Αρχείο

Archive for the ‘Οικονομία, οικονομικά, πολιτική οικονομία’ Category

«Νέα σύμβαση υποστήριξης από το NATO στην Intracom Defense.»

19/07/2017 Σχολιάστε

Νέα σύμβαση υποστήριξης από το NATO στην Intracom Defense

Σύμφωνα με τη σύμβαση η IDE θα παρέχει συντήρηση εργοστασιακού επιπέδου (DLM – Depot Level Maintenance), υποστήριξη, τις απαραίτητες τροποποιήσεις, την παροχή ανταλλακτικών και υλικών επισκευής καθώς και άλλες συναφείς υπηρεσίες για την υποστήριξη των συγκροτημάτων επίγειου εξοπλισμού των συστημάτων αεράμυνας PATRIOT.
Μετά από διεθνή διαγωνισμό, η IDE (Intracom ΙΝΤΚΑ -1,85% Defense Electronics) υπέγραψε σύμβαση – πλαίσιο διάρκειας 3 + 2 ετών με την NSPA (NATO Support and Procurement Agency).
Σύμφωνα με τη σύμβαση η IDE θα παρέχει συντήρηση εργοστασιακού επιπέδου (DLM – Depot Level Maintenance), υποστήριξη, τις απαραίτητες τροποποιήσεις, την παροχή ανταλλακτικών και υλικών επισκευής καθώς και άλλες συναφείς υπηρεσίες για την υποστήριξη των συγκροτημάτων επίγειου εξοπλισμού των συστημάτων αεράμυνας PATRIOT.«Είναι μεγάλη μας τιμή η ανάθεση από την NSPA στην IDE της σύμβασης για τη συντήρηση και υποστήριξη ενός τόσο σημαντικού και προηγμένου συστήματος του NATO. Πιστεύουμε ότι οι τεχνικές δυνατότητες της IDE σε συνδυασμό με την άρτια υποδομή της θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν περαιτέρω προς όφελος της ελληνικής οικονομίας και των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων» δήλωσε ο κ. Γεώργιος Τρουλλινός, Διευθύνων Σύμβουλος της IDE

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1554832/nea-symvash-yposthrixhs-apo-to-nato-sthn-intracom.html

«Εννέα από τις μεγαλύτερες αλιευτικές εταιρείες συμφωνούν να προστατεύσουν τους ωκεανούς.»

14/06/2017 Σχολιάστε

REUTERS/DAVID W CERNY

Η πρωτοβουλία, γνωστή ως Βιομηχανία Θαλασσινών για την Εποπτεία των Ωκεανών (SeaBOS), υποστηρίζεται από τη μη κυβερνητική ερευνητική περιβαλλοντική οργάνωση Κέντρο Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης.

Εννέα από τις μεγαλύτερες αλιευτικές εταιρείες του κόσμου αποφάσισαν πρόσφατα να συμμετάσχουν σε μια εθελοντική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση των προβλημάτων των ωκεανών, όπως η υπεραλίευση, η οποία εξαντλεί γρήγορα τα αποθέματα ψαριών. Η πρωτοβουλία στοχεύει επίσης στη βελτίωση προβλημάτων όπως η ρύπανση και η απώλεια ανθρωπίνων δικαιωμάτων εργαζομένων στη βιομηχανία της αλιείας.
Η πρωτοβουλία, γνωστή ως Βιομηχανία Θαλασσινών για την Εποπτεία των Ωκεανών (SeaBOS), υποστηρίζεται από τη μη κυβερνητική ερευνητική περιβαλλοντική οργάνωση Κέντρο Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης. Οι εταιρείες δεσμεύτηκαν να αυξήσουν τη διαφάνεια για να μειώσουν την παράνομη αλιεία, καθώς και να αποφύγουν τα προϊόντα που λαμβάνονται μέσω δουλείας. Οι εταιρείες θα επικεντρωθούν επίσης στην καταπολέμηση της πλαστικής ρύπανσης και της μείωσης της παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Guardian, πρόκειται για την πρώτη φορά που εταιρείες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ασία συνεργάζονται για την επίτευξη τέτοιων στόχων.

«Τα βιώσιμα θαλάσσια οικοσυστήματα είναι απαραίτητα για τη διατροφή ενός αυξανόμενου πληθυσμού, αλλά οι ωκεανοί βρίσκονται σε κίνδυνο. Τα θαλασσινά αποτελούν το 20% της παγκόσμιας πρόσληψης ζωικών πρωτεϊνών», δήλωσε ο αναπληρωτής υπεύθυνος επιστήμης του Κέντρου Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης, Χένρικ Όστερμπλεμ.
Μεταξύ των εννέα εταιρειών είναι οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο όσον αφορά τα έσοδα, οι ιαπωνικές Maruha Nichiro Corporation και Nippon Suisan Kaisha. Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες σολομού, οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες τόνου και οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες υδατοκαλλιέργειας συμμετέχουν επίσης στην πρωτοβουλία.
Εκτιμάται ότι περίπου τα μισά αλιεύματα προέρχονται από παράνομη αλιεία. Οι αλιείς είτε παραβιάζουν απαγορευμένα και προστατευόμενα ύδατα, είτε χρησιμοποιούν παράνομα εργαλεία είτε αλιεύουν περισσότερα ψάρια από ό,τι πρέπει, μερικές φορές ακόμη και αλιεύοντας απειλούμενα ψάρια. Εξάλλου, σύμφωνα με έρευνα του 2014 η εκμετάλλευση και η απώλεια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ανεξέλεγκτη σε τμήματα αλιευτικών περιοχών στην Ασία.

http://www.naftemporiki.gr/story/1246684/ennea-apo-tis-megaluteres-alieutikes-etaireies-sumfonoun-na-prostateusoun-tous-okeanous

«Καταγγέλθηκε ομολογιακό 80 εκατ. της Πήγασος.»

11/06/2017 Σχολιάστε

Καταγγέλθηκε ομολογιακό 80 εκατ. της Πήγασος

Δραματικές είναι οι εξελίξεις στην Πήγασος, καθώς η Εθνική Τράπεζα ΕΤΕ +0,30%, ως εκπρόσωπος των ομολογιούχων προχώρησε στην καταγγελία ομολογιακού ύψους 80 εκατ. ευρώ. Η εταιρεία δεν αποκλείεται πλέον να υπαχθεί σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης.

Οπως αναφέρει η εισηγμένη σε ανακοίνωσή της, επιδόθηκε στην Πήγασος από την Εθνική και υπό την ιδιότητά της ως εκπρόσωπος των ομολογιούχων, εξώδικη Καταγγελία Ομολογιακού Δανείου ύψους €80.000.000,00, που εξεδόθη κατά τους όρους που αναφέρονται στο υπ’ αριθμ. 9747144261/11.03.2014 «Πρόγραμμα Εκδόσεως Κοινού Ενυπόθηκου Ομολογιακού Δανείου, Μετά Συμβάσεων Καλύψεως, Πρωτογενούς Διαθέσεώς του, Ορισμού Πληρεξουσίου Καταβολών και Εκπροσώπου των Ομολογιούχων» ως ισχύει, καθιστώντας αυτό αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και καλώντας την εταιρία όπως καταβάλει το σύνολο των εκ του Δανείου αυτού οφειλών ύψους €77.857.720,56.

Η Πήγασος γνωρίζει στο επενδυτικό κοινό και στις Αρμόδιες Αρχές, ότι κατά πάγια τακτική της, θα προβαίνει σε άμεση ενημέρωση για κάθε επιχειρηματική εξέλιξη.

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1545103/kataggelthhke.html

«Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών Γιατί η Ε.Ε. στηρίζει την καταστροφή της Μεσογείου;»

11/06/2017 Σχολιάστε

Μεγάλα ψάρια κινδυνεύουν με αφανισμό, 39 αποθέματα ψαριών υπεραλιεύονται, η αλιεία του μπακαλιάρου έχει ξεπεράσει κατά 5 φορές τα αειφορικά όρια, θαλάσσιες χελώνες αλιεύονται από συρόμενα εργαλεία, ενώ ο βυθός
ερηµοποιείται με τεράστιο ενεργειακό κόστος. Όλα αυτά αποτελούν συνέπειες της βιομηχανικής αλιείας, η οποία λαβαίνει το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής στήριξης της ΕΕ στον αλιευτικό κλάδο.
.
Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών σήμερα στις 8 Ιουνίου, ο διαμεσογειακός φορέας MedReAct, ιδρυτικό μέλος του οποίου είναι το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», τονίζει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το παράδοξο της Ευρωπαϊκής αλιευτικής πολιτικής:
“Γιατί οι οικονομικές ενισχύσεις καταλήγουν κυρίως σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και την εξάντληση των θαλάσσιων πόρων; Μήπως είναι καιρός για αλλαγή πορείας;

Μία νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Nature Ecology & Evolution επιβεβαιώνει το ρίσκο εξαφάνισης πολλών1w8a2622<img class=»alignright» src=»https://cascade.madmimi.com/promotion_images/1828/5924/original/1w8a2622.jpg?1496932035″ alt=»1w8a2622″ width=»405″ height=»269″ />μεγάλων ειδών ψαριών και καρχαριοειδών από τα Ευρωπαϊκά νερά. Αυτό οφείλεται τόσο στον αργό ρυθμό ωρίμανσης και αναπαραγωγής τους, όσο και στην επαγγελματική και την ερασιτεχνική αλιεία. Η ίδια έρευνα αποκαλύπτει ότι το ποσοστό των υπεραλιευμένων ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου, είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό του Βορείου Ατλαντικού. Οι ερευνητές επιβεβαιώνουν ότι το σύνολο των 39 Μεσογειακών ιχθυαποθεμάτων που εξετάστηκαν ήταν υπεραλιευμένα, με την αλιεία του μπακαλιάρου να ξεπερνάει κατά 5 φορές τα αειφορικά επίπεδα. Ο μπακαλιάρος είναι το υψηλότερης εμπορικής αξίας βενθικό είδος, το οποίο αλιεύεται κυρίως από μηχανότρατες και σε μικρότερη έκταση από παράκτια αλιευτικά εργαλεία.

 

Όμως οι επιπτώσεις της αλιείας με μηχανότρατα, της πιο διαδεδομένης βιομηχανικής αλιευτικής πρακτικής στη Μεσόγειο, δεν περιορίζεται απλώς στην εξάντληση των αποθεμάτων του μπακαλιάρου. Τα τελευταία 30 χρόνια η δυναμικότητα αυτού του αλιευτικού κλάδου έχει αυξηθεί κάθετα, ενώ καθώς μειώνονται τα ιχθυαποθέματα, τα αλιευτικά πεδία με<img class=»wp-image-27313 alignleft» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-300×186.jpg» alt=»» width=»416″ height=»259″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-300×186.jpg 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-280×173.jpg 280w» sizes=»(max-width: 416px) 100vw, 416px» />ταφέρονται σταδιακά σε βαθύτερα νερά, αναζητώντας νέα πολύτιμα αποθέματα όπως οι βαθύβιες γαρίδες, προκαλώντας παράλληλα μη-αναστρέψιμη υποβάθμιση στον πυθμένα. Σε άλλες περιπτώσεις στοχεύονται τα απαγορευμένα παράκτια νερά όπου προκαλείται καταστροφή παραγωγικών οικοσυστημάτων, αλλά και αντιπαράθεση με την παράκτια αλιεία.

Εκτιμάται ότι μόνο κατά το 2014, η αλιεία με μηχανότρατα βυθού στην Ιταλία προκάλεσε την παρεμπίπτουσα αλίευση 20.000 θαλάσσιων χελωνών, η πλειονότητα των οποίων θανατώθηκε λόγω ασφυξίας ή τραυματισμού. Αυτή είναι μία σοκαριστική και μη-αναστρέψιμη επιβάρυνση σε πληθυσμούς προστατευόμενων θαλάσσιων ειδών. Παράλληλα, καθώς τα δίχτυα με τις μεγάλες πόρτες σύρονται στο βυθό, σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους: ψάρια, κοράλλια, σφουγγάρια και άλλα βενθικά είδη. Επίσης τα ιζήματα που εκτίθενται συνεχώς σε αυτή την πρακτική καταγράφονται να έχουν έλλειμμα οργανικής ύλης, κάτι που αποτελεί τροφή για τους βενθικούς οργανισμούς, με αποτέλεσμα ο βυθός να μετατρέπεται σταδιακά σε θαλάσσια έρημο.

<img class=»alignright wp-image-27314″ src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-300×226.png» alt=»» width=»406″ height=»306″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-300×226.png 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-1024×771.png 1024w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-248×187.png 248w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4.png 1165w» sizes=»(max-width: 406px) 100vw, 406px» />Η αλιεία με μηχανότρατα βυθού αποτελεί μία μορφή αλιείας που φτωχαίνει τις θάλασσές μας, ενώ παράλληλα ενέχει μεγάλο ενεργειακό κόστος. Σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε. για κάθε τόνο αλιευμάτων, οι μηχανότρατες μεγέθους 24-40 μέτρα καταναλώνουν 4.258 λίτρα πετρελαίου, σε σύγκριση με τα 169 λίτρα που καταναλώνει ένα σκάφος γρι-γρι αντίστοιχου μεγέθους. Και παρόλα αυτά, είναι οι ίδιες οι μηχανότρατες που επωφελούνται τα μέγιστα από την οικονομική στήριξη της Ε.Ε. για τον κλάδο της αλιείας, από τις επιδοτήσεις για την αγορά καυσίμων, για τον εκσυγχρονισμό των σκαφών, αλλά και για την προσωρινή παύση της αλιευτικής δραστηριότητας, μέτρα τα οποία έως σήμερα δεν έχουν προκαλέσει ουσιαστική ανάκαμψη των ιχθυαποθεμάτων.

<img class=» wp-image-27315 alignleft» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-300×232.png» alt=»» width=»271″ height=»210″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-300×232.png 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-1024×793.png 1024w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-241×187.png 241w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5.png 1132w» sizes=»(max-width: 271px) 100vw, 271px» />

 

Για τον εορτασμό λοιπόν της Παγκόσμιας Ημέρας Ωκεανών, η Ε.Ε. και οι εθνικές κυβερνήσεις, μεταξύ αυτών και η Ελληνική, θα πρέπει να επανεξετάσουν τη χρήση των πόρων που προέρχονται από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, αλλά και τα μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν, έτσι ώστε η Μεσόγειος Θάλασσα να μην μετατραπεί σε Νεκρά Θάλασσα.

 

Το MedReAct είναι ένας δια-μεσογειακός φορέας με παράλληλη<img class=» wp-image-27310 alignright» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-300×212.jpg» alt=»» width=»269″ height=»190″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-300×212.jpg 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-265×187.jpg 265w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo.jpg 350w» sizes=»(max-width: 269px) 100vw, 269px» />δράση στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, που έχει ως στόχο την προώθηση δράσεων για την ανάκαμψη των Μεσογειακών θαλάσσιων οικοσυστημάτων, με άξονα τη μακροπρόθεσμη, δίκαιη και αειφορική χρήση των κοινών θαλασσών μας. Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος είναι ένας από τους ιδρυτικούς φορείς του MedReAct.

http://archipelago.gr/pagkosmia-imera-okeanon-giati-e-e-stirizi-tin-katastrofi-tis-mesogiou/

«Κατήγγειλε τη δανειακή σύμβαση με Ναυτεμπορική η Eurobank.»

11/06/2017 Σχολιάστε
Κατήγγειλε τη δανειακή σύμβαση με Ναυτεμπορική η EurobankΗ Ναυτεμπορική ανακοίνωσε ότι η πιστώτρια τράπεζα Eurobank κατήγγειλε τη σύμβαση πίστωσης της Εταιρείας με ανοιχτό αλληλόχρεο λογαριασμό, καθιστώντας το συνολικό οφειλόμενο ποσό 6.506.899,82 ευρώ ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, καλώντας ταυτόχρονα την Εταιρεία όπως καταβάλει το συνολικό αυτό ποσό αμέσως.Η Εταιρεία θα καταβάλει κάθε προσπάθεια, ώστε η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με την πιστώτρια Τράπεζα να καταλήξει σε λύση ικανοποιητική και για τα δύο μέρη.

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1545266/kathggeile-th-daneiakh-symvash-me-naytemporikh-h-e.html

««Θὰ κάνῃ καὶ κούρεμα, αὐτός ὁ Πρωθυπουργός;»»

09/06/2017 Σχολιάστε

 

Τοῦ Γιώργου Κακαρελίδη

 

 

Οἱ κυβερνῆτες (λέμε τώρα),ἐπί 7-ετία ἔχουν αλύπητα, στήσει στὸν τοῖχο τοὺς Ἕλληνες πολῖτες.

Οἱ ἀριθμοί, ἀμείλικτοι, ἔδειξαν τὸ γιατί. Οἱ ιδιωτικὲς καταθέσεις ἤσαν τῷ 2009 περίπου 240 δις. Καὶ τὸ ἰδιωτικό χρέος ἐξαιρετικά χαμηλό. Σἐ ἀντίθεση  μὲ τὶς ἄλλες πληγεῖσες χῶρες. Συνεπῶς, οἱ μνημονιακοί πρωθυπουργοί, ἐνῷ εἶχαν ὅλη τὴν εὐχέρεια νὰ ἐπιβάλλουν ἄλλου εἴδους λύσεις, πῆραν ανοήτως, μέτρα ἀφαίμαξης τῶν οἰκονομιῶν πολιτῶν καὶ ἐπιχειρήσεων (πλήν τραπεζῶν)!

 

Ἔτσι, οἱ καταθέσεις ἔπεσαν τὸ 2017 στὰ 130 δις. Θὰ ἦταν πολύ λιγώτερες, ἀλλά ἄς ὅψονται οἱ περιορισμοί ἀναλήψεων, ἀπό τό κράτος μπαταχτσή. Κι’ἡ ἀγορὰ στέγνωσε γιὰ τὰ καλά.

 

Ἄν ὑπολογίσουμε τὴν μείωση τῶν μισθῶν, τὴν αὔξηση τοῦ ΦΠΑ, τὴν φοροεπιδρομή, τὴν φορολόγιση τῆς περιουσίας, τὴν ἀνοησία τοῦ PSI  ποὺ ὁδήγησε στὴν διάλυση τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καὶ τὴν κάθε πιθανὴ ἤ ἀπίθανη ἐπιβάρυνση καὶ τὴν μή μείωση τιμῶν, τότε αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ 7-ετία ἀφαίρεσε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα κάθε ἱκμάδα οἰκονομική, καταβαράθρωσε τὴν ζήτηση καὶ ἔρριξε τὶς ἐπιχειρήσεις καὶ τὰ νοικοκυριά, σὲ ενα σπιράλ οἰκονομικοῦ καί, ἀρκετές χιλάδες φορές, φυσικοῦ, θανάτου.

 

Ποιός τιμωρήθηκε; Ουδείς. Κανείς πρωθυπουργός, ὑπουργός, ἤ πολιτικό στέλεχος ποὺ ἐπάνδρωσε τόν κυβερνητικό μηχανισμό, μετά τὴν μεταπολίτευση, δὲν εἶδε, δὲν ἄκουσε, δὲν κατάλαβε καὶ δὲν ἤξερε τίποτε γιὰ τό ἔγκλημα. Οὔτε κανένας κεντρικός τραπεζίτης, ποὺ σὲ κοιτᾶνε γρβατοσφιγμένοι, βλοσυροί, ἀπό καθέδρας, δὲν βούτηξε κανένα πρωθυπουργό νὰ τοῦ τρίψῃ στὴν μούρη τὰ ἐγκλήματα τῶν ὑπουργῶν του. Οὔτε κἄν τίς ἐλεγχόμενες. ὑποτίθεται, τράπεζες καί χρηματιστήριο, Ἀλλά πολλοί ἀπ αὐτούς συνέτειναν στό νὰ νὰ παραποιοῦν στοιχεῖα γιὰ νὰ ὠφελοῦνται τρίτοι ἤ νὰ δέχονται καὶ νὰ ρίχνουν στὴν κατανάλωση γερμανικῶν προϊόντων, τά λεφτά, πού κατηύθυνε σκόπιμα ἡ Γερμανία.

 

Ἑκτὸς ἀπὸ τὶς καταθέσεις, κι ἄλλα βασικά μεγέθη τῆς οἰκονομίας συρρικνώνονται: ΑΕΠ, εμπορικό ἰσοζύγιο, ἰσοζύγιο συναλλαγῶν, λιανικό ἐμπόριο, βασικοί κωδικοί φορολογικῶν έσόδων, κλπ. Καἰ τώρα ὁ Τσίπρας μαζί μέ τὴν πολιτικὴ ὀρχήστρα του, λένε ὅτι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ κάνουν τό πᾶν γιὰ νὰ ρυθμιστῇ τό χρέος!  Τί ἀκριβῶς θὰ κάνουν;

 

Ὑπόθεση ἐργασίας:  Ἔστω ὅτι ὁ Σόϊμπλε ζητᾶ, ἔναντι ρύθμισης χρέους, ἕνα κούρεμα τῶν καταθέσεων. Ὥστε, ἐπὶ ποσοῦ 130 δις, νὰ χάσετε, ἀπὸ ὅσα σᾶς ἔμειναν, τουλάχιστον 15-20%. Πῶς θὰ σᾶς φαινόταν;  Καὶ μὴν σκεφτῆτε ὅτι θὰ εἶστε ἀσφαλεῖς, ἐπειδὴ ἀνήκετε στό 80% τῶν καταθετῶν, ποὺ ἔχουν κάτω τῶν 10 ἤ καὶ 100 χιλιάδων εύρώ! Διότι δὲν σᾶς σώζει.

Πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι ἡ ἀντοχή τοῦ κόσμου θὰ μετρᾶ πλέον μῆνες.

 

Ὅλες οἱ θεωρίες Πολέμου, συνιστοῦν ὅτι πρέπει νὰ ἀφήνῃς στὸν ἡττημένο ἀντίπαλο, πάντα, μιὰ ὁδό διαφυγῆς.  Εἰδ’ ἄλλως θὰ τὸν ἀναγκάςῃς νὰ ἀντιδρᾷ χωρὶς φόβο θανάτου. Ποὺ θὰ σοῦ πολλαπλασιάσῃ τὸ κόστος.  Ἁπό αὐτὴ τὴν ἄποψη, ὅντως αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ εἶναι τὰ τελευταὶα. Παρ’ὅτι ἀκόμη ὑπάρχουν λύσεις, ποὺ κανείς, ἀπὸ τὸν ἐξώνητο πολιτικό κόσμο, δεν ακούει.

 

Κι ἔτσι πρακτικᾶ. μένει μόνο μιὰ τελευταία στοιχειώδης ἐπιλογή, στοὺς στριμωγμένους πολῖτες. Μιὰ ἐπ’ἀόριστον γενική ἀπεργία τῶν πάντων, μέχρι νὰ παραιτηθῇ ἡ κυβέρνηση καὶ νὰ προκηρυχθοῦν ἐκλογές, μέ ἀπαγόρευση συμμετοχῆς οἱουδήποτε ὑπηρέτησε σὲ μνημονιακές κυβερνήσεις ἤ σὲ πολιτικά πόστα ἤ ψήφισε μνημονιακά. Καὶ ἡ ὁποία  νέα κυβέρνηση ὑποχρεωτικά θὰ προκηρύξῃ συντακτικὴ ἐθνοσυνέλευση καὶ δημοψηφίσματα συμμετοχῆς ἤ μή,  τῆς χώρας στὴν ΕΕ καὶ τὴν εύρωζώνη. Μόλις συμβεῖ αὐτό, τότε  θὰ ἀναγκαστῇ ἠ Ευρωζώνη να δώσῃ ευρωπαϊκή λύση ἢ θὰ διαλυθῇ. Ἡ …Εὐρώπη βεβαίως κι’ὄχι μόνο ἡ Ευρωζώνη.

 

Σφίγγουμε ποὺ σφίγγουμε τό ζωνάρι. Ἄς τὀ κάνουμε γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὰ παιδιά μας.

Σχόλιο: 1) Αυτή η γενική απεργία είναι εν γνώσει όλων μας πως είναι ουτοπική εξαγγελία. καθότι ούτε να διοργανωθεί γίνεται επειδή το σύστημα της διαπλεκόμενης κομματοκρατίας και της συνδικαλιστικής αριστοκρατίας ελέγχει τα πάντα και επειδή δε μπορεί να διασφαλιστεί η τάξη και η ασφάλεια της κοινωνίας του κράτους και των πολιτών κατά την εξάσκησή της. 2) Επίσης καθόλου βέβαιο δεν είναι πως η ΕΕ και η ΕΚΤ θα παραδοθούν αυτόματα. Έχουν άπειρα μέσα, δουλοπρεπείς προθύμους και προβοκάτσιες στην διάθεσή τους για να αμυνθούν και να επιβληθούν. 3) Για την ακραία υπόθεση «κουρέματος» των απομενουσών καταθέσεων, επειδή είναι πιθανότατο πως θα ακολουθήσουν μαζικές βιαιότατες προγραφές και μαζικές άτεγκτες αυτοδικίες κατά του ΣΥΡΝΕΛ, αυτή δε πρόκειται να αποτολμηθεί.

Συνεπώς μάλλον πρέπει να εργασθούμε με πολιτική πρόταση και πρόγραμμα διεξόδου πολιτικό, με στρατηγική και προοπτική σε βάθος χρόνου, τόσο για να ανασυνταχθεί η κοινωνία και η πατρίδα μας όσο και για να επιβιώσει στις τρέχουσες εξοντωτικές και απειλητικές συνθήκες, εντός Ελλάδος και πέριξ αυτής. (Νίκος Καραβαζάκης)

«Πώς θα «αναστηθούν» οι πτωχευμένες βιομηχανίες.»

02/06/2017 Σχολιάστε

Τον τρόπο που θα μπορούσε να δημιουργηθεί πλούτος μέσα από την «ανάσταση» πτωχευμένων μονάδων περιγράφει ο πρώην επικεφαλής των ΕΝΚΛΩ Γ. Μουσουλίδης. O ρόλος τραπεζών, ασφαλιστικών ταμείων και εργαζομένων.

Image result for ΚΛΩΝΑΤΕΞΟ κ. Γιάννης Μουσουλίδης ηγείται του εγχειρήματος για τη μερική επαναλειτουργία της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας. Σήμερα μιλά στο Euro2day.gr για τη μέχρι τώρα πορεία του εγχειρήματος, για τις εμπειρίες που αποκόμισε, αλλά και τα οφέλη που θα μπορούσαν να προκύψουν για το σύνολο της οικονομίας, αν ανακαλύπταμε τον χαμένο πλούτο των πτωχευμένων εταιρειών. Αναφέρεται επίσης στο γιατί το υπάρχον μοντέλο που εφαρμόζεται κατά κανόνα μέχρι σήμερα δεν έχει αποδώσει, καθώς και στον ενεργό ρόλο που θα πρέπει να παίξουν οι βασικοί πιστωτές, δηλαδή το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία, οι τράπεζες, οι ΟΤΑ και οι εργαζόμενοι.

Κύριε Μουσουλίδη, σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα το εγχείρημα για τη μερική επαναλειτουργία της πρώην Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας;

Βρισκόμαστε στο σημείο όπου όλοι οι προνομιούχοι πιστωτές (εργαζόμενοι και ασφαλιστικά ταμεία) έχουν προβεί σε πρόσθετες παρεμβάσεις προς τις πτωχευτικές αρχές για την επίσπευση των διαδικασιών, συμφωνώντας ουσιαστικά με τον υποψήφιο επενδυτή. Αναλυτικότερα, ο υποψήφιος επενδυτής κατέθεσε φάκελο αναφέροντας το ποιος είναι, αναλύοντας το επιχειρηματικό του σχέδιο, δηλώνοντας πως έχει συμφωνήσει με τους εργαζόμενους (π.χ. μετοχική σύνθεση 80%-20%, ελάχιστες αποδοχές 751 ευρώ) και ζητώντας την κίνηση της διαδικασίας για πτωχευτική εκποίηση μέσω δημόσιου πλειστηριασμού (το τίμημα θα το ορίσει το δικαστήριο) και αυτό να γίνει άμεσα. Έχει καταθέσει μάλιστα και εγγυητική επιστολή. Αυτός ο φάκελος κοινοποιήθηκε στους προνομιακούς πιστωτές και αυτοί κατέθεσαν πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της επίσπευσης των διαδικασιών, πάντα μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας.

Ποιες είναι οι μέχρι τώρα γενικότερες εμπειρίες σας από το όλο αυτό εγχείρημα που βρίσκεται σε εξέλιξη;

Αποκομίσαμε δύο σημαντικές εμπειρίες, η πρώτη θετική και η δεύτερη αρνητική. Η θετική εμπειρία είναι ότι διαπιστώσαμε πως υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από ιδιώτες (επιστήμονες, τεχνικούς, δικηγόρους) που συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί ένα επιχειρηματικό σχέδιο εκ του μηδενός. Το σχέδιο αυτό αξιολογήθηκε θετικά τόσο από την επιτροπή τεχνοκρατών που συνέστησε το δημόσιο τον περυσινό Μάιο, όσο και από τον ιδιώτη επενδυτή που δήλωσε πρόθυμος να βάλει τα λεφτά του. Άρα το άθροισμα των δυνάμεων ανθρώπων που δεν άγονται από πουθενά, μπόρεσε να δώσει ένα μεστό σχέδιο, που μπορούν να ακούσουν οι αγορές. Αυτό δείχνει ότι μπορούμε. Μάλιστα, μπορέσαμε στην πλέον δύσκολη και περίπλοκη υπόθεση πτωχευμένης εταιρείας, όπως η ΕΝΚΛΩ.

Η αρνητική εμπειρία είναι πως ενώ κάποιος έχει καλύψει όλα τα προαπαιτούμενα που σε μια άλλη χώρα θα μπορούσε να προχωρήσει γρήγορα, στην Ελλάδα είναι τόσο πολύπλοκες οι νομικές διαδικασίες (ειδικά σε μια εταιρεία που έχει πτωχεύσει χρόνια), έτσι ώστε να είναι σχεδόν απαγορευτική η οποιαδήποτε σκέψη κάποιου να ασχοληθεί με αυτά τα θέματα. Μιλάμε δηλαδή για ένα βαρύ και ανελαστικό θεσμικό πλαίσιο.

Γιατί πιστεύετε ότι αντίστοιχες κινήσεις όπως αυτή της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας σε άλλες πτωχευμένες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να ωφελήσουν την ελληνική οικονομία;

Η εμπειρία μας από την ΕΝΚΛΩ έδειξε ότι υπάρχει πλούτος στις εταιρείες που έχουν πτωχεύσει. Η πολιτεία για παράδειγμα ψήφισε -και σωστά- θεσμικό πλαίσιο για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, που αφορά τις επιχειρήσεις οι οποίες βρίσκονται ένα βήμα πριν τον θάνατο. Με το θετικό αυτό θεσμικό πλαίσιο όμως, δεν μπαίνουν φρέσκα κεφάλαια στην οικονομία, αλλά απλά διασώζεται (ορθώς) κάτι ώστε να μην κλείσει. Για παράδειγμα, μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού θα διαγραφούν ορισμένα χρέη και θα ρυθμιστούν κάποια άλλα.

Ας πάμε τώρα στην περίπτωση των πτωχευμένων εταιρειών όπου δεν υπάρχει ιδιοκτήτης και ουσιαστικά μιλάμε για μια διαδικασία τμηματοποίησης και νομικής εκκαθάρισης της επιχείρησης. Αν λοιπόν δούμε την υπόθεση από την παραγωγική της πλευρά, τότε θα προκύψει νέο χρήμα για την οικονομία. Στην περίπτωση της ΕΝΚΛΩ για παράδειγμα, έρχεται ο επενδυτής και λέει ότι προτίθεται να καταβάλει ένα σημαντικό τίμημα, που θα εισπράξουν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι εργαζόμενοι ως προνομιακοί πιστωτές. Πέραν αυτού, θα βάλει πρόσθετα λεφτά για ανταλλακτικά μηχανημάτων και για πρώτες ύλες.

Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι από τη διαδικασία της πτώχευσης θα προκύψουν έσοδα.

Αν για παράδειγμα στην ΕΝΚΛΩ έβγαιναν προς πώληση τρία εργοστάσια προκειμένου να τα λειτουργήσει κάποιος τρίτος, τότε όλα θα είχαν καλώς. Ωστόσο, σχεδόν πάντα οι εκποιήσεις γίνονται κομμάτι-κομμάτι, οπότε τα μηχανήματα είτε φεύγουν στο εξωτερικό, είτε γίνονται ανταλλακτικά σε άλλες εταιρείες.
Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο μειώνεται ο παραγωγικός ιστός της χώρας, αλλά και η διαδικασία αυτή δεν αποφέρει σχεδόν τίποτε, γιατί τα έξοδα είναι μεγάλα, όπως και η απομείωση των περιουσιακών στοιχείων λόγω της πολύ μεγάλης χρονικής καθυστέρησης. Ενδεικτικό παράδειγμα χρονικής καθυστέρησης αποτελεί η Πειραϊκή-Πατραϊκή.

Δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η υπόθεση της Πειραϊκής-Πατραϊκής;

Κάθε χρόνο που ανακοινώνονται οι οφειλέτες του ελληνικού δημοσίου, εμφανίζεται και η ΠΠ, άρα η πτωχευτική της διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Θυμίζω ότι η διαδικασία της αναδιάρθρωσής της ξεκίνησε το 1984 από τον ΟΑΕ, η πτώχευση επήλθε το 1992 και ενώ σήμερα έχουμε 2017, η ΠΠ διαθέτει ακόμη και σήμερα ΑΦΜ, οφείλοντας στο ελληνικό δημόσιο ή και αλλού. Άρα, η όλη διαδικασία στο θέμα των πτωχεύσεων δεν λειτουργεί και εμείς προτείνουμε: Πρώτον, να βελτιώσουμε το θεσμικό πλαίσιο προκειμένου να γίνει πιο ευέλικτο και δεύτερον, οι πιστωτές (εργαζόμενοι, ασφαλιστικά ταμεία, δημόσιο, τράπεζες, ΟΤΑ) να ασχοληθούν με το ζήτημα της αναδιοργάνωσης όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και όχι με την έννοια να βολέψουμε ανέργους ή να βρούμε ψηφοφόρους.

Το «μοντέλο ΕΝΚΛΩ» θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε άλλες πτωχευμένες βιομηχανίες;

Ό,τι κλείνει σε νομικό επίπεδο (πτώχευση) δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να κλείσει και παραγωγικά, ή τουλάχιστον δεν θα πρέπει να το ακυρώνουμε από την πρώτη μέρα. Επειδή για παράδειγμα έκανε λάθη ο Λαναράς ως ιδιοκτήτης και έκλεισε η εταιρεία, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να πτωχεύσει και το προϊόν και ο κλάδος και το εργοστάσιο. Θα πρέπει αντίθετα να μεταβιβαστούν και να αναδιαρθρωθούν είτε από επενδυτές, είτε από συλλογικότητες, είτε, τέλος, να προμοταριστούν στις διεθνείς αγορές.

Βεβαίως και το δικό μας παράδειγμα μπορεί να εξεταστεί και σε άλλες περιπτώσεις, όπως π.χ. ο Πετζετάκις και η Shelman. Στο σημείο αυτό κρίσιμος είναι ο ρόλος του πιστωτή-δημοσίου, του πιστωτή-τράπεζες, αλλά και των εργαζομένων που μπορούν να συμβάλουν θετικά με εποικοδομητικές προτάσεις σε τέτοια εγχειρήματα. Όλοι μαζί πρέπει να μπούμε στη λογική ότι αυτός ο χαμένος πλούτος μπορεί κατά ένα μέρος και υπό προϋποθέσεις να φέρει έσοδα και διατηρήσιμες θέσεις εργασίας.

Οι πιστωτές δηλαδή θα μπορούσαν να εκπονούν μελέτες για το κομμάτι των πτωχευμένων εταιρειών που θα μπορούσε να καταστεί βιώσιμο και έτσι η διαδικασία του πλειστηριασμού να ξεκινήσει βάσει αυτού του σχεδίου;

Ακριβώς. Υπάρχουν διαδικασίες στον πτωχευτικό κώδικα που τα προβλέπουν όλα αυτά. Η αλήθεια είναι ότι διαδικασίες και νόμους έχουμε. Βούληση προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχουμε. Και οι πρώτοι που θα έπρεπε να έχουν είναι οι ισχυρότεροι πιστωτές. Το δημόσιο δεν έχει ακόμη αποκτήσει δημιουργική λογική απέναντι στις πτωχευμένες εταιρείες. Οι τράπεζες συχνά περιορίζονται σε διοικητικές πράξεις του στυλ «τα διαγράφω, τα ξέχασα, τελειώσαμε». Όσο για τους εργαζόμενους, κατηγορούν τους πάντες (και δικαίως, γιατί δεν ευθύνονται), αλλά στο δια ταύτα κανείς δεν ασχολείται με τα εργοστάσια που είναι κλειστά. Άρα πρέπει να βελτιώσουμε και να επιταχύνουμε τις διαδικασίες και κυρίως να ασχοληθούν όλοι οι πιστωτές με τον χαμένο πλούτο.

Στέφανος Kοτζαμάνης

http://www.euro2day.gr/specials/interviews/article/1542830/pos-tha-anasththoyn-oi-ptoheymenes-viomhhanies.html

Αρέσει σε %d bloggers: