Αρχείο

Archive for the ‘Ιστορικά και θεωρητικά’ Category

Και «βελούδινος» Ν. Κοτζιάς.

16/01/2019 Σχολιάστε

ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΕΣ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 18%; Ο ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟΙΚΙΩΝ, ΛΕΝΟΞ ΜΠΟΪΤ, ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ΣΤΙΣ 19.12.1956!

Ο Ν. Κοτζιάς εισηγήθηκε ως δεύτερή του επιλογή το «βελούδινο διαζύγιο, όπου οι περιοχές ανταλλάσσονται με αναγνώριση και εξασφαλίζεται και ευρωπαϊκό μέλλον για τους Τουρκοκύπριους». Στην εισήγησή του υποστήριξε ότι οι Ελληνοκύπριοι ήσαν υπεύθυνοι για τα γεγονότα του 1963

Πρόσφατα ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος, με άρθρα του στον «Φιλελεύθερο», γράφει για λύση δύο κρατών, διχοτόμησης/βελούδινου διαζυγίου. Στις 23.12.2017: «Ένα σενάριο εσχάτως αναπτύσσεται στα παρασκήνια και είναι αυτό για συμφωνημένη διχοτόμηση/βελούδινο διαζύγιο. Είναι μια παλιά προσέγγιση, που συζητείται σε διάφορα σαλόνια και έχει την τελευταία περίοδο «εισβάλει» και στο… λεξικό και μερίδας της πολιτικής ελίτ της χώρας. Το ενδιαφέρον σε αυτό το «νέο στοιχείο» είναι ότι η ιδέα της συμφωνημένης διχοτόμησης αναπτύσσεται από τους υπέρμαχους της λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Από αυτούς, δηλαδή, που επιδιώκουν «διακαώς συμφωνία». Κοντολογίς, αυτοί που επιδιώκουν την όποια λύση».

Και στις 7.1.2018: «H τουρκική πλευρά παρουσιάζεται ανοικτή στη διαπραγμάτευση λύσης δύο κρατών. Η τουρκική αυτή στάση αποτελεί απάντηση, όπως προκύπτει, σε κινήσεις που έγιναν προς αυτήν την κατεύθυνση, χωρίς να κατονομάζονται οι εμπνευστές και προωθητές της ιδέας… Η εισήγηση για δύο κράτη δεν είναι τουρκική, αλλά τέθηκε ή συζητήθηκε από άλλους και η τουρκική πλευρά απλώς απαντά και δείχνει να διάκειται κατ’ αρχήν θετικά. Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το ποιος είχε την πρωτοβουλία. Σημειώνεται ότι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί λένε σε συναντήσεις τους πως το θέμα αυτό συζητήθηκε ήδη και πως έγινε με πρωτοβουλία της ελληνοκυπριακής πλευράς…».

Ιστορική… συνέπεια

Όντως, αυτή η επιδερμική προσέγγιση δεν είναι «νέο στοιχείο», αλλά ταυτόχρονα δεν αληθεύει ότι η εισήγηση για δύο κράτη δεν είναι τουρκική, γιατί το έγραψε και ο ίδιος ο Κ.Β. το 2014. Εξάλλου η βρετανο-τουρκική Δι-κοινοτική, Δι-ζωνική Ομοσπονδία αυτό συνεπάγεται και οι Τούρκοι το έπαιζαν και το παίζουν σε όλα τα ταμπλό με ραχοκοκκαλιά τη ΔΔΟ, καμία έκπληξη επομένως η υποστήριξη δύο κρατών από τους ένθερμους διζωνικούς. Πολύ συνοπτικά παραθέτω:

1985 – Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Zaim M. Nejatigil στα αγγλικά «Our Republic in Prospective» και σε άλλη έκδοση «The Turkish Republic of Northern Cyprus in perspective», δηλαδή το ένα από τα δύο «κράτη».

1986 – («Σημερινή», 7.1.2018) Ο Τούρκος Πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ δήλωσε στο Λονδίνο ότι δεν τον αρκούσε η ομοσπονδιακή λύση, αυτή είχε ήδη εφαρμοστεί ντε φάκτο και εμφανίστηκε να τον έλκυε η αλλαγή του στάτους κβο σε δύο κράτη.

1987 – Η Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή του Βρετ. Κοινοβουλίου κάλεσε τη βρετανική κυβέρνηση να προωθήσει λύση «Συνομοσπονδίας», αναβαθμίζοντας οικονομικά το ψευδοκράτος.

1990 – Ψήφισμα Σ. Ασφαλείας 649/90 για λύση δι-κοινοτικής, δι-ζωνικής ομοσπονδίας.

1992 – Ακολουθούν οι «Συνομόσπονδες Ιδέες Γκάλι» (βρετανικής γραφής και εμπνεύσεως) και το ψήφισμα 750/92, το οποίο καθορίζει τι εννοεί με τη ΔΔΟ, γεωγραφική διχοτόμηση με αμιγές τουρκοκυπριακό πληθυσμό στο δικό τους «κρατίδιο».

1992 – Ο Τούρκος Πρωθυπουργός Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ δήλωσε στον Βρετανό Πρωθυπουργό Τζον Μέιτζορ ότι οι Τ/κ είναι διαφορετική φυλή και ήταν δύσκολο να τους πείσει ένας να ζήσουν μαζί με τους Ε/κ μετά τη κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας κ.α., άρα εννοούσε «δύο κράτη» («Σημερινή», 7.1.2017).

1993 – Επισκέφθηκε την Κύπρο η Βρετανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, βαρόνη Λίντα Τζόκερ, και δήλωσε ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις εκτός της ομοσπονδίας.

1994 – Η ψευδοβουλή δήλωσε ότι «υπάρχουν και άλλες λύσεις από την ομοσπονδία».

2004 – «Σχέδιο Ανάν» απότοκο των «Ιδεών Γκάλι»…

2007 – Νίκος Κοτζιάς – βελούδινο διαζύγιο, δύο κράτη

Η εισήγηση Κοτζιά Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

«Ο Καναδάς και η Γενοκτονία των Ποντίων.»

30/11/2018 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Με την απόρριψη από τη Γερουσία του Καναδά της πρότασης για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, πρέπει να σκεφτούμε πιο ορθολογικά τις δυσκολίες που υπάρχουν. Σίγουρα υπάρχει η επιρροή της Τουρκίας αλλά τώρα και των Σκοπίων. Σίγουρα δεν υπάρχει πρακτική υποστήριξη εκ μέρους της επίσημης Ελλάδας αφού αυτή αναρωτιέται ακόμα ως κυβέρνηση αν πρέπει να μιλούμε για γενοκτονία. Το πρόβλημα όμως είναι να λειτουργήσουμε πιο δομικά και πιο στρατηγικά. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρον τα αρχεία του Raphael Lemkin που επινόησε τον όρο γενοκτονία, ο οποίος αναγνωρίστηκε επίσημα από τα Ηνωμένα Έθνη στις 9 Δεκεμβρίου 1948, διότι αυτά αποδεικνύουν ότι χρησιμοποίησε ως παράδειγμα τα γεγονότα του Πόντου για να εξηγήσει τι εννοεί με τον όρο γενοκτονία. Επίσης οι Έλληνες του Πόντου είναι αυτόχθονας λαός και έχουν τα Δικαιώματα των Αυτοχθόνων λαών που ψηφίστηκαν στα Ηνωμένα Έθνη το 2007. Και πρέπει να βλέπουμε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου σε ένα ενιαίο πλαίσιο που αποτελείται από την Τριάδα Γενοκτονιών που αφορά στους Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες. Διότι με αυτόν τον τρόπο πετύχαμε την αναγνώριση στη Σουηδία το 2010 αλλά και σε πολιτείες της Αυστραλίας και της Αμερικής. Αντί να λέμε μόνο για τα εμπόδια ας γίνουμε εμείς πιο ανθεκτικοί για να υπερασπιστούμε πιο αποτελεσματικά τους αθώους που έπεσαν θύματα.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=41220&l=gr

«Το διάγγελμα του Γεώργιου Παπαδόπουλου μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου (audio).»

17/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
image

Μετά την εισβολή του στρατού και της αστυνομίας στο Πολυτεχνείο και τις συλλήψεις των φοιτητών στις 17 Νοεμβρίου 1973, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 του ίδιου μήνα ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας (ΕΣΑ), ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Ακούστε το διάγγελμα του Παπαδόπουλου με το οποίο κηρύσσει τον στρατιωτικό νόμο:

Palmografos.com – Το διάγγελμα του Γεώργιου Παπαδόπουλου μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου (audio)

 

«Η υποκλοπή Σιζόπουλου και το περιβόητο «Πόρισμα» της Βουλής».»

09/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Της Φανούλας Αργυρού

Η αλήθεια δεν εξυπηρετείται με υποκλοπές και πλαστά έγγραφα. Ποία είναι η αυθεντικότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας;

Στις 25.10.2018, το Sigmalive δημοσίευσε δηλώσεις του κ. Μαρίνου Σιζόπουλου, που έγιναν στην εκπομπή «Μεσημέρι και Κάτι» με τη συνάδελφο Κατερίνα Χριστοφίδου, όπου ο κ. Μ.Ζ. προέβη σε μια εκπληκτική δημόσια, διά τηλεοράσεως, παραδοχή. Ότι υπέκλεψε έγγραφα (εννοείται από την Ελλάδα) την περίοδο που ο ίδιος ήταν Πρόεδρος της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που συνέταξε το 2011 ένα «Πόρισμα» με τίτλο «Πόρισμα Φακέλου Κύπρου», και που βρίσκεται αναρτημένο στον σύνδεσμο εδώ:

Είπε συγκεκριμένα ο κ. Μ. Σιζόπουλος: «Το είπα ξεκάθαρα, ήταν υποκλοπή. Αφού δεν μου έδωσαν πρόσβαση, αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω άλλες μεθόδους για να τα εξασφαλίσω. Και εξασφάλισα ένα σημαντικό αριθμό τέτοιων εγγράφων».

Απίστευτο, αλλά αληθινό. Δηλαδή μετά τη χρήση πλαστού εγγράφου τάχατες του ΝΑΤΟ στην ετοιμασία του περιβόητου «Πορίσματος», το οποίο αποκάλυψα με διαβεβαίωση από το Αρχείο του ΝΑΤΟ, και που δυστυχώς ακόμα κανένας από τους εμπλεκόμενους βουλευτές στην Επιτροπή ή τους υπόλοιπους δεν ευαισθητοποιήθηκε για την απόσυρσή του (ακόμα βρίσκεται στη σελίδα 128 του «Πορίσματος»), αφήνοντας εκτεθειμένη την εγκυρότητα του πονήματός τους, ο κ. Μ. Σιζόπουλος ομολόγησε ότι «έκλεψε» κιόλας έγγραφα από την Αθήνα αφού δεν του έδωσαν πρόσβαση!

«Αρχείο ΝΑΤΟ: Το έγγραφο δεν είναι γνήσιο», 26 Αυγούστου 2014, «Σημερινή», της Φ. Αργυρού. http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/155297

Το πλαστό έγγραφο του ΝΑΤΟ, σελίδα 5, Κύριο άρθρο «Ελευθερίας» Λονδίνου.

Η ακεραιότητα του «Πορίσματος»

Είναι πρωτοφανές για έναν πολιτικό, που υπηρετούσε τότε ως Πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων για το εν λόγω «Πόρισμα», να παραδέχεται υποκλοπή εγγράφων αγνοώντας τα βασικά με τέτοια έγγραφα. Κατ’ αρχήν ποία η αυθεντικότητα/γνησιότητα των «κλεμμένων» εγγράφων εφόσον αυτά πάρθηκαν παράνομα και μέσω μη νόμιμης διαδικασίας; Ποία είναι αυτά και πού βρίσκονται σήμερα; Από πού κλάπηκαν; Από ποίο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης; Με ποία μέσα; Με τη βοήθεια ποίων; Υπό ποίες συγκεκριμένα συνθήκες;

Γνωρίζουν μέχρι σήμερα τα αρμόδια τμήματα της Ελληνικής Κυβέρνησης για την υποκλοπή αυτή; Η υποκλοπή είναι σε αντίγραφα των γνησίων εγγράφων και τα αυθεντικά βρίσκονται στη θέση τους, ή υποκλοπή σημαίνει ότι κλάπηκαν τα αυτούσια και το αρμόδιο τμήμα της Ελληνικής Κυβέρνησης δεν έχει πλέον τα εν λόγω έγγραφα, οπόταν και η γνησιότητά τους δεν μπορεί να εξακριβωθεί; Οπόταν αυτόματα τα έγγραφα αυτά υποβαθμίζονται σε άκυρα;

Δεύτερον και σπουδαιότερο, ίσως να τίθεται για δεύτερη φορά (μετά την αποκάλυψή μας ότι χρησιμοποιήθηκε στο «Πόρισμα» αυτό πλαστό έγγραφο τάχατες του ΝΑΤΟ) σε αμφισβήτηση η ακεραιότητα του εν λόγω «Πορίσματος» της Βουλής, αν αυτά τα κλεμμένα από τη βάση τους έγγραφα χρησιμοποιήθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο για το εν λόγω «Πόρισμα». Χρησιμοποιήθηκαν, λοιπόν, καθόλου για το «Πόρισμα» και γνωστοποιήθηκε στα μέλη της τότε Επιτροπής και όσους εμπλέκονταν στην προετοιμασία του «Πορίσματος» ότι ήσαν κλεμμένα;

Τρίτον, είναι και το θέμα της πολιτικής ή κώδικα (policy or code) κάτω από τα οποία ενήργησε η Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων. Λειτούργησε η Επιτροπή βάσει τέτοιων, όπως π.χ. ο κώδικας της Βουλής των Κοινοτήτων για Parliamentary Information and Records Management Policy, και η οποία βρίσκεται στον σύνδεσμο εδώ;

To 2011 τόσο εγώ όσο και άλλοι, όπως ο συγγραφέας/ερευνητής κ. Λεωνίδας Λεωνίδου, είχαμε δημοσιεύσει κριτικές για το «Πόρισμα» της Κυπριακής Βουλής για τον «Φάκελο της Κύπρου», που βρίσκονται αναρτημένες σε ιστοσελίδες (βλέπε www.nostos.com ) κάτω από τον υπότιτλο Political Issues.

Σημείωση: Οι κριτικές μας τότε έγιναν με βάση το Προσχέδιο του «Πορίσματος» που κυκλοφόρησε κατ’ αρχήν για αποκλειστική χρήση των μελών του Σώματος και που διέρρευσε και σε μας. Όμως, επισημαίνω ότι το Προσχέδιο παραμένει το ίδιο και στο επίσημο πόρισμα που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής. Η διαφορά προφανώς βρίσκεται στο γεγονός ότι στο Προσχέδιο δεν περιλαμβάνονταν τα Παραρτήματα, τα οποία δεν επηρεάζουν την κριτική που κάναμε. Γι’ αυτό οι αναφορές σε σελίδες αντιστοιχούν σ’ αυτές του Προσχεδίου και όχι του επίσημου Πορίσματος που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Με τη σύμφωνη γνώμη του Μακαρίου η αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας

Στη σελίδα 49 του «Πορίσματος» (37 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως «η κυβέρνηση της Χούντας έκανε αποδεκτό το τουρκικό αίτημα για ανάκληση της Μεραρχίας και στις 29.11.1967 ανακοίνωσε την απόφασή της, χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε μορφή διαβούλευσης με την κυπριακή Κυβέρνηση».

Επίσης στην σελίδα 50 του «Πορίσματος» (39 στο Προσχέδιο) καταγράφεται πως: «Σε διάφορες κατά καιρούς αναφορές προβλήθηκε η άποψη ότι ο Αρχ. Μακάριος και η κυπριακή Κυβέρνηση είχαν συγκατατεθεί στην αποχώρηση της Μεραρχίας. Αυτό δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα…».

Αυτά τα συμπεράσματα των συγγραφέων του «Πορίσματος» της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου όσο και του «Φακέλου της Κύπρου», που έφθασαν στην Κύπρο από την Ελλάδα, είναι παραπλανητικά και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια εφόσον αγνοούνται ιστορικά επίσημα έγγραφα για τα γεγονότα αυτά, που βρίσκονται ελεύθερα στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο εδώ και χρόνια. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, σύμφωνα με τους Βρετανούς και Αμερικανούς, γνώριζε και συμφωνούσε με την αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας, αλλά φοβόταν να το πει ο ίδιος, για να μην κατηγορηθεί ως προδότης, και εισηγήθηκε να το έκανε η Χούντα. Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου προηγήθηκε της χουντικής απόφασης, στις 22 Νοεμβρίου 1967.

Παραθέτω αυτούσιο το τηλεγράφημα του Sir Patrick Henry Dean*, Πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ (1965-69) από την Washington, αριθμός 3697, ημερ. 22 Νοεμβρίου 1967, προς το Φόρεϊν Όφις στο Λονδίνο, με αντίγραφα στις πρεσβείες του Η.Β. στην Άγκυρα, Αθήνα, Λευκωσία, Βρετανική Αντιπροσωπία στο ΝΑΤΟ, Βρετανική Αποστολή στη Νέα Υόρκη και στην Οτάβα του Καναδά. Με επίσης περαιτέρω κυκλοφορία σε διάφορα τμήματα του Φόρεϊν Όφις.

Έγραψε ο Πρέσβης σε ελεύθερη μετάφραση:

«Ο Battle είπε σήμερα στον Υπουργό ότι εξουσιοδοτήθηκε ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λευκωσία με δική του εισήγηση να ενημερώσει την Κυβέρνηση της Κύπρου και ταυτόχρονα και τους συναδέλφους του Βρετανίας και Καναδά για τις τριμερείς πρωτοβουλίες στην Αθήνα και Άγκυρα.

»2. Ο Μακάριος απέρριψε την αμερικανική εισήγηση όπως εκείνος ζητήσει την ελάττωση των Ελληνικών Δυνάμεων στο νησί. Είπε πως αν ο ίδιος το έκανε, θα θεωρείτο ως προδότης στην Ελλάδα. Όμως, είπε στον Αμερικανό Πρέσβη ότι θα συμφωνούσε σε μια ελληνική πρωτοβουλία για ελάττωση των στρατευμάτων. Ο Belcher (Αμερικανός Πρέσβης στην Λευκωσία) έχει τώρα οδηγίες να δείξει στον Μακάριο μια έκθεση από την Αθήνα, που φέρει τον Βασιλέα Κωνσταντίνο να υποστηρίζει την ιδέα.

»Φόρεϊν Όφις στείλτε το αμέσως σε όλους…».

* Ο Sir Patrick Dean υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος στις Διασκέψεις της Γιάλτας και Πότσνταμ το 1945, καθώς και ως σύμβουλος στις Δίκες της Νυρεμβέργης. Πέθανε το 1994.

Αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα των λανθασμένων διατυπώσεων, σοβαρών ελλείψεων, υποκειμενικών θέσεων και ενδεικτικής αποφυγής χρήσης των επισήμων βρετανικών πρωτογενών εγγράφων για το Κυπριακό, που καλύπτει, δυστυχώς, το περιβόητο «Πόρισμα Φακέλου της Κύπρου» της Βουλής των Αντιπροσώπων. Και να μην πίστευαν τους Πρέσβεις Βρετανίας και Αμερικής, όφειλαν να περιλάβουν το εν λόγω τηλεγράφημα στο «Πόρισμά» τους για αντικειμενικότητα για όσα έγραψαν. Εξάλλου η αποχώρηση της Μεραρχίας, που ήταν τουρκική απαίτηση, όπως και η αποχώρηση του Γρίβα, σχετίζονται άμεσα με την αλλαγή πολιτικής τότε της κυπριακής Κυβέρνησης για τερματισμό του ελληνο-τουρκικού διαλόγου και ξεκίνημα ενδοκοινοτικών συνομιλιών, εξ ου και το διαβατήριο που έστειλε λίγες εβδομάδες αργότερα ο Αρχ. Μακάριος στον Ρ. Ντενκτάς για να επιστρέψει στην Κύπρο, όχι για να δικαστεί ως «προδότης», αλλά ως συνομιλητής… Το «Πόρισμά» τους επίσης τερμάτισε τις εργασίες του μετά την πρώτη τουρκική εισβολή! Όπως ορθώς επεσήμανε τότε ο Γιώργος Περδίκης, Πρόεδρος των Οικολόγων (Σημερινή, 18.3.2011):

«Το πόρισμα δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες του κυπριακού λαού για αναζήτηση και ανάδειξη της πικρής αλήθειας… Αποτελεί μια καλή απογραφή των γεγονότων, με αρκετά, όμως, κενά και δεν καταφέρνει να προχωρήσει στο βάθος που εμείς θα θέλαμε… Δεν διακρίνεται από την τόλμη και την πολιτική διείσδυση που απαιτεί η ανάγκη αναγνώρισης ευθυνών προς γνώσιν και αποφυγήν… Παραδόξως η ιστορική έρευνα σταματά μέχρι την πρώτη φάση της εισβολής, όμως το έγκλημα ολοκληρώθηκε με τη δεύτερη φάση…».

Και όχι μόνον…

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Λονδίνο, 29.10.2018

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/537679/i-ypoklopi-sizopoulou-kai-to-perivoito-porisma-tis-voulis

«Ποιοί ρυθμίζουν το μέλλον της Ορθοδοξίας.»

09/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η Ορθόδοξη Εκκλησία το 2018 αποτελείται από εννέα Πατριαρχεία και πέντε Αυτοκέφαλες Εκκλησίες. Από τα εννέα Πατριαρχεία τα τέσσερα (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων) είναι τα πρεσβυγενή και τα υπόλοιπα νεότερα. Η κατάστασή τους είναι συνοπτικά η ακόλουθη:

  1. Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στην Τουρκία υπό ιδιότυπη ισλαμική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ο πληθυσμός της είναι 80 εκατομμύρια. Θρησκευτικά το Τουρκικό κράτος θεωρεί ότι το 99% είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Προφανώς αγνοεί την ισχυρότατη παρουσία των Αλεβιτών, οι οποίοι, κατά την εκτίμηση έρευνας του κρατικού γαλλικού Ρ/Σ France Culture, είναι μεταξύ 10 και 20 εκατομμυρίων. Σουνίτες είναι στην πλειονοψηφία τους οι Κούρδοι της Τουρκίας, οι οποίοι υπολογίζονται σε 20 εκατομμύρια. Ως προς τους Ορθοδόξους Χριστιανούς στην Τουρκία, κατά την εκτίμηση του Επισκόπου του Πατριαρχείου Κυρίλλου (Συκή), όπως την εξέφρασε στον ρωμαιοκαθολικό  ελβετικό ηλεκτρονικό πυλώνα cath.ch στις 2 Νοεμβρίου 2016, αυτοί είναι 3.000-5.000, από τους οποίους οι περισσότεροι δεν είναι Έλληνες. Ειδικότερα, όπως είπε, χάρη στους ρώσους που έχουν εγκατασταθεί στη Σμύρνη υπάρχει εκεί  εκκλησιαστική ζωή. Το πολιτικό καθεστώς συμπεριφέρεται προς το Πατριαρχείο από τυπικά έως εχθρικά. Οι σχέσεις Τουρκίας – Ελλάδος επηρεάζουν τις σχέσεις Φαναρίου – Τουρκίας.

2.Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας. Βρίσκεται υπό αυταρχικό ισλαμικό καθεστώς. Το Ορθόδοξο ποίμνιο στην Αίγυπτο υπολογίζεται ότι είναι περίπου ίσο με αυτό στην Τουρκία αυτό της Τουρκίας. Οι Χριστιανοί Κόπτες (Μονοφυσίτες) υπολογίζονται στο 10% του συνολικού πληθυσμού, που είναι 95 εκατομμύρια και που στο σύνολό τους είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το σημερινό πολιτικό καθεστώς θεωρείται φιλικό προς το Πατριαρχείο και ότι το προστατεύει, όπως και τους Κόπτες, από τους εξτρεμιστές ισλαμιστές.

  1. Πατριαρχείο της Αντιοχείας. Βρίσκεται υπό το αυταρχικό καθεστώς του προέδρου Άσαντ. Ο πόλεμος έχει μειώσει πολύ το ποίμνιό του. Προ του πολέμου υπολογιζόταν στο 10% περίπου του συνολικού πληθυσμού, ή σε 1,5 εκατομμύρια. Ο πρόεδρος Άσαντ ανήκει στην θρησκευτική ομάδα των Αλαουιτών, θρησκευτική παραφυάδα των Σιιτών, που είναι περίπου το 15% του συνολικού πληθυσμού. Οι υπόλοιποι είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι. Το καθεστώς Άσαντ είναι φιλικό προς τους Χριστιανούς και αυτοί, κατά τον πόλεμο, τον υποστήριξαν. Οι ισλαμιστές αντάρτες επέφεραν μεγάλες καταστροφές στους Ναούς των Χριστιανών, και φόνευσαν πολλούς. Επίσης απήγαγαν και Επισκόπους, μεταξύ των οποίων και τον κατά σάρκα αδελφό του σημερινού Πατριάρχου Αντιοχείας Ιωάννου.
  2. Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Η έδρα του βρίσκεται στο Ισραήλ, το ποίμνιο απλώνεται στις παλαιστινιακές περιοχές και στην Ιορδανία. Το Ισραήλ, με σημερινό πληθυσμό 8,2 εκατομμύρια, είναι δημοκρατία υπό την ισχυρότατη πάντως παρουσία και επιρροή της εβραϊκής θρησκείας, που είναι το ουσιώδες χαρακτηριστικό της ταυτότητάς του. Στο Ισραήλ το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα από τον κρατικό γεωπολιτικό σχεδιασμό και τις επιδιώξεις των σιωνιστών εποίκων. Στην Παλαιστίνη και στην Ιορδανία τα πολιτικά καθεστώτα είναι ισλαμικά αυταρχικά, αλλά το Πατριαρχείο διατηρεί μαζί τους μια καλή σχέση. Μπορεί εύθραυστη, αλλά καλή. Μέχρις ώρας. Το ποίμνιο είναι εν πολλοίς αραβο – ορθόδοξο. Δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον σημερινό αριθμό των Ορθοδόξων  στο Ισραήλ και στα Παλαιστινιακά εδάφη. Υπολογίζονται σε 200.000. Στην Ιορδανία τα επίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι είναι το 2,2% του συνολικού πληθυσμού, που είναι οκτώ εκατομμύρια, ή 180.000 περίπου. Οι Έλληνες κληρικοί και μοναχοί του Πατριαρχείου είναι οργανωμένοι ως εις Μοναστήρι. Διατηρούν τον έλεγχο και έχουν την ευθύνη της προστασίας των Παναγίων προσκυνημάτων. Τον τελευταίο καιρό με  τους Ρωμαιοκαθολικούς και τους Αρμενίους υπάρχει ειρήνη και συνεργασία έναντι των ζητημάτων, οικονομικών και εδαφικών, που εγείρονται από τους Ισραηλινούς.
  3. Πατριαρχείο της Μόσχας. Η έδρα του είναι σε Ορθόδοξο κράτος με ειδικού τύπου Προεδρική Δημοκρατία. Το ποίμνιο είναι το 90% όσων δηλώνουν θρησκευόμενοι. Ο πληθυσμός της Ρωσίας υπολογίζεται στα 150 εκατομμύρια περίπου. Είναι ο πολυπληθέστερος στην Ευρώπη και η έκτασή της είναι η μακράν μεγαλύτερη στον κόσμο. Το Πατριαρχείο ενισχύεται παντοιοτρόπως από την Ρωσική κυβέρνηση και το ίδιο στηρίζει την γεωπολιτική της.
  4. Πατριαρχείο της Σερβίας. Το Πατριαρχείο έχει έδρα το Σερβικό κράτος, που αναγνωρίζει την Ορθοδοξία ως το κύριο συστατικό της ταυτότητάς του. Στα δέκα περίπου εκατομμύρια των Σέρβων σχεδόν το σύνολο είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Οι σχέσεις με την Κυβέρνηση αδελφικές.
  5. Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα ίδια με την Σερβία ισχύουν για τα Πατριαρχεία Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Γεωργίας. Τα κράτη είναι Ορθόδοξα, με αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως κύριου συστατικού της ταυτότητάς τους και ως οντότητας πνευματικής που διατήρησε την εθνική τους ταυτότητα κατά τις δοκιμασίες που πέρασαν στο διάβα της Ιστορίας. Οι κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών διατηρούν καλές σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία, έχοντας ένα ρόλο προστατευτικό, που όμως μετατρέπεται μερικές φορές σε εργαλείο χειραγώγησης. Και στις χώρες αυτές σχεδόν το σύνολο όσων πιστεύουν στον Θεό είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία κατέστησαν μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και αυτό μπορεί στο μέλλον να προκαλέσει προβλήματα στη σχέση μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας, ιδιαίτερα στα ζητήματα Βιοηθικής, της Ηθικής. Η Γεωργία επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, αλλά η θέλησή της προσκρούει στη γεωπολιτική της Ρωσίας.
  6. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου ανήκει σε μια δυτική προεδρική Δημοκρατία πληγωμένη από την κατοχή του 40% του εδάφους της από την Τουρκία. Το σύνολο του ποιμνίου της, περίπου 800.000, είναι Έλληνες Ορθόδοξοι, που, όπως ο απανταχού Ελληνισμός, πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία είναι το κύριο στοιχείο της ταυτότητάς τους. Λόγω της οικονομικής της ευρωστίας η Εκκλησία δεν έχει εξάρτηση από το Κυπριακό κράτος και μπορεί να ομιλεί ελευθέρως χωρίς να φοβάται αντίποινα. Η κυβέρνηση της Κύπρου ακολουθεί την Ελλάδα στα δήθεν προοδευτικά ανοίγματα της στα κοινωνικά και ηθικά ζητήματα.
  7. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος δραστηριοποιείται σε μια δυτικού τύπου προεδρευόμενη Δημοκρατία. Οι Έλληνες, σε ποσοστό πάνω από το 90%, είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και πιστεύουν ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ιδιοπροσωπίας τους. Η Κυβέρνηση Σημίτη θέλησε να εξοστρακίσει την Εκκλησία από την κοινωνία, με την ιδεολογική ψευδαίσθηση ότι έτσι αυτή θα «εκσυγχρονιζόταν» και θα γινόταν «προοδευτική». Στην ουσία η «Πρόοδος» που επιχείρησε να επιβάλει, είναι οι επιταγές των ισχυρών – της Δύσης – κρατών και των λόμπις. Η κυβέρνηση Τσίπρα ιδεολογικά συμπλέει με το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν μια προσωπική σχέση του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου με τον Πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα, με πολλές δημόσιες φιλοφρονήσεις μεταξύ τους. Τα όσα πάντως συμφώνησαν προκαλούν σοβαρά κοινωνικά, ιδιαίτερα στους κληρικούς και στις οικογένειές τους, και εκκλησιαστικά προβλήματα, ειδικότερα στις ήδη τεταμένες σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στις Μονές, στις οποίες θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα επιβίωσης. Η χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα απαλλοτρίωση της μοναστηριακής περιουσίας σήμερα, με την ενθουσιωδώς μάλιστα σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου, είναι μεγαλύτερη από αυτήν που επέβαλαν οι Βαυαροί το 1833.
  8. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας είναι μικρή μειοψηφία σε ένα ρωμαιοκαθολικό κράτος. Οι Πολωνοί, περίπου 38,5 εκατομμύρια,  θεωρούν ως κύριο συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Λόγω της θρησκευτικής αντίθεσής  τους προς τους Ορθοδόξους Ρώσους έχουν έναν φανατισμό εναντίον των Ορθοδόξων. Η είσοδος της Πολωνίας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερη διπλωματική ικανότητα του ηγέτη της Ορθόδοξης Πολωνικής Εκκλησίας Σάββα αποτρέπει σε μεγάλο βαθμό τη δυσμενή μεταχείριση  των Πολωνών Ορθοδόξων. Πάντα όμως υφίσταται το αγκάθι της σε βάρος τους δράσης των Ουνιτών.
  9. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας βρίσκεται σε ένα κράτος, που εκσυγχρονίζεται με μεγάλη δυσκολία. Σύμφωνα με το Σύνταγμά της χώρας η Αλβανία είναι ουδετερόθρησκη. Οι εξισλαμισμένοι Αλβανοί αποτελούν το 55% των 3.000.000 πολιτών του. Το αλβανικό κράτος είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 2009 και επιδιώκει να ενταχθεί στην ΕΕ. Διάκειται αρνητικά προς τους Ορθόδοξους Έλληνες και αυτό αποτελεί εμπόδιο στις σχέσεις των δύο χωρών. Οι πιέσεις της αλβανικής κυβέρνησης να εξαλβανιστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία και να αποκοπούν οι χιλιάδες των Ελλήνων μελών της από την Ελληνική τους παράδοση αναμένεται να ενταθεί τα προσεχή χρόνια.

12.Η Ορθόδοξη Εκκλησία Τσεχίας – Σλοβακίας είναι μια μικρή θρησκευτική μειονότητα στις δύο αυτές χώρες. Οι κάτοικοι της Τσεχίας είναι στην πλειοψηφία τους άθρησκοι και της Σλοβακίας Ρωμαιοκαθολικοί. Τα δύο κράτη είναι μέλη της ΕΕ. Οι σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τις δύο Κυβερνήσεις είναι ουδέτερες. Τα προβλήματα με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και ειδικότερα με τους Ουνίτες έχουν μερικώς ξεπεραστεί, σε σχέση με το παλαιότερο μίσος που υπήρχε μεταξύ τους κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Οι Προκαθήμενοι των Ορθοδόξων Πατριαρχείων και Αυτοκεφάλων Εκκλησιών είναι οι ακόλουθοι, με τη χρονολογία εκλογής τους και την ηλικία τους:

Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος      1991      78 ετών

Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος                                2004       64  ετών

Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης                           2013          63  ετών

Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος          2005                      66  ετών

Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος                             2009                     72  ετών

Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος                            2010                     88  ετών

Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ                             2007                     67  ετών

Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος             2013                     73  ετών

Πατριάρχης Γεωργίας Ηλίας                       1977                     85 ετών

Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος                 2006                     77  ετών

Αρχιεπίσκοπος Ελλάδος Ιερώνυμος            2008                     80 ετών

Μητροπολίτης  Πολωνίας Σάββας               1987                       80  ετών

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος                   1992                             89  ετών

Αρχιεπίσκοπος Τσεχίας – Σλοβακίας                     2013                   40  ετών

Οι εν λόγω Πρωθιεράρχες, πέντε από 80 έως 89 ετών, τέσσερις από 70 έως 79 ετών, τέσσερις 60 έως 69 ετών και ένας 40 ετών έχουν την ευθύνη έναντι των  επόμενων γενιών για την κατάσταση της Ορθοδοξίας.

http://www.antibaro.gr/article/20908

«Ελληνο-Αλβανικές σχέσεις και Ελληνική Εθνική μειονότητα στην Αλβανία.»

09/11/2018 1 Σχολιο

Αλβανοί λαθρομετανάστες επιβιβάζονται κατά χιλιάδες σε πλοίο με προορισμό τις ακτές της Ιταλίας, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990.(Β.Σ.)

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος

Με αφορμή την δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα στο χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου από επίλεκτες δυνάμεις της Αλβανικής αστυνομίας, να υπενθυμίσουμε εν τάχει κάποιες από τις εκκρεμότητες ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα και τις Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.

Για τους μη γνώστες επισημαίνω εξ αρχής ότι: Η Ελληνική Εθνική μειονότητα της Αλβανίας είναι χαρακτηρισμένη ως τέτοια και στο Αλβανικό Σύνταγμα και διεθνώς.

Η εθνολογική αλλοίωση πληθυσμού είναι μια πάγια τακτική κατάκτησης ή δραστικού περιορισμού εθνοτήτων με ρίζες στην ιστορία και εφαρμόστηκε με ιδιαίτερη έμφαση την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια. Η τακτική αυτή εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα απέναντι σε εθνικές μειονότητες όπως η διεθνώς αναγνωρισμένη Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Αλβανίας όταν το αλβανικό κράτος αγνοεί, καταπιέζει και προσπαθεί να εξαφανίσει τους Έλληνες.

Το  καθεστώς Χότζα ακολούθησε μία πολιτική συρρίκνωσης της Ελληνικής μειονότητας αναγνωρίζοντάς ως Ελληνικά μόνο 99 χωριά αφήνοντας απ’ έξω τις μεγάλες πόλεις αλλά και στρατηγικής σημασίας περιοχές όπως η Χιμάρα, δημιουργώντας έτσι την μειονοτική ζώνη η οποία ισχύει ακόμα και σήμερα.

Η πολιτική της Αλβανικής ηγεσίας εναντίον της μειονότητας είναι διαρκής και συνεχόμενη, άσχετα ποιο κόμμα είναι στην εξουσία.

 Η τρομοκράτηση του Ελληνικού στοιχείου , ιδιαίτερα στα συμπαγή ελληνικά χωριά της Βορείου Ηπείρου είναι διαρκής, με τον διωγμό όσων πρωτοστατούν για τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, όπως έχουμε από αυτή την στήλη επισημάνει πολλές φορές. Η δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα, μόνο μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να γίνει κατανοητή.

Την επόμένη της δολοφονίας, είδαμε πανώ σε αγώνα της ποδοσφαιρικής ομάδας των Τσάμηδων που αναφερόταν υβριστικά και χυδαία για τον εκτελεσθέντα Κωνσταντίνο Κατσίφα.

1.- Ποιοί είναι αυτοί οι Τσάμηδες, ποια είναι η Τσαμουριά;

 Η έξαρση του λεγόμενου κατά τους Αλβανούς «Τσάμικου ζητήματος» άρχισε να γίνεται εμφανής μετά την πτώση του καθεστώτος των Εμβέρ Χότζα- Ραμίζ Αλία. Σταδιακά η επιρροή τους επεκτάθηκε και  φτάσαμε  στη δημιουργία Δήμου Τσαμουριάς (!,) με έδρα την Κονίσπολη, που βρίσκεται δίπλα από τα σύνορα με τη Θεσπρωτία, ενισχύοντας έτσι τις «αλυτρωτικές» τους βλέψεις..
Να «θυμίσουμε» την ιστορία τους: Στους Βαλκανικούς πολέμους 1912-13 όταν ο Ελληνικός Στρατός έμπαινε στην Ήπειρο, πολεμούσαν στο πλευρό των Τούρκων .Μετά την οριοθέτηση των ελληνοαλβανικών συνόρων το 1913, παρέμειναν εντός ελληνικού εδάφους.

Το 1923, μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες δεν θεωρήθηκαν ανταλλάξιμοι και παρέμειναν στην Θεσπρωτία.

  Στην Ιταλική επίθεση κατά της Ελλάδος, τρία από τα 14 αλβανικά        τάγματα που συνέπραξαν με τον εχθρό, ήταν στελεχωμένα από                                                                                                                    Τσάμηδες και κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάσθηκαν με τους Ιταλούς φασίστες, διαπράττοντας κτηνώδη εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων, με οργανωτή την Αλβανική Εθνική Επιτροπή.
Όταν έφυγαν οι Ιταλοί, συνεργάστηκαν στενά με τους Γερμανούς, συνεχίζοντας τα εγκλήματα τους. Φόρεσαν γερμανικές στολές, περιβραχιόνιο με τον αγκυλωτό σταυρό και προέβαιναν σε δολοφονίες, σφαγές, βιασμούς κοριτσιών, εμπρησμούς κατοικιών και αρπαγή ελληνικών περιουσιών. Εκτέλεσαν τον μανιάτη νομάρχη Γεώργιο Βασιλάκο και 49 προκρίτους της Παραμυθιάς στις 29-9-1943.  Όταν έφυγαν στις 21-9-1944 οι Γερμανοί, οι δοσίλογοι Τσάμηδες, έφυγαν μόνοι ή εκδιώχθηκαν στην Αλβανία, από τον ΕΔΕΣ του στρατηγού Ναπολέοντα Ζέρβα.
Το 1945, άρχισαν στο Ειδικό δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων, οι δίκες, και εκδόθηκαν 1.700 αποφάσεις: καταδικάστηκαν 1.930 Τσάμηδες ερήμην εις θάνατον, ως εγκληματίες πολέμου και συνεργάτες κατακτητών.
Αντί να ποιούν την νήσσαν, «διεκδικούν»..

 2.-ΓΟΗΤΕΙΑ και ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ του αλβανικού ΜΕΓΑΛΟΪΔΕΑΤΙΣΜΟΥ και Επεκτατισμού.

   Η Αλβανία δεν διεκδικεί επεκτάσεις ΜΟΝΟ προς την FYROM (Τέτοβο) και Κοσσυφοπέδιο (Κόσσοβο).Μια φράση του Σαλί Μπερίσα, πρώην πρωθυπουργού της Αλβανίας, (28.11.12), τα λέι όλα «τα αλβανικά εδάφη εκτείνονται από την Πρέβεζα μέχρι το Πρέσεβο, από τα Σκόπια μέχρι την Ποντγκόριτσα»!.. από κοντά και ο σημερινός Έντι Ράμα…

3.-η Ακύρωση της Συμφωνίας με την Ελλάδα για τα Θαλάσσια «σύνορα»

 «…Οι Τούρκοι δεν θα αφήσουν τους Αλβανούς να κάνουν την σωστή οριοθέτηση με την Ελλάδα.

Οι Αλβανοί είχαν δεκτεί το 2009, να οριοθετήσουν τα θαλάσσια σύνορά τους με την Ελλάδα βάσει της μέσης γραμμής και έδωσαν πλήρη επήρεια στα μικρά νησιά μας βόρεια της Κέρκυρας, γεγονός  που αποτελεί ανάθεμα για την Τουρκία μια και δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο γι’ αυτήν.. έτσι θα ασκήσουν όλη την επιρροή τους προς Αλβανική μεριά για να μην ισχύσει…»

 (Άρθρο μου στο «Παρόν» στις  7/6/14).

Όσοι θεωρούν ότι οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις είναι θέμα παραχωρήσεων, όσοι έχουν την λογική του winwin, είναι βαθιά νυχτωμένοι. Ευτυχώς, αυτός που μας «απειλούσε» ότι μετά την «λύση» που έδωσε στο Σκοπιανό, εντός του θέρους θα έλυνε και τις Ελληνοαλβανικές σχέσεις, παραιτήθηκε από υπουργός. Πήραμε μια ανάσα…

«Μια δήλωση του Δρ. Χένρι Κίσινγκερ που δεν έγινε!»

01/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Λονδίνο 23.10.2018

της Φανούλα Αργυρού*

Τα πολύ πρόσφατα χρόνια εισήχθη στο διεθνές λεξιλόγιο η αγγλική φράση “fake news”, δηλαδή ψεύτικη είδηση. Και ουκ ολίγες τέτοιες παραπλανητικές ειδήσεις έχουμε διαβάσει και ακούσει διαχρονικά πριν τη φράση   “fake news”.

Μία από αυτές είναι και ο υποτιθέμενος αφορισμός του Ελληνισμού από τον Συντηρητικό Δρ. Χένρι Κίσινγκερ  (με εβραϊκή καταγωγή) Υπ. Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κατά το πραξικόπημα και τις δύο τουρκικές εισβολές της Κύπρου. Αφού η «αδελφή» σοσιαλιστική κυβέρνηση των Εργατικών στο Λονδίνο των Χάρολτ Γουίλσον πρωθυπουργού και Τζέιμς Κάλλαχαν υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας στις 17.7.1974 έδωσε το πράσινο φώς στον σοσιαλιστή Μπουλέτ Ετσεβίτ, να εισβάλει στο νησί…

Τι και αν διαψεύστηκε ο αφορισμός εκείνος, τι και αν έγραψαν γνωστοί και άγνωστοι διορθώνοντας τα πράγματα, τι και αν ο ίδιος ο Κίσινγκερ με επιστολή του διέψευσε.

Η ψευδής αυτή είδηση την οποία αναπαρήγαγαν διάφοροι, άλλοι με κομματικά ιδεολογικά κριτήρια και άλλοι αθώα παίρνοντας το ως δεδομένο ερχόμενο από τους «ιμπεριαλιστές» Αμερικανούς σαν και οι Βρετανοί, Γάλλοι, Έλληνες και λοιποί πολίτες των υπολοίπων χωρών  μελών του  ΝΑΤΟ δεν είναι… «ιμπεριαλιστές»!

Έτσι και στις  21 Σεπτεμβρίου 2018 ο  ψυχολόγος κ. Άθως Ερωτοκρίτου, αναφέρθηκε  σ΄αυτήν, στο πρωινό πρόγραμμα των Λάζαρου Μαύρου/Μάριου Πούλλαδου (Ράδιο Πρώτο) πιστεύω δίχως να έχει ερευνήσει ο άνθρωπος βέβαια, αλλιώς δεν θα το έκανε αφού τέτοια δήλωση Κίσινγκερ δεν υπήρξε.  Και η πηγή της «πληροφόρησης» αυτής;  H τουρκική εφημερίδα «Turkish Daily News» 17.2.1997

Παραθέτω εδώ την ανάρτηση στις 18 Δεκεμβρίου 2009, με τίτλο « Δηλώσεων Κίσινγκερ το Ανάγνωσμα… Ποίοι οι Δολοφόνοι της Ελληνικής Γλώσσας… Το Ιστορικό… των δηλώσεων που δεν έγιναν ποτέ…» Σύνδεσμος εδώ:

https://alithiastofos.blogspot.com/2009/12/blog-post_18.html

Αντιγράφω μόνο όσα αναφέρονται στην «δήλωση» Κίσινγκερ.

«Το Ιστορικό… των δηλώσεων που δεν έγιναν ποτέ…

.
Α) πηγή Ελευθεροτυπία 1/4/2001

«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ».

Ως πηγή του δημοσιεύματος υποδεικνύεται η αγγλόγλωσση τουρκική εφημερίδα «Turkish Daily News» της 17.2.97.

Το «ντοκουμέντο» έγινε πανηγυρικά δεκτό από μια πλειάδα αναλυτών που έσπευσαν, αντιγράφοντας ο ένας τον άλλο, να το επικαλεστούν ως το απόλυτο επιχείρημα υπέρ της «ανάγκης» για «εθνική καθαρότητα»: από το «Νέμεσις», η «δήλωση Κίσινγκερ» περνά έτσι στο «Χρόνο» της Κομοτηνής (12.3.97) κι από κει στο επετειακό μήνυμα Σαρτζετάκη για την 25η Μαρτίου, την «Εστία» και τα «Πολιτικά Θέματα» (30.5.97) ταυτόχρονα την αναδημοσιεύουν αλυσιδωτά η «Ελεύθερη Ωρα», το «Δικαίωμα» (3.1997), ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» (14.8.97) και, στο «Βήμα», οι Χρήστος Γιανναράς (24.8.97) [του Γιανναρά ήταν στην Καθημερινή) και Μάριος Πλωρίτης (31.8.97)…

-Τι κι αν η «δήλωση» διαψεύσθηκε (ως γεγονός και ως περιεχόμενο) γραπτώς από τον ίδιο τον Κίσινγκερ («Πολιτικά Θέματα» 13.6.97);

-Τι κι αν η πρωτότυπη «πηγή» της ακόμη αναζητείται, όπως αμήχανα ομολογεί εκ των υστέρων η ίδια η Κανέλλη («Νέμεσις» 10.1997), απορώντας που «δεν βρίσκεται το φύλλο αυτό» της «Turkish Daily News» ούτε στο Ιντερνετ ούτε στα γραφεία της εφημερίδας;

Όσοι προσπάθησαν να εξηγήσουν την απάτη, όπως ο καθηγητής Ν. Αλιβιζάτος, λοιδορούνται σαν «τοποτηρητές και αμύντορες εν Ελλάδι της υπολήψεως του Κίσινγκερ» (Χρ. Σαρτζετάκης), ενώ το πλαστό «ντοκουμέντο» θα υιοθετήσουν και αρθρογράφοι όπως ο Κ. Μπέης («Ε» 15.10.97), ο Στ. Παπαθεμελής («Βήμα» 2.8.98) ή ο Ν.Ψυρούκης («Ελλοπία» 11.1998). Γιατί να πιστέψει κανείς τον πάλαι ποτέ «μάγο» της αμερικανικής διπλωματίας;

Β) Πηγή Το ΒΗΜΑ, 26/10/1997  Σελ.: B03, Κωδικός άρθρου: B12452B031
Χρήστος Γιανναράς
Το απόφθεγμα αυτό του Κίσινγκερ, προτού δημοσιευθεί στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» και παρατεθεί στην επιφυλλίδα μου, είχε διαψευσθεί από τον ίδιο σε ιδιωτική επιστολή και η είδηση της διάψευσης είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό «Πολιτικά Θέματα» (13.6.97). Τόσο ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος» όσο και εγώ που εμπιστεύθηκα την εγκυρότητα του δημοσιεύματός του οφείλαμε να είμαστε ενήμεροι για τη διάψευση του αποφθέγματος Κίσινγκερ. Γι’ αυτό και μόλις έλαβα γνώση (καθυστερημένα) της διάψευσης, δημοσίευσα στην επιφυλλιδογραφική μου στήλη τη σχετική γνωστοποίηση (21.9.97), αν και δεν είχα διεκδικήσει ειδησεογραφική «αποκλειστικότητα» της δήλωσης Κίσινγκερ, αλλά μόνο δηλωμένη αντιγραφή από έγκυρο περιοδικό του ίδιου δημοσιογραφικού συγκροτήματος στο οποίο ανήκει και η εφημερίδα σας.

Αντώνιος Λιάκος
Το απόφθεγμα, …του Κίσινγκερ δεν χρησιμοποιήθηκε ως έναυσμα αλλά ως δομικό στοιχείο του κατηγορητηρίου εναντίον των «προοδευτικών ελλήνων διανοουμένων», πως τάχα «υλοποιούν τη στρατηγική» που εισηγείται ο πρώην αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, απεργαζόμενοι την καταστροφή του Ελληνισμού. Το κείμενο, όπως εξήγησα στο άρθρο μου («Το Βήμα», 5.10.97), φαίνεται ύποπτο πλαστότητας από την πρώτη ανάγνωση.. η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» (26.8.97), δύο μόλις ημέρες μετά την επιφυλλίδα του, χαρακτήρισε το κείμενο «ανύπαρκτο» και περιέγραψε τις περιπέτειες της εμφάνισής του.

Ι. Κ. Πρετεντέρης:
..Τι με απασχόλησε; Το υπενθυμίζω άλλη μία φορά: μια απίστευτη και τερατώδης δήλωση περί Ελληνισμού που αποδίδεται στον Χένρι Κίσινγκερ (δήλωση η οποία τελικώς απεδείχθη ανύπαρκτη!) έκανε τον γύρο του ελληνικού Τύπου και χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο μιας συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας… Το ουσιαστικό, όμως, πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Γιατί άραγε τόσοι σοβαροί και αξιόλογοι άνθρωποι σπεύδουν να αγκαλιάσουν και να υιοθετήσουν υπέρ των απόψεών τους μια δήλωση που εξαρχής φάνταζε και βλακώδης και απίστευτη; Μήπως επειδή θεωρούν ότι αυτές οι κουταμάρες μπορεί να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα;…

Οι πραγματικές Δηλώσεις Κίσινγκερ

Πηγή:  Η Ιστορική αλήθεια για τη Μακεδονία… Του Νικολάου Μάρτη, πρώην Υπουργού. Ο Κίσσιγκερ, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, ερωτηθείς το 1992 σε Συνέδριο Management στο Παρίσι για το Σκοπιανό είπε:

“Η Ελλάς έχει δίκιο για το όνομα. Το λέγω αυτό γιατί εγώ ξέρω ιστορία, που δεν ξέρουν οι Υπουργοί και Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον. Το ισχυ­ρό όπλο της Ελλάδας, είναι η Ιστορία”.

http://www.fotodotes.gr/index.php/epilegmena-keimena/616-patriotika-themata/3343-i-istoriki-alitheia-gia-tin-makedonia

https://www.newsbomb.gr/ellada/ethnika/story/235973/poioi-theloyn-na-teleionoyn-me-tin-ellada-kai-giati

Επίσης στις 4 Αυγούστου 2015, δημοσιεύθηκε και στο Φιλελεύθερο  μια απαντητική επιστολή «Έκανε ή όχι τη δήλωση ο Κίσινγκερ;» με υπογραφή Π. Πέτρου.

«Επιμένει ο κ. Χρύσανθος Θεοφάνους (Φ. 31/7/15) για τη δήθεν δήλωση του Κίσινγκερ για το πώς πρέπει να πληγεί ο ελληνισμός. Δεν μας λέει όμως ενώπιον ποιου ακροατηρίου, σε ποιο πανεπιστήμιο και σε ποια διάλεξη έκανε τη δήλωση αυτή. Τον αποκαλεί «μάγο της διπλωματίας» και έπρεπε να ξέρει ότι οι μάγοι της διπλωματίας δεν κάνουν δημόσια τέτοιες δηλώσεις, ακόμη και αν τις πιστεύουν. Αφού δεν έχετε αποδείξεις ότι έγινε τέτοια δήλωση εσείς γιατί τη χρησιμοποιείτε; …»

Επιστολή Χένρυ Κίσινγκερ στον αρχισυντάκτη του Οικονομικού Ταχυδρόμου των  Αθηνών Γιάννη Μαρίνο, ο οποίος αποτάθηκε τελικά ο ίδιος στον Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος του απάντησε με επιστολή του ημερ. 1.10.1997:

« Αγαπητέ κ. Μαρίνο,

Σας ευχαριστώ για την επιστολή σας. Όσο για το θέμα, δεν υπήρξε τελετή απονομής, δεν υπήρξε ομιλία και η υποτιθέμενη αναφορά, δεν αληθεύει. Η όλη υπόθεση είναι καθαρή εφεύρεση, και σας αναμένω να το διορθώσετε.

Εφόσον ήσασταν ο πρώτος να μου πείτε από πού προήλθε η αναφορά αυτή, είχα μόλις σήμερα την ευκαιρία να τη διορθώσω στην Turkish Daily News, και το έκανα.

Με εκτίμηση,

Χένρι Κίσινγκερ»

 

Υ.Γ. Παρόμοια περίπτωση  περιλαμβάνεται στο περιβόητο πόρισμα του «Φακέλου της  Κύπρου» της Κυπριακής Βουλής, όπου η όλη «έρευνά» τους κτίστηκε πάνω σε ένα πλαστό κατασκευασμένο εν Ελλάδι «έγγραφο» υποτίθεται του …ΝΑΤΟ!! Και το οποίο η γράφουσα αποκάλυψε αφού αποτάθηκε στο Αρχείο του ΝΑΤΟ ότι είναι πλαστό! Βλέπε «Αρχείο ΝΑΤΟ: Το έγγραφο δεν είναι γνήσιο» 26 Αύγουστος 2014 Σημερινή της Φ.Αργυρού. http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/155297

Χώρια η παραπλάνηση ότι οι 4 κατευθυντήριες γραμμές Μακαρίου/Ντενκτάς 12.2.1977 ήσαν «Συμφωνίες», ενώ τέτοιες δεν υπήρξαν ΠΟΤΕ!  Βλέπε https://www.onisilos.gr/?p=20728

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ

https://www.onisilos.gr/?p=20864

Αρέσει σε %d bloggers: