Αρχείο

Archive for the ‘Εθνικά’ Category

«Όταν ο “αντιεθνικισμός” γίνεται όχημα σοσιαλφασισμού.»

10/04/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Γράφει ο Γιάννης Παπαμιχαήλ

Όπως ο διάβολος, έτσι και ο φασισμός έχει πολλά ποδάρια. Ανάλογα την ιστορική συγκυρία, διαλέγει κάθε φορά με ποιο θα περπατήσει καλύτερα ανάμεσα στους πολιτικά αποπροσανατολισμένους και κοινωνιοοικονομικά εξαθλιωμένους μικροαστούς, έτσι ώστε να φαίνεται κοινωνικά δίκαιος, ιστορικά αναγκαίος, πολιτικά αναμενόμενος και λογικά ορθός.

Το σημερινό “αυγό του φιδιού” έχει σπάσει προ πολλού και πολλά “φιδάκια” έχουν ήδη εκκολαφθεί. Κυκλοφορούν παντού γύρω μας, χωρίς καν να έχουν πάντα σαφή συνείδηση του ιστορικού και πολιτικού τους ρόλου. Σέρνονται κάτω από τα μάτια του δημοκρατικού πληθυσμού της χώρας και ασταμάτητα τον προκαλούν. Ίσως όμως σφάλλουν, υποτιμώντας, λόγω της μεγάλης σιγουριάς τους, την εσωτερική δομή του αντιστασιακού και αντικαθεστωτικού φρονήματος ενός πραγματικά αντικομφορμιστικού τμήματος του ελληνικού λαού. Είναι οι πολίτες, το νευρικό σύστημα των οποίων δεν έχει ακόμα παραλύσει από τις δηλητηριώδεις, νεοφασίζουσες, σοσιαλκοσμοπολίτικες επιθέσεις της τελευταίας εικοσαετίας.

Μαζί με τα παιδιά των πρώην αριστερών και των απογοητευμένων οπαδών του πράσινου ήλιου που σαν “λαός στην εξουσία” έγιναν κάποια στιγμή καθεστώς, κόλλησαν “αριστεροφροσύνη” και τα εγγόνια ή τα δισέγγονα των υπερπατριωτών αμερικανόφιλων της δεκαετίας του ’50. Εκείνων που μετά τον εμφύλιο απαιτούσαν τον έλεγχο των πολιτικών φρονημάτων του προδομένου και ηττημένου ελληνικού δημοκρατικού λαού.

Κάποιοι απόγονοι των στρατολογημένων σε διάφορες παρακρατικές οργανώσεις ακροδεξιών Γκοτζαμάνηδων, που αναλάμβαναν τρομοκρατικές ενέργειες σε βάρος της δημοκρατικής και πατριωτικής Aριστεράς, τώρα πια δηλώνουν αριστεροί και ιδίως αντιπατριώτες, ή υποπατριώτες, Ευρωπαίοι, πολίτες του κόσμου και οπωσδήποτε αντιεθνικιστές. Πάντα, όμως, πολιτισμικά αμερικανόπνευστοι και ενίοτε αμερικανόφιλοι. Διαβάστε περισσότερα…

«Προς το BBC: «Μακεδόνας σημαίνει Έλληνας».»

27/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Διάβασα στο αγγλικό BBC ένα άρθρο περί ύπαρξης στην Ελλάδα «μη-Ελληνικής Μακεδονικής μειονότητας». Το άρθρο αυτό στηρίζεται σε συνέντευξη που έχει δώσει ο κ. Φωκάς Σπόνδης.

Το BBC κάποτε εθεωρείτο απολύτως έγκυρο και τα δημοσιεύματά του ήταν απολύτως ισορροπημένα, παρουσιάζοντας όλες τις αντίθετες μεταξύ τους απόψεις. Εδώ και μερικά χρόνια και το BBC έχει ξεπέσει στο επίπεδο ενός μηχανισμού προπαγάνδας και έχει καταστεί απολύτως αναξιόπιστο.

Το ότι έχει ξεπέσει φαίνεται και από το παραπάνω άρθρο, στο οποίο παρουσιάζει τις απόψεις του κ. Φωκά Σπόνδη. Και τις παρουσιάζει ως αντικειμενικές, ως θέσφατα, σαν αν μην υπάρχει αντίλογος. Εάν το BBC ήθελε να μην θεωρείται αναξιόπιστο, θα έπρεπε να είχε παρουσιάσει και τις απόψεις κάποιου ο οποίος διαφωνεί με τον κ. Φωκά Σπόνδη.
Και υπάρχουν τόσοι πολλοί που διαφωνούν με τον κ. Φωκά Σπόνδη!!!! Ενώ αυτοί που συμφωνούν μαζί του είναι τόσο λίγοι…

Το BBC δεν το έκανε, άρα δεν το αδικώ χαρακτηρίζοντάς το «αναξιόπιστο» ως μέσο μαζικής ενημέρωσης.

Το BBC προβάλλει τις απόψεις του κ. Φωκά Σπόνδη, ο οποίος είναι συνταξιούχος δικηγόρος της Πτολεμαΐδος, είναι 92 ετών, απ’ ότι γνωρίζω, ουδέποτε ανέπτυξε κάποια δραστηριότητα που να τον κάνει γνωστό στο Λονδίνο και στο BBC. Που και πως τον βρήκε το BBC για να προβάλει τις απόψεις του; Βεβαίως, ίσως κάνω λάθος ισχυριζόμενος ότι το BBC προβάλλει τις απόψεις του κ. Φωκά Σπόνδη. Ίσως το σωστό είναι ότι το BBC, δημοσιεύοντας τις απόψεις του κ. Φωκά Σπόνδη, προβάλλει τις απόψεις του τοκογλυφοκρατικού καθεστώτος, που έχει εγκαθιδρυθεί στην Ελλάδα και σε όλον τον Δυτικό κόσμο. Διότι δεν έχουμε «ΔΗΜΟ-κρατία», έχουμε «ΤΟΚΟΓΛΥΦΟ-κρατία»!!!

Ο κ. Φωκάς Σπόνδης υπήρξε φίλος του πατέρα μου, τον θυμάμαι από την εποχή που ήμουν πολύ μικρό παιδί και θεωρώ ότι τον γνωρίζω καλά. Πέρα από τις απόψεις που εκφράζει περί Μακεδονίας και Μακεδόνων, στην συνείδησή μου ο κ. Φωκάς Σπόνδης είναι καταχωρημένος ως ένας πολύ αγαπητός άνθρωπος με πολύ χιούμορ. Βεβαίως, αυτό δεν με εμποδίζει να αρθρώσω αντίλογο στις απόψεις που εκφράζει και να συναγάγω συμπεράσματα, τα οποία δείχνουν ότι οι απόψεις του δεν είναι καθόλου βάσιμες.
Ο κ. Φωκάς Σπόνδης ισχυρίζεται ότι υπάρχει «μη-Ελληνική Μακεδονική» μειονότητα στην Ελλάδα. Το ίδιο ακριβώς ισχυρίζεται και το τοκογλυφοκρατικό καθεστώς. Ο κ. Φ. Σπόνδης και το καθεστώς λένε το ίδιο πράγμα, άρα αυτά που λέει ο κ. Φ. Σπόνδης είναι «πολιτικά ορθά», δηλαδή αρεστά στην εξουσία. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το (κάποτε ……) μέγα και τρανό BBC ασχολείται με τις απόψεις του κ. Φ. Σπόνδη, επειδή οι απόψεις αυτές είναι «πολιτικά ορθές», αρεστές στο καθεστώς!!!

Το ότι μια άποψη είναι «πολιτικά ορθή», δηλαδή «αρεστή στην εξουσία», δεν την κάνει και βάσιμη, αληθή, σωστή. Ο αντικομμουνισμός κάποτε στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ήταν η «πολιτικά ορθή» θέση. Όμως, όλα αυτά που λέγονταν και γράφονταν για τον κομμουνισμό τότε στην Δύση ήταν σωστά, ή ήταν προπαγάνδα; Ομοίως στις κομμουνιστικές χώρες κάποτε η «πολιτικά ορθή» θέση ήταν ο αντικαπιταλισμός. Όμως, όλα αυτά που λέγονταν και γράφονταν για τον καπιταλισμό τότε στις κομμουνιστικές χώρες ήταν σωστά, ή ήταν προπαγάνδα; Το συμπέρασμα είναι ότι, όποιος προβάλλει «πολιτικά ορθές» απόψεις κατά πάσαν πιθανότητα κάνει προπαγάνδα!!!

Γιατί να μην ισχύει αυτό το συμπέρασμα και όσον αφορά τις απόψεις που εκφράζει ο κ. Φ. Σπόνδης και τις οποίες προβάλει ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΛΟΓΟ το ξεπεσμένο, πλέον, BBC;

Ας δούμε τι μας λέει ο κ. Φ. Σπόνδης.

Το πρώτο που λέει είναι ότι οι ντόπιοι (δηλαδή, οι γηγενείς Μακεδόνες, αυτοί που οι πρόγονοί τους μιλούσαν το ΣΛΑΒΟΦΑΝΕΣ ιδίωμα, τους οποίους θέλουν να παρουσιάσουν ως μη-Έλληνες) διώχθηκαν από τις κατά καιρούς κυβερνήσεις της Ελλάδος. Αυτό είναι σωστό. Όμως, για να έχουμε μία πλήρη εικόνα του γιατί διώχθηκαν, πρέπει να ερευνήσουμε τον ρόλο των χαφιέδων, πολύ μεγάλο ποσοστό των οποίων ήταν ντόπιοι και οι οποίοι κατήγγειλαν ψευδώς συγχωριανούς και συγγενείς τους, για να τους πάρουν τα χωράφια, τα σπίτια, τα χρήματα, τις γυναίκες και τις κόρες. Οι καταγγελίες απευθύνονταν σε διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους, οι οποίοι ενδιαφέρονταν μόνον για την νομή της εξουσίας. Και για να νεμηθούν την εξουσία, χρησιμοποιούσαν τους χαφιέδες ως συνεργάτες. Μήπως υπάρχουν ομοιότητες με το σήμερα; Διαβάστε περισσότερα…

«To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου»

11/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

File Photo: Prime Minister of Israel Netanyahu and his wife, host dinner for Greek PM Tsipras and his Partner and Cypriot President Anastasiades and his wife. Photo: Kobi Gideon, GPO

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου: Η Λευκωσία συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει

Με αφορμή την πρόσφατη σύνοδο των MED7 στη Λευκωσίας (29 Ιανουαρίου), τις συχνές τριμερείς συναντήσεις μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας με Αίγυπτο και Ισραήλ -που χρονολογούνται από το 2015- και τη συνάντηση της 14ης Ιανουαρίου στο Κάιρο των Υπουργών Ενέργειας Αιγύπτου, Ισραήλ, Ιορδανίας, Ελλάδας, Κύπρου και της Παλαιστινιακής Αρχής, όπου ανακοινώθηκε η δημιουργία του Eastern Mediterranean Gas Forum (EMGF) με Γραμματεία στην Αίγυπτο, άρχισε μια συζήτηση στην Κύπρο ως προς τη σημασία των συναντήσεων αυτών αναφορικά με το μεγάλο ζητούμενο, που είναι η ασφάλεια της Κύπρου και των πολιτών της.

  • Η συζήτηση αυτή διεξάγεται σε δυο επίπεδα. Στο ένα υπάρχει σοβαρός και καλόπιστος προβληματισμός κατά πόσο τέτοιες συναντήσεις ενισχύουν ή όχι την ασφάλεια της Κύπρου. Και στη βάση του προβληματισμού αυτού κατατίθενται θέσεις και εισηγήσεις πολιτικής για την πιο αποτελεσματική και εργαλειακή εκμετάλλευση των συναντήσεων προς ενίσχυση -πάντοτε- της ασφάλειας του κράτους και την ακύρωση των επιβουλών της Τουρκίας.

Στο άλλο επίπεδο διακρίνεται, γενικά, μια ειρωνεία και μια συγκατάβαση για τις πολυμερείς αυτές συναντήσεις. Χαρακτηρίζονται είτε ως «πανηγύρια» για εσωτερική κατανάλωση -του Προέδρου και του ΔΗΣΥ- ή για την ενίσχυση της «εικόνας» πολιτικών προσώπων και των φιλοδοξιών τους που υποτίθεται φθάνουν μέχρι και τις προεδρικές του 2023.

Στην καλύτερη περίπτωση -εκεί δηλαδή που διακρίνεται η ελάχιστη καλόπιστη κριτική- η όλη διπλωματική προσπάθεια θεωρείται «ματαιόπονη». Συνεπώς, κατά αυτούς, θα πρέπει η Κύπρος να προσαρμοστεί στη ισχυρότερή της Τουρκία -να εξασφαλιστούν τα «στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας στην Κύπρο», μας έλεγαν παλιότερα- και να γίνει αποδεχτεί η «τουρκική ειρήνη», που τόσο μεγαλόψυχα έχει βάλει στο τραπέζι, εδώ και δεκαετίες, η Άγκυρα.

Σε κείμενο μου:

  • «Η παραγωγή άμυνας και ασφάλειας στη Μεσόγειο», που δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» στις 28 Ιανουαρίου- παραμονή της συνόδου των MED7- τοποθετήθηκα στο ζήτημα της διασύνδεσης ασφάλειας και περιφερειακών συνεργασιών. Υπογράμμισα «πως τέτοιες συνεργασίες δεν πρέπει να νοούνται ως δυνητικές “συμμαχίες πολέμου”. Κανείς από τους συμμετέχοντες στις προαναφερθείσες συνεργασίες δεν πρόκειται, για παράδειγμα, να συνδράμει την Κύπρο ή την Ελλάδα πολεμικά, σε περίπτωση που η Τουρκία προσπαθήσει “ετσιθελικά” να τους επιβληθεί με πόλεμο. Όμως τέτοιες συνεργασίες λειτουργούν αποτρεπτικά εναντίον ενός επιδρομέα, περιορίζοντας τις επιλογές του και αυξάνοντας το κόστος του. Και εξαρτάται από την επιδεξιότητα, την ευρηματικότητα και τις διασυνδέσεις (linkages) της διπλωματίας της Κύπρου και Ελλάδας, κατά πόσο μια πολεμοχαρής Τουρκία θα αποτραπεί, ή θα πετύχει να επιβληθεί».

Από τις πολυμερείς περιφερειακές συνεργασίες, αυτή που κατά την εκτίμηση μου ξεχωρίζει και που σηματοδοτεί κάτι το σημαντικό και καινοτόμο για την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, είναι αυτή του Καΐρου της 14ης Ιανουαρίου για συνεργασία στο υγραέριο – Gas Forum (EMFG).

Σημειώνω πως σε αυτή συμμετέχουν και το Ισραήλ και η Παλαιστινιακή Αρχή, κάτι το πρωτόγνωρο σε διακρατική συνεργασία και που υποδηλώνει πολλά θετικά για το μέλλον. Εδώ έχουμε κλασική περίπτωση ταύτισης και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η Τουρκία προσπάθησε έντονα, επίμονα, και υπόγεια να αποτρέψει την συμμετοχή των Παλαιστινίων. Δεν τα κατάφερε, παρά το «ειδικό» της βάρος με τους Παλαιστίνιους και τα εκατομμύρια που ξοδεύει στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και στη Γάζα. Όμως το Gas Forum πρέπει να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από μια επικερδή για τους συμμετάσχοντες εμπορική συνεργασία, ώστε να λειτουργήσει ως παραγωγός σταθερότητας και ασφάλειας.

Καταρχάς το Gas Forum δεν προέκυψε μόνο από την λογική των εμπορικών συναλλαγών. Προέκυψε από γεωπολιτικές διεργασίες με κοινό παρονομαστή τις συναντιλήψεις των συμμετεχόντων κρατών ως προς τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την ασφάλειά τους.

  • Ναι, μπορούν να γίνουν παραλληλισμοί με την μεταπολεμική ενεργειακή συνεργασία Γαλλίας και Γερμανίας (σε άνθρακα και χάλυβα) στη βάση της οποίας προέκυψαν άλλες συνεργασίες (το λεγόμενο «spillover effect» της θεωρίας του Μιτράνι περί «λειτουργισμού»). Αναπόφευκτα και στην Μεσόγειο θα προκύψουν και άλλες συνέργιες και συνεργασίες, πέραν των εμπορικών, δηλ. πολιτισμικές, επιστημονικές κλπ, που θα εμπλέκουν και τους πολίτες. Έτσι οικοδομούνται, η σταθερότητα, η ασφάλεια και τελικά η ειρήνη.

Για τις καταβολές και το θεσμικό υπόβαθρο του Gas Forum θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω στις σημαντικές συνθήκες ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ και Ισραήλ και Ιορδανίας που συνομολογήθηκαν το 1979 και το 1994 αντίστοιχα. Σε αυτές πρέπει να προστεθούν και οι συνομιλίες ειρήνης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών που άρχισαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Εκεί, ναι μεν δεν συνομολογήθηκε ακόμη συνθήκη ειρήνης, αλλά το Ισραήλ αναγνώρισε δυνητική κυριαρχία των Παλαιστινίων σε χωρικά ύδατα (και δυνητικά, ΑΟΖ) στη Γάζα. Τέλος θα πρέπει να υπογραμμιστεί η σημασία των δυο συμφωνιών της Κύπρου με Αιγύπτου και Ισραήλ για τον καθορισμό του εύρους της αναμεταξύ τους ΑΟΖ.

Διπλωματία των κανονιοφόρων

Όμως το γεγονός που λειτούργησε ως καταλύτης για το Gas Forum ήταν η εμπορική ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ του Φεβρουαρίου του 2018. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους Ελλάδα, Αίγυπτος και Κύπρος αποφάσισαν, στη Κρήτη, την δημιουργία του Gas Forum δημιουργώντας έτσι θεσμό συνεργασίας ανάμεσα στις τριγωνικές σχέσεις και στις οποίες προστέθηκαν Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστινιακή Αρχή. Έτσι φθάσαμε στις 14 Ιανουαρίου στο Κάιρο.

Στο όλο ζήτημα η Τουρκία λειτούργησε ως αρνητικός καταλύτης λόγω της εχθρότητας της προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, των ηγεμονικών της φιλοδοξιών και της εμμονής της να μονοπωλήσει τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής με τη «διπλωματία των κανονιοφόρων». Αντίθετα, με το θεσμό του Gas Forum τα μεσογειακά κράτη αποδέχονται την Αίγυπτο -δυνητικά τον μεγαλύτερο παραγωγό υγραερίου στην περιοχή- ως το κομβικό ενεργειακό κράτος. Όσο και να το επιθυμεί, η Τουρκία δεν μπορεί να ηγεμονεύσει στη Ανατολική Μεσόγειο. Μπορεί όμως να συμμετάσχει αποδεχόμενη τους θεσμούς και κανόνες του Gas Forum.

Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια

Η Κύπρος συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει εδώ και δεκαετίες ακριβώς διότι τα κράτη είναι αυθύπαρκτα. Στο δε διακρατικό σύστημα δεν υπάρχουν «μικρά» και «μεγάλα» κράτη. Υπάρχουν ισχυρά και ανίσχυρα κράτη. Επειδή το διακρατικό σύστημα είναι εκ φύσεως αντι-ηγεμονικό, δημιουργούνται αντι-ηγεμονικοί συνασπισμοί και συνεργασίες για την αποτροπή του κάθε φιλόδοξου ηγεμόνα. Η Κύπρος αυτό επιδιώκει, πρωτίστως. Να αποτρέπει την Τουρκία. Οι συνασπισμοί δεν παρέχουν απόλυτη ασφάλεια σε κανένα. Περιορίζουν όμως τις επιλογές των «βουλιμικών» κρατών. Και αναγκαία συνθήκη για κάτι τέτοιο είναι η ύπαρξη κράτους. Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια. Και ο πληθυσμός είναι εκτεθειμένος στον καθημερινό φόβο και τους εκβιασμούς. Η ασφάλεια της Κύπρου είναι το κράτος της. Τίποτα άλλο.

https://www.apopseis.com/to-kratos-einai-i-asfaleia-tis-kyproy-i-leykosia-symmetechei-isotima-sto-gas-forum-logo-akrivos-tis-kratikis-tis-idiotitas-ena-gegonos-poy-i-toyrkia-adynatei-na-akyrosei/

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

08/02/2019 2 Σχόλια

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ!

Ύστερα από την βδελυρή και επαίσχυντη, ξενοκίνητη «Συμφωνία των Πρεσπών», αρνούμενη να ικανοποιήσει το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα/απαίτηση διεξαγωγής δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση Τσίπρα συνεχίζει τον αντεθνικό της ξενοκίνητο-ξενόδουλο κατήφορο, εμπλέκοντας με μυστικές διαβουλεύσεις και συμφωνίες την Ελλάδα (και την Κύπρο) σε νέα ξεπουλήματα, κατά το πρόσφατο ταξίδι στην Τουρκία.
Η μειοψηφική κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο επέβαλε στην ελληνική κοινωνία 3ο μνημόνιο αλλά αναβάθμισε τη σύγχρονη Κατοχή που ζούμε εδώ και δέκα χρόνια, από οικονομική σε εθνική, εκχωρώντας πρωτίστως το όνομα, αλλά και την ιστορία και την γλώσσα της Μακεδονίας μας.
Η αντιλαϊκή-αντεθνική αυτή κυβέρνηση Τσίπρα είναι η κορύφωση της πολιτικής παρακμής του διαπλεκόμενου παρασιτικού και εξαρτημένου συστήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εγκαταστάθηκε με την προδοσία της Κύπρου, οδήγησε στην οικονομική Κατοχή των μνημονίων και κατέληξε στην προδοσία της Μακεδονίας μας.
Αυτή η τυχοδιωκτική και ανερμάτιστη κυβέρνηση είναι απομονωμένη και πανικόβλητη, είναι επικίνδυνη και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!
Το δημοκρατικό πατριωτικό κίνημα που γεννήθηκε ήδη το 2010, άρχισε να ανδρώνεται από το 2011 κατά των μνημονίων στις πλατείες, ωρίμασε πολιτικά με το «ΟΧΙ» στις 5/7/2015 και γιγαντώθηκε με τα τεκτονικής ισχύος ιστορικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας το 2018 και 2019, αναζητά και απαιτεί επίμονα και επειγόντως την πολιτική και οργανωμένη συγκρότησή του. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος στην εθνική ανεξαρτησία, στην αληθινή δημοκρατία, στην οικονομική αυτοδυναμία της πατρίδας μας. Αλλά και να κοπεί η υπερδεκαετής κατρακύλα που μας αφαιμάζει και μας δυναστεύει.
Οι πολιτικοί φορείς, «Ελεύθερη Πατρίδα» και «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση/ΕΠΟΣ», έχουμε ήδη συμφωνήσει πολιτικά για κοινή εκλογική κάθοδο, συνομολογώντας κοινό Σύμφωνο που παρουσιάζουμε σήμερα. Με το Σύμφωνο αυτό προσκαλούμε και όλες τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις σε εκλογική Συμμαχία. Προσκαλούμε σε πολιτική συστράτευση όλους τους μαχόμενους συμπολίτες μας, πέραν και έξω από ιδεοληψίες και διχασμούς, όπως και τον απανταχού ελληνισμό, για την σωτηρία της πατρίδας μας, του λαού, του πολιτισμού, της παιδείας και της ιστορίας μας.
Οι επικείμενες εκλογές είναι ένας στίβος όπου μπορούμε να κατακτήσουμε πολιτικές νίκες για την χειραφέτηση της πατρίδας και της κοινωνίας μας. Να τολμήσουμε, να νικήσουμε!
Για την ΕΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ – Ε.ΠΟ.Σ,
ο Εκπρόσωπος της Εκτελεστικής Γραμματείας Μιχαήλ Πατσίκας
Για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ,
ο Πρόεδρος Βασιλειάδης Νικόλαος
Αθήνα 8/2/2019

Παραθέτουμε το σχετικό «ΣΥΜΦΩΝΟ» για ενημέρωση και αξιοποίηση, ευελπιστώντας σε περαιτέρω ενωτικές διεργασίες και αποτελέσματα.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

ΜΕΡΟΣ Α – ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Εμείς, οι επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων που υπογράφουν παρακάτω, δια του παρόντος Συμφώνου Συνεργασίας, δηλώνουμε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας πατριωτικής συμμαχίας, η οποία θα συμμετάσχει ως συνασπισμός κομμάτων στις επερχόμενες εκλογές, με στόχο την κυριαρχία των πατριωτικών δημοκρατικών ιδεών στην πολιτική ζωή και στην κοινωνία, ιδιαιτέρως τώρα που κρισίμως απαιτείται από τις παρούσες συνθήκες.
2. Το όνομα και το έμβλημα της συμμαχίας θα συναποφασισθούν σε επόμενο χρόνο.
3. Εχέγγυο της συνεργασίας αποτελεί η συμφωνία σε όλα τα μέρη του παρόντος Συμφώνου.
ΜΕΡΟΣ Β – ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Ελληνίδες, Έλληνες
Η Ελλάδα και ο Ελληνισμός ολόκληρος βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, με αποτέλεσμα να απειλείται και αυτή ακόμη η επιβίωσή μας. Το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα επιχειρεί μια «νέα παγκόσμια τάξη» με την κατάργηση κρατικών συνόρων και την πολτοποίηση εθνών. Υποστηρικτές βρίσκει σε μεγάλο μέρος της εγχώριας παρασιτικής και εξαρτημένης πολιτικής ελίτ, έχοντας ήδη πλήξει και απειλώντας να διαλύσει την εθνική μας ταυτότητα, την κρατική υπόσταση και την κοινωνική συνοχή.
Η πολιτική των δεκαετιών της μεταπολίτευσης, που στηρίχθηκε αφενός μεν στον κατευνασμό και την παραίτηση νομίμων διεκδικήσεων στο εξωτερικό, αφετέρου δε στην απάτη και στην παραβίαση του Συντάγματος και της λειτουργίας των θεσμών στο εσωτερικό της χώρας, απέτυχε παταγωδώς, μετατρέποντας την δημοκρατία σε ολιγαρχία και κατευθυνόμενη ασυδοσία και αποσάθρωση. Το δε ιδεολογικό πλαίσιο των συστημικών κομμάτων έχει εκφυλισθεί και παρακμάσει απόλυτα, μετατρεπόμενο σε ένα κρατικοδίαιτο και παρασιτικό ιδεοληπτικό όσο και ψευδεπίγραφο μόρφωμα σε όλες τις παραλλαγές του.
Η χώρα βρίσκεται υπό οικονομική κατοχή, δέσμια των μνημονίων, υπό την καθημερινή πίεση του τουρκικού αναθεωρητισμού, της προκλητικής στάσεως ορισμένων γειτόνων και της ετεροβαρούς στάσεως συμμάχων και εταίρων, καθιστάμενη εν τέλει και άβουλος υποδοχέας της σύγχρονης μεταναστευτικής πλημμυρίδας.
Είναι πλέον πασιφανές ότι η απουσία »εθνικής» υπερκομματικής και εξωκομματικής αδιάλειπτης στρατηγικής στα μεγάλα εθνικά θέματα και η εφαρμογή ιδίας καιροσκοπικής πολιτικής από κάθε κυβέρνηση, ουδέν το θετικό απέφερε προς όφελος του ελληνικού λαού. Απεναντίας προκάλεσε ασυνήθη για εν καιρώ ειρήνης ολέθρια δεινά και επιδεινώσεις της θέσεώς μας σε όλους τους τομείς, με εξέχουσα την καταστροφική «Συμφωνία των Πρεσπών». Στην σημερινή συγκυρία των διεθνών και περιφερειακών ανακατατάξεων, με δεδομένη την μοναδικότητα της γεωπολιτικής αξίας της Ελλάδος και της Κύπρου και διαπιστωμένη την τεράστια αξία των ενεργειακών κοιτασμάτων των δύο χωρών, είναι ιστορική επιταγή η χάραξη πάγιας εθνικής στρατηγικής για όλα τα εθνικά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου, με μοναδικό γνώμονα το μέγιστο δυνατό συμφέρον του έθνους.
Οι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί εντός βουλής, δεσμώτες των ξένων και εντόπιων πατρώνων τους, καθώς και των ιδεοληψιών τους, αδυνατούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες του ελληνικού λαού για ασφάλεια και ευημερία.
Η Ελλάδα σύντομα οδεύει σε νέες εκλογές που μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές του Μαΐου 2019, θα συνθέσουν τον πολιτικό προσανατολισμό της. Σε αυτές τις αναμετρήσεις απαιτείται η συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού πόλου, με πολιτικές δυνάμεις που να διακρίνονται από το ήθος, την εντιμότητα και τον αγνό και ανιδιοτελή δημοκρατικό πατριωτισμό τους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διακηρύττουμε την απόφασή μας να συνταχθούμε σε ένα παλλαϊκό-πανεθνικό κίνημα, για την συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού εκλογικού συνασπισμού, ο οποίος φιλοδοξούμε να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στα δρώμενα της χώρας για να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, την ελευθερία της και τις προοπτικές της δυνατότητες.
ΜΕΡΟΣ Γ – ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ
1. Εθνική Κυριαρχία
α. Ανάκτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων που απωλέσθηκαν με την υπογραφή των μνημονίων.
β. Επιδίωξη και εδραίωση πολιτικής και οικονομικής αυτάρκειας, εκμεταλλευόμενοι το σύνολο των εθνικών μας δυνατοτήτων και πόρων.
γ. Άμεση οργάνωση της εξωτερικής άμυνας της χώρας, με ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, με ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας.
δ. Διεκδικητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα μόνο το μέγιστο δυνατό εθνικό συμφέρον και εγκατάλειψη του ανυπάρκτου και ανιστόρητου δόγματος »δεν διεκδικούμε τίποτε».
ε. Ανακήρυξη της ελλαδικής ΑΟΖ και άμεση εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων επ’ ωφελεία του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
στ. Καμία εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού.
ζ. Αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος.
2. Εθνική Παιδεία και Ορθοδοξία
Επαναφορά της Παιδείας στα ελληνορθόδοξα πρότυπα, όπως το Σύνταγμα ορίζει και στήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αγίου Όρους, αναγνωρίζοντας τον διαχρονικό αγώνα που έδωσαν για την επιβίωση του Γένους και το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτελούν.

3. Δημογραφικό Ζήτημα

α. Ανάδειξη του δημογραφικού ως πρωτεύοντος ζητήματος για την επιβίωση του έθνους, σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 21 του Συντάγματος.
β. Χάραξη στρατηγικής με σκοπό την παροχή κινήτρων στους Έλληνες, ώστε να ανεβεί ο δημογραφικός δείκτης σε αύταρκες επίπεδο.
4. Οικονομική Ανασυγκρότηση
α. Συμφωνία με τους εταίρους της ΕΕ για ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, που θα περιλαμβάνει διακοπή της εξυπηρέτησης του πραγματικού χρέους, κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με πρόταγμα την εθνική μας σωτηρία.
β. Εφαρμογή ενός ρεαλιστικού εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη και βάση την πρωτογενή παραγωγή, την μεταποίηση, την εγχώρια κατανάλωση, τις νέες τεχνολογίες, τον τουρισμό, την ναυτιλία και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του απόδημου Ελληνισμού.
γ. Χρηματοδότηση της οικονομίας με κάθε πρόσφορο τρόπο, για αναζωογόνηση της αγοράς, των επιχειρήσεων και των εξαγωγών.
δ. Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων για εξορθολογισμό της ανταγωνιστικότητάς τους, επιστροφή αυτών που έφυγαν στο εξωτερικό, μείωση της ανεργίας και φορολογική ανακούφιση των νοικοκυριών.
5. Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρώ
Η ευημερία του ελληνικού λαού και οι διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, ως θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελούν τον μοναδικό γνώμονα επιλογής του γεωπολιτικού και οικονομικού προσανατολισμού της χώρας. Εφόσον οι πολιτικές της ΕΕ δεν τα εξασφαλίζουν, τίθεται υπό αναθεώρηση η πολιτική εμμονή παραμονής με κάθε κόστος στην ΕΕ και στο Ευρώ, ως έχουν.
6. Μεταναστευτικό Ζήτημα
α. Άμεσος έλεγχος των συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) για αποφυγή εισόδου παρανόμων μεταναστών στη χώρα και καταγγελία της απαράδεκτης συνθήκης »Δουβλίνο ΙΙ», όπως και όσων σχετικών δεσμεύσεων έχουν επιβληθεί από Διεθνείς Οργανισμούς χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

β. Άμεση επαναπροώθηση των παρανόμων μεταναστών στις χώρες τους.
γ. Ρητή απαγόρευση απόδοσης άδειας παραμονής και κάθε επιδόματος σε όσους εισέρχονται παράνομα στη χώρα.
δ. Έμπρακτη εφαρμογή, από τους παραμένοντες νόμιμους μετανάστες και πρόσφυγες, του σεβασμού της εθνικής, ιστορικής και θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας των Ελλήνων. Όποιοι δεν την σέβονται απελαύνονται.
ε. Νέος νόμος περί ιθαγένειας που θα την ξεχωρίζει απόλυτα από την υπηκοότητα, έτσι ώστε Έλληνες να θεωρούνται μόνον όσοι έχουν ελληνική καταγωγή, και αφαίρεση όλων των σκοπίμως παραλόγων παραχωρηθεισών ιθαγενειών.

7. Καταλογισμός Ευθυνών

Αναζήτηση πολιτικών και ποινικών ευθυνών από τα πρόσωπα, πολιτικά και μη, που εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία μεταπολιτευτικά ή/και συμμετείχαν στη δημοσιονομική λεηλασία της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των μνημονίων- ή/και εκχώρησαν ή απεμπόλησαν δημόσια περιουσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος.
8. Νέα Ελληνική Πολιτεία
Το ισχύον πολιτικό σύστημα, με το υπάρχον Σύνταγμα, έχει χρεοκοπήσει οριστικά. Απαιτείται εξυγίανση της Δημοκρατίας με συνταγματική επανίδρυση μέσω Συντακτικής Βουλής που θα προκύψει από δημοψήφισμα, η οποία θα δομήσει ένα νέο πραγματικά δημοκρατικό και πατριωτικό Σύνταγμα.
ΜΕΡΟΣ Δ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ
1. Ως ανώτατο όργανο της συμμαχίας καθορίζεται το Συμβούλιο των Προέδρων των Κομμάτων, το οποίο θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών κάθε μήνα ή όποτε έκτακτα απαιτηθεί. Ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα επιλεγεί από τους Προέδρους των συνεργαζομένων κομμάτων σε επόμενη σύσκεψη και θα επιδιωχθεί να είναι άτομο κοινής αποδοχής. Οι αποφάσεις του οργάνου αυτού θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των 3/4 των μελών.
2. Ως αμέσως υποκείμενο όργανο είναι η Κοινή Επιτροπή Εκλογικού Αγώνα, που θα αποτελείται από στελέχη οριζόμενα από τους Προέδρους των Κομμάτων. Η Επιτροπή αυτή θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών όποτε απαιτηθεί και θα εξετάζει θέματα αρμοδιότητά της ή θέματα που τίθενται από το Συμβούλιο των Προέδρων, ήτοι οργανωτικά, επικοινωνίας, οικονομικά, νομικά και προγράμματος.
3. Γενικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών και γεγονότων-σταθμών :
α. Σύγκληση των επικεφαλής των κομμάτων. Υπογραφή του Συμφώνου Συνεργασίας.
β. Επόμενη σύσκεψη των επικεφαλής των κομμάτων για επιλογή ονόματος, εμβλήματος και Προεδρεύοντος του Συνασπισμού. Θα ακολουθήσει κοινό δελτίο τύπου.
γ. Επιλογή υποψηφίων βουλευτών πανελλαδικά.
δ. Πανελλήνια Ενωτική Συνδιάσκεψη. Θα ακολουθήσει συνέντευξη τύπου.
ε. Έναρξη προεκλογικής προετοιμασίας, κεντρικά από τα συλλογικά όργανα και περιφερειακά από τους υποψηφίους βουλευτές.
στ. Έναρξη εκλογικών διαδικασιών, μόλις γίνει γνωστή η ημερομηνία των εθνικών εκλογών.
ΜΕΡΟΣ Ε – ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Κάθε πολιτικό Κόμμα της παρούσης Συνεργασίας θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, με την υπάρχουσα οργάνωση (κεντρική και περιφερειακή) και τα θεσμικά του κείμενα (διακήρυξη, καταστατικό, πολιτικές θέσεις, πρόγραμμα).
2. Η προεκλογική συνεργασία συνίσταται σε συμπεφωνημένες δράσεις, όπως ημερίδες, συγκεντρώσεις, ομιλίες, κοινά δελτία τύπου και ανακοινώσεις, τα οποία θα ρυθμίζονται από το Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Λοιπές λεπτομέρειες προεκλογικής συνεργασίας δύνανται να ρυθμίζονται από τα αρμόδια όργανα, αναλόγως πολιτικών αναγκών.
4. Στο Συνασπισμό δεν γίνονται δεκτά κόμματα ή και πρόσωπα που έχουν ψηφίσει μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και εφαρμοστικούς νόμους αυτών.
ΜΕΡΟΣ ΣΤ – ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η συμμετοχή ενός εκάστου Κόμματος στον Συνασπισμό είναι δυνατή εφόσον είναι αναγνωρισμένο από τον Άρειο Πάγο και διαθέτει κατ’ ελάχιστον 30 υποψηφίους πανελλαδικά.
2. Κόμματα αναγνωρισμένα που διαθέτουν τουλάχιστον 10 υποψηφίους δύνανται να συμμετάσχουν στον Συνασπισμό χωρίς εκπροσώπηση στο Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Οι υποψήφιοι των αναγνωρισμένων Κομμάτων που τυχόν δεν συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό των 10 υποψηφίων, δύνανται να συμμετάσχουν είτε ως φυσικά πρόσωπα προσχωρώντας σε Κόμμα του Συνασπισμού είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
4. Φυσικά πρόσωπα που ανήκουν σε πολιτικές κινήσεις, που δεν έχουν κομματική υπόσταση ή μεμονωμένοι υποψήφιοι, δύνανται να συμμετάσχουν είτε προσχωρώντας είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
5. Ο κάθε υποψήφιος καταβάλλει στο κοινό ταμείο του Συνασπισμού το ποσό των 500 ευρώ, με το οποίο θα καλυφθεί το παράβολο, η πανελλαδική ενωτική συνδιάσκεψη, τα ψηφοδέλτια, καθώς και έξοδα διαφημιστικών φυλλαδίων.
6. Η σειρά κάθε Κόμματος στο Συνασπισμό (ψηφοδέλτια, φυλλάδια καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση) θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των υποψηφίων που θα συγκεντρώσει.
7. Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας θα συγκροτηθεί βάσει του ποσοστού υποψηφίων στον Συνασπισμό, με απόφαση του Συμβουλίου των Προέδρων.
8. Η ανθρωπογεωγραφία και ο τρόπος αξιολόγησης των υποψηφίων θα αποφασισθεί από τους επικεφαλής όλων των συνεργαζομένων Κομμάτων.
ΜΕΡΟΣ Ζ – ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η μεταξύ των συνασπιζομένων Κομμάτων κατανομή κρατικών επιχορηγήσεων, είτε λόγω εισόδου στην Βουλή είτε λόγω καταλήψεως συγκεκριμένου εκλογικού ποσοστού, θα γίνει με βάση το συνολικό αριθμό ψήφων που θα λάβει κάθε Κόμμα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία.
2. Η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα προκύψει, θα διέπεται από ιδιαίτερο κανονισμό, που θα εκπονηθεί και θα συμφωνηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
ΜΕΡΟΣ Η- ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. Το παρόν Σύμφωνο Συνεργασίας αποτελεί την βάση συγκρότησης της συμμαχίας των πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων και δεσμεύει ηθικά και πολιτικά τα Κόμματα και τους επικεφαλής αυτών που το υπογράφουν.
2. Όλες οι λοιπές λεπτομέρειες και διαδικασίες (ονομασία του συνασπισμού, λεπτομερές χρονοδιάγραμμα, λοιπές ομάδες συνδέσμων πανελλαδικά κλπ), θα αποφασισθούν από αυτούς που θα συγκροτήσουν την Συμμαχία.
Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 2019
Τα συνεργαζόμενα Πολιτικά Κόμματα
Πολιτικό Κόμμα Ονοματεπώνυμο Επικεφαλής Υπογραφή

Για την τρέχουσα Κατοχή της Ελλάδας.

06/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Πρεσπών και Ζυρίχης βίοι παράλληλοι.»

21/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Εστιάζουμε σε δύο κρίσιμες ώρες στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, που σφραγίζουν αρνητικά τη διαδρομή της, όπου επικεντρώνεται η κοινή αναφορά σε εθνικού επιπέδου επαναλαμβανόμενα πολιτικά λάθη».

Πολιτική σημαίνει συμμετοχική λειτουργία λαού, μερών και ατόμων, καθώς και παντός εμπλεκoμένου σε ζητήματα που άπτονται του συνόλου της ευρύτερης κοινωνίας, του πληθυσμού, του έθνους και της Ιστορίας. Οι επιλογές κατά ταύτα που λαμβάνουν χώραν στο πολιτικό γίγνεσθαι επηρεάζουν τη ζωή ως πολιτισμό και την πολιτική ως επερχόμενο μέλλον.

Εν προκειμένω εστιάζουμε σε δύο κρίσιμες ώρες στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, που σφραγίζουν αρνητικά τη διαδρομή της, όπου επικεντρώνεται η κοινή αναφορά σε εθνικού επιπέδου επαναλαμβανόμενα πολιτικά λάθη. Εδώ συνάγεται προδήλως πως διά ταύτα δύο διαφορετικά σημεία του Ελληνισμού, στον Βορρά και στον Νότο, τίθενται σε μία παράλληλη τροχιά ιστορικοπολιτικής αναφοράς, όπου στη μία περίπτωση η απειλή εκδηλώθηκε ως πραγματικότητα εις βάρος της χώρας και του λαού, ενώ στην άλλη ο κίνδυνος του μέλλοντος εκτιμάται ως δυνάμει επερχόμενος από τα διαδραματιζόμενα του παρόντος.

Αναφερόμαστε αφενός στις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου του 1959, με τις οποίες ιδρύθηκε το κυπριακό κράτος ως ελληνοτουρκικός συνεταιρισμός, που συνιστούσαν την λυδία λίθο των τραγικών γεγονότων που ακολούθησαν στη Μεγαλόνησο τα επόμενα χρόνια και δη το 1964, το 1967, με κορύφωση την τουρκική εισβολή. Τη δεκαετία του 1960 μέχρι και το 1974 ο Ελληνισμός κυριαρχούσε στην κυπριακή επικράτεια. Το γεγονός της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου από μία χώρα, όπως η Ελλάδα, που εξήλθε νικηφόρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μαρτυρεί τη σοβαρότητα του λάθους που διεπράχθη το 1959 και το εθνικό επίπεδο των συνεπειών, οι οποίες αφεύκτως έκτοτε συνοδεύουν την πορεία Ελλάδας και Κύπρου. Οι Συμφωνίες συνομολογήθηκαν, υπεγράφησαν και ετέθησαν σε λειτουργία χωρίς να ερωτηθεί ο κυπριακός αποικιακός λαός, ενώ το όλο γεγονός έλαβεν χώραν και υλοποιήθηκε κατόπιν πιέσεων του επικυριαρχούντος το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρετανικού παράγοντος και της Αθήνας προς τη Λευκωσία.

Από την άλλη, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία βιώνεται ως πολιτική εξέλιξη καθορίζουσα μια ολόκληρη εποχή, επικαιροποιούνται σύγχρονα διλήμματα του Ελληνισμού. Με την ως άνω Συμφωνία αποδίδεται η Μακεδονία ουσία ως ταυτότητα, δηλαδή ως γλώσσα και ως ιθαγένεια στους Σκοπιανούς. Τούτο σημαίνει πως το τι προβλέπει η Συμφωνία στο λεκτικό της δεν ανταποκρίνεται στο πώς προσλαμβάνουν οι τρίτοι τις έννοιες που εκπέμπει η φιλοσοφία του κειμένου και κυρίως το πολιτικό της υπόβαθρο. Ο διεθνής παράγων αναγνωρίζει πλέον και επισήμως διά ελληνικής υπογραφής τη «Βόρεια Μακεδονία» ως υπαρκτή οντότητα των «Μακεδόνων», το οποίο παραπέμπει εν προκειμένω σε μία ραγδαίως εδραιούμενη αντίληψη στη διεθνή κοινότητα περί της «Μακεδονίας» των Σκοπίων ως της πραγματικής χώρας των Μακεδόνων. Αυτό βεβαίως σημαίνει μία σταδιακή δημιουργία εικόνας, που αφεύκτως ανταποκρίνεται σε μια νέα ταυτότητα, η οποία θα παραχαράσσει εις το διηνεκές την παρουσία της Μακεδονίας στον κόσμο. Σημειώνεται πως στη Συμφωνία των Πρεσπών οι ελληνικές υπογραφές τέθηκαν από μία κυβέρνηση και ένα πολιτικό σύστημα σαφώς υπερέχον του Σκοπιανού και επομένως από μία ελληνική θέση ισχύος, που δεν δικαιολογεί το προϊόν της συμφωνίας.

Ενώ κατά τα ανωτέρω στη Ζυρίχη ετέθησαν οι προϋποθέσεις επερχόμενου τουρκικού στρατηγικού ελέγχου της Κύπρου, στις Πρέσπες μπορεί κανείς αντιστοίχως να διακρίνει το σπέρμα ενός αυριανού «Μακεδονισμού». Η καθιέρωση της «Μακεδονικής» κρατικής οντότητας, που προβάλλει διεθνώς και ως «μακεδονική» εθνική ταυτότητα, θα μπορούσε στο απώτερο μέλλον να εκδηλωθεί και σε μια διεκδικητική διάσταση ιδιοποίησης του ιστορικού ονόματος και της ελληνικής κατά ταύτα Μακεδονίας ως ταυτισμένης με το τιτοϊκό κατασκεύασμα των Σκοπίων. Ουδείς ξένος θα ασχοληθεί στο μέλλον με τις λεπτομέρειες της Συμφωνίας, κατά πόσον δηλαδή στους τακτικισμούς της σκοπιανής πλευράς, η οποία ειρήσθω εν παρόδω τυγχάνει και το «αγαπημένο παιδί» του δυτικού παράγοντα, επέρχονται κινήσεις παραβιάζουσες σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Πρόκειται για ένα σκηνικό που υπομιμνήσκει τα κατά Ταλλεϋράνδο υπερβαίνοντα το έγκλημα κατά τούτο λάθη, αφού άπτονται του έθνους. Εξάλλου επαναλαμβανόμενα λάθη σε μια ιστορική διαδρομή, όπως αποτιμώνται και στην οπτική του Μαρξ, εκδηλώνονται κατά πρώτον ως τραγωδία και κατά δεύτερον ως φάρσα.

Η απορία κατόπιν τούτων είναι προφανής. Παραπέμπει δε στο ερώτημα πώς είναι δυνατόν ένας Ελληνισμός, που προβάλλει στο διεθνές στερέωμα με δύο ελληνικές κρατικές οντότητες, οι οποίες εκπροσωπούν ενιαία συμφέροντα και κοινές στρατηγικές, να μην είναι αξιόπιστα και αποτρεπτικά σε θέση ανάπτυξης τέτοιων δομών προβολής πολιτικών, που να υπερασπίζουν αποτελεσματικά το απτόμενο ολόκληρου του λαού εθνικό συμφέρον. Η υποχρέωση της χώρας, της κοινωνίας, απασών των πολιτικών δυνάμεων, που συμπράττουν στο πολιτικό σύστημα είναι σαφώς προσδιορισμένη και ασφαλώς δρομολογημένη να οριοθετεί πλαίσιο ενάσκησης πολιτικής, που παραπέμπει στα όρια διασφάλισης του εθνικού συμφέροντος. Εν κατακλείδι, η συνομολογηθείσα συμφωνία αποτελεί ζήτημα που προβάλλει αναφορές ζωτικής σημασίας για την πορεία του έθνους, ελλοχεύοντας κινδύνους ενός κατά ταύτα υπονομευμένου εθνικού μέλλοντος.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ

http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/550558/prespon-kai-zyrixis-vioi-paralliloi

«Αποκάλυψη του ψέματος με την ιθαγένεια και την εθνικότητα. Φωτογραφία με τις ταυτότητες των Σκοπίων.»

18/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Εδώ δείχνει πώς θα μοιάζει η ταυτότητα των Αλβανών μετά τις τροποποιήσεις που ζήτησαν οι βουλευτές τους στο Σύνταγμα.

Προσέξτε την φωτογραφία. Έχουν δύο πεδία. Ένα με υπηκοότητα (citizenship) και ένα με εθνικότητα (nationality). Στο πρώτο γράφει σκέτο «Μακεδόνας» και στο δεύτερο γράφει «Αλβανός».
Αυτή είναι η διευκρίνηση ώστε να υπογράψουν οι Αλβανοί βουλευτές.
Η ερώτηση είναι τι θα γράφει για τους Σλάβους, σωστά;
Μα αυτό που λέει η Συμφωνία των Πρεσπών!!
Δεν είπαμε ότι δίνει δύο πεδία απαντήσεων; Δεν είπαμε ότι γράφει και Μακεδόνας και Πολίτης της Βορείου Μακεδονίας; Ε αυτά θα γράφει.
Πού θα τα γράφει;
Στο πεδίο «Υπηκοότητα» θα γράφει το «Πολίτης της Βορείου Μακεδονίας» και στο πεδίο «Εθνικότητα» θα γράφει Μακεδόνας.
Πάρτε τα στη μούρη τώρα και άντε ψηφίστε το αν σας βαστάει.
Πόσα ψέματα ακόμη θα μας πείτε;
Από αυτόν τον σύνδεσμο. Πατήστε το αν δεν πιστεύετε την εικόνα.
https://republika.mk/vesti/makedonija/kako-kje-izgledaat-lichnite-karti-za-albanskite-gragjani/
Το γεγονός είναι ότι οι δύο απαντήσεις που θα επιδέχεται ο όρος «ιθαγένεια» είναι 1. Μακεδόνας και 2. Κάτοικος της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας.
Αυτό ακριβώς είναι γραμμένο στο άρθρο 1(3) της Συμφωνίας.
Είτε υπάρχει ένα, είτε δύο πεδία (για τους Σλάβους), είναι σαφές ότι η μία απάντηση απαντάει στην έννοια εθνικότητα και το άλλο απαντάει στην έννοια ιθαγένεια/υπηκοότητα.
Αντίβαρο

http://www.antibaro.gr/article/21880

Αρέσει σε %d bloggers: