Αρχείο

Archive for the ‘Εθνικά’ Category

«Persona non grata κήρυξε την Ελένη Θεοχάρους η Αλβανία και η ίδια απαντάει…»

11/11/2018 Σχολιάστε

Persona non grata, ανεπιθύμητη δηλαδή για τη χώρα, κήρυξε την Ευρωβουλευτή και Πρόεδρο του Κινήματος Αλληλεγγύης Ελένη Θεοχάρους, η Αλβανία.

Κληθείσα να σχολιάσει αυτή την εξέλιξη, η κ. Θεοχάρους, ανέφερε στο SigmaLive, πως πρόκειται για ένα τίτλο τιμής για την ίδια, να μπει στο στόχαστρο ακόμη ενός διεφθαρμένου, δικτατορικού καθεστώτος, ενώ επιβεβαιώθηκε τόσο από το Λονδίνο όσο και από την Αθήνα γι αυτή την εξέλιξη.

«Δεν πρόκειται να κάμψουν ούτε την αντίσταση μου, ούτε την βούληση μου, ούτε το πάθος μου για κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των φρικτά καταπιεσμένων Ελλήνων της Βόρειας Ηπείρου.»

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κ. Θεοχάρους είχε μεταβεί στη Βόρεια Ήπειρο για την κηδεία του δολοφονηθέντος Κωνσταντίνου Κατσίφα και επισκέφθηκε τη χαροκαμένη μητέρα του 35χρονου και περιέγραψε τα όσα σοκαριστικά είδε στη περιοχή αλλά και τις «σκηνές αρχαίας τραγωδίας» που διαδραματίστηκαν στο σπίτι του δολοφονηθέντος, κίνηση που προφανώς ενόχλησε την Αλβανία.

Η ίδια αναμένεται να μιλήσει για τη δολοφονία του Κατσίφα τη Δευτέρα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η Κύπρια Ευρωβουλευτής και πρόεδρος του κινήματος Αλληλεγγύη είναι σκιώδης εισηγήτρια του ενταξιακών συνομιλιών της Αλβανίας στην Ε.Ε.

https://kostasxan.blogspot.com/2018/11/persona-non-grata.html?

Advertisements
Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Η υποκλοπή Σιζόπουλου και το περιβόητο «Πόρισμα» της Βουλής».»

09/11/2018 Σχολιάστε

Της Φανούλας Αργυρού

Η αλήθεια δεν εξυπηρετείται με υποκλοπές και πλαστά έγγραφα. Ποία είναι η αυθεντικότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας;

Στις 25.10.2018, το Sigmalive δημοσίευσε δηλώσεις του κ. Μαρίνου Σιζόπουλου, που έγιναν στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» με τη συνάδελφο Κατερίνα Χριστοφίδου, όπου ο κ. Μ.Ζ. προέβη σε μια εκπληκτική δημόσια, διά τηλεοράσεως, παραδοχή. Ότι υπέκλεψε έγγραφα (εννοείται από την Ελλάδα) την περίοδο που ο ίδιος ήταν Πρόεδρος της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που συνέταξε το 2011 ένα «Πόρισμα» με τίτλο «Πόρισμα Φακέλου Κύπρου», και που βρίσκεται αναρτημένο στον σύνδεσμο εδώ:

Είπε συγκεκριμένα ο κ. Μ. Σιζόπουλος: «Το είπα ξεκάθαρα, ήταν υποκλοπή. Αφού δεν μου έδωσαν πρόσβαση, αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω άλλες μεθόδους για να τα εξασφαλίσω. Και εξασφάλισα ένα σημαντικό αριθμό τέτοιων εγγράφων».

Απίστευτο, αλλά αληθινό. Δηλαδή μετά τη χρήση πλαστού εγγράφου τάχατες του ΝΑΤΟ στην ετοιμασία του περιβόητου «Πορίσματος», το οποίο αποκάλυψα με διαβεβαίωση από το Αρχείο του ΝΑΤΟ, και που δυστυχώς ακόμα κανένας από τους εμπλεκόμενους βουλευτές στην Επιτροπή ή τους υπόλοιπους δεν ευαισθητοποιήθηκε για την απόσυρσή του (ακόμα βρίσκεται στη σελίδα 128 του «Πορίσματος»), αφήνοντας εκτεθειμένη την εγκυρότητα του πονήματός τους, ο κ. Μ. Σιζόπουλος ομολόγησε ότι «έκλεψε» κιόλας έγγραφα από την Αθήνα αφού δεν του έδωσαν πρόσβαση!

«Αρχείο ΝΑΤΟ: Το έγγραφο δεν είναι γνήσιο», 26 Αυγούστου 2014, «Σημερινή», της Φ. Αργυρού. http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/155297

Το πλαστό έγγραφο του ΝΑΤΟ, σελίδα 5, Κύριο άρθρο «Ελευθερίας» Λονδίνου.

Η ακεραιότητα του «Πορίσματος»

Είναι πρωτοφανές για έναν πολιτικό, που υπηρετούσε τότε ως Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων για το εν λόγω «Πόρισμα», να παραδέχεται υποκλοπή εγγράφων αγνοώντας τα βασικά με τέτοια έγγραφα. Κατ’ αρχήν ποία η αυθεντικότητα/γνησιότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας; Ποία είναι αυτά και πού βρίσκονται σήμερα; Από πού κλάπηκαν; Από ποίο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης; Με ποία μέσα; Με τη βοήθεια ποίων; Υπό ποίες συγκεκριμένα συνθήκες;

Γνωρίζουν μέχρι σήμερα τα αρμόδια τμήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης για την υποκλοπή αυτή; Η υποκλοπή είναι σε αντίγραφα των γνησίων εγγράφων και τα αυθεντικά βρίσκονται στη θέση τους, ή υποκλοπή σημαίνει ότι κλάπηκαν τα αυτούσια και το αρμόδιο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης δεν έχει πλέον τα εν λόγω έγγραφα, οπόταν και η γνησιότητά τους δεν μπορεί να εξακριβωθεί; Οπόταν αυτόματα τα έγγραφα αυτά υποβαθμίζονται σε άκυρα;

Δεύτερον και σπουδαιότερο, ίσως να τίθεται για δεύτερη φορά (μετά την αποκάλυψή μας ότι χρησιμοποιήθηκε στο «Πόρισμα» αυτό πλαστό έγγραφο τάχατες του ΝΑΤΟ) σε αμφισβήτηση η ακεραιότητα του εν λόγω «Πορίσματος» της Βουλής, αν αυτά τα κλεμμένα από τη βάση τους έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο για το εν λόγω «Πόρισμα». Χρησιμοποιήθηκαν, λοιπόν, καθόλου για το «Πόρισμα» και γνωστοποιήθηκε στα μέλη της τότε Επιτροπής και όσους εμπλέκονταν στην προετοιμασία του «Πορίσματος» ότι ήσαν κλεμμένα;

Τρίτον, είναι και το θέμα της πολιτικής ή κώδικα (policy or code) κάτω από τα οποία ενήργησε η Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων. Λειτούργησε η Επιτροπή βάσει τέτοιων, όπως π.χ. ο κώδικας της Βουλής των Κοινοτήτων για Parliamentary Information and Records Management Policy, και η οποία βρίσκεται στον σύνδεσμο εδώ;

To 2011 τόσο εγώ όσο και άλλοι, όπως ο συγγραφέας/ερευνητής κ. Λεωνίδας Λεωνίδου, είχαμε δημοσιεύσει κριτικές για το «Πόρισμα» της Κυπριακής Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου», που βρίσκονται αναρτημένες σε ιστοσελίδες (βλέπε www.nostos.com ) κάτω από τον υπότιτλο Political Issues.

Σημείωση: Οι κριτικές μας τότε έγιναν με βάση το Προσχέδιο του «Πορίσματος» που κυκλοφόρησε κατ’ αρχήν για αποκλειστική χρήση των μελών του Σώματος και που διέρρευσε και σε μας. Όμως, επισημαίνω ότι το Προσχέδιο παραμένει το ίδιο και στο επίσημο πόρισμα που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής. Η διαφορά προφανώς βρίσκεται στο γεγονός ότι στο Προσχέδιο δεν περιλαμβάνονταν τα Παραρτήματα, τα οποία δεν επηρεάζουν την κριτική που κάναμε. Γι’ αυτό οι αναφορές σε σελίδες αντιστοιχούν σ’ αυτές του Προσχεδίου και όχι του επίσημου Πορίσματος που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Με τη σύμφωνη γνώμη του Μακαρίου η αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας

Στη σελίδα 49 του «Πορίσματος» (37 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως «η κυβέρνηση της Χούντας έκανε αποδεκτό το τουρκικό αίτημα για ανάκληση της Μεραρχίας και στις 29.11.1967 ανακοίνωσε την απόφασή της, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε μορφή διαβούλευσης με την κυπριακή Κυβέρνηση».

Επίσης στην σελίδα 50 του «Πορίσματος» (39 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως: «Σε διάφορες κατά καιρούς αναφορές προβλήθηκε η άποψη ότι ο Αρχ. Μακάριος και η κυπριακή Κυβέρνηση είχαν συγκατατεθεί στην αποχώρηση της Μεραρχίας. Αυτό δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα…».

Αυτά τα συμπεράσματα των συγγραφέων του «Πορίσματος» της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου όσο και του «Φακέλου της Κύπρου», που έφθασαν στην Κύπρο από την Ελλάδα, είναι παραπλανητικά και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια εφόσον αγνοούνται ιστορικά επίσημα έγγραφα για τα γεγονότα αυτά, που βρίσκονται ελεύθερα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο εδώ και χρόνια. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, σύμφωνα με τους Βρετανούς και Αμερικανούς, γνώριζε και συμφωνούσε με την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας, αλλά φοβόταν να το πει ο ίδιος, για να μην κατηγορηθεί ως προδότης, και εισηγήθηκε να το έκανε η Χούντα. Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου προηγήθηκε της χουντικής απόφασης, στις 22 Νοεμβρίου 1967.

Παραθέτω αυτούσιο το τηλεγράφημα του Sir Patrick Henry Dean*, Πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ (1965-69) από την Washington, αριθμός 3697, ημερ. 22 Νοεμβρίου 1967, προς το Φόρεϊν Όφις στο Λονδίνο, με αντίγραφα στις πρεσβείες του Η.Β. στην Άγκυρα, Αθήνα, Λευκωσία, Βρετανική Αντιπροσωπία στο ΝΑΤΟ, Βρετανική Αποστολή στη Νέα Υόρκη και στην Οτάβα του Καναδά. Με επίσης περαιτέρω κυκλοφορία σε διάφορα τμήματα του Φόρεϊν Όφις.

Έγραψε ο Πρέσβης σε ελεύθερη μετάφραση:

«Ο Battle είπε σήμερα στον Υπουργό ότι εξουσιοδοτήθηκε ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λευκωσία με δική του εισήγηση να ενημερώσει την Κυβέρνηση της Κύπρου και ταυτόχρονα και τους συναδέλφους του Βρετανίας και Καναδά για τις τριμερείς πρωτοβουλίες στην Αθήνα και Άγκυρα.

»2. Ο Μακάριος απέρριψε την αμερικανική εισήγηση όπως εκείνος ζητήσει την ελάττωση των Ελληνικών Δυνάμεων στο νησί. Είπε πως αν ο ίδιος το έκανε, θα θεωρείτο ως προδότης στην Ελλάδα. Όμως, είπε στον Αμερικανό Πρέσβη ότι θα συμφωνούσε σε μια ελληνική πρωτοβουλία για ελάττωση των στρατευμάτων. Ο Belcher (Αμερικανός Πρέσβης στην Λευκωσία) έχει τώρα οδηγίες να δείξει στον Μακάριο μια έκθεση από την Αθήνα, που φέρει τον Βασιλέα Κωνσταντίνο να υποστηρίζει την ιδέα.

»Φόρεϊν Όφις στείλτε το αμέσως σε όλους…».

* Ο Sir Patrick Dean υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στις Διασκέψεις της Γιάλτας και Πότσνταμ το 1945, καθώς και ως σύμβουλος στις Δίκες της Νυρεμβέργης. Πέθανε το 1994.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα των λανθασμένων διατυπώσεων, σοβαρών ελλείψεων, υποκειμενικών θέσεων και ενδεικτικής αποφυγής χρήσης των επισήμων βρετανικών πρωτογενών εγγράφων για το Κυπριακό, που καλύπτει, δυστυχώς, το περιβόητο «Πόρισμα Φακέλου της Κύπρου» της Βουλής των Αντιπροσώπων. Και να μην πίστευαν τους Πρέσβεις Βρετανίας και Αμερικής, όφειλαν να περιλάβουν το εν λόγω τηλεγράφημα στο «Πόρισμά» τους για αντικειμενικότητα για όσα έγραψαν. Εξάλλου η αποχώρηση της Μεραρχίας, που ήταν τουρκική απαίτηση, όπως και η αποχώρηση του Γρίβα, σχετίζονται άμεσα με την αλλαγή πολιτικής τότε της κυπριακής Κυβέρνησης για τερματισμό του ελληνο-τουρκικού διαλόγου και ξεκίνημα ενδοκοινοτικών συνομιλιών, εξ ου και το διαβατήριο που έστειλε λίγες εβδομάδες αργότερα ο Αρχ. Μακάριος στον Ρ. Ντενκτάς για να επιστρέψει στην Κύπρο, όχι για να δικαστεί ως «προδότης», αλλά ως συνομιλητής… Το «Πόρισμά» τους επίσης τερμάτισε τις εργασίες του μετά την πρώτη τουρκική εισβολή! Όπως ορθώς επεσήμανε τότε ο Γιώργος Περδίκης, Πρόεδρος των Οικολόγων (Σημερινή, 18.3.2011):

«Το πόρισμα δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες του κυπριακού λαού για αναζήτηση και ανάδειξη της πικρής αλήθειας… Αποτελεί μια καλή απογραφή των γεγονότων, με αρκετά, όμως, κενά και δεν καταφέρνει να προχωρήσει στο βάθος που εμείς θα θέλαμε… Δεν διακρίνεται από την τόλμη και την πολιτική διείσδυση που απαιτεί η ανάγκη αναγνώρισης ευθυνών προς γνώσιν και αποφυγήν… Παραδόξως η ιστορική έρευνα σταματά μέχρι την πρώτη φάση της εισβολής, όμως το έγκλημα ολοκληρώθηκε με τη δεύτερη φάση…».

Και όχι μόνον…

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Λονδίνο, 29.10.2018

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/537679/i-ypoklopi-sizopoulou-kai-to-perivoito-porisma-tis-voulis

«Ποιοί ρυθμίζουν το μέλλον της Ορθοδοξίας.»

09/11/2018 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία το 2018 αποτελείται από εννέα Πατριαρχεία και πέντε Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Από τα εννέα Πατριαρχεία τα τέσσερα (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων) είναι τα πρεσβυγενή και τα υπόλοιπα νεότερα. Η κατάστασή τους είναι συνοπτικά η ακόλουθη:

  1. Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στην Τουρκία υπό ιδιότυπη ισλαμική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο πληθυσμός της είναι 80 εκατομμύρια. Θρησκευτικά το Τουρκικό κράτος θεωρεί ότι το 99% είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Προφανώς αγνοεί την ισχυρότατη παρουσία των Αλεβιτών, οι οποίοι, κατά την εκτίμηση έρευνας του κρατικού γαλλικού Ρ/Σ France Culture, είναι μεταξύ 10 και 20 εκατομμυρίων. Σουνίτες είναι στην πλειονοψηφία τους οι Κούρδοι της Τουρκίας, οι οποίοι υπολογίζονται σε 20 εκατομμύρια. Ως προς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς στην Τουρκία, κατά την εκτίμηση του Επισκόπου του Πατριαρχείου Κυρίλλου (Συκή), όπως την εξέφρασε στον ρωμαιοκαθολικό  ελβετικό ηλεκτρονικό πυλώνα cath.ch στις 2 Νοεμβρίου 2016, αυτοί είναι 3.000-5.000, από τους οποίους οι περισσότεροι δεν είναι Έλληνες. Ειδικότερα, όπως είπε, χάρη στους ρώσους που έχουν εγκατασταθεί στη Σμύρνη υπάρχει εκεί  εκκλησιαστική ζωή. Το πολιτικό καθεστώς συμπεριφέρεται προς το Πατριαρχείο από τυπικά έως εχθρικά. Οι σχέσεις Τουρκίας – Ελλάδος επηρεάζουν τις σχέσεις Φαναρίου – Τουρκίας.

2.Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας. Βρίσκεται υπό αυταρχικό ισλαμικό καθεστώς. Το Ορθόδοξο ποίμνιο στην Αίγυπτο υπολογίζεται ότι είναι περίπου ίσο με αυτό στην Τουρκία αυτό της Τουρκίας. Οι Χριστιανοί Κόπτες (Μονοφυσίτες) υπολογίζονται στο 10% του συνολικού πληθυσμού, που είναι 95 εκατομμύρια και που στο σύνολό τους είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το σημερινό πολιτικό καθεστώς θεωρείται φιλικό προς το Πατριαρχείο και ότι το προστατεύει, όπως και τους Κόπτες, από τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.

  1. Πατριαρχείο της Αντιοχείας. Βρίσκεται υπό το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου Άσαντ. Ο πόλεμος έχει μειώσει πολύ το ποίμνιό του. Προ του πολέμου υπολογιζόταν στο 10% περίπου του συνολικού πληθυσμού, ή σε 1,5 εκατομμύρια. Ο πρόεδρος Άσαντ ανήκει στην θρησκευτική ομάδα των Αλαουιτών, θρησκευτική παραφυάδα των Σιιτών, που είναι περίπου το 15% του συνολικού πληθυσμού. Οι υπόλοιποι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το καθεστώς Άσαντ είναι φιλικό προς τους Χριστιανούς και αυτοί, κατά τον πόλεμο, τον υποστήριξαν. Οι ισλαμιστές αντάρτες επέφεραν μεγάλες καταστροφές στους Ναούς των Χριστιανών, και φόνευσαν πολλούς. Επίσης απήγαγαν και Επισκόπους, μεταξύ των οποίων και τον κατά σάρκα αδελφό του σημερινού Πατριάρχου Αντιοχείας Ιωάννου.
  2. Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Η έδρα του βρίσκεται στο Ισραήλ, το ποίμνιο απλώνεται στις παλαιστινιακές περιοχές και στην Ιορδανία. Το Ισραήλ, με σημερινό πληθυσμό 8,2 εκατομμύρια, είναι δημοκρατία υπό την ισχυρότατη πάντως παρουσία και επιρροή της εβραϊκής θρησκείας, που είναι το ουσιώδες χαρακτηριστικό της ταυτότητάς του. Στο Ισραήλ το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα από τον κρατικό γεωπολιτικό σχεδιασμό και τις επιδιώξεις των σιωνιστών εποίκων. Στην Παλαιστίνη και στην Ιορδανία τα πολιτικά καθεστώτα είναι ισλαμικά αυταρχικά, αλλά το Πατριαρχείο διατηρεί μαζί τους μια καλή σχέση. Μπορεί εύθραυστη, αλλά καλή. Μέχρις ώρας. Το ποίμνιο είναι εν πολλοίς αραβο – ορθόδοξο. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον σημερινό αριθμό των Ορθοδόξων  στο Ισραήλ και στα Παλαιστινιακά εδάφη. Υπολογίζονται σε 200.000. Στην Ιορδανία τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι είναι το 2,2% του συνολικού πληθυσμού, που είναι οκτώ εκατομμύρια, ή 180.000 περίπου. Οι Έλληνες κληρικοί και μοναχοί του Πατριαρχείου είναι οργανωμένοι ως εις Μοναστήρι. Διατηρούν τον έλεγχο και έχουν την ευθύνη της προστασίας των Παναγίων προσκυνημάτων. Τον τελευταίο καιρό με  τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Αρμενίους υπάρχει ειρήνη και συνεργασία έναντι των ζητημάτων, οικονομικών και εδαφικών, που εγείρονται από τους Ισραηλινούς.
  3. Πατριαρχείο της Μόσχας. Η έδρα του είναι σε Ορθόδοξο κράτος με ειδικού τύπου Προεδρική Δημοκρατία. Το ποίμνιο είναι το 90% όσων δηλώνουν θρησκευόμενοι. Ο πληθυσμός της Ρωσίας υπολογίζεται στα 150 εκατομμύρια περίπου. Είναι ο πολυπληθέστερος στην Ευρώπη και η έκτασή της είναι η μακράν μεγαλύτερη στον κόσμο. Το Πατριαρχείο ενισχύεται παντοιοτρόπως από την Ρωσική κυβέρνηση και το ίδιο στηρίζει την γεωπολιτική της.
  4. Πατριαρχείο της Σερβίας. Το Πατριαρχείο έχει έδρα το Σερβικό κράτος, που αναγνωρίζει την Ορθοδοξία ως το κύριο συστατικό της ταυτότητάς του. Στα δέκα περίπου εκατομμύρια των Σέρβων σχεδόν το σύνολο είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Οι σχέσεις με την Κυβέρνηση αδελφικές.
  5. Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα ίδια με την Σερβία ισχύουν για τα Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα κράτη είναι Ορθόδοξα, με αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως κύριου συστατικού της ταυτότητάς τους και ως οντότητας πνευματικής που διατήρησε την εθνική τους ταυτότητα κατά τις δοκιμασίες που πέρασαν στο διάβα της Ιστορίας. Οι κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών διατηρούν καλές σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία, έχοντας ένα ρόλο προστατευτικό, που όμως μετατρέπεται μερικές φορές σε εργαλείο χειραγώγησης. Και στις χώρες αυτές σχεδόν το σύνολο όσων πιστεύουν στον Θεό είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία κατέστησαν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και αυτό μπορεί στο μέλλον να προκαλέσει προβλήματα στη σχέση μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, ιδιαίτερα στα ζητήματα Βιοηθικής, της Ηθικής. Η Γεωργία επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αλλά η θέλησή της προσκρούει στη γεωπολιτική της Ρωσίας.
  6. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου ανήκει σε μια δυτική προεδρική Δημοκρατία πληγωμένη από την κατοχή του 40% του εδάφους της από την Τουρκία. Το σύνολο του ποιμνίου της, περίπου 800.000, είναι Έλληνες Ορθόδοξοι, που, όπως ο απανταχού Ελληνισμός, πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία είναι το κύριο στοιχείο της ταυτότητάς τους. Λόγω της οικονομικής της ευρωστίας η Εκκλησία δεν έχει εξάρτηση από το Κυπριακό κράτος και μπορεί να ομιλεί ελευθέρως χωρίς να φοβάται αντίποινα. Η κυβέρνηση της Κύπρου ακολουθεί την Ελλάδα στα δήθεν προοδευτικά ανοίγματα της στα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα.
  7. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος δραστηριοποιείται σε μια δυτικού τύπου προεδρευόμενη Δημοκρατία. Οι Έλληνες, σε ποσοστό πάνω από το 90%, είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδιοπροσωπίας τους. Η Κυβέρνηση Σημίτη θέλησε να εξοστρακίσει την Εκκλησία από την κοινωνία, με την ιδεολογική ψευδαίσθηση ότι έτσι αυτή θα «εκσυγχρονιζόταν» και θα γινόταν «προοδευτική». Στην ουσία η «Πρόοδος» που επιχείρησε να επιβάλει, είναι οι επιταγές των ισχυρών – της Δύσης – κρατών και των λόμπις. Η κυβέρνηση Τσίπρα ιδεολογικά συμπλέει με το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν μια προσωπική σχέση του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου με τον Πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, με πολλές δημόσιες φιλοφρονήσεις μεταξύ τους. Τα όσα πάντως συμφώνησαν προκαλούν σοβαρά κοινωνικά, ιδιαίτερα στους κληρικούς και στις οικογένειές τους, και εκκλησιαστικά προβλήματα, ειδικότερα στις ήδη τεταμένες σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις Μονές, στις οποίες θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα επιβίωσης. Η χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα απαλλοτρίωση της μοναστηριακής περιουσίας σήμερα, με την ενθουσιωδώς μάλιστα σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, είναι μεγαλύτερη από αυτήν που επέβαλαν οι Βαυαροί το 1833.
  8. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας είναι μικρή μειοψηφία σε ένα ρωμαιοκαθολικό κράτος. Οι Πολωνοί, περίπου 38,5 εκατομμύρια,  θεωρούν ως κύριο συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Λόγω της θρησκευτικής αντίθεσής  τους προς τους Ορθοδόξους Ρώσους έχουν έναν φανατισμό εναντίον των Ορθοδόξων. Η είσοδος της Πολωνίας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη διπλωματική ικανότητα του ηγέτη της Ορθόδοξης Πολωνικής Εκκλησίας Σάββα αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό τη δυσμενή μεταχείριση  των Πολωνών Ορθοδόξων. Πάντα όμως υφίσταται το αγκάθι της σε βάρος τους δράσης των Ουνιτών.
  9. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας βρίσκεται σε ένα κράτος, που εκσυγχρονίζεται με μεγάλη δυσκολία. Σύμφωνα με το Σύνταγμά της χώρας η Αλβανία είναι ουδετερόθρησκη. Οι εξισλαμισμένοι Αλβανοί αποτελούν το 55% των 3.000.000 πολιτών του. Το αλβανικό κράτος είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 2009 και επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ. Διάκειται αρνητικά προς τους Ορθόδοξους Έλληνες και αυτό αποτελεί εμπόδιο στις σχέσεις των δύο χωρών. Οι πιέσεις της αλβανικής κυβέρνησης να εξαλβανιστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία και να αποκοπούν οι χιλιάδες των Ελλήνων μελών της από την Ελληνική τους παράδοση αναμένεται να ενταθεί τα προσεχή χρόνια.

12.Η Ορθόδοξη Εκκλησία Τσεχίας – Σλοβακίας είναι μια μικρή θρησκευτική μειονότητα στις δύο αυτές χώρες. Οι κάτοικοι της Τσεχίας είναι στην πλειοψηφία τους άθρησκοι και της Σλοβακίας Ρωμαιοκαθολικοί. Τα δύο κράτη είναι μέλη της ΕΕ. Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τις δύο Κυβερνήσεις είναι ουδέτερες. Τα προβλήματα με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και ειδικότερα με τους Ουνίτες έχουν μερικώς ξεπεραστεί, σε σχέση με το παλαιότερο μίσος που υπήρχε μεταξύ τους κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών είναι οι ακόλουθοι, με τη χρονολογία εκλογής τους και την ηλικία τους:

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος      1991      78 ετών

Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος                                2004       64  ετών

Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης                           2013          63  ετών

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος          2005                      66  ετών

Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος                             2009                     72  ετών

Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος                            2010                     88  ετών

Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ                             2007                     67  ετών

Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος             2013                     73  ετών

Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας                       1977                     85 ετών

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος                 2006                     77  ετών

Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος Ιερώνυμος            2008                     80 ετών

Μητροπολίτης  Πολωνίας Σάββας               1987                       80  ετών

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος                   1992                             89  ετών

Αρχιεπίσκοπος Τσεχίας – Σλοβακίας                     2013                   40  ετών

Οι εν λόγω Πρωθιεράρχες, πέντε από 80 έως 89 ετών, τέσσερις από 70 έως 79 ετών, τέσσερις 60 έως 69 ετών και ένας 40 ετών έχουν την ευθύνη έναντι των  επόμενων γενιών για την κατάσταση της Ορθοδοξίας.

http://www.antibaro.gr/article/20908

«Ο δωρεάν υβριδικός πόλεμος κατά της Ελλάδας»

09/11/2018 Σχολιάστε

Turkish President Recep Tayyip Erdogan prays during the funeral of of police officer Hasim Usta who was killed in bomb attacks outside the Vodafone Stadium in Besiktas on 10 December in Istanbul, Turkey, 12 December 2016. EPA/TOLGA BOZOGLU

Η.Κουσκουβέλης

Πριν 17 σχεδόν χρόνια, από την διάρκειας μίας ώρας μαγνητοσκοπημένη ανάλυσή μου για την Τουρκία δεν παίχτηκε ούτε ένα λεπτό. Και αυτό γιατί προφανώς ήμουν εκτός του κλίματος ΜΜΕ και πολιτικών για την δήθεν ελληνοτουρκική «φιλία». Ήταν λίγο μετά τη «συμφωνία» του Ελσίνκι…

Ποια ήταν η κεντρική γραμμή της τοποθέτησής μου; Μα φυσικά η προειδοποίηση για την αυξανόμενη ισχύ και επιθετικότητα της Τουρκίας, ιδιαίτερα λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού, της δημιουργίας πολεμικής βιομηχανίας και της απόκτησης οπλικών συστημάτων που εντάσσουμε στην κατηγορία των στρατηγικών όπλων, όπως δορυφόρων, πυραύλων, χημικών, κ.ά.

Η κυρίαρχη άποψη του πολιτικού και επικοινωνιακού συστήματος επεφύλαξε την ίδια συμπεριφορά, της αποσιώπησης ή της αδιαφορίας, και σε άλλες περιπτώσεις. Ίσως η πλέον χαρακτηριστική ήταν η υποβάθμιση του σήματος κινδύνου που εκπέμφθηκε με την μετάφραση και δημοσίευση στα Ελληνικά του βιβλίου του Νταβούτογλου «Το στρατηγικό βάθος», στο οποίο ξεδιπλωνόταν από τότε ολόκληρη η φιλοσοφία της νεο-οθωμανικής εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν.

Προσωπικά δε, την ίδια εποχή, είχα επιμείνει στις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας και του Ερντογάν, καθώς η ανάπτυξη εργοστασίων πυρηνικής ενέργειας βρισκόταν στο προεκλογικό πρόγραμμα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΚΔΑ).

Σήμερα τα πράγματα έχουν φθάσει στην αντίθετο άκρο. Έτσι, από την παντελή αδιαφορία για τα θέματα της Τουρκίας, ο μέσος τηλεθεατής εισπράττει, αθροιστικά και σχεδόν ανά κανάλι, τουλάχιστον μισή ώρα ημερήσιας ενημέρωσης για την Τουρκία, για το τι δήλωσε ο κάθε Υπουργός, ο κάθε σύμβουλος του Ερντογάν, ο κάθε βουλευτής, εν τέλει ο οιοσδήποτε Τούρκος ή τι γράφει η κάθε καθεστωτικά ελεγχόμενη εφημερίδα της γείτονος για την Ελλάδα, την αιγιαλίτιδα ζώνη, την ΑΟΖ, τον «Πορθητή» (που θα εκπορθήσει τί;), και πάει λέγοντας. Όλα αυτά, αν μη τι άλλο, ανησυχούν τον μέσο Έλληνα, ο οποίος δεν έχει ούτε την πλήρη εικόνα ούτε απαραιτήτως τις γνώσεις για να κρίνει.

Η με αυτήν την συχνότητα επανάληψη των συγκεκριμένων ειδήσεων καταλήγει ακούσια και ουσιαστικά σε υβριδικό πόλεμο κατά της χώρας μας, ο οποίος διεξάγεται δωρεάν και μάλιστα μέσω ημών εναντίον ημών. Διότι ο υβριδικός πόλεμος – σε όποια πηγή και αν ψάξει κανείς – περιλαμβάνει, εκτός των στρατιωτικών, και επιχειρήσεις παραπληροφόρησης, προπαγάνδας, αλλοίωσης των απόψεων και του ηθικού των πολιτών, και, εν τέλει, διαμόρφωση της κοινής γνώμης της αντίπαλης χώρας. Γιατί λοιπόν ο οιοσδήποτε  να μην κάνει κάθε μέρα και από μία δήλωση όταν είναι απολύτως βέβαιος ότι αυτή θα αναμεταδοθεί ταχύτατα από τα Ελληνικά μέσα;

Και τι θέλεις να γίνει, θα μου πει κάποιος, να σταματήσει η ενημέρωση; Ασφαλώς και όχι! Τότε;

Πράγματι, οι μεταδιδόμενες ειδήσεις αναφέρονται σε γεγονότα ή δηλώσεις που έγιναν. Ωστόσο, υπάρχουν και πολλά άλλα θέματα που δεν αναμεταδίδονται το ίδιο συστηματικά ή δεν αναδεικνύονται. Δεν ενημερώνονται οι Έλληνες τόσο συχνά για την δεινή χρηματοπιστωτική κατάσταση της Τουρκίας, για τον πληθωρισμό που καλπάζει, για τις επιχειρήσεις που κλείνουν και την αυξανόμενη ανεργία, για τις αποτυχίες του στρατού τους στη Συρία, στο Ιράκ και στην Ανατολική Τουρκία, όπως και για τα φέρετρα των στρατιωτών που επιστρέφουν από εκεί, για το ότι έχουν φύγει τα περισσότερα έμπειρα στελέχη της Πολεμικής τους Αεροπορίας, για το ότι το νέο αεροδρόμιο είναι ημιτελές, για το ότι οι φτηνές αερογραμμές της χρηματοδοτούνται από το κράτος και λειτουργούν στο όριο της πτώχευσης μόνο και μόνο για να προβάλουν την Τουρκία διεθνώς ή ότι, τελικά, η Τουρκία παραπληροφορεί στο θέμα των προσφύγων αφού φιλοξενεί λιγότερο από 2 εκατομμύρια και όχι 3.5 όπως ισχυρίζεται ο Ερντογάν, διεκδικώντας έτσι όλο και μεγαλύτερα κονδύλια από την ΕΕ.

Όπως, επίσης, δεν ενημερώνονται για τις αμέτρητες διώξεις που κάθε μέρα και συστηματικά υφίστανται δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, επιστήμονες, καλλιτέχνες, δημιουργοί, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, πολίτες άλλων θρησκευμάτων και, εν τέλει, το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Συνεπώς, ρωτάω, με τη σειρά μου, δεν πρέπει να έχει ο μέσος Έλληνας μία πιο ισορροπημένη ενημέρωση και αποτίμηση της κατάστασης; Διότι, ασφαλώς, η Τουρκία είναι ένας γείτονας που απειλεί και πρέπει να προσέχουμε. Ασφαλώς προσπαθεί να αυξήσει την στρατιωτική ισχύ της και ενδεχομένως, υπό πολλές προϋποθέσεις, να προβεί σε επιχειρήσεις.

Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμίζεται η πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική ισχύς της χώρας μας, να προβάλλονται οι αδυναμίες και οι αποτυχίες της Τουρκίας και, κυρίως, να μην οδηγούνται οι πολίτες στην κατάθλιψη και στο ερώτημα που τόσο συχνά ακούω να (μου) απευθύνεται στην καθημερινότητα: «θα γίνει πόλεμος»;

Ταυτοχρόνως, η όποια δημόσια συζήτηση θα μπορούσε να στοχεύει στη δημιουργία μίας μεσοπρόθεσμης πολιτικής για την αντιμετώπιση του ταραξία της περιοχής μας. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο θα έπρεπε να εξετασθεί το αν θα ήταν δίκαιο, αντικειμενικό και σκόπιμο οι επικοινωνιακές μας ικανότητες να στραφούν κατά της ίδιας της Τουρκίας. Μήπως δηλαδή ως πολίτες και ως μέσα ενημέρωσης, που πιστεύουμε στη δημοκρατία και στην ελευθερία, θα έπρεπε να προβάλουμε πολύ περισσότερο, ειδικά στο εξωτερικό, το τι ακριβώς συμβαίνει στην γείτονα, το πόσο και σε ποια ένταση παραβιάζεται κάθε κανόνας δικαίου και δημοκρατίας, το πόσο τελικά υποφέρουν οι άνθρωποι εκεί;

Τι θα καταφέρουμε;… θα ρωτήσει πάλι ο δύσπιστος. Πριν απαντήσει ο καθένας σε αυτήν την ερώτηση ας αναλογιστεί το κόστος που πλήρωσε και πληρώνει η Σαουδική Αραβία για την υπόθεση Κασόγκι και ας κρίνει αν το γειτονικό κράτος, με τόσες παρόμοιες υποθέσεις, μπορεί να υποστεί για την συμπεριφορά του σε εμάς, σε άλλους γείτονες, αλλά και τους ίδιους τους πολίτες του, ένα κόστος που τελικά δίκαια του αναλογεί.

  • Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Κοσμήτορας της Σχολής ΚΑΕΤ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

https://www.apopseis.com/o-dorean-yvridikos-polemos-kata-tis-elladas/

Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία.»

09/11/2018 1 Σχολιο

Αλβανοί λαθρομετανάστες επιβιβάζονται κατά χιλιάδες σε πλοίο με προορισμό τις ακτές της Ιταλίας, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990.(Β.Σ.)

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Με αφορμή την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου από επίλεκτες δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας, να υπενθυμίσουμε εν τάχει κάποιες από τις εκκρεμότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Για τους μη γνώστες επισημαίνω εξ αρχής ότι: Η Ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας είναι χαρακτηρισμένη ως τέτοια και στο Αλβανικό Σύνταγμα και διεθνώς.

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης ή δραστικού περιορισμού εθνοτήτων με ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Το  καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η πολιτική της Αλβανικής ηγεσίας εναντίον της μειονότητας είναι διαρκής και συνεχόμενη, άσχετα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία.

 Η τρομοκράτηση του Ελληνικού στοιχείου , ιδιαίτερα στα συμπαγή ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι διαρκής, με τον διωγμό όσων πρωτοστατούν για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, όπως έχουμε από αυτή την στήλη επισημάνει πολλές φορές. Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει κατανοητή.

Την επόμένη της δολοφονίας, είδαμε πανώ σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας των Τσάμηδων που αναφερόταν υβριστικά και χυδαία για τον εκτελεσθέντα Κωνσταντίνο Κατσίφα.

1.- Ποιοί είναι αυτοί οι Τσάμηδες, ποια είναι η Τσαμουριά;

 Η έξαρση του λεγόμενου κατά τους Αλβανούς «Τσάμικου ζητήματος» άρχισε να γίνεται εμφανής μετά την πτώση του καθεστώτος των Εμβέρ Χότζα- Ραμίζ Αλία. Σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και  φτάσαμε  στη δημιουργία Δήμου Τσαμουριάς (!,) με έδρα την Κονίσπολη, που βρίσκεται δίπλα από τα σύνορα με τη Θεσπρωτία, ενισχύοντας έτσι τις «αλυτρωτικές» τους βλέψεις..
Να «θυμίσουμε» την ιστορία τους: Στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όταν ο Ελληνικός Στρατός έμπαινε στην Ήπειρο, πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων .Μετά την οριοθέτηση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 1913, παρέμειναν εντός ελληνικού εδάφους.

Το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες δεν θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι και παρέμειναν στην Θεσπρωτία.

  Στην Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, τρία από τα 14 αλβανικά        τάγματα που συνέπραξαν με τον εχθρό, ήταν στελεχωμένα από                                                                                                                    Τσάμηδες και κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς φασίστες, διαπράττοντας κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων, με οργανωτή την Αλβανική Εθνική Επιτροπή.
Όταν έφυγαν οι Ιταλοί, συνεργάστηκαν στενά με τους Γερμανούς, συνεχίζοντας τα εγκλήματα τους. Φόρεσαν γερμανικές στολές, περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό και προέβαιναν σε δολοφονίες, σφαγές, βιασμούς κοριτσιών, εμπρησμούς κατοικιών και αρπαγή ελληνικών περιουσιών. Εκτέλεσαν τον μανιάτη νομάρχη Γεώργιο Βασιλάκο και 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943.  Όταν έφυγαν στις 21-9-1944 οι Γερμανοί, οι δοσίλογοι Τσάμηδες, έφυγαν μόνοι ή εκδιώχθηκαν στην Αλβανία, από τον ΕΔΕΣ του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Το 1945, άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων, οι δίκες, και εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις: καταδικάστηκαν 1.930 Τσάμηδες ερήμην εις θάνατον, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.
Αντί να ποιούν την νήσσαν, «διεκδικούν»..

 2.-ΓΟΗΤΕΙΑ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ του αλβανικού ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και Επεκτατισμού.

   Η Αλβανία δεν διεκδικεί επεκτάσεις ΜΟΝΟ προς την FYROM (Τέτοβο) και Κοσσυφοπέδιο (Κόσσοβο).Μια φράση του Σαλί Μπερίσα, πρώην πρωθυπουργού της Αλβανίας, (28.11.12), τα λέι όλα «τα αλβανικά εδάφη εκτείνονται από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα»!.. από κοντά και ο σημερινός Έντι Ράμα…

3.-η Ακύρωση της Συμφωνίας με την Ελλάδα για τα Θαλάσσια «σύνορα»

 «…Οι Τούρκοι δεν θα αφήσουν τους Αλβανούς να κάνουν την σωστή οριοθέτηση με την Ελλάδα.

Οι Αλβανοί είχαν δεκτεί το 2009, να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους με την Ελλάδα βάσει της μέσης γραμμής και έδωσαν πλήρη επήρεια στα μικρά νησιά μας βόρεια της Κέρκυρας, γεγονός  που αποτελεί ανάθεμα για την Τουρκία μια και δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο γι’ αυτήν.. έτσι θα ασκήσουν όλη την επιρροή τους προς Αλβανική μεριά για να μην ισχύσει…»

 (Άρθρο μου στο «Παρόν» στις  7/6/14).

Όσοι θεωρούν ότι οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι θέμα παραχωρήσεων, όσοι έχουν την λογική του winwin, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ευτυχώς, αυτός που μας «απειλούσε» ότι μετά την «λύση» που έδωσε στο Σκοπιανό, εντός του θέρους θα έλυνε και τις Ελληνοαλβανικές σχέσεις, παραιτήθηκε από υπουργός. Πήραμε μια ανάσα…

«Ο ψυχρός πόλεμος Ρωσίας-ΗΠΑ πάει από τα Σκόπια στη Μεσόγειο: Διπλωματία του γεωτρύπανου.»

09/11/2018 1 Σχολιο


File Photo: US President Donald J. Trump (L) and Russian President Vladimir Putin (R) at the Presidential Palace in Helsinki, Finland. EPA, MAURI RATILAINEN
Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Με την υπόγεια σύγκρουση τους στα Βαλκάνια, με επίκεντρο τα Σκόπια(!), οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ρωσική Δημοκρατία, έδωσαν ένα δείγμα και ένα στίγμα του νέου ψυχρού πολέμου, που διανύουμε.
Πριν ακόμα από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στα Σκόπια, τα πράγματα είχαν ξεκαθαρίσει στη Βαλκανική, αφού η Αμερική ελέγχει όλες τις χώρες, εκτός της Σερβίας που συνεχίζει να διατηρεί την «ορθόδοξη σχέση» με τη Ρωσία, και τη Βοσνία, όπου θα μπορούσε να αποτελέσει ξανά την αιτία ενός νέου πολέμου. Όμως, τυχόν επικράτηση του «όχι» στο δημοψήφισμα, θα οδηγούσε σε ανατροπή της αμερικανικής κυριαρχίας και η Μόσχα θα επανερχόταν δριμύτερη.
Όμως, φαίνεται ότι το παιγνίδι χάθηκε για τη Ρωσία στα Σκόπια, αν και κανείς δεν πρέπει να είναι σίγουρος όταν το θέμα αφορά τα Βαλκάνια. Η ψηφοφορία στη σκοπιανή Βουλή αν και προβληματική και κυριαρχημένη από απίστευτες κατηγορίες χρηματισμού, μάλλον δεν θα ανατρέψει το φιλοδυτικό αποτέλεσμα. Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ μπόρεσε να επικρατήσει χρησιμοποιώντας τη Δικαιοσύνη και εκβιάζοντας τους διεφθαρμένους πολιτικούς του εθνικιστικού VMRO.
Οι ΗΠΑ και η Ρωσία ξεκαθαρίζουν τους λογαριασμούς τους και στη Συρία, όπου ενώ η Μόσχα είχε ένα προβάδισμα, ξαφνικά βρεθήκαμε ενώπιον μίας μπερδεμένης κατάστασης. Ο Βλ. Πούτιν θέλησε σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, να κάνει τη χάρη στον πρόεδρο της Τουρκίας και να «παγώσει» για ένα διάστημα τις πολεμικές επιχειρήσεις γύρω από το Ιντλίμπ, για να αποφευχθεί ένα νέο μεγάλο κύμα προσφύγων, που δεν μπορεί να σηκώσει στους ώμους του ο Ταγίπ Ερντογάν. Η επίθεση των δυνάμεων του Άσαντ θα μπορούσε να αναγκάσει 3 εκατ. ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και η μόνη σωτηρία τους ήταν η έξοδος προς την Τουρκία.
Ο πόλεμος μπορεί να ξεκινήσει ανά πάσα στιγμή, όσο και να διατηρεί την εκεχειρία που επέβαλε ο κ. Πούτιν. Στη Συρία πάντα ο “διάβολος” κρύβεται στις λεπτομέρειες και η Τουρκία δεν θα είναι ποτέ ευπρόσδεκτη. Η πρόβλεψη είναι δυσοίωνη, λόγω της επιμονής της Τουρκίας να κτυπήσει παντού τους Κούρδους της Συρίας. Θα το επιτρέψουν οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί, που τους χρησιμοποιούν κατά καιρούς με επιτυχία; Διαβάστε περισσότερα…

Για την «Συμφωνία των Πρεσπών».

09/11/2018 1 Σχολιο

Image result for Μακεδονία

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

                Θα απασχολεί για καιρό τον λαό μας η συμφωνία, η οποία χωρίς ακόμη να επικυρωθεί έχει εντείνει τις διχαστικές τάσεις, καθώς εκτοξεύονται εκατέρωθεν βαρειές εκφράσεις. Βέβαια η μάχη είναι άνιση, καθώς το ένα μέρος κατέχει την εξουσία και στηρίζεται και από δυνάμεις της ευρείας αντιπολίτευσης. Γι’ αυτό και συμπεριφέρεται κατά τρόπο σατραπικό στο όνομα πάντοτε της ταλαίπωρης δημοκρατίας.

Στο παρόν άρθρο θα αντικρούσουμε κάποια επιχειρήματα, μέσω των οποίων προβάλλεται η εν λόγω συμφωνία ως επιτυχία των συμβαλλόντων, οι οποίοι ενήργησαν με πατριωτική ευθύνη. Κατ’ αρχήν καλό είναι να αποσαφηνίσουμε τους όρους πατρίδα και πατριωτισμός, καθώς κακοπαθαίνουν όχι μόνο στο ελληνικό αλλά και στο διεθνές στερέωμα. Κατά τη νεωτερικότητα εκδηλώθηκε έντονο στη Δύση το εθνικιστικό αίσθημα και η τάση μόρφωσης καθαρών εθνικών κρατών. Απ’ εκεί η ασθένεια μεταδόθηκε και στη Βαλκανική, την τότε και τώρα υποχείρια των ισχυρών του πλανήτη. Ως αντίδραση στην αστική τάξη, η οποία δεν διόρθωσε ούτε στο ελάχιστο την κοινωνική αδικία, όπως είχε υποσχεθεί ανατρέποντας τη φεουδαρχική εξουσία, εμφανίστηκε το κίνημα του σοσιαλισμού και αργότερα, μετά τον συμβιβασμό πτέρυγάς του με το αστικό καθεστώς, το άλλο του κομμουνισμού. Και τα δύο είχαν ως βασική αρχή τον διεθνισμό, ο οποίος μόνο στα κομμουνιστικά καθεστώτα επιχειρήθηκε να επιβληθεί επί των λαών δια της βίας με κεντρικό σύνθημα «οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα». Βέβαια και το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα. Οι αστοί όμως διαχειρίστηκαν πολύ έξυπνα τόσο το θέμα της φιλοπατρίας του λαού, όσο και της θρησκευτικής του πίστης και επιτύγχαναν εκλογικές νίκες στις χώρες με αστικό καθεστώς ως θεματοφύλακες των ιερών και των οσίων. Αποκαμωμένοι αρκετοί από τους κομμουνιστές, πριν αλλά και μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», ενέδωσαν στις αστικές σειρήνες και αυτές επέτρεψαν την ανάρρησή τους στην εξουσία! Τώρα είναι η σειρά άλλων να «το παίξουν» πατριώτες. Πόσο πατριώτης όμως μπορεί να είναι κάποιος που ασπάζεται τον όποιας μορφής διεθνισμό και υπηρετεί τη νέα τάξη πραγμάτων του άγριου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού;

Περί ιστορίας της Μακεδονίας το πρώτο θέμα μετά την εισαγωγή. Η Μακεδονία, κατά την κλασική αρχαιότητα, δεν ήταν απλά ένας γεωγραφικός όρος, καθώς ήταν άρρηκτα συνδεμένος με ελληνικό φύλο, τους Μακεδόνες. Αυτοί, μικρή ομάδα κάπου στην περιοχή της Καστοριάς κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, μετακινήθηκαν ανατολικότερα και εγκαταστάθηκαν νοτίως του κάτω ρου του Αλιάκμονα. Λίγα είναι τα στοιχεία που διαθέτουμε για τον γεωγραφικό χώρο της σημερινής κεντρικής Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες, επεκτεινόμενοι στη συνέχεια προς, δυσμάς, προς βορρά και προς ανατολή, επέτυχαν να διεύρυναν το βασίλειο της Μακεδονίας. Προς δυσμάς όμως κατοικούσαν ισχυρά ελληνικά φύλα, τα οποία όμως δεν αποδέχθηκαν πλήρως την αλλαγή του φυλετικού ονόματος. Έτσι κατά την εποχή των Φιλίππου και Αλεξάνδρου του μεγάλου είχαμε Ελιμιώτες Μακεδόνες, Ορέστες Μακεδόνες, Λυγκηστές Μακεδόνες, Πελαγόνες Μακεδόνες προς διάκριση, αν και οι διαφορές από τους ισχυρούς Μακεδόνες ήσαν ασήμαντες. Στην κεντρική Μακεδονία οι Μακεδόνες αντιμετώπισαν κυρίως Έλληνες εποικιστές του νότου. Στις κτήσεις πέρα από τις περιοχές, στις οποίες κατοικούσαν ελληνικά φύλλα, οπωσδήποτε τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Έτσι οι Παίονες, οι κατοικούντες σε μεγάλη έκταση του σημερινού κράτους, στο οποίο εκχωρήσαμε το άρρηκτα συνδεμένο με την ελληνική ιστορία και πολιτισμό όνομα της Μακεδονίας, δεν ονομάστηκαν ποτέ Παίονες Μακεδόνες. Κατά φυσικό τρόπο δεν ονομάστηκαν Μακεδόνες, οι Φρύγες, οι Λυδοί, οι Φοίνικες, οι Εβραίοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες και τα άλλα φύλα μέχρι τον Ινδό ποταμό. Κανένας ποτέ δεν διενοήθη να υποστηρίξει ότι ο όρος Μακεδονία, ο συνδεδεμένος με συγκεκριμένο ελληνικό φύλο, το οποίο μεγαλούργησε για σύντομο χρονικό διάστημα, αρκετό όμως, ώστε να μεταβάλει τον ρου της ιστορίας συνδέθηκε άρρηκτα με τις κατακτηθείσες από τους Μακεδόνες περιοχές. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: