Αρχείο

Archive for the ‘Εθνικά’ Category

«Αν χρειαστεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε!»

21/09/2017 Σχολιάστε

Του Σ. Παπαθεμελή

Άριστη και εμπρέπουσα η προειδοποίηση του Αρχηγού του ΓΕΝ από το Νεώριο των Χανίων με αποδέκτες και τους εντός (εφησυχάζοντες) και τους απέναντι (προκαλούντες): «αν χρειασθεί θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε»!

Η προσλαλιά του ναυάρχου θυμίζει εκείνην του Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν ξεπροβόδιζε τα Ελληνόπουλα στον πόλεμο κατά της Τουρκίας στις 5/18 Οκτωβρίου 1912 στον Ναύσταθμο του Φαλήρου. Είχε πει μεταξύ άλλων  ο γενναίος πολιτικός:

«Η πατρίς άξιοί από υμάς, όχι απλώς να αποθάνετε υπέρ αυτής. Αυτό θα είναι το ολιγώτερον. Αξιοί να νικήσετε»!(Σπ. Μαρκεζίνης, Πολιτική ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος Γ’, σ.190) όπου ονομάζει την προσφώνηση εκείνη του Πρωθυπουργού «ένα από τα ευτυχέστερα κείμενα του Ελευθερίου Βενιζέλου»).

Σημαίνον πρόσωπο της τέχνης η πιανίστα, Κα Ντόρα Μπακοπούλου αρθρώνει λόγον αληθείας: «Φοβάμαι ότι ως έθνος κινδυνεύουμε να χάσουμε την οντότητά μας(…). Βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση (…). Θέλω όμως να είμαι πιο αισιόδοξη, πιστεύω ότι είναι μια φάση. Δεν μπορεί ο κόσμος να μετατοπιστεί από το θείο στο χρήμα(…). Πρέπει οι νέοι να έχουν στον νού τους και την πατρίδα(…). Ας μη φοβόμαστε τη λέξη πατριωτισμός, κρίμα να αφήσουμε να την οικειοποιηθούν η χούντα και η “Χρυσή Αυγή”(Βήμα 23/7/17).

Κοινωνίες που υιοθέτησαν τον «θάνατο» του Θεού, οι δυτικές κοινωνίες μαστίζονται από το διαρκώς διογκούμενο έγκλημα Χωρίς Θεό, έλεγε ο Ντοσκογιέφσκι, όλα επιτρέπονται. Κουλτούρα ατιμωρησίας την ονομάζουν οι ειδικοί. Αυτή η κουλτούρα ανέβασε 10% τα εγκλήματα τον περασμένο χρόνο στην Βρετανία. Εκείνα  με μαχαίρι αυξήθηκαν 20%, σημειώνουν οι Times του Λονδίνου (21/7/2017), και εκείνα με χρήση όπλων ακόμη περισσότερο. Συνολικά, σημειώθηκαν 175.000 «εγκλήματα εναντίον προσώπων», περίπου 18% περισσότερα από το 2015.

Δυστυχώς οι πολλοί σήμερα δυσκολεύονται να συνειδητοποιήσουν την επισήμανση του Βίκτωρος Ουγκώ πως η ανθρώπινη ψυχή έχει περισσότερο ανάγκη του ιδανικού παρά του πραγματικού. Γιατί; Διότι «με το πραγματικό ζει κανείς, με το ιδανικό υπάρχει». Θέλετε να δούμε τη διαφορά, ρωτάει ο σοφός συγγραφέας και απαντά: «Τα ζώα ζουν, οι άνθρωποι υπάρχουν»!

Η πολιτική έχει περάσει πια στην εποχή της μετριοκρατίας και στους «συνασπισμούς των μετρίων». Οι μέτριοι δεν ανεβαίνουν περπατώντας, ή τρέχοντας, αλλά, έρποντας. Η πνευματική τιμιότητα  κατάντησε είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. Πλεονάζει, ξεχειλίζει η δοκησισοφία και η αυθάδεια.

Οι δανειστές θέλουν, εντόκως ασφαλώς, τα λεφτά τους. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις δεν ψάχτηκαν ποτέ να αναζητήσουν πέραν της πεπατημένης, εύκολης αλλά εξοντωτικής φορολόγησης παντός ακινήτου (και μηδέν αποδίδοντας)  και παντός κινούμενου προσώπου και πράγματος, λύση στο δράμα του αδίκως φορολογουμένου. Φτοχωποίησαν τους μεσαίους, εξαθλίωσαν τους φτωχούς. Αίσχιστο παράδειγμα του φορομπήχτικου παλιμβαρβαρισμού: Μικρομεσαίος για εισόδημα 2015 των 66.181,25 € φορολογείται το 2016 με 29.060,39 € = 43,91% των κερδών του. Για το 2017 το ίδιο άτομο με χαμηλότερο εισόδημα 60.996,41 € καλείται να πληρώσει 47.468 € = 77,82%(πηγή: Μ. Κουρής, ΠΑΡΟΝ,30/7/17).

Ποιο οφείλει να είναι το ζητούμενο από την Κυβέρνηση; Να φορολογήσει τον παραγόμενο πλούτο. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα κ. Τσίπρα!

«Στην Κύπρο, την αέρινη / Τη Μακαρία τη γη», για να θυμηθούμε τον Κωστή Παλαμά, «Στ’ ωραίο πολύπαθο κορμί , η αγνή ψυχή δεν έσβησε και ζει, και ζει, και ζει!».

Αθάνατη ελληνική ποίηση της Λεβεντιάς και της Ελευθερίας!

«Τη Ρωμιοσύνη μην τη κλαις – εκεί που πάει να σκύψει / με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο / Νάτη πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει / και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»(Γιάννης Ρίτσος).

Οι αδελφοί μας Κύπριοι, σ’ αντίθεση με τους Ελλαδίτες «την αγαθήν μερίδα εξελέξαντο». Τόλμησαν, ανεκήρυξαν την ΑΟΖ, (ν’ αγιάσουν τα κοκκαλάκια του Τάσσου), προχώρησαν στις ενδεδειγμένες στρατηγικές συμμαχίες όπου έσυραν ευτυχώς και μας. Οριοθέτησαν, ανέθεσαν, συμμάχησαν. Δρουν, ξεκινούν την εκμετάλλευση. Ας γαυγίζει ο τούρκος.

Νετανιάχου και Αλ Σίσι προειδοποίησαν αυστηρά Ελλάδα και Κύπρο να μην βάλουν την Τουρκία από το παράθυρο, στο παιχνίδι της ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο μας ενημερώνει ο συνήθως καλά πληροφορημένος Μ. Ιγνατίου (Πρώτο Θέμα, 30/7/17)

Οι τουρκοισραηλινές σχέσεις είναι στο ναδίρ εξ αιτίας της επιλογής από Νετανιάχου του East Med αντί του άλλου μέσω Τουρκίας. Ισραήλ, και Αίγυπτος αποστρέφονται, ευελπιστούμε αμετακλήτως, τον Ερντογάν για τους τυχοδιωκτισμούς του. Φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν.

Η Αίγυπτος βρίσκεται «πολύ κοντά στην οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων με την Ελλάδα» μας είπε προχθές ο Αιγύπτιος αρμόδιος υπουργός.

Να ‘ναι ευλογημένο!

http://www.antibaro.gr/article/17403

Advertisements
Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Θύματα, πρόσφυγες, διασωθέντες, ορφανά, βιασμένες της Γενοκτονίας……..»

29/08/2017 1 Σχολιο

 

 Θ. Μαλκίδης
Η αριθμητική της Γενοκτονίας : Θύματα, βιασμένες, ορφανά, πρόσφυγες, διασωθέντες….
Ο πρόξενος των ΗΠΑ στην Σμύρνη Τζωρτζ Χόρτον, καταγράφοντας την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, τονίζει, μεταξύ των άλλων, πως «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με την θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη την μανία του ανθρώπινου πάθους». Με την δημιουργία του κινήματος των Νεοτούρκων και στην συνέχεια των Κεμαλικών, εμφανίσθηκε και εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία. Με την κατάκτηση της εξουσίας, εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανισθούν οι αυτόχθονες πληθυσμοί. Οι Έλληνες, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, ήταν οι κεντρικοί στόχοι.
 
Το ζήτημα του αριθμού των Ελλήνων που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος αποτελεί μείζον πρόβλημα για πολλούς ερευνητές, ενώ αμφισβητείται από πολλούς τουρκικούς μηχανισμούς διαστρέβλωσης της αλήθειας και από συνεργαζόμενους με αυτούς ξένους.
Τα στοιχεία τα οποία διαθέτουμε είναι η απογραφή που πραγματοποίησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο την περίοδο 1910-1912 σε συνεργασία με τα ελληνικά προξενεία και η απογραφή του οθωμανικού κράτους το 1914, η οποία όμως παρουσιάζει πολλές ελλείψεις, λόγω της καταγραφής αρκετές φορές μόνον των ανδρών που μιλούσαν ελληνικά, την απουσία πολλές φορές των γυναικών και παιδιών, των Ελλήνων που μιλούσαν τουρκικά, των μουσουλμάνων που μιλούσαν ελληνικά και των κρυπτοχριστιανών.
Επίσης, η υποχρέωση καταβολής στρατιωτικού φόρου σε επίπεδο κοινότητας, ωθούσε τους χριστιανούς να δηλώνουν μικρότερο πληθυσμό, η καταγραφή όλων των μουσουλμάνων ως Τούρκων, όπως και η υπερβολή των στατιστικών των μουσουλμάνων και η μείωση των χριστιανών είναι μερικά από τα προβλήματα που εμφανίζει η οθωμανική απογραφή. Τα στοιχεία βεβαίως του Οικουμενικού Πατριαρχείου απέχουν της πραγματικής κατάστασης, αφού ο Αλ. Αλεξανδρής επισημαίνει το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων δεν δεχόταν να απογραφεί λόγω του φόβου μήπως τα δεδομένα φτάσουν στον οθωμανικό κρατικό μηχανισμό.  
 
Αυτό διαπιστώνεται από το γεγονός ότι έχουμε αποκλίσεις σε ό,τι έχει σχέση με τον ελληνικό πληθυσμό που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος.
Η Οθωμανική απογραφή του 1914 καταγράφει 1.565.781 Έλληνες , ενώ  η απογραφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου  2.068.4028.
Ο McCarhty δίνει 1.711.718, οD. Dakin δίνει 2.100.000 Έλληνες, κατανεμημένους σε 300.000 στην ανατολική Θράκη και σε 1.800.000 στη Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία).
Μετά τη Γενοκτονία και την εκδίωξη των Ελλήνων, το 1928 απογράφηκαν στην Ελλάδα 1.221.849 πρόσφυγες. Ο αριθμός αυτός όμως δεν παρουσιάζει το πραγματικό μέγεθος των προσφύγων, αφού δεν λαμβάνει υπ’όψιν τους θανάτους στο διάστημα 1922-1928 (περίπου 75.000) και τους 66.000 πρόσφυγες που έγιναν ξανά πρόσφυγες στην Δυτική Ευρώπη, ΗΠΑ, Αίγυπτο, όπως και τους Έλληνες που κατέφυγαν στην Σοβιετική Ένωση. 
Το σύνολο των ελληνικών απωλειών- χωρίς τις δολοφονίες των Ελλήνων της ανατολικής Θράκης- σύμφωνα με την απογραφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν 829.345 και σίγουρα αγγίζουν και υπερβαίνουν το 1.000.000.
Όταν ολοκληρωνόταν η γενοκτονία των Αρμενίων, άρχιζε η διαδικασία εξολόθρευσης των Ελλήνων με τα ίδια μέσα: μαζική βία, συλλήψεις γυναικών και παιδιών, βίαιοι εξισλαμισμοί, πορείες θανάτου, βιασμοί, μαζικές δολοφονίες, διώξεις, εκτοπίσεις, εγκλήματα που επιβεβαιώνονται και από μαρτυρίες πολλών ξένων, ακόμη και συμμάχων των Νεότουρκων και του Μουσταφά Κεμάλ.
Σχεδόν 1.000.000 Έλληνες από έναν πληθυσμό πάνω από 2.700.000 εξαφανίσθηκαν, εξόντωση η οποία αποτελεί γενοκτονία, σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή της γενοκτονίας, παράγραφοι α, β, γ, δ και ε) και στην ουσία της έννοιας της γενοκτονίας. Άγνωστος αριθμός γυναικών βιάσθηκαν, πάνω από 100.000 ορφανά έμειναν για πάντα χωρίς γονείς και οικογένεια. Μία Γενοκτονία που δε σταμάτησε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με την άρνηση και την υπονόμευση……

«Τυχόν τουρκική λύση του Κυπριακού σημαίνει  κερκόπορτα από την οποία ο ισλαμοφασισμός θα κατακλύσει την υπόλοιπη Ευρώπη.»

29/08/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Νέα συνάντηση είχαν στις 2 Μαΐου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με τον ηγέτη της τ/κ κοινότητας Μουσταφά Ακιντζί στο παλιό αεροδρόμιο Λευκωσίας. ΚΥΠΕ/ ΓΤΠ/Χ.ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Του Χρήστου Ψιλογένη

Γίνεται συνεχώς λόγος για την ανάγκη μιας νέας στρατηγικής, την οποία υποστηρίζουν τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, με την Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ, να εμμένουν στην ακολουθούμενη πορεία.

Ας αναλύσουμε λοιπόν τις δύο απόψεις, ξεκινώντας από την ακολουθούμενη στρατηγική.

Η στρατηγική αυτή έδινε προτεραιότητα στις διακοινοτικές διαφορές μεταξύ Ε/κ- Τ/κ, παρακάμπτοντας την τουρκική κατοχή και το προσφυγικό, που ήταν και παραμένουν η πεμπτουσία του Κυπριακού. Έτσι όμως, όχι μόνο στερήσαμε από τον εαυτό μας τη δυνατότητα οποιασδήποτε πίεσης για άρση των κύριων εμποδίων της λύσης, αλλά διαπραγματευόμενοι υπό την ασφυκτική πίεση της κατοχής και τη συνεχή ροή εποίκων, οδηγηθήκαμε φυσιολογικά σε μη βιώσιμη λύση. 

Λανθασμένη όμως ήταν και η τακτική μας. Διότι ενώ υπό κανονικές συνθήκες η διαπραγμάτευση είναι διαδικασία πάρε- δώσε, η πλευρά μας έδινε διαρκώς, χωρίς να απαιτεί άμεσα αντίστοιχα ανταλλάγματα. Αρκούνταν σε απλές υποσχέσεις, που ουδέποτε τηρήθηκαν.

Με τη διαδικασία αυτή όμως, ατόνησε και η υποστήριξη αρκετών φιλικών χωρών, αφού οι διακοινοτικές διαφορές είναι σύνηθες δευτερεύον πρόβλημα, που απασχολεί πολλά κράτη. Αντίθετα, η πολιτική μας διευκόλυνε τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα και τον ΟΗΕ να προωθήσουν διχοτομικά σχέδια λύσης, με αποκορύφωμα το σχέδιο Ανάν.

Η πλήρης αποτυχία της πολιτικής μας επιβεβαιώθηκε στο Κραν Μοντανά. Εκεί, έχοντας δώσει σχεδόν τα πάντα, αναμέναμε στοιχειώδη ανταπόκριση, που θα επέτρεπε μια βιώσιμη λύση, για να εισπράξουμε, ενώπιον του ΓΓ του ΟΗΕ, ότι «οι διαπραγματεύσεις τελείωσαν, καιρός να ξυπνήσουμε»! Και ακριβώς εδώ προβάλλει ένα βασικό ερώτημα: Τυχόν αλλαγή στρατηγικής, θα είναι χωρίς συνέπειες; Σαφώς και όχι. Απλώς οι συνέπειες από τυχόν λύση με βάση τα όσα ασύνετα παραχωρήσαμε και ασυλλόγιστα συζητάμε, θα είναι πολύ χειρότερες.

Πρόκειται για την εκ περιτροπής προεδρία, τα πολλαπλά βέτο, την καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/κ εκτοπισμένων, την παραμονή όλων των εποίκων, τις 4 ελευθερίες που η Άγκυρα διεκδικεί για τα 80 εκατομμύρια των υπηκόων της και τη συνέχιση των επεμβατικών της δικαιωμάτων με παρουσία κατοχικού στρατού στο διηνεκές. Χωρίς βεβαίως να ξεχνάμε το κόστος της επιδιωκόμενης λύσης, που μαζί με το δημόσιο χρέος της Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους, αποκλείει εντελώς την οικονομική βιωσιμότητα της λύσης.

Στην πραγματικότητα δηλαδή, οι Ε/κ καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ μιας μακροχρόνιας κατοχής, από την οποία έστω και με δυσκολίες επιβιώνουμε και μίας λύσης που με βάση τα συμφωνηθέντα και τα συζητούμενα, ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία, που καταργεί το νόμιμο κράτος, νομιμοποιεί το κατοχικό καθεστώς και υποθηκεύει τον Ελληνισμό της Κύπρου. Είναι λύση σκόπιμα μη βιώσιμη, που με την άμεση κατάρρευσή της, οι δύο κοινότητες ξεκινώντας από τις συνιστώσες πολιτείες, θα αναζητήσουν διεθνή αναγνώριση.

Οπότε το πιθανότερο είναι να αναγνωριστούν δύο κράτη στην Κύπρο, με κίνδυνο μάλιστα η Τουρκία να διατηρήσει τα επεμβατικά της δικαιώματα στο ελληνοκυπριακό, αφού για μας η επιστροφή στην Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι η λογικότερη επιλογή.

Αναπόφευκτη λοιπόν η αλλαγή πορείας και η χάραξη νέας στρατηγικής, που θα πρέπει να βασίζεται στις εξής προϋποθέσεις: Τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη λειτουργικότητα της λύσης.

Την επίτευξη των ανωτέρω προϋποθέσεων μπορούμε να επιδιώξουμε αναβαθμίζοντας το Κυπριακό και τις τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδος σε πανευρωπαϊκά προβλήματα. Ενόψει μάλιστα και της αγοράς των S-400 από την Τουρκία, πρέπει να επιδιώξουμε όχι μόνο την ενίσχυση της άμυνάς μας, αλλά και την αμυντική κάλυψη των δύο χωρών από την ΕΕ. (ενέργεια έναντι ασφάλειας).

Γιατί τυχόν τουρκική λύση του Κυπριακού, δεν σημαίνει μόνο ισλαμοποίηση της ευρωπαϊκής Κύπρου, αλλά και μία κερκόπορτα από την οποία ο ισλαμοφασισμός θα κατακλύσει πλέον νόμιμα την υπόλοιπη Ευρώπη! Τέλος, επειδή η συνθήκη εγγύησης είναι το κύριο εμπόδιο της λύσης, πρέπει να αντιμετωπισθεί, κατά προτεραιότητα, με προσφυγή στον ΟΗΕ, το αρμόδιο τμήμα του οποίου απέκλεισε τη χρήση βίας (γνωμάτευση Kelsen).

Στην ανάγκη να ζητηθεί γνωμάτευση του Διεθνούς Δικαστηρίου. Γιατί αν μεν ισχύει ακόμα, η Τουρκία οφείλει να αποκαταστήσει τη συνταγματική τάξη, μοναδικό σκοπό της συμφωνίας, που με παράνομη βία παραβίασε, ανακαλώντας και τα κατοχικά της στρατεύματα. Αν δεν ισχύει πλέον, τότε είναι ένοχη εισβολής -κατοχής, που πρέπει να τερματίσει άμεσα. Και στις δύο περιπτώσεις όμως, οι Αγγλοαμερικανοί οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αντί να μας δίνουν συμβουλές για νομιμοποίηση της κατοχής.

Γιατί όταν θέλουν, και γνωρίζουν και μπορούν, όπως η ιστορική πείρα απέδειξε. Επομένως, αν η κυβέρνηση και τα συνοδοιπόρα κόμματα έχουν ακόμα αμφιβολίες για την ανάγκη νέας στρατηγικής, ας απευθύνουν σε ξένους ειδικούς το απλό αλλά θεμελιώδες ερώτημα:

Είναι βιώσιμη μία λύση, που θα είναι ναρκοθετημένη, όχι μόνο με τις ανωτέρω δουλείες (δεσμεύσεις) που ασύνετα αποδέχθηκαν, αλλά και τις νέες τουρκικές αξιώσεις που απερίσκεπτα συζητούν; Ή μήπως με αυτήν οδηγούμαστε σε χειρότερη και μη αναστρέψιμη κατάσταση ;

https://www.apopseis.com/tychon-tourkiki-lysi-tou-kypriakou-simeni-kerkoporta-apo-tin-opia-o-islamofasismos-tha-kataklysi-tin-ypolipi-evropi/

«Ανάγκη επανατοποθέτησης του Κυπριακού: Μια μοναδική ευκαιρία λόγω των γεωπολιτικών αλλαγών στη ΝΑ Μεσόγειο.»

23/08/2017 1 Σχολιο

FILE PHOTO. Στιγμιότυπο από τη δεξίωση που παρέθεσε στις 3 Αυγούστου 2017 ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα/ ΓΤΠ/ Σταύρος Ιωαννίδης

Του Άθου Κοιρανίδη  

Ο εντοπισμός τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου την τελευταία 10ετία έχει προκαλέσει σεισμικές ανακατατάξεις στα γεωπολιτικά δεδομένα της περιοχής. Ο στρατηγικός στόχος της ΕΕ να απεξαρτηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία φάνηκε ξαφνικά πιο εφικτός, αφού το μέγεθος των κοιτασμάτων στις ΑΟΖ των Ισραήλ, Αιγύπτου και Κύπρου μπορούν να καλύψουν μεγάλο μέρος των αναγκών της ΕΕ στο προβλεπτό μέλλον.

Η ισλαμοποίηση της Τουρκίας με την επικράτηση του νέο-σουλτάνου Ερντογάν, η εμπλοκή της στη δημιουργία και συντήρηση του Ισλαμικού Κράτους και η αναγέννηση του οθωμανικού ιμπεριαλιστικού πνεύματος έχει προκαλέσει την αντίδραση των μεγάλων αλλά και των περιφερειακών δυνάμεων ενώ το φλερτάρισμά της με τη Ρωσία έχει ραγίσει το γυαλί της σχέσης της με τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ που έχουν παύσει πλέον να την θεωρούν ως τον έμπιστο χωροφύλακα της περιοχής και πρότυπο εκδημοκρατικοποιημένου μωαμεθανικού κράτους. 

Η αποτελεσματική δράση των Κούρδων στην αντιμετώπιση του Ισλαμικού Κράτους, η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού τους σε σχέση με τους Τούρκους, η ανάγκη διοχέτευσης των μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων του Ιράκ και του Αζερμπαϊτζάν στην ΕΕ καθώς και ο επιβαλλόμενος διαμοιρασμός της Συρίας για εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων, έχουν τροχοδρομήσει την δημιουργία Κουρδικού κράτους το οποίο θα εκτείνεται από το βόρειο Ιράκ μέχρι τα βόρειοανατολικά παράλια της Συρίας ώστε να παρέχει έξοδο των υδρογονανθράκων της περιοχής στην Ανατολική Μεσόγειο και διοχέτευσή τους στην Ευρώπη μέσω του αγωγού EastMed.

Η δημιουργία κουρδικού κράτους θα επιφέρει αυτόματα την διχοτόμηση της Τουρκίας των 80 εκατ. κατοίκων και των 784.000 τ.χλμ. και πιθανόν να προκαλέσει περαιτέρω εσωτερικούς κλυδωνισμούς οι οποίοι θα την αποδυναμώσουν γεωπολιτικά ακόμη περισσότερο. Το ευρωπαϊκό μέρος της Τουρκίας και τα δυτικά της παράλια που αποτελούν την ατμομηχανή της τουρκικής οικονομίας πιθανόν να εξασκήσουν φυγόκεντρες δυνάμεις στον κορμό του Τουρκικού κράτους και αποσχιστικές ενέργειες από το ισλαμοποιημένο μέρος της κεντρικής και ανατολικής Τουρκίας.

Η ενεργειακή ασφάλεια της ΝΑ Μεσογείου προϋποθέτει την πολιτική σταθερότητα των χωρών της περιοχής, ιδιαίτερα αυτών από τις οποίες θα διέρχεται ο αγωγός EastMed αλλά πρωτίστως της Κύπρου η οποία με το σχέδιο αυτό ανάγεται σε ενεργειακό κόμβο. Η Κύπρος δεν μπορεί να τελεί υπό την κηδεμονία ή επιτήρηση της ασταθούς νέο-οθωμανικής Τουρκίας και να χρησιμοποιείται για εξυπηρέτηση των συμφερόντων της. Το συμφέρον της διεθνούς κοινότητας, ιδιαίτερα της ΕΕ αλλά και των ΗΠΑ, επιτάσσει όπως η Κύπρος αναχθεί σε ένα ανεξάρτητο ευρωπαϊκό κράτος το οποίο λόγω του μικρού του μεγέθους να μπορεί να ελέγχεται εύκολα από τον διεθνή παράγοντα και να διασφαλίζει την ομαλή συνεχή ροή των υδρογονανθράκων και τροφοδότηση της ΕΕ.

Η εμπειρία των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, ιδιαίτερα όμως των τελευταίων δέκα ετών, έχει καταδείξει ότι το όραμα της Τουρκίας σχετικά με την Κύπρο είναι ο πολιτικός έλεγχος ολόκληρου του νησιού μέσω είτε του τουρκοκυπριακού συνιστώντος ομόσπονδου κρατιδίου είτε της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Τα πιο πάνω δεδομένα προσφέρουν πρόσφορο έδαφος για διεκδίκηση της συνέχισης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ενιαίο ευρωπαϊκό κράτος και την αποχώρηση και απεμπλοκή της Τουρκίας από τα πεπραγμένα του νησιού. Η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας επιβάλλεται όπως υιοθετήσει άμεσα αυτό το νέο όραμα, εγκαταλείψει το ουτοπικό όραμα της μετεξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας σε Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία και εκπονήσει στρατηγικό σχέδιο για υλοποίησή του. Η επεξηγηματική αφήγηση του νέου οράματος στη διεθνή κοινότητα σε συνδυασμό με τη διεκδικητική τακτική θα απεγκλωβίσουν την Κυπριακή Δημοκρατία από την καλοστημένη παγίδα των Βρετανών και των Τούρκων και θα επιφέρουν σταδιακά την πολυπόθητη ελευθερία και οριστική δίκαιη και βιώσιμη λύση του κυπριακού προβλήματος.

https://www.apopseis.com/anagki-epanatopothetisis-tou-kypriakou-mia-monadiki-efkeria-logo-ton-geopolitikon-allagon-sti-na-mesogio/

«Η Τουρκία υψώνει τείχη για να προλάβει αλλαγές συνόρων και ανατροπές: Μία είδηση που πέρασε στα ψιλά!»

20/08/2017 Σχολιάστε

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Γιωργου Σκαφιδα

Η είδηση πέρασε στα ψιλά εν μέσω θερινής ραστώνης αλλά έχει τη σημασία της.  Η Τουρκία ξεκίνησε μόλις πριν λίγες ημέρες να υψώνει ένα «τείχος ασφαλείας» μήκους 144 χλμ. στα σύνορά της με το Ιράν. Το έργο έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η κρατική Διεύθυνση Οικιστικής Ανάπτυξης της Τουρκίας (TOKİ) έπειτα από σχετική εντολή-ανάθεση του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, με την πρώτη φάση της ανέγερσης να αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί ως τον ερχόμενο Οκτώβριο. Μέχρι εδώ όλα (ειδησεογραφικώς) ασήμαντα… ή μήπως όχι;

Βλέπετε… η Τουρκία έχει ήδη υψώσει άλλο ένα τείχος μήκους σχεδόν 700 χλμ. στα σύνορά της με τη Συρία, και πλέον ετοιμάζει ακόμη δύο: ένα μήκους 144 χλμ. στα σύνορά της με το Ιράν όπως προαναφέραμε, και άλλο ένα μήκους σχεδόν 90 χλμ. στα σύνορά της με το Ιράκ. Το τείχος, μάλιστα, στη μεθόριο Τουρκίας-Συρίας συνεχίζει να επεκτείνεται, με στόχο όταν ολοκληρωθεί κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον να καλύπτει μια έκταση συνολικά 828 χλμ., σχεδόν το σύνολο δηλαδή της τουρκοσυριακής συνοριογραμμής. 

Τσιμεντένιοι «ογκόλιθοι» ύψους μεγαλύτερου των τριών μέτρων και πλάτους δύο, με πάχος 11 εκατοστά και βάρος 7 τόνους έκαστος, παρατάσσονται ο ένας δίπλα στον άλλο, προτού «διανθιστούν» με συρματοπλέγματα και εκατοντάδες υπερσύγχρονα «οπλισμένα» παρατηρητήρια.  Την κατασκευή έχει αναλάβει και εκεί η κρατική τουρκική TOKİ.

Στο ίδιο μοτίβο, οι Τούρκοι ετοιμάζονται (από τον Οκτώβριο του 2017 και μετά) να αρχίσουν να υψώνουν κι άλλο ένα, τρίτο τείχος μήκους σχεδόν 90 χλμ. στα σύνορά τους με το Ιράκ. Κι όλα αυτά με στόχο να κρατήσουν μακριά τους όποιους εξωτερικούς «εχθρούς της πατρίδας», είτε αυτοί ονομάζονται κακοί τζιχαντιστές (γιατί ως γνωστόν στο μυαλό της τουρκικής ηγεσίας υπήρξαν και καλοί τζιχαντιστές), είτε Κούρδοι αντάρτες, είτε οικονομικοί μετανάστες, είτε (ας μην κοροϊδευόμαστε και) πρόσφυγες. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά γίνονται σε μια περίοδο κατά την οποία αμφισβητείται έντονα το καθεστώς των συνόρων στη Μέση Ανατολή, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά τη μυστική συμφωνία Σάικς-Πικό.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι Κούρδοι της Συρίας ενισχύονται (με τις ευλογίες Αμερικανών και Ισραηλινών) δίνοντας τροφή σε σενάρια για δημιουργία Κουρδικού Κράτους. Ενώ παράλληλα η Συρία φλερτάρει με την ομοσπονδοποίηση (σενάριο που τρομάζει την Άγκυρα περισσότερο ακόμη κι από τον ίδιο τον Άσαντ), και οι Κούρδοι του ούτως ή άλλως ημιαυτόνομου βορείου Ιράκ προχωρούν σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία τους στις 25 Σεπτεμβρίου (με τους Τουρκμένους του Ιράκ και την Άγκυρα να αντιδρούν έντονα).

Μέσα σε όλα αυτά, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έρχεται να παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο τεχνικό χαρακτηριστικό: το γεγονός ότι τα τείχη που κατασκευάζει η Τουρκία στα σύνορά της είναι… κινητά. Οι γιγαντιαίες τσιμεντένιες πλάκες είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να μπορούν να μετακινηθούν… ανάλογα με την περίσταση, δημιουργώντας ένα νέο τεχνητό σύνορο κάπου αλλού, λίγα μέτρα παραπέρα ή σε κάποιο άλλο γεωπολιτικά κομβικό σημείο.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ ήταν σαφής. Μιλώντας προ ημερών (11 Αυγούστου) σε δημοσιογράφους στην Άγκυρα, διακήρυξε ότι η Τουρκία «δεν πρόκειται να ανεχτεί τις προσπάθειες που γίνονται για τη δημιουργία ενός νέου τεχνητού κράτους (σ.σ. Κουρδικού) κοντά στα σύνορά της με τη Συρία και το Ιράκ». Σε αυτό το σημείο, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το μοντέλο μιας «νέας Μέσης Ανατολής» τα σύνορα της οποίας θα έχουν αλλάξει για να «χωρέσουν» και ένα ανεξάρτητο Κουρδικό Κράτος συζητιέται ανοιχτά από τους Αμερικανούς ήδη από το 2006 προκαλώντας αντιδράσεις στην τουρκική πλευρά (με αφορμή εκείνον τον αμφιλεγόμενο χάρτη που είχε δημοσιεύσει στην Επιθεώρηση των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων AFJ τον Ιούνιο του 2006 ο απόστρατος συνταγματάρχης Ράλφ Πίτερς).

Πίσω στο παρόν, κατά υποκριτικό τρόπο, ακριβώς την ίδια ώρα που γίνονται όλα αυτά, ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ομέρ Τσελίκ βγαίνει ανοιχτά (στις 10 Αυγούστου) και κατηγορεί τους Ευρωπαίους επειδή εκείνοι χτίζουν «απάνθρωπα» τείχη στα σύνορά τους. «Υπάρχουν ακόμη χώρες που κλείνουν τα σύνορά τους με συρμάτινους φράκτες και ένοπλες δυνάμεις. Που γυρνούν την πλάτη τους σε ανθρώπους που τρέχουν να ξεφύγουν από το θάνατο. Η Ευρώπη δεν θα έπρεπε να χτίζει τείχη αλλά γέφυρες», διακήρυξε ο Ομέρ Τσελίκ υποστηρίζοντας μάλιστα ότι «η Τουρκία είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που πραγματικά αγκαλιάζει εκείνους που τρέχουν να γλιτώσουν από τον θάνατο».

Στην πραγματικότητα ωστόσο, και σε αντίθεση με τα λεγόμενα του Τούρκου υπουργού, ούτε η Άγκυρα ρίχνει γέφυρες. Αντιθέτως, θωρακίζει τα ανατολικά της σύνορα με όχι ένα αλλά τρία απροσπέλαστα τσιμεντένια τείχη το συνολικό μήκος των οποίων πρόκειται να ξεπεράσει τα 1.000 χλμ. Η Άγκυρα, ωστόσο, δεν είναι η μόνη. Κάθε άλλο μάλιστα. Είναι απλώς άλλο ένα από τα πολλά κράτη που περιχαρακώνονται μέσα στην κινούμενη (και γεωπολιτικά πυρωμένη) άμμο της Μέσης Ανατολής. Το Ισραήλ έχει κάνει το ίδιο (στη Δυτική Όχθη) και συνεχίζει (στα σύνορά του με την Αίγυπτο και την Ιορδανία, στα υψώματα του Γκολάν κ.α.).

Το Κουβέιτ επίσης (στα σύνορά του με το Ιράκ), όπως άλλωστε και η Σαουδική Αραβία (υψώνοντας ένα τείχος-φράκτη στα σύνορά της με την Υεμένη, ενώ σχεδιάζει να κάνει κάτι ανάλογο και στα σύνορά της με το Ιράκ). Διόλου τυχαία, είναι η Υεμένη, η Συρία και το Ιράκ που αποτελούν σήμερα τις μεγαλύτερες εστίες έντασης στην πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ωστόσο η τάση είναι ευρύτερη. Το 2016 υπήρχαν συνολικά στον κόσμο πέντε φορές πιο πολλά συνοριακά τείχη από όσα υπήρχαν όταν έπεσε το τείχος του Βερολίνου το 1989.

Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα του 2015 (με τον τίτλο «Barriers to Entry: Who Builds Fortified Boundaries and Why?» στην επιθεώρηση International Security), από τα 51 τείχη που υψώθηκαν κατά μήκος συνόρων την περίοδο 1945-2014, τα μισά ανεγέρθηκαν την περίοδο 2000-2014. Και να σκεφτεί κανείς ότι στην παραπάνω έρευνα δεν συμπεριλαμβάνονται καν όσα «ξεφύτρωσαν» από το 2015 και μετά, με τους Ευρωπαίους να υψώνουν συρματοπλέγματα ενάντια στις προσφυγικές ροές (σε Ουγγαρία, Καλαί, Σκόπια κ.α.), και με ένα νέο πρόεδρο στις ΗΠΑ να απειλεί να χτίσει ενισχυμένο τείχος στα σύνορα με το Μεξικό.

https://www.apopseis.com/i-tourkia-ypsoni-tichi-gia-na-prolavi-allages-synoron-ke-anatropes-mia-idisi-pou-perase-sta-psila/

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά

«Η Κίνα, η Τουρκία και το Αιγαίο Αρχιπέλαγος: Οι Τούρκοι αντιγράφουν τους Κινέζους στην Ανατολική Μεσόγειο.»

20/08/2017 1 Σχολιο

Απόσταση Αιγαίου από Σινική Θάλασσα: 5.501 μίλια. Πηγή: Google Map, 2017Απόσταση Αιγαίου από Σινική Θάλασσα: 5.501 μίλια. Πηγή: Google Map, 2017

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Το Αιγαίο Αρχιπέλαγος απέχει 5.501 μίλια από τη Νότια Σινική Θάλασσα. Έχουν όμως και κάτι κοινό. Οι δυο θάλασσες αποτελούν τις πρώτες θάλασσες στην ιστορία του πλανήτη Γη μια και αποτελούσαν τις θάλασσες των δυο πιο αρχαίων πολιτισμών.

Βέβαια, η Νότια Σινική Θάλασσα, με όγκο 1.351 εκατ. τετραγωνικά μίλια, είναι περίπου 17 φορές μεγαλύτερη από το Αιγαίο Αρχιπέλαγος που έχει όγκο 82.626 τετραγωνικά μίλια.

Σε αυτές τις δύο θάλασσες παίζεται το πιο δύσκολο παιγνίδι που έχει σχέση με το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 82). Για την Ελλάδα έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι η Τουρκία προσπαθεί να μιμηθεί την Κίνα στις παράνομες θέσεις της για τα νησιά, βραχονησίδες, χωρικά ύδατα και ΑΟΖ.

Η Θάλασσα της Νότιας Κίνας, που εμείς την ονομάζουμε Σινική Θάλασσα, είναι μια τεράστια θάλασσα που συνορεύει με έθνη που περιέχουν περίπου 2 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας διασχίζει τα νερά της, τα οποία παρέχουν επίσης τεράστιες ποσότητες τροφής ενώ ο βυθός της είναι πλούσιος σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Διάσπαρτα στη θάλασσα είναι πολύ μικρά κομμάτια εδάφους, συχνά μικροσκοπικά, που συχνά βρίσκονται κάτω από τα νερά κατά τη διάρκεια της παλίρροιας. Αυτά ανήκουν σε δύο κύριες ομάδες, τα Νησιά Paracel στο βόρειο τμήμα της θάλασσας και τα Spratly Islands στο νότιο τμήμα. Η Κίνα, η Ταιβάν, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, το Μπρουνέι και η Μαλαισία διεκδικούν την κυριαρχία σε ορισμένα από αυτά τα μικροσκοπικά εδάφη και στα ύδατα και η σύγκρουση, μερικές φορές, παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Η Κίνα, μέσω του χάρτη των “εννέα γραμμών” και πολλών δηλώσεών της, ισχυρίστηκε τουλάχιστον την κυριαρχία πάνω σε όλα τα νησιά και τους βράχους της Σινικής Θάλασσας και τα δικαιώματα επί των παρακείμενων υδάτων. Τα άλλα πέντε ενδιαφερόμενα κράτη εγείρουν αντικρουόμενους ισχυρισμούς σχετικά με τα χαρακτηριστικά της γης, τα οποία με τη σειρά τους παράγουν πολυάριθμες επιπλέον αλληλεπικαλυπτόμενες και αντικρουόμενες αξιώσεις σε σχέση με τα παρακείμενα ύδατα και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται. Ούτε η τεράστια έκταση της θάλασσας ούτε το μικρό μέγεθος των αμφισβητούμενων περιοχών δεν εμπόδισαν την κλιμάκωση της έντασης τα τελευταία χρόνια. Οι ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια και τους πόρους έχουν ανεβάσει σε υψηλό βαθμό την ένταση και οι αντίπαλοι εθνικισμοί στα κράτη που συμμετέχουν στη διαδικασία ανάβουν πυρκαγιές στα ύδατα.

Έτσι, φτάσαμε στην Τρίτη 12 Ιουλίου 2016, όπου το Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο της Χάγης, έκδωσε την απόφασή του για την αντιδικία μεταξύ της Κίνας και των Φιλιππίνων στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η απόφαση των πέντε δικαστών, 501 σελίδων, που αναμενόταν με αγωνία από την διεθνή κοινότητα ήταν ομόφωνη υπέρ των Φιλιππίνων και κατέδειξε τις κινεζικές παραβιάσεις του Δίκαιου της Θάλασσας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Η Δημοκρατία των Φιλιππίνων κατέφυγε στο Δικαστήριο τον Ιανουάριο του 2013 και η απόφαση την ικανοποιεί στην πλειοψηφία των θεμάτων. Η Κίνα πάντως αρνήθηκε από την αρχή την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και δεν συμμετείχε στις διαδικασίες.

ΧΑΡΤΗΣ ΚΙΝΕΖΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ

Πηγή: Tufts University, Fletcher School, Law of the Sea, A primer

Πηγή: Tufts University, Fletcher School, Law of the Sea, A primer

Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι η διακεκομμένη γραμμή της Κίνας (όπως δείχνει η κόκκινη γραμμή του παραπάνω χάρτη) είναι παράνομη και αυθαίρετη, και τα ιστορικά δικαιώματα που προβάλει η Κίνα δεν έχουν καμία ισχύ με βάση το διεθνές δίκαιο και τα νησιά Spratly δεν αποτελούν νησιά όπως αυτά ορίζονται από το UNCLOS.

Η διακεκομμένη γραμμή περιλαμβάνει περίπου 2.000.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιου χώρου, περιοχή ίση με περίπου 22% της γης της Κίνας.

Η μη οριοθέτηση ΑΟΖ Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Διεθνή, Εθνικά

Αντικατοχική Πορεία της 14ης Αυγούστου.

20/08/2017 Σχολιάστε

Δελτίο Τύπου για την Αντικατοχική Πορεία της 14ης Αυγούστου.

Ο Σύνδεσμος Φίλοι Της Καρπασίας στις 14ης Αυγούστου οργάνωσαν  Αντικατοχική Πορεία για τέταρτη χρονιά, για καταδίκη της παράνομης Τουρκικής εισβολής. Η Τουρκία στις 14ης Αυγούστου ξεκίνησε να ολοκληρώσει την κατοχή της πατρίδας μας με εθνικό ξεκαθάρισμα στην Καρπασία. Η Πορεία ήταν αφιερωμένη στους Εγκλωβισμένους μας, αυτούς τους σύγχρονους Σπαρτιάτες που φυλάνε την Τιμή και Εθνική μας Αξιοπρέπεια στα Στενά της Καρπασίας.

Η Αντικατοχική Πορεία ξεκίνησε από τον Κυκλοφοριακό Κόμβο του Λιμανιού Λάρνακας με Πορεία προς τις Φοινικούδες. Με μήνυμα πως «Η Καρδιά και αν Σπάσει θα Μπούμε στην Καρπασία» και «Το κορμί και αν λιώσει θα μπούμε στο Βαρώσι και σε όλη την κατεχόμενη γη μας», ζητώντας μια δημοκρατική λύση όπου όλοι οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας θα είναι ίσοι, και ένας θα άνθρωπος θα είναι μια αξία, μια ψήφος.

Η Πορεία τερμάτισε στο μνημείο της Αρμενικής Γενοκτονίας, καθότι η Καρπασία μας είναι ιστορικά δεμένη με τους Αρμένιους και στην συγκέντρωση μίλησε ο κ. Χρήστος Ιακώβου, Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών. Τηρήθηκε μονόλεπτος σιγή για τους ήρωες και Αγνοούμενους μας και έγινε κατάθεση στεφάνων. Την Αρμενική Κοινότητα εκπροσώπησε ο ιερέας της Αρμενικής Εκκλησίας του Αγίου Στεφάνου, Μαστότς Ασκαριάν, και παρέστηκε διμελής αντιπροσωπεία των Αρμενίων του Λιβάνου. Στεφάνια κατάθεσαν ο πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών, κ.Γιώργος Περδίκης, η κ.Άντρη Κουλία εκ μέρους του υποψηφίου προέδρου κ. Νικόλα Παπαδόπουλλου, ο κ. Χριστόδουλος Λευκαρίτης, Κεντρικός Οργανωτικός, εκ μέρους της ΕΔΕΚ, η κ. Ελλάδα Ιωάννου, αντιπρόεδρος της Αλληλεγγύης εκ μέρους της κ.Ελένης Θεοχάρους, ο κ.Αντρέας Μορφίτης εκ μέρους της Επαρχιακής  Λάρνακας της Αλληλελεγγύης, ο κ. Ηράκλης Ηρακλέους εκ μέρους του Ελάμ. Εκ μέρους του Συνδέσμου Φίλοι της Καρπασίας κατάθεσε στεφάνι ο κ. Παρασκευάς Χαραλάμπους.

Αρέσει σε %d bloggers: