Αρχείο

Archive for the ‘Κύπρος / κυπριακό’ Category

ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ

11/03/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις στους επόμενους μήνες, πρόκειται να αναμορφώσουν την διάταξη των πολιτικών δυνάμεων στην χώρα μας. Στο πλαίσιο των κλιμακούμενων πολεμοκάπηλων αναθεωρητικών πιέσεων της Τουρκίας έναντι σύμπαντος του ελληνισμού, της ποικιλοτρόπως κατευθυνόμενης και χειραγωγούμενης λαθρομετανάστευσης, της καταθλιπτικής οικονομικής δυσπραγίας-φτώχιας-ανεργίας. Και υπό τον ζόφο της προδοτικής «Συμφωνίας των Πρεσπών».

Το πολιτικό σύστημα της «μεταπολίτευσης» που εγκαθιδρύθηκε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα ύστερα από την διπλή προδοσία στην Κύπρο το 1974, σήμερα έχει εξαντλήσει τα αποθέματά του αφότου η κυβερνώσα Αριστερά απέδειξε το άθλιο, υποκριτικό, ραγιάδικο είναι της, καταπατώντας το δημοψήφισμα της 5/7/2015 και προδίδοντας την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Έχοντας πλέον μεταλλαχθεί σε μνημονιακή, υποτελή, πολιτική δύναμη. Επιπλέον, η προαλειφόμενη εκλογική νίκη της ΝΔ τίποτε διαφορετικό, θετικό ή ελπιδοφόρο, μπορεί να προσφέρει.

Έτσι, η συγκρότηση Δημοκρατικού Πατριωτικού εκλογικού πόλου/μετώπου και εν συνεχεία πολιτικού ομοσπονδιακού φορέα είναι μονόδρομος για την εθνική σωτηρία και την κοινωνική συνοχή-δικαιοσύνη. Υπερβαίνοντας τις παντοειδείς διχαστικές ιδεοληψίες και παραμερίζοντας τις χυδαίες ιδιοτελείς πατριδοκάπηλες υστεροβουλίες. Υπό αυτό το πρίσμα, η εκλογική κάθοδος του νυν επιτυχημένου ευρωβουλευτή Νότη Μαριά* στις Ευρωεκλογές και του πατριώτη παλαίμαχου αριστερού Γιώργου Καραμπελιά** στον δήμο Αθηναίων, σηματοδοτούν και εντάσσονται στην κάλυψη της ιστορικής αυτής αναγκαιότητας. Μένει να δούμε αν κάτι το ίδιο θα επιτευχθεί και στις εθνικές εκλογές όπου ήδη διεξάγονται σχετικές κοπιώδεις διεργασίες.

Να προσπαθήσουμε όλοι μας. Τα συλλαλητήρια των «αγανακτισμένων» και εκείνων για την Μακεδονία μας, δείχνουν τον δρόμο και τον τρόπο για την επιτυχία αυτού του σκοπού.

ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ!

ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΑΠΑΤΡΙΑ, ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ, ΑΓΩΝΑΣ ΚΟΙΝΟΣ!

Νίκος Καραβαζάκης

* Παρότι ο Ν.Μ. αρνείται κάθε εκλογική συμμαχία και εσχάτως συντάχθηκε με την αμερικανοκίνητη επέμβαση στα εσωτερικά της Βενεζουέλας

** Παρότι ο Γ.Κ. βαρύνεται με μακρόχρονο σεκταρισμό

Δείτε και:

2021

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Προς τα πού;

31 Μαρτίου: γιορτή εθνικής ενότητας και ελπίδας για το Τάμα του Κολοκοτρώνη.

«To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου»

11/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

File Photo: Prime Minister of Israel Netanyahu and his wife, host dinner for Greek PM Tsipras and his Partner and Cypriot President Anastasiades and his wife. Photo: Kobi Gideon, GPO

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου: Η Λευκωσία συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει

Με αφορμή την πρόσφατη σύνοδο των MED7 στη Λευκωσίας (29 Ιανουαρίου), τις συχνές τριμερείς συναντήσεις μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας με Αίγυπτο και Ισραήλ -που χρονολογούνται από το 2015- και τη συνάντηση της 14ης Ιανουαρίου στο Κάιρο των Υπουργών Ενέργειας Αιγύπτου, Ισραήλ, Ιορδανίας, Ελλάδας, Κύπρου και της Παλαιστινιακής Αρχής, όπου ανακοινώθηκε η δημιουργία του Eastern Mediterranean Gas Forum (EMGF) με Γραμματεία στην Αίγυπτο, άρχισε μια συζήτηση στην Κύπρο ως προς τη σημασία των συναντήσεων αυτών αναφορικά με το μεγάλο ζητούμενο, που είναι η ασφάλεια της Κύπρου και των πολιτών της.

  • Η συζήτηση αυτή διεξάγεται σε δυο επίπεδα. Στο ένα υπάρχει σοβαρός και καλόπιστος προβληματισμός κατά πόσο τέτοιες συναντήσεις ενισχύουν ή όχι την ασφάλεια της Κύπρου. Και στη βάση του προβληματισμού αυτού κατατίθενται θέσεις και εισηγήσεις πολιτικής για την πιο αποτελεσματική και εργαλειακή εκμετάλλευση των συναντήσεων προς ενίσχυση -πάντοτε- της ασφάλειας του κράτους και την ακύρωση των επιβουλών της Τουρκίας.

Στο άλλο επίπεδο διακρίνεται, γενικά, μια ειρωνεία και μια συγκατάβαση για τις πολυμερείς αυτές συναντήσεις. Χαρακτηρίζονται είτε ως «πανηγύρια» για εσωτερική κατανάλωση -του Προέδρου και του ΔΗΣΥ- ή για την ενίσχυση της «εικόνας» πολιτικών προσώπων και των φιλοδοξιών τους που υποτίθεται φθάνουν μέχρι και τις προεδρικές του 2023.

Στην καλύτερη περίπτωση -εκεί δηλαδή που διακρίνεται η ελάχιστη καλόπιστη κριτική- η όλη διπλωματική προσπάθεια θεωρείται «ματαιόπονη». Συνεπώς, κατά αυτούς, θα πρέπει η Κύπρος να προσαρμοστεί στη ισχυρότερή της Τουρκία -να εξασφαλιστούν τα «στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας στην Κύπρο», μας έλεγαν παλιότερα- και να γίνει αποδεχτεί η «τουρκική ειρήνη», που τόσο μεγαλόψυχα έχει βάλει στο τραπέζι, εδώ και δεκαετίες, η Άγκυρα.

Σε κείμενο μου:

  • «Η παραγωγή άμυνας και ασφάλειας στη Μεσόγειο», που δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» στις 28 Ιανουαρίου- παραμονή της συνόδου των MED7- τοποθετήθηκα στο ζήτημα της διασύνδεσης ασφάλειας και περιφερειακών συνεργασιών. Υπογράμμισα «πως τέτοιες συνεργασίες δεν πρέπει να νοούνται ως δυνητικές “συμμαχίες πολέμου”. Κανείς από τους συμμετέχοντες στις προαναφερθείσες συνεργασίες δεν πρόκειται, για παράδειγμα, να συνδράμει την Κύπρο ή την Ελλάδα πολεμικά, σε περίπτωση που η Τουρκία προσπαθήσει “ετσιθελικά” να τους επιβληθεί με πόλεμο. Όμως τέτοιες συνεργασίες λειτουργούν αποτρεπτικά εναντίον ενός επιδρομέα, περιορίζοντας τις επιλογές του και αυξάνοντας το κόστος του. Και εξαρτάται από την επιδεξιότητα, την ευρηματικότητα και τις διασυνδέσεις (linkages) της διπλωματίας της Κύπρου και Ελλάδας, κατά πόσο μια πολεμοχαρής Τουρκία θα αποτραπεί, ή θα πετύχει να επιβληθεί».

Από τις πολυμερείς περιφερειακές συνεργασίες, αυτή που κατά την εκτίμηση μου ξεχωρίζει και που σηματοδοτεί κάτι το σημαντικό και καινοτόμο για την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, είναι αυτή του Καΐρου της 14ης Ιανουαρίου για συνεργασία στο υγραέριο – Gas Forum (EMFG).

Σημειώνω πως σε αυτή συμμετέχουν και το Ισραήλ και η Παλαιστινιακή Αρχή, κάτι το πρωτόγνωρο σε διακρατική συνεργασία και που υποδηλώνει πολλά θετικά για το μέλλον. Εδώ έχουμε κλασική περίπτωση ταύτισης και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η Τουρκία προσπάθησε έντονα, επίμονα, και υπόγεια να αποτρέψει την συμμετοχή των Παλαιστινίων. Δεν τα κατάφερε, παρά το «ειδικό» της βάρος με τους Παλαιστίνιους και τα εκατομμύρια που ξοδεύει στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και στη Γάζα. Όμως το Gas Forum πρέπει να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από μια επικερδή για τους συμμετάσχοντες εμπορική συνεργασία, ώστε να λειτουργήσει ως παραγωγός σταθερότητας και ασφάλειας.

Καταρχάς το Gas Forum δεν προέκυψε μόνο από την λογική των εμπορικών συναλλαγών. Προέκυψε από γεωπολιτικές διεργασίες με κοινό παρονομαστή τις συναντιλήψεις των συμμετεχόντων κρατών ως προς τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την ασφάλειά τους.

  • Ναι, μπορούν να γίνουν παραλληλισμοί με την μεταπολεμική ενεργειακή συνεργασία Γαλλίας και Γερμανίας (σε άνθρακα και χάλυβα) στη βάση της οποίας προέκυψαν άλλες συνεργασίες (το λεγόμενο «spillover effect» της θεωρίας του Μιτράνι περί «λειτουργισμού»). Αναπόφευκτα και στην Μεσόγειο θα προκύψουν και άλλες συνέργιες και συνεργασίες, πέραν των εμπορικών, δηλ. πολιτισμικές, επιστημονικές κλπ, που θα εμπλέκουν και τους πολίτες. Έτσι οικοδομούνται, η σταθερότητα, η ασφάλεια και τελικά η ειρήνη.

Για τις καταβολές και το θεσμικό υπόβαθρο του Gas Forum θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω στις σημαντικές συνθήκες ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ και Ισραήλ και Ιορδανίας που συνομολογήθηκαν το 1979 και το 1994 αντίστοιχα. Σε αυτές πρέπει να προστεθούν και οι συνομιλίες ειρήνης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών που άρχισαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Εκεί, ναι μεν δεν συνομολογήθηκε ακόμη συνθήκη ειρήνης, αλλά το Ισραήλ αναγνώρισε δυνητική κυριαρχία των Παλαιστινίων σε χωρικά ύδατα (και δυνητικά, ΑΟΖ) στη Γάζα. Τέλος θα πρέπει να υπογραμμιστεί η σημασία των δυο συμφωνιών της Κύπρου με Αιγύπτου και Ισραήλ για τον καθορισμό του εύρους της αναμεταξύ τους ΑΟΖ.

Διπλωματία των κανονιοφόρων

Όμως το γεγονός που λειτούργησε ως καταλύτης για το Gas Forum ήταν η εμπορική ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ του Φεβρουαρίου του 2018. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους Ελλάδα, Αίγυπτος και Κύπρος αποφάσισαν, στη Κρήτη, την δημιουργία του Gas Forum δημιουργώντας έτσι θεσμό συνεργασίας ανάμεσα στις τριγωνικές σχέσεις και στις οποίες προστέθηκαν Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστινιακή Αρχή. Έτσι φθάσαμε στις 14 Ιανουαρίου στο Κάιρο.

Στο όλο ζήτημα η Τουρκία λειτούργησε ως αρνητικός καταλύτης λόγω της εχθρότητας της προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, των ηγεμονικών της φιλοδοξιών και της εμμονής της να μονοπωλήσει τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής με τη «διπλωματία των κανονιοφόρων». Αντίθετα, με το θεσμό του Gas Forum τα μεσογειακά κράτη αποδέχονται την Αίγυπτο -δυνητικά τον μεγαλύτερο παραγωγό υγραερίου στην περιοχή- ως το κομβικό ενεργειακό κράτος. Όσο και να το επιθυμεί, η Τουρκία δεν μπορεί να ηγεμονεύσει στη Ανατολική Μεσόγειο. Μπορεί όμως να συμμετάσχει αποδεχόμενη τους θεσμούς και κανόνες του Gas Forum.

Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια

Η Κύπρος συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει εδώ και δεκαετίες ακριβώς διότι τα κράτη είναι αυθύπαρκτα. Στο δε διακρατικό σύστημα δεν υπάρχουν «μικρά» και «μεγάλα» κράτη. Υπάρχουν ισχυρά και ανίσχυρα κράτη. Επειδή το διακρατικό σύστημα είναι εκ φύσεως αντι-ηγεμονικό, δημιουργούνται αντι-ηγεμονικοί συνασπισμοί και συνεργασίες για την αποτροπή του κάθε φιλόδοξου ηγεμόνα. Η Κύπρος αυτό επιδιώκει, πρωτίστως. Να αποτρέπει την Τουρκία. Οι συνασπισμοί δεν παρέχουν απόλυτη ασφάλεια σε κανένα. Περιορίζουν όμως τις επιλογές των «βουλιμικών» κρατών. Και αναγκαία συνθήκη για κάτι τέτοιο είναι η ύπαρξη κράτους. Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια. Και ο πληθυσμός είναι εκτεθειμένος στον καθημερινό φόβο και τους εκβιασμούς. Η ασφάλεια της Κύπρου είναι το κράτος της. Τίποτα άλλο.

https://www.apopseis.com/to-kratos-einai-i-asfaleia-tis-kyproy-i-leykosia-symmetechei-isotima-sto-gas-forum-logo-akrivos-tis-kratikis-tis-idiotitas-ena-gegonos-poy-i-toyrkia-adynatei-na-akyrosei/

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

08/02/2019 2 Σχόλια

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ!

Ύστερα από την βδελυρή και επαίσχυντη, ξενοκίνητη «Συμφωνία των Πρεσπών», αρνούμενη να ικανοποιήσει το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα/απαίτηση διεξαγωγής δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση Τσίπρα συνεχίζει τον αντεθνικό της ξενοκίνητο-ξενόδουλο κατήφορο, εμπλέκοντας με μυστικές διαβουλεύσεις και συμφωνίες την Ελλάδα (και την Κύπρο) σε νέα ξεπουλήματα, κατά το πρόσφατο ταξίδι στην Τουρκία.
Η μειοψηφική κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο επέβαλε στην ελληνική κοινωνία 3ο μνημόνιο αλλά αναβάθμισε τη σύγχρονη Κατοχή που ζούμε εδώ και δέκα χρόνια, από οικονομική σε εθνική, εκχωρώντας πρωτίστως το όνομα, αλλά και την ιστορία και την γλώσσα της Μακεδονίας μας.
Η αντιλαϊκή-αντεθνική αυτή κυβέρνηση Τσίπρα είναι η κορύφωση της πολιτικής παρακμής του διαπλεκόμενου παρασιτικού και εξαρτημένου συστήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εγκαταστάθηκε με την προδοσία της Κύπρου, οδήγησε στην οικονομική Κατοχή των μνημονίων και κατέληξε στην προδοσία της Μακεδονίας μας.
Αυτή η τυχοδιωκτική και ανερμάτιστη κυβέρνηση είναι απομονωμένη και πανικόβλητη, είναι επικίνδυνη και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!
Το δημοκρατικό πατριωτικό κίνημα που γεννήθηκε ήδη το 2010, άρχισε να ανδρώνεται από το 2011 κατά των μνημονίων στις πλατείες, ωρίμασε πολιτικά με το «ΟΧΙ» στις 5/7/2015 και γιγαντώθηκε με τα τεκτονικής ισχύος ιστορικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας το 2018 και 2019, αναζητά και απαιτεί επίμονα και επειγόντως την πολιτική και οργανωμένη συγκρότησή του. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος στην εθνική ανεξαρτησία, στην αληθινή δημοκρατία, στην οικονομική αυτοδυναμία της πατρίδας μας. Αλλά και να κοπεί η υπερδεκαετής κατρακύλα που μας αφαιμάζει και μας δυναστεύει.
Οι πολιτικοί φορείς, «Ελεύθερη Πατρίδα» και «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση/ΕΠΟΣ», έχουμε ήδη συμφωνήσει πολιτικά για κοινή εκλογική κάθοδο, συνομολογώντας κοινό Σύμφωνο που παρουσιάζουμε σήμερα. Με το Σύμφωνο αυτό προσκαλούμε και όλες τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις σε εκλογική Συμμαχία. Προσκαλούμε σε πολιτική συστράτευση όλους τους μαχόμενους συμπολίτες μας, πέραν και έξω από ιδεοληψίες και διχασμούς, όπως και τον απανταχού ελληνισμό, για την σωτηρία της πατρίδας μας, του λαού, του πολιτισμού, της παιδείας και της ιστορίας μας.
Οι επικείμενες εκλογές είναι ένας στίβος όπου μπορούμε να κατακτήσουμε πολιτικές νίκες για την χειραφέτηση της πατρίδας και της κοινωνίας μας. Να τολμήσουμε, να νικήσουμε!
Για την ΕΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ – Ε.ΠΟ.Σ,
ο Εκπρόσωπος της Εκτελεστικής Γραμματείας Μιχαήλ Πατσίκας
Για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ,
ο Πρόεδρος Βασιλειάδης Νικόλαος
Αθήνα 8/2/2019

Παραθέτουμε το σχετικό «ΣΥΜΦΩΝΟ» για ενημέρωση και αξιοποίηση, ευελπιστώντας σε περαιτέρω ενωτικές διεργασίες και αποτελέσματα.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

ΜΕΡΟΣ Α – ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Εμείς, οι επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων που υπογράφουν παρακάτω, δια του παρόντος Συμφώνου Συνεργασίας, δηλώνουμε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας πατριωτικής συμμαχίας, η οποία θα συμμετάσχει ως συνασπισμός κομμάτων στις επερχόμενες εκλογές, με στόχο την κυριαρχία των πατριωτικών δημοκρατικών ιδεών στην πολιτική ζωή και στην κοινωνία, ιδιαιτέρως τώρα που κρισίμως απαιτείται από τις παρούσες συνθήκες.
2. Το όνομα και το έμβλημα της συμμαχίας θα συναποφασισθούν σε επόμενο χρόνο.
3. Εχέγγυο της συνεργασίας αποτελεί η συμφωνία σε όλα τα μέρη του παρόντος Συμφώνου.
ΜΕΡΟΣ Β – ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Ελληνίδες, Έλληνες
Η Ελλάδα και ο Ελληνισμός ολόκληρος βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, με αποτέλεσμα να απειλείται και αυτή ακόμη η επιβίωσή μας. Το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα επιχειρεί μια «νέα παγκόσμια τάξη» με την κατάργηση κρατικών συνόρων και την πολτοποίηση εθνών. Υποστηρικτές βρίσκει σε μεγάλο μέρος της εγχώριας παρασιτικής και εξαρτημένης πολιτικής ελίτ, έχοντας ήδη πλήξει και απειλώντας να διαλύσει την εθνική μας ταυτότητα, την κρατική υπόσταση και την κοινωνική συνοχή.
Η πολιτική των δεκαετιών της μεταπολίτευσης, που στηρίχθηκε αφενός μεν στον κατευνασμό και την παραίτηση νομίμων διεκδικήσεων στο εξωτερικό, αφετέρου δε στην απάτη και στην παραβίαση του Συντάγματος και της λειτουργίας των θεσμών στο εσωτερικό της χώρας, απέτυχε παταγωδώς, μετατρέποντας την δημοκρατία σε ολιγαρχία και κατευθυνόμενη ασυδοσία και αποσάθρωση. Το δε ιδεολογικό πλαίσιο των συστημικών κομμάτων έχει εκφυλισθεί και παρακμάσει απόλυτα, μετατρεπόμενο σε ένα κρατικοδίαιτο και παρασιτικό ιδεοληπτικό όσο και ψευδεπίγραφο μόρφωμα σε όλες τις παραλλαγές του.
Η χώρα βρίσκεται υπό οικονομική κατοχή, δέσμια των μνημονίων, υπό την καθημερινή πίεση του τουρκικού αναθεωρητισμού, της προκλητικής στάσεως ορισμένων γειτόνων και της ετεροβαρούς στάσεως συμμάχων και εταίρων, καθιστάμενη εν τέλει και άβουλος υποδοχέας της σύγχρονης μεταναστευτικής πλημμυρίδας.
Είναι πλέον πασιφανές ότι η απουσία »εθνικής» υπερκομματικής και εξωκομματικής αδιάλειπτης στρατηγικής στα μεγάλα εθνικά θέματα και η εφαρμογή ιδίας καιροσκοπικής πολιτικής από κάθε κυβέρνηση, ουδέν το θετικό απέφερε προς όφελος του ελληνικού λαού. Απεναντίας προκάλεσε ασυνήθη για εν καιρώ ειρήνης ολέθρια δεινά και επιδεινώσεις της θέσεώς μας σε όλους τους τομείς, με εξέχουσα την καταστροφική «Συμφωνία των Πρεσπών». Στην σημερινή συγκυρία των διεθνών και περιφερειακών ανακατατάξεων, με δεδομένη την μοναδικότητα της γεωπολιτικής αξίας της Ελλάδος και της Κύπρου και διαπιστωμένη την τεράστια αξία των ενεργειακών κοιτασμάτων των δύο χωρών, είναι ιστορική επιταγή η χάραξη πάγιας εθνικής στρατηγικής για όλα τα εθνικά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου, με μοναδικό γνώμονα το μέγιστο δυνατό συμφέρον του έθνους.
Οι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί εντός βουλής, δεσμώτες των ξένων και εντόπιων πατρώνων τους, καθώς και των ιδεοληψιών τους, αδυνατούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες του ελληνικού λαού για ασφάλεια και ευημερία.
Η Ελλάδα σύντομα οδεύει σε νέες εκλογές που μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές του Μαΐου 2019, θα συνθέσουν τον πολιτικό προσανατολισμό της. Σε αυτές τις αναμετρήσεις απαιτείται η συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού πόλου, με πολιτικές δυνάμεις που να διακρίνονται από το ήθος, την εντιμότητα και τον αγνό και ανιδιοτελή δημοκρατικό πατριωτισμό τους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διακηρύττουμε την απόφασή μας να συνταχθούμε σε ένα παλλαϊκό-πανεθνικό κίνημα, για την συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού εκλογικού συνασπισμού, ο οποίος φιλοδοξούμε να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στα δρώμενα της χώρας για να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, την ελευθερία της και τις προοπτικές της δυνατότητες.
ΜΕΡΟΣ Γ – ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ
1. Εθνική Κυριαρχία
α. Ανάκτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων που απωλέσθηκαν με την υπογραφή των μνημονίων.
β. Επιδίωξη και εδραίωση πολιτικής και οικονομικής αυτάρκειας, εκμεταλλευόμενοι το σύνολο των εθνικών μας δυνατοτήτων και πόρων.
γ. Άμεση οργάνωση της εξωτερικής άμυνας της χώρας, με ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, με ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας.
δ. Διεκδικητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα μόνο το μέγιστο δυνατό εθνικό συμφέρον και εγκατάλειψη του ανυπάρκτου και ανιστόρητου δόγματος »δεν διεκδικούμε τίποτε».
ε. Ανακήρυξη της ελλαδικής ΑΟΖ και άμεση εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων επ’ ωφελεία του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
στ. Καμία εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού.
ζ. Αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος.
2. Εθνική Παιδεία και Ορθοδοξία
Επαναφορά της Παιδείας στα ελληνορθόδοξα πρότυπα, όπως το Σύνταγμα ορίζει και στήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αγίου Όρους, αναγνωρίζοντας τον διαχρονικό αγώνα που έδωσαν για την επιβίωση του Γένους και το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτελούν.

3. Δημογραφικό Ζήτημα

α. Ανάδειξη του δημογραφικού ως πρωτεύοντος ζητήματος για την επιβίωση του έθνους, σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 21 του Συντάγματος.
β. Χάραξη στρατηγικής με σκοπό την παροχή κινήτρων στους Έλληνες, ώστε να ανεβεί ο δημογραφικός δείκτης σε αύταρκες επίπεδο.
4. Οικονομική Ανασυγκρότηση
α. Συμφωνία με τους εταίρους της ΕΕ για ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, που θα περιλαμβάνει διακοπή της εξυπηρέτησης του πραγματικού χρέους, κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με πρόταγμα την εθνική μας σωτηρία.
β. Εφαρμογή ενός ρεαλιστικού εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη και βάση την πρωτογενή παραγωγή, την μεταποίηση, την εγχώρια κατανάλωση, τις νέες τεχνολογίες, τον τουρισμό, την ναυτιλία και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του απόδημου Ελληνισμού.
γ. Χρηματοδότηση της οικονομίας με κάθε πρόσφορο τρόπο, για αναζωογόνηση της αγοράς, των επιχειρήσεων και των εξαγωγών.
δ. Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων για εξορθολογισμό της ανταγωνιστικότητάς τους, επιστροφή αυτών που έφυγαν στο εξωτερικό, μείωση της ανεργίας και φορολογική ανακούφιση των νοικοκυριών.
5. Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρώ
Η ευημερία του ελληνικού λαού και οι διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, ως θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελούν τον μοναδικό γνώμονα επιλογής του γεωπολιτικού και οικονομικού προσανατολισμού της χώρας. Εφόσον οι πολιτικές της ΕΕ δεν τα εξασφαλίζουν, τίθεται υπό αναθεώρηση η πολιτική εμμονή παραμονής με κάθε κόστος στην ΕΕ και στο Ευρώ, ως έχουν.
6. Μεταναστευτικό Ζήτημα
α. Άμεσος έλεγχος των συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) για αποφυγή εισόδου παρανόμων μεταναστών στη χώρα και καταγγελία της απαράδεκτης συνθήκης »Δουβλίνο ΙΙ», όπως και όσων σχετικών δεσμεύσεων έχουν επιβληθεί από Διεθνείς Οργανισμούς χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

β. Άμεση επαναπροώθηση των παρανόμων μεταναστών στις χώρες τους.
γ. Ρητή απαγόρευση απόδοσης άδειας παραμονής και κάθε επιδόματος σε όσους εισέρχονται παράνομα στη χώρα.
δ. Έμπρακτη εφαρμογή, από τους παραμένοντες νόμιμους μετανάστες και πρόσφυγες, του σεβασμού της εθνικής, ιστορικής και θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας των Ελλήνων. Όποιοι δεν την σέβονται απελαύνονται.
ε. Νέος νόμος περί ιθαγένειας που θα την ξεχωρίζει απόλυτα από την υπηκοότητα, έτσι ώστε Έλληνες να θεωρούνται μόνον όσοι έχουν ελληνική καταγωγή, και αφαίρεση όλων των σκοπίμως παραλόγων παραχωρηθεισών ιθαγενειών.

7. Καταλογισμός Ευθυνών

Αναζήτηση πολιτικών και ποινικών ευθυνών από τα πρόσωπα, πολιτικά και μη, που εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία μεταπολιτευτικά ή/και συμμετείχαν στη δημοσιονομική λεηλασία της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των μνημονίων- ή/και εκχώρησαν ή απεμπόλησαν δημόσια περιουσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος.
8. Νέα Ελληνική Πολιτεία
Το ισχύον πολιτικό σύστημα, με το υπάρχον Σύνταγμα, έχει χρεοκοπήσει οριστικά. Απαιτείται εξυγίανση της Δημοκρατίας με συνταγματική επανίδρυση μέσω Συντακτικής Βουλής που θα προκύψει από δημοψήφισμα, η οποία θα δομήσει ένα νέο πραγματικά δημοκρατικό και πατριωτικό Σύνταγμα.
ΜΕΡΟΣ Δ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ
1. Ως ανώτατο όργανο της συμμαχίας καθορίζεται το Συμβούλιο των Προέδρων των Κομμάτων, το οποίο θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών κάθε μήνα ή όποτε έκτακτα απαιτηθεί. Ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα επιλεγεί από τους Προέδρους των συνεργαζομένων κομμάτων σε επόμενη σύσκεψη και θα επιδιωχθεί να είναι άτομο κοινής αποδοχής. Οι αποφάσεις του οργάνου αυτού θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των 3/4 των μελών.
2. Ως αμέσως υποκείμενο όργανο είναι η Κοινή Επιτροπή Εκλογικού Αγώνα, που θα αποτελείται από στελέχη οριζόμενα από τους Προέδρους των Κομμάτων. Η Επιτροπή αυτή θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών όποτε απαιτηθεί και θα εξετάζει θέματα αρμοδιότητά της ή θέματα που τίθενται από το Συμβούλιο των Προέδρων, ήτοι οργανωτικά, επικοινωνίας, οικονομικά, νομικά και προγράμματος.
3. Γενικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών και γεγονότων-σταθμών :
α. Σύγκληση των επικεφαλής των κομμάτων. Υπογραφή του Συμφώνου Συνεργασίας.
β. Επόμενη σύσκεψη των επικεφαλής των κομμάτων για επιλογή ονόματος, εμβλήματος και Προεδρεύοντος του Συνασπισμού. Θα ακολουθήσει κοινό δελτίο τύπου.
γ. Επιλογή υποψηφίων βουλευτών πανελλαδικά.
δ. Πανελλήνια Ενωτική Συνδιάσκεψη. Θα ακολουθήσει συνέντευξη τύπου.
ε. Έναρξη προεκλογικής προετοιμασίας, κεντρικά από τα συλλογικά όργανα και περιφερειακά από τους υποψηφίους βουλευτές.
στ. Έναρξη εκλογικών διαδικασιών, μόλις γίνει γνωστή η ημερομηνία των εθνικών εκλογών.
ΜΕΡΟΣ Ε – ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Κάθε πολιτικό Κόμμα της παρούσης Συνεργασίας θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, με την υπάρχουσα οργάνωση (κεντρική και περιφερειακή) και τα θεσμικά του κείμενα (διακήρυξη, καταστατικό, πολιτικές θέσεις, πρόγραμμα).
2. Η προεκλογική συνεργασία συνίσταται σε συμπεφωνημένες δράσεις, όπως ημερίδες, συγκεντρώσεις, ομιλίες, κοινά δελτία τύπου και ανακοινώσεις, τα οποία θα ρυθμίζονται από το Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Λοιπές λεπτομέρειες προεκλογικής συνεργασίας δύνανται να ρυθμίζονται από τα αρμόδια όργανα, αναλόγως πολιτικών αναγκών.
4. Στο Συνασπισμό δεν γίνονται δεκτά κόμματα ή και πρόσωπα που έχουν ψηφίσει μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και εφαρμοστικούς νόμους αυτών.
ΜΕΡΟΣ ΣΤ – ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η συμμετοχή ενός εκάστου Κόμματος στον Συνασπισμό είναι δυνατή εφόσον είναι αναγνωρισμένο από τον Άρειο Πάγο και διαθέτει κατ’ ελάχιστον 30 υποψηφίους πανελλαδικά.
2. Κόμματα αναγνωρισμένα που διαθέτουν τουλάχιστον 10 υποψηφίους δύνανται να συμμετάσχουν στον Συνασπισμό χωρίς εκπροσώπηση στο Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Οι υποψήφιοι των αναγνωρισμένων Κομμάτων που τυχόν δεν συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό των 10 υποψηφίων, δύνανται να συμμετάσχουν είτε ως φυσικά πρόσωπα προσχωρώντας σε Κόμμα του Συνασπισμού είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
4. Φυσικά πρόσωπα που ανήκουν σε πολιτικές κινήσεις, που δεν έχουν κομματική υπόσταση ή μεμονωμένοι υποψήφιοι, δύνανται να συμμετάσχουν είτε προσχωρώντας είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
5. Ο κάθε υποψήφιος καταβάλλει στο κοινό ταμείο του Συνασπισμού το ποσό των 500 ευρώ, με το οποίο θα καλυφθεί το παράβολο, η πανελλαδική ενωτική συνδιάσκεψη, τα ψηφοδέλτια, καθώς και έξοδα διαφημιστικών φυλλαδίων.
6. Η σειρά κάθε Κόμματος στο Συνασπισμό (ψηφοδέλτια, φυλλάδια καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση) θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των υποψηφίων που θα συγκεντρώσει.
7. Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας θα συγκροτηθεί βάσει του ποσοστού υποψηφίων στον Συνασπισμό, με απόφαση του Συμβουλίου των Προέδρων.
8. Η ανθρωπογεωγραφία και ο τρόπος αξιολόγησης των υποψηφίων θα αποφασισθεί από τους επικεφαλής όλων των συνεργαζομένων Κομμάτων.
ΜΕΡΟΣ Ζ – ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η μεταξύ των συνασπιζομένων Κομμάτων κατανομή κρατικών επιχορηγήσεων, είτε λόγω εισόδου στην Βουλή είτε λόγω καταλήψεως συγκεκριμένου εκλογικού ποσοστού, θα γίνει με βάση το συνολικό αριθμό ψήφων που θα λάβει κάθε Κόμμα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία.
2. Η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα προκύψει, θα διέπεται από ιδιαίτερο κανονισμό, που θα εκπονηθεί και θα συμφωνηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
ΜΕΡΟΣ Η- ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. Το παρόν Σύμφωνο Συνεργασίας αποτελεί την βάση συγκρότησης της συμμαχίας των πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων και δεσμεύει ηθικά και πολιτικά τα Κόμματα και τους επικεφαλής αυτών που το υπογράφουν.
2. Όλες οι λοιπές λεπτομέρειες και διαδικασίες (ονομασία του συνασπισμού, λεπτομερές χρονοδιάγραμμα, λοιπές ομάδες συνδέσμων πανελλαδικά κλπ), θα αποφασισθούν από αυτούς που θα συγκροτήσουν την Συμμαχία.
Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 2019
Τα συνεργαζόμενα Πολιτικά Κόμματα
Πολιτικό Κόμμα Ονοματεπώνυμο Επικεφαλής Υπογραφή

Για την τρέχουσα Κατοχή της Ελλάδας.

06/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Πρεσπών και Ζυρίχης βίοι παράλληλοι.»

21/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Εστιάζουμε σε δύο κρίσιμες ώρες στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, που σφραγίζουν αρνητικά τη διαδρομή της, όπου επικεντρώνεται η κοινή αναφορά σε εθνικού επιπέδου επαναλαμβανόμενα πολιτικά λάθη».

Πολιτική σημαίνει συμμετοχική λειτουργία λαού, μερών και ατόμων, καθώς και παντός εμπλεκoμένου σε ζητήματα που άπτονται του συνόλου της ευρύτερης κοινωνίας, του πληθυσμού, του έθνους και της Ιστορίας. Οι επιλογές κατά ταύτα που λαμβάνουν χώραν στο πολιτικό γίγνεσθαι επηρεάζουν τη ζωή ως πολιτισμό και την πολιτική ως επερχόμενο μέλλον.

Εν προκειμένω εστιάζουμε σε δύο κρίσιμες ώρες στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, που σφραγίζουν αρνητικά τη διαδρομή της, όπου επικεντρώνεται η κοινή αναφορά σε εθνικού επιπέδου επαναλαμβανόμενα πολιτικά λάθη. Εδώ συνάγεται προδήλως πως διά ταύτα δύο διαφορετικά σημεία του Ελληνισμού, στον Βορρά και στον Νότο, τίθενται σε μία παράλληλη τροχιά ιστορικοπολιτικής αναφοράς, όπου στη μία περίπτωση η απειλή εκδηλώθηκε ως πραγματικότητα εις βάρος της χώρας και του λαού, ενώ στην άλλη ο κίνδυνος του μέλλοντος εκτιμάται ως δυνάμει επερχόμενος από τα διαδραματιζόμενα του παρόντος.

Αναφερόμαστε αφενός στις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου του 1959, με τις οποίες ιδρύθηκε το κυπριακό κράτος ως ελληνοτουρκικός συνεταιρισμός, που συνιστούσαν την λυδία λίθο των τραγικών γεγονότων που ακολούθησαν στη Μεγαλόνησο τα επόμενα χρόνια και δη το 1964, το 1967, με κορύφωση την τουρκική εισβολή. Τη δεκαετία του 1960 μέχρι και το 1974 ο Ελληνισμός κυριαρχούσε στην κυπριακή επικράτεια. Το γεγονός της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου από μία χώρα, όπως η Ελλάδα, που εξήλθε νικηφόρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μαρτυρεί τη σοβαρότητα του λάθους που διεπράχθη το 1959 και το εθνικό επίπεδο των συνεπειών, οι οποίες αφεύκτως έκτοτε συνοδεύουν την πορεία Ελλάδας και Κύπρου. Οι Συμφωνίες συνομολογήθηκαν, υπεγράφησαν και ετέθησαν σε λειτουργία χωρίς να ερωτηθεί ο κυπριακός αποικιακός λαός, ενώ το όλο γεγονός έλαβεν χώραν και υλοποιήθηκε κατόπιν πιέσεων του επικυριαρχούντος το ελληνικό πολιτικό σύστημα βρετανικού παράγοντος και της Αθήνας προς τη Λευκωσία.

Από την άλλη, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία βιώνεται ως πολιτική εξέλιξη καθορίζουσα μια ολόκληρη εποχή, επικαιροποιούνται σύγχρονα διλήμματα του Ελληνισμού. Με την ως άνω Συμφωνία αποδίδεται η Μακεδονία ουσία ως ταυτότητα, δηλαδή ως γλώσσα και ως ιθαγένεια στους Σκοπιανούς. Τούτο σημαίνει πως το τι προβλέπει η Συμφωνία στο λεκτικό της δεν ανταποκρίνεται στο πώς προσλαμβάνουν οι τρίτοι τις έννοιες που εκπέμπει η φιλοσοφία του κειμένου και κυρίως το πολιτικό της υπόβαθρο. Ο διεθνής παράγων αναγνωρίζει πλέον και επισήμως διά ελληνικής υπογραφής τη «Βόρεια Μακεδονία» ως υπαρκτή οντότητα των «Μακεδόνων», το οποίο παραπέμπει εν προκειμένω σε μία ραγδαίως εδραιούμενη αντίληψη στη διεθνή κοινότητα περί της «Μακεδονίας» των Σκοπίων ως της πραγματικής χώρας των Μακεδόνων. Αυτό βεβαίως σημαίνει μία σταδιακή δημιουργία εικόνας, που αφεύκτως ανταποκρίνεται σε μια νέα ταυτότητα, η οποία θα παραχαράσσει εις το διηνεκές την παρουσία της Μακεδονίας στον κόσμο. Σημειώνεται πως στη Συμφωνία των Πρεσπών οι ελληνικές υπογραφές τέθηκαν από μία κυβέρνηση και ένα πολιτικό σύστημα σαφώς υπερέχον του Σκοπιανού και επομένως από μία ελληνική θέση ισχύος, που δεν δικαιολογεί το προϊόν της συμφωνίας.

Ενώ κατά τα ανωτέρω στη Ζυρίχη ετέθησαν οι προϋποθέσεις επερχόμενου τουρκικού στρατηγικού ελέγχου της Κύπρου, στις Πρέσπες μπορεί κανείς αντιστοίχως να διακρίνει το σπέρμα ενός αυριανού «Μακεδονισμού». Η καθιέρωση της «Μακεδονικής» κρατικής οντότητας, που προβάλλει διεθνώς και ως «μακεδονική» εθνική ταυτότητα, θα μπορούσε στο απώτερο μέλλον να εκδηλωθεί και σε μια διεκδικητική διάσταση ιδιοποίησης του ιστορικού ονόματος και της ελληνικής κατά ταύτα Μακεδονίας ως ταυτισμένης με το τιτοϊκό κατασκεύασμα των Σκοπίων. Ουδείς ξένος θα ασχοληθεί στο μέλλον με τις λεπτομέρειες της Συμφωνίας, κατά πόσον δηλαδή στους τακτικισμούς της σκοπιανής πλευράς, η οποία ειρήσθω εν παρόδω τυγχάνει και το «αγαπημένο παιδί» του δυτικού παράγοντα, επέρχονται κινήσεις παραβιάζουσες σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Πρόκειται για ένα σκηνικό που υπομιμνήσκει τα κατά Ταλλεϋράνδο υπερβαίνοντα το έγκλημα κατά τούτο λάθη, αφού άπτονται του έθνους. Εξάλλου επαναλαμβανόμενα λάθη σε μια ιστορική διαδρομή, όπως αποτιμώνται και στην οπτική του Μαρξ, εκδηλώνονται κατά πρώτον ως τραγωδία και κατά δεύτερον ως φάρσα.

Η απορία κατόπιν τούτων είναι προφανής. Παραπέμπει δε στο ερώτημα πώς είναι δυνατόν ένας Ελληνισμός, που προβάλλει στο διεθνές στερέωμα με δύο ελληνικές κρατικές οντότητες, οι οποίες εκπροσωπούν ενιαία συμφέροντα και κοινές στρατηγικές, να μην είναι αξιόπιστα και αποτρεπτικά σε θέση ανάπτυξης τέτοιων δομών προβολής πολιτικών, που να υπερασπίζουν αποτελεσματικά το απτόμενο ολόκληρου του λαού εθνικό συμφέρον. Η υποχρέωση της χώρας, της κοινωνίας, απασών των πολιτικών δυνάμεων, που συμπράττουν στο πολιτικό σύστημα είναι σαφώς προσδιορισμένη και ασφαλώς δρομολογημένη να οριοθετεί πλαίσιο ενάσκησης πολιτικής, που παραπέμπει στα όρια διασφάλισης του εθνικού συμφέροντος. Εν κατακλείδι, η συνομολογηθείσα συμφωνία αποτελεί ζήτημα που προβάλλει αναφορές ζωτικής σημασίας για την πορεία του έθνους, ελλοχεύοντας κινδύνους ενός κατά ταύτα υπονομευμένου εθνικού μέλλοντος.

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Κ. ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ

http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/550558/prespon-kai-zyrixis-vioi-paralliloi

Και «βελούδινος» Ν. Κοτζιάς.

16/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΕΣ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ΕΙΧΕ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ 18%; Ο ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟΙΚΙΩΝ, ΛΕΝΟΞ ΜΠΟΪΤ, ΑΠΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ΣΤΙΣ 19.12.1956!

Ο Ν. Κοτζιάς εισηγήθηκε ως δεύτερή του επιλογή το «βελούδινο διαζύγιο, όπου οι περιοχές ανταλλάσσονται με αναγνώριση και εξασφαλίζεται και ευρωπαϊκό μέλλον για τους Τουρκοκύπριους». Στην εισήγησή του υποστήριξε ότι οι Ελληνοκύπριοι ήσαν υπεύθυνοι για τα γεγονότα του 1963

Πρόσφατα ο συνάδελφος Κώστας Βενιζέλος, με άρθρα του στον «Φιλελεύθερο», γράφει για λύση δύο κρατών, διχοτόμησης/βελούδινου διαζυγίου. Στις 23.12.2017: «Ένα σενάριο εσχάτως αναπτύσσεται στα παρασκήνια και είναι αυτό για συμφωνημένη διχοτόμηση/βελούδινο διαζύγιο. Είναι μια παλιά προσέγγιση, που συζητείται σε διάφορα σαλόνια και έχει την τελευταία περίοδο «εισβάλει» και στο… λεξικό και μερίδας της πολιτικής ελίτ της χώρας. Το ενδιαφέρον σε αυτό το «νέο στοιχείο» είναι ότι η ιδέα της συμφωνημένης διχοτόμησης αναπτύσσεται από τους υπέρμαχους της λύσης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Από αυτούς, δηλαδή, που επιδιώκουν «διακαώς συμφωνία». Κοντολογίς, αυτοί που επιδιώκουν την όποια λύση».

Και στις 7.1.2018: «H τουρκική πλευρά παρουσιάζεται ανοικτή στη διαπραγμάτευση λύσης δύο κρατών. Η τουρκική αυτή στάση αποτελεί απάντηση, όπως προκύπτει, σε κινήσεις που έγιναν προς αυτήν την κατεύθυνση, χωρίς να κατονομάζονται οι εμπνευστές και προωθητές της ιδέας… Η εισήγηση για δύο κράτη δεν είναι τουρκική, αλλά τέθηκε ή συζητήθηκε από άλλους και η τουρκική πλευρά απλώς απαντά και δείχνει να διάκειται κατ’ αρχήν θετικά. Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το ποιος είχε την πρωτοβουλία. Σημειώνεται ότι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί λένε σε συναντήσεις τους πως το θέμα αυτό συζητήθηκε ήδη και πως έγινε με πρωτοβουλία της ελληνοκυπριακής πλευράς…».

Ιστορική… συνέπεια

Όντως, αυτή η επιδερμική προσέγγιση δεν είναι «νέο στοιχείο», αλλά ταυτόχρονα δεν αληθεύει ότι η εισήγηση για δύο κράτη δεν είναι τουρκική, γιατί το έγραψε και ο ίδιος ο Κ.Β. το 2014. Εξάλλου η βρετανο-τουρκική Δι-κοινοτική, Δι-ζωνική Ομοσπονδία αυτό συνεπάγεται και οι Τούρκοι το έπαιζαν και το παίζουν σε όλα τα ταμπλό με ραχοκοκκαλιά τη ΔΔΟ, καμία έκπληξη επομένως η υποστήριξη δύο κρατών από τους ένθερμους διζωνικούς. Πολύ συνοπτικά παραθέτω:

1985 – Κυκλοφόρησε το βιβλίο του Zaim M. Nejatigil στα αγγλικά «Our Republic in Prospective» και σε άλλη έκδοση «The Turkish Republic of Northern Cyprus in perspective», δηλαδή το ένα από τα δύο «κράτη».

1986 – («Σημερινή», 7.1.2018) Ο Τούρκος Πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ δήλωσε στο Λονδίνο ότι δεν τον αρκούσε η ομοσπονδιακή λύση, αυτή είχε ήδη εφαρμοστεί ντε φάκτο και εμφανίστηκε να τον έλκυε η αλλαγή του στάτους κβο σε δύο κράτη.

1987 – Η Μεικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή του Βρετ. Κοινοβουλίου κάλεσε τη βρετανική κυβέρνηση να προωθήσει λύση «Συνομοσπονδίας», αναβαθμίζοντας οικονομικά το ψευδοκράτος.

1990 – Ψήφισμα Σ. Ασφαλείας 649/90 για λύση δι-κοινοτικής, δι-ζωνικής ομοσπονδίας.

1992 – Ακολουθούν οι «Συνομόσπονδες Ιδέες Γκάλι» (βρετανικής γραφής και εμπνεύσεως) και το ψήφισμα 750/92, το οποίο καθορίζει τι εννοεί με τη ΔΔΟ, γεωγραφική διχοτόμηση με αμιγές τουρκοκυπριακό πληθυσμό στο δικό τους «κρατίδιο».

1992 – Ο Τούρκος Πρωθυπουργός Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ δήλωσε στον Βρετανό Πρωθυπουργό Τζον Μέιτζορ ότι οι Τ/κ είναι διαφορετική φυλή και ήταν δύσκολο να τους πείσει ένας να ζήσουν μαζί με τους Ε/κ μετά τη κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας κ.α., άρα εννοούσε «δύο κράτη» («Σημερινή», 7.1.2017).

1993 – Επισκέφθηκε την Κύπρο η Βρετανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, βαρόνη Λίντα Τζόκερ, και δήλωσε ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις εκτός της ομοσπονδίας.

1994 – Η ψευδοβουλή δήλωσε ότι «υπάρχουν και άλλες λύσεις από την ομοσπονδία».

2004 – «Σχέδιο Ανάν» απότοκο των «Ιδεών Γκάλι»…

2007 – Νίκος Κοτζιάς – βελούδινο διαζύγιο, δύο κράτη

Η εισήγηση Κοτζιά Διαβάστε περισσότερα…

«Τερματικός σταθμός Vs East Med: Η εφικτή επιλογή έναντι της πολιτικής απόφασης.»

24/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το γεωτρύπανο Stena IceMax της Exxon Mobil. Photo via Exxon Mobil

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η επιλογή της  ExxonMobil  είναι πλέον ξεκάθαρη: Η προτεραιότητα της είναι η κατασκευή τερματικού σταθμού στην Κύπρο. Αυτό, βέβαια, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα της γεώτρησης, που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Με βάση τους υπολογισμούς της εταιρείας, ενδείξεις για το μέγεθος του κοιτάσματος αναμένεται να υπάρξουν στις αρχές του χρόνου. Ο  Αντιπρόεδρος της Exxon Mobil, Tristan Aspray,  σε δηλώσεις του έδωσε το στίγμα των προθέσεων του αμερικανικού κολοσσού.

Ενόψει του γεγονότος ότι προβάλλονται κι άλλες επιλογές, όπως είναι ο αγωγός East Med και ο αγωγός προς Αίγυπτο, ο κ. Aspray χωρίς να τις αποκλείει ποσώς την οποιαδήποτε άλλη όδευση, κατέστησε σαφές ότι «η προτίμησή μας [ExxonMobil] θα ήταν να φέρει το αέριο στην ξηρά στην Κύπρο, να χρησιμοποιήσει μέρος του φυσικού αερίου για να καλύψει την τοπική ζήτηση και στη συνέχεια να υγροποιηθεί σε μια μονάδα υγροποίησης – ένα εργοστάσιο ΥΦΑ – έτσι ώστε να μπορεί να εξαχθεί σε πλοία σε αγορές στην Ευρώπη και ενδεχομένως πέραν αυτού.»

Είναι προφανές πως η επιλογή αυτή, της κατασκευής δηλαδή τερματικού σταθμού,  θα καταστήσει την Κύπρο ενεργειακό κόμβο και θα δημιουργήσει νέες δυναμικές για τη χώρα μας. Ήταν, άλλωστε, η αρχική επιλογή, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά που τα πρώτα δείγματα από τις έρευνες δεν δικαιολογούσαν την κατασκευή.

  • Σημειώνεται συναφώς ότι η Κυπριακή Δημοκρατία σε ενδεχόμενες νέες ανακαλύψεις, είναι προετοιμασμένη, όπως αναφέρει η κυπριακή κυβέρνηση, να προχωρήσει στη δημιουργία Τερματικού Υγροποίησης στο Βασιλικό, για το οποίο έχουν ήδη γίνει οι απαραίτητοι χωροταξικοί σχεδιασμοί (5 τραίνα μέχρι 5 MTPA έκαστο)

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ οι ηγέτες των χωρών αυτών κατέληξαν στο κείμενο συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού «EastMed», που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο και από τεχνικής και οικονομικής πλευράς. Εάν θα προχωρήσει, τελικά, αυτό θα οφείλεται σε πολιτική απόφαση, που θα ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες.

Η πιο εύκολη οδός είναι αυτή της κατασκευής τερματικού στην Κύπρο. Ο  Αντιπρόεδρος του αμερικανικού κολοσσού εξέφρασε, πάντως,  την αισιοδοξία του για τις προοπτικές στο οικόπεδο 10, δεδομένων των πρόσφατων ανακαλύψεων στα κυπριακά ύδατα, όπως η Αφροδίτη και η Καλυψώ. Οι Αμερικανοί της ExxonMobil είναι, όμως, ξεκάθαρη σε σχέση με την προοπτική αυτή:

  • Ο κ. Aspray σημείωσε πως για να είναι ωστόσο οποιοδήποτε ανακάλυψη  εμπορικά βιώσιμη, θα χρειαστεί να υπάρξουν κοιτάσματα μεγάλου μεγέθους. Έσπευσε δε να επισημάνει  ότι δεν εξαρτάτε μόνο από την ποσότητα του αερίου που θα βρεθεί, αλλά και την ποιότητα του κοιτάσματος στην οποία βρίσκεται αυτό το αέριο.

Εν αναμονή, λοιπόν, των αποτελεσμάτων των γεωτρήσεων στο θαλασσοτεμάχιο 10, σενάρια μπορούν να γίνονται πολλά. Εκ των αποτελεσμάτων θα κριθούν τα επόμενα βήματα καθώς και οι επιλογές. Τους πρώτους μήνες του 2019 θα γίνουν κι άλλες γεωτρήσεις και από τις υπόλοιπες εταιρείες του δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχουν, ως γνωστό,  οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις της γαλλικής  TOTAL.

https://www.apopseis.com/termatikos-stathmos-vs-east-med-i-efikti-epilogi-enanti-tis-politikis-apofasis/#more-14934

Αρέσει σε %d bloggers: