Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

2021: Ανάσταση ή Επιτάφιος;

14/06/2020 2 Σχόλια

 

Μάρτιο του 2011 ξεκίνησε το «Βήμα Σαρωνικού», πριν από εννέα ( 9 ) ολόκληρα χρόνια. Για να γνωστοποιηθούν όσα εντοπίζαμε και αποκαλύπταμε  πως κακοποιούσαν την πατρίδα και την κοινωνία μας από τις μνημονιακές πολιτικές, αρχής γενομένης από την ιστορική απάτη («λεφτά υπάρχουν») και μετέπειτα προδοσία του Γ. Α Παπανδρέου. Προτείναμε οικονομικό πρόγραμμα πολιτικής αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης χρέους χωρίς δανεικά και μνημόνια, με την αξιοποίηση-τιτλοποίηση της ΑΟΖ και άλλων παραγωγικών πηγών και μέσων, στην στρατηγική  Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί με τις δικές της δυνάμεις. 

Στο διάβα των χρόνων είδαμε να γιγαντώνεται η πλημμυρίδα της παράνομης μετανάστευσης στην Ελλάδα, ώσπου αναμφισβήτητα αποκαλύφθηκε (τον Φεβρουάριο του 2020) η υποκίνηση και υπόθαλψή της συγκεκριμένα από την Τουρκία, παράλληλα με τις αυξανόμενες επεκτατικές διεκδικήσεις αυτής στην ελλαδική και στην κυπριακή ΑΟΖ. Γίναμε μάρτυρες του παγκοσμίως μοναδικού πραξικοπήματος Τσίπρα με την καταπάτηση του δημοψηφίσματος της 5/7/2015, γίναμε μάρτυρες της 2ης μεγαλύτερης εθνικής προδοσίας, μετά από της Κύπρου, στην Μακεδονία, από Τσίπρα-Κοτζιά-Καμμένο. Ζήσαμε την πρωτοφανή εγκληματική καταστροφή στο Μάτι Αττικής και την κυνική συγκάλυψή της.

Όλα αυτά τα χρόνια εμπεδώθηκε η γνώση μέσα από τα γεγονότα πως, στην Ελλάδα το κύριο πρόβλημα και η βασική πολιτική προτεραιότητα, δεν είναι η οικονομία, όπως σύμπαντα τα κόμματα της Μεταπολίτευσης δημαγωγικά προέτασσαν, αλλά το εθνικό ζήτημα, το ζήτημα της εθνικής χειραφέτησης και ανεξαρτησίας. Και είναι η οικονομία που πρέπει αυτή την προτεραιότητα να υπηρετήσει, αποκτώντας υπόσταση παραγωγική, αυτοδύναμη, σύμφωνα με τις εγχώριες δυνατότητες και ανάγκες και όχι τις εισαγωγές και ξένες επιταγές ή τα δάνεια προς κατανάλωση.

Επίσης καταδείξαμε επανειλημμένα πως οι προτάσεις επίλυσης των προβλημάτων, στο εθνικό, στο μεταναστευτικό, στο οικονομικό επίπεδο, είναι αδιέξοδοι με ιδεολογικούς όρους, οι οποίοι φέρουν διχασμό στην κοινωνία και στον λαό και σώρευση των προβλημάτων.

Ήδη από το 2012, μέσα στο παλλαϊκό κίνημα κατά των μνημονίων, προτείναμε ως διέξοδο την Δημοκρατική Πατριωτική Ενότητα (ΔΗΠΕ)  Ενωτική πρόσκληση! Καταγγέλλοντας ως εξαπάτηση το διχαστικό δίπολο «δεξιά-αριστερά» (πολλώ δε μάλλον αφού αυτοί που το επικαλούνται, πολιτικά και στρατηγικά, ταυτίζονται μεταξύ τους) αλλά προτάσσοντας την Δημοκρατική Πατριωτική Συμμαχία/ Συνεργασία (ΔΗΠΑΣ).

Καθώς όμως η πολιτική ανασυγκρότηση ενός απελευθερωτικού μετώπου υπονομεύονταν ασταμάτητα από διάφορους εγκάθετους, φιλοδοξίες-δημαγωγίες-ιδεοληψίες, προκαλούνταν χρονοτριβή, διάλυση, απογοήτευση. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα-πρόταση, από την 1/1/2016, να στοχοθετηθεί ένα σημείο αναφοράς για την πολιτική αναγέννηση στην πατρίδα μας: αυτό του 2021. Εφέτος και 5 ακόμη… /  2021  / Το 2021 η Ελλάδα θα συμπληρώσει τα 200 χρόνια απελευθέρωσής της από τον οθωμανικό ζυγό 400 ετών;  / ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ / Όλοι Εμείς, σε ένα Εγώ: της Πατρίδας μας. / Τέσσερις (4) απέμειναν. /  Από το 1974 προς το 2021. / Προς το 2021, πολιτική χειραφέτηση της Ελλάδας για την εθνική ανασυγκρότηση και την κοινωνική συνοχή.

Σήμερα πιά, καθώς οι ενδοτικές πολιτικές προς την Τουρκία έχουν απαξιωθεί ενώ αυτή εντατικά πολεμοχαρώς απειλεί τον ελληνισμό, καθώς οι ιδεολογίες και η «αλληλεγγύη» έχουν αποκαλυφθεί ως μπερντέδες παντοειδούς λαθρεμπορίας και κερδοσκοπίας, καθώς τα όποια δανεικά επιβαρύνουν το δομικό και θεμελιώδες πρόβλημα επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας, απαιτείται απάντηση: ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ 2021;

Στον Έβρο και στον covid-19 δώσαμε λύσεις και απαντήσεις.

Νίκος Καραβαζάκης

 

 

«ΠΑΝΙΣΧΥΡΕΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ – ΣΩΣΙΒΙΟ ΣΤΙΣ ΤΟΥΡΚΟΣΕΙΡΕΣ!»

11/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει
ΠΑΝΙΣΧΥΡΕΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ  – ΣΩΣΙΒΙΟ ΣΤΙΣ ΤΟΥΡΚΟΣΕΙΡΕΣ!

Την εβδομάδα 4 έως και 8 Μαΐου 2020 εκατό περίπου διαφορετικές εταιρίες, «χρηματοδότησαν» με την διαφημιστική τους δαπάνη τουρκικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, με ένα σύνολο 380 περίπου διαφημιστικών μηνυμάτων!

Είναι εν τούτοις πολύ πιθανό, πολλές εταιρίες που διαφημίστηκαν με λίγα μηνύματα την εβδομάδα 4-8 Μαΐου 2020, να μην γνώριζαν καν ότι διαφημίζονται σε τουρκοσειρές, αφού συνήθως αγοράζουν από τα κανάλια χρόνο σε ζώνες ακροαματικότητας και όχι σε συγκεκριμένες εκπομπές. Τώρα όμως που ανακαλύπτουν την διαφημιστική τους παρουσία σε τουρκικές σειρές μέσα από το εβδομαδιαίο «Παρατηρητήριο Διαφημίσεων Τουρκοσειρών στην Ελληνική TV» επιβάλλεται να ζητήσουν να μην προβάλλεται η διαφήμιση τους κατά την διάρκεια μετάδοσης τουρκικών σειρών.

Από τα 380 περίπου διαφημιστικά μηνύματα τα 146 μεταδόθηκαν το απόγευμα (17.30-18.30) και τα υπόλοιπα το βράδυ (21.30-23.15).

Από την Δευτέρα 4 Μαΐου 2020, η καθημερινή, μεταμεσονύκτια (01.30-03.15) προβολή τουρκικής σειράς από τον ΣΚΑΪ  καταργήθηκε και δεν μεταδίδεται πλέον.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σύνολο 380 περίπου διαφημιστικών μηνυμάτων εκατό και πλέον διαφορετικών εταιρών, τρείς πανίσχυρες πολυεθνικές (Procter & Gamble, Glaxo Smith Kleine και Unilever) κάλυψαν ποσοστό μεγαλύτερο του 20% όλων των διαφημιστικών μηνυμάτων που μεταδόθηκαν από τις τουρκικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης την εβδομάδα 4 έως και 8 Μαΐου 2020!

Στον πίνακα που επισυνάπτεται, καταγράφονται οι διαφημιστικές παρουσίες που εμφανίστηκαν και στις δύο τουρκικές σειρές (απόγευμα και βράδυ), την εβδομάδα 4 έως και 8 Μαΐου 2020 κατά κατηγορία, με όσες συμπλήρωσαν δώδεκα (12) ή περισσότερες διαφημιστικές παρουσίες μέσα στην ίδια εβδομάδα να χαρακτηρίζονται Χρυσοί Χορηγοί.

Την ίδια ακριβώς εβδομάδα που εκατό και πλέον εταιρίες μετέδιδαν εκατοντάδες διαφημιστικά μηνύματα σε τουρκικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ανακοίνωνε στην Ελλάδα τον κατάλογο των επεκτατικών, νέο-οθωμανικών φαντασιώσεων του Ρετζέπ Τ. Ερντογάν, αμφισβητώντας την κυριότητα απροσδιόριστου αριθμού ελληνικών νησιών του Αιγαίου και ζητώντας την αποστρατικοποίηση (μεταξύ άλλων) ακόμα και της …. Σαντορίνης!

Σε μια εποχή που η ισλαμιστική Τουρκία υπό τον ασφυκτικό έλεγχο του Ρ. Τ. Ερντογάν, εξαπολύει καθημερινά ένα ύπουλο, προκλητικό και εξαιρετικά επικίνδυνο υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδος σε όλα τα μέτωπα, την ώρα που έρχονται στο φως αποκαλύψεις για τον ενεργό ρόλο της τουρκικής ΜΙΤ στην απόπειρα αποσταθεροποίησης της Ελλάδος με την υποκίνηση γενικού ξεσηκωμού των παράνομων μεταναστών στα κλειστά κέντρα φιλοξενίας των ελληνικών νησιών, κάποιοι παρακολουθούν αμέριμνοι και ανυποψίαστοι «αθώες» τουρκικές σειρές στην ελληνική τηλεόραση!

Καλούμε και πάλι τις Ελληνικές εταιρίες που πραγματοποιούν διαφημιστικές δαπάνες στις τουρκικές σειρές των καναλιών STAR και ΣΚΑΪ, υποστηρίζοντας άθελά τους, αλλά στην πράξη την επικίνδυνη προπαγάνδα των ισλαμιστών της Τουρκίας μέσα στην Ελλάδα,  να ευαισθητοποιηθούν επιτέλους, κατευθύνοντας τα πολύτιμα χρήματα της διαφήμισης τους σε άλλες εκπομπές, ανάλογης «ανταποδοτικότητας».

Το αίσχος της Ερντογανικής προπαγάνδας στην Ελληνική κοινωνία μέσα από την προβολή επιδοτούμενων τουρκοσειρών – «βιτρίνας» εδώ και δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, πρέπει να σταματήσει.

Και θα σταματήσει μόνο όταν οι Ελληνικές εταιρίες αποφασίσουν να διαφημίσουν πραγματικά τα προϊόντα, τις υπηρεσίες ή τα έντυπα τους, και όχι να τα «δυσφημίσουν» μέσα από τις επιδοτούμενες τουρκικές σειρές που μας μεταδίδει η ελληνική τηλεόραση εδώ και δεκαπέντε χρόνια!

ΠΗΓΗ: INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION

«ΧΡΥΣΟΙ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΟΥΡΚΟΣΕΙΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»

04/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την τελευταία εβδομάδα του μηνός Απριλίου 2020 (27/4-1/5) περισσότερα  από 340 διαφημιστικά μηνύματα, εκατό περίπου διαφορετικών εταιριών, «χρηματοδότησαν» τουρκικές σειρές σε ελληνικά κανάλια καθημερινά, το απόγευμα (17.30-18.30), το βράδυ (21.30-23.15) και μετά τα μεσάνυχτα (01.30-03.15).

Από αυτά, 120 περίπου διαφημιστικά μηνύματα μεταδόθηκαν στην απογευματινή τουρκική σειρά του STAR, τα περισσότερα πριν και μετά την καθημερινή σύνδεση για τις δηλώσεις εκπρόσωπων του Υπουργείου Υγείας για τον κορωνοϊό. Τώρα που σταματάνε πλέον οι καθημερινές συνδέσεις θα γίνεται αναλυτική καταγραφή των διαφημίσεων και της απογευματινής ζώνης – ήδη την πρωτομαγιά, χωρίς την συνηθισμένη σύνδεση, καταμετρήθηκαν 35 διαφημιστικές προβολές.

75 περίπου διαφημιστικά μηνύματα μεταδόθηκαν στις μεταμεσονύχτιες προβολές (με καζίνα, τουρκικά έπιπλα και ελάχιστες «εκπλήξεις» όπως η Heineken) ενώ οι υπόλοιπες 150 περίπου, στις βραδινές προβολές αυξημένης ακροαματικότητας.

Στον πίνακα που παρατίθεται παρακάτω καταγράφονται οι διαφημιστικές παρουσίες των βραδινών εκπομπών την εβδομάδα 27 Απριλίου – 1 Μαΐου 2020 κατά κατηγορία, με όσους συμπλήρωσαν έξη διαφημιστικές παρουσίες μέσα στην ίδια εβδομάδα να χαρακτηρίζονται Χρυσοί Χορηγοί.

Σε μια εποχή που η ισλαμιστική εξουσία του Ρ. Τ. Ερντογάν εξαπολύει καθημερινά ένα ύπουλο, προκλητικό και εξαιρετικά επικίνδυνο υβριδικό πόλεμο εναντίον της Ελλάδος -με τελευταία τους πρωτομαγιάτικους πυροβολισμούς και την απόπειρα διείσδυσης στον Έβρο καθώς και τις πρόβες απόβασης των ισλαμιστών σε ελληνικό νησί- εμείς αμέριμνοι παρακολουθούμε το άκακο αρνάκι που μας παρουσιάζουν οι επιδοτούμενες τουρκοσειρές της Ελληνικής τηλεόρασης, κρύβοντας με επιμέλεια τον δολοφονικό λύκο που κρύβεται με πολύ μεγάλη προσοχή πίσω από αυτές.

Καλούμε τις Ελληνικές εταιρίες που πραγματοποιούν διαφημιστικές δαπάνες στις τουρκικές σειρές των καναλιών STAR και ΣΚΑΙ, υποστηρίζοντας άθελά τους, αλλά στην πράξη την επικίνδυνη προπαγάνδα των ισλαμιστών της Τουρκίας μέσα στην Ελλάδα,  να ευαισθητοποιηθούν επιτέλους, κατευθύνοντας τα πολύτιμα χρήματα της διαφήμισης τους σε άλλες εκπομπές, ανάλογης “ανταποδοτικότητας”.

Το αίσχος της Ερντογανικής προπαγάνδας στην Ελληνική κοινωνία μέσα από την προβολή επιδοτούμενων τουρκοσειρών – «βιτρίνας» εδώ και δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, πρέπει να σταματήσει.

Και θα σταματήσει μόνο όταν οι Ελληνικές εταιρίες αποφασίσουν να διαφημίσουν πραγματικά τα προϊόντα, τις υπηρεσίες ή τα έντυπα τους, και όχι να τα δυσφημίσουν –έστω και άθελά τους– μέσα από τις επιδοτούμενες τουρκικές σειρές της ελληνικής τηλεόρασης!

Παρατηρητήριο Διαφημίσεων Τουρκοσειρών στην Ελληνική TV (27/4/20 – 1/5/20)

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ TV ADS
ΤΡΑΠΕΖΕΣ:
1. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ (NBG)
Χρυσός χορηγός. Όσοι επιθυμούν, μπορούν να εκφράσουν την διαμαρτυρία τους στην Διοίκησή της, Τηλ. 210-3341531
2. ALFA BANK
3. EUROBANK
6

3
2

ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ:
1. Wind
2. Cosmote
3. Γερμανός
4
1
1
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΑ – ΚΑΛΥΝΤΙΚΑ:
1. GlaxoSmithKleine (Corega, Panadol x 2 ADS, Voltarol, Sensodyne x 1 AD)
Χρυσός χορηγός. Όσοι επιθυμούν, μπορούν να εκφράσουν την διαμαρτυρία τους στην εταιρία. Τηλ. 210-882100 – Αριθμός Παραπόνου που έχει ήδη κατατεθεί: 00500616.
2. Kabonatura (Neo Bianicid της Aboca)
3. Άρμα Φάρμα (Physiomer / Laboratoire de la Mer)
4. Procter & Gamble (Pantene, Always, Old Spice)
5. BIANEX (Altion Tonovit και Τonotil)
6. Pfizer (Simeco)
7. Mollers
8. Sky Farm (Vitamin C)
9. Sanofi – Aventis (Maalox, Dulco Soft)
10. Bayer (Bepanthol) 
11. Uni-Pharma (Apotel, Hypno) 
12. Menarini Hellas (Sustenium)
13. UCB A.E. (ZIPTEK)
14. Clinique
15. Estee Lauder
6

5
5
4
4
3
3
3
2
2
2
2
1
1
1

ΚΑΦΕΔΕΣ:
1. Lavazza
2. Nestle (Nespresso)
3. Kafea Terra (Dimello)
4. My Coffee Island
5
2
2
2
ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ:
1. Lidl Hellas
2. My market
3. Γαλαξίας
4. ΑΒ Βασιλόπουλος
3
3
2
1
ΕΝΕΡΓΕΙΑ:
1. Ελληνικά Πετρέλαια / Edison (Elpedison)
2. Volton
3. Ήρων Θερμοηλεκτρική
2
2
1
ΤΡΟΦΙΜΑ & ΠΟΤΑ:
1. Arla Foods (Lurpac)
2. Frutop
3. Kinder Joy
4. Alfa Pastry
5. L’ Artigiano
6. ΙΟΝ
7. Jumbo Country Chips
8. Creta Farms
9. ΜΕΒΓΑΛ
10. Tottis Bingo
11. Μέλι Μούσες
12. Βίκος
13. Ζαγόρι
5
4
4
3
3
2
2
1
1
1
1
1
1
ΔΙΑΦΟΡΑ:
1. Κωτσόβολος
2. Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
3. ΙΚΤΕΟ Αλίμου
4. ΕΛΑΪΣ – Unilever (Dove)
5. Insurance Market
6. ΒΟΧ (διανομή φαγητού)
7. Πορτοκαλίδης (Τουρκικά έπιπλα Istikbal)
8. Hit 88.9
9. Τηλεθεατής
10. TV24
11. Peugeot
12. Πλαίσιο Computers
13. Alumil
14. TI-BI
15. ΤV Σίριαλ
16. Felix Sensations

https://professors-phds.com/?p=23366

«To κυρίαρχο δολάριο ο επόμενος κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία.»

19/03/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

H παντοδυναμία του δολαρίου προκαλεί νέο «πονοκέφαλο» στις οικονομίες ανά τον κόσμο, που ήδη παραπαίουν εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, με τις αναδυόμενες αγορές ιδιαίτερα ευάλωτες, καθώς τα νομίσματά τους καταρρέουν, όπως και η παγκόσμια ζήτηση. Σε ελεύθερη πτώση και τα νομίσματα των μεγάλων οικονομιών με τη στερλίνα στα στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1985, το ευρώ να οδεύει ολοταχώς προς επίπεδα απόλυτης ισοτιμίας έναντι του δολαρίου και τα δολάρια Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας σε ναδίρ πολλών ετών.

Οι επενδυτές εγκαταλείπουν μαζικά τις αναδυόμενες αγορές και συρρέουν στην ασφάλεια του αμερικανικού νομίσματος, με τις δύο έκτακτες και γενναίες μειώσεις επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ να μην καταφέρνουν να υπονομεύσουν την ελκυστικότητά του.

Δεν είναι όμως μόνο τα νομίσματα των αναδυομένων που κατρακυλούν. Η στερλίνα βρέθηκε χθες στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1985, κάτω από το 1,19 έναντι του δολαρίου και ξεπερνώντας και τα χαμηλά που είχε αγγίξει την εποχή του βρετανικού δημοψηφίσματος του 2016. Το ευρώ οδεύει προς τα επίπεδα απόλυτης ισοτιμίας έναντι του δολαρίου. Νέο ιστορικό ναδίρ για τη νορβηγική κορόνα, ενώ τα δολάρια Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας έχουν κάνει βουτιά σε χαμηλά πολλών ετών έναντι του αμερικανικού νομίσματος.

Με τους δεσμούς του δολαρίου με την παγκόσμια οικονομία πιο στενούς από ποτέ, το αμερικανικό νόμισμα καλπάζει έναντι των βασικών του ανταγωνιστών και τα κέρδη του εντείνουν τις πιέσεις για επιχειρήσεις και κυβερνήσεις, την ώρα που ήδη αγωνίζονται να αντεπεξέλθουν στο αυξημένο κόστος εξυπηρέτησης των οφειλών τους σε δολάρια, εν μέσω του χάους που προκαλεί η πανδημία του Covid-19 στις διεθνείς αγορές. Το δίλημμα για τις κεντρικές τράπεζες των αναδυομένων οικονομιών, καθώς μειώνουν τα επιτόκια για να στηρίξουν την ανάπτυξη είναι ότι διατρέχόυν τον κίνδυνο ακόμη μεγαλύτερης αποσταθεροποίησης των εθνικών νομισμάτων, ειδικά εάν μειώσουν υπερβολικά το κόστος δανεισμού.

«Η άνοδος του δολαρίου επιφέρει ακόμη ένα πλήγμα στις αναδυόμενες», επισημαίνει στο  Bloomberg ο Μιτούλ Κοτέτσα, στρατηγικός αναλυτής αναδυομένων αγορών στην TD Securities στη Σιγκαπούρη. «Η ζήτηση για το δολάριο αντισταθμίζει και με το παραπάνω τις πιέσεις από τις μειώσεις επιτοκίων της FED. Το ενεργητικό αναδυομένων αγορών θα συνεχίσει να δέχεται σφυροκόπημα, καθώς οι επενδυτές εγκαταλείπουν το ρίσκο και στρέφονται προς ασφαλή καταφύγια», εξηγεί.

Η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας έρχεται να προστεθεί στον ολοένα και μεγαλύτερο κατάλογο των αρχών νομισματικής πολιτικής που προχώρησαν σε έκτακτες μειώσεις επιτοκίων. Νότια Κορέα, Χιλή, Βιετνάμ, Σρι Λάνκα και Πακιστάν έχουν ήδη ανακοινώσει αυτή την εβδομάδα κινήσεις νομισματικής χαλάρωσης, ακολουθώντας το παράδειγμα της FED την Κυριακή. Στον κύκλο μείωσης επιτοκίων αναμένονται και οι κεντρικές τράπεζας Νοτίου Αφρικής, Ινδονησίας και Βραζιλίας εντός των επομένων ημερών.

Οι εκροές κεφαλαίων από τις αναδυόμενες αγορές έχουν φθάσει σε επίπεδα-ρεκόρ, αγγίζοντας τα 30 δισ. δολάρια μέσα σε 45 ημέρες από την έξαρση του κορωνοϊού, όπως δείχνουν τα στοιχεία του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινσιτούτου(ΙΙF). Όλα τα νομίσματα αναδυομένων αγορών στον συναλλαγματικό δείκτη του Bloomberg έχουν χάσει σημαντικό έδαφος έναντι του δολαρίου από τις 20 Ιανουαρίου -τότε που άρχισαν οι ανησυχίες για εξάπλωση του Covid-19 στην Ασία- με το ρωσικό ρούβλι να έχει υποχωρήσει σε ναδίρ τετραετίας, έχοντας χάσει πάνω από το 20% της αξίας του.

Σύμφωνα με έρευνα της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών(BIS), από την εποχή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, οι αιφνίδιες ανατιμήσεις του δολαρίου πιέζουν προς τα κάτω τους ρυθμούς αύξησης του παγκόσμιου εμπορίου. Ένας από τους λόγους θα μπορούσε να είναι οι στενότερες χρηματοπιστωτικές συνθήκες, καθώς επιβράδυνεται ο δανεισμός στις αναδυόμενες αγορές.

Ιδιαίτερα ευάλωτες οικονομίες και νομίσματα των αναδυομένων χωρών της Ασίας, ξυπνώντας μνήμες της ασιατικής συναλλαγματικής κρίσης, περισσότερο από 20 χρόνια πριν. Η ρουπία Ινδονησίας σημειώνει τις χειρότερες επιδόσεις στην Ασία φέτος, με απώλειες πάνω από 9%, το γουόν Νοτίου Κορέας έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2010 και η ινδική ρουπία υποχώρησε σε ιστορικό ναδίρ.

Δεν είναι μόνο τα νομίσματα αναδυομένων αγορών που «υποφέρουν» από το ράλι του δολαρίου. Το δολάριο Αυστραλίας έχει υποχωρήσει στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2003 -προκαλώντας πονοκέφαλο στην κυβέρνηση, καθώς εκτοξεύει το κόστος εισαγομένων αγαθών χωρίς να αναπληρώνονται από αυξημένα έσοδα από τομείς όπως ο τουρισμός ή η εκπαίδευση, δεδομένου ότι κλείνουν τα σύνορα λόγω του κορωνοϊού. Η κορόνα Νορβηγίας έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά, με απώλειες πάνω από 16% από τις αρχές του έτους, με τη βουτιά των τιμών του πετρελαίου σε ναδίρ 17 ετών να συμπαρασύρει και τα νομίσματα χωρών εξαγωγής αργού. Πιέσεις και στην ισοτιμία ευρώ-δολαρίου, με το ευρώ να υποχωρεί και να οδεύει προς τα επίπεδα απόλυτης ισοτιμίας έναντι του αμερικανικού νομίσματος.

Οι κεντρικοί τραπεζίτες ανά τον κόσμο συντονίζονται, ώστε να διασφαλίσουν επάρκεια δολαρίων στο σύστημα. Η FED μείωσε την Κυριακή το επιτόκιο στις γραμμές ανταλλαγής δολαρίων(dollar-swap) με πέντε ακόμη κεντρικές τράπεζες, χρησιμοποιώντας ένα εργαλείο που είχε να εφαρμόσει από την εποχή της πιστωτικής κρίσης του 2008.

Πηγή: Bloomberg -Επιμέλεια: Αγγελική Κοτσοβού

https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1576446/to-kuriarxo-dolario-o-epomenos-kindunos-gia-tin-pagkosmia-oikonomia

«Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες.»

05/02/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Όμηροι των Αγορών οι κοινωνίες, Γιώργος Κοντογιώργης

Πολλοί θεωρούν πως η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση ορίζει ένα άλλο σύστημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιοποίηση του συστήματος, που είναι εξ αντικειμένου εγκατεστημένο μέσα στα κράτη. Ιδιοποίηση από τον οικονομικό παράγοντα, ο οποίος με το όνομα «αγορές», αυτονομήθηκε από το κράτος και φιλοδοξεί να παίξει ένα διακρατικό ρόλο.

Οι νέοι οικονομικοί ηγεμόνες έχουν θέσει σε ομηρία τις πολιτικές ηγεσίες των κρατών και έχουν εκβάλει από το σκοπό της πολιτικής το συμφέρον των κοινωνιών. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι «αγορές» είναι πρωτογενώς παντοδύναμες, αλλά επειδή οι κοινωνίες παραμένουν εγκιβωτισμένες σε αξίες, σε θεσμούς και σε πολιτικές συμπεριφορές του 18ου αιώνα.

Με άλλα λόγια, η μεν οικονομία έχει ήδη μεταβεί στο μέλλον, ενώ οι κοινωνίες παραμένουν δέσμιες σε ένα παρελθόν που παρήλθε ανεπιστρεπτί. Έτσι ανατράπηκαν οι συσχετισμοί υπέρ των «αγορών». Οι κοινωνίες αργοπορούν να αντλήσουν τα αναγκαία συμπεράσματα για το πώς θα ανακτήσουν μια σχετική πολιτική επιρροή.

Όσο συμβαίνει αυτό, η μόνη αντιστασιακή παράμετρος που απομένει για να σφυρηλατήσει μια εναντίωση στην άλωση της πολιτικής τάξης από τις «αγορές» και να αναγκάσει την επαναφορά των πολιτικών του κράτους στο συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας, είναι η πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας των πολιτών που αντλεί δυνάμεις από την εθνική της συλλογικότητα.

Χορηγός συλλογικής ελευθερίας.

Το έθνος, έτσι κι αλλιώς, είναι χορηγός πρωτογενούς συλλογικής ελευθερίας, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατόν να οικοδομηθούν οι λοιπές ελευθερίες, όπως η ατομική, η κοινωνική και η πολιτική. Γι’ αυτό οι αρχαίοι έλεγαν ότι χωρίς την πατρίδα ελεύθερη το άτομο ούτε ελεύθερο μπορεί να είναι ούτε να ευημερεί. Αντιλαμβάνονταν, όμως, το άτομο ως συστατικό μέρος της Πολιτείας όχι ως ιδιώτη.

Σήμερα, το πολιτικό σύστημα είναι δομημένο ως εκλόγιμη μοναρχία, που κατέχεται εξ ολοκλήρου από την πολιτική τάξη με τις κοινωνίες να διατηρούνται ερμητικά έγκλειστες στο καθεστώς της ιδιωτείας. Η διεθνής και η εγχώρια ελίτ διακρίνει ότι η μοναδική απομένουσα δύναμη αντίστασης είναι η εθνική συλλογικότητα. Γνωρίζει επομένως ότι εάν διαρρήξει την πολιτισμική συνοχή της κοινωνίας θα μείνει χωρίς αντίπαλο.

Η εθνική-πολιτισμική συνοχή είναι εκείνη που θα κινητοποιήσει τη σκέψη για να δημιουργήσει αντισώματα απέναντι στη στυγνή πραγματικότητα, η οποία κάνει τις κοινωνίες να αισθάνονται ότι είναι σε πολιτική αδυναμία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ελευθερία και την ευημερία τους.

Να ξέρετε ότι ένα πράγμα φοβούνται οι αγορές και οι ελίτ που τις διακινούν: την αξίωση των εθνικών κοινωνιών να γίνουν θεσμικές συνιστώσες του πολιτικού συστήματος. Να μεταβάλουν, δηλαδή, το πολιτικό σύστημα, από εκλόγιμη μοναρχία σε αντιπροσωπευτική Πολιτεία. Να μεταβούν από το έθνος του κράτους στο έθνος της κοινωνίας. Διότι τότε θα χάσουν το πλεονέκτημα της πολιτικής παντοδυναμίας.

Στην ανωτέρω ανάλυση απουσιάζει η ουσιώδης διάκριση ανάμεσα στο εθνικό και υπερεθνικό κεφάλαιο ανάμεσα στο παραγωγικό και παρασιτικό-χρηματοπιστωτικό. Οι αντιθέσεις ανάμεσα σε αυτούς τους δυο παγκόσμιους πόλους της εποχής μας είναι που γεννούν όλες τις πολιτικές εξελίξεις και συγκρούσεις. Η δε αξιοποίηση αυτών των θεμελιωδών αντιθέσεων της εποχής μας είναι  που μπορεί πολιτικά, να δημιουργήσει ανατροπές. Όπως συνέβη με το BREXIT ή συμβαίνει στην Ιταλία (και οι δυο χώρες του G7).

Νίκος Καραβαζάκης

««Έπεσαν» οι υπογραφές για το κοίτασμα «Αφροδίτη» στην κυπριακή ΑΟΖ.»

08/11/2019 1 Σχολιο
«Έπεσαν» οι υπογραφές για το κοίτασμα «Αφροδίτη» στην κυπριακή ΑΟΖ
Πηγή: AP Photo/Petros Karadjias

Με στόχο της έναρξη παραγωγής φυσικού αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» το 2025 και με εκτιμώμενα έσοδα για τη Δημοκρατία τα 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια για περίοδο 18 ετών, ο Υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης υπέγραψε την Πέμπτη, με τις εμπλεκόμενες εταιρείες, την Άδεια Εκμετάλλευσης του κοιτάσματος και το Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού του Τεμαχίου 12 της Κυπριακής Αποκλειστικής Ζώνης.

Η Άδεια Εκμετάλλευσης του «Αφροδίτη» για περίοδο 25 χρόνων, η πρώτη του είδους που παραχωρείται σε αδειούχους της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, βασίζεται στο τελικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγής του κοιτάσματος που συμφωνήθηκε μεταξύ του Υπουργείου Ενέργειας και της συμβασιούχου κοινοπραξίας των Noble Energy, Shell και Delek και το οποίο ενέκρινε, ο Υπουργός Ενέργειας, ύστερα από ενδελεχή μελέτη και διαβούλευση.

Βάσει του Σχεδίου, θα γίνεται μεταφορά του φυσικού αερίου του κοιτάσματος «Αφροδίτη» με απευθείας υποθαλάσσιο αγωγό στο τερματικό υγροποίησης Ίντκου, της Αιγύπτου, από όπου και θα εξάγεται ως υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) στην Ευρώπη και τις διεθνείς αγορές, επιλογή που θεωρείται ως βέλτιστη από το Υπουργείο.

Κατά την τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Ενέργειας, παρουσία και των Πρέσβεων των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ισραήλ, ο κ. Λακκοτρύπης υπέγραψε, παράλληλα, το αναθεωρημένο Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού Παραγωγής του Ερευνητικού Τεμαχίου 12 που όπως και η Άδεια Εκμετάλλευσης, εγκρίθηκε την Τετάρτη το Υπουργικό Συμβούλιο.

Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου ο κ. Λακκοτρύπης χαρακτήρισε την υπογραφή των συμφωνιών ως ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη που επιτρέπει στη Δημοκρατία για πρώτη φορά να μετατραπεί σε παραγωγό φυσικού αερίου, σημειώνοντας ωστόσο ότι πολλά απομένουν ακόμα να γίνουν.

«Με τη σημερινή εξέλιξη το ενεργειακό μας πρόγραμμα περνά στην επόμενή του φάση όπου ολοκληρώνεται η αλυσίδα υδρογονανθράκων», ανέφερε, σημειώνοντας ότι η Κύπρος έχει περάσει από το στάδιο οριοθέτησης σε αυτό της αδειοδότησης, της έρευνας, της ανακάλυψης και τώρα της εκμετάλλευσης.

Η Κύπρος, πρόσθεσε, θα μετατραπεί σε παραγωγό φυσικού αερίου και εναλλακτική πηγή εφοδιασμού της ΕΕ, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται ένα ακόμα αποφασιστικό βήμα όσον αφορά την υλοποίηση του κοινού οράματος των χωρών της περιοχής για δημιουργία του Διαδρόμου Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη.

Ο Υπουργός σημείωσε ότι απώτερος στόχος της Κυβέρνησης είναι η ανάπτυξη του κοιτάσματος «Αφροδίτη», να προσδώσει σημαντικά οφέλη στην Κυπριακή Δημοκρατία τα οποία θα περιλαμβάνουν τα έσοδα από την πώληση του φυσικού αερίου, τη δημιουργία οικονομικής δραστηριότητα και θέσεων εργασίας, την απόκτηση τεχνογνωσίας και την ενδυνάμωση της στρατηγικής σχέσης της Κύπρου με τις εμπλεκόμενες χώρες, που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Αίγυπτος, οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και το Ισραήλ.

Τόνισε επίσης ότι η αναθεώρηση του Συμβολαίου του τεμαχίου 12 είναι το προϊόν εντατικών διαπραγματεύσεων που διήρκεσαν ένα σχεδόν χρόνο.

«Θεωρώ ότι η σημερινή εξέλιξη αποτελεί ένα ακόμα σημαντικό ορόσημο στο ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακή Δημοκρατίας, το οποίο καταδεικνύει ότι παρόλες τις δυσκολίες το πρόγραμμα μας προχωρεί όπως το έχουν σχεδιάσει», ανέφερε.

Ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Noble Κιθ Έλιοτ, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επίτευξη αυτού που χαρακτήρισε ως σημαντικό ορόσημο, με την ολοκλήρωση των υπογραφών και τη λήψη των εγκρίσεων, ώστε να προχωρήσουν οι σχεδιασμοί τους για το έργο, που αφορούν την ανάπτυξη και την εξαγωγή του φυσικού αερίου.

Το σημερινό, ανέφερε, ανοίγει ένα μονοπάτι για την ανάπτυξη του «Αφροδίτη». Πρόσθεσε ότι η περίοδος αυτή είναι επίσης πολύ συναρπαστική για τη περιοχή όσον αφορά την ανάπτυξη του φυσικού αερίου και την υπόσχεση που φέρνει η ενέργεια για το μέλλον της. Αναφέρθηκε και στην σύσταση του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στο οποίο η Κύπρος είναι ιδρυτικό μέλος και είπε ότι δημιουργεί πραγματικά ευκαιρίες για διακίνηση αερίου μεταξύ των χωρών και των εθνών της περιοχής αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Εξέφρασε την ευγνωμοσύνη τόσο της εταιρείας όσο και των συνεργατών της για την σημερινή εξέλιξη, όπως επίσης και για την εμπιστοσύνη στην εταιρεία για τη διαχείριση των φυσικών πόρων της χώρας και τη δυνατότητα ανάπτυξής τους προς όφελος του κυπριακού λαού και του κόσμου, γενικότερα.

Αναθεωρημένο Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού

Με βάση το Αναθεωρημένο Συμβόλαιο Αναλογικού Καταμερισμού γίνεται αναπροσαρμογή των οικονομικών όρων του Συμβολαίου έτσι ώστε το έργο να είναι βιώσιμο για την κοινοπραξία σε περίπτωση που υπάρξουν χαμηλές τιμές πετρελαίου, ενώ η Δημοκρατία θα επωφελείται σε περίπτωση που οι τιμές είναι υψηλότερες. Ο μηχανισμός αυτός που ονομάζεται R-factor και ισχύει σε όλα τα άλλα συμβόλαια που υπέγραψε η ΚΔ με τις εταιρείες στη ΑΟΖ, εκτός από αυτά του πρώτου γύρου.

Ο κ. Λακκοτρύπης σημείωσε τη δυσκολία που υπήρξε, όταν η κοινοπραξία ισχυριζόταν ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει λόγω των χαμηλών τιμών πετρελαίου που επικρατούν στην αγορά εδώ και μερικά χρόνια, ενώ υπήρχαν και δυσκολίες στο να τους αναγκάσουν να προχωρήσουν γιατί δεν υπήρχαν οι πρόνοιες στο συμβόλαιο που να επέτρεπαν αποτελεσματικό έλεγχο.

Σε αντάλλαγμα της αναπροσαρμογής του Συμβολαίου, η ΚΔ πήρε από την κοινοπραξία δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα, «ορόσημα», με αυστηρούς όρους σε περίπτωση παραβίασης που φτάνουν μέχρι και τη δυνατότητα τερματισμού του Συμβολαίου.

Το πρώτο ορόσημο είναι η δεύτερη επιβεβαιωτική γεώτρηση, το δεύτερο οι λεπτομερείς τεχνικές μελέτες (FEED) και το τρίτο η τελική επενδυτική απόφαση (FID).

«Έχουμε δώσει κάποια ελάφρυνση στην κοινοπραξία σε ό,τι αφορά τις χαμηλές τιμές, με την προοπτική ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε περισσότερα αν είναι οι τιμές ψηλές και σε αντάλλαγμα πήραμε αυστηρά χρονοδιαγράμματα ότι το έργο θα προχωρήσει», είπε ο Υπουργός.

Στα 9,3 δις. τα υπολογιζόμενα έσοδα

Στο Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγής των εταιρειών τα υπολογιζόμενα έσοδα για την Δημοκρατία με βάση το επικρατέστερα σενάριο, ανέρχονται στα 9,3 δισεκατομμύρια δολάρια για 18 χρόνια και κατά μέσο όρο περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

Με βάση αυτό το μεσαίο σενάριο, η μέση τιμή το πετρελαίου μπρεντ ορίζεται στα 70 δολάρια το βαρέλι το 2022, με έναν υπολογισμό αύξησης 2%. Οι ποσότητες φυσικού αερίου στο κοίτασμα έχουν υπολογιστεί στα 4,1 tcf.

Το όλο έργο στην πρώτη φάση ανάπτυξής του θα έχει κόστος 3 δισ. ευρώ κεφαλαιουχικής δαπάνης, σε δεύτερη φάση ακόμα 2 δισ. ευρώ με περαιτέρω γεωτρήσεις παραγωγής, και ακόμα 2 δισ. ευρώ κατά τη διάρκεια των 18 ετών σε λειτουργικές δαπάνες.

Τα πρώτα έσοδα από το «Αφροδίτη», όπως είπε ο Υπουργός αναμένονται το 2025. Πρόσθεσε ότι η δεύτερη επιβεβαιωτική γεώτρηση που θα είναι και γεώτρηση παραγωγής υπολογίζεται ότι θα γίνει μέσα σε 18 μήνες. Ωστόσο ο Υπουργός δεν αποκάλυψε τις υπολογιζόμενες τιμές πώλησης του φυσικού αερίου, αναφέροντας ότι για αυτό έχουν επιτευχθεί κάποιες προκαταρκτικές συμφωνίες, φόρμουλες πώλησης συνδεδεμένες με τις τιμές του μπρεντ. Τόνισε ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει που θα πάει η τιμή του μπρεντ το 2022 ή το 2025 και ότι όλοι οι υπολογισμοί γίνονται με βάση σενάρια.

Περαιτέρω ο Υπουργός ανέφερε ότι και στα τρία σενάρια με 50 δολάρια το βαρέλι, 70 και 80 δολάρια το ποσοστό της Δημοκρατίας είναι πέραν του 50%.

Ο αγοραστής του φυσικού αερίου του κοιτάσματος «Αφροδίτη» θα είναι η εταιρεία Shell.

Όσον αφορά τον αγωγό φυσικού αερίου από το «Αφροδίτη» στο Ίντκου, αυτός δεν περιλαμβάνεται στο Σχέδιο Ανάπτυξης και Παραγωγής και θα συζητηθεί στη συνέχεια με την κοινοπραξία.

Όσον αφορά τις ισραηλινές διεκδικήσεις για το κοίτασμα «Αφροδίτη» που γειτνιάζει με το ισραηλινό «Ισάι», είπε ότι οι συζητήσεις για αυτό συνεχίζονται μέσω μιας θεσμοθετημένης διαδικασίας, η οποία ωστόσο, όπως είπε, δεν σχετίζεται με την ανάπτυξη του «Αφροδίτη».

https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/196620/epesan-oi-ypografes-gia-to-koitasma-afroditi-stin-kypriaki-aoz

«Ηλεκτρισμό από βραχονησίδες.»

17/10/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Μέχρι το 2028, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει μεταβεί από τον λιγνίτη στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από άλλες, καθαρότερες πηγές, σύμφωνα με τη δέσμευση του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη.

Αυτό σημαίνει ότι στο μεσοδιάστημα θα πρέπει να αντικατασταθούν οι λιγνιτικές μονάδες με άλλες, που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και φυσικό αέριο. Και φυσικά να ικανοποιηθεί η επιπλέον ζήτηση που θα προκύψει από την προσδοκώμενη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Ο πρωθυπουργός  φρόντισε να δώσει το στίγμα χθες, εγκαινιάζοντας τη λειτουργία ενός συμπλέγματος 7 αιολικών πάρκων στον Καφηρέα, προϋπολογισμού 300 εκατ. ευρώ. Τα αιολικά πάρκα θα τροφοδοτούν το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας με συνολική ισχύ 154,1 MW μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου, όπως ειπώθηκε.

Ως γνωστόν, η αύξηση των τιμών στα δικαιώματα ρύπων, π.χ. στα 25 ευρώ ο τόνος CO2, έχει καταστήσει τον λιγνίτη ασύμφορο από οικονομικής πλευράς ενώ παραμένει ρυπογόνος. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο δρόμος για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.

Με τις ΑΠΕ μπορεί οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα να είναι μηδενικές, να μην υπάρχει εξάρτηση από το εξωτερικό και να είναι πλέον φθηνότερες σε σύγκριση με τον λιγνίτη, όμως η μέση τιμή ανά MW είναι πολύ ψηλότερη σε σχέση με άλλες χώρες.

Στην Ελλάδα, η μέση τιμή από ΑΠΕ έχει υποχωρήσει στα 58 ευρώ έναντι 30-40 ευρώ ανά MW σε άλλες χώρες της ευρωζώνης. Αυτό μπορεί να είναι καλό για τους επενδυτές-ηλεκτροπαραγωγούς αλλά δεν είναι καλό για τους πάσης φύσεως καταναλωτές. Επομένως, κάτι θα πρέπει να γίνει.

Όμως, το σημερινό άρθρο είναι περισσότερο επικεντρωμένο στην αιολική ενέργεια. Η τελευταία είναι επόμενο να εμφανίζει διακυμάνσεις στην παραγωγή καθώς ο άνεμος δεν πνέει πάντοτε σταθερά.  Αν και όλοι έχουμε δει τις τεράστιες τουρμπίνες που είναι πάνω στα βουνά και αισθητικά τουλάχιστον δεν είναι ό,τι το καλύτερο. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που τα αιολικά πάρκα έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια πάνω σε όμορφες περιοχές με δρόμους κ.λπ.

Είναι λοιπόν εύλογο να ενθαρρυνθούν με οικονομικά κίνητρα αιολικά πάρκα σε παράκτιες περιοχές που το βάθος της θάλασσας δεν είναι πολύ μεγάλο. Εκεί το αιολικό δυναμικό θα είναι πιθανόν μεγαλύτερο και δεν θα ενοχλούν αισθητικά.

Από την άλλη, το κόστος διασύνδεσης με την ξηρά θα είναι μεγαλύτερο όπως κι η συντήρηση.   

Με δεδομένο ότι υπάρχουν τόσες πολλές βραχονησίδες, μια λύση θα ήταν η εγκαθίδρυση αιολικών πάρκων πάνω σε αυτές ή γύρω από αυτές ή σε πλωτές δεξαμενές κοντά τους. Ακόμη και φωτοβολταϊκά θα μπορούσαν πάνω τους. 

Η στήλη κατανοεί ότι πιθανόν θα προκύψουν ζητήματα με τη γείτονα για κάποιες βραχονησίδες.

Όμως, θα πρέπει να υπάρχουν αφενός βραχονησίδες που πληρούν τα κριτήρια χωρίς να δημιουργούν εντάσεις και αφετέρου να εξετασθεί η λύση είτε των θαλάσσιων αιολικών πάρκων γύρω τους ή των πλωτών δεξαμενών κοντά τους. Αν θυμόμαστε καλά, κάπου το 2009-2010, είχε εκδηλωθεί ενδιαφέρον από το εξωτερικό για τη δημιουργία θαλάσσιων αιολικών πάρκων ύψους 1-2 δισ. ευρώ, αλλά δεν προχώρησε.  Με τη μέση τιμή ανά MW από ΑΠΕ να είναι σχεδόν διπλάσια σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ, τέτοια πρότζεκτ θα έπρεπε να είναι οικονομικά βιώσιμα. Ιδίως αν η πολιτεία φροντίσει να διασφαλίσει τη διασύνδεσή τους με τον εθνικό κορμό και μειώσει άλλα κόστη, π.χ. γραφειοκρατία.

Άλλες χώρες το έχουν κάνει πράξη. Η Ελλάδα δεν θα πρέπει να είναι η εξαίρεση.

Dr Money

https://www.euro2day.gr/specials/dr_money/article/1702481/hlektrismo-apo-vrahonhsides.html

Από το 1974 προς το 2021.

30/09/2019 1 Σχολιο

 

Created with GIMP

Η κατάληξη της αναδιανεμητικής οικονομικής πολιτικής από το 1974, που ακολούθησαν όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα και εφήρμοσαν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις, κατέληξαν στην χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας υπό το βάρος των αδύνατο να εξυπηρετηθούν εξωτερικών δανείων.

Ένα πρώτο ποιοτικό στοιχείο που ανέδειξε η πολιτική κρίση της χρεοκοπημένης Ελλάδας ήταν οι δύο Πρωθυπουργοί που στράφηκαν εναντίον της πατρίδας τους και του λαού τους, ο πρώτος διδάξας και εισαγωγέας των μνημονίων Γ. Α. Παπανδρέου (ΓΑΠ) και το παρακολούθημά του Α. Τσίπρας (με δική του παγκόσμια «πρωτιά», να καταπατήσει δημοψήφισμα που ο ίδιος προκήρυξε και μοναδικός εν Ελλάδι πολιτικός με ευθύνη εκατόμβης θυμάτων). Το δεύτερο ποιοτικό στοιχείο που ανεδείχθη ήταν η συγκρότηση συγκυβερνήσεων από έως τότε εχθρικών μεταξύ τους πολιτικών κομμάτων. Αυτή η νέα πολιτική ποιότητα οδήγησε στην διακυβέρνηση για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία και την Αριστερά η οποία ήσκησε με πρωτοφανή υποτέλεια και αταλάντευτα την απόλυτα λακεδική πολιτική των μνημονιακών-πτωχευτικών-νεοαποικιακών δεσμεύσεων και των ΝΑΤΟϊκών επιταγών. Υπάγοντας την δημόσια περιουσία σε εκατονταετή ενεχυρίαση, παραδίδοντας την ιστορική ελληνικότητα της Μακεδονίας και καταρρίπτοντας την φύλαξη των εθνικών συνόρων.

Έτσι σφραγίστηκαν και ενταφιάστηκαν αξεπέραστα, πολιτικά και ιστορικά, τόσο το μετεμφυλιοπολεμικό μίσος όσο και ο διχασμός Δεξιάς-Αριστεράς καθόσον ταυτίστηκαν όλες οι διχαστικές παρατάξεις πολιτικά και δουλικά ολοσχερώς με την πολιτική των Ξένων Δυνάμεων, που από συστάσεώς του παρεμβαίνουν και κανοναρχούν το νεοελληνικό κράτος. Η Αριστερά απεδείχθη εμπράκτως ως μια αποτυχημένη, συμπλεγματική Δεξιά. Με αυτόν τον τρόπο έκλεισε πλήρως ο κύκλος της «Μεταπολίτευσης».

Η κληρονομία όμως που άφησε αυτή στη νεοελληνική κοινωνία είναι αβάσταχτη: κατεχόμενη βόρεια Κύπρος, παράδοση της ελληνικότητας της Μακεδονίας, ενδοτισμός στην τουρκική επιθετικότητα, ακατάσχετη εισβολή λαθρομεταναστών, οικονομική εξάρτηση και υποτέλεια, κομματική φαυλότης-διαπλοκή και απαξίωση της πολιτικής, το σημαντικότερο δε όλων μια αποσυντεθειμένη παραγωγική βάση που αφοπλίζει το κράτος και αποδομεί την κοινωνία. Και βέβαια όλα αυτά ενταγμένα και προσαρτημένα στο διεθνές περιβάλλον που σπαράσσεται και αναδιατάσσεται από την ιστορική παγκόσμια πολιτική σύγκρουση μεταξύ παρασιτικού και παραγωγικού, εθνικού και υπερεθνικού Κεφαλαίου.

Σήμερα, χωρίς διχαστικά αίτια πολιτικού μίσους και πάθους, ανανήψαντες από τα ιδεοληπτικά συμπλέγματα και θέσφατα, θα μπορούσαμε να εκκαθαρίσουμε όλη αυτή την συσσωρευμένη κόπρο, χρεών και απειλών; Θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο 2021 με όρους νέου ξεκινήματος, σωτηρίου και απελευθερωτικού, ανοικοδόμησης της παραγωγής και της πολιτικής; Ίσως. Εν προκειμένω πάντως, η προσπάθεια αυτή όχι μόνον αξίζει αλλά και «είναι όλα τα λεφτά».

Η αρχαία κληρονομιά που εμπεριέχει και περικλείει η ΑΟΖ μας όπως και η Ιστορία μας είναι ο πλούτος μας και το μέλλον μας. Έχουμε τις βάσεις και τα προσόντα, ιδίως τη νηφαλιότητα, ώστε να τα καταφέρουμε.

Νίκος Καραβαζάκης

 

«Ομόλογα: Μήπως τελικά έχουμε νέα φούσκα στην αγορά;»

03/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

REUTERS/LUCAS JACKSON

Της Νατάσας Στασινού

Οι τιμές των ομολόγων επιδίδονται σε ένα ξέφρενο ράλι και το κόστος δανεισμού των χωρών ανά τον πλανήτη υποχωρεί σε επίπεδα, που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί έως και πριν από λίγους μήνες. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί χαμόγελα στα οικονομικά επιτελεία των κυβερνήσεων από τη μία και εντεινόμενους φόβους από την άλλη: τόσο για μία ύφεση στην παγκόσμια οικονομία όσο και για φούσκα στην αγορά. Πόσο δικαιολογημένοι είναι οι φόβοι αυτοί;

Για την ύφεση δεν μπορεί παρά να κοιτάξει κανείς τα ολόενα και πιο απογοητευτικά μακροοικονομικά δεδομένα, όπως και τη διαφαινόμενη στροφή στην δημοσιονομική πολιτική οικονομικών που επέλεγαν σχεδόν εμμονικά την πειθαρχία, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της Γερμανίας. Και πάλι όμως αρκεί αυτό για να βλέπει η Ιταλία την απόδοσή του ομολόγου αναφοράς στο 0,9%, η Ελλάδα κοντά στο 1,6%, η Ισπανία και η Πορτογαλία στο μηδέν; Οι επενδυτές εμφανίζονται αχόρτααγοι και για εταιρικό χρέος. Στην πλατφόρμα Tradeweb διαπραγματεύονται εταιρικά ομόλογα επενδυτικής διαβάθμισης της Ευρωζώνης με συνολική αξία 3,4 τρισ. ευρώ. Εξ αυτών ομόλογα αξίας 1,68 τρισ. ευρώ ή το 49,51% έφεραν αρνητική απόδοση  στα τέλη Αυγούστου, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της πλατφόρμα. Το ποσοστό ήταν μόλις 12% τον Ιανουάριο. Η εκτίναξή του άλλους εντυπωσιάζει και άλλους τρομάζει.

Η μεγάλη πηγή ανησυχίας είναι η ελεύθερη πτώση στις αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων και η αντιστροφή της καμπύλης. Οι επενδυτές πληρώνουν αντί να απαιτούν τόκο για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε τίτλους δέκα ή ακόμη και τριάντα ετών. Ωστόσο μερίδα επενδυτών εξακολουθεί να καθησυχάζει. Δεν είναι τόσο η άμεση απειλή της ύφεσης όσο το γεγονός ότι τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, συνταξιοδοτικά ταμεία και άλλοι επενδυτές, που δεν προτιμούν το ρίσκο, αγοράζουν ομόλογα «στον αυτόματο πιλότο». Οι τοποθετήσεις τους γίνονται με βάση προκαθορισμένα μοντέλα ανάλυσης ρίσκου και χάραξης στρατηγικής και αυτά τους υπαγορεύουν αυτή τη στιγμή πως δεν υπάρχει επιλογή, όπως εξηγούν ειδικοί στην Wall Street Journal.

Σημειώνουν επίσης ότι καθώς τα επιτόκια στα δάνεια έχουν μειωθεί αισθητά, οι Αμερικανοί δανειολήπτες προχωρούν μαζικά σε αναχρηματοδότηση των στεγαστικών δανείων τους. Αυτό σημαίνιε ότι τα συνδεόμενα με υποθήκες ομόλογα αποπληρώνονται πιο γρήγορα από ό,τι είχε υπολογιστεί. Οι οργανισμοί που είχαν στην κατοχή τους τα ομόλογα αυτά (τράπεζες, εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων κτλ) στρέφονται έτσι με το ρευστό που έχουν στη διάθεσή τους σε μακρύτερης διάρκειας κρατικά ομόλογα. Το ράλι κατά συνέπεια αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ορμή.

Σε αρκετούς οι εξελίξεις στις αγορές ξυπνούν μνήμες από το 2007 ή και την παλαιότερη φούσκα στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σημειώνουν δε ότι πρόκειται για μία φούσκα, που «σιγοβράζει» εδώ και 30 χρόνια, αφού το πάρτι του κρατικού χρέους διαρκεί με μικρά (και κάποιες φορές οδυνηρά) διαλείμματα για τρεις δεκαετίες. Οι αποδόσεις υποχωρούν σταθερά από τη δεκαετια του 1980 έως σήμερα. «Με βάση την ονομαστική τους αξία, πραγματικά δεν είναι καθόλου δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με μία φούσκα» ομολογεί ο Neil Shearing, επικεφαλής οικονομολόγος της Capital Economics. Ωστόσο οι οικονομικές συνθήκες είναι τέτοιες ώστε η μαζική στροφή των επενδυτών στο κρατικό χρέος να είναι δικαιολογημένη και όχι ένδειξη φούσκας εκτιμά ο ίδιος.

Ο αναλυτής υπενθυμίζει ότι στη δεκαετία του 1980 η πτώση των ονομαστικών αποδόσεων αντανακλούσε την απομάκρυνση από τη σφιχτή νομισματική πολιτική στις ΗΠΑ. Στις αρχές εκείνης της δεκαετίας η Fed πάλευε με σταθερά υψηλά επιτόκια να θέσει υπό έλεγχο τον πληθωρισμό. Όταν η προσπάθεια απέδωσε καρπούς χαλάρωση τη στάση της και ήρθε το ράλι στα κρατικά ομόλογα. Τις επόμενες δεκαετίες ωστόσο μεγάλος μέρος της υποχώρησης στο κόστος δανεισμού είχε να κάνει με δομικές δυνάμεις, όπως η εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης και η σταθερή πτώση των πραγματικών επιτοκίων ισορροπίας (equilibrium interest rates).

Όπως εξηγεί στο σημείωμα της CE o Shearing η πτώση των επιτοκίων οφείλεται σε δύο κατηγορίες παραγόντων, αυτούς που αύξησαν την επιθυμία για αποταμίευση και εκείνος, που περιόρισαν την επιθυμία για επένδυση. Η γήρανση του πληθυσμού στον ανεπτυγμένο κόσμο και η πιο προσεχτική πολιτική των αρχών στον αναδυόμενο κόσμο στνο απόηχο της κρίσης του ’90 αύξησαν για παράδειγμα τα ποσοστά αποταμίευσης. Η πτώση στο κόστος των κεφαλαιουχικών αγαθών και η αυξανόμενη σπουδαιότητα του τομέα υπηρεσιών, όπως και οι χαμηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης, μείωσαν από την άλλη τις επενδύσεις.

Υπό τις συνθήκες αυτές η στροφή στα ομόλογα, έστω και στην υπερβολή της, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί φούσκα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι επενδυτές δεν πρέπει να προετοιμάζονται για μία μεγάλη διόρθωση- αυτή όμως μάλλον θα είναι στις αγορές μετοχών και εμπορευμάτων.

naftemporiki.gr 

«H Ολλανδία κηρύσσει τον «πόλεμο» σε έναν νέο εχθρό: τον υπερτουρισμό.»

29/08/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

H Ολλανδία κηρύσσει τον "πόλεμο" σε έναν νέο εχθρό: τον υπερτουρισμό

Η Ολλανδία είχε στη μακρά Ιστορία της γνωρίσει πολλούς εισβολείς και κατακτητές: από τους Ρωμαίους και τους Βίκινγκς, μέχρι τους Ισπανούς και τους ναζί. Όμως τώρα έρχονται αντιμέτωποι με μία νέα και πιο ύπουλη εισβολή: τον υπερτουρισμό.

Την εποχή των φθηνών πτήσεων και του Airbnb, οι αριθμοί των επισκεπτών στη χώρα «εκτοξεύθηκαν». Τον περασμένο χρόνο πάνω από 19 εκατ. άνθρωποι ταξίδευσαν στη χώρα, κατά πολύ περισσότεροι απ’ όσους ζουν εκεί. Και οι προβλέψεις του Εθνικού Γραφείου Τουρισμού αναφέρουν πως μέσα στην ερχόμενη δεκαετία, ο αριθμός των τουριστών θα έχει αυξηθεί έως και 50%, στα 29 εκατ. Υποθέσεις που ανάγκασαν τους πολεοδόμους και τις αρχές να αρχίζουν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου μπροστά στο φαινόμενο του «υπερτουρισμού», ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών άλλων κρατών που, μετά την αρχική ευφορία, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την δύσκολη πραγματικότητα της αντιμετώπισης των αυξημένων ροών από τους περαστικούς τουρίστες, που όμως αφήνουν πίσω τους προβλήματα.

Ήδη οι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας έχουν αρχίσει να παραπονιούνται για μία σειρά από προβλήματα που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής τους. Από τα στίφη αδιάφορα για την κυκλοφορία, την εργασία των κατοίκων κ.λπ., που κατακλύζουν όλες τις ώρες τους δρόμους, είτε πεζή, είτε χρησιμοποιώντας απρόσεκτα ενοικιαζόμενα ποδήλατα και πατίνια, τα περιστατικά βανδαλισμών, αδιακρισίας, παραβάσεων που οφείλονται στην κατανάλωση οινοπνευματωδών, τη φασαρία, την αύξηση του όγκου των σκουπιδιών και άλλα ων ουκ έστι αριθμός.

Το Άμστερνταμ, με τα πολλά μουσεία, την απαράμιλλη αρχιτεκτονική και τα ρομαντικά κανάλια με τις οργανωμένες περιηγήσεις, έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τις «παράπλευρες απώλειες» από τον υπερτουρισμό.

Για να τις αντιμετωπίσουν, οι δημοτικές αρχές επέβαλλαν νέες ρυθμίσεις, περιλαμβανομένου ενός μορατόριουμ για την κατασκευή νέων ξενοδοχείων, αυξημένα πρόστιμα (έως 140 ευρώ) για ανάρμοστη διαγωγή σε δημόσιους χώρους, περιορισμούς στη λειτουργία Airbnb (30 διανυκτερεύσεις το χρόνο) και μία σειρά από περιορισμούς στη λειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων –όπως ενοικιάσεις ποδηλάτων και πατινιών, πρατήρια ντόνατ κ.λπ.—στο κέντρο της πόλης.

Επιπλέον, από το 2020 θα απαγορεύονται οι οργανωμένες περιηγήσεις στην πασίγνωστη «Γειτονιά με τα Κόκκινα Φανάρια», ενώ χάρις στις νέες κυβερνητικές ρυθμίσεις πολλά από τα διάσημα «καφενεία κάνναβης» έχουν κλείσει. Επίσης έχει αρχίσει να συζητείται και το μέτρο της χρέωσης με εισιτήριο των περιστασιακών επισκεπτών της πόλης, όπως ξεκίνησε να ισχύει στη Βενετία.

Πλέον, όπως τονίζει το Γραφείο Τουρισμού, οι στόχοι της πολιτικής της χώρας έχουν αλλάξει και πλέον από την «προώθηση ως τουριστικού προορισμού» (destination promotion) θα στραφεί στην «διαχείριση του τουριστικού προορισμού» (destination management).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Μία επική μελέτη του καθηγητή κ. Α. Φώσκολου.

22/08/2019 2 Σχόλια

Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη

Αντώνης Φώσκολος

18029
Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη, Αντώνης Φώσκολος

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που εμφανίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και μελετήθηκε από τους γεωλόγους του Τεταρτογενούς (Quaternary geologists). Αυτή η κατηγορία των γεω-επιστημόνων μελετούν το παλαιό-κλίμα και την παλαιό-εδαφολογία. Από τα τέλη του 17ου αιώνα μελέτησαν τις παλινδρομικές κινήσεις των παγετώνων που γινόντουσαν κάθε περίπου 120.000 χρόνια, αρχής γενομένης από τα μέσα του Τεταρτογενούς, ήτοι, περίπου, πριν 1.000.000 χρόνια. Την αιτία δεν την γνώριζαν.

Το 1942 οι Γερμανοί συνέλαβαν και φυλάκισαν στο Βελιγράδι έναν διάσημο Σέρβο αστροφυσικό ονόματι Milancovitch. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στις φυλακές μελέτησε τις τροχιές της Γης γύρω από τον ήλιο και παρατήρησε ότι όταν η τροχιά της Γης μεταβάλλεται από κυκλική, που είναι σήμερα, σε ελλειψοειδή έχουμε τους παγετώνες των 120.000 ετών, εικόνα 1. Όταν ο άξονας περιστροφής αλλάζει κλίση κάθε 40.000 χρόνια, έχουμε πάλι μια παγετώδη περίοδο (εικόνα 1).

Εικόνα 1. εκκεντρότητα, αξονική απόκλιση και η μετάπτωση των τροπικών και εαρινών ισημεριών, κύκλοι Milancivitch, που δημιουργούν κλιματικές αλλαγές κάθε 120000 χρόνια, κάθε 40000 χρόνια και κάθε 20000 χρόνια αντιστοίχως, Σταύρος Αλεξανδρής, 2019.

Όταν ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της Γης αλλάζει τοποθεσία επανέρχεται στην αρχική του θέση κάθε 20.000 χρόνια. Αυτός ο στροβιλισμός δημιουργεί κάθε 20.000 χρόνια μια παγετώδη περίοδο. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η επίδραση ούτε του ανθρώπου ούτε του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Φυσικά, εκείνη την περίοδο, δεν κάναμε χρήση των υδρογονανθράκων. Παρόλα αυτά είχαμε κλιματικές αλλαγές.

Εικόνα 2. Μερικές τοποθεσίες από τις παγοκολώνες που λήφθηκαν από τον Νότιο Πόλο και που φυλάγονται σε ειδικές αποθήκες του Πανεπιστημίου ΟHIO, USA

Το 1995 εκατοντάδες επιστήμονες από όλον τον κόσμο άρχισαν να κάνουν γεωτρήσεις στον Βόρειο και Νότιο Πόλο, όπως επίσης στη Γροιλανδία  (εικόνα 2) για να πάρουν παγοκολώνες που δείχνουν τις κλιματικές αλλαγές τα τελευταία 450.000 χρόνια.

Αυτές οι πάγο-κολώνες ορισμένες μήκους 3.200 μέτρων, (εικόνα 3) φυλάγονται στο μουσείο του πανεπιστημίου Οχάιο των ΗΠΑ ενώ οι πάγο-κολώνες από την Γροιλανδία στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης στη Δανία.

συνέχεια εδώ: https://slpress.gr/koinonia/klimatiki-allagi-pos-ena-fysiko-fainomeno-metatrapike-se-apati/ και https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Δείτε και: https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

«Οι μεγάλες «πληγές» της ΔΕΗ: Τι δείχνει η πρώτη απογραφή για την εταιρεία.»

16/07/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Οι μεγάλες "πληγές" της ΔΕΗ: Τι δείχνει η πρώτη απογραφή για την εταιρεία

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Η χθεσινή ανακοίνωση του οριστικού ναυαγίου της λιγνιτικής αποεπένδυσης, ήρθε να προσγειώσει απότομα στην πραγματικότητα, όσους παραμένουν δύσπιστοι απέναντι στις επισημάνσεις για τα τραγικά λάθη και τις ολιγωρίες που οδήγησαν σήμερα τη ΔΕΗ στο «σημείο μηδέν”.

Διότι όπως με την υπόθεση των λιγνιτών, όλη αγορά γνώριζε και είχε προειδοποιήσει εξαρχής ότι πρόκειται για ένα ατελέσφορο εγχείρημα, με ανύπαρκτες ελπίδες επιτυχίας, αντίστοιχα το σύνολο της στρατηγικής που ακολουθήθηκε γύρω από τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας την τελευταία 4ετία, έφερε αποτυχίες, απαξίωση και οικονομική κατάρρευση.

Οι Κινέζοι, οι Ρώσοι και οι … Ινδοί, που περίμενε η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά και η απερχόμενη διοίκηση της ΔΕΗ, δεν ήρθαν και η σιγουριά για την επιτυχή έκβαση του διαγωνισμού αποδεικνύεται ότι στηριζόταν σε πήλινα πόδια. Η αγορά απάντησε στην πράξη ότι όσοι ονόμαζαν «πετράδια στο στέμμα της ΔΕΗ” τις υπό πώληση λιγνιτικές μονάδες της επιχείρησης ήταν απλά εκτός τόπου και χρόνου.

Το πρόβλημα βεβαίως με την εξέλιξη αυτή είναι ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος για την ανασυγκρότηση της επιχείρησης που καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της αγοράς.

Και δυστυχώς, η κατάσταση στην οποία παρέλαβε τη ΔΕΗ η νέα κυβέρνηση, επιβεβαίωσε το μέγεθος των προβλημάτων και της απαξίωσης της εταιρείας, όπως φαίνεται και από τις δημόσιες τοποθετήσεις του υπουργού ενέργειας Κ. Χατζηδάκη.

Ειδικότερα η πρώτη «απογραφή” έδειξε σοβαρότατα προβλήματα στη λειτουργία της εταιρείας, κακή κατάσταση των μονάδων, σημαντική επιδείνωση των οικονομικών μεγεθών, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και αποφάσεων που ελήφθησαν το προηγούμενο διάστημα.

Απαξίωση των δικτύων

Πρώτον στα δίκτυα, που είναι και ένας από τους τομείς που «καίει” τους καταναλωτές αφού σχετίζονται με τις διακοπές ρεύματος και την ποιότητα της ηλεκτροδότησης: οι επενδύσεις το 2018 μειώθηκαν κατά 50% από τα 304 εκατ. στα 150 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα υπερδιπλασιάστηκε ο μέσος χρόνος εξυπηρέτησης για απλές συνδέσεις από 16 σε 34 ημέρες.

Η μέση διάρκεια διακοπών ρεύματος αυξήθηκε από τα 98 στα 119 λεπτά ανά πελάτη ενώ αύξηση καταγράφηκε και στη συχνότητα των διακοπών.

Παρά τις δηλώσεις στελεχών που διορίστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και τα οποία υπερασπίζονται τα έργα και ημέρες τους, ο ΔΕΔΔΗΕ αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις υλικών, όχι μόνο στύλων (είναι γνωστή η υπόθεση με την παραλαβή των ελαττωματικών σάπιων ξύλινων στύλων που δημιούργησε ελλείψεις και προβλήματα) αλλά και άλλων υλικών που απαιτούνται για επισκευές στο δίκτυο: μετρητές, ασφάλειες, καλώδια παροχών.

Μια ακόμη ένδειξη της προβληματικής κατάστασης που επικρατεί στα δίκτυα διανομής είναι ότι οι καταναλωτές που  κάνουν αιτήσεις για νυχτερινό ρεύμα, περιμένουν επί μήνες επειδή δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα ρολόγια.

Και βέβαια υπάρχει προφανές πρόβλημα κακής κατανομής του προσωπικού, καθώς ο ΔΕΔΔΗΕ, θυγατρική της ΔΕΗ, που θα διαχειρίζεται το δίκτυο, δηλαδή έχει ανάγκες σε τεχνικό και όχι σε διοικητικό προσωπικό διαθέτει 2.142 τεχνίτες για 7,5 εκατομμύρια παροχές. Συνολικά στην εταιρεία απασχολούνται 6445 άτομα…

Πρόβλημα με τις διακοπές ρεύματος

Δεύτερον καταγράφεται σοβαρό ζήτημα ασφάλειας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας καθώς η κακή κατάσταση του δικτύου, τα προβλήματα των μονάδων αλλά και ο κακός σχεδιασμός ιδιαίτερα στα νησιά έχει ως αποτέλεσμα τις αλλεπάλληλες διακοπές ρεύματος.

Μόνο φέτος και το 2018 καταγράφηκαν 8 σοβαρά περιστατικά:
Το 2019 είχαμε το μπλακ άουτ στα Χανιά το Φεβρουάριο, το μπλακ άουτ στην Κρήτη το Μάρτιο, τη διακοπή στις αρχές του μήνα στην Αν. Θεσσαλονίκη
Το 2018 είχαμε τον Απρίλιο εκ περιτροπής διακοπές ρεύματος στην Κρήτη, το Μάιο στη Θεσσαλονίκη, τον Ιούνιο τέθηκε εκτός λειτουργίας η 4η μονάδα της Καρδιάς ενώ τον Αύγουστο είχαμε το καταστροφικό για τον τουρισμό της Ύδρας μπλακ άουτ.

Παλιές μονάδες παραγωγής 

Τρίτον διαπιστώνεται η κακή κατάσταση του στόλου των μονάδων παραγωγής. Το μεγαλύτερο μέρος των μονάδων προστέθηκε στο δυναμικό της ΔΕΗ πριν από 50 ή 40 χρόνια, είναι παλιές αντιοικονομικές και ρυπογόνες ενώ η ΔΕΗ έμεινε εκτός της ανάπτυξης των ΑΠΕ.

Οικονομικά προβλήματα 

Τέταρτον τα οικονομικά μεγέθη βρίσκονται στο χειρότερο σημείο της ιστορίας της εταιρίας: τα ληξιπρόθεσμα χρέη ξεπερνούν τα 2,4 δισ. ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα χρέη που έχουν μπει σε διακανονισμό. Τα «φέσια” προς τη ΔΕΗ αντιστοιχούν στο 50% του τζίρου και διογκώθηκαν εξαιτίας της ανοχής στα κινήματα «δεν πληρώνω” που έδειξαν από το 2015 και μετά κυβέρνηση και διοίκηση.

Η μοναδικής έμπνευσης συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για απώλεια του 50% της αγοράς στη λιανική μέχρι το τέλος του 2019, σημαίνει ότι μέσα στους επόμενους 5 μήνες θα πρέπει να πέσει το μερίδιο της εταιρείας από το 75% στο 49%. Η ίδια συμφωνία προέβλεπε ότι η ΔΕΗ θα διαθέτει το σύνολο της λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής της μέσω των δημοπρασιών ΝΟΜΕ στους ανταγωνιστές της προμηθευτές για να ανοίξει η αγορά.

Τελικά ο στόχος δεν επετεύχθη όπως δείχνουν τα μερίδια αγοράς, ενώ την ίδια στιγμή η ΔΕΗ λέει ότι αναγκάζεται να πουλά σε τιμές κάτω του κόστους με τη ζημιά για το 2018 να υπολογίζεται σε 150 εκατ. ευρώ. Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι το ρεύμα από τα ΝΟΜΕ αντί να πάει στους Έλληνες καταναλωτές καταλήγει να επιδοτεί με φθηνή ενέργεια τους καταναλωτές γειτονικών χωρών καθώς οι εξαγωγές το 2018 αυξήθηκαν κατά 75%.

Τα προβλήματα αυτά αποτυπώνονται και στις ζημιές που ανακοίνωσε το 2018 και συνεχίζονται το 2019 για τη ΔΕΗ: στο πρώτο τρίμηνο του 2019 είχε λειτουργικές ζημιές 51,3 εκατ. ευρώ ενώ οι ζημιές προ φόρων ξεπέρασαν τα 230 εκατομμύρια.

Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι για να υπάρξει λύση και προοπτική για την εταιρεία, δεν μπορεί να κρυφτούν, όπως συνέβη στο παρελθόν, τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Απαιτείται επίγνωση της κατάστασης, η οποία αποδεικνύεται στην πράξη χειρότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις και πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η κυβέρνηση η ΝΔ ως αντιπολίτευση…

https://www.capital.gr/epixeiriseis/3371924/oi-megales-pliges-tis-dei-ti-deixnei-i-proti-apografi-gia-tin-etaireia

Σ.Σ. Οι επισημάνσεις με χρωματισμό στο κείμενο είναι δικές μας (Β.Σ.)

«Ο ελληνικός ενεργειακός πλούτος στον χάρτη – Άρχισε το ταξίδι της σωτηρίας.»

27/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Αντώνης Φώσκολος.

Το «έγκλημα» εναντίον του ελληνικού λαού που ξεκίνησε το 1997 επί κυβερνήσεως Σημίτη και συνεχίστηκε επί των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου ήταν ένα: Δεν αξιοποιήθηκε ο ενεργειακός πλούτος, τα αποθέματα υδρογονανθράκων που είχαν εντοπιστεί στο Ιόνιο και στο Θρακικό Πέλαγος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μπούμε στα Μνημόνια. Σταυρώσαμε τον ελληνικό λαό διότι επί 15 χρόνια αρνήθηκαν, διαδοχικά, τρεις ελληνικές κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, που τον γνωρίζαμε από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις, κυρίως του καθηγητή Ζελελίδη και των συνεργατών του και τις εργασίες της ΔΕΠ-ΕΚΥ.

Μετά από 16 χρόνια γίνεται το πρώτο μεγάλο κβαντικό άλμα από τον καθηγητή Γιάννη Μανιάτη. Ως υφυπουργός έγραψε στα παλιά του παπούτσια τις αντιρρήσεις των υπουργών Ντίνας Μπιρμπίλη (σφόδρα διακείμενη εναντίον της έρευνας υδρογονανθράκων) και Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Ενήργησε σαν Έλληνας πολιτικός και προχώρησε στον εντοπισμό στόχων που περιέχουν υδρογονάνθρακες στην Δυτική Ελλάδα, Ιόνιο και Κρήτη, αναθέτοντας την έρευνα στη νορβηγική εταιρεία γεωφυσικών ερευνών PGS.

Η λεπτομερής ύπαρξης στόχων-ταμιευτήρων υδρογονανθράκων δόθηκε στην δημοσιότητα από την σημερινή Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων (εικόνα 1), που παρουσιάστηκε εφέτος στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4-5 Απριλίου 2019. Μάλιστα, σε προσωπική συζήτηση που είχα με τον καθηγητή Αντώνη Βαφείδη (γεωφυσικός στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων που είναι γνώστης των γεωφυσικών δεδομένων της εταιρείας PGS) μου είπε ότι οι στόχοι-ταμιευτήρες είναι πολύ μεγαλύτεροι από ό,τι δείχνουν τα στοιχεία της PGS.

Στις αρχές του 2015, η ΔΗΜΑΡ αποσύρει την στήριξή της από την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με αποτέλεσμα οι έρευνες για την εκμετάλλευση των γνωστών κοιτασμάτων να πάνε πίσω 2,5 χρόνια. Πάλι ξανασταύρωσαν τον ελληνικό λαό οι Έλληνες πολιτικοί. Αφού φάγανε, μεταξύ 1982 και 2010 πακέτα Ντελόρ, ένα πακέτο Σαντέρ και όλα τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ΠΕΠ) συνολικής αξίας 1 τρισ. 300 δισ. ευρώ, φόρτωσαν το έλλειμμα στον ελληνικό λαό με τα γνωστά αποτελέσματα: να κοπούν μισθοί, συντάξεις, να αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία, να αυξηθεί κατακόρυφα η μετανάστευση επιστημόνων και να ενταθεί η υπογεννητικότητα. Επιδείνωση της κατάστασης στην εκπαίδευση και στην Υγεία. Καταστροφή της Ελλάδος.

Ο ενεργειακός πλούτος επαναφέρει την ελπίδα

Στις αρχές του 2017 επανέρχεται η ελπίδα. Γίνεται το δεύτερο κβαντικό άλμα. Το υπουργείο Ενέργειας επιλέγει τον ικανότατο Γιάννη Μπασιά ως πρόεδρο και τεχνικό διευθυντή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων. Αυτός προσλαμβάνει τρεις πολύ αξιόλογους γεωλόγους πετρελαίου και στελεχώνει την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με άλλα 23 πρόσωπα. Επιπροσθέτως, το κράτος χρηματοδοτεί την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με 500 εκατ. ευρώ για να κάνει γεωφυσικές έρευνες.

Ταυτόχρονα, προσέρχονται δύο ενεργειακοί κολοσσοί η Total και ExxonMobil που δίνουν μαζί με τα ΕΛΠΕ προσφορά για την έρευνα και εκμετάλλευση, τουλάχιστον, 10 πολύ μεγάλων στόχων υδρογονανθράκων δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Είναι στόχοι τύπου «Ζορ» κατά τον Δρα Γιάννη Μπασιά (εικόνα 2), αλλά ίσοι ή και πολύ μεγαλύτεροι σε έκταση του αιγυπτιακού «Ζορ».

Εικόνα 1. Οι νέοι στόχοι, κόκκινες κουκίδες, υδρογονανθράκων μαζί με τις δομές/παγίδες σε Ιόνιο και νότια Κρήτη που παρουσίασε η ΕΔΕΥ στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4 και 5 Απριλίου, 2019.

Για το Ιόνιο έχουμε προσφορές από τον ισπανικό ενεργειακό κολοσσό Repsol. Οι συμφωνίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μονογράφονται από τον υπουργό Ενέργειας Γιώργος Σταθάκη. Ταυτόχρονα ιδρύεται και το Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Έρευνας στα Χανιά, το οποίο υπάγεται στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας. Στις 19 Ιουνίου είχαμε και την έγκριση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κρήτης από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Διαβάστε περισσότερα…

«Ευρωπαϊκή Ένωση: «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»»

23/02/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ευρωπαϊκή  Ένωση: «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»

Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος

Με έκδηλη την αγωνία, τον προβληματισμό και την οργή καλούνται σε λιγότερο από 100 μέρες, οι ευρωπαίοι πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες για την ανάδειξη των εκπροσώπων τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτά που γίνονται την τελευταία περίοδο δεν έχουν προηγούμενο, η ένταση και τα νεύρα είναι έντονα μεταξύ των ηγετικών κρατών και απουσιάζει το όραμα της  Ένωσης ενώ οι φυγόκεντρες τάσεις ολοένα και αυξάνονται. Έτσι λοιπόν είχαμε, πριν λίγες μέρες την πρωτοφανή κίνηση να αποσύρει η Γαλλία τον πρέσβη της από την Ιταλία ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποστήριξη και τις δηλώσεις του Ιταλού υπουργού εσωτερικών Σαλβίνι, προς το κίνημα των κίτρινων γιλέκων. Τα κίτρινα γιλέκα ξεκίνησαν ως μια έκφραση αντίδρασης, αντίστασης και αγώνα ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές της φτωχοποίησης, της ανεργίας και της λιτότητας της κυβέρνησης Μακρόν και τώρα οργανώνονται πολιτικά ιδρύοντας πολιτικό κόμμα.

Και για να πάμε λίγο πιο  πάνω στην Μεγ. Βρετανία, που πάει κατευθείαν για άτακτη έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι δηλώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ντόναλντ Τουσκ ήταν προσβλητικές και απαράδεκτες λέγοντας δημόσια ότι όσοι επιδίωξαν την έξοδο της Μεγ. Βρετανίας  από την ΕΕ έχουν μια θέση στην κόλαση. Ο χειρισμός του Brexit από το πολιτικό σύστημα της Μεγ. Βρετανίας  μπορεί να μην ήταν ο καλύτερος αλλά φαίνεται ότι θα «πονέσει» πολύ η αποχώρηση των Βρετανών ιδιαίτερα τη Γερμανία. Αν επιτύχει η έξοδος  της  Μεγ. Βρετανίας γιατί να μην ακολουθήσουν και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ακόμη περισσότερο μια έξοδος χώρας και καταναλωτών 66 εκ. όπως είναι η Μεγ. Βρετανία, (μέλος του ΝΑΤΟ, Συμβουλίου Ασφαλείας ΟΗΕ, πυρηνική δύναμη) είναι πολύ σοβαρή απώλεια και για θέσεις εργασίας και για την οικονομία της Ευρωζώνης. Η Αγγλία των 66 εκατομμυρίων είναι συνολικά, όσο  15 χώρες αν αθροιστούν πληθυσμιακά  (πχ Λουξεμβούργο, Μάλτα, Λιθουανία, Λετονία, Δανία,  Κύπρος, Αυστρία, Βουλγαρία, Εσθονία, Ιρλανδία, Κροατία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία και Τσεχία).

Στο Ευρωκοινοβούλιο πριν λίγες μέρες «πλακώθηκαν» στην κυριολεξία οι Ιταλοί με ευρωβουλευτές της ομάδας των σοσιαλιστών και του πολύ Φερχόφστατ των φιλελευθέρων όταν προσέλαβαν τους Ιταλούς, παρουσία του πρωθυπουργού τους Κόντε, αποκαλώντας τον μαριονέτα των Σαλβίνι και των 5 Αστέρων για να απαντήσουν με υψηλούς τόνους και σκληρά οι Ιταλοί. «Το ότι ορισμένοι ευρωπαίοι γραφειοκράτες που συνεισέφεραν στην καταστροφή των τελευταίων ετών στην ΕΕ τους επιτρέπεται έτσι να προσβάλλουν την ιταλική κυβέρνηση και τον ιταλικό λαό είναι πραγματικά ντροπή. Στις 26 Μαΐου οι πολίτες της Ευρώπης θα απαντήσουν στις ευρωπαϊκές ελίτ οι οποίες αποφασίζουν κόντρα στη θέληση των λαών και θα στείλουν αυτούς τους ανθρώπους στα σπίτια τους», ήταν η κεραυνοβόλος αντίδραση του Ματέο Σαλβίνι επικεφαλής της Λέγκα και υπουργού Εσωτερικών της Ιταλίας. Στον κύκλο όμως των επικριτικών σχολίων για τις δηλώσεις Φερχόφστατ μπήκαν και τα 5 Αστέρια τα οποία άσκησαν σφοδρή κριτική:«Επιχείρησαν να κάνουν μάθημα αυτοί που είναι στη μισθοδοσία ευρωπαϊκών ΜΚΟ, πολυεθνικών και διεθνών επιτροπών. Ο ίδιος ο Φερχόφστατ έχει ομολογήσει ότι είναι μέλος σε επτά επιτροπές και διοικητικά συμβούλια. Ποιος είναι επιτέλους η μαριονέτα;»,  είπε εκπρόσωπος του κόμματος αναφερόμενος στην ομιλία Φερχόφστατ. Ο ίδιος ο Ιταλός πρωθυπουργός είπε:«Υπήρξε μια ομάδα που με αποκάλεσε μαριονέτα. Δεν είμαι μαριονέτα ούτε αισθάνομαι έτσι. Είμαι περήφανος που εκπροσωπώ τον ιταλικό λαό και αγωνίζομαι για να αλλάξω την Ιταλία.Ίσως μαριονέτες είναι αυτοί που ικανοποιούν τα αιτήματα διαφόρων λόμπι και υπακούουν στα  ισχυρά συμφέροντα των πολυεθνικών. Με όλα όσα είπαν δεν πρόσβαλλαν εμένα αλλά ολόκληρο τον ιταλικό λαό», είπε. (Πηγή: pronewshttps://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/751899_sovaro-epeisodio-sto-eyrokoinovoylio-marioneta-haraktirisan-ton).

Παράλληλα στην Ισπανία, κατέρρευσε η κυβέρνηση Σάντσες και έτσι οι Ισπανοί πάνε σε πρόωρες εκλογές ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές τον Μάιο με τα προγνωστικά να δίνουν είσοδο των εθνικιστών για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Στη δε Γερμανία το Σοσιαλιστικό κόμμα στην προσπάθειά του να μην καταρρεύσει κινείται αριστερότερα  υπονομεύοντας στην ουσία την συνοχή, του κυβερνητικού συνασπισμού αδυνατίζοντας  ακόμη περισσότερο την καγκελάριο Μέρκελ που πιθανόν να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές και νέα πολιτική αστάθεια στο εσωτερικό της Γερμανίας. Και σα να μην έφθαναν όλα αυτά, ο πολύς Τζωρτζ Σόρος, ξαναχτύπησε με άρθρο του πριν λίγες μέρες στο Project Syndicate με τίτλο: Ευρώπη σε παρακαλώ ξύπνα (Europe, Please Wake Up) τονίζοντας τον κίνδυνο η ΕΕ να έχει την τύχη της Σοβιετικής Ένωσης, επικρίνοντας τα συστημικά κόμματα της Ευρώπης που αν δεν βάλουν τα συμφέροντα της Ευρώπης πάνω από τα κομματικά τους, το όραμα της ενωμένης Ευρώπης. καταλήγει, στο άρθρο του ο Σόρος, θα γίνει ο εφιάλτης του 21ου αι. Φαίνεται ότι πανικός και αγωνία επικρατεί στις ελίτ της Ευρώπης μιας και τα συμφέροντα είναι μεγάλα, τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και η σύνθεση  του Ευρωκοινοβουλίου θα επηρεάσουν και τα νέα πρόσωπα της Κομισιόν και του επικεφαλής της ΕΕ, (έτσι θα μας λείψει ο Γιούνκερ, ο Μοσκοβισί, ο Ντόναλτ Τούσκ κλπ,) αλλά θα φέρει μεγάλες ανατροπές και στις θέσεις κλειδιά του ευρωκοινοβουλίου για τις θέσεις προέδρων, αντιπροέδρων, πλειοψηφίες σε επιτροπές κλπ μιας και στα περισσότερα θέματα στην ΕΕ συναποφασίζονται από το Ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο (κράτη-μέλη).

Η ενότητα της Ε.Ε δοκιμάζεται και στις ευρωατλαντικές σχέσεις και με αφορμή το  πρόσφατο συνέδριο του Μονάχου για τη διεθνή ασφάλεια, (που μάλλον για ανασφάλεια πρόκειται) Αμερική και ΕΕ διασταύρωσαν τα ξίφη τους κυρίως για το θέμα της μη ομόφωνης στήριξης της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα κάτι που προσπάθησαν  να επιβάλλουν οι αμερικανοί χωρίς αποτέλεσμα, των ρωσικών αγωγών (Nord Stream2) που θα μεταφέρουν φυσικό αέριο στην ΕΕ,ι των κυρώσεων στο Ιράν λόγω του πυρηνικού του προγράμματος και της προσπάθειας των ευρωπαίων να παρακάμψουν τις κυρώσεις των ΗΠΑ και φυσικά τους δασμούς Τραμπ σε ευρωπαϊκά αυτοκίνητα και χάλυβα. Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Πένς, στο Μόναχο,  ήταν οξύς και δεν χαρίστηκε εύκολων εκφράσεων για τους ευρωπαίους και για το  ρόλο τους στο ΝΑΤΟ κάτι που ανάγκασε  τη γερμανίδα καγκελάριο να αμυνθεί εκπροσωπώντας  την ΕΕ. Και σε όλο αυτό το ωραίο περιβάλλον έχουμε και την αποχώρηση της Αμερικής και της Ρωσίας από τη συνθήκη INF που απαγόρευε την χρήση και την τοποθέτηση πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς από τις δύο χώρες και έτσι τώρα θα ξαναγυρίσουμε στις σκληρές μέρες του ψυχρού πολέμου, αφού αμερικανικές και νατοϊκές βάσεις στην Ευρώπη που θα έχουν βάσεις τέτοιων πυραύλων θα στοχοποιούνται από τη Ρωσία. Εξού και η αντίδραση της Μέρκελ, που δήλωσε ότι ξημέρωσε «μια μαύρη μέρα για την Ευρώπη».  Εδώ ανοίγει ένα άλλο κεφάλαιο της ενότητας της ατλαντικής συμμαχίας μιας και η απρόβλεπτη πολιτική Τραμπ που δεν ενδιαφέρεται για το ΝΑΤΟ και τους συμμάχους στην Ευρώπη έρχεται σε αντίθεση με άλλα συμφέροντα κύκλων εξουσίας στην Ουάσιγκτον και με την ενότητα των ευρωπαίων. Η βιασύνη πάντως να ενταχθούν τόσο γρήγορα τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ, με διαδικασία fast track ουσιαστικά θα δώσει ερμηνείες στο μέλλον για τα σημερινά γεγονότα. Στο Μόναχο το 1938 υπογράφηκε το Σύμφωνο Ειρήνης που επιδίωξαν οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις να κατευνάσουν το Χίτλερ και να μην οδηγηθούμε σε Παγκόσμιο Πόλεμο  κάτι που τελικά δεν αποφεύχθηκε. Ας ελπίσουμε το Μόναχο και το πρόσφατο συνέδριο του για τη διεθνή ασφάλεια  να μην στοιχειώσει τη  διεθνή σταθερότητα και ειρήνη σε καιρούς απρόβλεπτους και πονηρούς που διάγουμε.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

08/02/2019 2 Σχόλια

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ!

Ύστερα από την βδελυρή και επαίσχυντη, ξενοκίνητη «Συμφωνία των Πρεσπών», αρνούμενη να ικανοποιήσει το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα/απαίτηση διεξαγωγής δημοψηφίσματος, η κυβέρνηση Τσίπρα συνεχίζει τον αντεθνικό της ξενοκίνητο-ξενόδουλο κατήφορο, εμπλέκοντας με μυστικές διαβουλεύσεις και συμφωνίες την Ελλάδα (και την Κύπρο) σε νέα ξεπουλήματα, κατά το πρόσφατο ταξίδι στην Τουρκία.
Η μειοψηφική κυβέρνηση Τσίπρα όχι μόνο επέβαλε στην ελληνική κοινωνία 3ο μνημόνιο αλλά αναβάθμισε τη σύγχρονη Κατοχή που ζούμε εδώ και δέκα χρόνια, από οικονομική σε εθνική, εκχωρώντας πρωτίστως το όνομα, αλλά και την ιστορία και την γλώσσα της Μακεδονίας μας.
Η αντιλαϊκή-αντεθνική αυτή κυβέρνηση Τσίπρα είναι η κορύφωση της πολιτικής παρακμής του διαπλεκόμενου παρασιτικού και εξαρτημένου συστήματος της «μεταπολίτευσης», το οποίο εγκαταστάθηκε με την προδοσία της Κύπρου, οδήγησε στην οικονομική Κατοχή των μνημονίων και κατέληξε στην προδοσία της Μακεδονίας μας.
Αυτή η τυχοδιωκτική και ανερμάτιστη κυβέρνηση είναι απομονωμένη και πανικόβλητη, είναι επικίνδυνη και ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ!
Το δημοκρατικό πατριωτικό κίνημα που γεννήθηκε ήδη το 2010, άρχισε να ανδρώνεται από το 2011 κατά των μνημονίων στις πλατείες, ωρίμασε πολιτικά με το «ΟΧΙ» στις 5/7/2015 και γιγαντώθηκε με τα τεκτονικής ισχύος ιστορικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας το 2018 και 2019, αναζητά και απαιτεί επίμονα και επειγόντως την πολιτική και οργανωμένη συγκρότησή του. Είναι ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος στην εθνική ανεξαρτησία, στην αληθινή δημοκρατία, στην οικονομική αυτοδυναμία της πατρίδας μας. Αλλά και να κοπεί η υπερδεκαετής κατρακύλα που μας αφαιμάζει και μας δυναστεύει.
Οι πολιτικοί φορείς, «Ελεύθερη Πατρίδα» και «Ελληνική Πολιτική Συνείδηση/ΕΠΟΣ», έχουμε ήδη συμφωνήσει πολιτικά για κοινή εκλογική κάθοδο, συνομολογώντας κοινό Σύμφωνο που παρουσιάζουμε σήμερα. Με το Σύμφωνο αυτό προσκαλούμε και όλες τις δημοκρατικές πατριωτικές δυνάμεις σε εκλογική Συμμαχία. Προσκαλούμε σε πολιτική συστράτευση όλους τους μαχόμενους συμπολίτες μας, πέραν και έξω από ιδεοληψίες και διχασμούς, όπως και τον απανταχού ελληνισμό, για την σωτηρία της πατρίδας μας, του λαού, του πολιτισμού, της παιδείας και της ιστορίας μας.
Οι επικείμενες εκλογές είναι ένας στίβος όπου μπορούμε να κατακτήσουμε πολιτικές νίκες για την χειραφέτηση της πατρίδας και της κοινωνίας μας. Να τολμήσουμε, να νικήσουμε!
Για την ΕΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ – Ε.ΠΟ.Σ,
ο Εκπρόσωπος της Εκτελεστικής Γραμματείας Μιχαήλ Πατσίκας
Για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ,
ο Πρόεδρος Βασιλειάδης Νικόλαος
Αθήνα 8/2/2019

Παραθέτουμε το σχετικό «ΣΥΜΦΩΝΟ» για ενημέρωση και αξιοποίηση, ευελπιστώντας σε περαιτέρω ενωτικές διεργασίες και αποτελέσματα.

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
Είμαστε εις το «εμείς» και όχι εις το «εγώ» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

ΜΕΡΟΣ Α – ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. Εμείς, οι επικεφαλής των πολιτικών κομμάτων που υπογράφουν παρακάτω, δια του παρόντος Συμφώνου Συνεργασίας, δηλώνουμε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας πατριωτικής συμμαχίας, η οποία θα συμμετάσχει ως συνασπισμός κομμάτων στις επερχόμενες εκλογές, με στόχο την κυριαρχία των πατριωτικών δημοκρατικών ιδεών στην πολιτική ζωή και στην κοινωνία, ιδιαιτέρως τώρα που κρισίμως απαιτείται από τις παρούσες συνθήκες.
2. Το όνομα και το έμβλημα της συμμαχίας θα συναποφασισθούν σε επόμενο χρόνο.
3. Εχέγγυο της συνεργασίας αποτελεί η συμφωνία σε όλα τα μέρη του παρόντος Συμφώνου.
ΜΕΡΟΣ Β – ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
Ελληνίδες, Έλληνες
Η Ελλάδα και ο Ελληνισμός ολόκληρος βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, με αποτέλεσμα να απειλείται και αυτή ακόμη η επιβίωσή μας. Το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα επιχειρεί μια «νέα παγκόσμια τάξη» με την κατάργηση κρατικών συνόρων και την πολτοποίηση εθνών. Υποστηρικτές βρίσκει σε μεγάλο μέρος της εγχώριας παρασιτικής και εξαρτημένης πολιτικής ελίτ, έχοντας ήδη πλήξει και απειλώντας να διαλύσει την εθνική μας ταυτότητα, την κρατική υπόσταση και την κοινωνική συνοχή.
Η πολιτική των δεκαετιών της μεταπολίτευσης, που στηρίχθηκε αφενός μεν στον κατευνασμό και την παραίτηση νομίμων διεκδικήσεων στο εξωτερικό, αφετέρου δε στην απάτη και στην παραβίαση του Συντάγματος και της λειτουργίας των θεσμών στο εσωτερικό της χώρας, απέτυχε παταγωδώς, μετατρέποντας την δημοκρατία σε ολιγαρχία και κατευθυνόμενη ασυδοσία και αποσάθρωση. Το δε ιδεολογικό πλαίσιο των συστημικών κομμάτων έχει εκφυλισθεί και παρακμάσει απόλυτα, μετατρεπόμενο σε ένα κρατικοδίαιτο και παρασιτικό ιδεοληπτικό όσο και ψευδεπίγραφο μόρφωμα σε όλες τις παραλλαγές του.
Η χώρα βρίσκεται υπό οικονομική κατοχή, δέσμια των μνημονίων, υπό την καθημερινή πίεση του τουρκικού αναθεωρητισμού, της προκλητικής στάσεως ορισμένων γειτόνων και της ετεροβαρούς στάσεως συμμάχων και εταίρων, καθιστάμενη εν τέλει και άβουλος υποδοχέας της σύγχρονης μεταναστευτικής πλημμυρίδας.
Είναι πλέον πασιφανές ότι η απουσία »εθνικής» υπερκομματικής και εξωκομματικής αδιάλειπτης στρατηγικής στα μεγάλα εθνικά θέματα και η εφαρμογή ιδίας καιροσκοπικής πολιτικής από κάθε κυβέρνηση, ουδέν το θετικό απέφερε προς όφελος του ελληνικού λαού. Απεναντίας προκάλεσε ασυνήθη για εν καιρώ ειρήνης ολέθρια δεινά και επιδεινώσεις της θέσεώς μας σε όλους τους τομείς, με εξέχουσα την καταστροφική «Συμφωνία των Πρεσπών». Στην σημερινή συγκυρία των διεθνών και περιφερειακών ανακατατάξεων, με δεδομένη την μοναδικότητα της γεωπολιτικής αξίας της Ελλάδος και της Κύπρου και διαπιστωμένη την τεράστια αξία των ενεργειακών κοιτασμάτων των δύο χωρών, είναι ιστορική επιταγή η χάραξη πάγιας εθνικής στρατηγικής για όλα τα εθνικά θέματα, συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου, με μοναδικό γνώμονα το μέγιστο δυνατό συμφέρον του έθνους.
Οι υπάρχοντες κομματικοί σχηματισμοί εντός βουλής, δεσμώτες των ξένων και εντόπιων πατρώνων τους, καθώς και των ιδεοληψιών τους, αδυνατούν να εκπληρώσουν τις προσδοκίες του ελληνικού λαού για ασφάλεια και ευημερία.
Η Ελλάδα σύντομα οδεύει σε νέες εκλογές που μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές του Μαΐου 2019, θα συνθέσουν τον πολιτικό προσανατολισμό της. Σε αυτές τις αναμετρήσεις απαιτείται η συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού πόλου, με πολιτικές δυνάμεις που να διακρίνονται από το ήθος, την εντιμότητα και τον αγνό και ανιδιοτελή δημοκρατικό πατριωτισμό τους.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διακηρύττουμε την απόφασή μας να συνταχθούμε σε ένα παλλαϊκό-πανεθνικό κίνημα, για την συγκρότηση ενός πατριωτικού δημοκρατικού εκλογικού συνασπισμού, ο οποίος φιλοδοξούμε να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στα δρώμενα της χώρας για να ανακτήσουμε την πατρίδα μας, την ελευθερία της και τις προοπτικές της δυνατότητες.
ΜΕΡΟΣ Γ – ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ
1. Εθνική Κυριαρχία
α. Ανάκτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων που απωλέσθηκαν με την υπογραφή των μνημονίων.
β. Επιδίωξη και εδραίωση πολιτικής και οικονομικής αυτάρκειας, εκμεταλλευόμενοι το σύνολο των εθνικών μας δυνατοτήτων και πόρων.
γ. Άμεση οργάνωση της εξωτερικής άμυνας της χώρας, με ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων και της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, με ενίσχυση των Σωμάτων Ασφαλείας.
δ. Διεκδικητική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα μόνο το μέγιστο δυνατό εθνικό συμφέρον και εγκατάλειψη του ανυπάρκτου και ανιστόρητου δόγματος »δεν διεκδικούμε τίποτε».
ε. Ανακήρυξη της ελλαδικής ΑΟΖ και άμεση εκμετάλλευση των υπαρχόντων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων επ’ ωφελεία του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
στ. Καμία εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού.
ζ. Αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος.
2. Εθνική Παιδεία και Ορθοδοξία
Επαναφορά της Παιδείας στα ελληνορθόδοξα πρότυπα, όπως το Σύνταγμα ορίζει και στήριξη της Εκκλησίας της Ελλάδος και του Αγίου Όρους, αναγνωρίζοντας τον διαχρονικό αγώνα που έδωσαν για την επιβίωση του Γένους και το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτελούν.

3. Δημογραφικό Ζήτημα

α. Ανάδειξη του δημογραφικού ως πρωτεύοντος ζητήματος για την επιβίωση του έθνους, σύμφωνα με τις επιταγές του άρθρου 21 του Συντάγματος.
β. Χάραξη στρατηγικής με σκοπό την παροχή κινήτρων στους Έλληνες, ώστε να ανεβεί ο δημογραφικός δείκτης σε αύταρκες επίπεδο.
4. Οικονομική Ανασυγκρότηση
α. Συμφωνία με τους εταίρους της ΕΕ για ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση, που θα περιλαμβάνει διακοπή της εξυπηρέτησης του πραγματικού χρέους, κατόπιν λογιστικού ελέγχου, με πρόταγμα την εθνική μας σωτηρία.
β. Εφαρμογή ενός ρεαλιστικού εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, με έμφαση στην περιφερειακή ανάπτυξη και βάση την πρωτογενή παραγωγή, την μεταποίηση, την εγχώρια κατανάλωση, τις νέες τεχνολογίες, τον τουρισμό, την ναυτιλία και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του απόδημου Ελληνισμού.
γ. Χρηματοδότηση της οικονομίας με κάθε πρόσφορο τρόπο, για αναζωογόνηση της αγοράς, των επιχειρήσεων και των εξαγωγών.
δ. Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων για εξορθολογισμό της ανταγωνιστικότητάς τους, επιστροφή αυτών που έφυγαν στο εξωτερικό, μείωση της ανεργίας και φορολογική ανακούφιση των νοικοκυριών.
5. Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρώ
Η ευημερία του ελληνικού λαού και οι διαχρονικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, ως θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελούν τον μοναδικό γνώμονα επιλογής του γεωπολιτικού και οικονομικού προσανατολισμού της χώρας. Εφόσον οι πολιτικές της ΕΕ δεν τα εξασφαλίζουν, τίθεται υπό αναθεώρηση η πολιτική εμμονή παραμονής με κάθε κόστος στην ΕΕ και στο Ευρώ, ως έχουν.
6. Μεταναστευτικό Ζήτημα
α. Άμεσος έλεγχος των συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) για αποφυγή εισόδου παρανόμων μεταναστών στη χώρα και καταγγελία της απαράδεκτης συνθήκης »Δουβλίνο ΙΙ», όπως και όσων σχετικών δεσμεύσεων έχουν επιβληθεί από Διεθνείς Οργανισμούς χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

β. Άμεση επαναπροώθηση των παρανόμων μεταναστών στις χώρες τους.
γ. Ρητή απαγόρευση απόδοσης άδειας παραμονής και κάθε επιδόματος σε όσους εισέρχονται παράνομα στη χώρα.
δ. Έμπρακτη εφαρμογή, από τους παραμένοντες νόμιμους μετανάστες και πρόσφυγες, του σεβασμού της εθνικής, ιστορικής και θρησκευτικής ιδιοπροσωπίας των Ελλήνων. Όποιοι δεν την σέβονται απελαύνονται.
ε. Νέος νόμος περί ιθαγένειας που θα την ξεχωρίζει απόλυτα από την υπηκοότητα, έτσι ώστε Έλληνες να θεωρούνται μόνον όσοι έχουν ελληνική καταγωγή, και αφαίρεση όλων των σκοπίμως παραλόγων παραχωρηθεισών ιθαγενειών.

7. Καταλογισμός Ευθυνών

Αναζήτηση πολιτικών και ποινικών ευθυνών από τα πρόσωπα, πολιτικά και μη, που εκχώρησαν την εθνική κυριαρχία μεταπολιτευτικά ή/και συμμετείχαν στη δημοσιονομική λεηλασία της χώρας -συμπεριλαμβανομένων των μνημονίων- ή/και εκχώρησαν ή απεμπόλησαν δημόσια περιουσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος.
8. Νέα Ελληνική Πολιτεία
Το ισχύον πολιτικό σύστημα, με το υπάρχον Σύνταγμα, έχει χρεοκοπήσει οριστικά. Απαιτείται εξυγίανση της Δημοκρατίας με συνταγματική επανίδρυση μέσω Συντακτικής Βουλής που θα προκύψει από δημοψήφισμα, η οποία θα δομήσει ένα νέο πραγματικά δημοκρατικό και πατριωτικό Σύνταγμα.
ΜΕΡΟΣ Δ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ
1. Ως ανώτατο όργανο της συμμαχίας καθορίζεται το Συμβούλιο των Προέδρων των Κομμάτων, το οποίο θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών κάθε μήνα ή όποτε έκτακτα απαιτηθεί. Ο Προεδρεύων του Συμβουλίου, θα επιλεγεί από τους Προέδρους των συνεργαζομένων κομμάτων σε επόμενη σύσκεψη και θα επιδιωχθεί να είναι άτομο κοινής αποδοχής. Οι αποφάσεις του οργάνου αυτού θα λαμβάνονται κατά πλειοψηφία των 3/4 των μελών.
2. Ως αμέσως υποκείμενο όργανο είναι η Κοινή Επιτροπή Εκλογικού Αγώνα, που θα αποτελείται από στελέχη οριζόμενα από τους Προέδρους των Κομμάτων. Η Επιτροπή αυτή θα συνεδριάζει δια ζώσης ή με τηλεδιάσκεψη ή με συνδυασμό αυτών όποτε απαιτηθεί και θα εξετάζει θέματα αρμοδιότητά της ή θέματα που τίθενται από το Συμβούλιο των Προέδρων, ήτοι οργανωτικά, επικοινωνίας, οικονομικά, νομικά και προγράμματος.
3. Γενικό χρονοδιάγραμμα ενεργειών και γεγονότων-σταθμών :
α. Σύγκληση των επικεφαλής των κομμάτων. Υπογραφή του Συμφώνου Συνεργασίας.
β. Επόμενη σύσκεψη των επικεφαλής των κομμάτων για επιλογή ονόματος, εμβλήματος και Προεδρεύοντος του Συνασπισμού. Θα ακολουθήσει κοινό δελτίο τύπου.
γ. Επιλογή υποψηφίων βουλευτών πανελλαδικά.
δ. Πανελλήνια Ενωτική Συνδιάσκεψη. Θα ακολουθήσει συνέντευξη τύπου.
ε. Έναρξη προεκλογικής προετοιμασίας, κεντρικά από τα συλλογικά όργανα και περιφερειακά από τους υποψηφίους βουλευτές.
στ. Έναρξη εκλογικών διαδικασιών, μόλις γίνει γνωστή η ημερομηνία των εθνικών εκλογών.
ΜΕΡΟΣ Ε – ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Κάθε πολιτικό Κόμμα της παρούσης Συνεργασίας θα συνεχίσει την αυτόνομη πορεία του, με την υπάρχουσα οργάνωση (κεντρική και περιφερειακή) και τα θεσμικά του κείμενα (διακήρυξη, καταστατικό, πολιτικές θέσεις, πρόγραμμα).
2. Η προεκλογική συνεργασία συνίσταται σε συμπεφωνημένες δράσεις, όπως ημερίδες, συγκεντρώσεις, ομιλίες, κοινά δελτία τύπου και ανακοινώσεις, τα οποία θα ρυθμίζονται από το Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Λοιπές λεπτομέρειες προεκλογικής συνεργασίας δύνανται να ρυθμίζονται από τα αρμόδια όργανα, αναλόγως πολιτικών αναγκών.
4. Στο Συνασπισμό δεν γίνονται δεκτά κόμματα ή και πρόσωπα που έχουν ψηφίσει μνημόνια, δανειακές συμβάσεις και εφαρμοστικούς νόμους αυτών.
ΜΕΡΟΣ ΣΤ – ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η συμμετοχή ενός εκάστου Κόμματος στον Συνασπισμό είναι δυνατή εφόσον είναι αναγνωρισμένο από τον Άρειο Πάγο και διαθέτει κατ’ ελάχιστον 30 υποψηφίους πανελλαδικά.
2. Κόμματα αναγνωρισμένα που διαθέτουν τουλάχιστον 10 υποψηφίους δύνανται να συμμετάσχουν στον Συνασπισμό χωρίς εκπροσώπηση στο Συμβούλιο των Προέδρων.
3. Οι υποψήφιοι των αναγνωρισμένων Κομμάτων που τυχόν δεν συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό των 10 υποψηφίων, δύνανται να συμμετάσχουν είτε ως φυσικά πρόσωπα προσχωρώντας σε Κόμμα του Συνασπισμού είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
4. Φυσικά πρόσωπα που ανήκουν σε πολιτικές κινήσεις, που δεν έχουν κομματική υπόσταση ή μεμονωμένοι υποψήφιοι, δύνανται να συμμετάσχουν είτε προσχωρώντας είτε ως συνεργαζόμενοι με κάποιο Κόμμα του Συνασπισμού.
5. Ο κάθε υποψήφιος καταβάλλει στο κοινό ταμείο του Συνασπισμού το ποσό των 500 ευρώ, με το οποίο θα καλυφθεί το παράβολο, η πανελλαδική ενωτική συνδιάσκεψη, τα ψηφοδέλτια, καθώς και έξοδα διαφημιστικών φυλλαδίων.
6. Η σειρά κάθε Κόμματος στο Συνασπισμό (ψηφοδέλτια, φυλλάδια καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση) θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των υποψηφίων που θα συγκεντρώσει.
7. Το ψηφοδέλτιο Επικρατείας θα συγκροτηθεί βάσει του ποσοστού υποψηφίων στον Συνασπισμό, με απόφαση του Συμβουλίου των Προέδρων.
8. Η ανθρωπογεωγραφία και ο τρόπος αξιολόγησης των υποψηφίων θα αποφασισθεί από τους επικεφαλής όλων των συνεργαζομένων Κομμάτων.
ΜΕΡΟΣ Ζ – ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
1. Η μεταξύ των συνασπιζομένων Κομμάτων κατανομή κρατικών επιχορηγήσεων, είτε λόγω εισόδου στην Βουλή είτε λόγω καταλήψεως συγκεκριμένου εκλογικού ποσοστού, θα γίνει με βάση το συνολικό αριθμό ψήφων που θα λάβει κάθε Κόμμα και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική νομοθεσία.
2. Η λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας που θα προκύψει, θα διέπεται από ιδιαίτερο κανονισμό, που θα εκπονηθεί και θα συμφωνηθεί σε μεταγενέστερο χρόνο.
ΜΕΡΟΣ Η- ΕΠΙΛΟΓΟΣ
1. Το παρόν Σύμφωνο Συνεργασίας αποτελεί την βάση συγκρότησης της συμμαχίας των πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων και δεσμεύει ηθικά και πολιτικά τα Κόμματα και τους επικεφαλής αυτών που το υπογράφουν.
2. Όλες οι λοιπές λεπτομέρειες και διαδικασίες (ονομασία του συνασπισμού, λεπτομερές χρονοδιάγραμμα, λοιπές ομάδες συνδέσμων πανελλαδικά κλπ), θα αποφασισθούν από αυτούς που θα συγκροτήσουν την Συμμαχία.
Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 2019
Τα συνεργαζόμενα Πολιτικά Κόμματα
Πολιτικό Κόμμα Ονοματεπώνυμο Επικεφαλής Υπογραφή

«Προς δραματική κρίση ρευστότητας.»

22/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Toυ Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

Το πρόβλημα είναι κρίσιμο και κάτω από αυτό ελλοχεύουν μύριοι όσοι κίνδυνοι για την οικονομία και τη δημοκρατία. Η πραγματική ωρολογιακή βόμβα για την ελληνική κοινωνία και την οικονομική της κατάσταση δεν είναι τόσο το δημόσιο χρέος της χώρας όσο το αντίστοιχο ιδιωτικό. Αυτό το τελευταίο, μάλιστα, κρύβει αμέτρητες παγίδες και αποτελεί πραγματική πληγή σε μια κοινωνία αντιπαραγωγική και έντονα αποπροσανατολισμένη. 

Μια κοινωνία που πολύ σωστά υιοθέτησε το δυτικό καταναλωτικό πρότυπο, αφήνοντας όμως κατά μέρος την παραγωγική του διάσταση.

Στο πλαίσιο αυτό, μια προσεκτική ανάλυση ορισμένων επίσημων αριθμών, τους οποίους οι πολιτικοί για ευνόητους λόγους κάνουν γαργάρα, μας φέρνει μπροστά σε μια διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που προσφάτως περιέγραφε ο κύριος πρωθυπουργός, μιλώντας στη Βουλή.

Διότι, πολύ απλά, οι αριθμοί στους οποίους αναφερόμεθα μας δείχνουν ότι το κρυφό ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα είναι ίσως πολύ χειρότερο από το επίσημο δημόσιο.

«Μέχρι σήμερα, γνωρίζουμε ότι 2 εκατομμύρια Έλληνες έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές από καταναλωτικά δάνεια και κάρτες, ύψους 15 δισ. ευρώ. Άλλοι 420.000 έχουν “κόκκινα” στεγαστικά δάνεια ύψους 26 δισ. ευρώ και 305.000 επαγγελματίες και πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν μη εξυπηρετούμενα δάνεια 15 δισ. ευρώ. Όλοι χρωστούν σε όλους και φυσικά όλοι μαζί στο Δημόσιο, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το οποίο αθροίζουν πρόσθετα χρέη 90 δισ. ευρώ. Εάν σε αυτά προστεθεί και ο δανεισμός των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, που αθροίζει “κόκκινα” δάνεια ύψους 45 δισ. ευρώ, τότε οι οφειλές του ιδιωτικού τομέα υπερβαίνουν το ΑΕΠ της χώρας και φθάνουν τα 200 δισ. ευρώ, ένα νούμερο που δεν θα μπορούσε να αποπληρωθεί στο ορατό μέλλον. Ακόμα χειρότερα στο νούμερο αυτό θα πρέπει να προστεθεί και το χρέος μας προς το σύστημα TARGET2 ,το οποίο πρέπει να ξεπερνά τα 40 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, υπάρχουν και τα κρυφά χρέη που δεν καταγράφονται πουθενά, όμως είναι εξίσου σημαντικά. Πρόκειται για απλήρωτους μισθούς που δεν έχουν καταβληθεί, απλήρωτα ενοίκια που δεν έχουν εισπραχθεί και φυσικά απλήρωτα τιμολόγια.

Επίσης τα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι γύρω στα 3 δισ. είναι οι οφειλές του Δημοσίου προς τους ιδιώτες.

Όλα αυτά τα χρέη δημιουργήθηκαν τα οκτώ χρόνια των μνημονίων. Είναι χρέη που μπορεί να ξεπερνούν και το επίσημο δημόσιο χρέος (323,4 δισ.), αφού αρκετοί τα υπολογίζουν πάνω από 400 δισ. Απειλούν έτσι όχι μόνο την ελληνική οικονομία αλλά και την ελληνική κοινωνία, αφού πάνω από το 50% των Ελλήνων πολιτών χρωστούν είτε στο δημόσιο είτε στις τράπεζες».

Είναι δηλαδή οι πολίτες αυτοί όμηροι του κράτους και του τραπεζικού συστήματος, γεγονός που τους αφαιρεί αποταμίευση αφενός και ελευθερία κινήσεων αφετέρου. Υπάρχει έτσι μια έμμεση αποθάρρυνση του επιχειρείν, το οποίο έτσι κι αλλιώς βάλλεται διά της φορολογίας.

Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με μια κρατικοποιημένη στην ουσία κοινωνία, η οποία στην κατάσταση που βρίσκεται αποτελεί δώρο για τον σημερινό πρωθυπουργό. Διότι όσο πιο μίζερη και φτωχοποιημένη είναι η κοινωνία αυτή, τόσο περισσότερο θα περιμένει η εξουσία να της πετάξει κάποια ξεροκόμματα εν είδει «κοινωνικής ευαισθησίας». Ας διαβάσει κανείς τον «Σοβιετικό Άνθρωπο» του Μισέλ Χέλερ{1923=1999}και θα καταλάβει αμέσως γιατί οι αυταρχικές εξουσίες θέλουν απέναντί τους φτωχούς και όχι εύπορους ανθρώπους.

Κατά τα άλλα όμως, το πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους, κρυφού και φανερού, οξύνεται και τελικά αφαιρεί από την οικονομία πόρους αλλά και παραγωγικό δυναμικό. Και αυτό είναι σήμερα το σοβαρότερο πρόβλημα. Διότι χωρίς εσωτερική αποταμίευση και με τις τράπεζες στο κόκκινο, μόνο κάποιοι αφελείς θα μπορούσαν να περιμένουν μεσομακροπρόθεσμες παραγωγικές επενδύσεις. Ιδιαίτερα δε σε συνθήκες μιας γενικότερης διεθνούς αβεβαιότητας. Αβεβαιότητα που γίνεται ακόμα πιο έντονη στην παρούσα φάση της παγκόσμιας οικονομίας και των στείρων ανταγωνισμών που εκδηλώνονται στους κόλπους της.

Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι στο μάτι του κυκλώνα βρίσκεται και η Ευρωζώνη, ιδιαίτερα μετά τα γεγονότα στη Γαλλία με τα «κίτρινα γιλέκα». Η πιθανολογούμενη διόγκωση του γαλλικού χρέους ανησυχεί τις αγορές περισσότερο ίσως από τα διάφορα «σκέρτσα» της ιταλικής κυβέρνησης.

Υπό παρόμοιες συνθήκες, το 2019 θα είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά για την Ελλάδα, με το πρόβλημα της γενικής ρευστότητας της οικονομίας να προσλαμβάνει διαστάσεις με απρόβλεπτες επιπτώσεις. Το γεγονός δε ότι θα διανύσουμε έτος πολλών και κρίσιμων εκλογών δίνει στο όλο πρόβλημα ακόμα πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Ίσως δε από την άποψη αυτή οι βομβιστικές ενέργειες κατά μέσων μαζικής ενημέρωσης να μην είναι διόλου τυχαίες. Αντιθέτως αίσθησή μας είναι ότι περιείχαν μηνύματα τα οποία με τον χρόνο θα γίνονται όλο και πιο σαφή. Ας το έχουν υπόψη τους οι φύλακες αν υπάρχουν.

https://www.naftemporiki.gr/story/1436313/pros-dramatiki-krisi-reustotitas

«Τερματικός σταθμός Vs East Med: Η εφικτή επιλογή έναντι της πολιτικής απόφασης.»

24/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το γεωτρύπανο Stena IceMax της Exxon Mobil. Photo via Exxon Mobil

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η επιλογή της  ExxonMobil  είναι πλέον ξεκάθαρη: Η προτεραιότητα της είναι η κατασκευή τερματικού σταθμού στην Κύπρο. Αυτό, βέβαια, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τα αποτελέσματα της γεώτρησης, που πραγματοποιεί αυτή την περίοδο στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Με βάση τους υπολογισμούς της εταιρείας, ενδείξεις για το μέγεθος του κοιτάσματος αναμένεται να υπάρξουν στις αρχές του χρόνου. Ο  Αντιπρόεδρος της Exxon Mobil, Tristan Aspray,  σε δηλώσεις του έδωσε το στίγμα των προθέσεων του αμερικανικού κολοσσού.

Ενόψει του γεγονότος ότι προβάλλονται κι άλλες επιλογές, όπως είναι ο αγωγός East Med και ο αγωγός προς Αίγυπτο, ο κ. Aspray χωρίς να τις αποκλείει ποσώς την οποιαδήποτε άλλη όδευση, κατέστησε σαφές ότι «η προτίμησή μας [ExxonMobil] θα ήταν να φέρει το αέριο στην ξηρά στην Κύπρο, να χρησιμοποιήσει μέρος του φυσικού αερίου για να καλύψει την τοπική ζήτηση και στη συνέχεια να υγροποιηθεί σε μια μονάδα υγροποίησης – ένα εργοστάσιο ΥΦΑ – έτσι ώστε να μπορεί να εξαχθεί σε πλοία σε αγορές στην Ευρώπη και ενδεχομένως πέραν αυτού.»

Είναι προφανές πως η επιλογή αυτή, της κατασκευής δηλαδή τερματικού σταθμού,  θα καταστήσει την Κύπρο ενεργειακό κόμβο και θα δημιουργήσει νέες δυναμικές για τη χώρα μας. Ήταν, άλλωστε, η αρχική επιλογή, η οποία εγκαταλείφθηκε μετά που τα πρώτα δείγματα από τις έρευνες δεν δικαιολογούσαν την κατασκευή.

  • Σημειώνεται συναφώς ότι η Κυπριακή Δημοκρατία σε ενδεχόμενες νέες ανακαλύψεις, είναι προετοιμασμένη, όπως αναφέρει η κυπριακή κυβέρνηση, να προχωρήσει στη δημιουργία Τερματικού Υγροποίησης στο Βασιλικό, για το οποίο έχουν ήδη γίνει οι απαραίτητοι χωροταξικοί σχεδιασμοί (5 τραίνα μέχρι 5 MTPA έκαστο)

Στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ οι ηγέτες των χωρών αυτών κατέληξαν στο κείμενο συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού «EastMed», που θα μεταφέρει φυσικό αέριο από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Το εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο και από τεχνικής και οικονομικής πλευράς. Εάν θα προχωρήσει, τελικά, αυτό θα οφείλεται σε πολιτική απόφαση, που θα ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες.

Η πιο εύκολη οδός είναι αυτή της κατασκευής τερματικού στην Κύπρο. Ο  Αντιπρόεδρος του αμερικανικού κολοσσού εξέφρασε, πάντως,  την αισιοδοξία του για τις προοπτικές στο οικόπεδο 10, δεδομένων των πρόσφατων ανακαλύψεων στα κυπριακά ύδατα, όπως η Αφροδίτη και η Καλυψώ. Οι Αμερικανοί της ExxonMobil είναι, όμως, ξεκάθαρη σε σχέση με την προοπτική αυτή:

  • Ο κ. Aspray σημείωσε πως για να είναι ωστόσο οποιοδήποτε ανακάλυψη  εμπορικά βιώσιμη, θα χρειαστεί να υπάρξουν κοιτάσματα μεγάλου μεγέθους. Έσπευσε δε να επισημάνει  ότι δεν εξαρτάτε μόνο από την ποσότητα του αερίου που θα βρεθεί, αλλά και την ποιότητα του κοιτάσματος στην οποία βρίσκεται αυτό το αέριο.

Εν αναμονή, λοιπόν, των αποτελεσμάτων των γεωτρήσεων στο θαλασσοτεμάχιο 10, σενάρια μπορούν να γίνονται πολλά. Εκ των αποτελεσμάτων θα κριθούν τα επόμενα βήματα καθώς και οι επιλογές. Τους πρώτους μήνες του 2019 θα γίνουν κι άλλες γεωτρήσεις και από τις υπόλοιπες εταιρείες του δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ. Υπάρχουν, ως γνωστό,  οι προγραμματισμένες γεωτρήσεις της γαλλικής  TOTAL.

https://www.apopseis.com/termatikos-stathmos-vs-east-med-i-efikti-epilogi-enanti-tis-politikis-apofasis/#more-14934

«ΟΟΣΑ: Τέσσερις οικονομίες του G20 σε τροχιά συρρίκνωσης.»

18/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Οι περισσότερες μεγάλες ανεπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες κατεβάζουν ταχύτητα, όπως επιβεβαιώνει έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Μάλιστα τέσσερις από το κλαμπ του G20 είδαν το ΑΕΠ τους να συρρικνώνεται το τρίτο τρίμηνο.

Συνολικά το ΑΕΠ των G20 αναπτύχθηκε με ρυθμούς μόλις 0,8% το τρίτο τρίμηνο σε σχέση με το προηγούμενο, ύστερα από ρυθμούς ανάπτυξης 1%. Τη χειρότερη επίδοση σε τριμηνιαία βάση παρουσίασε η Τουρκία, που είδε το ΑΕΠ της να μειώνεται 1,1% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο, εξαιτίας της ραγδαίας υποτίμησης της λίρας.

Ακολουθεί η Ιαπωνία με πτώση 0,6% στο ΑΕΠ και την τετράδα των πληγωμένων οικονομιών συμπληρώνουν δύο από τα μεγαλύτερα μέλη της Ευρωζώνης: Η Γερμανία που συρρικώνθηκε 0,2% σε τριμηναία βάση και η Ιταλία με πτώση 0,1% στο ΑΕΠ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση των 28 αναπτύχθηκε, αν και με ρυθμούς μόλις 0,3%.

Οι ΗΠΑ είδαν τους ρυθμούς ανάπτυξης να επιβραδύνονται στο 1% από 0,9% και η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομιά του πλανήτη και μεγάλος αντίπαλός τους, η Κίνα, κατέβασε ταχύτητα στο 1,6% από 1,7%. Πιο απότομη ήταν  η επιβράδυνση στην Ινδία, στο 1,5% από 1,8%, στον Καναδά, στο 0,5% από 0,7% και στη Ρωσία, στο 0,3% από 0,5%.

Στον αντίποδα Μεξικό και Νότιος Αφρική ανέβασαν ταχύτητα, με ρυθμούς ανάπτυξης 0,8% και 0,6% αντίστοιχα. Δυναμική ανάκαμψη και για την Βραζιλία, που αναπτύχθηκε 0,8%, ύστερα από μεγέθυνση του ΑΕΠ μόλις κατά 0,2% το δεύτερο τρίμηνο. Ποι θετική η εικόνα και στη Βρετανία, με ρυθμούς ανάπτυξης στο 0,6% από 0,4%.

Σε ετήσια βάση (δηλαδή σε σύγκριση με το τρίτο τρίμηνο του 2017) η ανάπτυξη στις οικονομίες του G20 επιβραδύνθηκε στο 3,6% από 3,8% το δεύτερο τρίμηνο. Τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης παρουσίασε η Ινδία (7,2%) και τους βραδύτερους η Ιαπωνία (μόλις 0,1%). Η Γερμανία αναπτύχθηκε σε ετήσια βάση με ρυθμούς 1,2% και η Ιταλία μόλις με 0,7%. Στο σύνολό της η Ε.Ε. των 28 είδε το ΑΕΠ της να μεγεθύνεται κατά 1,8%- επίδοση πολύ μακριά από εκείνες του 2017.

naftemporiki.gr 

«Η Τουρκία και το Δίκαιο της Θάλασσας.»

17/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Η ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο

Του Θεόδωρου Καρυώτη

ΑΟΖ,Τουρκία,Θεόδωρος,ΚαρυώτηςΗ Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε, στις 11 Δεκεμβρίου 2018, δύο κείμενα για τους ωκεανούς και τις θάλασσες,  που συνδέονται με την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), ενώ οι ομιλητές υποστήριξαν ότι οι υγιείς, παραγωγικοί, ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες κατέχουν κεντρική θέση στην αειφόρο ανάπτυξη.

Στη ΓΣ μίλησαν εκπρόσωποι της Κίνας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, του Μεξικού, του Κουβέιτ, του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, του Μονακό, της Αργεντινής, του Καναδά, της Κολομβίας, του Τόγκο, της Ουκρανίας, της Αυστραλίας, του Βιετνάμ, της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καμερούν, του Ελ Σαλβαδόρ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση ομιλεί για λογαριασμό όλων των μελών της , δεν είχαν τη δυνατότητα να παρέμβουν ξεχωριστά , η Ελλάδα και η Κύπρος).
Το σχέδιο ψηφίσματος «Οι ωκεανοί και το Δίκαιο της Θάλασσας» (έγγραφο αριθ. A / 73 / L.35) – εγκρίθηκε με ψήφους 121 υπέρ, μία κατά (Τουρκία) και τρεις αποχές (Κολομβία, Ελ Σαλβαδόρ, Βενεζουέλα). Σε αυτό το ψήφισμα η Γενική Συνέλευση καλεί τα κράτη που δεν το έχουν πράξει μέχρι σήμερα, να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για την εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Καλεί επίσης τα κράτη να εναρμονίσουν την εθνική τους νομοθεσία με τις διατάξεις της Σύμβασης.

Παραδόξως η Ελλάδα, για 36 χρόνια τώρα, αρνείται να εναρμονίσει την εθνική της νομοθεσία με τις διατάξεις της UNCLOS. Ελπίζω να μην περιμένουμε άλλα 36 χρόνια για να ανακηρύξουμε ΑΟΖ!
Μετά την έγκριση του σχεδίου, εκπρόσωποι χωρών που δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας,  εξέφρασαν την αντίθεσή τους. Μεταξύ αυτών ήταν και ο εκπρόσωπος της Τουρκίας , ο οποίος είχε ζητήσει την ψηφοφορία επί του σχεδίου «L.35» και, στη συνέχεια, ψήφισε εναντίον του. Η Γενική Συνέλευση, τόνισε, «δεν είναι καθολική ούτε έχει ενιαίο χαρακτήρα». Ο εκπρόσωπος της Βενεζουέλας – που απείχε από την ψηφοφορία – σημείωσε επίσης ότι η σύμβαση δεν απολαμβάνει καθολικής συμμετοχής και δεν πρέπει να θεωρείται το μόνο νομικό μέσο που διέπει ζητήματα των θαλασσών.
Πάντως, σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης, οι ομιλητές υποστήριξαν τον κεντρικό ρόλο των υγιών ωκεανών και των θαλασσών στην προώθηση  της ανάπτυξης και τους στόχους της Ατζέντας του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030. Αρκετές αντιπροσωπείες επιβεβαίωσαν ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας  αποτελεί το θεμελιώδες θεσμικό πλαίσιο όλων των δραστηριοτήτων στους ωκεανούς και τις θάλασσες.

Ο εκπρόσωπος του Τουβαλού, του μικρού νησιού του Ειρηνικού, μιλώντας εκ μέρους των  αναπτυσσόμενων χωρών, υπογράμμισε ότι οι υγιείς, παραγωγικοί και ανθεκτικοί ωκεανοί και θάλασσες είναι κρίσιμοι για την εξάλειψη της φτώχειας, την πρόσβαση σε επαρκή, ασφαλή και θρεπτική τροφή, την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του οικοσυστήματος. «Υπάρχουν δύο δρόμοι για την ανάπτυξη», τόνισε . «Ο ένας περιλαμβάνει τα φυλλάδια. Ο άλλος αφορά στη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα. Μόνο ένας από αυτούς θα επιτύχει.»

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της Ισλανδίας σημείωσε ότι με τα ψηφίσματα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαιώνει με συνέπεια τον καθολικό και ενοποιημένο χαρακτήρα της Συνέλευσης. Η αειφόρος διαχείριση των φυσικών πόρων είναι θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία μας», ανέφερε. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής είναι ένα από τα πιο πιεστικά ζητήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η διεθνής κοινότητα.

Τις ανησυχίες της σχετικά με τον αντίκτυπο της κλιματικής αλλαγής στα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα συμμερίζονται πολλά κράτη μέλη. Ορισμένες αντιπροσωπίες εξέφρασαν τη λύπη τους γιατί, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες, οι θάλασσες και οι ωκεανοί εξακολουθούν να απειλούνται από τη ρύπανση και την υπεραλίευση.

Ο παραπάνω χάρτης, που δείχνει την ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο, καθιστά σαφές ότι η Τουρκία διαθέτει μεν μια τεράστια ακτογραμμή,  αλλά δεν διαθέτει θάλασσα.

Έτσι, η Τουρκία αποφάσισε να διεκδικήσει από τους γείτονες της  μια μεγάλη έκταση της Ανατολικής Μεσογείου, που δεν της ανήκει.

Τελευταίες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο θεωρούν πολύ πιθανή την  ύπαρξη μεγάλης ποσότητας φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί τις τελευταίες κινήσεις της Άγκυρας  με την εμφάνιση χαρτών που δείχνουν πως η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Λιβύη. Σίγουρα, αργότερα, θα ακολουθήσουν χάρτες που θα δείχνουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα και την Αλβανία!

Το λάθος που κάνουμε στην Ελλάδα είναι ότι αποδίδουμε όλα αυτά τα σχέδια σε ένα παρανοϊκό Ερντογάν. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτά είναι τα σχέδια της Τουρκίας, του λαού, των στρατιωτικών  και των πολιτικών της. Με γνώμονα αυτή την πραγματικότητα πρέπει να σχεδιάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

https://www.alltimeclassic.net/i-tourkia-kai-to-dikaio-tis-thalassas/

«Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα «Lehman Brothers».»

09/12/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Μόχλευση-σοκ στα παράγωγα απειλεί με νέα "Lehman Brothers"

Του Γ. Αγγέλη

Σε ιστορικά πρωτοφανή επίπεδα έχουν εκτοξευθεί τα παράγωγα/σύνθετα χρηματοοικονομικά προϊόντα τα τελευταία χρόνια, μετά την κρίση του 2008.

Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία που υποστηρίζονται από το κύρος και την αξιοπιστία του ESMA (European Securities & Markets Authority) στα τέλη του 2017 στο τραπεζικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπήρχαν στοιχεία για συμβόλαια παραγώγων της τάξης των 660 τρισ. ευρώ.

Οι αναλυτές της αγοράς παραγώγων με δεδομένο ότι η BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών) έχει την εκτίμηση πως ο όγκος των παραγώγων στην Ε.Ε. αποτελεί το 25% του συνόλου των προϊόντων αυτών παγκοσμίως οδηγούνται στον υπολογισμό ότι ο συνολικός όγκος των παραγώγων κάθε είδους παγκοσμίως ξεπερνά τα 2,2 εκατ. δισεκατομμύρια δολ., ήτοι είναι σαν μέγεθος τριάντα τρεις φορές του παγκόσμιου ΑΕΠ!

Τα μεγέθη αυτά είναι αστρονομικά και σημειώνονται για πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλιστικού συστήματος.

Σύμφωνα με απολογιστικά στοιχεία της BIS, που βασίζονται σε δεδομένα από 70 τράπεζες-dealers της αγοράς αυτής, μόλις το 1/6 των συμβολαίων εντάσσεται σε κάποιο από τα πλαίσια εποπτείας, ενώ το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους, ήτοι τα 5/6 των συμβολαίων, στη βάση της ονομαστικής τους αξίας είναι εκτός κάθε συστηματικής θεσμικής εποπτείας (Otc)…

Τα «κόκκινα» παράγωγα

Προφανώς ο κίνδυνος από τον όγκο αυτό δεν συγκρίνεται, σε περίπτωση μιας υποτίμησης αξιών, με εκείνο των «κόκκινων» δανείων τα οποία έτσι κι αλλιώς στην Ευρώπη δεν ξεπερνούν προς το παρόν τα 880 δισ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι, αν και έχει προηγηθεί η «εμπειρία» του 2008 και η κατάρρευση της αγοράς των subprime loans που συμπαρέσυρε το σύνολο του τραπεζικού συστήματος, οι θεσμοί εποπτείας δίνουν πολλαπλάσια προσοχή και ασκούν μεγάλη πίεση για την αντιμετώπιση του «κινδύνου» από τα NPLs και όχι του κινδύνου από τα παράγωγα.

Το γεγονός μάλιστα ότι η Ευρωζώνη είναι η περιοχή με τη μεγαλύτερη επέκταση του κινδύνου αυτού, δημιουργεί ερωτηματικά που αφήνουν έκθετες τις εποπτικές Αρχές.

Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με μελέτη της ιταλικής R&S Mediobanca το 80% της οικονομικής δραστηριότητας των 55 μεγαλύτερων τραπεζών στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία, συνδέεται με τη δραστηριότητά τους σε παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Σύμφωνα με την ESMA, περί τις 27 ευρωπαϊκές τράπεζες συγκεντρώνουν το 42% του συνόλου της δραστηριότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών σε παράγωγα, γεγονός που αποτυπώνει τη διόγκωση της σχετικής έκθεσης στις αγορές αυτές μιας ομάδας ευρωπαϊκών τραπεζών. Πρώτες στη λίστα από πλευράς όγκου συμβολαίων εμφανίζονται η Deutsche Bank και η Barclays, ενώ ακολουθούν η Credit Suisse, η BNP Paribas και η HSBC. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δύο πρώτες, η καθεμία από μόνη της, έχουν μεγαλύτερη έκθεση στην αγορά των παραγώγων από όσο όλες μαζί οι ιαπωνικές τράπεζες…

Αντίστοιχη σχεδόν είναι η σύγκριση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, όπου οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν άνοιγμα σε παράγωγα προϊόντα υπερδιπλάσιο εκείνου των αμερικανικών τραπεζών. Χαρακτηριστικά, μόνο η J.P. Morgan και η Citigroup μπορούν να συγκριθούν (αλλά με χαμηλότερα μεγέθη) με τις δύο πρώτες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Ο τεράστιος και ιστορικά πρωτοφανής σε ονομαστική αξία όγκος παραγώγων εμφανίζεται να έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια αντί να μειωθεί μετά το σοκ του 2008. Και αυτό παρά το γεγονός ότι ήταν ακριβώς η κατάρρευση των «τοξικών» assets που οδήγησε στην κρίση αυτή.

Παραμένει, δε, αναμφισβήτητο γεγονός ότι η «μόχλευση» αυτή έχει τροφοδοτηθεί από τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης των Κεντρικών Τραπεζών, ειδικά με τα προγράμματα αγοράς αμφισβητούμενης αξίας assets από τη Fed και εκ των υστέρων από την ΕΚΤ, που επέτρεψαν στις τράπεζες να χρησιμοποιούν και να στοιχηματίζουν στις μεταβολές αξιών τους.

Ο κίνδυνος είναι πλέον αδύνατο να εκτιμηθεί

Η απειλή που βρίσκεται εγκατεστημένη στα θεμέλια αυτών των τεράστιων όγκων κεφαλαίων έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ανεξέλεγκτη επέκτασή τους μπορεί να οδηγήσει σε νέα κατάρρευση από την πίεση που ασκεί η πράξη των Κεντρικών Τραπεζών να αποσύρουν τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης.

Ήδη η Fed από τα τέλη του 2015 έχει αρχίσει την «αντιστροφή» της πολιτικής της με τη διακοπή (2014) των αγορών τίτλων και στη συνέχεια τη σταδιακή αύξηση των επιτοκίων. Η διαδικασία απομόχλευσης μέχρι στιγμής, αν και έχει προκαλέσει ισχυρούς σεισμούς στις αγορές, δεν έχει απειλήσει ακόμα την «καρδιά» του συστήματος, δηλαδή τις συστημικές τράπεζες οι οποίες είναι οι πλέον εκτεθειμένες σε χρηματοοικονομικά προϊόντα των οποίων η αποτίμηση επηρεάζεται από τις κινήσεις των Κεντρικών Τραπεζών.

Στην Ευρωζώνη και παρά το γεγονός ότι η ΕΚΤ, μόλις στα τέλη του έτους, μπαίνει οριστικά σε μιαν ανάλογη πολιτική με τη Fed, οι τριγμοί έχουν αρχίσει ήδη να «ακούγονται» σε περιπτώσεις όπως αυτή της Deutsche Bank.

Ο γερμανικός τραπεζικός Όμιλος, ο οποίος εξακολουθεί να βρίσκεται στο στόχαστρο των αμερικανικών ελεγκτικών Αρχών, στα τέλη του 2017 βρισκόταν «φορτωμένος» με περισσότερα από 48 χιλιάδες δισ. ευρώ συμβόλαια παραγώγων προϊόντων η πλειονότητα των οποίων βρίσκεται στην γκρίζα ζώνη της θεσμικής τραπεζικής εποπτείας.

Το εντυπωσιακό, πάντως, είναι ότι η ΕΚΤ και ο SSM εξακολουθούν να έχουν περιορισμένη εποπτική παρουσία στον χώρο της αγοράς παραγώγων παρά το γεγονός ότι οι γερμανικές, οι γαλλικές, οι αγγλικές και οι ελβετικές τράπεζες συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος του κινδύνου αυτού. Η «πολιτική» της ΕΚΤ μέχρι σήμερα συγκεντρώνεται στο να αποτρέψει την κατάρρευση τραπεζών από τα NPLS, έτσι ώστε να «σβήσει» το ενδεχόμενο μιας πυρκαγιάς η οποία θα μπορούσε να προκύψει, όπως το 2008, από τη μη αποπληρωμή «κόκκινων» δανείων.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όπως φαίνεται, οι αιτίες για έναν τέτοιο κίνδυνο έχουν πληθύνει από το 2008 και έχουν ενσωματωθεί στην ανεξέλεγκτη αγορά των παραγώγων.

http://www.capital.gr/oikonomia/3332255/moxleusi-sok-sta-paragoga-apeilei-me-nea-lehman-brothers

Αρέσει σε %d bloggers: