Αρχείο

Archive for the ‘Εθνικά’ Category

«Οι βορειοηπειρώτες στην δίνη της καταιγίδας του κορωναϊού.»

23/03/2020 Σχολιάστε

Η ενενηντάχρονη Βασιλική Κάτση στη Δρόβιανη, χωριό της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα, δεν πασχίζει να θυμηθεί πόσες μέρες έχει να αντικρύσει άνθρωπο.

Η Κάτση ζει παντελώς μόνη της στο ερημωμένο από τη φυγή των Ελλήνων κατοίκων του, φημισμένο για τις τέχνες και τα γράμματα, αυτό χωριό, απ όπου έλκουν την καταγωγή τους ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος αλλά και η Μελίνα Μερκούρη. Εφτακόσιες πενήντα ψυχές είχε πριν μερικά χρόνια η Δρόβιανη και τώρα δεν έχουν απομείνει ούτε εβδομήντα άνθρωποί, όλοι τους υπερήλικες και μόνοι.

Μέχρις ότου ενσκήψει η λαίλαπα του κορωναϊού τα δυο παιδιά τής Κάτση έκαναν «βάρδιες» ανά εβδομάδα, ταξιδεύοντας από την Ελλάδα, όπου έχουν μεταναστεύσει, για να την φροντίζουν.

Τώρα, όμως, που η αλβανική κυβέρνηση στο πλαίσιο των προληπτικών μέτρων για τον κορωναϊό έκλεισε τα σύνορα και τα παιδιά της δεν μπορούν να πηγαίνουν πια στο χωριό, η καθημερινότητά της έγινε ακόμα πιο δύσκολη και αγωνιά.

«Αφήνω την πόρτα ανοιχτή μέρα-νύχτα, μήπως συμβεί το μοιραίο, να με βρουν εύκολα…», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Άλλη μια γυναίκα, μόνη και αυτή, η 83χρονη Κλειώ Δρόσου περιγράφει με απόγνωση:

«Δεν έχουμε ζήσει τέτοιες καταστάσεις ούτε στον πόλεμο. Παίρνω φάρμακα για την καρδιά, αλλά τώρα που έκλεισαν τα σύνορα δεν ξέρω τι θα γίνει. Ποιος περίμενε να κλείσουν ξανά τα σύνορα και να μείνουμε εδώ πέντε γέροντες;».

Τριάντα ακριβώς χρόνια από το άνοιγμα των συνόρων, με τα οποία το καθεστώς Χότζα κρατούσε «φυλακισμένους» επί μισό περίπου αιώνα τους Αλβανούς, οι μεθοριακοί σταθμοί διάβασης κλείνουν (προσωρινά) και πάλι. Για διαφορετικούς βεβαίως λόγους, ωστόσο για τους Έλληνες της Αλβανίας, που ζουν κυρίως στο νότο, ο επιπτώσεις είναι μεγάλες.

Στο συναισθηματικό επίπεδο τούς μεταφέρει σε σκοτεινές εποχές, κυρίως, όμως, αισθάνονται ότι απομονώνονται από τα συγγενικά τους πρόσωπα που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα και τους στηρίζουν ψυχολογικά και οικονομικά.

Το πιο σημαντικό ίσως: Η τροφοδοσία τους με φάρμακα, είδη πρώτης ανάγκης, αλλά και η μετάβασή τους στην Ελλάδα για ιατρικούς λόγους, επί του παρόντος καθίστανται διαδικασίες απαγορευτικές.

Και δεν είναι βεβαίως μόνο οι δυο ηλικιωμένες γυναίκες στην Δρόβιανη που αγωνιούν.

«Στις πάνω από 60 κοινότητες στον ελληνικό μειονοτικό δήμο Φοινικαίων ζουν απομονωμένες 1.700 οικογένειες συνταξιούχων, οι πλειονότητά τους με προβλήματα υγείας», μας είπε ο γενικός γραμματέας του Δήμου Φοινικαίων Ζήσης Λούτσης. Η περίπτωση του χωριού Γαννιτσάτι, στην περιοχή των Αγίων Σαράντα, με τους δυο όλους κι όλους γερόντους είναι χαρακτηριστική, όχι όμως και η μοναδική.

Όπως αναφέρει ο δήμαρχος Φοινικαίων Χριστάκης Κίτσιος, ο Δήμος σε συνεργασία με τα μέλη των οικογενειών και τους συγγενείς των υπερηλίκων στην Ελλάδα, όπως και με το γενικό προξενείο στο Αργυρόκαστρο, λειτουργούν δίκτυο για την εξασφάλιση και μεταφορά φαρμάκων. «Τα φάρμακα για τους ασθενείς συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένα κέντρα στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και από εκεί μεταφέρονται οργανωμένα στα Ιωάννινα για να φθάσουν στη συνέχεια στο δημαρχείο μας και από εκεί διανέμονται στους ασθενείς».

Η ίδια διαδικασία ακολουθείται και στον άλλο ελληνικό μειονοτικό Δήμο της Δρόπολης αλλά και για τον εφοδιασμό της Χιμάρας.

Ο Δήμος Φοινικαίων, επίσης, για να μπορέσει να συμπαρασταθεί στις απομονωμένες οικογένειες υπερήλικων αλλά και σε άπορες, ευπαθείς ή και με ειδικές ανάγκες οικογένειες, οργάνωσε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο παροχής υπηρεσιών. «Καθημερινά», λέει ο κ. Λούτσης, «εφοδιάζουμε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα περισσότερες από 65 οικογένειες που δεν έχουν τη δυνατότητα να αυτοεξυπηρετηθούν».

Επίσης κλιμάκια γιατρών και νοσηλευτών παρέχουν σε εικοσιτετράωρη βάση τις υγειονομικές τους υπηρεσίες και εποπτεύουν τα προληπτικά μέτρα κατά του κορωναϊού.

«Η παρουσία μας δεν αφορά απλώς τα προβλήματα υγείας τους. Περισσότερο, οι υπερήλικες έχουν ανάγκη από ψυχολογική στήριξη» λέει ο υπεύθυνος γιατρός Ηλίας Γκαζέλης.

Μέσα σ’ όλα αυτά, οι Έλληνες ομογενείς έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα ασφαλείας καθώς τελευταία πλήθυναν ιδιαίτερα η ληστείες και οι διαρρήξεις σπιτιών. Στη Φοινίκη, για παράδειγμα, σημειώθηκαν μόνο την τελευταία εβδομάδα οχτώ ληστείες σε σπίτια ηλικιωμένων.

https://kostasxan.blogspot.com/2020/03/blog-post_497.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/vhzE+(%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!)

Κατηγορίες:Εθνικά

Ο «άγιος» Ερντογάν.

04/03/2020 1 Σχολιο

Ο υβριδικός πόλεμος που ανοιχτά πλέον εξαπέλυσε η Τουρκία κατά της Ελλάδας από την Παρασκευή 27/3/2020 μαίνεται ασίγαστος  και βεβαίως έχει στόχους και σκοπούς, πολιτικούς, οικονομικούς, στρατιωτικούς τελικά.

Ο υβριδικός αυτός πόλεμος έχει ξεκινήσει και μεθοδευθεί και προετοιμασθεί ήδη αφότου αμφισβητήθηκε αποδομητικά η Ιστορία και καταγωγή του σύγχρονου ελληνισμού, αφότου καλλιεργήθηκε ο ενδοτισμός στις τουρκικές επεκτατικές αξιώσεις και αφότου εμφανίσθηκαν τα αφηρημένα απολιτικά ιδεοληπτικά ρεύματα του «πολυπολιτισμού» και της «αλληλεγγύης» που αποβλέπουν σε «no borders» Οικουμένη. Ειδικά αυτά τα απολιτικά ιδεοληπτικά ρεύματα μαζί με τον ριζοσπαστικό ισλαμοφασισμό ήρθαν να καλύψουν παγκοσμίως το κενό που κατέλειπε η τεθνεώσα ΕΣΣΔ.

Τώρα όμως υπό το βάρος της βέβαιης συντριπτικής στρατιωτικής ήττας του στην Ιντλίμπ και εμπρός στο αδιέξοδό του στην Λιβύη, ευρισκόμενος αντιμέτωπος με τον αραβικό κόσμο και ειδικά με τους Ρώσους (από τους οποίους θα περιμένει για πολύ την ενεργοποίηση των S 400), ο Ερντογάν ξόδεψε πανικόβλητος το «πυρηνικό όπλο» του, τον ‘ανθρωπισμό» της λαθρομετανάστευσης -την λαθρολαγνεία- μετατρέποντας χιλιάδες τριτοκοσμικούς απελπισμένους και εξαπατημένους, σε άοπλο στρατό εισβολής κατά της Ελλάδας και μαζί με αυτήν, κατά της Δύσης ολόκληρης.

Έτσι, η πολυπολιτισμική ΝΔ, ύστερα από το βίαιο «αυτοκρατορικό» φιάσκο της στην Χίο και στην Λέσβο, επανήλθε κακήν κακώς στον πατριωτισμό, αντικρύζοντας περιδεής τις λούμπεν ισλαμοειδείς ορδές του Ερντογάν, μη εγκαταλείποντας πάντως τις ευρωραγιαδικές εμμονές της και μη αναθεωρώντας την στρατηγική υποταγής στην Ε.Ε. Απέσπασε βέβαια κάποια ωφελήματα, πολιτικά και οικονομικά τα οποία όμως είναι ελάχιστα έναντι της τουρκικής επεκτατικής στρατηγικής αλλά και της παρούσας τουρκικής πίεσης.

Διότι ο στρατηγικός πολυετής και αδιάλειπτος σκοπός της Τουρκίας δεν είναι  «ο εκβιασμός της Ευρώπης» αλλά η καθυπόταξη του ελληνισμού, η αρπαγή της ΑΟΖ, η εκ νέου οθωμανοποίηση της Ελλάδας. Αυτά που μπορεί να αποσπάσει από την ΕΕ είναι τιποτένια μπρος σε αυτά που αποβλέπει σε βάρος της Ελλάδας. Και γι’ αυτό είναι βέβαιον πως ο Ερντογάν (και η Τουρκία) θα επιμείνει σε κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με την Ελλάδα και δοθείσης ευκαιρίας και αφορμής θα επιχειρήσει με αστραπιαίο τρόπο δημιουργία τετελεσμένων στο Αιγαίο.

Ο «άγιος» Ερντογάν λοιπόν, όπως φώτισε την «πολυπολιτισμική» ΝΔ μάλλον θα φωτίσει και τους «αλληλέγγυους» και τους «διεθνιστές», όταν όλοι οι Έλληνες με το μαύρο ζόρι ξανακαταλάβουν πως «… απάντων τιμιώτερον έστιν πατρίς». Εν όψει του 2021.

Έως τότε ας μη ξοδευόμαστε σε ιδεοληπτικές φαγωμάρες και ας περιφρονήσουμε τα μίσθαρνα ποικιλόχρωμα αριστεροδέξια «παπαγαλάκια» που δηλητηριάζουν με διχασμό. Και η κυβέρνηση να καλέσει τους απανταχού Έλληνες, το έθνος και τον λαό, σε πατριωτικό συναγερμό και δημοκρατική συστράτευση

Νίκος Καραβαζάκης

Παλλαϊκή ενότητα και ετοιμότητα.

29/02/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Αποτέλεσμα εικόνας για Χίος Λέσβος ματ

Αφότου ανέλαβε η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη σημείωνε επιτυχίες που τουλάχιστον στο επίπεδο αποδοχής της κοινής γνώμης την κατέτασσαν υψηλά. Στα επίμαχα μέτωπα, της οικονομίας και της δημόσιας ασφάλειας, κατέγραφε θετικά αποτελέσματα. Επίσης, διακριτά από την προκάτοχό της, ανταπαντούσε στις ποικίλες τουρκικές προκλήσεις. Αιφνιδιαστικά και ανεξήγητα κατέστρεψε η ίδια το ευνοϊκό της κλίμα με την απόφαση της εισβολής των ΜΑΤ στα νησιά του Β. Α. Αιγαίου. Χωρίς να έχει παρουσιάσει μια αξιόπιστη διαφοροποίηση από την στρατηγική «των ανοιχτών συνόρων» που τόσο μανιασμένα και αντικοινωνικά-αντεθνικά προώθησε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ. Η πολιτική ήττα της κυβέρνησης στα δυο αιγαιοπελαγίτικα νησιά στεφανώθηκε με την άτακτη (και ντροπιαστική) φυγή των ΜΑΤ.

Ακολούθως, το πολεμικό στραπάτσο της Τουρκίας από τον συριακό στρατό στην Ιντλίμπ στις 27/2/2020, οδήγησε το καθεστώς του μεγαλομανούς ισλαμοφασίστα Ερντογάν, σε ανοιχτή πολεμική-υβριδική επίθεση κατά της χώρας μας με την παρακίνηση δεκάδων χιλιάδων ισλαμιστών λαθρομεταναστών να εισβάλουν βιαίως.

Με την κίνησή του αυτή το καθεστώς Ερντογάν επιχειρεί επικοινωνιακό αντιπερισπασμό στο εσωτερικό του και καταπονεί ελληνικές αμυντικές δυνάμεις ασκώντας ταυτόχρονα και ψυχολογικό πόλεμο κατά της ελληνικής κοινωνίας. Η αναφορά Τσαβούσογλου (ΥΠΕΞ της Τουρκίας ) πως «μιλούν για διεθνές δίκαιο και πετούν δακρυγόνα» εννοώντας την Ελλάδα κατά την απώθηση των εισβολέων (οι οποίοι χρησιμοποιούν τουρκικά στρατιωτικά δακρυγόνα κατά των ελληνικών αρχών στον Έβρο) είναι αποκαλυπτική του σκοπού της τουρκικής στρατηγικής που δεν είναι παρά η καταπάτηση της ελλαδικής ΑΟΖ.

Η Τουρκία κλιμακώνει τον υβριδικό της πόλεμο κατά της Ελλάδας. Εξαντλεί το ψυχολογικό υπερόπλο του «ανθρωπισμού» δια της λαθρομετανάστευσης που τόσα χρόνια εκμεταλλεύεται, Έχει ήδη εγκατεστημένους οργανωμένους συντονιστικούς θυλάκους στην ελλαδική επικράτεια για πρόκληση ισλαμιστικών εξεγέρσεων, έχει προσβάσεις τόσο στην Θράκη θεσμικά όσο και στην εγχώρια πολιτική ελίτ και, αναζητά ευκαιρία και αφορμή για μια στρατιωτική σύγκρουση που θα της δώσει αστραπιαία τετελεσμένα υπέρ της ώστε να αντισταθμίσει την δεδομένη ήττα της  στην Συρία (και στην Λιβύη). Νομίζει.

Διότι: α) όπως απέδειξαν οι κάτοικοι των νησιών του Αιγαίου, βρίσκονται σε υψηλή ετοιμότητα να υπερασπιστούν τα εδάφη τους, β) οι ελλαδικές στρατιωτικές δυνάμεις δεν είναι καθόλου αμελητέες αλλά ευρίσκονται σε αυξανόμενη ετοιμότητα.

Οπότε: 1.στην Συρία ο Ερντογάν στραπατσαρίστηκε πάνω στον Άσαντ και στους Ρώσους και αναμένει ενεργοποίηση των ρωσικών S400, 2. τώρα επαιτεί αντιαεροπορικά Patriot από τις ΗΠΑ, 3. στην δε Λιβύη ο Χαφτάρ δεν διακόπτει τις επιχειρήσεις του κατά της φιλοτουρκικής Τρίπολης. Αν δεν ευοδωθούν, ακαριαία, οι βλέψεις του στο Αιγαίο, θα θέσει σε άμεση κατάρρευση το απεμονωμένο καθεστώς του.

Σε απάντηση όλων αυτών των τουρκικών επιθέσεων, η Ελλάδα μπορεί να ανακηρύξει την δική της ΑΟΖ και να αναστείλει τις συνθήκες Σένγκεν και τα παρελκόμενα δύο σύμφωνα του Δουβλίνου. Έτσι αφενός υποχρεώνει το καθεστώς Ερντογάν να απαντήσει στο έδαφος του Διεθνούς Δικαίου και αφετέρου αποθαρρύνει την λαθρομετανάστευση και τις ΜΚΟ καθώς δεν θα υποχρεούται η ίδια σε καταβολή επιδομάτων.

Στις κρίσιμες λοιπόν ώρες που περνάμε ως κοινωνία και ως έθνος, όπως απέδειξαν και οι νησιώτες, μόνον η ενότητά μας μπορεί νικηφόρα να μας σώσει. Ας παρακάμψουμε τους διχασμούς και τις ιδεοληψίες που ενσπείρουν ιδίως τα κόμματα (και τα… αποκόμματα) ώστε αυτά να αυτοσυντηρούνται και ας φυλάξουμε όλοι μαζί την Πατρίδα μας, το κοινό μας σπίτι, παρελθόν-παρόν και μέλλον. Στον δρόμο του 2011, του ΟΧΙ 5/7/2015, των παμμακεδονικών συλλαλητηρίων. Μπροστά στο 2021.

Νίκος Καραβαζάκης

Υ/Γ: Δικαιολογημένα απορρίπτονται οι «κλειστές δομές» καθώς όπως ήδη ξέρουμε κάποιοι άλλοι μπορεί να τις ανοίξουν ως «κολαστήρια».

«Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες.»

05/02/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες, Γιώργος Κοντογιώργης

Πολλοί θεωρούν πως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ορίζει ένα άλλο σύστημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιοποίηση του συστήματος, που είναι εξ αντικειμένου εγκατεστημένο μέσα στα κράτη. Ιδιοποίηση από τον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος με το όνομα «αγορές», αυτονομήθηκε από το κράτος και φιλοδοξεί να παίξει ένα διακρατικό ρόλο.

Οι νέοι οικονομικοί ηγεμόνες έχουν θέσει σε ομηρία τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών και έχουν εκβάλει από το σκοπό της πολιτικής το συμφέρον των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι «αγορές» είναι πρωτογενώς παντοδύναμες, αλλά επειδή οι κοινωνίες παραμένουν εγκιβωτισμένες σε αξίες, σε θεσμούς και σε πολιτικές συμπεριφορές του 18ου αιώνα.

Με άλλα λόγια, η μεν οικονομία έχει ήδη μεταβεί στο μέλλον, ενώ οι κοινωνίες παραμένουν δέσμιες σε ένα παρελθόν που παρήλθε ανεπιστρεπτί. Έτσι ανατράπηκαν οι συσχετισμοί υπέρ των «αγορών». Οι κοινωνίες αργοπορούν να αντλήσουν τα αναγκαία συμπεράσματα για το πώς θα ανακτήσουν μια σχετική πολιτική επιρροή.

Όσο συμβαίνει αυτό, η μόνη αντιστασιακή παράμετρος που απομένει για να σφυρηλατήσει μια εναντίωση στην άλωση της πολιτικής τάξης από τις «αγορές» και να αναγκάσει την επαναφορά των πολιτικών του κράτους στο συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας, είναι η πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας των πολιτών που αντλεί δυνάμεις από την εθνική της συλλογικότητα.

Χορηγός συλλογικής ελευθερίας.

Το έθνος, έτσι κι αλλιώς, είναι χορηγός πρωτογενούς συλλογικής ελευθερίας, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατόν να οικοδομηθούν οι λοιπές ελευθερίες, όπως η ατομική, η κοινωνική και η πολιτική. Γι’ αυτό οι αρχαίοι έλεγαν ότι χωρίς την πατρίδα ελεύθερη το άτομο ούτε ελεύθερο μπορεί να είναι ούτε να ευημερεί. Αντιλαμβάνονταν, όμως, το άτομο ως συστατικό μέρος της Πολιτείας όχι ως ιδιώτη.

Σήμερα, το πολιτικό σύστημα είναι δομημένο ως εκλόγιμη μοναρχία, που κατέχεται εξ ολοκλήρου από την πολιτική τάξη με τις κοινωνίες να διατηρούνται ερμητικά έγκλειστες στο καθεστώς της ιδιωτείας. Η διεθνής και η εγχώρια ελίτ διακρίνει ότι η μοναδική απομένουσα δύναμη αντίστασης είναι η εθνική συλλογικότητα. Γνωρίζει επομένως ότι εάν διαρρήξει την πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας θα μείνει χωρίς αντίπαλο.

Η εθνική-πολιτισμική συνοχή είναι εκείνη που θα κινητοποιήσει τη σκέψη για να δημιουργήσει αντισώματα απέναντι στη στυγνή πραγματικότητα, η οποία κάνει τις κοινωνίες να αισθάνονται ότι είναι σε πολιτική αδυναμία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ελευθερία και την ευημερία τους.

Να ξέρετε ότι ένα πράγμα φοβούνται οι αγορές και οι ελίτ που τις διακινούν: την αξίωση των εθνικών κοινωνιών να γίνουν θεσμικές συνιστώσες του πολιτικού συστήματος. Να μεταβάλουν, δηλαδή, το πολιτικό σύστημα, από εκλόγιμη μοναρχία σε αντιπροσωπευτική Πολιτεία. Να μεταβούν από το έθνος του κράτους στο έθνος της κοινωνίας. Διότι τότε θα χάσουν το πλεονέκτημα της πολιτικής παντοδυναμίας.

Στην ανωτέρω ανάλυση απουσιάζει η ουσιώδης διάκριση ανάμεσα στο εθνικό και υπερεθνικό κεφάλαιο ανάμεσα στο παραγωγικό και παρασιτικό-χρηματοπιστωτικό. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε αυτούς τους δυο παγκόσμιους πόλους της εποχής μας είναι που γεννούν όλες τις πολιτικές εξελίξεις και συγκρούσεις. Η δε αξιοποίηση αυτών των θεμελιωδών αντιθέσεων της εποχής μας είναι  που μπορεί πολιτικά, να δημιουργήσει ανατροπές. Όπως συνέβη με το BREXIT ή συμβαίνει στην Ιταλία (και οι δυο χώρες του G7).

Νίκος Καραβαζάκης

«ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΔΡΟΜΟΙ»

30/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Συμπατριώτες, συμπατριώτισσες, Ελληνίδες και Έλληνες του Πόντου και της Κύπρου, εκ μέρους της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδος, σας απευθύνω εγκάρδιο χαιρετισμό.

Οι ιστορικές μας διαδρομές έχουν κοινή αναφορά στον τουρκικό ιμπεριαλισμό, στην καταστροφή του πολιτισμού μας, στις θανατώσεις χιλιάδων ανθρώπων, στην προσφυγοποίησή μας και τη γενοκτονία, δηλαδή, την προσπάθεια εξόντωσης και αφανισμού, με συστηματικό τρόπο μίας φυλής-πληθυσμιακής ομάδας από μία συγκεκριμένη περιοχή.

Με την γενοκτονία των Ποντίων αφανίστηκε από τις πατρογονικές του εστίες ένα ζωηρό κομμάτι του ελληνισμού που πάλευε για την επιβίωσή του για περίπου 3000 χρόνια.

Στις 19 Μαΐου του 1919 όταν ο Μουσταφά Κεμάλ, μετέπειτα Ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων) αποβιβάστηκε στην Σαμψούντα, προκειμένου να ξεκινήσει την δεύτερη φάση της εξόντωσης των Ελλήνων της βόρειας Μικράς Ασίας. Προσπάθησε επίσης να συντονίσει την αντίσταση των Τούρκων κατά της ελληνικής στρατιάς, που είχε καταλάβει πριν από μερικές εβδομάδες την Σμύρνη.

Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης και την πτώση της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας, οι Πόντιοι έγιναν ένα κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά κατάφεραν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση, με συνέπεια πάντα να αποτελούν για του Οθωμανούς Τούρκους έναν «πονοκέφαλο» για την συγκεκριμένη περιοχή.

Από το 1908 οι νεότουρκοι έβαλαν στο στόχαστρό τους κυρίως τους χριστιανικούς πληθυσμούς προκειμένου μεγάλες εκτάσεις της Ανατολίας να εκτουρκιστούν. Μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή, περίπου 200.000 Πόντιοι είχαν χάσει την ζωή τους, ενώ σύμφωνα με άλλους ιστορικούς ο αριθμός μπορεί να ξεπερνά και τις 350.000!

Η μητέρα Ελλάδα με μία σημαντική καθυστέρηση αναγνώρισε τελικά την μαύρη αυτή στιγμή της Ιστορίας στις 24 Φεβρουαρίου του 1994 με την Βουλή των Ελλήνων να ψηφίζει ομόφωνα για την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ο ελληνισμός της Κύπρου, παρά το γεγονός ότι υποδουλώθηκε από διάφορους κατακτητές, Φράγκους, Ενετούς, Τούρκους και Άγγλους, ουδέποτε απώλεσε την ελληνικότητά του, την ορθόδοξη πίστη του και τη γλώσσα του.

Στις 20 Ιουλίου του 1974, μετά το προδοτικό πραξικόπημα, η ιμπεριαλιστική Τουρκία εισέβαλε παράνομα στην Κύπρο και έκτοτε κατέχει το 37% του εδάφους της κυπριακής δημοκρατίας. Ξεσπίτωσε και προσφυγοποίησε στην ίδια μας την πατρίδα 200.000 συμπατριώτες μας. Οι βάρβαροι εισβολείς σκότωσαν χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου, βίασαν, άφησαν εκατοντάδες αγνοούμενους, σύλησαν την πολιτιστική μας κληρονομιά και έσπειραν τη δυστυχία.

Σήμερα, ο όπου γης ελληνισμός οφείλει να γνωρίζει, να θυμάται και να μην ξεχνά, ότι η Τουρκία, απέναντι, όχι μόνο στον ελληνισμό, αλλά και απέναντι στους Αρμένιους και τώρα απέναντι στους Κούρδους, στους Σύριους και στους άλλους γειτονικούς της λαούς, ουδέποτε επέδειξε σεβασμό στις πανανθρώπινες αξίες, ουδέποτε σεβάστηκε τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ανθρώπινη ζωή, τον πολιτισμό, την ελευθερία, τη δημοκρατία, αλλά και τις διεθνείς συνθήκες που υπογράφει.

Δεν ξεχνούμε τη γενοκτονία των Αρμενίων, των Ποντίων και την παράνομη εισβολή στην Κύπρο!

Αρνούμαστε να αποδεχθούμε τις εγκληματικές ενέργειες της Τουρκίας, τους συνεχείς εκβιασμούς της , τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, του δικαίου της θάλασσας, την παρούσα τρίτη εισβολή στην Κυπριακή ΑΟΖ και τις στρατιωτικές απειλές και διεκδικήσεις της στην Κύπρο, το Αιγαίο και τη Θράκη.

Αντιστεκόμαστε στις απειλές της για επανάληψη της εισβολής του 1974, οι οποίες δεν πρόκειται να μας πτοήσουν, να μας καταβάλουν και να κάμψουν το ηθικό μας, ώστε να συρθούμε σε λύση , που θα εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας, τον πλήρη έλεγχο της Κύπρου και φυσικά τον αφανισμό του ελληνισμού της Κύπρου.

Διεκδικούμε μια Κύπρο ελεύθερη από τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής και τους εποίκους, χωρίς εγγυήτριες δυνάμεις και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, δηλαδή, επιδιώκουμε μια λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη, προσαρμοσμένη στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Καλή λευτεριά.

Αθήνα, 28-9-2019

  Γιώργος Συλλούρης

                                                                    Πρόεδρος Ο.Κ.Ο.Ε

Από το 1974 προς το 2021.

30/09/2019 1 Σχολιο

 

Created with GIMP

Η κατάληξη της αναδιανεμητικής οικονομικής πολιτικής από το 1974, που ακολούθησαν όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα και εφήρμοσαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις, κατέληξαν στην χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας υπό το βάρος των αδύνατο να εξυπηρετηθούν εξωτερικών δανείων.

Ένα πρώτο ποιοτικό στοιχείο που ανέδειξε η πολιτική κρίση της χρεοκοπημένης Ελλάδας ήταν οι δύο Πρωθυπουργοί που στράφηκαν εναντίον της πατρίδας τους και του λαού τους, ο πρώτος διδάξας και εισαγωγέας των μνημονίων Γ. Α. Παπανδρέου (ΓΑΠ) και το παρακολούθημά του Α. Τσίπρας (με δική του παγκόσμια «πρωτιά», να καταπατήσει δημοψήφισμα που ο ίδιος προκήρυξε και μοναδικός εν Ελλάδι πολιτικός με ευθύνη εκατόμβης θυμάτων). Το δεύτερο ποιοτικό στοιχείο που ανεδείχθη ήταν η συγκρότηση συγκυβερνήσεων από έως τότε εχθρικών μεταξύ τους πολιτικών κομμάτων. Αυτή η νέα πολιτική ποιότητα οδήγησε στην διακυβέρνηση για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία και την Αριστερά η οποία ήσκησε με πρωτοφανή υποτέλεια και αταλάντευτα την απόλυτα λακεδική πολιτική των μνημονιακών-πτωχευτικών-νεοαποικιακών δεσμεύσεων και των ΝΑΤΟϊκών επιταγών. Υπάγοντας την δημόσια περιουσία σε εκατονταετή ενεχυρίαση, παραδίδοντας την ιστορική ελληνικότητα της Μακεδονίας και καταρρίπτοντας την φύλαξη των εθνικών συνόρων.

Έτσι σφραγίστηκαν και ενταφιάστηκαν αξεπέραστα, πολιτικά και ιστορικά, τόσο το μετεμφυλιοπολεμικό μίσος όσο και ο διχασμός Δεξιάς-Αριστεράς καθόσον ταυτίστηκαν όλες οι διχαστικές παρατάξεις πολιτικά και δουλικά ολοσχερώς με την πολιτική των Ξένων Δυνάμεων, που από συστάσεώς του παρεμβαίνουν και κανοναρχούν το νεοελληνικό κράτος. Η Αριστερά απεδείχθη εμπράκτως ως μια αποτυχημένη, συμπλεγματική Δεξιά. Με αυτόν τον τρόπο έκλεισε πλήρως ο κύκλος της «Μεταπολίτευσης».

Η κληρονομία όμως που άφησε αυτή στη νεοελληνική κοινωνία είναι αβάσταχτη: κατεχόμενη βόρεια Κύπρος, παράδοση της ελληνικότητας της Μακεδονίας, ενδοτισμός στην τουρκική επιθετικότητα, ακατάσχετη εισβολή λαθρομεταναστών, οικονομική εξάρτηση και υποτέλεια, κομματική φαυλότης-διαπλοκή και απαξίωση της πολιτικής, το σημαντικότερο δε όλων μια αποσυντεθειμένη παραγωγική βάση που αφοπλίζει το κράτος και αποδομεί την κοινωνία. Και βέβαια όλα αυτά ενταγμένα και προσαρτημένα στο διεθνές περιβάλλον που σπαράσσεται και αναδιατάσσεται από την ιστορική παγκόσμια πολιτική σύγκρουση μεταξύ παρασιτικού και παραγωγικού, εθνικού και υπερεθνικού Κεφαλαίου.

Σήμερα, χωρίς διχαστικά αίτια πολιτικού μίσους και πάθους, ανανήψαντες από τα ιδεοληπτικά συμπλέγματα και θέσφατα, θα μπορούσαμε να εκκαθαρίσουμε όλη αυτή την συσσωρευμένη κόπρο, χρεών και απειλών; Θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο 2021 με όρους νέου ξεκινήματος, σωτηρίου και απελευθερωτικού, ανοικοδόμησης της παραγωγής και της πολιτικής; Ίσως. Εν προκειμένω πάντως, η προσπάθεια αυτή όχι μόνον αξίζει αλλά και «είναι όλα τα λεφτά».

Η αρχαία κληρονομιά που εμπεριέχει και περικλείει η ΑΟΖ μας όπως και η Ιστορία μας είναι ο πλούτος μας και το μέλλον μας. Έχουμε τις βάσεις και τα προσόντα, ιδίως τη νηφαλιότητα, ώστε να τα καταφέρουμε.

Νίκος Καραβαζάκης

 

««Συνεκμετάλλευση» ΑΟΖ Ελλάδας / Κύπρου με την Τουρκία .»

03/09/2019 1 Σχολιο

Φανούλα Αργυρού.

Πρόσφατα, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μάς κάλεσε «να μετατρέψουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο» και να μοιραστούμε την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες με την Τουρκία, μιας και εκείνη δεν έχει! (Το Βήμα 13/8/2019, αγγλική έκδοση).

Απάντηση στον Μίκη Θεοδωράκη, μεταξύ άλλων, έδωσε και ο πλέον αρμόδιος για θέματα ΑΟΖ καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης από τις ΗΠΑ, με άρθρο του στις 18/8/2019 «Ο Μίκης Θεοδωράκης, η ΑΟΖ και το μοίρασμα με την Τουρκία». www.infognomonpolitics.blogspot.com .

Σημειώνεται ότι ο κ. Θεοδωράκης είπε πως «η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια, όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου… Άλλωστε, ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας, με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δύο όχθες του Αιγαίου».

Τώρα, πού υπάρχει «λογική» και «αίσθημα δικαιοσύνης» στο θέμα αυτό είναι να τρελαίνεσαι! Το μέτωπο εναντίον της δεν το δημιουργήσαμε εμείς, αλλά η ίδια με ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΙΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Ο δρ Καρυώτης παρουσίασε και τον χάρτη αυτό σημειώνοντας το εξής:

«Η γαλάζια θάλασσα αυτού του χάρτη είναι η θάλασσα που ανήκει στην Τουρκία με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 1982).
H Τουρκία στη θάλασσα που της ανήκει δεν έχει ανακαλύψει υδρογονάνθρακες και γι’ αυτό απαιτεί από την Ελλάδα και την Κύπρο να μοιραστούν τον πλούτο τους μαζί της! Σήμερα, 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά κανένα από αυτά τα κράτη δεν ζητούν να μοιραστούν την ΑΟΖ γειτονικών κρατών… Το 1973 οι ηλίθιοι χουντικοί συνταγματάρχες, που κυβερνούσαν τότε την πατρίδα μας, διέδωσαν σε όλο τον κόσμο ότι η Ελλάδα θα γίνει μια πολύ πλούσια χώρα, διότι ανακαλύψαμε τεράστιες ποσότητες πετρελαίου στο βόρειο Αιγαίο. Μέχρι εκείνη την ημέρα, κύριε Θεοδωράκη, δεν υπήρχε καμία ένταση με την Τουρκία σε σχέση με το Αιγαίο Αρχιπέλαγος, που θεωρείτο ελληνική θάλασσα. Αλλά από εκείνη την ημέρα άρχισαν οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας και της αιγιαλίτιδας ζώνης μας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα…

Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Κύπρου πολέμησαν σθεναρά στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη δημιουργία του Συντάγματος των Θαλασσών και Ωκεανών, που αποτελούν το 71% της έκτασης του πλανήτη Γη. Βεβαίως δεν μπορούμε να αλλάξουμε ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε και τη γεωγραφία.

Οι Τούρκοι, από το 1922 θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε κι άλλο.

Είπατε: «Το μερίδιο των δύο πλευρών υποθέτω ότι πρέπει να είναι ανάλογο με τον πληθυσμό κάθε πλευράς». Αποστομωτική απάντηση σε αυτή τη θέση έχει δώσει, πολλά χρόνια πριν, ο Κύπριος πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης με πολύτιμη εμπειρία στο Δίκαιο της Θάλασσας: «O φυσικός πλούτος μιας χώρας ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας και αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο. Δεν εγείρεται θέμα να ανήκει σε «κοινότητες» μόνο στην Κύπρο.

Η ΑΟΖ ανήκει σε κράτη, με κυβέρνηση που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης, ως η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι ενήμερος για κανένα προηγούμενο άλλου κράτους, όπου οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας (τα χωρικά ύδατα, ή συνορεύουσα ζώνη, ή ΑΟΖ, ή ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα) ανήκουν σε εθνότητες ή κοινότητες ή μειονότητες…».

Εδώ ο δρ Καρυώτης κάλυψε εύστοχα την… πρόταση Θεοδωράκη για μοιρασιά με τους Τουρκοκύπριους, όπως απαιτούν Άγκυρα και Τ/κύπριοι. Μια θέση που ισοδυναμεί με υιοθέτηση της τουρκικής και τουρκοκυπριακής απαίτησης για συν-εκμετάλλευση, δηλαδή μεταξύ νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και του παράνομου κατοχικού καθεστώτος. Που μπορεί να θεωρηθεί και αναγνώριση;

Θεοδωράκης 1986: «Φταίμε κι εμείς. Να μην κάνουμε τις παρθένες»!

Αυτές οι δηλώσεις, όμως, μας παίρνουν πίσω στον χρόνο σε κάποιες άλλες παρόμοιες δηλώσεις του. Που παρόλη τη μεσολάβηση των τριάντα χρόνων τείνουν να μας κάνουν να διερωτηθούμε, μήπως ο άνθρωπος επέστρεψε στις… «ρίζες» του;

Στις 24 Οκτωβρίου 1986 η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αναδημοσίευσε συνέντευξη του Μ. Θεοδωράκη στο περιοδικό «ΕΝΑ» της Ελλάδας, με τίτλο: «Ο Θεοδωράκης ανάβει φωτιές με πρωτοφανείς δηλώσεις: ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ! – Φταίμε κι εμείς για τα στραβά στο Αιγαίο και στην Κύπρο – Να τα βρούμε με τους Τούρκους προτού πέσουμε στην παγίδα του πολέμου».

Τα είχε με τον Παπανδρέου και με όλους τους «αριστοκράτες αριστεριστές» που τον κατηγορούσαν ότι, πηγαίνοντας στην Τουρκία, προσέφερε άλλοθι στον Εβρέν, κατηγορούσε τον Καραμανλή του 1960 και κανάκευε τον Καραμανλή του 1974… ότι ο Εβρέν δεν ήταν Παπαδόπουλος… Μας ζητούσε να τα βρούμε με τους Τούρκους, να εγκαταλείψουμε την πολιτική της εχθρότητας και να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ… (Η συνέντευξη πάρθηκε από τον δημοσιογράφο του «ΕΝΑ» Α. Βελή).

Ήταν τότε που είχε επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη για μια «φιέστα», προκειμένου να πάρει τον χρυσό δίσκο για πέντε τραγούδια του που μεταφράστηκαν στα Τουρκικά και είχε πουλήσει κάπου 200.000 δίσκους. Και θυμάμαι είχα γράψει, ειρωνικά, ότι για τον κάθε δίσκο αναλογούσε ένας Έλληνας πρόσφυγας στην Κύπρο.

Παράλληλα, τότε, με την πρόκληση Θεοδωράκη να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ, ο τότε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, σε συνέντευξή του στην «Τσουμχουριέτ» 16/1/1986 δήλωνε ότι στόχος του ήταν η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΟΚ. Και αυτά είπε και στη Βρετανίδα Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ τον ίδιο καιρό. Και για το Κυπριακό ότι «η Ομοσπονδία εφαρμόζεται ντε φάκτο- ελκυστική ιδέα τα δύο κράτη».

Ο στρατηγός Κενάν Εβρέν

Το δε 1988, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Κενάν Εβρέν, «που δεν ήταν Παπαδόπουλος», απέρριπτε οποιαδήποτε αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης και το 1990 δήλωσε: «Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος». (Σημερινή, 12 Φεβρουαρίου 1990).

Στις νέες δηλώσεις του ο κ. Θεοδωράκης θυμάται τη συνάντησή του με τον τότε Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν πήγε στην Τουρκία για φιλία και συνεργασία και ότι ο Οζάλ τού είπε: «Όλα όσα λέγονται για επεκτατικές πολιτικές της Τουρκίας είναι μύθοι. Σήμερα οι αξίες των ανθρώπων δεν μετριούνται με γεωγραφικές περιοχές, αλλά μάλλον με κοινωνικές εξελίξεις».

Αλλά, τι άλλο από επεκτατικές πραγματικότητες και αρπαγή ξένης γης και περιουσιών (και όχι μύθων) είναι η τουρκική πολιτική έναντι Ελλάδας και Κύπρου που δεν άλλαξε έκτοτε; Εξ ου και το παράλληλο άρθρο του αντιστράτηγου ε.α. Φοίβου Κλόκκαρη «Η κακοδαιμονία έχει τη ρίζα της στον επεκτατισμό της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας». www.apopseis.com

Για την… ειρήνη, λοιπόν, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να δώσουν στην Τουρκία τη μισή τους ΑΟΖ, συν-εκμετάλλευση και συνεταιρισμό για να μην πάθει η «καημένη» ασφυξία, μιας και δεν έχει ΑΟΖ! «Ένοχη» η Ελλάδα που έχει νησιά! Και ούτε λέξη για αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από την κατεχόμενη Κύπρο, των εποίκων και την επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων στις κλεμμένες περιουσίες τους. Αντιθέτως…

Πιο καθαρά, ο κ. Θεοδωράκης καλεί την Ελλάδα «να αποκηρύξει μονομερώς τα δικαιώματά της που εκπορεύονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συμφωνία των Παρισίων και να παραχωρήσει μονομερώς τα δικαιώματα που έχουμε κερδίσει από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δηλαδή, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να γίνει κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Κανείς δεν τόλμησε να εκχωρήσει τόσο απρόκλητα και εν καιρώ ειρήνης τα εθνικά δίκαια! Τώρα, όμως, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση του Αιγαίου μαζί με την Τουρκία, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμφωνιών και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και μάλιστα οικειοθελώς και μονομερώς!» Σημειώνεται, συν-εκμετάλλευση είναι και η παρότρυνση από Βρετανία και ΗΠΑ.

https://simerini.sigmalive.com/article/2019/8/27/sunekmetalleuse-aoz-elladas-kuprou-me-ten-tourkia/

Αρέσει σε %d bloggers: