Αρχείο

Archive for the ‘Κύπρος / κυπριακό’ Category

««Συνεκμετάλλευση» ΑΟΖ Ελλάδας / Κύπρου με την Τουρκία .»

03/09/2019 1 Σχολιο

Φανούλα Αργυρού.

Πρόσφατα, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μάς κάλεσε «να μετατρέψουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο» και να μοιραστούμε την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες με την Τουρκία, μιας και εκείνη δεν έχει! (Το Βήμα 13/8/2019, αγγλική έκδοση).

Απάντηση στον Μίκη Θεοδωράκη, μεταξύ άλλων, έδωσε και ο πλέον αρμόδιος για θέματα ΑΟΖ καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης από τις ΗΠΑ, με άρθρο του στις 18/8/2019 «Ο Μίκης Θεοδωράκης, η ΑΟΖ και το μοίρασμα με την Τουρκία». www.infognomonpolitics.blogspot.com .

Σημειώνεται ότι ο κ. Θεοδωράκης είπε πως «η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια, όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου… Άλλωστε, ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας, με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δύο όχθες του Αιγαίου».

Τώρα, πού υπάρχει «λογική» και «αίσθημα δικαιοσύνης» στο θέμα αυτό είναι να τρελαίνεσαι! Το μέτωπο εναντίον της δεν το δημιουργήσαμε εμείς, αλλά η ίδια με ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΙΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Ο δρ Καρυώτης παρουσίασε και τον χάρτη αυτό σημειώνοντας το εξής:

«Η γαλάζια θάλασσα αυτού του χάρτη είναι η θάλασσα που ανήκει στην Τουρκία με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 1982).
H Τουρκία στη θάλασσα που της ανήκει δεν έχει ανακαλύψει υδρογονάνθρακες και γι’ αυτό απαιτεί από την Ελλάδα και την Κύπρο να μοιραστούν τον πλούτο τους μαζί της! Σήμερα, 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά κανένα από αυτά τα κράτη δεν ζητούν να μοιραστούν την ΑΟΖ γειτονικών κρατών… Το 1973 οι ηλίθιοι χουντικοί συνταγματάρχες, που κυβερνούσαν τότε την πατρίδα μας, διέδωσαν σε όλο τον κόσμο ότι η Ελλάδα θα γίνει μια πολύ πλούσια χώρα, διότι ανακαλύψαμε τεράστιες ποσότητες πετρελαίου στο βόρειο Αιγαίο. Μέχρι εκείνη την ημέρα, κύριε Θεοδωράκη, δεν υπήρχε καμία ένταση με την Τουρκία σε σχέση με το Αιγαίο Αρχιπέλαγος, που θεωρείτο ελληνική θάλασσα. Αλλά από εκείνη την ημέρα άρχισαν οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας και της αιγιαλίτιδας ζώνης μας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα…

Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Κύπρου πολέμησαν σθεναρά στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη δημιουργία του Συντάγματος των Θαλασσών και Ωκεανών, που αποτελούν το 71% της έκτασης του πλανήτη Γη. Βεβαίως δεν μπορούμε να αλλάξουμε ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε και τη γεωγραφία.

Οι Τούρκοι, από το 1922 θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε κι άλλο.

Είπατε: «Το μερίδιο των δύο πλευρών υποθέτω ότι πρέπει να είναι ανάλογο με τον πληθυσμό κάθε πλευράς». Αποστομωτική απάντηση σε αυτή τη θέση έχει δώσει, πολλά χρόνια πριν, ο Κύπριος πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης με πολύτιμη εμπειρία στο Δίκαιο της Θάλασσας: «O φυσικός πλούτος μιας χώρας ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας και αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο. Δεν εγείρεται θέμα να ανήκει σε «κοινότητες» μόνο στην Κύπρο.

Η ΑΟΖ ανήκει σε κράτη, με κυβέρνηση που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης, ως η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι ενήμερος για κανένα προηγούμενο άλλου κράτους, όπου οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας (τα χωρικά ύδατα, ή συνορεύουσα ζώνη, ή ΑΟΖ, ή ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα) ανήκουν σε εθνότητες ή κοινότητες ή μειονότητες…».

Εδώ ο δρ Καρυώτης κάλυψε εύστοχα την… πρόταση Θεοδωράκη για μοιρασιά με τους Τουρκοκύπριους, όπως απαιτούν Άγκυρα και Τ/κύπριοι. Μια θέση που ισοδυναμεί με υιοθέτηση της τουρκικής και τουρκοκυπριακής απαίτησης για συν-εκμετάλλευση, δηλαδή μεταξύ νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και του παράνομου κατοχικού καθεστώτος. Που μπορεί να θεωρηθεί και αναγνώριση;

Θεοδωράκης 1986: «Φταίμε κι εμείς. Να μην κάνουμε τις παρθένες»!

Αυτές οι δηλώσεις, όμως, μας παίρνουν πίσω στον χρόνο σε κάποιες άλλες παρόμοιες δηλώσεις του. Που παρόλη τη μεσολάβηση των τριάντα χρόνων τείνουν να μας κάνουν να διερωτηθούμε, μήπως ο άνθρωπος επέστρεψε στις… «ρίζες» του;

Στις 24 Οκτωβρίου 1986 η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αναδημοσίευσε συνέντευξη του Μ. Θεοδωράκη στο περιοδικό «ΕΝΑ» της Ελλάδας, με τίτλο: «Ο Θεοδωράκης ανάβει φωτιές με πρωτοφανείς δηλώσεις: ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ! – Φταίμε κι εμείς για τα στραβά στο Αιγαίο και στην Κύπρο – Να τα βρούμε με τους Τούρκους προτού πέσουμε στην παγίδα του πολέμου».

Τα είχε με τον Παπανδρέου και με όλους τους «αριστοκράτες αριστεριστές» που τον κατηγορούσαν ότι, πηγαίνοντας στην Τουρκία, προσέφερε άλλοθι στον Εβρέν, κατηγορούσε τον Καραμανλή του 1960 και κανάκευε τον Καραμανλή του 1974… ότι ο Εβρέν δεν ήταν Παπαδόπουλος… Μας ζητούσε να τα βρούμε με τους Τούρκους, να εγκαταλείψουμε την πολιτική της εχθρότητας και να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ… (Η συνέντευξη πάρθηκε από τον δημοσιογράφο του «ΕΝΑ» Α. Βελή).

Ήταν τότε που είχε επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη για μια «φιέστα», προκειμένου να πάρει τον χρυσό δίσκο για πέντε τραγούδια του που μεταφράστηκαν στα Τουρκικά και είχε πουλήσει κάπου 200.000 δίσκους. Και θυμάμαι είχα γράψει, ειρωνικά, ότι για τον κάθε δίσκο αναλογούσε ένας Έλληνας πρόσφυγας στην Κύπρο.

Παράλληλα, τότε, με την πρόκληση Θεοδωράκη να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ, ο τότε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, σε συνέντευξή του στην «Τσουμχουριέτ» 16/1/1986 δήλωνε ότι στόχος του ήταν η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΟΚ. Και αυτά είπε και στη Βρετανίδα Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ τον ίδιο καιρό. Και για το Κυπριακό ότι «η Ομοσπονδία εφαρμόζεται ντε φάκτο- ελκυστική ιδέα τα δύο κράτη».

Ο στρατηγός Κενάν Εβρέν

Το δε 1988, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Κενάν Εβρέν, «που δεν ήταν Παπαδόπουλος», απέρριπτε οποιαδήποτε αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης και το 1990 δήλωσε: «Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος». (Σημερινή, 12 Φεβρουαρίου 1990).

Στις νέες δηλώσεις του ο κ. Θεοδωράκης θυμάται τη συνάντησή του με τον τότε Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν πήγε στην Τουρκία για φιλία και συνεργασία και ότι ο Οζάλ τού είπε: «Όλα όσα λέγονται για επεκτατικές πολιτικές της Τουρκίας είναι μύθοι. Σήμερα οι αξίες των ανθρώπων δεν μετριούνται με γεωγραφικές περιοχές, αλλά μάλλον με κοινωνικές εξελίξεις».

Αλλά, τι άλλο από επεκτατικές πραγματικότητες και αρπαγή ξένης γης και περιουσιών (και όχι μύθων) είναι η τουρκική πολιτική έναντι Ελλάδας και Κύπρου που δεν άλλαξε έκτοτε; Εξ ου και το παράλληλο άρθρο του αντιστράτηγου ε.α. Φοίβου Κλόκκαρη «Η κακοδαιμονία έχει τη ρίζα της στον επεκτατισμό της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας». www.apopseis.com

Για την… ειρήνη, λοιπόν, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να δώσουν στην Τουρκία τη μισή τους ΑΟΖ, συν-εκμετάλλευση και συνεταιρισμό για να μην πάθει η «καημένη» ασφυξία, μιας και δεν έχει ΑΟΖ! «Ένοχη» η Ελλάδα που έχει νησιά! Και ούτε λέξη για αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από την κατεχόμενη Κύπρο, των εποίκων και την επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων στις κλεμμένες περιουσίες τους. Αντιθέτως…

Πιο καθαρά, ο κ. Θεοδωράκης καλεί την Ελλάδα «να αποκηρύξει μονομερώς τα δικαιώματά της που εκπορεύονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συμφωνία των Παρισίων και να παραχωρήσει μονομερώς τα δικαιώματα που έχουμε κερδίσει από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δηλαδή, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να γίνει κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Κανείς δεν τόλμησε να εκχωρήσει τόσο απρόκλητα και εν καιρώ ειρήνης τα εθνικά δίκαια! Τώρα, όμως, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση του Αιγαίου μαζί με την Τουρκία, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμφωνιών και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και μάλιστα οικειοθελώς και μονομερώς!» Σημειώνεται, συν-εκμετάλλευση είναι και η παρότρυνση από Βρετανία και ΗΠΑ.

https://simerini.sigmalive.com/article/2019/8/27/sunekmetalleuse-aoz-elladas-kuprou-me-ten-tourkia/

«Ελάτε να τα μοιράσουμε, διότι δεν θέλουμε ένταση.»

12/06/2019 1 Σχολιο
Πρώτα βγαίνουν στην Άγκυρα, ο ένας μετά τον άλλο, υπουργοί και λοιποί δικτατορίσκοι, και κραυγάζουν ως πολέμαρχοι προϊστορικών εποχών. «Η ανατολική Μεσόγειος δεν θα δοθεί ποτέ πεσκέσι σε κανέναν», έλεγε χτες ο ένας. «Το γεωτρύπανο “Γιαβούζ” θα ξεκινήσει τις επιχειρήσεις στην περιοχή», έλεγε ο άλλος. «Η Τουρκία δεν θα λυγίσει σε καμιά απειλή», έλεγε ο τρίτος για τα εντάλματα σύλληψης του «Φατίχ». Και, μετά, βγαίνει στην κατεχόμενη Κύπρο ο αδελφός μας Μουσταφά Ακιντζί να παριστάνει τον μεσολαβητή. Ελάτε να τα βρούμε, λέει, ελάτε να μοιράσουμε το φυσικό αέριο, διότι εμείς δεν θέλουμε την ένταση, θέλουμε να μετατρέψουμε τη Μεσόγειο σε θάλασσα ειρήνης. «Στο θέμα του διαμοιρασμού, εάν δούμε κατανόηση, είμαστε έτοιμοι να κρατήσουμε αυτό το χέρι. Αλλά τι κρίμα που συμβαίνουν ακριβώς οι αντίθετες εξελίξεις». Τι κρίμα, όντως. Και αναγκάζεται η Τουρκία να παρέμβει με τα πλοία της, αναγκάζεται να απειλεί μια χούφτα Ελληνοκυπρίων, αναγκάζεται να κάνει πειρατείες, ενώ δεν θέλει. Ελάτε, λοιπόν, ας τα μοιράσουμε όλα να αποφύγουμε την ένταση.
Υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια πίσω από όλα αυτά, που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ούτε δικοί μας πολιτικοί και πολιτικάντηδες, οι οποίοι απορούν και εξίστανται γιατί δεν είμαστε σε συνομιλίες για να αποφύγουμε την ένταση. Ότι αυτή τη στιγμή το ζήτημα δεν είναι μόνο ο διαμοιρασμός του φυσικού αερίου, είναι ότι μέσω του φυσικού αερίου η Τουρκία επιχειρεί να θέσει υπό αμφισβήτηση όλη την Κύπρο. Συνεπικουρούμενη από τη Βρετανία. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για το φυσικό αέριο, η Τουρκία θα έχει κερδίσει αυτό που αποζητά εδώ και χρόνια: Νομιμοποίηση του ρόλου της στην Κύπρο. Από εκείνη τη στιγμή, η Κυπριακή Δημοκρατία παύει να υφίσταται και οι Ελληνοκύπριοι παύουν να έχουν τη νόμιμη, πολιτική, εδαφική και διαχειριστική κυριαρχία στο νησί, όπως τους τη διασφάλισαν η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας από τον Μάρτιο του 1964 και η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάιο του 2004, και αποκτούν διεθνώς αναγνωρισμένο συνέταιρο. Όχι τους Τουρκοκύπριους, αλλά την Τουρκία. Αυτό που οι Βρετανοί, σε αντίθεση με όλη τη διεθνή κοινότητα, ονόμασαν «αμφισβητούμενες περιοχές» δεν θα αφορά μόνο την κυπριακή ΑΟΖ, θα αφορά και το έδαφος και την κυβέρνηση. Θα είναι πια αμφισβητούμενη Κυπριακή Δημοκρατία. Και, μετά, εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία.
Όσοι, λοιπόν, συμβουλεύουν επιστροφή τώρα στις διαπραγματεύσεις, υπό τους όρους που θέτει και τις συνθήκες που δημιουργεί η Άγκυρα, οφείλουν πρώτα να μελετήσουν με σοβαρότητα (όχι, όπως συνήθως, στα κουτουρού) τις συνέπειες ή να ομολογήσουν ότι αποδέχονται τις γκρίζες ζώνες που επιδιώκει να δημιουργήσει η Τουρκία. Διότι το βέβαιο είναι πως με την επιστροφή στις διαπραγματεύσεις δεν πρόκειται να τερματιστεί η τουρκική πειρατεία. Όπως δεν τερματίστηκε ούτε για ένα λεπτό όσο καιρό ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη – Ακιντζί, με όλες τις ελπίδες (ή και τις ψευδαισθήσεις) που είχαν δημιουργηθεί. Ακριβώς, γιατί ο σκοπός της Άγκυρας, και της πλειοψηφίας της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, που τώρα είναι και «κυβέρνηση» στο κατοχικό καθεστώς, είναι να οδηγήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε μια εκλιπούσα μορφή, είτε μέσω διαπραγματεύσεων, είτε μέσω απειλών.
Μπροστά στην τουρκική επιθετικότητα, ασφαλώς και υπάρχει κίνδυνος εκτροχιασμού, ασφαλώς και πρέπει να ανησυχούμε για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει το θηρίο που αποθρασύναμε με την πολιτική του καλοπιάσματος, αλλά η απάντηση δεν μπορεί να είναι να σηκώσουμε τα χέρια και να πούμε κοπιάστε να τα μοιράσουμε όλα, αφού ούτε εμείς θέλουμε την ένταση. Διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν θα τα μοιράσουμε δίκαια υπό αυτές τις συνθήκες, ούτε θα αποφύγουμε την ένταση και στο τέλος θα ψάχνουμε πατρίδα. Τουλάχιστον, ας προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε και να αξιοποιήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα αμερικανικά, τα γαλλικά, τα ισραηλινά, τα αιγυπτιακά, τα ρωσικά και όποια άλλα συμφέροντα συμπλέουν με τα δικά μας. Δύσκολο; Μπορεί. Αλλά, ποια άλλη επιλογή έχουμε;

aristosm@phileleftheros.com

«Γιατί η Αθήνα δεν οριοθετεί την ΑΟΖ της;»

30/05/2019 1 Σχολιο

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ

Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΤΟΥ 1979 ΔΕΝ ΕΔΙΔΕ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΠΕΡΙΕΛΑΜΒΑΝΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ

ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΤΑ ΒΡΕΤΑΝΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ
Οι Τούρκοι δικαιολόγησαν τη γραμμή που πρότειναν, λέγοντας ότι η υφαλοκρηπίδα τους πρέπει να επεκτείνεται, δίχως εμπόδια, στο Αιγαίο πέραν των ελληνικών νήσων, για να μπορούν τα τουρκικά πλοία να έχουν προσπέλαση παραμένοντας στη δική τους υφαλοκρηπίδα. Η ελληνική πλευρά, από την άλλη, επέμενε ότι κανένα ελληνικό νησί δεν έπρεπε να μένει εγκλωβισμένο

Γιατί η Αθήνα δεν οριοθετεί την ΑΟΖ της, είναι μια εύλογη απορία, που συχνά εκφράζεται από διάφορους, αλλά καμία απάντηση από τις διαδοχικές ελλαδικές κυβερνήσεις.
Μετά τα σημερινά νέα δεδομένα με την 3η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο (Κυπριακή Δημοκρατία), αυτήν τη φορά στην ΑΟΖ της, και το τονίζω αυτό, 3η εισβολή, εφόσον το 1974 ήσαν ΔΥΟ οι εισβολές και όχι μια. Η πρώτη στις 20 Ιουλίου 1974 και η δεύτερη στις 14 Ιουλίου 1974, ας θυμίσουμε κάποια πράγματα.

Με την αποδέσμευση κάποιων βρετανικών εγγράφων για το 1979 είχα δημοσιεύσει στη «Σημερινή» δύο άρθρα, το πρώτο μέρος στις 22 Φεβρουαρίου 2011 και το δεύτερο μέρος στις 24 Φεβρουαρίου 2011.

Στα έγγραφα αυτά αποκαλύφθηκαν: α) η θέση της Αθήνας το 1979 να ΜΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΕΙ ΑΟΖ, και β) οι απαράδεκτες τουρκικές προτάσεις για μοιρασιά του Αιγαίου και υφαλοκρηπίδας και ένας χάρτης.

Ο τουρκικός χάρτης δεν έδιδε υφαλοκρηπίδα στα ελληνικά νησιά και η τουρκική γραμμή οριοθέτησης περιελάμβανε μια μεγάλη περιοχή προς δυσμάς. Προς νότο, η τουρκική γραμμή δεν προνοούσε υφαλοκρηπίδα ούτε για την Κρήτη.
Στις 24 Ιανουαρίου 1979, η βρετανική πρεσβεία στην Αθήνα ενημερώνει τον κ. T.L.A. Daunt του Νοτίου Τμήματος Ευρώπης στο Φόρεϊν Όφις, για τις πληροφορίες που πήρε από τον τότε Γενικό Διευθυντή του ελληνικού ΥΠΕΞ, Ιωάννη Τζούνη, σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που είχε η ελληνική κυβέρνηση με την Τουρκία, για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου. Εκ μέρους της Τουρκίας, διαπραγματευτής ήταν ο κ. Μπιλτζί.

Χάρτες
Η συνάντηση έγινε στις 23 Ιανουαρίου και είχε ήδη προηγηθεί συνάντηση Ελλήνων και Τούρκων στο Παρίσι τον προηγούμενο Δεκέμβριο, την οποία ο κ. Τζούνης χαρακτήρισε ως σημαντικό βήμα, όταν αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν στο Παρίσι να συζητήσουν την πρακτική οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, καθώς και η συνάντηση της Βιέννης μεταξύ 9 και 12 Ιανουαρίου 1979.

Στη συνάντηση του Παρισιού είχε, επίσης, συμφωνηθεί όπως αμφότερες οι πλευρές παρουσιάσουν χάρτες με τις απόψεις τους ως προς τη γραμμή των ορίων αυτών. Τελικά, στη Βιένη, σύμφωνα με τον κ. Τζούνη, οι Τούρκοι άρχισαν τη συζήτηση που διήρκεσε δύο μέρες, κατά πόσον έπρεπε να δώσουν χάρτη. Τελικά, δέχθηκαν να δώσουν χάρτη σε κλειστή συνεδρία. Έναν χάρτη που άφησε έκπληκτους τους Έλληνες για την έκταση των τουρκικών απαιτήσεων.

Ο τουρκικός χάρτης δεν έδιδε υφαλοκρηπίδα στα ελληνικά νησιά, δεν ελάμβανε υπόψη τις προηγηθείσες ελληνικές θέσεις, η τουρκική γραμμή οριοθέτησης περιελάμβανε μια μεγάλη περιοχή προς δυσμάς. Προς νότο και πάλιν η τουρκική γραμμή δεν προνοούσε υφαλοκρηπίδα ούτε για την Κρήτη, πράγμα που οι Έλληνες βρήκαν απαράδεκτο, καθώς εγκλώβιζε μεγάλο αριθμό ελληνικών νησιών.

Η πρόταση της ελληνικής πλευράς βασιζόταν στη γραμμή ορίων που περνούσε μεταξύ των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των τουρκικών ακτών, και πρότεινε «τρία δάκτυλα» μεταξύ Λήμνου και Λέσβου, Λέσβου και Χίου, και Χίου και Ικαρίας. Η περιοχή νοτίως της Ικαρίας, τα σύνορα μεταξύ της Δωδεκανήσου και των τουρκικών ακτών είχαν διευθετηθεί με διεθνή συμφωνία του 1932.

Οι Τούρκοι δικαιολόγησαν τη γραμμή που πρότειναν, λέγοντας ότι η υφαλοκρηπίδα τους πρέπει να επεκτείνεται, δίχως εμπόδια, στο Αιγαίο πέραν των ελληνικών νήσων, για να μπορούν τα τουρκικά πλοία να έχουν προσπέλαση παραμένοντας στη δική τους υφαλοκρηπίδα. Η ελληνική πλευρά, από την άλλη, επέμενε ότι κανένα ελληνικό νησί δεν έπρεπε να μένει εγκλωβισμένο. Ο Τζούνης δεν μπορούσε να κατανοήσει τη λογική των Τούρκων.

Καθησυχαστικές προτάσεις
Σε μια προσπάθεια να καθησυχάσουν τους Τούρκους, οι Έλληνες προσέφεραν κάποιες δεσμεύσεις, περιλαμβανομένων εγγυήσεων για ελεύθερη διακίνηση για τα τουρκικά πλοία σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ότι καμία πλευρά δεν θα προβεί σε ανακήρυξη αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο και πως καμία πλευρά δεν θα μεταφέρει επιθετικά όπλα στον θαλάσσιο βυθό στη δική της υφαλοκρηπίδα.

Οι Τούρκοι ούτε καν ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτές τις ιδέες.
Ο κ. Τζούνης, εν πάση περιπτώσει, επέμενε ότι η ελληνική θέση στο θέμα του μη εγκλωβισμού νησιών δεν ήταν διαπραγματεύσιμη. Ο ελληνικός λαός πίστευε ότι οι Τούρκοι θα εκμεταλλεύονταν την κατάσταση, για να διεκδικήσουν κυριαρχία πάνω στα νησιά. Η ελληνική πλευρά δεν ήταν αισιόδοξη για συμφωνία για το θέμα αυτό με τους Τούρκους.

Τουρκικά τα ελληνικά νησιά
Εν τω μεταξύ, είχε προηγηθεί και η αναφορά του κ. Αθανασίου της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο, και πάλι προς τον κ. T.L.A. Daunt του Νοτίου Τμήματος Ευρώπης στο Φόρεϊν Όφις, ημερ. 17 Ιανουαρίου 1979, όταν ο κ. Αθανασίου τόνισε και εκείνος ότι «κανένα ελληνικό νησί δεν έπρεπε να εγκλωβιστεί, όμως η Ελλάδα είχε δεχθεί την ιδέα η Τουρκία να εξασφαλίσει υφαλοκρηπίδα μεταξύ των προεξοχών των ‘δακτύλων’ μεταξύ των ελληνικών νησιών».

Μετά από αυτήν την εισήγηση, προφανώς ο Τούρκος διαπραγματευτής Μπιλτζί διαμόρφωσε το τουρκικό αίτημα: Μια γραμμή που περνά διά μέσου του Αιγαίου δυτικά της διαχωριστικής γραμμής. Έθετε αριθμό μεγάλων ελληνικών νησιών σίγουρα μέσα στην τουρκική περιοχή (περιλαμβανομένων Λήμνου, Λέσβου, Χίου, Ικαρίας, Σάμου, Κω, Ρόδου, Καρπάθου και Κάσου). Η γραμμή δυτικά της Κάσου ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, τόνισε ο κ. Αθανασίου, γιατί υπονοούσε την τουρκική άποψη ότι η Κρήτη δεν έχει υφαλοκρηπίδα.

Παραθέτουμε τον χάρτη που συνοδεύει τα σχετικά έγγραφα και που βρίσκονται στο Βρετανικό Εθνικό Αρχείο. Ο χάρτης έχει την εξής χειρόγραφη σημείωση στα Ελληνικά «Τουρκική »γραμμή» 11 Ιαν. 79» και διευκρινίζει τις γραμμές: 1) Μέση Γραμμή μεταξύ ηπειρωτικών ακτών, και 2) επιδειχθείσα υπό Τούρκων «γραμμή».

Ιστορικό (Σύμφωνα με τα βρετανικά αρχεία)
Μετά από πολύχρονες προσπάθειες ερευνών στο Αιγαίο τον Ιανουάριο του 1974, η Ελλάδα ανακάλυψε πετρέλαιο κοντά στη νήσο Θάσο. Τον προηγούμενο Νοέμβριο του 1973, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε άδειες σε τουρκική κυβερνητική εταιρεία πετρελαίου να προχωρήσει με εξερευνήσεις σε 27 σημεία του βορειοανατολικού βυθού του Αιγαίου, πλησίον των ελληνικών νήσων Σαμοθράκης, Μυτιλήνης και Χίου (όμως, εκτός των χωρικών τους υδάτων).

Σε κατάθεσή της η Ελλάδα στο Διεθνές Δικαστήριο το 1976 ισχυρίστηκε ότι οι άδειες που έδωσε η Τουρκία παραβίαζαν την υφαλοκρηπίδα ελληνικών νήσων.
Η Τουρκία απάντησε ισχυριζόμενη ότι κατά την ώρα εκείνη η Ελλάδα δεν είχε οριοθετημένα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, πέραν των δικών της χωρικών υδάτων.

Αφού ανταλλάχτηκαν σημειώσεις τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1975 μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, οι υπουργοί Εξωτερικών αμφοτέρων των χωρών συναντήθηκαν στη Ρώμη τον Μάιο (του 1975), όπου πάρθηκε απόφαση να καταθέσουν το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο. Στις 31 Μαΐου 1975, οι πρωθυπουργοί Ελλάδας και Τουρκίας συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες και εξέδωσαν κοινό ανακοινωθέν, λέγοντας ότι αποφάσισαν τα προβλήματα μεταξύ των χωρών τους να «λυθούν ειρηνικά με διαπραγματεύσεις και, όσον αφορά την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου, από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».

Η ελληνική πλευρά ισχυρίστηκε ότι η Τουρκία υπαναχώρησε στην υποχρέωση αυτή. Με σημείωμά της η Τουρκία, ημερ. 18 Νοεμβρίου 1975, διαφώνησε ότι είχαν συμφωνήσει να παραπέμψουν το θέμα της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο. Η τουρκική πλευρά υποστήριζε ότι θα έπρεπε πρώτα να προηγηθούν διμερείς διαπραγματεύσεις και μόνον τα σημεία των διαφωνιών να αφεθούν για το Δικαστήριο.

Τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 1976 βγήκε το «Σισμίκ» για έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές στο Αιγαίο. Η Ελλάδα μονομερώς παρέπεμψε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο στις 10 Αυγούστου 1976, ζητώντας από το δικαστήριο να αποφανθεί για τα σύνορα της υφαλοκρηπίδας μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο.

Μετά από έντονες διαπραγματεύσεις, οι 4 δυτικές χώρες, μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, με το ψήφισμα 395 κάλεσαν αμφότερες τις πλευρές να αποφεύγουν εμπρηστικές ενέργειες και, μετά από συναντήσεις στη Νέα Υόρκη μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών, συμφωνήθηκε να επαναρχίσουν διαπραγματεύσεις στις 2 Νοεμβρίου. Στις 11 Σεπτεμβρίου, το δικαστήριο ανέβαλε την απόφασή του ενόσω συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις. Περαιτέρω συνομιλίες έλαβαν χώραν στο Λονδίνο μεταξύ 31 Ιανουαρίου και 4 Φεβρουαρίου 1977, δίχως αποτέλεσμα, όπως και συνομιλίες στο Παρίσι 1 και 2 Ιουνίου 1977…

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/569127/giati-i-athina-den-oriothetei-tin-aoz-tis

ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ

11/03/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις στους επόμενους μήνες, πρόκειται να αναμορφώσουν την διάταξη των πολιτικών δυνάμεων στην χώρα μας. Στο πλαίσιο των κλιμακούμενων πολεμοκάπηλων αναθεωρητικών πιέσεων της Τουρκίας έναντι σύμπαντος του ελληνισμού, της ποικιλοτρόπως κατευθυνόμενης και χειραγωγούμενης λαθρομετανάστευσης, της καταθλιπτικής οικονομικής δυσπραγίας-φτώχιας-ανεργίας. Και υπό τον ζόφο της προδοτικής «Συμφωνίας των Πρεσπών».

Το πολιτικό σύστημα της «μεταπολίτευσης» που εγκαθιδρύθηκε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα ύστερα από την διπλή προδοσία στην Κύπρο το 1974, σήμερα έχει εξαντλήσει τα αποθέματά του αφότου η κυβερνώσα Αριστερά απέδειξε το άθλιο, υποκριτικό, ραγιάδικο είναι της, καταπατώντας το δημοψήφισμα της 5/7/2015 και προδίδοντας την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Έχοντας πλέον μεταλλαχθεί σε μνημονιακή, υποτελή, πολιτική δύναμη. Επιπλέον, η προαλειφόμενη εκλογική νίκη της ΝΔ τίποτε διαφορετικό, θετικό ή ελπιδοφόρο, μπορεί να προσφέρει.

Έτσι, η συγκρότηση Δημοκρατικού Πατριωτικού εκλογικού πόλου/μετώπου και εν συνεχεία πολιτικού ομοσπονδιακού φορέα είναι μονόδρομος για την εθνική σωτηρία και την κοινωνική συνοχή-δικαιοσύνη. Υπερβαίνοντας τις παντοειδείς διχαστικές ιδεοληψίες και παραμερίζοντας τις χυδαίες ιδιοτελείς πατριδοκάπηλες υστεροβουλίες. Υπό αυτό το πρίσμα, η εκλογική κάθοδος του νυν επιτυχημένου ευρωβουλευτή Νότη Μαριά* στις Ευρωεκλογές και του πατριώτη παλαίμαχου αριστερού Γιώργου Καραμπελιά** στον δήμο Αθηναίων, σηματοδοτούν και εντάσσονται στην κάλυψη της ιστορικής αυτής αναγκαιότητας. Μένει να δούμε αν κάτι το ίδιο θα επιτευχθεί και στις εθνικές εκλογές όπου ήδη διεξάγονται σχετικές κοπιώδεις διεργασίες.

Να προσπαθήσουμε όλοι μας. Τα συλλαλητήρια των «αγανακτισμένων» και εκείνων για την Μακεδονία μας, δείχνουν τον δρόμο και τον τρόπο για την επιτυχία αυτού του σκοπού.

ΟΥΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ, ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ!

ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΑΠΑΤΡΙΑ, ΖΗΤΩ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ, ΑΓΩΝΑΣ ΚΟΙΝΟΣ!

Νίκος Καραβαζάκης

* Παρότι ο Ν.Μ. αρνείται κάθε εκλογική συμμαχία και εσχάτως συντάχθηκε με την αμερικανοκίνητη επέμβαση στα εσωτερικά της Βενεζουέλας

** Παρότι ο Γ.Κ. βαρύνεται με μακρόχρονο σεκταρισμό

Δείτε και:

2021

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Προς τα πού;

31 Μαρτίου: γιορτή εθνικής ενότητας και ελπίδας για το Τάμα του Κολοκοτρώνη.

«To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου»

11/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

File Photo: Prime Minister of Israel Netanyahu and his wife, host dinner for Greek PM Tsipras and his Partner and Cypriot President Anastasiades and his wife. Photo: Kobi Gideon, GPO

Του ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

To κράτος είναι η ασφάλεια της Κύπρου: Η Λευκωσία συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει

Με αφορμή την πρόσφατη σύνοδο των MED7 στη Λευκωσίας (29 Ιανουαρίου), τις συχνές τριμερείς συναντήσεις μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας με Αίγυπτο και Ισραήλ -που χρονολογούνται από το 2015- και τη συνάντηση της 14ης Ιανουαρίου στο Κάιρο των Υπουργών Ενέργειας Αιγύπτου, Ισραήλ, Ιορδανίας, Ελλάδας, Κύπρου και της Παλαιστινιακής Αρχής, όπου ανακοινώθηκε η δημιουργία του Eastern Mediterranean Gas Forum (EMGF) με Γραμματεία στην Αίγυπτο, άρχισε μια συζήτηση στην Κύπρο ως προς τη σημασία των συναντήσεων αυτών αναφορικά με το μεγάλο ζητούμενο, που είναι η ασφάλεια της Κύπρου και των πολιτών της.

  • Η συζήτηση αυτή διεξάγεται σε δυο επίπεδα. Στο ένα υπάρχει σοβαρός και καλόπιστος προβληματισμός κατά πόσο τέτοιες συναντήσεις ενισχύουν ή όχι την ασφάλεια της Κύπρου. Και στη βάση του προβληματισμού αυτού κατατίθενται θέσεις και εισηγήσεις πολιτικής για την πιο αποτελεσματική και εργαλειακή εκμετάλλευση των συναντήσεων προς ενίσχυση -πάντοτε- της ασφάλειας του κράτους και την ακύρωση των επιβουλών της Τουρκίας.

Στο άλλο επίπεδο διακρίνεται, γενικά, μια ειρωνεία και μια συγκατάβαση για τις πολυμερείς αυτές συναντήσεις. Χαρακτηρίζονται είτε ως «πανηγύρια» για εσωτερική κατανάλωση -του Προέδρου και του ΔΗΣΥ- ή για την ενίσχυση της «εικόνας» πολιτικών προσώπων και των φιλοδοξιών τους που υποτίθεται φθάνουν μέχρι και τις προεδρικές του 2023.

Στην καλύτερη περίπτωση -εκεί δηλαδή που διακρίνεται η ελάχιστη καλόπιστη κριτική- η όλη διπλωματική προσπάθεια θεωρείται «ματαιόπονη». Συνεπώς, κατά αυτούς, θα πρέπει η Κύπρος να προσαρμοστεί στη ισχυρότερή της Τουρκία -να εξασφαλιστούν τα «στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας στην Κύπρο», μας έλεγαν παλιότερα- και να γίνει αποδεχτεί η «τουρκική ειρήνη», που τόσο μεγαλόψυχα έχει βάλει στο τραπέζι, εδώ και δεκαετίες, η Άγκυρα.

Σε κείμενο μου:

  • «Η παραγωγή άμυνας και ασφάλειας στη Μεσόγειο», που δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» στις 28 Ιανουαρίου- παραμονή της συνόδου των MED7- τοποθετήθηκα στο ζήτημα της διασύνδεσης ασφάλειας και περιφερειακών συνεργασιών. Υπογράμμισα «πως τέτοιες συνεργασίες δεν πρέπει να νοούνται ως δυνητικές “συμμαχίες πολέμου”. Κανείς από τους συμμετέχοντες στις προαναφερθείσες συνεργασίες δεν πρόκειται, για παράδειγμα, να συνδράμει την Κύπρο ή την Ελλάδα πολεμικά, σε περίπτωση που η Τουρκία προσπαθήσει “ετσιθελικά” να τους επιβληθεί με πόλεμο. Όμως τέτοιες συνεργασίες λειτουργούν αποτρεπτικά εναντίον ενός επιδρομέα, περιορίζοντας τις επιλογές του και αυξάνοντας το κόστος του. Και εξαρτάται από την επιδεξιότητα, την ευρηματικότητα και τις διασυνδέσεις (linkages) της διπλωματίας της Κύπρου και Ελλάδας, κατά πόσο μια πολεμοχαρής Τουρκία θα αποτραπεί, ή θα πετύχει να επιβληθεί».

Από τις πολυμερείς περιφερειακές συνεργασίες, αυτή που κατά την εκτίμηση μου ξεχωρίζει και που σηματοδοτεί κάτι το σημαντικό και καινοτόμο για την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, είναι αυτή του Καΐρου της 14ης Ιανουαρίου για συνεργασία στο υγραέριο – Gas Forum (EMFG).

Σημειώνω πως σε αυτή συμμετέχουν και το Ισραήλ και η Παλαιστινιακή Αρχή, κάτι το πρωτόγνωρο σε διακρατική συνεργασία και που υποδηλώνει πολλά θετικά για το μέλλον. Εδώ έχουμε κλασική περίπτωση ταύτισης και εξυπηρέτησης συμφερόντων. Η Τουρκία προσπάθησε έντονα, επίμονα, και υπόγεια να αποτρέψει την συμμετοχή των Παλαιστινίων. Δεν τα κατάφερε, παρά το «ειδικό» της βάρος με τους Παλαιστίνιους και τα εκατομμύρια που ξοδεύει στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και στη Γάζα. Όμως το Gas Forum πρέπει να γίνει κάτι πολύ περισσότερο από μια επικερδή για τους συμμετάσχοντες εμπορική συνεργασία, ώστε να λειτουργήσει ως παραγωγός σταθερότητας και ασφάλειας.

Καταρχάς το Gas Forum δεν προέκυψε μόνο από την λογική των εμπορικών συναλλαγών. Προέκυψε από γεωπολιτικές διεργασίες με κοινό παρονομαστή τις συναντιλήψεις των συμμετεχόντων κρατών ως προς τη σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για την ασφάλειά τους.

  • Ναι, μπορούν να γίνουν παραλληλισμοί με την μεταπολεμική ενεργειακή συνεργασία Γαλλίας και Γερμανίας (σε άνθρακα και χάλυβα) στη βάση της οποίας προέκυψαν άλλες συνεργασίες (το λεγόμενο «spillover effect» της θεωρίας του Μιτράνι περί «λειτουργισμού»). Αναπόφευκτα και στην Μεσόγειο θα προκύψουν και άλλες συνέργιες και συνεργασίες, πέραν των εμπορικών, δηλ. πολιτισμικές, επιστημονικές κλπ, που θα εμπλέκουν και τους πολίτες. Έτσι οικοδομούνται, η σταθερότητα, η ασφάλεια και τελικά η ειρήνη.

Για τις καταβολές και το θεσμικό υπόβαθρο του Gas Forum θα πρέπει να πάμε πολύ πίσω στις σημαντικές συνθήκες ειρήνης μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ και Ισραήλ και Ιορδανίας που συνομολογήθηκαν το 1979 και το 1994 αντίστοιχα. Σε αυτές πρέπει να προστεθούν και οι συνομιλίες ειρήνης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών που άρχισαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Εκεί, ναι μεν δεν συνομολογήθηκε ακόμη συνθήκη ειρήνης, αλλά το Ισραήλ αναγνώρισε δυνητική κυριαρχία των Παλαιστινίων σε χωρικά ύδατα (και δυνητικά, ΑΟΖ) στη Γάζα. Τέλος θα πρέπει να υπογραμμιστεί η σημασία των δυο συμφωνιών της Κύπρου με Αιγύπτου και Ισραήλ για τον καθορισμό του εύρους της αναμεταξύ τους ΑΟΖ.

Διπλωματία των κανονιοφόρων

Όμως το γεγονός που λειτούργησε ως καταλύτης για το Gas Forum ήταν η εμπορική ενεργειακή συνεργασία μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ του Φεβρουαρίου του 2018. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους Ελλάδα, Αίγυπτος και Κύπρος αποφάσισαν, στη Κρήτη, την δημιουργία του Gas Forum δημιουργώντας έτσι θεσμό συνεργασίας ανάμεσα στις τριγωνικές σχέσεις και στις οποίες προστέθηκαν Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστινιακή Αρχή. Έτσι φθάσαμε στις 14 Ιανουαρίου στο Κάιρο.

Στο όλο ζήτημα η Τουρκία λειτούργησε ως αρνητικός καταλύτης λόγω της εχθρότητας της προς Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο, των ηγεμονικών της φιλοδοξιών και της εμμονής της να μονοπωλήσει τον ενεργειακό πλούτο της περιοχής με τη «διπλωματία των κανονιοφόρων». Αντίθετα, με το θεσμό του Gas Forum τα μεσογειακά κράτη αποδέχονται την Αίγυπτο -δυνητικά τον μεγαλύτερο παραγωγό υγραερίου στην περιοχή- ως το κομβικό ενεργειακό κράτος. Όσο και να το επιθυμεί, η Τουρκία δεν μπορεί να ηγεμονεύσει στη Ανατολική Μεσόγειο. Μπορεί όμως να συμμετάσχει αποδεχόμενη τους θεσμούς και κανόνες του Gas Forum.

Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια

Η Κύπρος συμμετέχει ισότιμα στο Gas Forum λόγω ακριβώς της κρατικής της ιδιότητας, ένα γεγονός που η Τουρκία αδυνατεί να ακυρώσει εδώ και δεκαετίες ακριβώς διότι τα κράτη είναι αυθύπαρκτα. Στο δε διακρατικό σύστημα δεν υπάρχουν «μικρά» και «μεγάλα» κράτη. Υπάρχουν ισχυρά και ανίσχυρα κράτη. Επειδή το διακρατικό σύστημα είναι εκ φύσεως αντι-ηγεμονικό, δημιουργούνται αντι-ηγεμονικοί συνασπισμοί και συνεργασίες για την αποτροπή του κάθε φιλόδοξου ηγεμόνα. Η Κύπρος αυτό επιδιώκει, πρωτίστως. Να αποτρέπει την Τουρκία. Οι συνασπισμοί δεν παρέχουν απόλυτη ασφάλεια σε κανένα. Περιορίζουν όμως τις επιλογές των «βουλιμικών» κρατών. Και αναγκαία συνθήκη για κάτι τέτοιο είναι η ύπαρξη κράτους. Χωρίς κράτος δεν παράγεται ασφάλεια. Και ο πληθυσμός είναι εκτεθειμένος στον καθημερινό φόβο και τους εκβιασμούς. Η ασφάλεια της Κύπρου είναι το κράτος της. Τίποτα άλλο.

https://www.apopseis.com/to-kratos-einai-i-asfaleia-tis-kyproy-i-leykosia-symmetechei-isotima-sto-gas-forum-logo-akrivos-tis-kratikis-tis-idiotitas-ena-gegonos-poy-i-toyrkia-adynatei-na-akyrosei/

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

08/02/2019 2 Σχόλια

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ!

Ύστερα από την βδελυρή και επαίσχυντη, ξενοκίνητη «Συμφωνία των Πρεσπών», αρνούμενη να ικανοποιήσει το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα/απαίτηση διεξαγωγής δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση Τσίπρα συνεχίζει τον αντεθνικό της ξενοκίνητο-ξενόδουλο κατήφορο, εμπλέκοντας με μυστικές διαβουλεύσεις και συμφωνίες την Ελλάδα (και την Κύπρο) σε νέα ξεπουλήματα, κατά το πρόσφατο ταξίδι στην Τουρκία.
Η μειοψηφική κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο επέβαλε στην ελληνική κοινωνία 3ο μνημόνιο αλλά αναβάθμισε τη σύγχρονη Κατοχή που ζούμε εδώ και δέκα χρόνια, από οικονομική σε εθνική, εκχωρώντας πρωτίστως το όνομα, αλλά και την ιστορία και την γλώσσα της Μακεδονίας μας.
Η αντιλαϊκή-αντεθνική αυτή κυβέρνηση Τσίπρα είναι η κορύφωση της πολιτικής παρακμής του διαπλεκόμενου παρασιτικού και εξαρτημένου συστήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εγκαταστάθηκε με την προδοσία της Κύπρου, οδήγησε στην οικονομική Κατοχή των μνημονίων και κατέληξε στην προδοσία της Μακεδονίας μας.
Αυτή η τυχοδιωκτική και ανερμάτιστη κυβέρνηση είναι απομονωμένη και πανικόβλητη, είναι επικίνδυνη και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!
Το δημοκρατικό πατριωτικό κίνημα που γεννήθηκε ήδη το 2010, άρχισε να ανδρώνεται από το 2011 κατά των μνημονίων στις πλατείες, ωρίμασε πολιτικά με το «ΟΧΙ» στις 5/7/2015 και γιγαντώθηκε με τα τεκτονικής ισχύος ιστορικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας το 2018 και 2019, αναζητά και απαιτεί επίμονα και επειγόντως την πολιτική και οργανωμένη συγκρότησή του. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος στην εθνική ανεξαρτησία, στην αληθινή δημοκρατία, στην οικονομική αυτοδυναμία της πατρίδας μας. Αλλά και να κοπεί η υπερδεκαετής κατρακύλα που μας αφαιμάζει και μας δυναστεύει.
Οι πολιτικοί φορείς, «Ελεύθερη Πατρίδα» και «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση/ΕΠΟΣ», έχουμε ήδη συμφωνήσει πολιτικά για κοινή εκλογική κάθοδο, συνομολογώντας κοινό Σύμφωνο που παρουσιάζουμε σήμερα. Με το Σύμφωνο αυτό προσκαλούμε και όλες τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις σε εκλογική Συμμαχία. Προσκαλούμε σε πολιτική συστράτευση όλους τους μαχόμενους συμπολίτες μας, πέραν και έξω από ιδεοληψίες και διχασμούς, όπως και τον απανταχού ελληνισμό, για την σωτηρία της πατρίδας μας, του λαού, του πολιτισμού, της παιδείας και της ιστορίας μας.
Οι επικείμενες εκλογές είναι ένας στίβος όπου μπορούμε να κατακτήσουμε πολιτικές νίκες για την χειραφέτηση της πατρίδας και της κοινωνίας μας. Να τολμήσουμε, να νικήσουμε!
Για την ΕΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ – Ε.ΠΟ.Σ,
ο Εκπρόσωπος της Εκτελεστικής Γραμματείας Μιχαήλ Πατσίκας
Για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ,
ο Πρόεδρος Βασιλειάδης Νικόλαος
Αθήνα 8/2/2019

Παραθέτουμε το σχετικό «ΣΥΜΦΩΝΟ» για ενημέρωση και αξιοποίηση, ευελπιστώντας σε περαιτέρω ενωτικές διεργασίες και αποτελέσματα.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

ΜΕΡΟΣ Α – ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Εμείς, οι επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων που υπογράφουν παρακάτω, δια του παρόντος Συμφώνου Συνεργασίας, δηλώνουμε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας πατριωτικής συμμαχίας, η οποία θα συμμετάσχει ως συνασπισμός κομμάτων στις επερχόμενες εκλογές, με στόχο την κυριαρχία των πατριωτικών δημοκρατικών ιδεών στην πολιτική ζωή και στην κοινωνία, ιδιαιτέρως τώρα που κρισίμως απαιτείται από τις παρούσες συνθήκες.
2. Το όνομα και το έμβλημα της συμμαχίας θα συναποφασισθούν σε επόμενο χρόνο.
3. Εχέγγυο της συνεργασίας αποτελεί η συμφωνία σε όλα τα μέρη του παρόντος Συμφώνου.
ΜΕΡΟΣ Β – ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Ελληνίδες, Έλληνες
Η Ελλάδα και ο Ελληνισμός ολόκληρος βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, με αποτέλεσμα να απειλείται και αυτή ακόμη η επιβίωσή μας. Το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα επιχειρεί μια «νέα παγκόσμια τάξη» με την κατάργηση κρατικών συνόρων και την πολτοποίηση εθνών. Υποστηρικτές βρίσκει σε μεγάλο μέρος της εγχώριας παρασιτικής και εξαρτημένης πολιτικής ελίτ, έχοντας ήδη πλήξει και απειλώντας να διαλύσει την εθνική μας ταυτότητα, την κρατική υπόσταση και την κοινωνική συνοχή.
Η πολιτική των δεκαετιών της μεταπολίτευσης, που στηρίχθηκε αφενός μεν στον κατευνασμό και την παραίτηση νομίμων διεκδικήσεων στο εξωτερικό, αφετέρου δε στην απάτη και στην παραβίαση του Συντάγματος και της λειτουργίας των θεσμών στο εσωτερικό της χώρας, απέτυχε παταγωδώς, μετατρέποντας την δημοκρατία σε ολιγαρχία και κατευθυνόμενη ασυδοσία και αποσάθρωση. Το δε ιδεολογικό πλαίσιο των συστημικών κομμάτων έχει εκφυλισθεί και παρακμάσει απόλυτα, μετατρεπόμενο σε ένα κρατικοδίαιτο και παρασιτικό ιδεοληπτικό όσο και ψευδεπίγραφο μόρφωμα σε όλες τις παραλλαγές του.
Η χώρα βρίσκεται υπό οικονομική κατοχή, δέσμια των μνημονίων, υπό την καθημερινή πίεση του τουρκικού αναθεωρητισμού, της προκλητικής στάσεως ορισμένων γειτόνων και της ετεροβαρούς στάσεως συμμάχων και εταίρων, καθιστάμενη εν τέλει και άβουλος υποδοχέας της σύγχρονης μεταναστευτικής πλημμυρίδας.
Είναι πλέον πασιφανές ότι η απουσία »εθνικής» υπερκομματικής και εξωκομματικής αδιάλειπτης στρατηγικής στα μεγάλα εθνικά θέματα και η εφαρμογή ιδίας καιροσκοπικής πολιτικής από κάθε κυβέρνηση, ουδέν το θετικό απέφερε προς όφελος του ελληνικού λαού. Απεναντίας προκάλεσε ασυνήθη για εν καιρώ ειρήνης ολέθρια δεινά και επιδεινώσεις της θέσεώς μας σε όλους τους τομείς, με εξέχουσα την καταστροφική «Συμφωνία των Πρεσπών». Στην σημερινή συγκυρία των διεθνών και περιφερειακών ανακατατάξεων, με δεδομένη την μοναδικότητα της γεωπολιτικής αξίας της Ελλάδος και της Κύπρου και διαπιστωμένη την τεράστια αξία των ενεργειακών κοιτασμάτων των δύο χωρών, είναι ιστορική επιταγή η χάραξη πάγιας εθνικής στρατηγικής για όλα τα εθνικά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου, με μοναδικό γνώμονα το μέγιστο δυνατό συμφέρον του έθνους.
Οι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί εντός βουλής, δεσμώτες των ξένων και εντόπιων πατρώνων τους, καθώς και των ιδεοληψιών τους, αδυνατούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες του ελληνικού λαού για ασφάλεια και ευημερία.
Η Ελλάδα σύντομα οδεύει σε νέες εκλογές που μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές του Μαΐου 2019, θα συνθέσουν τον πολιτικό προσανατολισμό της. Σε αυτές τις αναμετρήσεις απαιτείται η συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού πόλου, με πολιτικές δυνάμεις που να διακρίνονται από το ήθος, την εντιμότητα και τον αγνό και ανιδιοτελή δημοκρατικό πατριωτισμό τους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διακηρύττουμε την απόφασή μας να συνταχθούμε σε ένα παλλαϊκό-πανεθνικό κίνημα, για την συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού εκλογικού συνασπισμού, ο οποίος φιλοδοξούμε να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στα δρώμενα της χώρας για να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, την ελευθερία της και τις προοπτικές της δυνατότητες.
ΜΕΡΟΣ Γ – ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ
1. Εθνική Κυριαρχία
α. Ανάκτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων που απωλέσθηκαν με την υπογραφή των μνημονίων.
β. Επιδίωξη και εδραίωση πολιτικής και οικονομικής αυτάρκειας, εκμεταλλευόμενοι το σύνολο των εθνικών μας δυνατοτήτων και πόρων.
γ. Άμεση οργάνωση της εξωτερικής άμυνας της χώρας, με ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, με ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας.
δ. Διεκδικητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα μόνο το μέγιστο δυνατό εθνικό συμφέρον και εγκατάλειψη του ανυπάρκτου και ανιστόρητου δόγματος »δεν διεκδικούμε τίποτε».
ε. Ανακήρυξη της ελλαδικής ΑΟΖ και άμεση εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων επ’ ωφελεία του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
στ. Καμία εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού.
ζ. Αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος.
2. Εθνική Παιδεία και Ορθοδοξία
Επαναφορά της Παιδείας στα ελληνορθόδοξα πρότυπα, όπως το Σύνταγμα ορίζει και στήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αγίου Όρους, αναγνωρίζοντας τον διαχρονικό αγώνα που έδωσαν για την επιβίωση του Γένους και το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτελούν.

3. Δημογραφικό Ζήτημα

α. Ανάδειξη του δημογραφικού ως πρωτεύοντος ζητήματος για την επιβίωση του έθνους, σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 21 του Συντάγματος.
β. Χάραξη στρατηγικής με σκοπό την παροχή κινήτρων στους Έλληνες, ώστε να ανεβεί ο δημογραφικός δείκτης σε αύταρκες επίπεδο.
4. Οικονομική Ανασυγκρότηση
α. Συμφωνία με τους εταίρους της ΕΕ για ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, που θα περιλαμβάνει διακοπή της εξυπηρέτησης του πραγματικού χρέους, κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με πρόταγμα την εθνική μας σωτηρία.
β. Εφαρμογή ενός ρεαλιστικού εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη και βάση την πρωτογενή παραγωγή, την μεταποίηση, την εγχώρια κατανάλωση, τις νέες τεχνολογίες, τον τουρισμό, την ναυτιλία και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του απόδημου Ελληνισμού.
γ. Χρηματοδότηση της οικονομίας με κάθε πρόσφορο τρόπο, για αναζωογόνηση της αγοράς, των επιχειρήσεων και των εξαγωγών.
δ. Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων για εξορθολογισμό της ανταγωνιστικότητάς τους, επιστροφή αυτών που έφυγαν στο εξωτερικό, μείωση της ανεργίας και φορολογική ανακούφιση των νοικοκυριών.
5. Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρώ
Η ευημερία του ελληνικού λαού και οι διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, ως θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελούν τον μοναδικό γνώμονα επιλογής του γεωπολιτικού και οικονομικού προσανατολισμού της χώρας. Εφόσον οι πολιτικές της ΕΕ δεν τα εξασφαλίζουν, τίθεται υπό αναθεώρηση η πολιτική εμμονή παραμονής με κάθε κόστος στην ΕΕ και στο Ευρώ, ως έχουν.
6. Μεταναστευτικό Ζήτημα
α. Άμεσος έλεγχος των συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) για αποφυγή εισόδου παρανόμων μεταναστών στη χώρα και καταγγελία της απαράδεκτης συνθήκης »Δουβλίνο ΙΙ», όπως και όσων σχετικών δεσμεύσεων έχουν επιβληθεί από Διεθνείς Οργανισμούς χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

β. Άμεση επαναπροώθηση των παρανόμων μεταναστών στις χώρες τους.
γ. Ρητή απαγόρευση απόδοσης άδειας παραμονής και κάθε επιδόματος σε όσους εισέρχονται παράνομα στη χώρα.
δ. Έμπρακτη εφαρμογή, από τους παραμένοντες νόμιμους μετανάστες και πρόσφυγες, του σεβασμού της εθνικής, ιστορικής και θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας των Ελλήνων. Όποιοι δεν την σέβονται απελαύνονται.
ε. Νέος νόμος περί ιθαγένειας που θα την ξεχωρίζει απόλυτα από την υπηκοότητα, έτσι ώστε Έλληνες να θεωρούνται μόνον όσοι έχουν ελληνική καταγωγή, και αφαίρεση όλων των σκοπίμως παραλόγων παραχωρηθεισών ιθαγενειών.

7. Καταλογισμός Ευθυνών

Αναζήτηση πολιτικών και ποινικών ευθυνών από τα πρόσωπα, πολιτικά και μη, που εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία μεταπολιτευτικά ή/και συμμετείχαν στη δημοσιονομική λεηλασία της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των μνημονίων- ή/και εκχώρησαν ή απεμπόλησαν δημόσια περιουσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος.
8. Νέα Ελληνική Πολιτεία
Το ισχύον πολιτικό σύστημα, με το υπάρχον Σύνταγμα, έχει χρεοκοπήσει οριστικά. Απαιτείται εξυγίανση της Δημοκρατίας με συνταγματική επανίδρυση μέσω Συντακτικής Βουλής που θα προκύψει από δημοψήφισμα, η οποία θα δομήσει ένα νέο πραγματικά δημοκρατικό και πατριωτικό Σύνταγμα.
ΜΕΡΟΣ Δ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ
1. Ως ανώτατο όργανο της συμμαχίας καθορίζεται το Συμβούλιο των Προέδρων των Κομμάτων, το οποίο θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών κάθε μήνα ή όποτε έκτακτα απαιτηθεί. Ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα επιλεγεί από τους Προέδρους των συνεργαζομένων κομμάτων σε επόμενη σύσκεψη και θα επιδιωχθεί να είναι άτομο κοινής αποδοχής. Οι αποφάσεις του οργάνου αυτού θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των 3/4 των μελών.
2. Ως αμέσως υποκείμενο όργανο είναι η Κοινή Επιτροπή Εκλογικού Αγώνα, που θα αποτελείται από στελέχη οριζόμενα από τους Προέδρους των Κομμάτων. Η Επιτροπή αυτή θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών όποτε απαιτηθεί και θα εξετάζει θέματα αρμοδιότητά της ή θέματα που τίθενται από το Συμβούλιο των Προέδρων, ήτοι οργανωτικά, επικοινωνίας, οικονομικά, νομικά και προγράμματος.
3. Γενικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών και γεγονότων-σταθμών :
α. Σύγκληση των επικεφαλής των κομμάτων. Υπογραφή του Συμφώνου Συνεργασίας.
β. Επόμενη σύσκεψη των επικεφαλής των κομμάτων για επιλογή ονόματος, εμβλήματος και Προεδρεύοντος του Συνασπισμού. Θα ακολουθήσει κοινό δελτίο τύπου.
γ. Επιλογή υποψηφίων βουλευτών πανελλαδικά.
δ. Πανελλήνια Ενωτική Συνδιάσκεψη. Θα ακολουθήσει συνέντευξη τύπου.
ε. Έναρξη προεκλογικής προετοιμασίας, κεντρικά από τα συλλογικά όργανα και περιφερειακά από τους υποψηφίους βουλευτές.
στ. Έναρξη εκλογικών διαδικασιών, μόλις γίνει γνωστή η ημερομηνία των εθνικών εκλογών.
ΜΕΡΟΣ Ε – ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Κάθε πολιτικό Κόμμα της παρούσης Συνεργασίας θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, με την υπάρχουσα οργάνωση (κεντρική και περιφερειακή) και τα θεσμικά του κείμενα (διακήρυξη, καταστατικό, πολιτικές θέσεις, πρόγραμμα).
2. Η προεκλογική συνεργασία συνίσταται σε συμπεφωνημένες δράσεις, όπως ημερίδες, συγκεντρώσεις, ομιλίες, κοινά δελτία τύπου και ανακοινώσεις, τα οποία θα ρυθμίζονται από το Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Λοιπές λεπτομέρειες προεκλογικής συνεργασίας δύνανται να ρυθμίζονται από τα αρμόδια όργανα, αναλόγως πολιτικών αναγκών.
4. Στο Συνασπισμό δεν γίνονται δεκτά κόμματα ή και πρόσωπα που έχουν ψηφίσει μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και εφαρμοστικούς νόμους αυτών.
ΜΕΡΟΣ ΣΤ – ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η συμμετοχή ενός εκάστου Κόμματος στον Συνασπισμό είναι δυνατή εφόσον είναι αναγνωρισμένο από τον Άρειο Πάγο και διαθέτει κατ’ ελάχιστον 30 υποψηφίους πανελλαδικά.
2. Κόμματα αναγνωρισμένα που διαθέτουν τουλάχιστον 10 υποψηφίους δύνανται να συμμετάσχουν στον Συνασπισμό χωρίς εκπροσώπηση στο Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Οι υποψήφιοι των αναγνωρισμένων Κομμάτων που τυχόν δεν συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό των 10 υποψηφίων, δύνανται να συμμετάσχουν είτε ως φυσικά πρόσωπα προσχωρώντας σε Κόμμα του Συνασπισμού είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
4. Φυσικά πρόσωπα που ανήκουν σε πολιτικές κινήσεις, που δεν έχουν κομματική υπόσταση ή μεμονωμένοι υποψήφιοι, δύνανται να συμμετάσχουν είτε προσχωρώντας είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
5. Ο κάθε υποψήφιος καταβάλλει στο κοινό ταμείο του Συνασπισμού το ποσό των 500 ευρώ, με το οποίο θα καλυφθεί το παράβολο, η πανελλαδική ενωτική συνδιάσκεψη, τα ψηφοδέλτια, καθώς και έξοδα διαφημιστικών φυλλαδίων.
6. Η σειρά κάθε Κόμματος στο Συνασπισμό (ψηφοδέλτια, φυλλάδια καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση) θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των υποψηφίων που θα συγκεντρώσει.
7. Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας θα συγκροτηθεί βάσει του ποσοστού υποψηφίων στον Συνασπισμό, με απόφαση του Συμβουλίου των Προέδρων.
8. Η ανθρωπογεωγραφία και ο τρόπος αξιολόγησης των υποψηφίων θα αποφασισθεί από τους επικεφαλής όλων των συνεργαζομένων Κομμάτων.
ΜΕΡΟΣ Ζ – ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η μεταξύ των συνασπιζομένων Κομμάτων κατανομή κρατικών επιχορηγήσεων, είτε λόγω εισόδου στην Βουλή είτε λόγω καταλήψεως συγκεκριμένου εκλογικού ποσοστού, θα γίνει με βάση το συνολικό αριθμό ψήφων που θα λάβει κάθε Κόμμα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία.
2. Η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα προκύψει, θα διέπεται από ιδιαίτερο κανονισμό, που θα εκπονηθεί και θα συμφωνηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
ΜΕΡΟΣ Η- ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. Το παρόν Σύμφωνο Συνεργασίας αποτελεί την βάση συγκρότησης της συμμαχίας των πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων και δεσμεύει ηθικά και πολιτικά τα Κόμματα και τους επικεφαλής αυτών που το υπογράφουν.
2. Όλες οι λοιπές λεπτομέρειες και διαδικασίες (ονομασία του συνασπισμού, λεπτομερές χρονοδιάγραμμα, λοιπές ομάδες συνδέσμων πανελλαδικά κλπ), θα αποφασισθούν από αυτούς που θα συγκροτήσουν την Συμμαχία.
Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 2019
Τα συνεργαζόμενα Πολιτικά Κόμματα
Πολιτικό Κόμμα Ονοματεπώνυμο Επικεφαλής Υπογραφή

Για την τρέχουσα Κατοχή της Ελλάδας.

06/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Αρέσει σε %d bloggers: