Archive

Archive for the ‘Ιστορικά και θεωρητικά’ Category

Εκδήλωση: Η Εκκλησία και το Ιερό Σκήνωμα του Κράτους, 29/5 19.00

28/05/2017 Σχολιάστε

Το διαδικτυακό περιοδικό Αντίφωνο σε συνεργασία με τις εκδόσεις Εν Πλω διοργανώνει
τη Δευτέρα 29 Mαΐου στις 19:00 εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:

« Η Εκκλησία και το Ιερό Σκήνωμα του Κράτους: σχέσεις των δύο θεσμών στην Ελλάδα του 2017 »
Συζητούν οι:

Θεόδωρος Δ. Παπαγεωργίου
Νομικός Σύμβουλος της Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος

Σωτήρης Μητραλέξης
Ερευνητικός εταίρος στο Πανεπιστήμιο του Winchester
& Επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Πόλεως, Κωνσταντινούπολη

Βιβλιοπωλείο Εν Πλω, Εμπορικό Κέντρο ATRIUM, Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Αθήνα

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ, προαιρετική συμβολή 5 ευρώ

«2017 Περίπτερο Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων στο Σύνταγμα.»

18/05/2017 1 Σχολιο

«« Ο Έλλην άνθρωπος. Μία παγκόσμια πρόταση ζωής. »»

12/05/2017 Σχολιάστε

ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ ΔΑΜΑΛΑ

η Πειραϊκή Σχολή Ελληνολογίας

& η Φωνή των Πειραιωτών

σας προσκαλούν στο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

με ομιλητή τον καθηγητή κοινωνιολογίας, νομικό

& εισηγητή της θεωρίας της Ελληνολογίας

Δρ. ΗΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ                                                                                       Στην Κεντρική Αίθουσα του Ιδρύματος «Αντώνιος Σ. Δαμαλάς »,      Αλκιβιάδου 161, 3ος όροφος, 18535, Πειραιάς.

Πρόγραμμα ομιλιών

Α. Ιανουάριος. Θέμα: « Ελληνισμός και Χριστιανισμός. Σύγκρουση ή σύνθεση; » Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου, ώρα 19.00

Β. Φεβρουάριος. Θέμα: « Υπάρχει συνέχεια με την αρχαιότητα; Τι σχέση έχουμε με τους αρχαίους Έλληνες; », Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017, ώρα 19.00

Γ. Μάρτιος. Θέμα: « Οι προϋποθέσεις του θαύματος                   του 1821. Διδάγματα για το σήμερα »                                 Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017, ώρα 19.00                                                   Δ. Απρίλιος. Θέμα: « Εθνική ταυτότητα, εθνομηδενιστές και κοσμοπολίτες ».                                                                       Δευτέρα 24 Απριλίου 2017, ώρα 19.30

Ε. Μάιος. Θέμα: « Ο Έλλην άνθρωπος. Μία παγκόσμια πρόταση ζωής ».

Δευτέρα 15 Μαίου 2017, ώρα 19.30

 

ΣΤ’. Ιούνιος. Θέμα: « Έχει μέλλον ο Ελληνισμός; Ποιό μπορεί να είναι το μέλλον του; » Δευτέρα, 12 Ιουνίου, ώρα 19.30

 

Η  Eλληνολογία δεν είναι μόνο ελληνογνωσία αλλά καταλήγει σε συμπεράσματα για το σήμερα και προτάσεις για το μέλλον.

«ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ»

06/05/2017 Σχολιάστε

«ΔΙΣΤΟΜΟ : «Βολές» στην Λήθη των εγκλημάτων των Γερμανών Ναζί από το Πυροβολικό!»

04/05/2017 Σχολιάστε

<<Βολές >> στην Λήθη των εγκλημάτων των Γερμανών Ναζί από τους  άνδρες και τις γυναίκες του Πυροβολικού Θήβας  στο Μαρτυρικό Δίστομο! 

 Αυτό ήταν το νόημα της επίσκεψης, χθες, ομάδας είκοσι αξιωματικών και υπαξιωματικών του Κέντρου Εκπαίδευσης Πυροβολικού Θήβας (ΚΕΠΒ) στο Μαυσωλείο  και το »Μουσείο Θυμάτων Ναζισμού» αλλά και στην πλούσια »Αρχαιολογική Συλλογή» Διστόμου!
Η επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο επιμόρφωσης των στελεχών της Μονάδας σε θέματα που σχετίζονται με την αρχαία αλλά και νεώτερη Ιστορία του τόπου που αναπτύσσεται ο Σχηματισμός και την ευαισθητοποίησή τους γύρω από σύγχρονα ζητήματα και προβληματισμούς κοινωνικού χαρακτήρα.
 Η συγκίνηση περίσσεψε τόσο κατά την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ με το χρονικό της Σφαγής του Διστόμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στις 10 Ιουνίου 1944, την ξενάγηση στις αίθουσες του Μουσείου – και εν συνέχεια του Μαυσωλείου, στον ομώνυμο λόφο όπου φυλάσσονται τα οστά των νεκρών. Ιδιαίτερα ουσιαστικές οι ερωτήσεις τους στους υπεύθυνους του Μουσείου Θυμάτων και η συζήτηση  για τις συνθήκες τις Σφαγής, τα στρατιωτικά ντοκουμέντα γύρω από αυτήν αλλά και την αξίωση της αποζημίωσης.
Είχε προηγηθεί η επίσκεψή τους  στην ιδιαίτερης αξίας »Αρχαιολογικής Συλλογής» που διατηρεί και παρουσιάζει το Υπουργείο Πολιτισμού στο παρακείμενο διατηρητέο κτίριο του παλιού Σχολείου- στον τοίχο του οποίου εκτελέστηκαν οι πρώτοι 12 από τα 228 θύματα του  μαύρου Ιούνη του 44 .
Η επίσκεψη του ΚΕΠΒ έχει την αξία της για το Δίστομο διότι η Μονάδα αυτή σχεδόν κάθε χρόνο αποδίδει τιμές με αποσπάσματα της και την Διοίκηση της κατά την επέτειο της Σφαγής.

«Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!»

20/04/2017 Σχολιάστε

Κ. Παπαθεμελής

Μεγάλη ημέρα του Ελληνισμού σήμερα και να ενώσουμε τη φωνή μας με αυτήν του εθνικού μας ποιητή:

«Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,

όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστήτε

μέσα στις εκκλησιές τες δαφνοφόρες

με το φως της χαράς συμμαζωχθήτε

ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες

ομπροστά στους Αγίους, και φιληθήτε

φιληθήτε γλυκά χείλη με χείλη,

πέστε Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι».

Για αιώνες, ακόμη και σε δίσεκτους χρόνους στυγνής δουλείας, αυτός ο λαός παρήγε πολιτισμό. Διακονούσε τις μεγάλες  αξίες της ζωής και τρέφονταν απ΄ αυτές εξασφαλίζοντας έτσι τη συνέχειά του. Σήμερα βιώνουμε τον απελπισμό και την απόλυτη παρακμή. Δείγμα αίσχιστο η απίστευτη τηλεθέαση του εισαγόμενου υποπροϊόντος που ακούει στο όνομα Survivor. Κατασκευαστής του, τούρκος ζάπλουτος μεγαλοκαναλάρχης, ο οποίος εισβάλλει κάθε βράδυ στα σαλόνια των Ελλήνων και φυσικά στα tablets τους και κανοναρχεί τις συνειδήσεις τους. Κυριαρχούσα ιδέα του, ο ακραίος ατομικισμός, η απαξίωση του άλλου, η αλληλοεξόντωση, η ποδοπάτηση του αδυνάμου, ο μηδενισμός και ο εκμηδενισμός. Κοινώς σκουπίδια. Μία και μοναδική ΕΛΜΕ, η Γ΄ Θεσσαλονίκης, αντέδρασε. Εύγε της! Εύλογη η έγνοια ενός φορολογουμένου, οι άλλες ΕΛΜΕ δεν είδαν, δεν άκουσαν; Το γεγονός παραπέμπει στο θαύμα της θεραπείας των Δέκα λεπρών, όπου ένας μόνον γύρισε να ευχαριστήσει και η απορία του Κυρίου «ουχί οι δέκα εκκαθαρίσθησαν, οι δε εννέα πού;».

Δυστυχώς φτωχύναμε τραγικά σε σωστούς δασκάλους. Προκλητικό παράδειγμα ο νέος σύμβουλος του υπουργού Παιδείας, κρίμασιν οις οίδε Κύριος πανεπιστημιακός, υποστηρίζει ότι ο Μακρυγιάννης ήταν…τοκογλύφος, η Πηνελόπη Δέλτα και ο Ίων Δραγούμης εθνικιστές, Γενοκτονία των Ποντίων δεν υπήρξε (εθνοκάθαρση την βαφτίζει), Κρυφό σχολειό και Αγία Λαύρα είναι κατά τον πλαστογράφο της ιστορίας μύθοι. . .

Αποϊέρωση και αποεθνοποίηση είναι τα σύγχρονα αυτοάνοσα νοσήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Αναζητείται Ηρακλής για να καθαρίσει την κόπρο του Αυγείου.

Και μετά την Βαλέτα της Μάλτας εμείς θα είμαστε έγκλειστοι στην Εντατική των Τόμσεν – Λαγκάρντ. Αυτοί που καταδικάζουν εμάς σε λοιμοκτονία εισπράττουν, ο Τόμσεν 310.000 δολ. ετησίως και η Λαγκάρντ 550.000 δολ. (όλα αφορολόγητα!). Οι βασανιστές πάντοτε λειτουργούν «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην και χωρίς αιδώ»(Καβάφης).

Η Κυβέρνηση πανηγύρισε το αποτέλεσμα της Μάλτας, επειδή της κάναν το χατήρι να στείλουν το λογαριασμό (πονηρός ο…βλάχος) στην επόμενη το 2019. Τότε η χώρα θα έχει άλλη κυβέρνηση και αυτοί που την χρεώνουν τώρα, θα κάνουν διαδηλώσεις και καταλήψεις, κατ΄ εκείνων οι οποίοι θα τραβούν τα μαλλιά τους (αν τους έχουν απομείνει) για να βρουν λύση…

Θυμάστε από το 2004 το C 4Ι (αμερικανιστί εκφέρεται σι-φορ-άϊ, ειρωνικά προφέρονταν «συμ-φορ-ά», και όπως απεδείχθη ήταν). Υποτίθεται θα κάλυπτε την ασφάλεια της χώρας στους Ολυμπιακούς  και μετέπειτα. Κόστισε 255,5 εκ. €. Τότε δεν έγινε ούτε δοκιμαστική χρήση του. Σήμερα από τις 270 κάμερές του λειτουργούν μόνο 8. Καταστράφηκαν 120 και οι λοιπές λόγω  αχρησίας απαξιώθηκαν. Στη χώρα τού ακαταδίωκτου ουδείς πρόκειται να λογοδοτήσει.

4 Κυβερνήσεις (Ελλάς, Κύπρος, Ισραήλ και Ιταλία) συναπεφάσισαν τον αγωγό East Med. Με διαδρομή Ισραήλ, Κύπρος, Ελλάδα, θα φθάνει στην Ιταλία και εκείθεν στην άλλη Ευρώπη, μεταφέροντας 15 δισ. m3  φυσικού αερίου ετησίως. Ο East Med παρακάμπτει εντελώς την Τουρκία και αυτό είναι κατ΄ εξοχήν θετικό. Δεν είναι όμως θετική η δήλωση του ισραηλινού υπουργού Ενέργειας: «Έχουμε αρκετό αέριο για να δημιουργήσουμε δύο αγωγούς(…), άρα ένας αγωγός προς την Τουρκία δεν θα είναι αντίθετος…» Πρόκειται για εντελώς παράλογη τοποθέτηση. Ας ελπίσουμε ότι ο ωμός πραγματισμός και οι δαπάνες στις οποίες θα υποβληθεί το Consortioum με τον  East Med θα αποτρέψουν επιστροφή σε παλαιότερα ισραηλο-τουρκικά ειδύλλια.

Είχαμε αναθαρρήσει από την προσέγγιση Τραμπ-Πούτιν. Ο αιφνίδιος αμερικανικός βομβαρδισμός με τους 59 Τόμαχοκ, βομβαρδίζει καί τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν προκαλώντας αναπάντητα ερωτηματικά για την επόμενη μέρα των αμερικανορωσικών σχέσεων.

Εφιαλτικός ο απολογισμός του συριακού ολοκαυτώματος: 5 εκ. πρόσφυγες, 6 εκ. σε εσωτερική μετανάστευση, 300.000 νεκροί. Δεν ξεχνάμε το φιάσκο με τα λεγόμενα πυρηνικά του Σαντάμ, όταν ακούμε για τα χημικά του Άσσαντ. Πού τα βρήκε αφού τα είχε παραδώσει ήδη στους Αμερικανούς; Δεν αποτρελλαθήκαμε όπως το απαίσιο πρωτοσέλιδο της (αριστερής υποτίθεται) Liberation. Στην εγκληματολογία όταν αγνοείς την ταυτότητα του δράστη διερευνάς ποιος είχε συμφέρον στη διάπραξη του φονικού. Εδώ είναι βέβαιον ότι ο Άσσαντ, που ήταν τώρα στα καλύτερά του, δεν είχε κανένα συμφέρον.

Οι άρχουσες πάντως ελίτ υιοθέτησαν ακαριαία το επίσημο δόγμα. Αλλά τα πόστα και τα γιοφύρια στις κοινωνίες, όπως λέει ο ΣΤΑΘΗΣ, διαδίκτυο, ΑΕΙ, Τύπος, Τέχνες, «τα έχουν πιάσει χιπεστεράκια, «εκσυχρονιστές», μεταμοντέρνοι, «πολυπολιτισμικοί», ενσωματωμένοι αριστεροί, νεοφιλελεύθεροι, επιδοτούμενοι καλλιτέχνες, ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι, πράκτορες, μια χρυσή ορδή, μια «καλή κοινωνία», σμπίρων και μπιστικών των Δυνατών» (enikos.gr 8/4/17).

Δεν ξέρουμε ποιοι «τραμπαλίζουν» το μυαλό του Τραμπ, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι, άμα θέλουν  αυτός και ο Πούτιν, μπορούν να τερματίσουν την τραγωδία του συριακού λαού. Οποιαδήποτε παράτασή της δεν πρόκειται να βλάψει ατομικά κανέναν Άσσαντ. Αυτός στην χειρότερη περίπτωση θα καλοπεράσει σε κάποια ρωσική ντάτσα. Τους δυστυχισμένους πολίτες της Συρίας θα βυθίσει σε ακόμη μεγαλύτερη συμφορά.

Χριστός Ανέστη!

http://www.antibaro.gr/article/16906

«Ερντογάν ο Μεγαλοπρεπής.»

20/04/2017 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 18 Απριλίου 2017.

Η Τουρκία από την ίδρυσή της το 1926 είναι μεν διχασμένη χώρα, αλλά ως το 2003 διοικούνταν από μία μόνο πτέρυγα: τους Κεμαλιστές. Ο στρατός έκανε 4 πραξικοπήματα: 1960, 1971, 1980 και 1997 εδραιώνοντας τον ρόλο του και εξωβελίζοντας τους Ισλαμιστές στο περιθώριο. Οι ριζικές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές συνήθως απαιτούν δύο γενιές. Πρόδρομος της εγκαθίδρυσης του Πολιτικού Ισλάμ στην Τουρκία ήταν ο Ερμπακάν με πολιτική δράση από το 1971 ως το 1997 όταν καθαιρέθηκε πραξικοπηματικά και από εν ενεργεία πρωθυπουργός βρέθηκε στη φυλακή.

Ο Ερντογάν ανήκε στο κόμμα του από το 1980. Διετέλεσε Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης την περίοδο 1994-98, όταν και αυτός καθαιρέθηκε και φυλακίστηκε επειδή ανέφερε δημοσίως ότι «τα τζαμιά είναι οι στρατώνες μας, οι τρούλοι τα κράνη μας, οι μιναρέδες οι ξιφολόγχες μας και οι πιστοί οι στρατιώτες μας». Το 2001 ίδρυσε  το διάδοχο κόμμα του Ερμπακάν μαζί με τον Γκιουλ. Επειδή όμως είχε χάσει τα πολιτικά του δικαιώματα δεν μπορούσε να πολιτευτεί πριν το 2003. Τότε μεθόδευσε την είσοδό του στην Βουλή και την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον παραιτούμενο Γκιουλ . Από τότε άρχισε να σαρώνει τα πάντα σε μία ξέφρενη πορεία.

  • άλλαξε ριζικά την πορεία της χώρας κατά 180 μοίρες, θέτοντας τον Κεμαλισμό στο περιθώριο και αποδυναμώνοντας τον στρατό με αφορμή διάφορα σκάνδαλα·
  • άλλαξε την δικαστική ηγεσία όποτε διαφωνούσε μαζί της, κυρίως για θέματα του Ισλάμ·
  • ανεβοκατέβαζε Προέδρους της αρεσκείας του ως Πρωθυπουργός·
  • ανεβοκατέβαζε Πρωθυπουργούς της αρεσκείας του ως Πρόεδρος, όπως για παράδειγμα  τον Νταβούτογλου, τον οποίον ο ίδιος τον έφερε από το πουθενά αφού υϊοθέτησε το νεο-οθωμανικό του δόγμα και τελικά εκπαραθύρωσε·
  • έκλεισε δεκάδες εφημερίδες και φυλάκισε εκατοντάδες δημοσιογράφους ·
  • Φυλάκισε πέρυσι το καλοκαίρι 40 χιλιάδες αντιφρονούντες στρατιωτικούς, δικαστικούς, ακαδημαϊκούς και δημοσίους υπαλλήλους με αφορμή το πραξικόπημα εναντίον του·
  • Αρνήθηκε στις ΗΠΑ τη χρήση της Τουρκίας για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή·
  • Κυνήγησε τον τέως σύμμαχό του Γκιουλέν, και κατηγόρησε ανοιχτά την παγκόσμια υπερδύναμη ότι τον υποθάλπει·
  • Χρησιμοποίησε τους Σύριους μετανάστες την κατάλληλη στιγμή, ώστε να προκαλέσει ζημία στην Ελλάδα και να υποχρεώσει την ΕΕ σε μία συμφωνία-υποχώρηση άνευ όρων μαζί του·
  • Έριξε απροκάλυπτα ένα Ρωσικό αεροσκάφος και ένα μήνα αργότερα «τα βρήκε» με τον Πούτιν διασφαλίζοντας τα συμφέροντά του στη Συρία και το κεκτημένο της δράσης εκεί του Τουρκικού στρατού·
  • Προχθές, κέρδισε το δημοψήφισμα εδραιώνοντας με δημοκρατικό μανδύα την βούληση των Τούρκων να αποκτήσει  αυξημένες εξουσίες για 12 ακόμη χρόνια. Κανείς δεν τολμά να του φέρει αντίρρηση, υποχρεώνοντας την ΕΕ να ψελλίσει απλώς ότι «πρέπει να σεβαστεί τη μικρή διαφορά της νίκης του», υποτασσόμενη ως νάνος απέναντί του.

Κέρδισε το δημοψήφισμα παρόλο που έχασε σε όλες ανεξαιρέτως τις περιοχές που εμείς νομίζουμε ότι απαρτίζουν την Τουρκία: στις μεγάλες πόλεις, στην Ευρωπαϊκή Τουρκία και στα παράλια.

Πρόκειται αναμφισβήτητα για σπάνιο ηγέτη, ο οποίος θα μας είχε κατασπαράξει αν δεν ασχολούνταν όλα αυτά τα χρόνια με πανίσχυρους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, παίζοντας ταυτόχρονα στα δάχτυλα διπλωματικό και στρατιωτικό σκάκι. Τους αποτελείωσε όλους και δεσπόζει πλέον χωρίς αντίπαλο.

…..

======Ως εδώ ήταν το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην Εστία.=====
=====Ακολουθούν επεξηγηματικές σκέψεις για το ίδιο θέμα========

Υστερόγραφο – υπόβαθρο του άρθρου με ανατροπή τεσσάρων κοινοτυπιών που ακούστηκαν αυτές τις μέρες. Σε 500 λέξεις δεν μπορείς να τα γράψεις όλα, ούτε και να προβλέψεις τι θα γραφτεί ώστε να το απαντήσεις προκαταβολικά. Το άρθρο γράφτηκε το βράδυ της Κυριακής (του Πάσχα) του δημοψηφίσματος) πριν διαβάσω οτιδήποτε άλλο για το θέμα.

  • «Μόνο 51.4%! Τόσο ορισακά. Η Τουρκία είναι διαιρεμένη»

Σωστά. Η Τουρκία δεν διαιρέθηκε σήμερα, ούτε επί Ερντογάν. Ήταν πάντοτε διαιρεμένη. Η κυρίως διαίρεση ήταν μεταξύ Κεμαλιστών και Ισλαμιστών. Σε περυσινό μου άρθρο, λίγο μετά το αποτυχημένη πραξικόπημα στην Τουρκία (όπου λέω ότι όχι μόνο δεν ήταν στημένο από τον Ερντογάν, αλλά μάλλον άργησε αρκετά χρόνια να γίνει, ακριβώς διότι η Τουρκία ήταν πάντοτε διαιρεμένη), έγραφα ότι σήμερα περίπου το ½ των Τούρκων είναι Ισλαμιστές, το 1/3 Κεμαλιστές και το υπόλοιπο 1/6 αποτελείται από τις διάφορες μειονότητες (η μεγαλύτερη των οποίων είναι οι Κούρδοι).. Με τον Κεμάλ, η Τουρκία γύρισε σελίδα από το Οθωμανικό της παρελθόν και έγινε πιο κοσμική και πιο εθνικιστική. Αυτό το έκανε κοινωνικά με την αναμόρφωση των οικονομικά ισχυρότερων, δηλαδή των αστικών κέντρων. Έθεσε τον στρατό υπέρμαχο του Κεμαλικού τουρκικού κράτους. Το ισλαμιστικό στοιχείο ποτέ δεν παραδόθηκε στους Κεμαλιστές. Γι΄ αυτό και διάφοροι πολιτικοί όπως ο Μεντερέζ ή ο Ερμπακάν προκαλούσαν συχνά πραξικοπήματα εναντίον τους (όπως αυτά που αναφέρω στο παρόν άρθρο).

  • «Η νίκη του Ερντογάν είναι «πύρρειος». Ο Ερντογάν είναι αδύναμος διότι δεν ελέγχει το 49% του λαού του

Το ακούσαμε αυτό πολλάκις αυτές τις μέρες. Διαφωνώ. Ένας άνθρωπος, ο οποίος έχει εκπαραθυρώσει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους, του ιδίου ή άλλων κομμάτων, ακόμα και πρώην φίλους και συμμάχους (Νταβούτογλου, Γκιουλέν), ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν διστάζει να φυλακίσει περίπου 40 χιλιάδες στρατιωτικούς, δικαστές, ακαδημαϊκούς, ο οποίος δεν διστάζει να κλείσει τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες, να φυλακίσει εκατοντάδες δημοσιογράφους, πόσο αδύναμος μπορεί να είναι; Μετρήστε πόσες φορές οι εμπειρότεροι και ειδικότεροι αναλυτές και σχολιαστές αναφέρουν γενικόλογη ορολογία όπως «οι Κεμαλιστές, η αντιπολίτευση, αυτοί που έχασαν το δημοψήφισμα» και πόσες φορές λένε κάποιο όνομα. Δεν υπάρχει αντίπαλος του Ερντογάν εντός ή εκτός Τουρκίας. Ούτε ο Γκιουλέν, ο οποίος μπορεί κάλλιστα αύριο να τα ξαναβρεί μαζί του, διότι οι στόχοι τους δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους, τουλάχιστον σε ό,τι μας αφορά περισσότερο (διεθνής ρόλος της Τουρκίας ή/και του ισλαμισμού γενικώς). Πρακτικά: Το 48.5% μπορεί να φαίνεται υψηλό, αλλά ρεαλιστικά δεν μπορεί να μεταφραστεί σε πάνω από 25% σε εκλογική επίδοση κάποιου κόμματος, σε οιεσδήποτε συνθήκες. Καθόλου πύρρειος η νίκη του. Καμία αδυναμία να προχωρήσει όπως επιθυμεί.

  • «Τώρα ο Ερντογάν θα γίνει πιο προκλητικός, θα καταχραστεί την εξουσία, και όλα αυτά θα φέρουν αντιδράσεις που θα τον ρίξουν.»

Ποια δεδομένα άραγε μας κάνουν να πιστεύουμε ότι ο Ερντογάν θα δράσει σαν νεοφώτιστος ζηλωτής; Ήδη γράφω στο άρθρο πολύ συνοπτικά τις επιτυχίες του και ενδείξεις της βαθειάς σκέψης του στο μέλλον. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αμέσως μετά τη νίκη του στο δημοψήφισμα, πήγε στον τάφο του Ερμπακάν (δηλωτικό της συνέχισης της αντιπαλότητας Κεμαλιστών – Ισλαμιστών), στο μνημείο του Μωάμεθ του Πορθητή κλπ. Ασφαλώς αυτές ήταν συμβολικές πανηγυρικές κινήσεις. Όμως δεν είναι ούτε άβγαλτος πολιτικός, ούτε τυχοδιώκτης. Είναι φανερό ότι έχει κάποιο σχέδιο και σιγά σιγά προχωρά προς αυτό με μεθοδικότητα χωρίς εξάρσεις, εκμεταλλευόμενος τις συνθήκες. Δεν πιστεύω ότι από τη μία μέρα στην άλλη θα γίνει τόσο προκλητικός. Ήδη έχει ανατρέψει την εντυπωσιακά εις βάρος των Ισλαμιστών κοινωνική σύνθεση (30%-50%) και την έκανε 50%-30%. Αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να ανατραπούν ξανά από τη μία μέρα στην άλλη, και ειδικά όταν δεν υπάρχει καν ο αντίπαλος! Τα πρόσωπα κλειδιά είναι είτε στις φυλακές, είτε αποδυναμωμένα. Μία άλλη ένδειξη της ανατροπής που πέτυχε ήταν ότι το 1997 ο πρωθυπουργός του κόμματός του στάλθηκε στη φυλακή, το κόμμα του κηρύχθηκε παράνομο, ο ίδιος ο Ερντογάν εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από δήμαρχος Κωνσταντινούπολης και λίγους μήνες μετά καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων. Σήμερα, είναι πανίσχυρος. Αν πιάσουμε το τότε και το συγκρίνουμε με το σήμερα, δεν χρειάζεται καν να προστεθεί καμία λέξη για το πόσο έχει υποχωρήσει ο κεμαλισμός και πόσο έχει αδυνατίσει ο ρόλος του στρατού, και ταυτόχρονα πόσο έχει δυναμώσει ο Ισλαμισμός στην Τουρκία. Επίσης, τη θητεία του ως δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, δεν τη χρησιμοποίησε για να προβάλλει τα ισλαμιστικά πρότυπα, όπως κάνει σήμερα, αλλά για να πετύχει ορισμένες πρακτικές αλλαγές στην πόλη, τις οποίες και κατάφερε. Ισχυρίζομαι ότι το ίδιο προσεκτικά και μεθοδικά, θα προχωρήσει και σήμερα.

  • «Το δημοψήφισμα το πήρε με νοθεία. Αργά ή γρήγορα η «αντιπολίτευση» θα προσφύγει στην τουρκική ή ευρωπαϊκή δικαιοσύνη και θα δικαιωθεί

Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι καν ευσεβής πόθος κάποιου. Είναι φαντασίωση. Εκτός του ότι δεν υφίσταται άνθρωπος με κύρος να το προχωρήσει, δεν υπάρχει ούτε ανώτερος δικαστής που είτε να μην ελέγχεται από τον Ερντογάν, είτε να μην φοβάται μία τέτοια σύγκρουση έχοντας δει όσα συνέβησαν πέρυσι.

Ασφαλώς, τίποτα από όλα αυτά δεν αποκλείει το ενδεχόμενο απότομης αλλαγής συνθηκών. Όταν ένα κράτος βασίζεται σε ένα πρόσωπο, έναν βασιλιά, έναν σουλτάνο, έναν δυνάστη, έναν αρχηγό, τότε η υπόθεση ότι αυτός εγκαταλείπει το προσκήνιο, πχ για λόγους υγείας ή κάτι αντίστοιχο, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα ακολουθήσει. Ήδη πέρυσι επιχειρήθηκε η εξόντωσή του δια του πραξικοπήματος. Θα μπορούσε να είχε πετύχει. Δεν πέτυχε. Αν εξαιρεθούν τέτοιες περιπτώσεις, των οποίων η πιθανότητα επιτυχίας έχει ήδη μειωθεί δραστικά μετά τις κινήσεις του, το λογικότερο είναι ότι οι αυξημένες εξουσίες του Προέδρου θα τον διατηρήσουν στην εξουσία ως το 2029 χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο και με τον κατάλληλο χρόνο να πραγματοποιήσει ακόμη περισσότερες αλλαγές, και ίσως να ηγηθεί του Ισλαμικού κόσμου σε μία «σύγκρουση πολιτισμών», ενταγμένη στα πλαίσια του 21ου αιώνα. Τα δεδομένα είναι η ρήξη με την Ευρώπη, πιθανώς η προσέγγιση με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα  η αποφυγή Κουρδικού κράτους, αλλά ως προς αυτό εικάζω ότι ένα επίπεδο αυτονομίας τους εντός Συρίας δεν μπορεί να το αποφύγει, διότι ως προς αυτό συμφωνούν Αμερικανοί και Ρώσοι.

http://www.antibaro.gr/article/16918

Αρέσει σε %d bloggers: