Αρχείο

Archive for the ‘Ν. Λυγερός’ Category

Νίκος Λυγερός: πρόσφατο απάνθισμα.

09/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΑΟΖ, Τουρκία και Casus Belli

Ν. Λυγερός

Αυτήν την περίοδο ακούμε πολλά από την Τουρκία και ακόμα περισσότερα από τους δικούς μας που αναδεικνύουν κάθε λεπτομέρεια αν αυτή εμπεριέχει κινδυνολογία. Έτσι σε όποιο θέμα και να αναφερόμαστε, πάντα υπάρχει κάτι να πουν σε σχέση με την Τουρκία. Κανένας όμως δεν λέει ποτέ ότι η ελληνική ΑΟΖ δεν αποτελεί Casus Belli για την Τουρκία, ενώ υπάρχει θέμα ακόμα και για τα 12 ΝΜ. Η αλήθεια είναι ότι όσο και να μιλά η Τουρκία, βρίσκεται, θέλει δεν θέλει, εκτός ενεργειακής σκακιέρας. Επίσης το γεγονός ότι τα στρατηγικά κοιτάσματα της ελληνικής ΑΟΖ βρίσκονται στο Ιόνιο και Νότια της Κρήτης δεν την βοηθούν καθόλου για να προωθήσει την καθυστερημένη έννοια της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο. Διότι ακόμα κι αν η Τουρκία γινόταν μια δημοκρατική χώρα και συμφωνούσαμε μαζί της για τα σύνορα, την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, πάλι δεν θα υπήρχε πλαίσιο για συνεκμετάλλευση. Είναι λοιπόν καλό να συνεχίσουμε την ενεργειακή μας πορεία εκεί όπου υπάρχουν στρατηγικά κοιτάσματα, χωρίς να δίνουμε σημασία σε κάθε κίνηση της Τουρκίας, αφού το σημαντικό είναι να δημιουργήσουμε στρατηγικές συμμαχίες με μεγάλες δυνάμεις που έχουν κοινά συμφέροντα μαζί μας λόγω υδρογονανθράκων στην ελληνική ΑΟΖ, διότι με αυτόν τον τρόπο θωρακίζουμε την άμυνά μας κι ενισχύουμε τις σχέσεις μας προκαλώντας στρατηγικούς δεσμούς σε μια περιοχή που ανήκει και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ανατολική Μεσόγειο, για να ενισχύσουμε με την πάροδο του Χρόνου τη γεωπολιτική μας αξία.

http://lygeros.org/articles.php?n=37894&l=gr

 

Η στρατηγική ήττα της Τουρκίας

Ν. Λυγερός

Η στρατηγική ήττα της Τουρκίας δεν είναι μόνο ότι δεν είναι πια ούτε το ίχνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κι ότι σιγά σιγά έχασε σχεδόν όλες τις περιοχές που κατείχε στην Ευρώπη, αλλά ότι ετοιμάζεται με την πάροδο του χρόνου να χάσει την περιοχή του Κουρδιστάν. Διότι το να χάσει ευρωπαϊκές περιοχές, δεν ήταν ένα πρόβλημα ουσιαστικό αφού ποτέ δεν ένιωθε ευρωπαϊκή. Ενώ το Κουρδιστάν βρίσκεται στην ανατολή της, με άλλα λόγια σε μια περιοχή που την ενοχλεί λόγω της νοοτροπίας της. Επίσης πάντα θεωρούσε ότι από αυτή την πλευρά είχε στρατηγικό βάθος και γι’ αυτόν τον λόγο καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων που ήταν εκεί πριν από αυτή διότι είναι αυτόχθονες λαοί. Η μελέτη ενός χάρτη όπου βρίσκεται ο τουρκικός κόσμος κατά την Τουρκία, διαφωτίζει το όλο θέμα. Η Τουρκία δεν είχε προβλέψει τις επιπτώσεις του πολέμου στη Συρία και στο Ιράκ κι είχε επιλέξει βέβαια την πλευρά της τρομοκρατικής οργάνωσης Daesh. Βέβαια αυτή η πράξη της επιλογής των ηττημένων δεν είναι μια καινοτομία για την Τουρκία, αλλά παράδοση λόγω έλλειψης στρατηγικής σκέψης.

http://lygeros.org/articles.php?n=37977&l=gr

 

Ο Ελληνισμός ως στρατηγική

Ν. Λυγερός

Αντί να προσέχουμε κάθε κίνηση της διπλωματίας και κάθε λέξη της πολιτικής, θα ήταν καλό να επικεντρωθούμε στις πράξεις της στρατηγικής. Η διπλωματία θέλει να διαχειριστεί την πραγματικότητα αλλά φτάνει γρήγορα στα όριά της και συχνά αποτυγχάνει απλώς έχει πάντα μια δικαιολογία για όσα δεν κατάφερε. Η πολιτική έχει πολλούς τρόπους να μας πείσει ότι η απραξία της έχει νόημα. Βέβαια και οι δύο έχουν δίκιο, αφού αυτοί που τις επιλέγουν δεν έχουν ούτε μνήμη ούτε στρατηγική αντίληψη και κατά συνέπεια δεν μπορούν να τις αξιολογήσουν στρατηγικά και ορθολογικά. Όμως ο Ελληνισμός λειτουργεί διαφορετικά σε φάση κρίσης και δεν δέχεται αυτήν την ανικανότητα που όχι μόνο δεν έχει προοπτικές αλλά συχνά οδηγεί σε καταστροφές. Αυτή την περίοδο βλέπουμε ότι οι επίσημοι θεσμοί δεν ξέρουν να διαχειριστούν ούτε το Σκοπιανό, ούτε το Κυπριακό, ούτε την προβληματική Τουρκία. Έτσι είναι ο ίδιος ο Ελληνισμός που παίρνει θέση γι’ αυτά τα θέματα, επειδή αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα της όλης κατάστασης. Σε αυτό το πλαίσιο κανείς δεν μπορεί να τον πείσει ότι δεν έχει κυρίαρχη στρατηγική για την επίλυση του Σκοπιανού, ότι το ενεργειακό δεν μπορεί να είναι εργαλείο απελευθέρωσης για την Κύπρο κι ότι μόνο η στρατηγική δεν μπορεί από μόνη της να διαχειριστεί την επιθετικότητα της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο η στρατηγική του Ελληνισμού μελετάει τα δεδομένα μέσω της Τοποστρατηγικής και της Χρονοστρατηγικής για να μην είναι εξαρτημένη μόνο από τοπικά στοιχεία τόσο χωρικά όσο χρονικά. Ο Ελληνισμός της στρατηγικής είναι πιο ανθεκτικός, διότι είναι της ελευθερίας και της δημοκρατίας κι όχι του κομματισμού και της ιδεολογίας.

http://lygeros.org/articles.php?n=38001&l=gr

Η ουρά μιας προβληματικής συμφωνίας

Ν. Λυγερός

Όσοι υπέγραψαν με την Τουρκία για το μεταναστευτικό και ανακοίνωσαν τότε ότι ήταν μια επιτυχία, πρέπει τώρα να διαχειριστούν την ουρά αυτής της απαράδεκτης απόφασης. Διότι τώρα όλοι βλέπουν τα παιχνίδια της Τουρκίας με τους πρόσφυγες. Έτσι αρκετά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θέλουν πια να συνεχίσουν να δίνουν χρήματα σε ένα κράτος που δεν σέβεται τους ανθρώπους και πάντα προσπαθεί να τους καταπατήσει ακόμα και μέσω της εκμετάλλευσης των λαθρομεταναστών που παρουσιάζει ως πρόσφυγες. Αυτή η αλλαγή φάσης είναι το πρώτο στάδιο της συνειδητοποίησης του γεγονότος ότι καμία συμφωνία με την Τουρκία δεν έχει τηρηθεί, διότι πολύ απλά δεν τηρεί τους κανόνες. Κοιτάζει μόνο τα συμφέροντά της και τίποτα άλλο. Το μεταναστευτικό είναι απλώς ένα εργαλείο για αυτήν. Δεν έχει καμία σχέση με κάποιο ανθρώπινο στοιχείο. Για την Τουρκία είναι ένα άλλο είδος εμπορίου, ένα παζάρι τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο. Σε αυτό το πλαίσιο η θέση της κυβέρνησης είναι στα όρια της νοητικής υστέρησης, διότι η άγνοια δεν μπορεί ν’ αποτελεί επιλογή. Όλο το θέμα της επιτυχίας έρχεται τώρα σαν boomerang. Και οι επιπτώσεις δεν αφορούν μόνο μια χώρα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να διαχειριστούμε αυτό το θέμα επιτέλους με στρατηγικό ορθολογισμό για να βάλουμε τέλος σε μια τεχνητή διαδικασία.

http://lygeros.org/articles.php?n=37980&l=gr

Advertisements

«ΥΠΕΞ εκτός πλαισίου.»

20/03/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΥΠΕΞ εκτός πλαισίου

Ν. Λυγερός

Όταν βλέπουμε τις προτάσεις που κάνει το ΥΠΕΞ για το θέμα του Σκοπιανού, είναι εύκολο ακόμα και για μη ειδικούς να δουν ότι συνεχίζεται μια πορεία καθαρά ιδεολογική που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Η ιδεολογική προσέγγιση του ΥΠΕΞ προσπαθεί να δείξει ότι δεν επηρεάζεται από τίποτα δηλαδή ούτε τα πιστεύω του ελληνικού λαού, ούτε του σκοπιανού. Η χρήση μιας ξύλινης γλώσσας που δεν ασχολείται εθνικά με το ζήτημα έχει τα όρια της και για τις δύο πλευρές. Οι προτάσεις για την ονομασία είναι ακριβώς στη λογική της υποχώρησης, πράγμα το οποίο είναι απαράδεκτο για τον ελληνικό λαό. Και οι προτάσεις για την αλλαγή συντάγματος των Σκοπίων είναι απαράδεκτες για την σκοπιανή κυβέρνηση. Έτσι η όλη φιλοσοφία είναι εκτός πλαισίου. Το ΥΠΕΞ δεν υπολογίζει τίποτα το στρατηγικό διότι δεν έχει το υπόβαθρο και τα εξετάζει όλα ιδεολογικά ακόμα κι αν έχει καταρρεύσει η φιλοσοφία του. Στο ίδιο το κόμμα υπάρχουν ριζικές διαφωνίες, στην ίδια τη συμμαχία το ίδιο. Το ΥΠΕΞ δεν μελετά ούτε τις διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στα Σκόπια και τον διχασμό που προκαλεί το θέμα του αλβανικού στοιχείου ενώ είδαμε τα προβλήματα που προκαλεί το γλωσσικό ζήτημα αφού η αλβανική γλώσσα έγινε η δεύτερη επίσημη γλώσσα. Με άλλα λόγια δεν υπάρχει συνοχή στην σκοπιανή πολιτική. Αυτή η τυφλή πορεία του ΥΠΕΞ θα έχει κόστος και μάλιστα πολιτικό διότι δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς επιπτώσεις. Το ΥΠΕΞ προσπαθεί απεγνωσμένα να επιταχύνει τις διαπραγματεύσεις και να προτρέξει στην επίλυση ενός προβλήματος που δεν ξέρει να διαχειριστεί στρατηγικά. Έχει ήδη εκτεθεί διότι τώρα φαίνεται μπροστά σε όλους ότι λειτουργεί σε χαμηλό επίπεδο και κάνει λάθη και τακτικής. Έτσι αυτές οι διαπραγματεύσεις είναι καταδικασμένες και αποτελούν ήδη σπατάλη χρόνου για την Ελλάδα. Όμως θα πρέπει να προσέξει και η κυβέρνηση το κόστος που θα της προκαλέσει αν ακολουθήσει τις ενέργειες του ΥΠΕΞ. Διότι και το Συλλαλητήριο της Νέας Υόρκης δείχνει ότι ο Ελληνισμός δεν σταματά τον αγώνα και θα τον συνεχίσει μέχρι να δικαιωθεί.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=37735&l=gr

 

 

 

Το Συλλαλητήριο της Νέας Υόρκης

Ν. Λυγερός

Το μήνυμα του Συλλαλητηρίου της Νέας Υόρκης είναι απλό και ξεκάθαρο: ο αγώνας του Ελληνισμού για την Μακεδονία συνεχίζεται ακόμα και μπροστά στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Αυτό σημαίνει ότι δεν περιορίζεται στον ελλαδικό χώρο. Η Νέα Υόρκη συνεχίζει την πορεία της Μελβούρνης, της Στουτγκάρδης, του Ντίσελντορφ, της Στοκχόλμης μετά από τα ιστορικά Συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Τίποτα και καμία προπαγάνδα του ΥΠΕΞ και των κυβερνητικών κύκλων δεν έχει σταματήσει αυτή τη στρατηγική. Ο ελληνικός λαός δεν φοβάται κανένα πολιτικό πλαίσιο και δεν επηρεάζεται από ιδεολογικά σχήματα του παρελθόντος που δεν έχουν καταφέρει να περάσουν δογματικά στον ελλαδικό χώρο. Κατά συνέπεια ο αγώνας που συνεχίζεται και στο εξωτερικό διεθνοποιεί τις θέσεις του ελληνικού λαού και δείχνει με ξεκάθαρο τρόπο σε όλους τους θεσμούς αλλά και ειδικά στον ΟΗΕ ότι οι θέσεις του ΥΠΕΞ δεν τον αντιπροσωπεύουν. Έτσι η προπαγάνδα του ΥΠΕΞ βρίσκεται σε όλο και δυσκολότερη θέση αφού αποδεικνύεται ότι ακολουθεί ένα μονοπάτι που δεν έχει σχέση με την Ελλάδα. Διότι οι ξένες χώρες βλέπουν ότι ο ελληνικός λαός εκφράζεται παντού μέσω συλλαλητηρίων και αγγίζει στρατηγικούς στόχους που δεν μπορεί να προσεγγίσει επί της ουσίας το ΥΠΕΞ αφού φαίνεται η αναξιοπιστία του. Το γεγονός ότι ενεργοποιήθηκαν τόσο δυναμικά και οι Ελληνοαμερικανοί σε αυτόν τον αγώνα που έχουν υποστηρίξει άμεσα ή έμμεσα από την αρχή χωρίς ποτέ να γονατίσουν δείχνει μια δυναμική που αλλάζει συνεχώς τα δεδομένα ενώ μας έλεγαν αρχικά οι κυβερνητικοί κύκλοι ότι αυτά είναι προκαθορισμένα. Ενώ τώρα και στο εξωτερικό όλο και περισσότερες χώρες αναγνωρίζουν τη θέση της Ελλάδας μόνο μέσω του ελληνικού λαού και προετοιμάζουν τη συνέχεια μετά τις διαπραγματεύσεις που οδηγούν εξ αρχής σε αδιέξοδο. Η Νέα Υόρκη δείχνει το μέλλον που δεν μπορεί να συλλάβει το ΥΠΕΞ.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=37736&l=gr

«Η έκδοση NAVTEX.»

11/03/2018 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Επειδή πάλι έχουμε δημοσιεύματα περί εκδόσεων NAVTEX συνδυάζοντάς τα με το θέμα της ΑΟΖ αλλά και την υποτιθέμενη προκλητικότητα γειτόνων, η NAVTEX εκδίδεται σε διεθνή χωρικά ύδατα που δεν ανήκουν σε κανένα διότι δεν αποτελούν αποκλειστική ζώνη όπως είναι τα εθνικά χωρικά ύδατα. Έως τα 200ΝΜ από τις ακτές μπορεί να έχει οριοθετηθεί μια θεσπισμένη ΑΟΖ και τότε το κράτος που την έχει ανακηρύξει έχει κυριαρχικά δικαιώματα. Η ΑΟΖ όμως αφορά μόνο και μόνο την οικονομική δραστηριότητα. Κατά συνέπεια κάποια άλλη χώρα ή ακόμα και η ίδια μπορεί να εκδώσει NAVTEX. Αυτές λοιπόν δεν μπορούν να θεωρηθούν παράνομες διότι πολύ απλά δεν είναι. Το όλο θέμα μετά είναι οι ημερομηνίες έκδοσης και η μη επικάλυψη των NAVTEX. Όλο αυτό το πλαίσιο είναι γνωστό εδώ και καιρό στην Ελλάδα όπου δεν έχουμε ΑΟΖ αλλά λιγότερο γνωστό στην Κύπρο όπου υπάρχει ΑΟΖ από το 2004 χάρη του Τάσσου Παπαδόπουλου. Έτσι όταν διαβάζουμε νέα δεδομένα για τις NAVTEX ανεξαρτήτως από την ΑΟΖ, πρέπει να εξετάζουμε τις ημερομηνίες της έκδοσης και της διάρκειας και τις συντεταγμένες για το θέμα της πιθανής επικάλυψης. Η ύπαρξη της ΑΟΖ είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις εκδόσεις NAVTEX. Τώρα που έχουμε το όλο πλαίσιο, το παίγνιο είναι απλό. Και μπορούμε εύκολα να αποκωδικοποιήσουμε την τουρκική προπαγάνδα. Η Τουρκία παρουσιάζει επικοινωνιακά ότι οι στρατιωτικές ασκήσεις της παρεμποδίζουν τις οικονομικές δραστηριότητες περί ενέργειας της Κύπρου. Μάλιστα το ίδιο κάνουν και οι δημοσιογράφοι από την πλευρά της Ελλάδας για να πουλήσουν το θέμα τους. Στην πραγματικότητα ακολουθεί την διαδικασία και αξιοποιεί το πλαίσιο για να πει ότι κάνει κάτι στην περιοχή. Ενώ με μια NAVTEX δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να παρενοχλήσει μια άλλη. Έτσι το όλο παίγνιο είναι απλά επικοινωνιακό για να κερδίσει εντυπώσεις ως εκεί που την παίρνει και τίποτα παραπάνω.

http://lygeros.org/articles.php?n=37703&l=gr

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Εθνικά, Ν. Λυγερός

«Η ισχυροποίηση της Ελληνικής ΑΟΖ.»

08/12/2017 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Created with GIMP

Ν. Λυγερός

Η υπογραφή για το θαλάσσιο οικόπεδο 2 με την Total, Edison και Ελληνικά Πετρέλαια, η δημοσίευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση του διαγωνισμού υδρογονανθράκων για τις τρεις θαλάσσιες περιοχές στο Ιόνιο, Νοτιοδυτικά Κρήτης και Νότια Κρήτης μετά από το αίτημα της κοινοπραξίας ExxonMobil, Total και Ελληνικά Πετρέλαια, η υπογραφή της Ιταλίας, Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ ισχυροποιούν την Ελληνική ΑΟΖ de facto πριν καν θεσπιστεί και οριοθετηθεί από την Ελλάδα και τα κράτη με ΑΟΖ που εφάπτονται σε αυτή. Σιγά σιγά προσπερνάμε κάθε εμπόδιο αδράνειας και απραξίας, μεγαλώνοντας το σύνολο των συμμάχων μας και εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ανατολικής Μεσογείου. Έτσι ένα αφαιρετικό όραμα καθαρά νομικό αρχικά αποκτά όλο και περισσότερο μια στρατηγική οντότητα λόγω ενέργειας. Δηλαδή κάτι που αρχικά φαινόταν ασήμαντο λόγω ηττοπάθειας, έλλειψης εμβέλειας και πολιτικής απραξίας, τώρα είναι το κυρίαρχο στρατηγικό χαρακτηριστικό του απέραντου γαλάζιου της Ελλάδας. Τώρα που αρχίζει ουσιαστικά η προετοιμασία της αξιοποίησης της Ελληνικής ΑΟΖ φαίνεται πόσο καθυστερημένη είναι η πολιτική εξουσία που δεν πόνταρε από πριν πάνω σε αυτή για να προωθήσει προς το εξωτερικό μια άλλη εικόνα της Ελλάδας ενάντια στην ιδεολογία της μιζέριας. Τώρα όμως η αλλαγή γίνεται με τρόπο ακάθεκτο και είναι το μόνο που έχει πια σημασία για τον Ελληνισμό.

https://www.lygeros.org/articles.php?n=36044&l=gr

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Ν. Λυγερός

«Η αρχή της παραγωγής ελληνικού ζεόλιθου.»

22/10/2017 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for ζεόλιθος

Ν. Λυγερός

Επιτέλους μετά από χρόνια αγώνα, βλέπουμε ότι υλοποιείται το όραμα της εξόρυξης του ελληνικού ζεόλιθου. Και αυτό έγινε χάρη στις τεράστιες προσπάθειες του κυρίου Γεωργιάδη με την εταιρεία του που κατάφερε να έχει την άδεια έρευνας το 2014 και την άδεια εξόρυξης το 2017. Έτσι με τη συμφωνία που έκανε με το ελληνικό δημόσιο που βασίζεται πάνω στο νόμο περί λατομείων, κατόρθωσε να δείξει το παράδειγμα σε όλους τους επιχειρηματίες έτσι ώστε να δουν ότι μπορούν να επενδύσουν με τον ίδιο τρόπο στη Θράκη μας για να ξεπεράσουμε όλοι μαζί το στάδιο της αδράνειας και της μιζέριας που επικρατεί σε όλη τη χώρα λόγω της παράλογης διαχείρισης της οικονομίας. Ο ελληνικός ζεόλιθος αποτελεί μια προστιθέμενη αξία για την Ελλάδα κι έρχεται να ενισχύσει με την νέα του παρουσία και την Ελληνική ΑΟΖ και την Ελληνική Καινοτομία ως βασικούς πυλώνες για την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Σε αυτό το πλαίσιο είναι τώρα καλό να αξιοποιηθεί έτσι ώστε να ενσωματωθεί σε διάφορους τομείς και μάλιστα με διπλώματα ευρεσιτεχνίας σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Διότι με τις ιδιότητες που έχει ο ζεόλιθος γενικά και βέβαια και ο ελληνικός ειδικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να λύσει πολλά προβλήματα στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, του περιβάλλοντος. Έτσι τώρα που υπάρχει σε πρακτικό επίπεδο, μπορεί ο καθένας να σκεφτεί τον ελληνικό ζεόλιθο ως μια πλατφόρμα καινοτόμων εφαρμογών που θα δώσουν επιπλέον αξία στην ανάπτυξη και την οικονομία της Ελλάδας.

«Το ενεργειακό της κυπριακής ΑΟΖ.»

11/07/2017 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ν. Λυγερός

Μετά από τα πολλά που ακούσαμε για την τεχνητή επίλυση του Κυπριακού που θα γινόταν επί της ουσίας μονομερώς, ενώ ο συνομιλητής ήταν κάθετα εναντίον, φάνηκε επιτέλους επίσημα η αλήθεια και είδαμε ότι τελικά δεν υπήρχε καμία σοβαρή στρατηγική. Άλλωστε από την αρχή είχε συμφωνηθεί ότι σε καμιά φάση των διαπραγματεύσεων δεν θα υπήρχε ανάμειξη με το ενεργειακό. Παράλληλα συνεχίστηκε ακάθεκτα όλη η διαδικασία του τρίτου γύρου αδειοδότησης και βέβαια η συνέχεια της πορείας του δεύτερου. Έτσι οι εξελίξεις μέσω της κυπριακής ΑΟΖ δεν επηρεάστηκαν από τις αποκαλύψεις της πραγματικότητας των διαπραγματεύσεων. Πράγμα που σημαίνει ότι στον ενεργειακό τομέα η Κύπρος δεν σπατάλησε καθόλου χρόνο, επειδή δεν καθυστέρησε ούτε το West Capella που θα κάνει τη γεώτρηση του για την Total και βέβαια την Eni στο θαλάσσιο οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ. Έτσι, παρόλο που βλέπουμε ότι η Τουρκία παραμένει αδιάλλακτη, η πορεία του κυπριακού συνεχίζεται λόγω των δραστηριοτήτων της κυπριακής ΑΟΖ, που αποδεικνύεται ότι είναι το κυρίαρχο εργαλείο της Κύπρου. Επίσης, λόγω της παρουσίας τεράστιων πετρελαϊκών εταιρειών στην κυπριακή ΑΟΖ, η γεωπολιτική σκακιέρα έχει αλλάξει και η Κύπρος μπορεί και παίζει μαζί με παίκτες που δεν ασχολούνται με λεπτομέρειες τοπικιστικού χαρακτήρα. Έτσι η Κύπρος, εκτός από το ευρωπαϊκό πλαίσιο που είναι αναμενόμενα θετικό προς αυτήν, έχει και την συμπαράσταση πετρελαϊκών εταιρειών, όπως είναι η Eni, η Kogas, η Noble, η Delek, η Total, και η Exxon Mobil δίχως να ξεχάσουμε την Qatar Petroleum. Και αυτές δραστηριοποιούνται στα θαλάσσια οικόπεδα 2, 3, 8, 9, 10, 11 και 12. Δηλαδή η Κύπρος έχει βάλει ισχυρούς παίκτες πάνω στην σκακιέρα που δημιούργησε το 2004 με την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι αμέσως μετά ανακήρυξε την κυπριακή ΑΟΖ και άρχισε την πορεία της με τις τρεις συμφωνίες οριοθέτησης με την Αίγυπτο, τη Λιβύη και το Ισραήλ. Έτσι η Τουρκία έρχεται πολύ αργά να παίξει έναν ανούσιο ρόλο, διότι το παράθυρο ενεργειακής παρέμβασης έχει κλείσει εδώ και καιρό. Έτσι το ενεργειακό είναι το στοιχείο της κυπριακής ΑΟΖ, που αποτελεί την αιχμή του δόρατος της επίλυσης του κυπριακού μέσω απελευθέρωσης της περιοχής από τους βάρβαρους της εισβολής.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=33382&l=gr

«Γεωστρατηγική σκηνή στο Κουρδιστάν.»

10/06/2017 1 Σχολιο

Ν. Λυγερός

Το αίτημα της ημιαυτόνομης οντότητας των Κούρδων στο Ιράκ για δημοψήφισμα υπέρ της ανεξαρτησίας της, αποτελεί μια χειροπιαστή αλλαγή φάσης στα δεδομένα της Μέσης Ανατολής. Βέβαια δεν πρόκειται για μια θεωρητική καινοτομία, αφού είναι το επακόλουθο όλης της διαδικασίας που υπάρχει εδώ και χρόνια στο Ιράκ και στη Συρία. Το πιο σημαντικό όμως, εκτός από το γεγονός ότι αυτές οι περιοχές παράγουν πετρέλαιο, είναι ότι μιλούμε και για περιοχές εκτός Ιράκ που αφορούν άμεσα το Κουρδιστάν. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Τουρκία δέχεται νέες πιέσεις στα σύνορα της και μάλιστα από τις δύο πλευρές τους. Μ’ αυτόν τον τρόπο βλέπουμε ότι οι κινήσεις των ΗΠΑ παίζουν ένα καταλυτικό ρόλο για την απελευθέρωση του κουρδικού λαού. Είναι, λοιπόν, ένα όραμα που δεν είναι πια αφαιρετικό, αλλά μετατρέπεται σε στρατηγικό στόχο. Το όλο πλαίσιο ενεργοποιεί ταυτόχρονα και την ίδια την Συνθήκη Σεβρών, αφού αυτή είχε μια οριοθέτηση των συνόρων του Κουρδιστάν και με την Τουρκία και με τη Δυτική Αρμενία. Έτσι αρχίζουμε να βλέπουμε συνθήκες για το φαινόμενο ντόμινο στην περιοχή που θα αλλάξει τα κλασσικά δεδομένα της περιοχής, ενώ πολλοί θεωρούσαν ότι δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, γιατί ο κουρδικός λαός θα ήταν πάντα καταπατημένος. Όμως ο κουρδικός στρατός έχει ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητά του ακόμα κι ενάντια στην τρομοκρατική οργάνωση Daesh. Έτσι η αναβάθμιση του είναι διπλή λόγω της εμβέλειας του στο έδαφος και της ενίσχυσης της Αμερικής ακόμα και στον οπλισμό του. Είναι, λοιπόν, όντως ένας απελευθερωτικός στρατός για το Κουρδιστάν.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=32844&l=gr

Αρέσει σε %d bloggers: