Archive

Archive for the ‘Ν. Λυγερός’ Category

«Η διάσπαση των Ελλήνων του Πόντου»

21/05/2017 2 Σχόλια

Ν. Λυγερός

Η διάσπαση των Ελλήνων του Πόντου ακόμα και για τις πιο επίσημες εκδηλώσεις δεν βοηθάει καθόλου στην προώθηση του αγώνα για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και ουσιαστικά στηρίζει την προσπάθεια της ακραίας Τουρκίας που θέλει να αφοπλίζει το έργο που παράγεται στην Ελλάδα. Κι όσο συνεχίζουμε αυτή τη διάσπαση τόσο πιο βαθιά είναι τα προβλήματα που παρουσιάζονται διότι δεν είναι πια μόνο και μόνο οικονομικά αλλά και στρατηγικά. Ένα μέτωπο που έχει κάποια διάσπαση δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό και αυτό το ξέρει ο καθένας που κατέχει ακόμα και ελάχιστες γνώσεις στη στρατηγική. Κάθε κίνηση πρέπει να είναι συγκροτημένη για να πιάσει τόπο και να διαμορφώσει καταστάσεις έτσι ώστε να έχουμε κάποια εξέλιξη σε αυτόν τον αγώνα σε διεθνές επίπεδο. Λόγω ιστορίας ο ποντιακός ελληνισμός που βρίσκεται στην Ελλάδα έχει μια ιδιαίτερη βαρύτητα και δεν πρέπει να μειωθεί λόγω διάσπασης των δυνάμεων. Όποια και να είναι τα προβλήματα τα θεσμικά, μπορούμε να τα δούμε και να τα ξεπεράσουμε αν έχουμε πραγματικά στο μυαλό μας ποιος είναι ο απώτερος σκοπός μας για τη δικαίωση των αθώων της γενοκτονίας.

http://lygeros.org/articles.php?n=32551&l=gr

«Όταν βάζεις Δημοψήφισμα Κυριακή του Πάσχα.»

13/03/2017 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Όταν βάζεις Δημοψήφισμα Κυριακή του Πάσχα σε μια χώρα η οποία είναι επίσημα κοσμική, θέλεις να δείξεις ότι θα καταπατήσεις όλα τα σύμβολα των Χριστιανών ακόμα και τα πιο θεμελιακά. Έχεις μέσα σου μια προγραμματισμένη βαρβαρότητα που απειλεί κάθε άνθρωπο που θέλει να είναι πιστός και να είναι ελεύθερος. Όταν η συμπεριφορά σου είναι δικτατορική γιατί κατά βάθος θέλεις να είσαι ένας νέος σουλτάνος σε μια χώρα που δεν έχει καν χαλιφάτο. Αλλά βέβαια ήδη συνεργάζεσαι με τρομοκρατικές οργανώσεις για να κατασπαράξεις τους ανθρώπους του βιβλίου και για να αποκαλέσεις αιρετικούς όσους διαβάζουν για την ελευθερία. Δεν σου φτάνουν οι μουσουλμάνοι που είναι φιλικοί, θέλουν μόνο τους ακραίους ισλαμιστές για να υπηρετήσουν τη βαρβαρότητα του με κλειστά τα μάτια δίχως ερωτήσεις. Αυτό που δεν έχεις προβλέψει είναι ότι το σκοτάδι δεν κερδίζει ποτέ στο τέλος γιατί το φως πάντα νικά κι αν καθυστερεί είναι μόνο επειδή οι άνθρωποι δεν το πιστεύουν από την αρχή γιατί δυσκολεύονται. Όμως μετά έρχονται πάντα οι Δίκαιοι για να δείξουν την πορεία για τη συνέχεια. Από εκείνη τη στιγμή να προσέχεις γιατί τότε αρχίζει το τέλος της εξουσίας της βαρβαρότητας επειδή η ίδια η Ανθρωπότητα δεν θέλει άλλους αθώους κι αρχίζει την αντεπίθεση. Αυτή υπάρχει πάντα μετά. Είναι η Ανάσταση!

http://www.lygeros.org/articles.php?n=31297&l=gr

Κατηγορίες:Ν. Λυγερός

«Η ασύγκριτη Κύπρος.»

05/02/2017 1 Σχολιο

aoz-xarths-kypros01-28october2014

Ν. Λυγερός

Παρόλο που η Κύπρος αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τα ενεργειακά θέματα και ειδικά όσον αφορά στην αξιοποίηση της ΑΟΖ, στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμα πολιτικοί πνιγμένοι μέσα στην ασχετοσύνη τους και στην ιδεολογία του κενού, που αναρωτιούνται αν η Ελλάδα πρέπει να θεσπίσει την ΑΟΖ ή όχι και βέβαια ποια θα είναι η αντίδραση της Τουρκίας ενώ ξέρουμε ότι πρόκειται απλώς για ένα νομικό βήμα, το οποίο έχει γίνει ήδη από το 2004 στην Κύπρο και το 2016 στη Δυτική Αρμενία, χωρίς να πει τίποτα η Τουρκία. Επιπλέον η Κύπρος που έχει κατοχή λόγω της εισβολής του 1974, προσφυγές, εγκλωβισμένους και αγνοούμενους, ποτέ δεν φοβήθηκε να περάσει στο επίπεδο της ανακήρυξης και στη συνέχεια της αξιοποίησης. Οι τρεις διαγωνισμοί που έχει κάνει ήδη με μια τεράστια επιτυχία δεν είναι μόνο ενδεικτική της αποτελεσματικής στρατηγικής της αλλά επίσης ότι το πρακτικό όταν ακολουθεί τη θεωρία με συνοχή μπορεί ν’ αλλάξει με καινοτόμο τρόπο τα δεδομένα. Στην Ελλάδα εξετάζουμε ακόμα το θέμα του δεύτερου γύρου που δεν έχει κλείσει εντελώς, πράγμα που δεν επιτρέπει την αρχή της διαδικασίας έρευνας και εξόρυξης στα θαλάσσια οικόπεδα 1, 2 και 10. Με τις παράλογες διαθέσεις των αρμοδίων όταν ανέλαβε την εξουσία η νέα κυβέρνηση, καταφέραμε να μειώσουμε σε τρία τα θαλάσσια οικόπεδα, τα 20 που είχε ο αρχικός διαγωνισμός. Τώρα μιλούμε επιτέλους για νέο γύρο στα θαλάσσια οικόπεδα που βρίσκονται Νότια της Κρήτης, πρέπει όμως στο ενδιάμεσο να τελειώσουμε τις διαδικασίες του προηγούμενου διαγωνισμού αν θέλουμε να είμαστε αξιόπιστοι και ν’ ακολουθήσουμε δυναμικά το παράδειγμα της Κύπρου και στη συνέχεια, ειδικά τώρα που έχει ανακαλυφθεί το κοίτασμα Ζορ στην ΑΟΖ της Αιγύπτου και αναμένουμε την ανακάλυψη ενός νέου ανάλογου κοιτάσματος στο θαλάσσιο οικόπεδο 11 στην ΑΟΖ της Κύπρου. Θέλουν δεν θέλουν οι πολιτικοί, η Ανατολική Μεσόγειος είναι πεδίο έντονης ανάπτυξης στον ενεργειακό τομέα. Αν δεν τα καταλάβει αυτή η κυβέρνηση, θα το καταλάβει η επόμενη.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=30642&l=gr

«Ενάντια στον ελληνικό λαό.»

23/01/2017 1 Σχολιο

%ce%b1%ce%bf%ce%b6-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%821

Ν. Λυγερός

Τόσες εξελίξεις γίνονται στην Ανατολική Μεσόγειο λόγω των υδρογονανθράκων και στην Ελλάδα, μετά από τόσες κυβερνήσεις, ακόμα δεν έχουμε θεσπίσει την ελληνική ΑΟΖ. Κι ενώ έχουμε κάνει τον μεγάλο διαγωνισμό με τα 20 θαλάσσια οικόπεδα, η προσέγγιση της κυβέρνησης, που μείωσε με απαράδεκτο τρόπο τον διαγωνισμό, μας οδήγησε στο γεγονός να έχουμε μόνο τρεις υποψηφιότητες και μάλιστα μόνο δύο ξένες εταιρείες που βρίσκονται στην ίδια κοινοπραξία. Με άλλα λόγια, ενώ οι ειδικοί της ΑΟΖ παλεύουν τόσα χρόνια, ενώ οι ειδικοί των υδρογονανθράκων αγωνίζονται τόσα χρόνια για την ανάδειξή τους στα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, η κυβέρνηση δίνει την εντύπωση ότι είναι κουφή και αποδεικνύει ότι είναι τυφλή, αφού δεν βλέπει καν το παράδειγμα της Κύπρου, ενώ υποτίθεται ασχολείται επίσημα με την επίλυση του κυπριακού. Πρακτικά, αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει μια επαγγελματική ασχετοσύνη, αλλά επίσης μια ιδεολογική αδράνεια. Το πιο αστείο της υπόθεσης είναι ότι η κυβέρνηση παρουσιάζεται ως μια οντότητα που αγωνίζεται για τα δικαιώματα του ελληνικού λαού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ φαίνεται ότι απλώς συμβιβάζεται πάντα στο τέλος. Θέλει, απλώς, να παρουσιάζεται ως αντιστασιακή σε πράγματα που είναι απλώς αυτονόητα. Βλέπουμε, λοιπόν, μια κωμωδία που δεν έχει καμία σχέση με προοπτικές ανάπτυξης. Δυστυχώς, επειδή η αντιπολίτευση δεν βιάζεται να πάρει τη θέση της, έχουμε αυτήν την τεράστια καθυστέρηση εις βάρος του ελληνικού λαού. Από την άλλη, αφού είναι σπάνιοι αυτοί που αντιστέκονται σ’ αυτήν την κατάσταση, γιατί να μην συνεχιστεί, ακόμα κι αν είναι αντικειμενικά ενάντια στον ελληνικό λαό.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=30531&l=gr

«Αναζητώντας τα όρια του ραγιαδισμού.»

20/01/2017 Σχολιάστε

%ce%ba%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%87%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7

Ν. Λυγερός

The State of Cyprus shall be a Republic with a presidential regime, the President being Greek and the Vice-President Turkish elected by universal suffrage by the Greek and Turkish communities of the Island respectively. Όταν διαβάζουμε αυτό το άρθρο της βασικής δομής της Δημοκρατίας της Κύπρου του 1959 καταλαβαίνουμε άμεσα ότι η προεδρία εκ περιτροπής που παρουσιάζεται από μερικούς ως ένα επίτευγμα δεν είναι παρά ένας εκφυλισμός της αρχικής υπόθεσης. Μάλιστα αυτό που δεν έχουν καταλάβει μερικοί είναι ο μη σεβασμός των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία και αυτό σημαίνει πρακτικά ότι θα ζητήσει όχι μόνο να μπορεί να γίνεται αυτή η διαδικασία αλλά με Τούρκο κι όχι με Τουρκοκύπριο, αφού αυτός δεν θα είναι αρκετά Τούρκος. Διότι η Τουρκία δεν έχει κανένα πρόβλημα να εγκαταλείψει τους Τουρκοκύπριους. Το έκανε ήδη μία πρώτη φορά το 1878 με τη Συνθήκη Βερολίνου ή μάλλον με τις μυστικές διαπραγματεύσεις της. Και το ξαναέκανε με τη Συνθήκη Λωζάννης το 1923 με τα άρθρα 20 και 21. Έτσι πρέπει να υπολογίσουμε από τώρα ότι οι κοινοτικές διαπραγματεύσεις έχουν κάποια σημασία για την Τουρκία μόνο και μόνο αν μπορεί στη συνέχεια να βάλει πραγματικά δικούς της. Και αυτό θα έχει ένα ενδιαφέρον ως τοποθέτηση για να μετρήσουμε ποιο είναι το όριο του ραγιαδισμού τους και αν βέβαια υπάρχει. Διότι η Τουρκία έχει ως σημείο αναφοράς το 1571 κι όχι το 1960, ούτε το 1963 και ακόμα λιγότερο το 1974.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=30449&l=gr

«Πλάγια σκέψη και επίλυση Κυπριακού.»

20/01/2017 Σχολιάστε

aoz-xarths-kypros01-28october2014

Ν. Λυγερός

Όσοι παλαιότερα έλεγαν ότι το φυσικό αέριο είναι μια φούσκα με εκλογικό στόχο, δεν είπαν ποτέ συγγνώμη για τα ψέματά τους και τώρα που είδαν πόσο σημαντικό είναι και πόσο αλλάζει, όχι μόνο τις εξελίξεις του Κυπριακού, αλλά την ίδια την ιστορία της Κύπρου, προσπαθούν να μας πείσουν ότι αγωνίζονται για το μέλλον, ενώ δεν ασχολούνται με το ενεργειακό. Η επίλυση του κυπριακού δεν πρόκειται να έρθει από ψευδο-διαπραγματεύσεις, όπου όλα είναι στημένα για να φαίνονται ότι είναι επιλύσιμα δίχως όμως να είναι επί της ουσίας. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός της πλάγιας σκέψης για να καταλάβεις ότι μια μετωπική προσέγγιση του προβλήματος δεν πρόκειται να λύσει τίποτα. Ενώ η μεθοδολογία που αξιοποιεί τα ευρωπαϊκά δεδομένα και τις εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ, όχι μόνο είναι πιο σπουδαία, αλλά αποτελεί κυρίαρχη στρατηγική για την επίλυση και την απελευθέρωση της Κύπρου από τον τουρκικό ζυγό. Όλοι μας πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η Τουρκία αδιαφορεί παντελώς για τους Τουρκοκυπρίους, διότι τους βλέπει σαν μπασταρδεμένους από τον Ελληνισμό και δεν βρίσκεται στην Κύπρο γι’ αυτούς. Έτσι διαπραγματεύσεις που παραμένουν σε κοινοτικό επίπεδο είναι καταδικασμένες. Η Τουρκία θα ήθελε έναν έλεγχο της Κύπρου ακόμα και αν δεν υπήρχαν καθόλου Τουρκοκύπριοι. Ο τουρκικός στρατός δεν πρόκειται να φύγει μ’ αυτόν τον τρόπο. Και το παράδειγμα της Κρήτης είναι ενδεικτικό. Η αξιοποίηση της κυπριακής ΑΟΖ είναι το υπόβαθρο και το φυσικό αέριο η συνέχεια πριν το go home.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=30448&l=gr

«Η μικρή Τουρκία.»

14/12/2016 Σχολιάστε

 

Ν. Λυγερός

Όλοι οι ραγιάδες και ευθυνόφοβοι της Ελλάδας μας έχουν πρήξει με το μέγεθος της Τουρκίας, λες και το χοντρό επιχείρημα είναι το μόνο που έχει νόημα για να δικαιολογήσει το απαράδεκτο. Μόνο που ακόμα και αυτό είναι λανθασμένο. Η Τουρκία είναι μεγάλη μόνο για την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου έχει εμφανιστεί το σύνδρομο της Στοκχόλμης κι είναι λογικό οι όμηροι μιας ιστορικής καταπάτησης να θεωρούν με φιλικό τρόπο αυτή που τους έχει καταπατήσει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία είναι μεγάλη μόνο και μόνο όταν νιώθεις μικρός κι όταν την κοιτάς από τη θάλασσα. Διότι, από την ανατολική της πλευρά είναι ξεκάθαρο ότι είναι μικρή. Όχι μόνο επειδή βρίσκεται αυθαίρετα σε μέρη που δεν της ανήκουν, διότι είναι οι πατρίδες των Αρμενίων και των Κούρδων, αλλά επίσης επειδή οι χώρες που είναι στην περιοχή είναι πραγματικά άλλου μεγέθους και δεν μιλούμε μόνο για τη Ρωσία βέβαια. Αν πάρουμε το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία, το Καζακστάν, την Iνδία, τη Μογγολία και την Κίνα, η διαφορά είναι τεράστια. Για να το συνειδητοποιήσουμε, ακόμα και το Πακιστάν είναι μεγαλύτερο από την Τουρκία. Έτσι, για ποιο μεγάλο κράτος μιλούμε στην Ελλάδα; Βλέπουμε με αντικειμενικό τρόπο ότι το μέγεθος εξαρτάται από τον παρατηρητή και την εμβέλειά του. Ας, αφήσουμε, λοιπόν τους ραγιάδες και τους ευθυνόφοβους στη θέση τους δίχως να μας επηρεάζουν με τις φοβίες τους κι ας ασχοληθούμε με την γεωστρατηγική για να δούμε ότι τα προβλήματα της Τουρκίας βρίσκονται ανατολικά κι ότι εκεί θα χάσει εδάφη, ενώ δυτικά μιλά με λεονταρισμούς, διότι έχει καλό ακροατήριο και τίποτα άλλο.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=29651&l=gr

Κατηγορίες:Εθνικά, Ν. Λυγερός
Αρέσει σε %d bloggers: