Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

«Τερματικός σταθμός Vs East Med: Η εφικτή επιλογή έναντι της πολιτικής απόφασης.»

24/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το γεωτρύπανο Stena IceMax της Exxon Mobil. Photo via Exxon Mobil

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η επιλογή της  ExxonMobil  είναι πλέον ξεκάθαρη: Η προτεραιότητα της είναι η κατασκευή τερματικού σταθμού στην Κύπρο. Αυτό, βέβαια, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα της γεώτρησης, που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Με βάση τους υπολογισμούς της εταιρείας, ενδείξεις για το μέγεθος του κοιτάσματος αναμένεται να υπάρξουν στις αρχές του χρόνου. Ο  Αντιπρόεδρος της Exxon Mobil, Tristan Aspray,  σε δηλώσεις του έδωσε το στίγμα των προθέσεων του αμερικανικού κολοσσού.

Ενόψει του γεγονότος ότι προβάλλονται κι άλλες επιλογές, όπως είναι ο αγωγός East Med και ο αγωγός προς Αίγυπτο, ο κ. Aspray χωρίς να τις αποκλείει ποσώς την οποιαδήποτε άλλη όδευση, κατέστησε σαφές ότι «η προτίμησή μας [ExxonMobil] θα ήταν να φέρει το αέριο στην ξηρά στην Κύπρο, να χρησιμοποιήσει μέρος του φυσικού αερίου για να καλύψει την τοπική ζήτηση και στη συνέχεια να υγροποιηθεί σε μια μονάδα υγροποίησης – ένα εργοστάσιο ΥΦΑ – έτσι ώστε να μπορεί να εξαχθεί σε πλοία σε αγορές στην Ευρώπη και ενδεχομένως πέραν αυτού.»

Είναι προφανές πως η επιλογή αυτή, της κατασκευής δηλαδή τερματικού σταθμού,  θα καταστήσει την Κύπρο ενεργειακό κόμβο και θα δημιουργήσει νέες δυναμικές για τη χώρα μας. Ήταν, άλλωστε, η αρχική επιλογή, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά που τα πρώτα δείγματα από τις έρευνες δεν δικαιολογούσαν την κατασκευή.

  • Σημειώνεται συναφώς ότι η Κυπριακή Δημοκρατία σε ενδεχόμενες νέες ανακαλύψεις, είναι προετοιμασμένη, όπως αναφέρει η κυπριακή κυβέρνηση, να προχωρήσει στη δημιουργία Τερματικού Υγροποίησης στο Βασιλικό, για το οποίο έχουν ήδη γίνει οι απαραίτητοι χωροταξικοί σχεδιασμοί (5 τραίνα μέχρι 5 MTPA έκαστο)

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ οι ηγέτες των χωρών αυτών κατέληξαν στο κείμενο συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού «EastMed», που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο και από τεχνικής και οικονομικής πλευράς. Εάν θα προχωρήσει, τελικά, αυτό θα οφείλεται σε πολιτική απόφαση, που θα ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες.

Η πιο εύκολη οδός είναι αυτή της κατασκευής τερματικού στην Κύπρο. Ο  Αντιπρόεδρος του αμερικανικού κολοσσού εξέφρασε, πάντως,  την αισιοδοξία του για τις προοπτικές στο οικόπεδο 10, δεδομένων των πρόσφατων ανακαλύψεων στα κυπριακά ύδατα, όπως η Αφροδίτη και η Καλυψώ. Οι Αμερικανοί της ExxonMobil είναι, όμως, ξεκάθαρη σε σχέση με την προοπτική αυτή:

  • Ο κ. Aspray σημείωσε πως για να είναι ωστόσο οποιοδήποτε ανακάλυψη  εμπορικά βιώσιμη, θα χρειαστεί να υπάρξουν κοιτάσματα μεγάλου μεγέθους. Έσπευσε δε να επισημάνει  ότι δεν εξαρτάτε μόνο από την ποσότητα του αερίου που θα βρεθεί, αλλά και την ποιότητα του κοιτάσματος στην οποία βρίσκεται αυτό το αέριο.

Εν αναμονή, λοιπόν, των αποτελεσμάτων των γεωτρήσεων στο θαλασσοτεμάχιο 10, σενάρια μπορούν να γίνονται πολλά. Εκ των αποτελεσμάτων θα κριθούν τα επόμενα βήματα καθώς και οι επιλογές. Τους πρώτους μήνες του 2019 θα γίνουν κι άλλες γεωτρήσεις και από τις υπόλοιπες εταιρείες του δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχουν, ως γνωστό,  οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις της γαλλικής  TOTAL.

https://www.apopseis.com/termatikos-stathmos-vs-east-med-i-efikti-epilogi-enanti-tis-politikis-apofasis/#more-14934

Advertisements

«ΟΟΣΑ: Τέσσερις οικονομίες του G20 σε τροχιά συρρίκνωσης.»

18/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Οι περισσότερες μεγάλες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες κατεβάζουν ταχύτητα, όπως επιβεβαιώνει έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Μάλιστα τέσσερις από το κλαμπ του G20 είδαν το ΑΕΠ τους να συρρικνώνεται το τρίτο τρίμηνο.

Συνολικά το ΑΕΠ των G20 αναπτύχθηκε με ρυθμούς μόλις 0,8% το τρίτο τρίμηνο σε σχέση με το προηγούμενο, ύστερα από ρυθμούς ανάπτυξης 1%. Τη χειρότερη επίδοση σε τριμηνιαία βάση παρουσίασε η Τουρκία, που είδε το ΑΕΠ της να μειώνεται 1,1% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο, εξαιτίας της ραγδαίας υποτίμησης της λίρας.

Ακολουθεί η Ιαπωνία με πτώση 0,6% στο ΑΕΠ και την τετράδα των πληγωμένων οικονομιών συμπληρώνουν δύο από τα μεγαλύτερα μέλη της Ευρωζώνης: Η Γερμανία που συρρικώνθηκε 0,2% σε τριμηναία βάση και η Ιταλία με πτώση 0,1% στο ΑΕΠ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 αναπτύχθηκε, αν και με ρυθμούς μόλις 0,3%.

Οι ΗΠΑ είδαν τους ρυθμούς ανάπτυξης να επιβραδύνονται στο 1% από 0,9% και η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομιά του πλανήτη και μεγάλος αντίπαλός τους, η Κίνα, κατέβασε ταχύτητα στο 1,6% από 1,7%. Πιο απότομη ήταν  η επιβράδυνση στην Ινδία, στο 1,5% από 1,8%, στον Καναδά, στο 0,5% από 0,7% και στη Ρωσία, στο 0,3% από 0,5%.

Στον αντίποδα Μεξικό και Νότιος Αφρική ανέβασαν ταχύτητα, με ρυθμούς ανάπτυξης 0,8% και 0,6% αντίστοιχα. Δυναμική ανάκαμψη και για την Βραζιλία, που αναπτύχθηκε 0,8%, ύστερα από μεγέθυνση του ΑΕΠ μόλις κατά 0,2% το δεύτερο τρίμηνο. Ποι θετική η εικόνα και στη Βρετανία, με ρυθμούς ανάπτυξης στο 0,6% από 0,4%.

Σε ετήσια βάση (δηλαδή σε σύγκριση με το τρίτο τρίμηνο του 2017) η ανάπτυξη στις οικονομίες του G20 επιβραδύνθηκε στο 3,6% από 3,8% το δεύτερο τρίμηνο. Τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης παρουσίασε η Ινδία (7,2%) και τους βραδύτερους η Ιαπωνία (μόλις 0,1%). Η Γερμανία αναπτύχθηκε σε ετήσια βάση με ρυθμούς 1,2% και η Ιταλία μόλις με 0,7%. Στο σύνολό της η Ε.Ε. των 28 είδε το ΑΕΠ της να μεγεθύνεται κατά 1,8%- επίδοση πολύ μακριά από εκείνες του 2017.

naftemporiki.gr 

«Η Τουρκία και το Δίκαιο της Θάλασσας.»

17/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

Του Θεόδωρου Καρυώτη

ΑΟΖ,Τουρκία,Θεόδωρος,ΚαρυώτηςΗ Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε, στις 11 Δεκεμβρίου 2018, δύο κείμενα για τους ωκεανούς και τις θάλασσες,  που συνδέονται με την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ενώ οι ομιλητές υποστήριξαν ότι οι υγιείς, παραγωγικοί, ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες κατέχουν κεντρική θέση στην αειφόρο ανάπτυξη.

Στη ΓΣ μίλησαν εκπρόσωποι της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, του Μεξικού, του Κουβέιτ, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, του Μονακό, της Αργεντινής, του Καναδά, της Κολομβίας, του Τόγκο, της Ουκρανίας, της Αυστραλίας, του Βιετνάμ, της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καμερούν, του Ελ Σαλβαδόρ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση ομιλεί για λογαριασμό όλων των μελών της , δεν είχαν τη δυνατότητα να παρέμβουν ξεχωριστά , η Ελλάδα και η Κύπρος).
Το σχέδιο ψηφίσματος «Οι ωκεανοί και το Δίκαιο της Θάλασσας» (έγγραφο αριθ. A / 73 / L.35) – εγκρίθηκε με ψήφους 121 υπέρ, μία κατά (Τουρκία) και τρεις αποχές (Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ, Βενεζουέλα). Σε αυτό το ψήφισμα η Γενική Συνέλευση καλεί τα κράτη που δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα, να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Καλεί επίσης τα κράτη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τις διατάξεις της Σύμβασης.

Παραδόξως η Ελλάδα, για 36 χρόνια τώρα, αρνείται να εναρμονίσει την εθνική της νομοθεσία με τις διατάξεις της UNCLOS. Ελπίζω να μην περιμένουμε άλλα 36 χρόνια για να ανακηρύξουμε ΑΟΖ!
Μετά την έγκριση του σχεδίου, εκπρόσωποι χωρών που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας,  εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Μεταξύ αυτών ήταν και ο εκπρόσωπος της Τουρκίας , ο οποίος είχε ζητήσει την ψηφοφορία επί του σχεδίου «L.35» και, στη συνέχεια, ψήφισε εναντίον του. Η Γενική Συνέλευση, τόνισε, «δεν είναι καθολική ούτε έχει ενιαίο χαρακτήρα». Ο εκπρόσωπος της Βενεζουέλας – που απείχε από την ψηφοφορία – σημείωσε επίσης ότι η σύμβαση δεν απολαμβάνει καθολικής συμμετοχής και δεν πρέπει να θεωρείται το μόνο νομικό μέσο που διέπει ζητήματα των θαλασσών.
Πάντως, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, οι ομιλητές υποστήριξαν τον κεντρικό ρόλο των υγιών ωκεανών και των θαλασσών στην προώθηση  της ανάπτυξης και τους στόχους της Ατζέντας του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030. Αρκετές αντιπροσωπείες επιβεβαίωσαν ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας  αποτελεί το θεμελιώδες θεσμικό πλαίσιο όλων των δραστηριοτήτων στους ωκεανούς και τις θάλασσες.

Ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, του μικρού νησιού του Ειρηνικού, μιλώντας εκ μέρους των  αναπτυσσόμενων χωρών, υπογράμμισε ότι οι υγιείς, παραγωγικοί και ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες είναι κρίσιμοι για την εξάλειψη της φτώχειας, την πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτική τροφή, την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του οικοσυστήματος. «Υπάρχουν δύο δρόμοι για την ανάπτυξη», τόνισε . «Ο ένας περιλαμβάνει τα φυλλάδια. Ο άλλος αφορά στη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα. Μόνο ένας από αυτούς θα επιτύχει.»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της Ισλανδίας σημείωσε ότι με τα ψηφίσματα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαιώνει με συνέπεια τον καθολικό και ενοποιημένο χαρακτήρα της Συνέλευσης. Η αειφόρος διαχείριση των φυσικών πόρων είναι θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία μας», ανέφερε. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η διεθνής κοινότητα.

Τις ανησυχίες της σχετικά με τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα συμμερίζονται πολλά κράτη μέλη. Ορισμένες αντιπροσωπίες εξέφρασαν τη λύπη τους γιατί, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες, οι θάλασσες και οι ωκεανοί εξακολουθούν να απειλούνται από τη ρύπανση και την υπεραλίευση.

Ο παραπάνω χάρτης, που δείχνει την ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο, καθιστά σαφές ότι η Τουρκία διαθέτει μεν μια τεράστια ακτογραμμή,  αλλά δεν διαθέτει θάλασσα.

Έτσι, η Τουρκία αποφάσισε να διεκδικήσει από τους γείτονες της  μια μεγάλη έκταση της Ανατολικής Μεσογείου, που δεν της ανήκει.

Τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο θεωρούν πολύ πιθανή την  ύπαρξη μεγάλης ποσότητας φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί τις τελευταίες κινήσεις της Άγκυρας  με την εμφάνιση χαρτών που δείχνουν πως η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Λιβύη. Σίγουρα, αργότερα, θα ακολουθήσουν χάρτες που θα δείχνουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα και την Αλβανία!

Το λάθος που κάνουμε στην Ελλάδα είναι ότι αποδίδουμε όλα αυτά τα σχέδια σε ένα παρανοϊκό Ερντογάν. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά είναι τα σχέδια της Τουρκίας, του λαού, των στρατιωτικών  και των πολιτικών της. Με γνώμονα αυτή την πραγματικότητα πρέπει να σχεδιάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

https://www.alltimeclassic.net/i-tourkia-kai-to-dikaio-tis-thalassas/

«Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα «Lehman Brothers».»

09/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα "Lehman Brothers"

Του Γ. Αγγέλη

Σε ιστορικά πρωτοφανή επίπεδα έχουν εκτοξευθεί τα παράγωγα/σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα τα τελευταία χρόνια, μετά την κρίση του 2008.

Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία που υποστηρίζονται από το κύρος και την αξιοπιστία του ESMA (European Securities & Markets Authority) στα τέλη του 2017 στο τραπεζικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρχαν στοιχεία για συμβόλαια παραγώγων της τάξης των 660 τρισ. ευρώ.

Οι αναλυτές της αγοράς παραγώγων με δεδομένο ότι η BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) έχει την εκτίμηση πως ο όγκος των παραγώγων στην Ε.Ε. αποτελεί το 25% του συνόλου των προϊόντων αυτών παγκοσμίως οδηγούνται στον υπολογισμό ότι ο συνολικός όγκος των παραγώγων κάθε είδους παγκοσμίως ξεπερνά τα 2,2 εκατ. δισεκατομμύρια δολ., ήτοι είναι σαν μέγεθος τριάντα τρεις φορές του παγκόσμιου ΑΕΠ!

Τα μεγέθη αυτά είναι αστρονομικά και σημειώνονται για πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος.

Σύμφωνα με απολογιστικά στοιχεία της BIS, που βασίζονται σε δεδομένα από 70 τράπεζες-dealers της αγοράς αυτής, μόλις το 1/6 των συμβολαίων εντάσσεται σε κάποιο από τα πλαίσια εποπτείας, ενώ το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους, ήτοι τα 5/6 των συμβολαίων, στη βάση της ονομαστικής τους αξίας είναι εκτός κάθε συστηματικής θεσμικής εποπτείας (Otc)…

Τα «κόκκινα» παράγωγα

Προφανώς ο κίνδυνος από τον όγκο αυτό δεν συγκρίνεται, σε περίπτωση μιας υποτίμησης αξιών, με εκείνο των «κόκκινων» δανείων τα οποία έτσι κι αλλιώς στην Ευρώπη δεν ξεπερνούν προς το παρόν τα 880 δισ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι, αν και έχει προηγηθεί η «εμπειρία» του 2008 και η κατάρρευση της αγοράς των subprime loans που συμπαρέσυρε το σύνολο του τραπεζικού συστήματος, οι θεσμοί εποπτείας δίνουν πολλαπλάσια προσοχή και ασκούν μεγάλη πίεση για την αντιμετώπιση του «κινδύνου» από τα NPLs και όχι του κινδύνου από τα παράγωγα.

Το γεγονός μάλιστα ότι η Ευρωζώνη είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη επέκταση του κινδύνου αυτού, δημιουργεί ερωτηματικά που αφήνουν έκθετες τις εποπτικές Αρχές.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με μελέτη της ιταλικής R&S Mediobanca το 80% της οικονομικής δραστηριότητας των 55 μεγαλύτερων τραπεζών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία, συνδέεται με τη δραστηριότητά τους σε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Σύμφωνα με την ESMA, περί τις 27 ευρωπαϊκές τράπεζες συγκεντρώνουν το 42% του συνόλου της δραστηριότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών σε παράγωγα, γεγονός που αποτυπώνει τη διόγκωση της σχετικής έκθεσης στις αγορές αυτές μιας ομάδας ευρωπαϊκών τραπεζών. Πρώτες στη λίστα από πλευράς όγκου συμβολαίων εμφανίζονται η Deutsche Bank και η Barclays, ενώ ακολουθούν η Credit Suisse, η BNP Paribas και η HSBC. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο πρώτες, η καθεμία από μόνη της, έχουν μεγαλύτερη έκθεση στην αγορά των παραγώγων από όσο όλες μαζί οι ιαπωνικές τράπεζες…

Αντίστοιχη σχεδόν είναι η σύγκριση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, όπου οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν άνοιγμα σε παράγωγα προϊόντα υπερδιπλάσιο εκείνου των αμερικανικών τραπεζών. Χαρακτηριστικά, μόνο η J.P. Morgan και η Citigroup μπορούν να συγκριθούν (αλλά με χαμηλότερα μεγέθη) με τις δύο πρώτες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο τεράστιος και ιστορικά πρωτοφανής σε ονομαστική αξία όγκος παραγώγων εμφανίζεται να έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια αντί να μειωθεί μετά το σοκ του 2008. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ήταν ακριβώς η κατάρρευση των «τοξικών» assets που οδήγησε στην κρίση αυτή.

Παραμένει, δε, αναμφισβήτητο γεγονός ότι η «μόχλευση» αυτή έχει τροφοδοτηθεί από τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης των Κεντρικών Τραπεζών, ειδικά με τα προγράμματα αγοράς αμφισβητούμενης αξίας assets από τη Fed και εκ των υστέρων από την ΕΚΤ, που επέτρεψαν στις τράπεζες να χρησιμοποιούν και να στοιχηματίζουν στις μεταβολές αξιών τους.

Ο κίνδυνος είναι πλέον αδύνατο να εκτιμηθεί

Η απειλή που βρίσκεται εγκατεστημένη στα θεμέλια αυτών των τεράστιων όγκων κεφαλαίων έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ανεξέλεγκτη επέκτασή τους μπορεί να οδηγήσει σε νέα κατάρρευση από την πίεση που ασκεί η πράξη των Κεντρικών Τραπεζών να αποσύρουν τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης.

Ήδη η Fed από τα τέλη του 2015 έχει αρχίσει την «αντιστροφή» της πολιτικής της με τη διακοπή (2014) των αγορών τίτλων και στη συνέχεια τη σταδιακή αύξηση των επιτοκίων. Η διαδικασία απομόχλευσης μέχρι στιγμής, αν και έχει προκαλέσει ισχυρούς σεισμούς στις αγορές, δεν έχει απειλήσει ακόμα την «καρδιά» του συστήματος, δηλαδή τις συστημικές τράπεζες οι οποίες είναι οι πλέον εκτεθειμένες σε χρηματοοικονομικά προϊόντα των οποίων η αποτίμηση επηρεάζεται από τις κινήσεις των Κεντρικών Τραπεζών.

Στην Ευρωζώνη και παρά το γεγονός ότι η ΕΚΤ, μόλις στα τέλη του έτους, μπαίνει οριστικά σε μιαν ανάλογη πολιτική με τη Fed, οι τριγμοί έχουν αρχίσει ήδη να «ακούγονται» σε περιπτώσεις όπως αυτή της Deutsche Bank.

Ο γερμανικός τραπεζικός Όμιλος, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο των αμερικανικών ελεγκτικών Αρχών, στα τέλη του 2017 βρισκόταν «φορτωμένος» με περισσότερα από 48 χιλιάδες δισ. ευρώ συμβόλαια παραγώγων προϊόντων η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται στην γκρίζα ζώνη της θεσμικής τραπεζικής εποπτείας.

Το εντυπωσιακό, πάντως, είναι ότι η ΕΚΤ και ο SSM εξακολουθούν να έχουν περιορισμένη εποπτική παρουσία στον χώρο της αγοράς παραγώγων παρά το γεγονός ότι οι γερμανικές, οι γαλλικές, οι αγγλικές και οι ελβετικές τράπεζες συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου αυτού. Η «πολιτική» της ΕΚΤ μέχρι σήμερα συγκεντρώνεται στο να αποτρέψει την κατάρρευση τραπεζών από τα NPLS, έτσι ώστε να «σβήσει» το ενδεχόμενο μιας πυρκαγιάς η οποία θα μπορούσε να προκύψει, όπως το 2008, από τη μη αποπληρωμή «κόκκινων» δανείων.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως φαίνεται, οι αιτίες για έναν τέτοιο κίνδυνο έχουν πληθύνει από το 2008 και έχουν ενσωματωθεί στην ανεξέλεγκτη αγορά των παραγώγων.

http://www.capital.gr/oikonomia/3332255/moxleusi-sok-sta-paragoga-apeilei-me-nea-lehman-brothers

«Εφορία: Μισό εκατομμύριο νέοι οφειλέτες σε ένα μήνα!»

29/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Εφορία: Μισό εκατομμύριο νέοι οφειλέτες σε ένα μήνα!

Ε. Λάσκαρη

Βαρύς και ασήκωτος αποδείχθηκε ο Σεπτέμβρης για τους φορολογούμενους. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις ιδιωτών προς το κράτος σημείωσαν εκρηκτική αύξηση 1,4 δις ευρώ, ενώ ο συνολικός αριθμός οφειλετών με ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκε μέσα σε ένα μήνα κατά μισό εκατομμύριο.
Τα στοιχεία προκύπτουν από τα μηνιαία στατιστικά τα οποία έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η ΑΑΔΕ αν και σχετικά είχε προϊδεάσει προ ολίγων ημερών το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή καταγράφοντας αύξηση των οφειλετών με χρέη έως 500 ευρώ κατά 312.812 τον Σεπτέμβρη σε σχέση με το τέλος του 2017.
Από τα στοιχεία της ΑΑΔΕ προκύπτει ότι από τον Αύγουστο στον Σεπτέμβρη οι φορολογούμενοι με ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν από τα 3.801.967 άτομα σε 4.312.395, ή κατά παραπάνω από 500.000 χωρίς να γίνεται διάκριση, όμως, στο ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους.
Τα στοιχεία του ΓΠΚΒ είχαν δείξει ότι το πλήθος των οφειλετών με ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκε από 4.068.857 στο τέλος του 2017 σε 4.312.395 τον Σεπτέμβρη (αύξηση 5,99%) αλλά οι «μικροί οφειλέτες» με χρέη έως 500 ευρώ αυξήθηκαν στο ίδιο διάστημα κατά 14,21% ( από 2.201.910 σε 2.514.722).
Πίσω από την εκρηκτική αύξηση της πίεσης στα νοικοκυριά βρίσκεται η εκκαθάριση του ΕΝΦΙΑ και η λήξη της προθεσμίας πληρωμής της πρώτης δόσης στο τέλος Σεπτέμβρη, σε συνδυασμό με τη λήξη της προθεσμίας πληρωμής της δεύτερης δόσης του φόρου εισοδήματος και όποιες άλλες φθινοπωρινές υποχρεώσεις (έναρξη σχολικής χρονιάς για παράδειγμα) μπορεί να αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά.
Άλλωστε, τον Σεπτέμβρη δεν έμειναν απλήρωτοι μόνο φόροι. Από τα 1,4 δισ. ευρώ των φρέσκων ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων 513 εκατ. ευρώ είναι οι φόροι που έμειναν απλήρωτοι. Τα υπόλοιπα περίπου 900 εκατ. ευρώ αφορούν άλλες υποχρεώσεις ιδιωτών προς το δημόσιο, μεταξύ των οποίων μισθώματα, δάνεια εισφορές και φόροι υπέρ τρίτων, μη φορολογικά πρόστιμα και παράβολα.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα φρέσκα ληξιπρόθεσμα χρέη από 6,4 δισ. ευρώ που ήταν στα τέλη Αυγούστου εκτινάχθηκαν στα 7,8 δισ. ευρώ στα τέλη Σεπτεμβρίου με τα συνολικά χρέη των φορολογούμενων και των επιχειρήσεων να καταρρίπτουν ένα ακόμα ρεκόρ. Έφτασαν τα 103,09 δισ. ευρώ, ενώ εάν προστεθούν και τα πρόστιμα και οι προσαυξήσεις ξεπερνούν τα 185 δισ. ευρώ υπερβαίνουν, δηλαδή, το ΑΕΠ της χώρας.
Στο μέτωπο των κατασχέσεων τα στοιχεία δείχνουν ότι από τους 4.312.395 οφειλέτες, οι 1.797.492 είναι ανοιχτοί σε κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων και οι 1.148.583 βρέθηκαν αντιμέτωποι με αναγκαστικά μέτρα.
Από το μπαράζ των κατασχέσεων και τις ρυθμίσεις που τρέχουν η ΑΑΔΕ έχει εισπράξει 3,993 δισ. ευρώ στο 9μηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου.
Έλενα Λάσκαρη

https://www.euro2day.gr/news/economy/article/1651686/eforia-miso-ekatommyrio-neoi-ofeiletes-se-ena-mhna.html

ΥΓ: Οι επισημάνσεις στο άρθρο είναι δικές μας ( Β.Σ.)

Τιτλοποίηση των κοιτασμάτων της ελλαδικής ΑΟΖ.

23/10/2018 2 Σχόλια

Image result for ΑΟΖ

Στις 14/1/2012, στην παλαιά Βουλή, είχα την τιμή και την χαρά να παρουσιάσω την εργασία μου «Η Ελλάδα μπορεί να ξαναγεννηθεί με τις δικές της δυνάμεις»Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί με τις δικές της δυνάμεις.

Η πολιτική και οικονομική αυτή πρόταση, απετέλεσε την πρώτη ολοκληρωμένη απάντηση στην επίθεση υπαγωγής της χώρας μας στην μνημονιακή Κατοχή των τοκογλύφων δανειστών, που διακονούσαν διακαώς οι ΓΑΠ-Ε. Βενιζέλος, Λ. Παπαδήμος και ο συρφετός των ΜΜΕ. Ήταν μια πρόταση που απεδείκνυε στοιχειοθετημένα πως η δανειακή και μνημονιακή υποταγή της πατρίδας μας δεν ήταν μονόδρομος, αντιθέτως πως υπήρχε η δυνατότητα η Ελλάδα όχι μόνο να ανταπεξέλθει στις όποιες δανειακές υποχρεώσεις της αλλά και να ανασυγκροτηθεί οικονομικά με όλες τις ελπιδοφόρες συνέπειες εξ αυτής της ανασυγκρότησής της.

Ακρογωνιαίος λίθος στην πρότασής μου ήταν η τιτλοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων της ελλαδικής ΑΟΖ, δηλαδή η προείσπραξη από επενδυτές ποσοστού της προσδοκώμενης αξίας της παραγωγής φυσικού αερίου και πετρελαίου. Η προείσπραξη αυτή επέτρεπε την ικανοποίηση όλων των τρεχουσών αναγκών και υποχρεώσεων της ελλαδικής οικονομίας, εγκαθιστούσε ισχυρή γεωπολιτική διαπραγματευτική αξία της Ελλάδας και στερέωνε την εθνική δευτερογενή και τριτογενή οικονομία, με πάμπολλες επιπλέον ευεργετικές επιπτώσεις και για την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Βαλκανικής. Την επισήμανση της γενικής σπουδαιότητας της ΑΟΖ για την Ελλάδα, ως «ιεραπόστολός» της είχε καταδείξει τότε ο σπουδαίος Έλληνας, Νίκος Λυγερός.

Η τιτλοποίηση αυτή ήταν μέρος δέσμης τεσσάρων πολιτικοοικονομικών μέτρων, με την διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων σε συμφωνία για την καταβολή τους σε 40 ετήσιες άτοκες δόσεις (οπότε ευχερώς μπορούσε να καταβάλει η Γερμανία με τότε ΑΕΠ 2,3 τρις ευρώ), την μίσθωση σε φίλιες τρίτες στρατιωτικές δυνάμεις (Ρωσία, Ισραήλ) υποδομών της ελλαδικής επικράτειας (λιμάνια, πεδία στρατιωτικών ασκήσεων), την αξιοποίηση του αποθέματος ηλιακής ενέργειας της χώρας μας (το οποίο ο Σόϊμπλε είχε τότε αποτιμήσει σε 20 δις ευρώ).

Η όλη πρόταση πως «Η Ελλάδα μπορεί να ξαναγεννηθεί με τις δικές της δυνάμεις» έδωσε την συνοχή πολιτικών επιχειρημάτων στην αυθόρμητη μαζική παλλαϊκή αντίδραση και φυσικά καταπολεμήθηκε από τα μνημονιακά τσιράκια, απροκάλυπτα ή συγκεκαλυμμένα. Δυστυχώς, οι πολιτικοί και οργανωτικοί συσχετισμοί, κυρίως νομίζω η πολιτική ανωριμότητα του λαϊκού κινήματος που είχε εύλογα αιφνιδιαστεί από την σφοδρότητα της επίθεσης που υποκίνησε ο ΓΑΠ, δεν επέτρεψαν έως σήμερα την συγκροτημένη διεκδίκηση ανασύνταξης της πατρίδας μας. Το κίνημα των «αγανακτισμένων» του 2011 εκτονώθηκε στους ΑΝΕΛΛ και στην Χ.Α., το δημοψήφισμα του ΟΧΙ της  5/7/2015 προδόθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛΛ.

Μοναδικός πολιτικός θεσμικός παράγων που σήμερα εξακολουθεί να υποστηρίζει της «τιτλοποίηση των ενεργειακών ελλαδικών κοιτασμάτων» είναι ο ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, που στην τότε παρουσίασή μου στις 14/1/2015 την είχε αμέσως κατανοήσει και θερμά εκθειάσει.

Αν λοιπόν από τις δύο παλλαϊκές εξεγέρσεις, του 2011 και του 2015, η κατάληξη ήταν το ξεπούλημα και η προδοσία. Εφόσον σήμερα πιά είναι ευρυτάτης αποδοχής η τεράστια αξία των ενεργειακών κοιτασμάτων της ελλαδικής ΑΟΖ και οι οικονομικές δυνατότητες και οι γεωπολιτικές δυναμικές που εμπεριέχει. Αφού αποτελεί κοινή συνείδηση η ολέθρια αποτυχία και το καταστροφικό αδιέξοδο των τριών μνημονίων, η απόρριψη του συνόλου των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Και ενώ κλιμακώνονται αδυσώπητες οι επιθετικές παντοειδείς  προκλήσεις κατά του ελληνισμού πανταχόθεν.

Τα ιστορικής μαζικότητας συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας που ανέδειξαν τον πατριωτισμό ως την συνεκτική ουσία της κοινωνίας μας αποτελούν την συγκεκριμένη βάση αναφοράς ώστε και με εμπεριστατωμένο προγραμματικό λόγο και με οργανωμένη συσπείρωση, να υπάρξει αποτελεσματική νικηφόρα πολιτική παρέμβαση στα πεδία των εθνικών εκλογών και των ευρωεκλογών.

Νίκος Καραβαζάκης

 

«Για την Προάσπιση της ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ»

23/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for Ακρόπολη

Ποιος άραγε ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να πωλεί ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ; Σε άλλες εποχές θα αποτελούσε ΥΒΡΙ!, ίσως και ομολογία ψυχικής διαταραχής του ατόμου που θα διατύπωνε το αίτημα.. Σήμερα, «όλα ίσωμα», θεωρείτε ότι όλοι έχουν δίκιο., απλώς …διαβάζουν διαφορετικά, άρα και το αίτημα περί ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ είναι και αυτό, θέμα..ανάγνωσης. Αφού, οι παγκοσμιοποιημένοι, τα Σοράκια, από την λεγόμενη «άκρα αριστερά» (ο Θεός να την κάνει) έως την «άκρα δεξιά», τυχαίως μαζί (! ) με τους «νέο- φιλελεύθερους» έχουν την ίδια αντιμετώπιση για την Δημόσια Περιουσία. Οι μεν την αγνοούν, οι δε την εκποιούν. Κοντολογίς, τους είναι αδιάφορη! Η τεράστια προσπάθεια του 19ου αιώνα των προγόνων μας προκειμένου η Ελλάδα να ξανασταθεί στα πόδια της, έστω και με τον γνωστό λάθος τρόπο και την Βαυαροκρατία, με την τεράστια προσφορά των Ευεργετών , είτε αγνοείτε αφελώς είτε συνειδητά ΛΕΙΔΟΡΕΙΤΕ.. στην προσπάθεια τους να την (να μας) τελειώσουν μια ώρα αρχύτερα..

 Υπενθυμίζω:  «Στις 14 Αυγούστου του 2015, 222 βουλευτές από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο. Η παράδοση της κρατικής περιουσίας στους δανειστές για 99 χρόνια, είναι αποτέλεσμα αυτής της άθλιας συναινετικής ψήφου. Χωρίς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, εκείνη τη μέρα η κυβέρνηση του Σύριζα θα είχε πέσει. Μπροστά όμως στις εντολές και στις απαιτήσεις των δανειστών κάθονται όλοι προσοχή. Η εκχώρηση των κρατικών ακινήτων είναι προαπαιτούμενο της 4ης αξιολόγησης και απορρέει από εκείνα που όλοι μαζί ψήφισαν.

Όλοι αυτοί οι άθλιοι επαγγελματίες της πολιτικής ξεχνούν τη δική τους διακυβέρνηση και συγκυβέρνηση και τα δικά τους μνημόνια, που παρέδωσαν ιδιωτική και κρατική περιουσία σε δήθεν δανειστές, προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες των Ευρωπαίων. Το μόνο που επιτρέπεται στα κόμματα του κοινοβουλίου είναι να παριστάνουν τη συμπολίτευση και την αντιπολίτευση.

Τέλος, όλοι αυτοί, που ήταν στον Σύριζα και σήμερα παριστάνουν τους «αντιμνημονιακούς», ξεχνούν ότι στις 10/7/2015, 251 βουλευτές – εκτός  από δύο- ψήφισαν «εν λευκώ» εξουσιοδότηση στον πρωθυπουργό να «διαπραγματευθεί» με τους εταίρους » (άρθρο στο Ithacanet : «Στρατηγέ Μακρυγιάννη, θα τα πάρουμε πίσω»)

Σύμφωνα με την περιγραφή που κάνει η Διακήρυξη της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ της 24ης Οκτωβρίου 1970, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΟΧΗ:

«…Κανένα κράτος [ή ομάδα κρατών] δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ή να ενθαρρύνει τη χρήση οικονομικών πολιτικών ή οποιουδήποτε άλλου είδους μέτρα, για να εξαναγκάσει ένα άλλο Κράτος, προκειμένου να λάβει από αυτό την υποταγή στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του και να εξασφαλίσει από αυτό πλεονεκτήματα οποιουδήποτε είδους»[2].

Σύμφωνα με κάθε έννοια ηθικής και δικαίου, σε καιρούς Κατοχής, κάθε συμφωνία, σύμβαση ή νόμος, κάθε μεταβίβαση ιδιωτικής και κρατικής περιουσίας, βλαπτική για την Ελλάδα και τους Έλληνες, είναι ΑΚΥΡΑ.

Οι ξένοι «επενδυτές», που σήμερα εκμεταλλεύονται την Οικονομική κατοχή, για να πάρουν φτηνά τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών και του Ελληνικού κράτους, ας λάβουν σοβαρά υπόψη την απόφαση του λαού: Θα τα πάρουμε όλα πίσω, χωρίς καμία αποζημίωση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Αρέσει σε %d bloggers: