Αρχείο

Archive for the ‘Περιβάλλον, οικολογικά θέματα’ Category

«Πολιτικά αποκαΐδια.»

20/08/2017 Σχολιάστε

φωτια-canadair-1021x576

Του Νίκου Ιγγλέση
 https://greekattack.wordpress.com

             Κυβέρνηση και αντιπολίτευση τσακώνονται πάνω στις στάχτες  της Ελλάδας ποιος μπορεί να κάνει καλύτερη πρόβλεψη των πυρκαγιών ή ποιος μπορεί να επιτύχει καλύτερα συντονισμό πυρόσβεσης. Για την ουσία του προβλήματος, δηλαδή για τα πυροσβεστικά μέσα, ιδιαίτερα τα εναέρια, κανένας δε λέει κουβέντα.

Η χώρα μας διαθέτει, τυπικά, 18 αεροσκάφη Canadair, από αυτά τα 11 είναι CL-215 ηλικίας περίπου 40 ετών και τα 7 είναι CL-415 νεότερης ηλικίας περίπου 15 ετών. Από το σύνολο αυτό στις τελευταίες πυρκαγιές, του Αυγούστου, μπορούσαν  να επιχειρήσουν μόνο 6 αεροσκάφη. Τα υπόλοιπα βρίσκονταν σε συντήρηση ή μακροχρόνια επισκευή.

Γιατί κανείς από τους πολιτικούς που κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια δε σκέφτηκε να αγοράσουμε π.χ. 40 έως 50 Canadair, ώστε να «βομβαρδίζουμε»  ανελέητα και συνεχώς  κάθε μέτωπο πυρκαγιάς; Σημειώνουμε ότι κάθε ρίψη ενός Canadair είναι 6 τόνοι νερού.

Εναλλακτικά και συμπληρωματικά θα μπορούσαμε να είχαμε αγοράσει και μια δεκάδα του μεγαλύτερου αμφίβιου πυροσβεστικού, του ρωσικού Be-200 που ρίχνει διπλάσια ποσότητα νερού από ένα Canadair, δηλαδή, 12 τόνους νερού.

Επίσης απαραίτητη θα ήταν η προμήθεια και 2 έως 3 από τα θηριώδη ρωσικά  Ιλιούσιν-76  που δεν είναι αμφίβια (εφοδιάζονται σε αεροδρόμιο)  αλλά σε κάθε έξοδό τους ρίχνουν 40 τόνους νερού και μπορούν να επιχειρούν ανεξάρτητα της έντασης των ανέμων και κατά τη διάρκεια της νύκτας, οπότε αναζωπυρώνονται οι μεγάλες πυρκαγιές. Το θηριώδες αυτό αεροσκάφος μπορεί να επιχειρεί σε ύψος μόλις 50 μέτρων από το έδαφος.

Τέλος, ο εναέριος στόλος πυρόσβεσης θα έπρεπε να ενισχυθεί με π.χ. 20 ελικόπτερα  EricssonS-64E  κάθε ένα από τα οποία μεταφέρει 10 τόνους νερό και είναι πολύ χρήσιμα σε στοχευμένες ρίψεις.

Είναι βέβαιο ότι μ’ ένα τέτοιο ή παραπλήσιο δυναμικό καμιά πυρκαγιά σε βλάστηση – δάσος ή καλλιέργειες – δε θα διαρκούσε περισσότερο από μια ώρα. Η οικονομική και οικολογική καταστροφή θα είχε αποφευχθεί.

Untitled

 

Ακούω ήδη τους πολιτικούς δωσίλογους να κραυγάζουν γεμάτοι αγανάκτηση:

  • «Χρειάζονται πολλά λεφτά για τόσα αεροπλάνα, πού θα τα βρούμε;»
    και
  • «Όλα αυτά τα αεροσκάφη και οι πιλότοι τους θα «κάθονται» 8 μήνες το χρόνο και θα δουλεύουν μόνο 4;»

Ναι, χρειάζονται λεφτά που τα έχουμε (πρωτογενές πλεόνασμα) αλλά τα δίνουμε στον κύριο Μάριο Ντράγκι, στον κύριο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε και την κυρία Κριστίν Λαγκάρντ. Μόνο τον περασμένο Ιούλιο τους πληρώσαμε περίπου 7 δις. ευρώ. Με τα λεφτά αυτά θα μπορούσαμε να προμηθευτούμε όλα τα εναέρια μέσα που περιγράψαμε προηγουμένως. Όμως οι δωσίλογοι πολιτικοί προτιμούν να γίνει η Ελλάδα «στάχτη και μπούλμπερη» παρά να δυσαρεστήσουν τους δανειστές.

Ναι, όλο αυτό το δυναμικό θα «κάθεται» τους χειμερινούς μήνες για να σώζει κάθε καλοκαίρι τη χώρα. Όπως ακριβώς διατηρούμε στρατό, κανόνια, τάνκς, πυραύλους κλπ. μήπως απαιτηθεί σε δέκα, είκοσι ή πενήντα χρόνια να υπερασπιστούμε την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της πατρίδας μας. Για τον ίδιο λόγο που χρηματοδοτούμε τις  ένοπλες δυνάμεις πρέπει να χρηματοδοτούμε τα διαθέσιμα μέσα. πυρόσβεσης

Ας σταματήσει επιτέλους η απάτη και η σπέκουλα των δωσιλόγων πάνω στις στάχτες της Ελλάδας!

Advertisements

«Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης»

20/08/2017 Σχολιάστε

Image result for φωτιές πυροσβέστες

Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης

δελτίο τύπου

Οι πρόσφατες πυρκαγιές, που κατέκαψαν την Ανατολική Αττική, την Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά και άλλες περιοχές της χώρας αναδεικνύουν την αδήριτη ανάγκη να επανεξεταστεί το πλαίσιο της Δασικής πυροπροστασίας, με βάση τις προτάσεις που εδώ και χρόνια έχει καταθέσει η Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ).

Την, ήδη, χαώδη κατάσταση, που αντιμετωπίζουμε επιτείνει και η λανθασμένη μεταβίβαση των αρμοδιοτήτων, της κατάσβεσης των Δασικών πυρκαγιών, από την Δασική Υπηρεσία στο Πυροσβεστικό Σώμα, ένα γεγονός που έχει προκαλέσει επιπρόσθετες δαπάνες και καθυστερήσεις στην έγκαιρη κατάσβεση των πυρκαγιών.

Προκειμένου να υπάρξει άμεση πρόληψη και άμεση αντιμετώπιση των Δασικών πυρκαγιών, η ΟΚΕ έχει καταθέτει από ετών μια σειρά προτάσεων για να σταματήσει η υποβάθμιση του Δασικού περιβάλλοντος, να μην θρηνούμε ανθρώπινα θύματα και για να υπάρξει επιτέλους ολοκληρωμένος επανασχεδιασμός σε επιστημονική βάση της Δασοπυρόσβεσης:

  1. Πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα το πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής, το οποίο προβλέπει, να επανέλθει το σύστημα των Σχολών Εκπαίδευσης Δασοπυροσβεστών, με έμφαση, ειδικά, στην εκπαίδευση Συντονιστών Δασοπυρόσβεσης, γιατί, σήμερα, καθήκοντα Συντονιστή ασκούν οι ίδιοι οι Πυροσβέστες, που αγνοούν εν πολλοίς, επιστημονικά, την οργάνωση της Δασοπυρόσβεσης και για το λόγο αυτό, τα τελευταία χρόνια, έχουμε θρηνήσει και πολλά θύματα, Πυροσβέστες.

  2. Η πρόληψη και η κατάσβεση των Δασικών πυρκαγιών θα πρέπει να συνυπάρχουν διοικητικά και όχι να είναι διαχωρισμένες, σε διάφορες Υπηρεσίες, όπως συμβαίνει, σήμερα, διότι έτσι, δεν χρηματοδοτούνται έργα πρόληψης, όπως είναι η συντήρηση και η βελτίωση του Δασικού οδικού μας δικτύου, οι καλλιεργητικές υλοτομίες ή οι θαμνεύσεις, οι καθαρισμοί κ.λπ.

  3. Όπως έχει κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η αναδάσωση αποτελεί υποχρέωση του κράτους, για την αποκατάσταση του φυσικού μας περιβάλλοντος, όμως, παρ’ όλα αυτά, το κράτος δεν χρηματοδοτεί, πλέον, ούτε τις αναδασώσεις, ούτε δημιουργεί φυτώρια. Θα πρέπει το κράτος να μεριμνά, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, να αναδασώνονται οι καμένες περιοχές, όπου, με βάση τις επιστημονικές μελέτες, κρίνεται αναγκαία η τεχνική παρέμβαση, με αναδασώσεις. Προς την κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να λειτουργούν και οι αναγκαίες οργανωτικές υποδομές, στα Δασικά φυτώρια και στις Υπηρεσίες Αναδασώσεων.

  4. Θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην, επί εικοσιτετραώρου βάσεως, φύλαξη των καμένων περιοχών, μετά από την κατάσβεση, προκειμένου να μην υπάρχουν αναζωπυρώσεις. Σε αυτή την δραστηριότητα θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά, ο εθελοντισμός και οι τοπικές κοινωνίες.

  5. Θα πρέπει να οργανωθούν πολλά επίγεια τμήματα, άμεσης επέμβασης, διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα, με βάση έναν ευρύτερο πανελλαδικό σχεδιασμό, με βασικό στόχο, την άμεση αναγγελία και άμεση επέμβαση των επίγειων δυνάμεων και μετά να καλούνται οι εναέριες δυνάμεις, όταν ο Συντονιστής θα εκτιμά, ότι δεν θα μπορεί να γίνει κάτι, με τα επίγεια μέσα. Τώρα γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Πρώτα καλούνται οι εναέριες δυνάμεις και όταν ξεφύγει πλέον η φωτιά, προσπαθούν να τη σβήσουν με τις επίγειες δυνάμεις, μια τακτική, που έχει προκαλέσει τον δεκαπλασιασμό των δαπανών αλλά επίσης και τον δεκαπλασιασμό των καταστροφών και που, επίσης, αποδεικνύει την τραγική αποτυχία της ασκούμενης κρατικής πολιτικής πρόληψης αλλά και κατάσβεσης των Δασικών πυρκαγιών.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει οι αρμόδιοι φορείς να εξετάσουν με την πρέπουσα σοβαρότητα τις προτάσεις της ΟΚΕ, οι οποίες αποτελούν προϊόν ενδελεχούς έρευνας και πολύ προσεκτικής προσέγγισης του όλου ζητήματος.

Αθήνα 188-2017

«Πρόγνωση διασποράς πετρελαιοκηλίδων: Με την έγκαιρη ανίχνευση μπορούν να ελαχιστοποιηθούν οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι.»

10/08/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Η πλατφόρμα της Noble Energy/ ΚΥΠΕ

Του Γιώργου Ζωδιάτη

Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι που μπορεί να προκύψουν από την εγκατάσταση υπεράκτιων εγκαταστάσεων στη Μεσόγειο Θάλασσα οδήγησαν στην υιοθέτηση το 2011 του Πρωτοκόλλου «Off shore Protocol» για την προστασία της Μεσογείου από τη ρύπανση που προέρχεται από την εξερεύνηση των υδρογονανθράκων και από την εκμετάλλευση της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας και του θαλάσσιου εδάφους. To πρωτόκολλο «Off shore Protocol» είναι  ένα από τα επτά σχετικά Πρωτόκολλα της Σύμβασης της Βαρκελώνης για την θαλάσσια ρύπανση, το οποίο προτρέπει τις παράκτιες Μεσογειακές χώρες να εφαρμόσουν σχέδια και μελέτες για την εκτίμηση των πιθανών κινδύνων, προκειμένου να ληφθούν υπόψη όλα τα στοιχεία που ενδέχεται να επηρεάσουν το θαλάσσιο περιβάλλον και τις ακτές, λόγω της εγκατάστασης υπεράκτιων εγκαταστάσεων.

Ο μετριασμός και η ελαχιστοποίηση των συναφών περιβαλλοντικών κινδύνων συμπεριλαμβάνουν την έγκαιρη ανίχνευση και τον έλεγχο των πετρελαιοκηλίδων, την ανακατανομή των πόρων που διατίθενται για την αποτελεσματική καταπολέμηση των πετρελαιοκηλίδων στo αρχικό στάδιο, την στρατηγική πιθανών μηχανισμών αντίδρασης για την καταπολέμηση των πετρελαιοκηλίδων κ.λπ. 

Σήμερα ο κίνδυνος να συμβεί ένα μεγάλο περιστατικό ρύπανσης από πετρελαιοκηλίδες στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υψηλός, λόγω των αυξανόμενων δραστηριοτήτων που αφορούν την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, πετρελαίου ειδικότερα μετά την ανακάλυψη σημαντικών ποσοτήτων φυσικού αερίου στις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Κύπρου.

Επιπλέον, ο υψηλός κίνδυνος ρύπανσης συνδέεται με: α) την πρόσφατη διεύρυνση της διώρυγας του Σουέζ, η οποία επιτρέπει τη διακίνηση πετρελαιοφόρων μέχρι 550.000 τόνων βάρους, εντός και εκτός της Ανατολικής Μεσογείου, β) τα διυλιστήρια και τους λιμένες που έχουν αναβαθμιστεί ή θα αναβαθμιστούν ενόψει της αναμενόμενης αύξησης της χωρητικότητας των πλοίων και των ποσοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που παράγονται από τους νέους υπεράκτιους τομείς και γ) αναποτελεσματικά σχέδια μετριασμού και έλλειψη τεχνολογιών γεωσκόπησης για να βοηθηθούν οι υπηρεσίες αντιμετώπισης μεγάλων περιστατικών ρύπανσης από πετρελαιοκηλίδες σε πραγματικό χρόνο.

Προκειμένου να αξιολογηθούν οι συνέπειες από πιθανά μεγάλα περιστατικά θαλάσσιας ρύπανσης από τις σχεδιαζόμενες υπεράκτιες πλατφόρμες εξόρυξης, απαιτείται η εκπόνηση μελετών που θα βασίζονται στα αποτελέσματα προσομοίωσης διασποράς πετρελαιοκηλίδων. Στις περιπτώσεις αυτές, οι επιχειρησιακές προβλέψεις διασποράς πετρελαιοκηλίδων βρίσκονται ανάμεσα στις άμεσες-πρώτιστες ενέργειες για την υποστήριξη των περιφερειακών και εθνικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης της αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών.

Τα τελευταία πέντε χρόνια πραγματοποιήθηκαν αρκετές δραστηριότητες για να βελτιωθεί η ετοιμότητα και ανταπόκριση σε μεγάλα περιστατικά ρύπανσης από πετρελαιοειδή στην Ανατολική Μεσόγειο, μία εκ των οποίων είναι και η πρόβλεψη διασποράς πετρελαιοκηλίδων μέσω της χρήσης εξειδικευμένων μοντέλων. Ένα από τα σημαντικά αυτά έργα που αφορούν την πρόβλεψη πετρελαιοκηλίδων στη Μεσόγειο είναι το «Μεσογειακό Σύστημα Λήψης Αποφάσεων για την Ασφάλεια στη Θάλασσα» (www.medess4ms.eu/) που χρηματοδοτήθηκε από την ΕΕ μέσω του Προγράμματος MED. Επιπρόσθετα, με στόχο την πρόσβαση και τη χρήση των θαλασσίων δεδομένων προς όφελος βασικών εφαρμογών για την προώθηση της γαλάζιας οικονομίας BlueMed, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Θαλάσσιων Παρατηρήσεων και Δεδομένων, παρέχοντας μέσω αυτού ένα ενιαίο σημείο ελευθέρας εισόδου για την ανάκτηση θαλάσσιων δεδομένων που προέρχονται από μία σειρά θεματικές πύλες, τη θαλάσσια υπηρεσία Copernicus και από άλλες σχετικές πρωτοβουλίες.

Για να ελεγχθεί και να αξιολογηθεί η πληρότητα και η ακρίβεια των διαθέσιμων δεδομένων παρακολούθησης και πρόγνωσης μέσω των θεματικών πυλών του Ευρωπαϊκού Δικτύου Θαλάσσιων Παρατηρήσεων και Δεδομένων και του Copernicus στη Μεσόγειο Θάλασσα, καθορίστηκαν θεματικές εφαρμογές/προκλήσεις χρήσεις των θαλασσίων δεδομένων προς όφελος της γαλάζιας οικονομίας BlueMed. Η πρόκληση «διαρροές πλατφόρμας πετρελαίου» στοχεύει στην παροχή προβλέψεων πετρελαιοκηλίδων για τον προσδιορισμό της διασποράς και της στατιστικής πιθανότητας να επηρεαστούν ευαίσθητα παράκτια οικοσυστήματα, ενδημικά είδη ή τουριστικές παραλίες, κ.λπ. Η πρόκληση της «διαρροής πλατφόρμας πετρελαίου» χειρίζεται την ικανότητα παραγωγής προγνώσεων πετρελαιοκηλίδας σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Στο πλαίσιο αυτής της πρόκλησης, οι προγνώσεις διασποράς πετρελαιοκηλίδων μπορούν να συνδεθούν με τις υπάρχουσες πλατφόρμες παρακολούθησης πετρελαιοκηλίδων της ΕΕ και της Μεσογείου χρησιμοποιώντας το καθιερωμένο διεθνώς εξειδικευμένο μοντέλο πρόγνωσης διασποράς πετρελαιοκηλίδων MEDSLIK και τα περιβαλλοντικά δεδομένα από την θαλάσσια υπηρεσία του Copernicus, το ECMWF ή άλλα προγνωστικά συστήματα στην Μεσόγειο θάλασσα (CYCOFOS, POSEIDON, SKIRON, ALERMO).

Διαχείριση της ρύπανσης από διαρροή πετρελαίου

Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων έχει πρόσφατα δημοσιευτεί από το έγκυρο περιοδικό Marine Pollution Bulletin,  το οποίο επικεντρώνεται σε θέματα της θαλάσσιας ρύπανσης, η εργασία του Δρα Γιώργου Ζωδιάτη και του συνεργάτη του Καθ. Robin Lardner “Modelling oil plumes from subsurface spills “https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2017.07.018, που αφορά την επίλυση της προσομοίωσης του πλουμίου πετρελαιοκηλίδας από τις βαθιές λεκάνες της Μεσογείου Θαλάσσης, ειδικότερα της Ανατολικής Λεβαντίνης. Η παράμετρος που πραγματεύεται η νέα αυτή εργασία του Δρα Ζωδιάτη δεν είχε ληφθεί υπόψη κατά τη διάρκεια των επιχειρησιακών προσομοιώσεων διασποράς των πετρελαιοκηλίδων από τις βαθιές λεκάνες του κόλπου του Μεξικού, στην περίπτωση του ατυχήματος στην πλατφόρμα εξόρυξης «DeepWater Horizon» τον Απρίλιο του 2010, που θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα περιστατικά θαλάσσιας ρύπανσης από διαρροή πετρελαίου στα 1520 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η πρόσφατη πιο πάνω εργασία είναι συνέχεια μία πλειάδας εργασιών του Δρα Ζωδιάτη και των επιστημονικών του συνεργατών τους τελευταίους μήνες, που άπτονται των θεμάτων διασποράς πετρελαιοκηλίδων στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως μεταξύ άλλων η εργασία «Multidisciplinary oil spill modeling to protect coastal communities and the environment of the Eastern Mediterranean Sea»,www.nature.com/anticles/srep36882, που δημοσιεύτηκε στο καταξιωμένο επιστημονικό περιοδικά  Scientific Report του Nature Research journals και η εργασία «The Mediterranean Decision Support System for Marine Safety dedicated to oil slicks predictions», http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0967064516302144, που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό Deep Sea Research.

Λόγω της πιο πάνω ερευνητικής  δράσης του στα θέμα της θαλάσσιας ρύπανσης, ο δρ Ζωδιάτης για τρίτη συνεχή χρονιά έχει προσκληθεί να συνδιοργανώσει, ως αντιπρόεδρος, τη Σύνοδο που αφορά τη Θαλάσσια Ρύπανση του Διεθνούς Συνεδρίου του European Geosciences Union (EGU) τον Απρίλιο του 2018.

* Ο δρ Γιώργος Ζωδιάτης είναι Ωκεανογράφος, Ωκεανογραφικό Κέντρο, Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Πηγή: Φιλελεύθερος

https://www.apopseis.com/prognosi-diasporas-petreleokilidon-me-tin-egkeri-anichnefsi-boroun-na-elachistopiithoun-i-perivallontiki-kindyni/

«Εννέα από τις μεγαλύτερες αλιευτικές εταιρείες συμφωνούν να προστατεύσουν τους ωκεανούς.»

14/06/2017 Σχολιάστε

REUTERS/DAVID W CERNY

Η πρωτοβουλία, γνωστή ως Βιομηχανία Θαλασσινών για την Εποπτεία των Ωκεανών (SeaBOS), υποστηρίζεται από τη μη κυβερνητική ερευνητική περιβαλλοντική οργάνωση Κέντρο Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης.

Εννέα από τις μεγαλύτερες αλιευτικές εταιρείες του κόσμου αποφάσισαν πρόσφατα να συμμετάσχουν σε μια εθελοντική πρωτοβουλία για την καταπολέμηση των προβλημάτων των ωκεανών, όπως η υπεραλίευση, η οποία εξαντλεί γρήγορα τα αποθέματα ψαριών. Η πρωτοβουλία στοχεύει επίσης στη βελτίωση προβλημάτων όπως η ρύπανση και η απώλεια ανθρωπίνων δικαιωμάτων εργαζομένων στη βιομηχανία της αλιείας.
Η πρωτοβουλία, γνωστή ως Βιομηχανία Θαλασσινών για την Εποπτεία των Ωκεανών (SeaBOS), υποστηρίζεται από τη μη κυβερνητική ερευνητική περιβαλλοντική οργάνωση Κέντρο Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης. Οι εταιρείες δεσμεύτηκαν να αυξήσουν τη διαφάνεια για να μειώσουν την παράνομη αλιεία, καθώς και να αποφύγουν τα προϊόντα που λαμβάνονται μέσω δουλείας. Οι εταιρείες θα επικεντρωθούν επίσης στην καταπολέμηση της πλαστικής ρύπανσης και της μείωσης της παραγωγής αερίων του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Guardian, πρόκειται για την πρώτη φορά που εταιρείες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη και την Ασία συνεργάζονται για την επίτευξη τέτοιων στόχων.

«Τα βιώσιμα θαλάσσια οικοσυστήματα είναι απαραίτητα για τη διατροφή ενός αυξανόμενου πληθυσμού, αλλά οι ωκεανοί βρίσκονται σε κίνδυνο. Τα θαλασσινά αποτελούν το 20% της παγκόσμιας πρόσληψης ζωικών πρωτεϊνών», δήλωσε ο αναπληρωτής υπεύθυνος επιστήμης του Κέντρου Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης, Χένρικ Όστερμπλεμ.
Μεταξύ των εννέα εταιρειών είναι οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο όσον αφορά τα έσοδα, οι ιαπωνικές Maruha Nichiro Corporation και Nippon Suisan Kaisha. Οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες σολομού, οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες τόνου και οι δύο μεγαλύτερες εταιρείες υδατοκαλλιέργειας συμμετέχουν επίσης στην πρωτοβουλία.
Εκτιμάται ότι περίπου τα μισά αλιεύματα προέρχονται από παράνομη αλιεία. Οι αλιείς είτε παραβιάζουν απαγορευμένα και προστατευόμενα ύδατα, είτε χρησιμοποιούν παράνομα εργαλεία είτε αλιεύουν περισσότερα ψάρια από ό,τι πρέπει, μερικές φορές ακόμη και αλιεύοντας απειλούμενα ψάρια. Εξάλλου, σύμφωνα με έρευνα του 2014 η εκμετάλλευση και η απώλεια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ανεξέλεγκτη σε τμήματα αλιευτικών περιοχών στην Ασία.

http://www.naftemporiki.gr/story/1246684/ennea-apo-tis-megaluteres-alieutikes-etaireies-sumfonoun-na-prostateusoun-tous-okeanous

«Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών Γιατί η Ε.Ε. στηρίζει την καταστροφή της Μεσογείου;»

11/06/2017 Σχολιάστε

Μεγάλα ψάρια κινδυνεύουν με αφανισμό, 39 αποθέματα ψαριών υπεραλιεύονται, η αλιεία του μπακαλιάρου έχει ξεπεράσει κατά 5 φορές τα αειφορικά όρια, θαλάσσιες χελώνες αλιεύονται από συρόμενα εργαλεία, ενώ ο βυθός
ερηµοποιείται με τεράστιο ενεργειακό κόστος. Όλα αυτά αποτελούν συνέπειες της βιομηχανικής αλιείας, η οποία λαβαίνει το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής στήριξης της ΕΕ στον αλιευτικό κλάδο.
.
Καθώς ο κόσμος γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών σήμερα στις 8 Ιουνίου, ο διαμεσογειακός φορέας MedReAct, ιδρυτικό μέλος του οποίου είναι το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», τονίζει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το παράδοξο της Ευρωπαϊκής αλιευτικής πολιτικής:
“Γιατί οι οικονομικές ενισχύσεις καταλήγουν κυρίως σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και την εξάντληση των θαλάσσιων πόρων; Μήπως είναι καιρός για αλλαγή πορείας;

Μία νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Nature Ecology & Evolution επιβεβαιώνει το ρίσκο εξαφάνισης πολλών1w8a2622<img class=»alignright» src=»https://cascade.madmimi.com/promotion_images/1828/5924/original/1w8a2622.jpg?1496932035″ alt=»1w8a2622″ width=»405″ height=»269″ />μεγάλων ειδών ψαριών και καρχαριοειδών από τα Ευρωπαϊκά νερά. Αυτό οφείλεται τόσο στον αργό ρυθμό ωρίμανσης και αναπαραγωγής τους, όσο και στην επαγγελματική και την ερασιτεχνική αλιεία. Η ίδια έρευνα αποκαλύπτει ότι το ποσοστό των υπεραλιευμένων ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου, είναι σημαντικά υψηλότερο από αυτό του Βορείου Ατλαντικού. Οι ερευνητές επιβεβαιώνουν ότι το σύνολο των 39 Μεσογειακών ιχθυαποθεμάτων που εξετάστηκαν ήταν υπεραλιευμένα, με την αλιεία του μπακαλιάρου να ξεπερνάει κατά 5 φορές τα αειφορικά επίπεδα. Ο μπακαλιάρος είναι το υψηλότερης εμπορικής αξίας βενθικό είδος, το οποίο αλιεύεται κυρίως από μηχανότρατες και σε μικρότερη έκταση από παράκτια αλιευτικά εργαλεία.

 

Όμως οι επιπτώσεις της αλιείας με μηχανότρατα, της πιο διαδεδομένης βιομηχανικής αλιευτικής πρακτικής στη Μεσόγειο, δεν περιορίζεται απλώς στην εξάντληση των αποθεμάτων του μπακαλιάρου. Τα τελευταία 30 χρόνια η δυναμικότητα αυτού του αλιευτικού κλάδου έχει αυξηθεί κάθετα, ενώ καθώς μειώνονται τα ιχθυαποθέματα, τα αλιευτικά πεδία με<img class=»wp-image-27313 alignleft» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-300×186.jpg» alt=»» width=»416″ height=»259″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-300×186.jpg 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-3-280×173.jpg 280w» sizes=»(max-width: 416px) 100vw, 416px» />ταφέρονται σταδιακά σε βαθύτερα νερά, αναζητώντας νέα πολύτιμα αποθέματα όπως οι βαθύβιες γαρίδες, προκαλώντας παράλληλα μη-αναστρέψιμη υποβάθμιση στον πυθμένα. Σε άλλες περιπτώσεις στοχεύονται τα απαγορευμένα παράκτια νερά όπου προκαλείται καταστροφή παραγωγικών οικοσυστημάτων, αλλά και αντιπαράθεση με την παράκτια αλιεία.

Εκτιμάται ότι μόνο κατά το 2014, η αλιεία με μηχανότρατα βυθού στην Ιταλία προκάλεσε την παρεμπίπτουσα αλίευση 20.000 θαλάσσιων χελωνών, η πλειονότητα των οποίων θανατώθηκε λόγω ασφυξίας ή τραυματισμού. Αυτή είναι μία σοκαριστική και μη-αναστρέψιμη επιβάρυνση σε πληθυσμούς προστατευόμενων θαλάσσιων ειδών. Παράλληλα, καθώς τα δίχτυα με τις μεγάλες πόρτες σύρονται στο βυθό, σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους: ψάρια, κοράλλια, σφουγγάρια και άλλα βενθικά είδη. Επίσης τα ιζήματα που εκτίθενται συνεχώς σε αυτή την πρακτική καταγράφονται να έχουν έλλειμμα οργανικής ύλης, κάτι που αποτελεί τροφή για τους βενθικούς οργανισμούς, με αποτέλεσμα ο βυθός να μετατρέπεται σταδιακά σε θαλάσσια έρημο.

<img class=»alignright wp-image-27314″ src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-300×226.png» alt=»» width=»406″ height=»306″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-300×226.png 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-1024×771.png 1024w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4-248×187.png 248w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-4.png 1165w» sizes=»(max-width: 406px) 100vw, 406px» />Η αλιεία με μηχανότρατα βυθού αποτελεί μία μορφή αλιείας που φτωχαίνει τις θάλασσές μας, ενώ παράλληλα ενέχει μεγάλο ενεργειακό κόστος. Σύμφωνα με στοιχεία της Ε.Ε. για κάθε τόνο αλιευμάτων, οι μηχανότρατες μεγέθους 24-40 μέτρα καταναλώνουν 4.258 λίτρα πετρελαίου, σε σύγκριση με τα 169 λίτρα που καταναλώνει ένα σκάφος γρι-γρι αντίστοιχου μεγέθους. Και παρόλα αυτά, είναι οι ίδιες οι μηχανότρατες που επωφελούνται τα μέγιστα από την οικονομική στήριξη της Ε.Ε. για τον κλάδο της αλιείας, από τις επιδοτήσεις για την αγορά καυσίμων, για τον εκσυγχρονισμό των σκαφών, αλλά και για την προσωρινή παύση της αλιευτικής δραστηριότητας, μέτρα τα οποία έως σήμερα δεν έχουν προκαλέσει ουσιαστική ανάκαμψη των ιχθυαποθεμάτων.

<img class=» wp-image-27315 alignleft» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-300×232.png» alt=»» width=»271″ height=»210″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-300×232.png 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-1024×793.png 1024w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5-241×187.png 241w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/photo-5.png 1132w» sizes=»(max-width: 271px) 100vw, 271px» />

 

Για τον εορτασμό λοιπόν της Παγκόσμιας Ημέρας Ωκεανών, η Ε.Ε. και οι εθνικές κυβερνήσεις, μεταξύ αυτών και η Ελληνική, θα πρέπει να επανεξετάσουν τη χρήση των πόρων που προέρχονται από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους, αλλά και τα μέτρα που πρέπει άμεσα να ληφθούν, έτσι ώστε η Μεσόγειος Θάλασσα να μην μετατραπεί σε Νεκρά Θάλασσα.

 

Το MedReAct είναι ένας δια-μεσογειακός φορέας με παράλληλη<img class=» wp-image-27310 alignright» src=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-300×212.jpg» alt=»» width=»269″ height=»190″ srcset=»http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-300×212.jpg 300w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo-265×187.jpg 265w, http://archipelago.gr/wp-content/uploads/2017/06/logo.jpg 350w» sizes=»(max-width: 269px) 100vw, 269px» />δράση στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, που έχει ως στόχο την προώθηση δράσεων για την ανάκαμψη των Μεσογειακών θαλάσσιων οικοσυστημάτων, με άξονα τη μακροπρόθεσμη, δίκαιη και αειφορική χρήση των κοινών θαλασσών μας. Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος είναι ένας από τους ιδρυτικούς φορείς του MedReAct.

http://archipelago.gr/pagkosmia-imera-okeanon-giati-e-e-stirizi-tin-katastrofi-tis-mesogiou/

ΤΡΙΤΗ  13 ΙΟΥΝΗ 7.00 ΜΜ

10/06/2017 Σχολιάστε

Για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος

ΚΑΛΕΣΜΑ  ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 ΤΡΙΤΗ  13 ΙΟΥΝΗ 7.00 ΜΜ

Σινέ Δεξαμενή Πλ. Δεξαμενής ΚΟΛΩΝΑΚΙ

 

Το Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας, ο ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ στην υπηρεσία της κοινωνίας,Το Περιβαλλοντικό Δίκτυο Αθήνας,   η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδί,  η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού ,η Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού, η Λαϊκή Συνέλευση Νέας Φιλαδέλφειας……

με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος  καλούν από κοινού σε  δημόσια συζήτηση  για την υπεράσπιση  του περιβάλλοντος,  των δημόσιων κοινών αγαθών,  την προστασία  της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Αθήνας .

Σε μια περίοδο που η ιδιωτικοποίηση – εκποίηση των  δημόσιων κοινωνικών αγαθών, των  δημόσιων ελεύθερων χώρων, παίρνει πρωτοφανείς διαστάσεις  για τη χώρα μας , τα περιβαλλοντικά κινήματα και οι φορείς  των εργαζομένων επιβάλλεται  να προτάξουν τις κοινωνικές ανάγκες της μεγάλης λαϊκής  πλειοψηφίας  που πλήττεται βίαια  από την οικονομική και οικολογική κρίση.

Με πρόσχημα  την εξυπηρέτηση ενός άδικου και μη βιώσιμου χρέους  προωθείται μια εκτεταμένη και γενικευμένη ιδιωτικοποίηση – εκποίηση περιβαλλοντικού πλούτου και φυσικών πόρων στερώντας από τη χώρα τα πολυτιμότερα εργαλεία για τη χάραξη ενός εθνικού σχεδιασμού παραγωγικής ανασυγκρότησης για την έξοδο από την κρίση,  προς όφελος  της μεγάλης κοινωνικής   πλειοψηφίας.

Μέσω της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, τη δημιουργία του υπερταμείου και την ένταξη σε αυτό  φυσικών  αγαθών όπως το νερό, η ενέργεια, η δημόσια γη, τα λιμάνια, αεροδρόμια  κλπ. επιχειρείται   μια μαζική εκποίηση και εκχώρηση τους, σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία  αποσκοπούν στην υπερ-εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου, στο αλόγιστο κέρδος, στην αποδόμηση  των εργασιακών σχέσεων, στη φτωχοποίηση ακόμη μεγαλύτερων λαϊκών στρωμάτων .

Το λεκανοπέδιο της Αθήνας αποτελεί το πιο  χαρακτηριστικό παράδειγμα  οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής καταστροφής   στο όνομα δήθεν της ανάπτυξης με την υπερεκμετάλλευση των ανθρώπινων και φυσικών πόρων με πλήρη αδιαφορία για τις περιβαλλοντικές συνέπειες.

Είναι πολύ χαρακτηριστικές οι ενέργειες ιδιωτικοποίησης – εκποίησης των τελευταίων μεγάλων αδόμητων ελεύθερων χώρων της Αθήνας Ελληνικό, Γουδή, Ν. Φιλαφέλφεια, Ελαιώνας, Ακαδημία Πλάτωνος, Παράκτιο Μέτωπο από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα με   αρωγό διαχρονικά τις κυβερνήσεις  που  ειδικά στις μέρες μας  τείνει να πάρει  επικίνδυνες διαστάσεις.

Επιπλέον ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησης του νερού και της ενέργειας εκτός από την τεράστια περιβαλλοντική επιβάρυνση που θα προκαλέσει, θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την πρόσβαση σε ένα ανθρώπινο δικαίωμα,  απαραίτητο για τη ζωή και την υγεία εκατομμύριων ανθρώπων.

 Το επόμενο διάστημα όλα δείχνουν ότι θα είναι μια περίοδος έντονων συγκρούσεων και δοκιμασιών.

Παρά τις δύσκολες συνθήκες, υπάρχει μια ισχυρή παρακαταθήκη κοινών αγώνων, εμπειριών και κατακτήσεων.

Σε αυτή την κατεύθυνση κάνουμε ένα βήμα μπροστά, ανοίγοντας το δρόμο για τη δημιουργία μιας ευρύτερης συμμαχίας Φορέων Εργαζομένων και Περιβαλλοντικών Κινημάτων για την αφύπνιση, ευαισθητοποίηση και συμμετοχή  των κατοίκων της Αθήνας   σε ένα μέτωπο υπεράσπισης  των δημόσιων κοινωνικών αγαθών, την προστασία του φυσικού πλούτου, του περιβάλλοντος ,   που αποτελούν  θεμελιώδη Συνταγματική υποχρέωση!

«ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ-ΚΗΕ: Η αποχώρηση των ΗΠΑ ξεσκεπάζει το «κατασκεύασμα» περί κλιματικής αλλαγής.»

06/06/2017 Σχολιάστε

REUTERS/PHILIPPE WOJAZER

Επικροτεί η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ-ΚΗΕ την απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη συμφωνία των Παρισίων.

«Υποστηρίζοντας και επιμένοντας, προφανώς, στην άποψή του ότι η κλιματική αλλαγή είναι απλά μια «κινεζική συνωμοσία», ο Τραμπ -τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του- ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ διακόπτουν την εφαρμογή των μη δεσμευτικών όρων της συνθήκης για την κλιματική αλλαγή και τερματίζουν τη συνδρομή τους στο Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα» αναφέρει και προσθέτει:

«Ενάμιση χρόνο μετά την υπογραφή της συμφωνίας, μία υπερδύναμη, οι ΗΠΑ (ένα από τα κράτη και συγκεκριμένα το δεύτερο κράτος με τους πιο υψηλούς ρύπους) αφήνουν τα υπόλοιπα 195 έθνη να συνεχίσουν το κοινό σχέδιο δράσης, που «εμπνεύστηκαν» κάποιοι προκειμένου να …επιτύχουν το τέλος της εποχής των ορυκτών καυσίμων».

Εκτός από το γεγονός ότι η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία δημιουργεί -εκ των πραγμάτων- πλέον ένα νέο σκηνικό και αλλάζει τα δεδομένα, πολλά είναι και τα ερωτήματα που εγείρει (ως προς τα όσα έχουν προηγηθεί) ενώ δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι, ταυτόχρονα, αποτελεί μία κίνηση η οποία μάλλον έρχεται να επιβεβαιώσει κάποια πράγματα.

Αλήθεια, μετά από την εξέλιξη αυτή, ποιο μπορεί να είναι το προφανές: α) ότι πίσω από τον μύθο της κλιματικής αλλαγής βρίσκονται τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και συγκεκριμένες βιομηχανίες που προωθούν φιλοσοφίες, εκστρατείες, «λογικές» και προπαγανδίζουν υπέρ της κλιματικής αλλαγής, με προφανή στόχο να αποκομίσουν κέρδη ή β) το ότι μία υπερδύναμη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μπορεί να αδιαφορεί τόσο πολύ για το μέλλον και να είναι τόσο «αναίσθητη» αδιαφορώντας για κάτι δήθεν «τόσο τραγικό» όσο το «κατασκεύασμα» της κλιματικής αλλαγής;

Σήμερα, όταν αναφέρουμε την λέξη «περιβάλλον», συνειρμικά σκεφτόμαστε «κλιματική αλλαγή» και «υπερθέρμανση του πλανήτη», την ίδια ώρα που η αλλαγή του κλίματος αποτελεί ένα ισχυρό πολιτικό και οικονομικό ζήτημα στα χέρια αυτών που διαμορφώνουν τις πολιτικές και που στο όνομα των «πράσινων χαρτοφυλακίων» εφεύραν την «πράσινη οικονομία».

Θα ήταν αφέλεια να σκεφθεί κάποιος ότι η κίνηση του Προέδρου των ΗΠΑ είναι ατυχής ή τυχαία ή άστοχη ή άτοπη. Μάλλον το αντίθετο. Και στοχευμένη είναι και καθόλου τυχαία και μάλλον είναι ένα βήμα στο οποίο θα προστεθούν πολλά ακόμα βήματα και που όσο  περνούν τα χρόνια τόσο θα έρχονται να αποδείξουν ότι οι υποψίες και οι αρχικές εκτιμήσεις για την καλοστημένη μηχανή της κλιματικής αλλαγής και την απάτη των μεγάλων συμφερόντων στις πλάτες των περισσότερο αδυνάτων, έχουν ισχυρή βάση και μία πολύ δυνατή δόση αντικειμενικότητας.

Προς επίρρωση των καταστάσεων αξίζει να αναφερθεί ότι ούτε μπορεί να ήταν τυχαίο το γεγονός ότι η συμφωνία για την κλιματική αλλαγή (συμφωνία των Παρισίων) επετεύχθη μετά από μία εικοσαετία αδιέξοδων συναντήσεων. Σαν πολύ δεν είναι για κάτι τόσο τραγικό και τρομακτικό; (ο σοφός λαός λέει ότι «όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά»). Φαίνεται όμως ότι «η φωνή των συμφερόντων», με το πέρασμα των ετών, μεγάλωσε και έτσι τελικώς τα κατάφερε να επιβληθεί.

Κάπως έτσι, μπήκε σε εφαρμογή μία συμφωνία που αποτελεί ένα σχέδιο δράσης για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη «αρκετά κάτω» από τους 2°C, με…. κόστος που το φόρτωσαν στις πλάτες των ορυκτών καυσίμων γιατί «έτσι τους συνέφερε».

Την ίδια ώρα, σκαρφίστηκαν και συνέταξαν οδηγίες και επέβαλλαν δεσμεύσεις που αναγκάζουν την συμμόρφωση σε καθεστώτα που αυτή τη στιγμή π.χ επιβάλλουν παύση λειτουργίας των ορυχείων, απόσυρση μονάδων της ΔΕΗ με μία «βίαιη» διαδικασία και πολλαπλές αρνητικές και καταστροφικές συνέπειες τις οποίες, διαχρονικά, έχουμε εκθέσει και για τις οποίες διεξάγουμε έναν διαχρονικό αγώνα προκειμένου να τις αποτρέψουμε. Τέλος, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσει κανείς την μηχανορραφία που σκαρφίστηκαν και βάπτισαν ΕΤΜΕΑΡ, το οποίο ως γνωστόν είναι η αποζημίωση των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), είναι η συνεισφορά όλων μας στη μείωση εκπομπών αερίων ρύπων μέσω προώθησης των ΑΠΕ.

Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ έχει πολλές φορές υποστηρίξει και αποδείξει την ευαισθησία της για την προστασία του περιβάλλοντος. Μία ευαισθησία δεδομένη, διακηρυγμένη και σαφής. Άλλο τόσο σαφής είναι η θέση εκείνη που μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους ότι «ο πλανήτης και η χώρα μας έχουν ανάγκη από την Πράσινη Ανάπλαση και όχι από την «πράσινη ανάπτυξη» που είναι «καθαρό» δημιούργημα των συμφερόντων».

http://www.naftemporiki.gr/story/1243083

Αρέσει σε %d bloggers: