτικής δεν αφήνει κανένα περιθώριο στον εθνικισμό. Αντιθέτως η πολιτική που άσκησε η κυβέρνηση εν σχέσει με τη FYROM ανοίγει τον δρόμο στον εθνικισμό των Σκοπιανών και στον εθνικισμό των Ελλήνων.

Πολιτικές όπως εκείνη του Κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία ή της εκτέλεσης ιμπεριαλιστικών εντολών, όπως συνέβη με το Σκοπιανό, βαθαίνουν την υποτέλεια. Και η υποτέλεια θέτει πάντα σε κίνδυνο την εθνική ακεραιότητα, αφού πρώτα καταστρέψει τη λαϊκή κυριαρχία και εκχωρήσει την εθνική ανεξαρτησία.

Ο κυρίαρχος εθνομηδενισμός ανοίγει τον δρόμο στον εθνικισμό. Ο οποίος αρπάζει την ευκαιρία να εμφανισθεί ως πατριωτισμός, ενώ είναι ακριβώς το αντίθετο, όπως απέδειξε η συνεργασία των εθνικιστών με τους ναζιστές στην Κατοχή ή η προδοσία τους στο Κυπριακό λόγω της υποτέλειάς τους στους Αμερικανούς.

Δεν πάνε, από ιστορική άποψη, πολλά χρόνια από την εποχή που οι αριστεροί διαδήλωναν για να υποστηρίξουν τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.

Σήμερα ο κυρίαρχος εθνομηδενισμός έχει διαστρέψει τις έννοιες υποκαθιστώντας, φέρ’ ειπείν, τον διεθνισμό με μια νεοταξίτικη προσαρμογή στην παγκοσμιοποίηση και ένα φλούφλικο ου μην αλλά και λιγούρικο κοσμοπολιτισμό.

Σ’ αυτόν τον βάλτο λιμνάζει πολύ χρυσάφι για βρώμικες δουλειές, όπως η εξουθένωση της ταυτότητας των λαών και η ταξική υποδούλωση των πολιτών.

Μέσα στη σύγχυση που ο κυρίαρχος εθνομηδενισμός έχει δημιουργήσει αναπαράγοντας με όχημα τη γονατισμένη Αριστερά κάθε λογής αμερικανιά, από τον πολυπολιτισμό έως τον αυτοπροσδιορισμό και από τον μεταμοντερνισμό έως την πολιτική ορθότητα, πολλοί λαοί, πολλές κοινωνίες διαισθάνονται υπαρξιακό κίνδυνο και αντιδρούν όπως η καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν απέδειξε ή τώρα αποδεικνύουν στη Γαλλία τα «κίτρινα γιλέκα».

Η στείρα υστερία περί ανόδου της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και αλλού δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το εν λόγω φαινόμενο, όσον ο εθνομηδενισμός τροφοδοτεί τον εθνικισμό κι όσον η αλήθεια σπρώχνεται στη λήθη (όπως γίνεται με τα εγκλήματα του φασισμού), επιτρέποντας έτσι τη νεκρανάστασή του (όπως στις Βαλτικές χώρες ή την Ουκρανία) και την επανεμφάνισή του με άλλα προσωπεία όπως στην Ιταλία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και αλλού (με τρομακτικές μάλιστα αναλογίες ως προς τη διαδρομή του).

Η απίσχναση της αστικής δημοκρατίας προς όφελος της οικονομικής δικτατορίας και η ενσωμάτωση μεγάλου μέρους της Αριστεράς στην παγκοσμιοποίηση διά του εθνομηδενισμού αποσυνθέτουν τις κοινωνίες, δημιουργούν προτεκτοράτα και μετατρέπουν τους πολίτες σε ανδράποδα.

Για να γίνονται όλα αυτά κι επειδή έγιναν όλα αυτά, η δημόσια συζήτηση για όσα συμβαίνουν κατ’ αυτάς στα σχολεία και εν μέσω των μαθητών πρέπει να διεξάγεται σε επίπεδο Πολάκη-Αδώνιδος ή εθνομηδενισμού-χρυσαυγιτισμού.

Και μόνον απ’ αυτό, μπορεί να καταλάβει κανείς το αισχρό επίπεδο στο οποίο έχουμε εκπέσει. Αισχρό αλλά επικίνδυνο. Η Χρυσή Αυγή τρυπώνει όπου μπορεί (εις ό,τι αφορά τα μαθητικά) και το δηλητήριο του εθνικισμού διαχέεται σε ανήσυχες ηλικίες.

Ηλικίες κατά τις οποίες η ενσυναίσθηση του πολιτισμού μας και η συμμετοχή σε αυτόν, κατ’ εξοχήν διαμορφώνονται: όπως και η κριτική (ή όχι) στάση.

Το θέμα είναι τεράστιο (κι όπως πάντα στα Προτεκτοράτα γελοίο). Οπωσδήποτε οι μαθητές δεν μπορούν να λύσουν το «Μακεδονικό», αλλά όποιος δεν καταλαβαίνει την αγωνία των παιδιών για το πλαίσιο της ύπαρξής τους ως προσώπων, είναι βλαξ.

Ή πονηρός εθνομηδενιστής, άλλων αφεντικών υπηρέτης.

* ΠΗΓΗ: www.topontiki.gr,

https://www.apopseis.com/ethnomidenofasistes/#more-14336

«Η Τουρκία και το Δίκαιο της Θάλασσας.»

17/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

Του Θεόδωρου Καρυώτη

ΑΟΖ,Τουρκία,Θεόδωρος,ΚαρυώτηςΗ Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε, στις 11 Δεκεμβρίου 2018, δύο κείμενα για τους ωκεανούς και τις θάλασσες,  που συνδέονται με την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ενώ οι ομιλητές υποστήριξαν ότι οι υγιείς, παραγωγικοί, ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες κατέχουν κεντρική θέση στην αειφόρο ανάπτυξη.

Στη ΓΣ μίλησαν εκπρόσωποι της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, του Μεξικού, του Κουβέιτ, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, του Μονακό, της Αργεντινής, του Καναδά, της Κολομβίας, του Τόγκο, της Ουκρανίας, της Αυστραλίας, του Βιετνάμ, της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καμερούν, του Ελ Σαλβαδόρ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση ομιλεί για λογαριασμό όλων των μελών της , δεν είχαν τη δυνατότητα να παρέμβουν ξεχωριστά , η Ελλάδα και η Κύπρος).
Το σχέδιο ψηφίσματος «Οι ωκεανοί και το Δίκαιο της Θάλασσας» (έγγραφο αριθ. A / 73 / L.35) – εγκρίθηκε με ψήφους 121 υπέρ, μία κατά (Τουρκία) και τρεις αποχές (Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ, Βενεζουέλα). Σε αυτό το ψήφισμα η Γενική Συνέλευση καλεί τα κράτη που δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα, να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Καλεί επίσης τα κράτη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τις διατάξεις της Σύμβασης.

Παραδόξως η Ελλάδα, για 36 χρόνια τώρα, αρνείται να εναρμονίσει την εθνική της νομοθεσία με τις διατάξεις της UNCLOS. Ελπίζω να μην περιμένουμε άλλα 36 χρόνια για να ανακηρύξουμε ΑΟΖ!
Μετά την έγκριση του σχεδίου, εκπρόσωποι χωρών που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας,  εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Μεταξύ αυτών ήταν και ο εκπρόσωπος της Τουρκίας , ο οποίος είχε ζητήσει την ψηφοφορία επί του σχεδίου «L.35» και, στη συνέχεια, ψήφισε εναντίον του. Η Γενική Συνέλευση, τόνισε, «δεν είναι καθολική ούτε έχει ενιαίο χαρακτήρα». Ο εκπρόσωπος της Βενεζουέλας – που απείχε από την ψηφοφορία – σημείωσε επίσης ότι η σύμβαση δεν απολαμβάνει καθολικής συμμετοχής και δεν πρέπει να θεωρείται το μόνο νομικό μέσο που διέπει ζητήματα των θαλασσών.
Πάντως, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, οι ομιλητές υποστήριξαν τον κεντρικό ρόλο των υγιών ωκεανών και των θαλασσών στην προώθηση  της ανάπτυξης και τους στόχους της Ατζέντας του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030. Αρκετές αντιπροσωπείες επιβεβαίωσαν ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας  αποτελεί το θεμελιώδες θεσμικό πλαίσιο όλων των δραστηριοτήτων στους ωκεανούς και τις θάλασσες.

Ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, του μικρού νησιού του Ειρηνικού, μιλώντας εκ μέρους των  αναπτυσσόμενων χωρών, υπογράμμισε ότι οι υγιείς, παραγωγικοί και ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες είναι κρίσιμοι για την εξάλειψη της φτώχειας, την πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτική τροφή, την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του οικοσυστήματος. «Υπάρχουν δύο δρόμοι για την ανάπτυξη», τόνισε . «Ο ένας περιλαμβάνει τα φυλλάδια. Ο άλλος αφορά στη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα. Μόνο ένας από αυτούς θα επιτύχει.»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της Ισλανδίας σημείωσε ότι με τα ψηφίσματα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαιώνει με συνέπεια τον καθολικό και ενοποιημένο χαρακτήρα της Συνέλευσης. Η αειφόρος διαχείριση των φυσικών πόρων είναι θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία μας», ανέφερε. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η διεθνής κοινότητα.

Τις ανησυχίες της σχετικά με τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα συμμερίζονται πολλά κράτη μέλη. Ορισμένες αντιπροσωπίες εξέφρασαν τη λύπη τους γιατί, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες, οι θάλασσες και οι ωκεανοί εξακολουθούν να απειλούνται από τη ρύπανση και την υπεραλίευση.

Ο παραπάνω χάρτης, που δείχνει την ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο, καθιστά σαφές ότι η Τουρκία διαθέτει μεν μια τεράστια ακτογραμμή,  αλλά δεν διαθέτει θάλασσα.

Έτσι, η Τουρκία αποφάσισε να διεκδικήσει από τους γείτονες της  μια μεγάλη έκταση της Ανατολικής Μεσογείου, που δεν της ανήκει.

Τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο θεωρούν πολύ πιθανή την  ύπαρξη μεγάλης ποσότητας φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί τις τελευταίες κινήσεις της Άγκυρας  με την εμφάνιση χαρτών που δείχνουν πως η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Λιβύη. Σίγουρα, αργότερα, θα ακολουθήσουν χάρτες που θα δείχνουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα και την Αλβανία!

Το λάθος που κάνουμε στην Ελλάδα είναι ότι αποδίδουμε όλα αυτά τα σχέδια σε ένα παρανοϊκό Ερντογάν. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά είναι τα σχέδια της Τουρκίας, του λαού, των στρατιωτικών  και των πολιτικών της. Με γνώμονα αυτή την πραγματικότητα πρέπει να σχεδιάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

https://www.alltimeclassic.net/i-tourkia-kai-to-dikaio-tis-thalassas/

«Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα «Lehman Brothers».»

09/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα "Lehman Brothers"

Του Γ. Αγγέλη

Σε ιστορικά πρωτοφανή επίπεδα έχουν εκτοξευθεί τα παράγωγα/σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα τα τελευταία χρόνια, μετά την κρίση του 2008.

Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία που υποστηρίζονται από το κύρος και την αξιοπιστία του ESMA (European Securities & Markets Authority) στα τέλη του 2017 στο τραπεζικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρχαν στοιχεία για συμβόλαια παραγώγων της τάξης των 660 τρισ. ευρώ.

Οι αναλυτές της αγοράς παραγώγων με δεδομένο ότι η BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) έχει την εκτίμηση πως ο όγκος των παραγώγων στην Ε.Ε. αποτελεί το 25% του συνόλου των προϊόντων αυτών παγκοσμίως οδηγούνται στον υπολογισμό ότι ο συνολικός όγκος των παραγώγων κάθε είδους παγκοσμίως ξεπερνά τα 2,2 εκατ. δισεκατομμύρια δολ., ήτοι είναι σαν μέγεθος τριάντα τρεις φορές του παγκόσμιου ΑΕΠ!

Τα μεγέθη αυτά είναι αστρονομικά και σημειώνονται για πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος.

Σύμφωνα με απολογιστικά στοιχεία της BIS, που βασίζονται σε δεδομένα από 70 τράπεζες-dealers της αγοράς αυτής, μόλις το 1/6 των συμβολαίων εντάσσεται σε κάποιο από τα πλαίσια εποπτείας, ενώ το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους, ήτοι τα 5/6 των συμβολαίων, στη βάση της ονομαστικής τους αξίας είναι εκτός κάθε συστηματικής θεσμικής εποπτείας (Otc)…

Τα «κόκκινα» παράγωγα

Προφανώς ο κίνδυνος από τον όγκο αυτό δεν συγκρίνεται, σε περίπτωση μιας υποτίμησης αξιών, με εκείνο των «κόκκινων» δανείων τα οποία έτσι κι αλλιώς στην Ευρώπη δεν ξεπερνούν προς το παρόν τα 880 δισ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι, αν και έχει προηγηθεί η «εμπειρία» του 2008 και η κατάρρευση της αγοράς των subprime loans που συμπαρέσυρε το σύνολο του τραπεζικού συστήματος, οι θεσμοί εποπτείας δίνουν πολλαπλάσια προσοχή και ασκούν μεγάλη πίεση για την αντιμετώπιση του «κινδύνου» από τα NPLs και όχι του κινδύνου από τα παράγωγα.

Το γεγονός μάλιστα ότι η Ευρωζώνη είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη επέκταση του κινδύνου αυτού, δημιουργεί ερωτηματικά που αφήνουν έκθετες τις εποπτικές Αρχές.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με μελέτη της ιταλικής R&S Mediobanca το 80% της οικονομικής δραστηριότητας των 55 μεγαλύτερων τραπεζών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία, συνδέεται με τη δραστηριότητά τους σε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Σύμφωνα με την ESMA, περί τις 27 ευρωπαϊκές τράπεζες συγκεντρώνουν το 42% του συνόλου της δραστηριότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών σε παράγωγα, γεγονός που αποτυπώνει τη διόγκωση της σχετικής έκθεσης στις αγορές αυτές μιας ομάδας ευρωπαϊκών τραπεζών. Πρώτες στη λίστα από πλευράς όγκου συμβολαίων εμφανίζονται η Deutsche Bank και η Barclays, ενώ ακολουθούν η Credit Suisse, η BNP Paribas και η HSBC. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο πρώτες, η καθεμία από μόνη της, έχουν μεγαλύτερη έκθεση στην αγορά των παραγώγων από όσο όλες μαζί οι ιαπωνικές τράπεζες…

Αντίστοιχη σχεδόν είναι η σύγκριση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, όπου οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν άνοιγμα σε παράγωγα προϊόντα υπερδιπλάσιο εκείνου των αμερικανικών τραπεζών. Χαρακτηριστικά, μόνο η J.P. Morgan και η Citigroup μπορούν να συγκριθούν (αλλά με χαμηλότερα μεγέθη) με τις δύο πρώτες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο τεράστιος και ιστορικά πρωτοφανής σε ονομαστική αξία όγκος παραγώγων εμφανίζεται να έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια αντί να μειωθεί μετά το σοκ του 2008. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ήταν ακριβώς η κατάρρευση των «τοξικών» assets που οδήγησε στην κρίση αυτή.

Παραμένει, δε, αναμφισβήτητο γεγονός ότι η «μόχλευση» αυτή έχει τροφοδοτηθεί από τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης των Κεντρικών Τραπεζών, ειδικά με τα προγράμματα αγοράς αμφισβητούμενης αξίας assets από τη Fed και εκ των υστέρων από την ΕΚΤ, που επέτρεψαν στις τράπεζες να χρησιμοποιούν και να στοιχηματίζουν στις μεταβολές αξιών τους.

Ο κίνδυνος είναι πλέον αδύνατο να εκτιμηθεί

Η απειλή που βρίσκεται εγκατεστημένη στα θεμέλια αυτών των τεράστιων όγκων κεφαλαίων έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ανεξέλεγκτη επέκτασή τους μπορεί να οδηγήσει σε νέα κατάρρευση από την πίεση που ασκεί η πράξη των Κεντρικών Τραπεζών να αποσύρουν τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης.

Ήδη η Fed από τα τέλη του 2015 έχει αρχίσει την «αντιστροφή» της πολιτικής της με τη διακοπή (2014) των αγορών τίτλων και στη συνέχεια τη σταδιακή αύξηση των επιτοκίων. Η διαδικασία απομόχλευσης μέχρι στιγμής, αν και έχει προκαλέσει ισχυρούς σεισμούς στις αγορές, δεν έχει απειλήσει ακόμα την «καρδιά» του συστήματος, δηλαδή τις συστημικές τράπεζες οι οποίες είναι οι πλέον εκτεθειμένες σε χρηματοοικονομικά προϊόντα των οποίων η αποτίμηση επηρεάζεται από τις κινήσεις των Κεντρικών Τραπεζών.

Στην Ευρωζώνη και παρά το γεγονός ότι η ΕΚΤ, μόλις στα τέλη του έτους, μπαίνει οριστικά σε μιαν ανάλογη πολιτική με τη Fed, οι τριγμοί έχουν αρχίσει ήδη να «ακούγονται» σε περιπτώσεις όπως αυτή της Deutsche Bank.

Ο γερμανικός τραπεζικός Όμιλος, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο των αμερικανικών ελεγκτικών Αρχών, στα τέλη του 2017 βρισκόταν «φορτωμένος» με περισσότερα από 48 χιλιάδες δισ. ευρώ συμβόλαια παραγώγων προϊόντων η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται στην γκρίζα ζώνη της θεσμικής τραπεζικής εποπτείας.

Το εντυπωσιακό, πάντως, είναι ότι η ΕΚΤ και ο SSM εξακολουθούν να έχουν περιορισμένη εποπτική παρουσία στον χώρο της αγοράς παραγώγων παρά το γεγονός ότι οι γερμανικές, οι γαλλικές, οι αγγλικές και οι ελβετικές τράπεζες συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου αυτού. Η «πολιτική» της ΕΚΤ μέχρι σήμερα συγκεντρώνεται στο να αποτρέψει την κατάρρευση τραπεζών από τα NPLS, έτσι ώστε να «σβήσει» το ενδεχόμενο μιας πυρκαγιάς η οποία θα μπορούσε να προκύψει, όπως το 2008, από τη μη αποπληρωμή «κόκκινων» δανείων.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως φαίνεται, οι αιτίες για έναν τέτοιο κίνδυνο έχουν πληθύνει από το 2008 και έχουν ενσωματωθεί στην ανεξέλεγκτη αγορά των παραγώγων.

http://www.capital.gr/oikonomia/3332255/moxleusi-sok-sta-paragoga-apeilei-me-nea-lehman-brothers

«Ο Καναδάς και η Γενοκτονία των Ποντίων.»

30/11/2018 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Με την απόρριψη από τη Γερουσία του Καναδά της πρότασης για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, πρέπει να σκεφτούμε πιο ορθολογικά τις δυσκολίες που υπάρχουν. Σίγουρα υπάρχει η επιρροή της Τουρκίας αλλά τώρα και των Σκοπίων. Σίγουρα δεν υπάρχει πρακτική υποστήριξη εκ μέρους της επίσημης Ελλάδας αφού αυτή αναρωτιέται ακόμα ως κυβέρνηση αν πρέπει να μιλούμε για γενοκτονία. Το πρόβλημα όμως είναι να λειτουργήσουμε πιο δομικά και πιο στρατηγικά. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρον τα αρχεία του Raphael Lemkin που επινόησε τον όρο γενοκτονία, ο οποίος αναγνωρίστηκε επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη στις 9 Δεκεμβρίου 1948, διότι αυτά αποδεικνύουν ότι χρησιμοποίησε ως παράδειγμα τα γεγονότα του Πόντου για να εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο γενοκτονία. Επίσης οι Έλληνες του Πόντου είναι αυτόχθονας λαός και έχουν τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων λαών που ψηφίστηκαν στα Ηνωμένα Έθνη το 2007. Και πρέπει να βλέπουμε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου σε ένα ενιαίο πλαίσιο που αποτελείται από την Τριάδα Γενοκτονιών που αφορά στους Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες. Διότι με αυτόν τον τρόπο πετύχαμε την αναγνώριση στη Σουηδία το 2010 αλλά και σε πολιτείες της Αυστραλίας και της Αμερικής. Αντί να λέμε μόνο για τα εμπόδια ας γίνουμε εμείς πιο ανθεκτικοί για να υπερασπιστούμε πιο αποτελεσματικά τους αθώους που έπεσαν θύματα.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=41220&l=gr

Αρέσει σε %d bloggers: