Αρχείο

Archive for the ‘Ιστορικά και θεωρητικά’ Category

«Η υποκλοπή Σιζόπουλου και το περιβόητο «Πόρισμα» της Βουλής».»

09/11/2018 Σχολιάστε

Της Φανούλας Αργυρού

Η αλήθεια δεν εξυπηρετείται με υποκλοπές και πλαστά έγγραφα. Ποία είναι η αυθεντικότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας;

Στις 25.10.2018, το Sigmalive δημοσίευσε δηλώσεις του κ. Μαρίνου Σιζόπουλου, που έγιναν στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» με τη συνάδελφο Κατερίνα Χριστοφίδου, όπου ο κ. Μ.Ζ. προέβη σε μια εκπληκτική δημόσια, διά τηλεοράσεως, παραδοχή. Ότι υπέκλεψε έγγραφα (εννοείται από την Ελλάδα) την περίοδο που ο ίδιος ήταν Πρόεδρος της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που συνέταξε το 2011 ένα «Πόρισμα» με τίτλο «Πόρισμα Φακέλου Κύπρου», και που βρίσκεται αναρτημένο στον σύνδεσμο εδώ:

Είπε συγκεκριμένα ο κ. Μ. Σιζόπουλος: «Το είπα ξεκάθαρα, ήταν υποκλοπή. Αφού δεν μου έδωσαν πρόσβαση, αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω άλλες μεθόδους για να τα εξασφαλίσω. Και εξασφάλισα ένα σημαντικό αριθμό τέτοιων εγγράφων».

Απίστευτο, αλλά αληθινό. Δηλαδή μετά τη χρήση πλαστού εγγράφου τάχατες του ΝΑΤΟ στην ετοιμασία του περιβόητου «Πορίσματος», το οποίο αποκάλυψα με διαβεβαίωση από το Αρχείο του ΝΑΤΟ, και που δυστυχώς ακόμα κανένας από τους εμπλεκόμενους βουλευτές στην Επιτροπή ή τους υπόλοιπους δεν ευαισθητοποιήθηκε για την απόσυρσή του (ακόμα βρίσκεται στη σελίδα 128 του «Πορίσματος»), αφήνοντας εκτεθειμένη την εγκυρότητα του πονήματός τους, ο κ. Μ. Σιζόπουλος ομολόγησε ότι «έκλεψε» κιόλας έγγραφα από την Αθήνα αφού δεν του έδωσαν πρόσβαση!

«Αρχείο ΝΑΤΟ: Το έγγραφο δεν είναι γνήσιο», 26 Αυγούστου 2014, «Σημερινή», της Φ. Αργυρού. http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/155297

Το πλαστό έγγραφο του ΝΑΤΟ, σελίδα 5, Κύριο άρθρο «Ελευθερίας» Λονδίνου.

Η ακεραιότητα του «Πορίσματος»

Είναι πρωτοφανές για έναν πολιτικό, που υπηρετούσε τότε ως Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων για το εν λόγω «Πόρισμα», να παραδέχεται υποκλοπή εγγράφων αγνοώντας τα βασικά με τέτοια έγγραφα. Κατ’ αρχήν ποία η αυθεντικότητα/γνησιότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας; Ποία είναι αυτά και πού βρίσκονται σήμερα; Από πού κλάπηκαν; Από ποίο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης; Με ποία μέσα; Με τη βοήθεια ποίων; Υπό ποίες συγκεκριμένα συνθήκες;

Γνωρίζουν μέχρι σήμερα τα αρμόδια τμήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης για την υποκλοπή αυτή; Η υποκλοπή είναι σε αντίγραφα των γνησίων εγγράφων και τα αυθεντικά βρίσκονται στη θέση τους, ή υποκλοπή σημαίνει ότι κλάπηκαν τα αυτούσια και το αρμόδιο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης δεν έχει πλέον τα εν λόγω έγγραφα, οπόταν και η γνησιότητά τους δεν μπορεί να εξακριβωθεί; Οπόταν αυτόματα τα έγγραφα αυτά υποβαθμίζονται σε άκυρα;

Δεύτερον και σπουδαιότερο, ίσως να τίθεται για δεύτερη φορά (μετά την αποκάλυψή μας ότι χρησιμοποιήθηκε στο «Πόρισμα» αυτό πλαστό έγγραφο τάχατες του ΝΑΤΟ) σε αμφισβήτηση η ακεραιότητα του εν λόγω «Πορίσματος» της Βουλής, αν αυτά τα κλεμμένα από τη βάση τους έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο για το εν λόγω «Πόρισμα». Χρησιμοποιήθηκαν, λοιπόν, καθόλου για το «Πόρισμα» και γνωστοποιήθηκε στα μέλη της τότε Επιτροπής και όσους εμπλέκονταν στην προετοιμασία του «Πορίσματος» ότι ήσαν κλεμμένα;

Τρίτον, είναι και το θέμα της πολιτικής ή κώδικα (policy or code) κάτω από τα οποία ενήργησε η Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων. Λειτούργησε η Επιτροπή βάσει τέτοιων, όπως π.χ. ο κώδικας της Βουλής των Κοινοτήτων για Parliamentary Information and Records Management Policy, και η οποία βρίσκεται στον σύνδεσμο εδώ;

To 2011 τόσο εγώ όσο και άλλοι, όπως ο συγγραφέας/ερευνητής κ. Λεωνίδας Λεωνίδου, είχαμε δημοσιεύσει κριτικές για το «Πόρισμα» της Κυπριακής Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου», που βρίσκονται αναρτημένες σε ιστοσελίδες (βλέπε www.nostos.com ) κάτω από τον υπότιτλο Political Issues.

Σημείωση: Οι κριτικές μας τότε έγιναν με βάση το Προσχέδιο του «Πορίσματος» που κυκλοφόρησε κατ’ αρχήν για αποκλειστική χρήση των μελών του Σώματος και που διέρρευσε και σε μας. Όμως, επισημαίνω ότι το Προσχέδιο παραμένει το ίδιο και στο επίσημο πόρισμα που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής. Η διαφορά προφανώς βρίσκεται στο γεγονός ότι στο Προσχέδιο δεν περιλαμβάνονταν τα Παραρτήματα, τα οποία δεν επηρεάζουν την κριτική που κάναμε. Γι’ αυτό οι αναφορές σε σελίδες αντιστοιχούν σ’ αυτές του Προσχεδίου και όχι του επίσημου Πορίσματος που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Με τη σύμφωνη γνώμη του Μακαρίου η αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας

Στη σελίδα 49 του «Πορίσματος» (37 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως «η κυβέρνηση της Χούντας έκανε αποδεκτό το τουρκικό αίτημα για ανάκληση της Μεραρχίας και στις 29.11.1967 ανακοίνωσε την απόφασή της, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε μορφή διαβούλευσης με την κυπριακή Κυβέρνηση».

Επίσης στην σελίδα 50 του «Πορίσματος» (39 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως: «Σε διάφορες κατά καιρούς αναφορές προβλήθηκε η άποψη ότι ο Αρχ. Μακάριος και η κυπριακή Κυβέρνηση είχαν συγκατατεθεί στην αποχώρηση της Μεραρχίας. Αυτό δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα…».

Αυτά τα συμπεράσματα των συγγραφέων του «Πορίσματος» της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου όσο και του «Φακέλου της Κύπρου», που έφθασαν στην Κύπρο από την Ελλάδα, είναι παραπλανητικά και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια εφόσον αγνοούνται ιστορικά επίσημα έγγραφα για τα γεγονότα αυτά, που βρίσκονται ελεύθερα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο εδώ και χρόνια. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, σύμφωνα με τους Βρετανούς και Αμερικανούς, γνώριζε και συμφωνούσε με την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας, αλλά φοβόταν να το πει ο ίδιος, για να μην κατηγορηθεί ως προδότης, και εισηγήθηκε να το έκανε η Χούντα. Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου προηγήθηκε της χουντικής απόφασης, στις 22 Νοεμβρίου 1967.

Παραθέτω αυτούσιο το τηλεγράφημα του Sir Patrick Henry Dean*, Πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ (1965-69) από την Washington, αριθμός 3697, ημερ. 22 Νοεμβρίου 1967, προς το Φόρεϊν Όφις στο Λονδίνο, με αντίγραφα στις πρεσβείες του Η.Β. στην Άγκυρα, Αθήνα, Λευκωσία, Βρετανική Αντιπροσωπία στο ΝΑΤΟ, Βρετανική Αποστολή στη Νέα Υόρκη και στην Οτάβα του Καναδά. Με επίσης περαιτέρω κυκλοφορία σε διάφορα τμήματα του Φόρεϊν Όφις.

Έγραψε ο Πρέσβης σε ελεύθερη μετάφραση:

«Ο Battle είπε σήμερα στον Υπουργό ότι εξουσιοδοτήθηκε ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λευκωσία με δική του εισήγηση να ενημερώσει την Κυβέρνηση της Κύπρου και ταυτόχρονα και τους συναδέλφους του Βρετανίας και Καναδά για τις τριμερείς πρωτοβουλίες στην Αθήνα και Άγκυρα.

»2. Ο Μακάριος απέρριψε την αμερικανική εισήγηση όπως εκείνος ζητήσει την ελάττωση των Ελληνικών Δυνάμεων στο νησί. Είπε πως αν ο ίδιος το έκανε, θα θεωρείτο ως προδότης στην Ελλάδα. Όμως, είπε στον Αμερικανό Πρέσβη ότι θα συμφωνούσε σε μια ελληνική πρωτοβουλία για ελάττωση των στρατευμάτων. Ο Belcher (Αμερικανός Πρέσβης στην Λευκωσία) έχει τώρα οδηγίες να δείξει στον Μακάριο μια έκθεση από την Αθήνα, που φέρει τον Βασιλέα Κωνσταντίνο να υποστηρίζει την ιδέα.

»Φόρεϊν Όφις στείλτε το αμέσως σε όλους…».

* Ο Sir Patrick Dean υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στις Διασκέψεις της Γιάλτας και Πότσνταμ το 1945, καθώς και ως σύμβουλος στις Δίκες της Νυρεμβέργης. Πέθανε το 1994.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα των λανθασμένων διατυπώσεων, σοβαρών ελλείψεων, υποκειμενικών θέσεων και ενδεικτικής αποφυγής χρήσης των επισήμων βρετανικών πρωτογενών εγγράφων για το Κυπριακό, που καλύπτει, δυστυχώς, το περιβόητο «Πόρισμα Φακέλου της Κύπρου» της Βουλής των Αντιπροσώπων. Και να μην πίστευαν τους Πρέσβεις Βρετανίας και Αμερικής, όφειλαν να περιλάβουν το εν λόγω τηλεγράφημα στο «Πόρισμά» τους για αντικειμενικότητα για όσα έγραψαν. Εξάλλου η αποχώρηση της Μεραρχίας, που ήταν τουρκική απαίτηση, όπως και η αποχώρηση του Γρίβα, σχετίζονται άμεσα με την αλλαγή πολιτικής τότε της κυπριακής Κυβέρνησης για τερματισμό του ελληνο-τουρκικού διαλόγου και ξεκίνημα ενδοκοινοτικών συνομιλιών, εξ ου και το διαβατήριο που έστειλε λίγες εβδομάδες αργότερα ο Αρχ. Μακάριος στον Ρ. Ντενκτάς για να επιστρέψει στην Κύπρο, όχι για να δικαστεί ως «προδότης», αλλά ως συνομιλητής… Το «Πόρισμά» τους επίσης τερμάτισε τις εργασίες του μετά την πρώτη τουρκική εισβολή! Όπως ορθώς επεσήμανε τότε ο Γιώργος Περδίκης, Πρόεδρος των Οικολόγων (Σημερινή, 18.3.2011):

«Το πόρισμα δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες του κυπριακού λαού για αναζήτηση και ανάδειξη της πικρής αλήθειας… Αποτελεί μια καλή απογραφή των γεγονότων, με αρκετά, όμως, κενά και δεν καταφέρνει να προχωρήσει στο βάθος που εμείς θα θέλαμε… Δεν διακρίνεται από την τόλμη και την πολιτική διείσδυση που απαιτεί η ανάγκη αναγνώρισης ευθυνών προς γνώσιν και αποφυγήν… Παραδόξως η ιστορική έρευνα σταματά μέχρι την πρώτη φάση της εισβολής, όμως το έγκλημα ολοκληρώθηκε με τη δεύτερη φάση…».

Και όχι μόνον…

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Λονδίνο, 29.10.2018

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/537679/i-ypoklopi-sizopoulou-kai-to-perivoito-porisma-tis-voulis

Advertisements

«Ποιοί ρυθμίζουν το μέλλον της Ορθοδοξίας.»

09/11/2018 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία το 2018 αποτελείται από εννέα Πατριαρχεία και πέντε Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Από τα εννέα Πατριαρχεία τα τέσσερα (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων) είναι τα πρεσβυγενή και τα υπόλοιπα νεότερα. Η κατάστασή τους είναι συνοπτικά η ακόλουθη:

  1. Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στην Τουρκία υπό ιδιότυπη ισλαμική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο πληθυσμός της είναι 80 εκατομμύρια. Θρησκευτικά το Τουρκικό κράτος θεωρεί ότι το 99% είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Προφανώς αγνοεί την ισχυρότατη παρουσία των Αλεβιτών, οι οποίοι, κατά την εκτίμηση έρευνας του κρατικού γαλλικού Ρ/Σ France Culture, είναι μεταξύ 10 και 20 εκατομμυρίων. Σουνίτες είναι στην πλειονοψηφία τους οι Κούρδοι της Τουρκίας, οι οποίοι υπολογίζονται σε 20 εκατομμύρια. Ως προς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς στην Τουρκία, κατά την εκτίμηση του Επισκόπου του Πατριαρχείου Κυρίλλου (Συκή), όπως την εξέφρασε στον ρωμαιοκαθολικό  ελβετικό ηλεκτρονικό πυλώνα cath.ch στις 2 Νοεμβρίου 2016, αυτοί είναι 3.000-5.000, από τους οποίους οι περισσότεροι δεν είναι Έλληνες. Ειδικότερα, όπως είπε, χάρη στους ρώσους που έχουν εγκατασταθεί στη Σμύρνη υπάρχει εκεί  εκκλησιαστική ζωή. Το πολιτικό καθεστώς συμπεριφέρεται προς το Πατριαρχείο από τυπικά έως εχθρικά. Οι σχέσεις Τουρκίας – Ελλάδος επηρεάζουν τις σχέσεις Φαναρίου – Τουρκίας.

2.Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας. Βρίσκεται υπό αυταρχικό ισλαμικό καθεστώς. Το Ορθόδοξο ποίμνιο στην Αίγυπτο υπολογίζεται ότι είναι περίπου ίσο με αυτό στην Τουρκία αυτό της Τουρκίας. Οι Χριστιανοί Κόπτες (Μονοφυσίτες) υπολογίζονται στο 10% του συνολικού πληθυσμού, που είναι 95 εκατομμύρια και που στο σύνολό τους είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το σημερινό πολιτικό καθεστώς θεωρείται φιλικό προς το Πατριαρχείο και ότι το προστατεύει, όπως και τους Κόπτες, από τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.

  1. Πατριαρχείο της Αντιοχείας. Βρίσκεται υπό το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου Άσαντ. Ο πόλεμος έχει μειώσει πολύ το ποίμνιό του. Προ του πολέμου υπολογιζόταν στο 10% περίπου του συνολικού πληθυσμού, ή σε 1,5 εκατομμύρια. Ο πρόεδρος Άσαντ ανήκει στην θρησκευτική ομάδα των Αλαουιτών, θρησκευτική παραφυάδα των Σιιτών, που είναι περίπου το 15% του συνολικού πληθυσμού. Οι υπόλοιποι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το καθεστώς Άσαντ είναι φιλικό προς τους Χριστιανούς και αυτοί, κατά τον πόλεμο, τον υποστήριξαν. Οι ισλαμιστές αντάρτες επέφεραν μεγάλες καταστροφές στους Ναούς των Χριστιανών, και φόνευσαν πολλούς. Επίσης απήγαγαν και Επισκόπους, μεταξύ των οποίων και τον κατά σάρκα αδελφό του σημερινού Πατριάρχου Αντιοχείας Ιωάννου.
  2. Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Η έδρα του βρίσκεται στο Ισραήλ, το ποίμνιο απλώνεται στις παλαιστινιακές περιοχές και στην Ιορδανία. Το Ισραήλ, με σημερινό πληθυσμό 8,2 εκατομμύρια, είναι δημοκρατία υπό την ισχυρότατη πάντως παρουσία και επιρροή της εβραϊκής θρησκείας, που είναι το ουσιώδες χαρακτηριστικό της ταυτότητάς του. Στο Ισραήλ το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα από τον κρατικό γεωπολιτικό σχεδιασμό και τις επιδιώξεις των σιωνιστών εποίκων. Στην Παλαιστίνη και στην Ιορδανία τα πολιτικά καθεστώτα είναι ισλαμικά αυταρχικά, αλλά το Πατριαρχείο διατηρεί μαζί τους μια καλή σχέση. Μπορεί εύθραυστη, αλλά καλή. Μέχρις ώρας. Το ποίμνιο είναι εν πολλοίς αραβο – ορθόδοξο. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον σημερινό αριθμό των Ορθοδόξων  στο Ισραήλ και στα Παλαιστινιακά εδάφη. Υπολογίζονται σε 200.000. Στην Ιορδανία τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι είναι το 2,2% του συνολικού πληθυσμού, που είναι οκτώ εκατομμύρια, ή 180.000 περίπου. Οι Έλληνες κληρικοί και μοναχοί του Πατριαρχείου είναι οργανωμένοι ως εις Μοναστήρι. Διατηρούν τον έλεγχο και έχουν την ευθύνη της προστασίας των Παναγίων προσκυνημάτων. Τον τελευταίο καιρό με  τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Αρμενίους υπάρχει ειρήνη και συνεργασία έναντι των ζητημάτων, οικονομικών και εδαφικών, που εγείρονται από τους Ισραηλινούς.
  3. Πατριαρχείο της Μόσχας. Η έδρα του είναι σε Ορθόδοξο κράτος με ειδικού τύπου Προεδρική Δημοκρατία. Το ποίμνιο είναι το 90% όσων δηλώνουν θρησκευόμενοι. Ο πληθυσμός της Ρωσίας υπολογίζεται στα 150 εκατομμύρια περίπου. Είναι ο πολυπληθέστερος στην Ευρώπη και η έκτασή της είναι η μακράν μεγαλύτερη στον κόσμο. Το Πατριαρχείο ενισχύεται παντοιοτρόπως από την Ρωσική κυβέρνηση και το ίδιο στηρίζει την γεωπολιτική της.
  4. Πατριαρχείο της Σερβίας. Το Πατριαρχείο έχει έδρα το Σερβικό κράτος, που αναγνωρίζει την Ορθοδοξία ως το κύριο συστατικό της ταυτότητάς του. Στα δέκα περίπου εκατομμύρια των Σέρβων σχεδόν το σύνολο είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Οι σχέσεις με την Κυβέρνηση αδελφικές.
  5. Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα ίδια με την Σερβία ισχύουν για τα Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα κράτη είναι Ορθόδοξα, με αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως κύριου συστατικού της ταυτότητάς τους και ως οντότητας πνευματικής που διατήρησε την εθνική τους ταυτότητα κατά τις δοκιμασίες που πέρασαν στο διάβα της Ιστορίας. Οι κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών διατηρούν καλές σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία, έχοντας ένα ρόλο προστατευτικό, που όμως μετατρέπεται μερικές φορές σε εργαλείο χειραγώγησης. Και στις χώρες αυτές σχεδόν το σύνολο όσων πιστεύουν στον Θεό είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία κατέστησαν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και αυτό μπορεί στο μέλλον να προκαλέσει προβλήματα στη σχέση μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, ιδιαίτερα στα ζητήματα Βιοηθικής, της Ηθικής. Η Γεωργία επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αλλά η θέλησή της προσκρούει στη γεωπολιτική της Ρωσίας.
  6. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου ανήκει σε μια δυτική προεδρική Δημοκρατία πληγωμένη από την κατοχή του 40% του εδάφους της από την Τουρκία. Το σύνολο του ποιμνίου της, περίπου 800.000, είναι Έλληνες Ορθόδοξοι, που, όπως ο απανταχού Ελληνισμός, πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία είναι το κύριο στοιχείο της ταυτότητάς τους. Λόγω της οικονομικής της ευρωστίας η Εκκλησία δεν έχει εξάρτηση από το Κυπριακό κράτος και μπορεί να ομιλεί ελευθέρως χωρίς να φοβάται αντίποινα. Η κυβέρνηση της Κύπρου ακολουθεί την Ελλάδα στα δήθεν προοδευτικά ανοίγματα της στα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα.
  7. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος δραστηριοποιείται σε μια δυτικού τύπου προεδρευόμενη Δημοκρατία. Οι Έλληνες, σε ποσοστό πάνω από το 90%, είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδιοπροσωπίας τους. Η Κυβέρνηση Σημίτη θέλησε να εξοστρακίσει την Εκκλησία από την κοινωνία, με την ιδεολογική ψευδαίσθηση ότι έτσι αυτή θα «εκσυγχρονιζόταν» και θα γινόταν «προοδευτική». Στην ουσία η «Πρόοδος» που επιχείρησε να επιβάλει, είναι οι επιταγές των ισχυρών – της Δύσης – κρατών και των λόμπις. Η κυβέρνηση Τσίπρα ιδεολογικά συμπλέει με το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν μια προσωπική σχέση του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου με τον Πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, με πολλές δημόσιες φιλοφρονήσεις μεταξύ τους. Τα όσα πάντως συμφώνησαν προκαλούν σοβαρά κοινωνικά, ιδιαίτερα στους κληρικούς και στις οικογένειές τους, και εκκλησιαστικά προβλήματα, ειδικότερα στις ήδη τεταμένες σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις Μονές, στις οποίες θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα επιβίωσης. Η χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα απαλλοτρίωση της μοναστηριακής περιουσίας σήμερα, με την ενθουσιωδώς μάλιστα σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, είναι μεγαλύτερη από αυτήν που επέβαλαν οι Βαυαροί το 1833.
  8. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας είναι μικρή μειοψηφία σε ένα ρωμαιοκαθολικό κράτος. Οι Πολωνοί, περίπου 38,5 εκατομμύρια,  θεωρούν ως κύριο συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Λόγω της θρησκευτικής αντίθεσής  τους προς τους Ορθοδόξους Ρώσους έχουν έναν φανατισμό εναντίον των Ορθοδόξων. Η είσοδος της Πολωνίας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη διπλωματική ικανότητα του ηγέτη της Ορθόδοξης Πολωνικής Εκκλησίας Σάββα αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό τη δυσμενή μεταχείριση  των Πολωνών Ορθοδόξων. Πάντα όμως υφίσταται το αγκάθι της σε βάρος τους δράσης των Ουνιτών.
  9. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας βρίσκεται σε ένα κράτος, που εκσυγχρονίζεται με μεγάλη δυσκολία. Σύμφωνα με το Σύνταγμά της χώρας η Αλβανία είναι ουδετερόθρησκη. Οι εξισλαμισμένοι Αλβανοί αποτελούν το 55% των 3.000.000 πολιτών του. Το αλβανικό κράτος είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 2009 και επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ. Διάκειται αρνητικά προς τους Ορθόδοξους Έλληνες και αυτό αποτελεί εμπόδιο στις σχέσεις των δύο χωρών. Οι πιέσεις της αλβανικής κυβέρνησης να εξαλβανιστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία και να αποκοπούν οι χιλιάδες των Ελλήνων μελών της από την Ελληνική τους παράδοση αναμένεται να ενταθεί τα προσεχή χρόνια.

12.Η Ορθόδοξη Εκκλησία Τσεχίας – Σλοβακίας είναι μια μικρή θρησκευτική μειονότητα στις δύο αυτές χώρες. Οι κάτοικοι της Τσεχίας είναι στην πλειοψηφία τους άθρησκοι και της Σλοβακίας Ρωμαιοκαθολικοί. Τα δύο κράτη είναι μέλη της ΕΕ. Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τις δύο Κυβερνήσεις είναι ουδέτερες. Τα προβλήματα με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και ειδικότερα με τους Ουνίτες έχουν μερικώς ξεπεραστεί, σε σχέση με το παλαιότερο μίσος που υπήρχε μεταξύ τους κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών είναι οι ακόλουθοι, με τη χρονολογία εκλογής τους και την ηλικία τους:

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος      1991      78 ετών

Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος                                2004       64  ετών

Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης                           2013          63  ετών

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος          2005                      66  ετών

Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος                             2009                     72  ετών

Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος                            2010                     88  ετών

Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ                             2007                     67  ετών

Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος             2013                     73  ετών

Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας                       1977                     85 ετών

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος                 2006                     77  ετών

Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος Ιερώνυμος            2008                     80 ετών

Μητροπολίτης  Πολωνίας Σάββας               1987                       80  ετών

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος                   1992                             89  ετών

Αρχιεπίσκοπος Τσεχίας – Σλοβακίας                     2013                   40  ετών

Οι εν λόγω Πρωθιεράρχες, πέντε από 80 έως 89 ετών, τέσσερις από 70 έως 79 ετών, τέσσερις 60 έως 69 ετών και ένας 40 ετών έχουν την ευθύνη έναντι των  επόμενων γενιών για την κατάσταση της Ορθοδοξίας.

http://www.antibaro.gr/article/20908

«Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία.»

09/11/2018 1 Σχολιο

Αλβανοί λαθρομετανάστες επιβιβάζονται κατά χιλιάδες σε πλοίο με προορισμό τις ακτές της Ιταλίας, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990.(Β.Σ.)

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Με αφορμή την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου από επίλεκτες δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας, να υπενθυμίσουμε εν τάχει κάποιες από τις εκκρεμότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Για τους μη γνώστες επισημαίνω εξ αρχής ότι: Η Ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας είναι χαρακτηρισμένη ως τέτοια και στο Αλβανικό Σύνταγμα και διεθνώς.

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης ή δραστικού περιορισμού εθνοτήτων με ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Το  καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η πολιτική της Αλβανικής ηγεσίας εναντίον της μειονότητας είναι διαρκής και συνεχόμενη, άσχετα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία.

 Η τρομοκράτηση του Ελληνικού στοιχείου , ιδιαίτερα στα συμπαγή ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι διαρκής, με τον διωγμό όσων πρωτοστατούν για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, όπως έχουμε από αυτή την στήλη επισημάνει πολλές φορές. Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει κατανοητή.

Την επόμένη της δολοφονίας, είδαμε πανώ σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας των Τσάμηδων που αναφερόταν υβριστικά και χυδαία για τον εκτελεσθέντα Κωνσταντίνο Κατσίφα.

1.- Ποιοί είναι αυτοί οι Τσάμηδες, ποια είναι η Τσαμουριά;

 Η έξαρση του λεγόμενου κατά τους Αλβανούς «Τσάμικου ζητήματος» άρχισε να γίνεται εμφανής μετά την πτώση του καθεστώτος των Εμβέρ Χότζα- Ραμίζ Αλία. Σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και  φτάσαμε  στη δημιουργία Δήμου Τσαμουριάς (!,) με έδρα την Κονίσπολη, που βρίσκεται δίπλα από τα σύνορα με τη Θεσπρωτία, ενισχύοντας έτσι τις «αλυτρωτικές» τους βλέψεις..
Να «θυμίσουμε» την ιστορία τους: Στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όταν ο Ελληνικός Στρατός έμπαινε στην Ήπειρο, πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων .Μετά την οριοθέτηση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 1913, παρέμειναν εντός ελληνικού εδάφους.

Το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες δεν θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι και παρέμειναν στην Θεσπρωτία.

  Στην Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, τρία από τα 14 αλβανικά        τάγματα που συνέπραξαν με τον εχθρό, ήταν στελεχωμένα από                                                                                                                    Τσάμηδες και κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς φασίστες, διαπράττοντας κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων, με οργανωτή την Αλβανική Εθνική Επιτροπή.
Όταν έφυγαν οι Ιταλοί, συνεργάστηκαν στενά με τους Γερμανούς, συνεχίζοντας τα εγκλήματα τους. Φόρεσαν γερμανικές στολές, περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό και προέβαιναν σε δολοφονίες, σφαγές, βιασμούς κοριτσιών, εμπρησμούς κατοικιών και αρπαγή ελληνικών περιουσιών. Εκτέλεσαν τον μανιάτη νομάρχη Γεώργιο Βασιλάκο και 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943.  Όταν έφυγαν στις 21-9-1944 οι Γερμανοί, οι δοσίλογοι Τσάμηδες, έφυγαν μόνοι ή εκδιώχθηκαν στην Αλβανία, από τον ΕΔΕΣ του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Το 1945, άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων, οι δίκες, και εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις: καταδικάστηκαν 1.930 Τσάμηδες ερήμην εις θάνατον, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.
Αντί να ποιούν την νήσσαν, «διεκδικούν»..

 2.-ΓΟΗΤΕΙΑ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ του αλβανικού ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και Επεκτατισμού.

   Η Αλβανία δεν διεκδικεί επεκτάσεις ΜΟΝΟ προς την FYROM (Τέτοβο) και Κοσσυφοπέδιο (Κόσσοβο).Μια φράση του Σαλί Μπερίσα, πρώην πρωθυπουργού της Αλβανίας, (28.11.12), τα λέι όλα «τα αλβανικά εδάφη εκτείνονται από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα»!.. από κοντά και ο σημερινός Έντι Ράμα…

3.-η Ακύρωση της Συμφωνίας με την Ελλάδα για τα Θαλάσσια «σύνορα»

 «…Οι Τούρκοι δεν θα αφήσουν τους Αλβανούς να κάνουν την σωστή οριοθέτηση με την Ελλάδα.

Οι Αλβανοί είχαν δεκτεί το 2009, να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους με την Ελλάδα βάσει της μέσης γραμμής και έδωσαν πλήρη επήρεια στα μικρά νησιά μας βόρεια της Κέρκυρας, γεγονός  που αποτελεί ανάθεμα για την Τουρκία μια και δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο γι’ αυτήν.. έτσι θα ασκήσουν όλη την επιρροή τους προς Αλβανική μεριά για να μην ισχύσει…»

 (Άρθρο μου στο «Παρόν» στις  7/6/14).

Όσοι θεωρούν ότι οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι θέμα παραχωρήσεων, όσοι έχουν την λογική του winwin, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ευτυχώς, αυτός που μας «απειλούσε» ότι μετά την «λύση» που έδωσε στο Σκοπιανό, εντός του θέρους θα έλυνε και τις Ελληνοαλβανικές σχέσεις, παραιτήθηκε από υπουργός. Πήραμε μια ανάσα…

«Μια δήλωση του Δρ. Χένρι Κίσινγκερ που δεν έγινε!»

01/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Λονδίνο 23.10.2018

της Φανούλα Αργυρού*

Τα πολύ πρόσφατα χρόνια εισήχθη στο διεθνές λεξιλόγιο η αγγλική φράση “fake news”, δηλαδή ψεύτικη είδηση. Και ουκ ολίγες τέτοιες παραπλανητικές ειδήσεις έχουμε διαβάσει και ακούσει διαχρονικά πριν τη φράση   “fake news”.

Μία από αυτές είναι και ο υποτιθέμενος αφορισμός του Ελληνισμού από τον Συντηρητικό Δρ. Χένρι Κίσινγκερ  (με εβραϊκή καταγωγή) Υπ. Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κατά το πραξικόπημα και τις δύο τουρκικές εισβολές της Κύπρου. Αφού η «αδελφή» σοσιαλιστική κυβέρνηση των Εργατικών στο Λονδίνο των Χάρολτ Γουίλσον πρωθυπουργού και Τζέιμς Κάλλαχαν υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας στις 17.7.1974 έδωσε το πράσινο φώς στον σοσιαλιστή Μπουλέτ Ετσεβίτ, να εισβάλει στο νησί…

Τι και αν διαψεύστηκε ο αφορισμός εκείνος, τι και αν έγραψαν γνωστοί και άγνωστοι διορθώνοντας τα πράγματα, τι και αν ο ίδιος ο Κίσινγκερ με επιστολή του διέψευσε.

Η ψευδής αυτή είδηση την οποία αναπαρήγαγαν διάφοροι, άλλοι με κομματικά ιδεολογικά κριτήρια και άλλοι αθώα παίρνοντας το ως δεδομένο ερχόμενο από τους «ιμπεριαλιστές» Αμερικανούς σαν και οι Βρετανοί, Γάλλοι, Έλληνες και λοιποί πολίτες των υπολοίπων χωρών  μελών του  ΝΑΤΟ δεν είναι… «ιμπεριαλιστές»!

Έτσι και στις  21 Σεπτεμβρίου 2018 ο  ψυχολόγος κ. Άθως Ερωτοκρίτου, αναφέρθηκε  σ΄αυτήν, στο πρωινό πρόγραμμα των Λάζαρου Μαύρου/Μάριου Πούλλαδου (Ράδιο Πρώτο) πιστεύω δίχως να έχει ερευνήσει ο άνθρωπος βέβαια, αλλιώς δεν θα το έκανε αφού τέτοια δήλωση Κίσινγκερ δεν υπήρξε.  Και η πηγή της «πληροφόρησης» αυτής;  H τουρκική εφημερίδα «Turkish Daily News» 17.2.1997

Παραθέτω εδώ την ανάρτηση στις 18 Δεκεμβρίου 2009, με τίτλο « Δηλώσεων Κίσινγκερ το Ανάγνωσμα… Ποίοι οι Δολοφόνοι της Ελληνικής Γλώσσας… Το Ιστορικό… των δηλώσεων που δεν έγιναν ποτέ…» Σύνδεσμος εδώ:

https://alithiastofos.blogspot.com/2009/12/blog-post_18.html

Αντιγράφω μόνο όσα αναφέρονται στην «δήλωση» Κίσινγκερ.

«Το Ιστορικό… των δηλώσεων που δεν έγιναν ποτέ…

.
Α) πηγή Ελευθεροτυπία 1/4/2001

«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ».

Ως πηγή του δημοσιεύματος υποδεικνύεται η αγγλόγλωσση τουρκική εφημερίδα «Turkish Daily News» της 17.2.97.

Το «ντοκουμέντο» έγινε πανηγυρικά δεκτό από μια πλειάδα αναλυτών που έσπευσαν, αντιγράφοντας ο ένας τον άλλο, να το επικαλεστούν ως το απόλυτο επιχείρημα υπέρ της «ανάγκης» για «εθνική καθαρότητα»: από το «Νέμεσις», η «δήλωση Κίσινγκερ» περνά έτσι στο «Χρόνο» της Κομοτηνής (12.3.97) κι από κει στο επετειακό μήνυμα Σαρτζετάκη για την 25η Μαρτίου, την «Εστία» και τα «Πολιτικά Θέματα» (30.5.97) ταυτόχρονα την αναδημοσιεύουν αλυσιδωτά η «Ελεύθερη Ωρα», το «Δικαίωμα» (3.1997), ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» (14.8.97) και, στο «Βήμα», οι Χρήστος Γιανναράς (24.8.97) [του Γιανναρά ήταν στην Καθημερινή) και Μάριος Πλωρίτης (31.8.97)…

-Τι κι αν η «δήλωση» διαψεύσθηκε (ως γεγονός και ως περιεχόμενο) γραπτώς από τον ίδιο τον Κίσινγκερ («Πολιτικά Θέματα» 13.6.97);

-Τι κι αν η πρωτότυπη «πηγή» της ακόμη αναζητείται, όπως αμήχανα ομολογεί εκ των υστέρων η ίδια η Κανέλλη («Νέμεσις» 10.1997), απορώντας που «δεν βρίσκεται το φύλλο αυτό» της «Turkish Daily News» ούτε στο Ιντερνετ ούτε στα γραφεία της εφημερίδας;

Όσοι προσπάθησαν να εξηγήσουν την απάτη, όπως ο καθηγητής Ν. Αλιβιζάτος, λοιδορούνται σαν «τοποτηρητές και αμύντορες εν Ελλάδι της υπολήψεως του Κίσινγκερ» (Χρ. Σαρτζετάκης), ενώ το πλαστό «ντοκουμέντο» θα υιοθετήσουν και αρθρογράφοι όπως ο Κ. Μπέης («Ε» 15.10.97), ο Στ. Παπαθεμελής («Βήμα» 2.8.98) ή ο Ν.Ψυρούκης («Ελλοπία» 11.1998). Γιατί να πιστέψει κανείς τον πάλαι ποτέ «μάγο» της αμερικανικής διπλωματίας;

Β) Πηγή Το ΒΗΜΑ, 26/10/1997  Σελ.: B03, Κωδικός άρθρου: B12452B031
Χρήστος Γιανναράς
Το απόφθεγμα αυτό του Κίσινγκερ, προτού δημοσιευθεί στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» και παρατεθεί στην επιφυλλίδα μου, είχε διαψευσθεί από τον ίδιο σε ιδιωτική επιστολή και η είδηση της διάψευσης είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Πολιτικά Θέματα» (13.6.97). Τόσο ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» όσο και εγώ που εμπιστεύθηκα την εγκυρότητα του δημοσιεύματός του οφείλαμε να είμαστε ενήμεροι για τη διάψευση του αποφθέγματος Κίσινγκερ. Γι’ αυτό και μόλις έλαβα γνώση (καθυστερημένα) της διάψευσης, δημοσίευσα στην επιφυλλιδογραφική μου στήλη τη σχετική γνωστοποίηση (21.9.97), αν και δεν είχα διεκδικήσει ειδησεογραφική «αποκλειστικότητα» της δήλωσης Κίσινγκερ, αλλά μόνο δηλωμένη αντιγραφή από έγκυρο περιοδικό του ίδιου δημοσιογραφικού συγκροτήματος στο οποίο ανήκει και η εφημερίδα σας.

Αντώνιος Λιάκος
Το απόφθεγμα, …του Κίσινγκερ δεν χρησιμοποιήθηκε ως έναυσμα αλλά ως δομικό στοιχείο του κατηγορητηρίου εναντίον των «προοδευτικών ελλήνων διανοουμένων», πως τάχα «υλοποιούν τη στρατηγική» που εισηγείται ο πρώην αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, απεργαζόμενοι την καταστροφή του Ελληνισμού. Το κείμενο, όπως εξήγησα στο άρθρο μου («Το Βήμα», 5.10.97), φαίνεται ύποπτο πλαστότητας από την πρώτη ανάγνωση.. η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (26.8.97), δύο μόλις ημέρες μετά την επιφυλλίδα του, χαρακτήρισε το κείμενο «ανύπαρκτο» και περιέγραψε τις περιπέτειες της εμφάνισής του.

Ι. Κ. Πρετεντέρης:
..Τι με απασχόλησε; Το υπενθυμίζω άλλη μία φορά: μια απίστευτη και τερατώδης δήλωση περί Ελληνισμού που αποδίδεται στον Χένρι Κίσινγκερ (δήλωση η οποία τελικώς απεδείχθη ανύπαρκτη!) έκανε τον γύρο του ελληνικού Τύπου και χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο μιας συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας… Το ουσιαστικό, όμως, πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Γιατί άραγε τόσοι σοβαροί και αξιόλογοι άνθρωποι σπεύδουν να αγκαλιάσουν και να υιοθετήσουν υπέρ των απόψεών τους μια δήλωση που εξαρχής φάνταζε και βλακώδης και απίστευτη; Μήπως επειδή θεωρούν ότι αυτές οι κουταμάρες μπορεί να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;…

Οι πραγματικές Δηλώσεις Κίσινγκερ

Πηγή:  Η Ιστορική αλήθεια για τη Μακεδονία… Του Νικολάου Μάρτη, πρώην Υπουργού. Ο Κίσσιγκερ, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ερωτηθείς το 1992 σε Συνέδριο Management στο Παρίσι για το Σκοπιανό είπε:

“Η Ελλάς έχει δίκιο για το όνομα. Το λέγω αυτό γιατί εγώ ξέρω ιστορία, που δεν ξέρουν οι Υπουργοί και Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον. Το ισχυ­ρό όπλο της Ελλάδας, είναι η Ιστορία”.

http://www.fotodotes.gr/index.php/epilegmena-keimena/616-patriotika-themata/3343-i-istoriki-alitheia-gia-tin-makedonia

https://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/235973/poioi-theloyn-na-teleionoyn-me-tin-ellada-kai-giati

Επίσης στις 4 Αυγούστου 2015, δημοσιεύθηκε και στο Φιλελεύθερο  μια απαντητική επιστολή «Έκανε ή όχι τη δήλωση ο Κίσινγκερ;» με υπογραφή Π. Πέτρου.

«Επιμένει ο κ. Χρύσανθος Θεοφάνους (Φ. 31/7/15) για τη δήθεν δήλωση του Κίσινγκερ για το πώς πρέπει να πληγεί ο ελληνισμός. Δεν μας λέει όμως ενώπιον ποιου ακροατηρίου, σε ποιο πανεπιστήμιο και σε ποια διάλεξη έκανε τη δήλωση αυτή. Τον αποκαλεί «μάγο της διπλωματίας» και έπρεπε να ξέρει ότι οι μάγοι της διπλωματίας δεν κάνουν δημόσια τέτοιες δηλώσεις, ακόμη και αν τις πιστεύουν. Αφού δεν έχετε αποδείξεις ότι έγινε τέτοια δήλωση εσείς γιατί τη χρησιμοποιείτε; …»

Επιστολή Χένρυ Κίσινγκερ στον αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου των  Αθηνών Γιάννη Μαρίνο, ο οποίος αποτάθηκε τελικά ο ίδιος στον Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος του απάντησε με επιστολή του ημερ. 1.10.1997:

« Αγαπητέ κ. Μαρίνο,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας. Όσο για το θέμα, δεν υπήρξε τελετή απονομής, δεν υπήρξε ομιλία και η υποτιθέμενη αναφορά, δεν αληθεύει. Η όλη υπόθεση είναι καθαρή εφεύρεση, και σας αναμένω να το διορθώσετε.

Εφόσον ήσασταν ο πρώτος να μου πείτε από πού προήλθε η αναφορά αυτή, είχα μόλις σήμερα την ευκαιρία να τη διορθώσω στην Turkish Daily News, και το έκανα.

Με εκτίμηση,

Χένρι Κίσινγκερ»

 

Υ.Γ. Παρόμοια περίπτωση  περιλαμβάνεται στο περιβόητο πόρισμα του «Φακέλου της  Κύπρου» της Κυπριακής Βουλής, όπου η όλη «έρευνά» τους κτίστηκε πάνω σε ένα πλαστό κατασκευασμένο εν Ελλάδι «έγγραφο» υποτίθεται του …ΝΑΤΟ!! Και το οποίο η γράφουσα αποκάλυψε αφού αποτάθηκε στο Αρχείο του ΝΑΤΟ ότι είναι πλαστό! Βλέπε «Αρχείο ΝΑΤΟ: Το έγγραφο δεν είναι γνήσιο» 26 Αύγουστος 2014 Σημερινή της Φ.Αργυρού. http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/155297

Χώρια η παραπλάνηση ότι οι 4 κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς 12.2.1977 ήσαν «Συμφωνίες», ενώ τέτοιες δεν υπήρξαν ΠΟΤΕ!  Βλέπε https://www.onisilos.gr/?p=20728

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ

https://www.onisilos.gr/?p=20864

«Λέσβος-Οδυσσέας Ελύτης».

04/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Ανοικτή επιστολή προς τον Πρόεδρο: Ακόμα και μετά από απόφαση δικαστηρίου, το κράτος αρνείται να με εγγράψει στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Κερύνειας.»

30/09/2018 1 Σχολιο

Η πόλη και το λιμάνι της Κερύνειας. Φωτογραφία http://www.ethnos.gr

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη*

Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,

Ως βουλευτής κατά τη διάρκεια της θητείας μου, ως μέλος ευρύτερα του πολιτικού κόσμου της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και ως απλός πολίτης, υποστήριξα σταθερά και επίμονα με δηλώσεις και άρθρα την άποψη ότι λύση του προβλήματος της παράνομης εισβολής, κατοχής, εποικισμού και διαίρεσης της χώρας μας, χωρίς δικαίωση των πολιτών της πόλης και επαρχίας της Κερύνειας, δεν θα ήταν ούτε δίκαιη αλλά ούτε λειτουργική ή βιώσιμη.

Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής αντίληψης μου, έχοντας και κάποιες νομικές γνώσεις ή εμπειρίες περί του ατομικού δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και της ελεύθερης επιλογής τόπου διαμονής, ζήτησα πριν από οκτώ έτη με νομική θεμελίωση τη Σύμβαση Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και το Σύνταγμα μας, όπως, εγκριθεί η διαγραφή του ονόματος μου από τον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Έγκωμης και να περιληφθεί στον αντίστοιχο κατάλογο του Δήμου Κερύνειας. Ο λόγος πολύ απλός, να μπορώ διά της ψήφου μου, να συμμετέχω στις πολιτειακές και δημοτικές εκλογές ως εγγεγραμμένος εκλογέας Δήμου Κερύνειας, έχοντας τις συγκεκριμένες πολιτικές απόψεις περί τα δικαιώματα των κατοίκων, της υπό κατοχή επαρχίας Κερύνειας.

Το αίτημα απορρίφθηκε μετά από πάροδο αρκετού χρόνου, οπότε τον Δεκέμβριο του 2013 καταχώρησα Προσφυγή (αρ.6499/13) με αίτημα να κριθεί μη νόμιμη και να ακυρωθεί η απόρριψη του αιτήματός μου.

Το Δικαστήριο στις 27/4/17 αποδέχθηκε την προσφυγή και ακύρωσε την απόρριψη αυτή οπότε, η διοίκηση κατά το Σύνταγμα, εβαρύνετο με την υποχρέωση να προβεί σε επανεξέταση για ενεργό συμμόρφωση, προς το δεδικασμένο. Αντί της αποδοχής του αιτήματος, υπήρξε νέα απόρριψη. Η απάντηση αυτή εμφανίστηκε πρόσφατα με καθυστέρηση, σε σχέση με τη δικαστική απόφαση, πέραν των 15 μηνών! Ουσιαστικά επικαλέστηκε τον ίδιο ως και τότε λόγο.

Σε σχέση με το να μην επιτρέπουν οι κατακτητές την ελεύθερη εγκατάσταση στην Κερύνεια και γενικά σε όλη την υπό παράνομη κατοχή περιοχή, είναι νομίζω πιο τραγικό να προβάλλονται οι ακόλουθοι «λόγοι» απόρριψης:

(α) «Η συνήθης διαμονή σας, ως προκύπτει και από τα στοιχεία σας στο Σύστημα Αρχείου Πληθυσμού, είναι στην οδό ΧΧΧΧ, στην Έγκωμη».

(β) «Δεν είστε εκτοπισθείς από οποιαδήποτε κατεχόμενη περιοχή της Δημοκρατίας και ειδικότερα από τον Δήμο Κερύνειας».

(γ) «Η πρόθεση σας για εγκατάσταση στην Κερύνεια, κατά το δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστασης και το κοινοτικό κεκτημένο, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη καθότι, λόγω της έκρυθμης κατάστασης μετά την τούρκικη εισβολή και κατοχή, το Κοινοτικό Κεκτημένο δεν εφαρμόζεται στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές».

(δ) «Η τιμητική διάκριση της ανακήρυξής σας ως επίτιμου δημότη Κερύνειας, παρ’ ότι τιμητική απόφαση, με βάση το άρθρο 28 του Συντάγματος, δεν σας παρέχει το δικαίωμα διαφορετικής μεταχείρισης απέναντι στον Νόμο».

Το να μας στερεί η Τουρκία ως παράνομος εισβολέας, την ελεύθερη εγκατάσταση στην Κερύνεια, αντίθετα στο κοινοτικό κεκτημένο, το οποίο δεν ισχύει στην υπό κατοχή περιοχή λόγω της Τουρκίας, δεν είναι λόγος να επικροτεί την παρανομία αυτή, το νόμιμο μας κράτος. Η μη εφαρμογή και/ή η μη αναγνώριση από την κατοχική Τουρκία του κοινοτικού κεκτημένου δεν επιβάλλει στο κράτος να μην εγκρίνει ή να απαγορεύσει τέτοιο αίτημα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν μπορεί να παρακολουθεί ή να ανέχεται την τουρκική παρανομία και είναι ακατανόητα αυθαίρετα το να απαγορεύει ή να μην αποδέχεται την άσκηση του δικαιώματος τούτου που συντρέχει υπέρ κάθε ενδιαφερόμενου Ευρωπαίου πολίτη έστω και εάν δεν ήταν κάτοικος ή δεν ήταν πρόσφυγας από την Κερύνεια. Το ότι βρίσκεται η πόλη της Κερύνειας υπό κατοχή, είναι το παράνομο. Συνεπώς δεν μπορεί να αποτελεί η τουρκική παρανομία λόγο για μη αναγνώριση από την Κυπριακή Δημοκρατία του δικαιώματος για ελεύθερη επιλογή τόπου κατοικίας.

Ένα προηγούμενο μετά από δικαστική ακυρωτική απόφαση, με πολιτικές και νομικές προεκτάσεις ή μηνύματα προς τρίτους, που θα είναι καταστρεπτικές. Ομοιάζει η πολιτική αυτή ακόμη και για τέτοιο απλό αίτημα ως μορφή εγκατάλειψης της διεκδίκησης απελευθέρωσης της Κερύνειας και όλων των κατεχομένων περιοχών από το νόμιμο κράτος μας γιατί, τελούν υπό παράνομη κατοχή. Τούτο, παρά την 4η Διακρατική Προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά της Τουρκίας και παρά τις αρχές και αξίες του δικαίου της ΕΕ.

Αφού το ευρωπαϊκό δίκαιο και οι συνταγματικές πρόνοιες που αναπτύχθηκαν επί δικαστηρίω και οδήγησαν στην ακυρωτική απόφαση της αρχικής απόφασης δεν έγιναν σεβαστές, δεν θεωρώ αναγκαίο να αποταθώ εκ νέου στη δικαστική εξουσία. Εγείρω όμως το θέμα ενώπιόν σας, γιατί η Κερύνεια υπάρχει και δεν τη διέγραψε η παράνομη κατοχή. Ευελπιστώ δε πως το ίδιο ισχύει, γενικότερα, και για την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.

*Δικηγόρος.

https://www.apopseis.com/anikti-epistoli-pros-ton-proedro-akoma-ke-meta-apo-apofasi-dikastiriou-to-kratos-arnite-na-me-engrapsi-ston-eklogiko-katalogo-tou-dimou-kerynias/#more-12461

«Η εθνική μνήμη δεν εκχωρείται.»

25/09/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Η εθνική μνήμη δεν εκχωρείται

Της Αγγελικής Κώττη

Βαριά φέρει ο κόσμος της Αρχαιολογίας την υπαγωγή μνημείων και μουσείων στους καταλόγους μεταβίβασης προς την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου.

Αντίθετα από όσα θέλουν να πιστέψουμε οι φορείς του δημοσίου, οι Αρχαιολόγοι, οι Μηχανικοί, οι Συντηρητές, οι φύλακες και οι εργάτες αρχαιοτήτων γνωρίζουν πως ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Αν όχι για την Κνωσό, ίσως για τον Λευκό Πύργο που ανεγέρθηκε μετά το 1453. αν όχι για τη Ροτόντα ίσως για τα ακίνητα που έχουν απαλλοτριωθεί ώστε να συνεχιστούν ανασκαφές. Τέσσερις σπουδαίοι αρχαιολόγοι, ο ακαδημαϊκός Μιχάλης Τιβέριος, ο Μιχάλης Ανδριανάκης, η Εφη Σαπουνά- Σακελλαράκη, και ο Κωνσταντίνος Τσάκος, σχολιάζουν στο Liberal το γεγονός, αλλά και μιλούν για τη σημασία των μνημείων και για το πόσο καταστροφικό είναι να μετατρέπονται σε αντικείμενα συναλλαγής.

“Είναι εθνικό θέμα. Να κάνουμε κάτι” σημειώνει ο Μιχάλης Ανδριανάκης που έχει διατελέσει έφορος βυζαντινών αρχαιοτήτων Χανίων και Ρεθύμνου και πρόεδρος επιτροπής για τα Ενετικά τείχη των Χανίων. “Σε ομολογουμένως σκληρή ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), τηρώντας το θεσμικό του ρόλο και τιμώντας τους αγώνες του διαχρονικά και ανεξάρτητα πολιτικών προτιμήσεων, αναφέρεται στο πρωτότυπο που συμβαίνει στην πόλη μας με την ένταξη των σημαντικών μνημείων στον κατάλογο του Υπερταμείου. Στις άλλες πόλεις της Κρήτης, από ό,τι έμαθα, δε συμβαίνει-ευτυχώς- το ίδιο. Και βρήκαν βέβαια την ευκαιρία και οι εδώ λάτρεις του ξεπουλήματος των μνημείων να «βγάλουν το άχτι» τους, παριστάνοντας το «ξεπούλημα» των μνημείων του Πολυτεχνείου σαν μια «θεόσταλτη» ευκαιρία.

Θα το ξαναπώ: Δεν υπάρχει «καλό» και «κακό» ξεπούλημα των μνημείων ανάλογο με τις κομματικές μας προτιμήσεις. Όλα τα «ξεπουλήματα» είναι κακά και θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως, γιατί, εκτός από το ότι αναφερόμαστε σε «αντικείμενα εκτός συναλλαγής», ανοίγουν διάπλατα δρόμους και αμβλύνουν συνειδήσεις.

Θα θέσω όμως ευθέως και το νομικό ερώτημα: Το άρθρο 196 παράγραφος 4 του Νόμου 4389/2016 αναφέρει στα περιλαμβανόμενα στην εξαίρεση (ελληνικά βέβαια η λέξη σημαίνει στην περίπτωση αυτή τη μη υπαγωγή τους και όχι την εκ των υστέρων αφαίρεσή τους) τους «αρχαιολογικούς χώρους», κάτι εντελώς συγκεκριμένο και περιορισμένο στον Αρχαιολογικό Νόμο. Δεν αναφέρει «αρχαία» μνημεία (προγενέστερα του 1830, π.χ. νεώρια, Φιρκάς, κλπ), δεν αναφέρει Νεότερα Μνημεία (μεταγενέστερα του 1830, π.χ. Οικία Βενιζέλου, Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, κλπ), δεν αναφέρει Μουσεία (νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων), που δεν είναι «αρχαιολογικοί χώροι», αλλά υπάγονται σε άλλες διατάξεις.

Δεν ξέρω αν καλύπτονται από την τελευταία «χύμα» κατηγορία, που αναφέρεται σε «λοιπά αντικείμενα εκτός συναλλαγής» του ίδιου άρθρου, ελπίζω να καλύπτονται. Όπως καλό θα ήταν όσα είναι εντός του ευρύτατου αρχαιολογικού χώρου της πόλης των Χανιών να εμπίπτουν σε αυτό το επιχείρημα. Καλό θα ήταν πάντως να κινηθούν οι πάντες, χωρίς κομματικές παρωπίδες και σκοπιμότητες. Αυτά μπορούν να τα πουν μετά. Τα μνημεία-θα το ξαναπώ-είναι κατεξοχήν Εθνικό Θέμα….”

Η Έφη Σαπουνά Σακελλαράκη τονίζει: “Τα μνημεία είναι ένα τμήμα της Ιστορίας μας. Πολλές φορές, μαθαίνουμε από αυτά, πράγματα που δεν γνωρίζουμε μέσα από πηγές και μας συγκινούν. Για αυτόν και για πάμπολλους ακόμα λόγους, δεν πρέπει να εκποιηθούν. Δεν είναι άψυχα, έχουν τη δική μας ψυχή και αν χαθεί η Ιστορία μας, τελειώσαμε.

Από την άλλη, βλέπουμε πως τα χρήματα από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, αντί να κατευθύνονται σε αρχαιολογικά έργα, χρησιμοποιούνται για φλου πανηγύρια. Πρόκειται για επιλογές που γίνονται με κομματικά κριτήρια και είναι τραγικές. Επειδή, αν όλα αυτά τα χρήματα πήγαιναν σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία, θα είχαμε καλύτερες αναστηλώσεις, συντηρήσεις, αξιοποιήσεις, ακόμα και δημοσιεύσεις. Τα μνημεία υφίστανται τη φθορά του χρόνου και παίζοντας με αυτά, παίζουμε εν ου παικτοίς.”

Ο αρχαιολόγος και ακαδημαϊκός Μιχάλης Τιβέριος θεωρεί πως τα μνημεία εντάχθηκαν στον κατάλογο “λόγω ασχετοσύνης και άγνοιας”. Παρομοιάζει την Ελλάδα “με ένα πτώμα σε νεκροτομείο, όπου διδάσκεται ανατομία” “Να επιχειρηματολογήσω κατά της μεταβίβασής τους; ρωτά. “Το θεωρώ αυτονόητο πως δεν πρέπει να συμβεί. Αυτά τα μνημεία ανήκουν στην κληρονομιά μας, όπως και στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και εξυπακούεται ότι πρέπει να εξαιρούνται από κάθε συναλλαγή. Αλλά είπαμε…. Στην Ελλάδα ζούμε”.

“Τα μνημεία είναι η μνήμη μας” λέει ο Κωνσταντίνος Τσάκος. “Είναι απτοί μάρτυρες κάποιου κατορθώματος που από μια εποχή φτάνει μέχρι τη δική μας. Άνθρωποι κατόρθωσαν, πριν από εμάς, να κατασκευάσουν έναν Παρθενώνα, έναν Πύργο του Αϊφελ, ή κάποιο άλλο σπουδαίο αρχιτεκτόνημα. Θα πει πως πνευματικά, επιστημονικά, ή τεχνικά είχαν τις δυνατότητες να κάνουν κάτι που αξίζει να θυμόμαστε. Τη μνήμη δεν την πετάμε, γιατί η μνήμη είναι ό,τι έχουμε, είναι αυτό που μας πλουτίζει για να πάμε πιο πέρα”.

https://www.liberal.gr/

Αρέσει σε %d bloggers: