Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

«Σκάνδαλα επί σκανδάλων.»

19/09/2018 2 Σχόλια

 

Vassilis Viliardos
16 Σεπτεμβρίου στις 8:03 μ.μ.
Σκάνδαλα επί σκανδάλων
Τα αεροδρόμια, μόνο τα κερδοφόρα, πουλήθηκαν σε μία εξευτελιστική τιμή στους Γερμανούς, με μία αποικιοκρατική συμφωνία – ενώ σχεδόν όλα τα χρήματα (1 δις € από το 1,2 δις €) δόθηκαν ως δάνειο από τις ελληνικές τράπεζες! Ο ΟΛΠ ξεπουλήθηκε στην κινέζικη COSCO, χωρίς να εμφανισθεί κανένας άλλος αγοραστής – ενώ το κερδοφόρο μονοπώλιο του ΟΠΑΠ δωρίσθηκε για 1,2 δις €, όταν μόνο τα ετήσια κέρδη του το 2011 ήταν 538 εκ. €, με μία επίσης αποικιοκρατική συμφωνία. Οι ελληνικοί σιδηρόδρομοι δόθηκαν χάρισμα στους Ιταλούς μόλις για 40 εκ., όταν η αξία τους είναι τεράστια – με τη ΔΕΣΦΑ να εξαγοράζεται από τρεις ευρωπαϊκές εταιρείες, με δάνειο από την Εθνική Τράπεζα που διπλασίασε πρόσφατα τις ήδη υψηλές αμοιβές των στελεχών της, την ώρα που η χρηματιστηριακή αξία της έχει μειωθεί κατά 1 δισεκατομμύριο € τους δύο τελευταίους μήνες!
Οι τράπεζες αφελληνίσθηκαν κλέβοντας κυριολεκτικά τους μετόχους τους και το κράτος έχασε 40 δις € που επιβάρυναν το δημόσιο χρέος. Οι ίδιες οι τράπεζες δε που διασώθηκαν από τους Έλληνες, παρά το ότι έχουν αποσβέσει πάνω από το 50% των επισφαλειών τους (κόκκινα δάνεια, γεγονός που σημαίνει πως πληρώνουν λιγότερους φόρους, με αποτέλεσμα τη διαφορά να είμαστε εμείς υποχρεωμένοι να καλύψουμε με την αύξηση των δικών μας φόρων), δεν μειώνουν αντίστοιχα τα χρέη των οφειλετών τους – αλλά κατάσχουν και πλειστηριάζουν τα σπίτια τους, αφήνοντας τους χρεωμένους με τα υπόλοιπα στο διηνεκές.
Όσον αφορά τα κόμματα, η ΝΔ που θέλει να κυβερνήσει ξανά τη χώρα, παρά το ότι τη δολοφόνησε στηρίζοντας το εγκληματικό PSI και υπογράφοντας το δεύτερο μνημόνιο, έχει ήδη χρεοκοπήσει οφείλοντας στις τράπεζες πάνω από 200 εκ. € – όταν επιχορηγούταν από το κράτος πριν την κρίση με 30 εκ. € ετήσια ή με 2.500.000 € κάθε μήνα, εκτός από τα επί πλέον χρήματα για τη διεξαγωγή εκλογών και ευρωεκλογών, τους μισθούς των βουλευτών της, τις συνδρομές των μελών της, τις δωρεές των επιχειρήσεων κοκ. (όπως άλλωστε και το ΠΑΣΟΚ που αποτελεί σήμερα το βασικό κορμό του ΣΥΡΙΖΑ).
Ακόμη χειρότερα, παρά το πρωτοφανές ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τα 52 δις € που διαγράφηκαν με το PSI, τα θηριώδη μέτρα που κόστισαν στους Έλληνες πάνω από 80 δις €, τη μείωση των συντάξεων κατά περίπου 50 δις € σωρευτικά κοκ. το δημόσιο χρέος από 299 δις € το 2009 ή 127% του ΑΕΠ αυξήθηκε στα 360 δις € τώρα ή στο 202% του ΑΕΠ – όταν την ίδια στιγμή το κόκκινο ιδιωτικό χρέος έχει υπερβεί τα 230 δις € από σχεδόν μηδενικό το 2009. Εάν όλα αυτά δεν είναι σκάνδαλα επί σκανδάλων εις βάρος ενός δύστυχου λαού που έχει κυριολεκτικά ληστευθεί από τους ξένους, με τη συνδρομή των κομματικών συμμοριών που νέμονται την εξουσία, τι είναι αλήθεια; Η αποθέωση της συλλογικής ανοησίας, της δειλίας, του φόβου και της δουλοπρέπειας;

Advertisements

«Η Γερμανία θέλει να ελέγξει τις «τσέπες» της Ευρώπης.»

06/09/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Μπαίνοντας στην τελική ευθεία για τη διεκδίκηση πολλών κορυφαίων θέσεων στην ΕΕ, οι μάσκες έπεσαν. Το Euro2day.gr έχει αναφερθεί εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο στο ότι η Γερμανία θέλει να «αναδιαρθρώσει» όχι μόνο την ευρωζώνη αλλά και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η λέξη «αναδιάρθρωση», όμως, κρύβει πολλά και ανησυχητικά. Γιατί για το Βερολίνο, όπως επέμεναν όλο αυτό τον καιρό κορυφαίες πηγές, στόχος είναι να επιβάλει από το 2019 και μετά νέους κανόνες, υπό την απειλή ότι «ή θα υπακούσετε ή θα βγείτε εκτός».

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, πρόκειται για μια έκφραση που χρησιμοποιήθηκε πολλάκις σε κλειστές συνεδρίες τους τελευταίους μήνες και είναι πλέον θέμα χρόνου να ακουστεί και επισήμως. Το ποιος θα κάνει την αρχή λίγη σημασία έχει, καθώς ήδη, με συγκεκριμένες και συντονισμένες διαρροές προς τον ευρωπαϊκό Τύπο και δη τον γερμανικό, το Βερολίνο έχει κάνει σαφές ότι θέλει να ελέγχει τη ροή κονδυλίων της ευρωζώνης. Και όποιος ελέγχει τα κονδύλια, ελέγχει και την οικονομία, άρα και τις πολιτικές εξελίξεις στο ευρωπαϊκό μπλοκ.

Ετσι κι αλλιώς τα γεγονότα δείχνουν ότι τα τελευταία χρόνια η Γερμανία είναι αυτή που επιβάλλει τις απόψεις της. Αδιαφόρησε για κοινοτικούς κανόνες και επέβαλε τους δικούς της, όπως οι διμερείς συμφωνίες για την επιστροφή προσφύγων σε Ελλάδα και Ισπανία. Την ίδια στιγμή, εκ των πραγμάτων προκύπτει ότι οι Βρυξέλλες και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν κατάφεραν να αποτελέσουν το πολυπόθητο «αντίβαρο». Ο μεν επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντ. Τουσκ έχει αποτραβηχτεί, ο δε επικεφαλής της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ εμφανίζεται να έχει «γερμανοποιηθεί».

Η -προς το παρόν χαλαρή- στήριξη της Ανγκελα Μέρκελ στην υποψηφιότητα του Μάνφρεντ Βέμπερ ως υποψήφιου του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) για την Κομισιόν δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Τουλάχιστον για τους καλά γνωρίζοντες. Εάν το ΕΛΚ έρθει πρώτο στις ευρωεκλογές, όπως όλα δείχνουν, ο υποψήφιός του θα πάρει την προεδρία της Κομισιόν. Αρα και τη διαχείριση των κοινοτικών πόρων που συνεπάγεται η θέση.

Με τον επίσης Γερμανό Κλάους Ρέγκλινγκ στο τιμόνι του νέου ESM, η Γερμανία de facto θα διαχειρίζεται τις θέσεις όπου υπάρχει χρήμα στην ΕΕ. Με άλλα λόγια, δηλαδή, θα ελέγχει τους δύο πυλώνες εκροής χρημάτων της ΕΕ.

Η «διάλυση» του γραφείου Γιούνκερ

Μετά το ταξίδι του προέδρου της Κομισιόν στις ΗΠΑ τον Ιούλιο, όπου υποτίθεται πέτυχε «ιστορική συμφωνία» για το εμπόριο με τον πρόεδρο Τραμπ (η οποία ωστόσο εν τοις πράγμασι αποδεικνύεται ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από ένας οδικός χάρτης συζητήσεων χωρίς τελικές δεσμεύσεις και ήδη καταρρέει με την πρόσφατη διαφωνία στο θέμα της εισαγωγής βοδινού κρέατος), έπεσε και η μάσκα του κ. Γιούνκερ. Τότε γράφαμε για «γερμανοκρατία» στο γραφείο του, που απροκάλυπτα ακολουθούσε τη συγκεκριμένη ατζέντα. Με τις ευλογίες του ιδίου πάντα. Μια στροφή που έχει προκαλέσει εύλογα ερωτήματα στις τάξεις κάποιων υποστηρικτών του.

Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν στο Euro2day.gr ότι η υποψηφιότητα Βέμπερ ήταν στα σκαριά εδώ και ένα χρόνο, με συνεχείς διαβουλεύσεις Γιούνκερ-Βέμπερ-Ντολ στο Στρασβούργο και με δείπνα στις Βρυξέλλες. Στο ίδιο πλαίσιο, η επιβολή του πρώην προσωπάρχη του, Μάρτιν Σαλμάγιερ, ως γενικού γραμματέα της Κομισιόν, παρά την πλήρη αντίθεση των περισσότερων επιτρόπων και εργαζομένων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ήταν προσχεδιασμένη, όπως γνωρίζουμε εδώ και οκτώ μήνες, παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, που μιλούσαν «για προσωπική απόφαση της τελευταίας στιγμής του κ. Γιούνκερ».

Η τοποθέτηση του, επίσης Γερμανού, Σαλμάγιερ ανήκει στο πλάνο της γερμανικής επιβολής θέσεων στην ΕΕ, λένε οι πληροφορίες, που συμπληρώνουν ότι ο ίδιος εκτιμά ότι θα διατηρήσει τη θέση για… δέκα χρόνια. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι δημοφιλής, δεν έχει πολιτική πείρα και όπως τον περιγράφουν πολλοί δημοσιογράφοι είναι αλαζονικός στη συμπεριφορά και «επικίνδυνος», καθώς έχει κάνει ουκ ολίγες γκάφες (μέσω twitter) που κόστισαν στον κ. Γιούνκερ, ο οποίος έγινε δέκτης παραπόνων από ηγέτες κρατών της ΕΕ.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την προηγούμενη συνάντηση του ΕΛΚ, όταν ο κ. Γιούνκερ αναγκάστηκε να υπερασπιστεί τον διορισμό του Γερμανού Σαλμάγιερ -εν μέσω έντονων αντιπαραθέσεων-, λέγοντας ότι θα υπέβαλε παραίτηση, εάν απομακρυνόταν ο άπειρος Σαλμάγιερ από τη νέα του θέση.

Η -αδικαιολόγητη για πολλούς- αυτοπεποίθηση του Γερμανού δημιουργεί εύλογες απορίες, δεδομένου, μεταξύ άλλων, ότι υπάρχει τρόπος αντικατάστασής του: Εάν υπάρχει ομόφωνη απόφαση του νέου Κολεγίου των Επιτρόπων και του νέου προέδρου της Κομισιόν, τότε ο κ. Σαλμάγιερ φεύγει. Κατά τις ίδιες πηγές πληροφοριών, ο Γερμανός είναι πεπεισμένος ότι θα μείνει. Και αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

1. Ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν να είναι Γερμανός, που σημαίνει ότι παραλύει εκ των πραγμάτων το Κολέγιο των Επιτρόπων ή

2. Να παραμείνει ακόμα και εάν η θέση πάει σε άλλη χώρα, καθώς ο Γερμανός επίτροπος δεν πρόκειται να ψηφίσει υπέρ της αποπομπής του, μην αφήνοντας περιθώρια για ομοφωνία.

Πηγές με γνώση των όσων εξελίσσονται στις Βρυξέλλες αναφέρουν ότι το πραγματικό αφεντικό του κ. Σαλμάγιερ ουδέποτε ήταν ο κ. Γιούνκερ. Ηταν ο Γιόσεφ Ντολ, πρόεδρος του ΕΛΚ, και ο Μ. Βέμπερ. Αυτοί τον κράτησαν στην Κομισιόν όταν οι συγκρούσεις με τον Γιούνκερ (τον δεύτερο χρόνο) ήταν συχνές. Γι’ αυτό με ευκολία παρέκαμπτε τον κ. Γιούνκερ, ενώ ακόμα και με τη νέα του θέση ως ΓΓ της Κομισιόν συνέχιζε να διευθύνει το γραφείο του προέδρου της Κομισιόν (εκμηδενίζοντας τον ρόλο της νέας προσωπάρχη Κλάρας Μαρτίνεζ) και να τον συνοδεύει σε ταξίδια (μόνο τον Ιούλιο ταξίδεψε σε Κίνα, Ιαπωνία και ΗΠΑ) χωρίς ουσιαστικά λόγο, καθώς στο ταξίδι ήταν και οι αρμόδιοι επίτροποι.

Από την αρχή της θητείας του ο Γερμανός Σαλμάγιερ φρόντιζε να «αδειάζει» τον κ. Γιούνκερ με διαρροές για τη σημασία του στη λειτουργία της Κομισιόν. Χαρακτηριστικές είναι κινήσεις όπως αυτή κατά τη διάρκεια ταξιδιού στην Ουάσινγκτον, όπου αμέσως μετά τη συνάντηση Γιούνκερ-Τραμπ έκανε ανεπίσημη ενημέρωση στους δημοσιογράφους ο ίδιος ο κος Γιούνκερ. Στη διπλανή αίθουσα περίμενε ο κ. Σαλμάγιερ, όπου έκανε αμέσως μετά τη δική του προσωπική ενημέρωση στους δημοσιογράφους (ακόμα και μέσω τηλεφώνου σε όσους δεν ήταν εκεί). Μάλιστα η προσπάθεια που έγινε για τη διακωμώδηση του Ντόναλντ Τραμπ (ότι δηλαδή ο κ. Γιούνκερ πήγε στη συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο με καρτελάκια, ώστε να τα κατανοήσει ο «βλαξ» κ. Τραμπ) διέρρευσε στον διεθνή Τύπο.

Πηγές από την Ουάσινγκτον αντέδρασαν και ανέφεραν στο Euro2day.gr ότι αυτό θα κοστίσει πολύ στην Κομισιόν, γιατί ο «πρόεδρος Τραμπ δεν ξεχνά». Και η εμπιστοσύνη που δημιουργήθηκε μεταξύ του κ. Γιούνκερ και του κ. Τραμπ πήγε περίπατο, μετά από ένα ακόμη λάθος του ΓΓ της Κομισιόν…

Μετά το συμβάν του κ. Γιούνκερ στο ΝΑΤΟ και το πρόβλημα υγείας που ανέκυψε, ο κ. Σαλμάγιερ, όπως αναφέρουν πολλές πηγές στην Κομισιόν, ανεξαρτητοποιήθηκε τελείως, αφήνοντας εμμέσως πλην σαφώς να εννοηθεί ότι αυτός πλέον κάνει κουμάντο. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει. Ματαίως, ωστόσο, ο εκπρόσωπος Τύπου του κ. Γιούνκερ, Μαργαρίτης Σχοινάς, προσπαθεί να «περάσει» στον ευρωπαϊκό Τύπο ότι ο πρόεδρος της Κομισιόν είναι «ο τελευταίος μεγάλος ηγέτης της Ευρώπης». Αυτή ήταν αρχικά η γραμμή που ήθελε να περάσει ο ίδιος ο κ. Γιούνκερ. Η αλλαγή στάσης του όμως δεν αφήνει περιθώρια για να χτιστεί τέτοιος «μύθος».

Ο «αγαπητός» κ. Βέμπερ

Οποιος δεν γνωρίζει τον κ. Βέμπερ, καλό θα ήταν να δει τις δηλώσεις που έκανε τα τελευταία χρόνια, που φθάνουν τα όρια της ασέβειας, όχι μόνο προς τις ελληνικές κυβερνήσεις (ακόμα και προς τον Αντ. Σαμαρά, που ανήκει στο ΕΛΚ) αλλά σε όλα τα καίρια θέματα όπως το Brexit. Φίλοι και εχθροί τον αποκαλούν «μικρό δικτάτορα», καθώς εκτιμούν ότι δεν μπορεί να δείξει ευελιξία σε οτιδήποτε δεν είναι γερμανική θέση.

Βεβαίως, η υποψηφιότητά του κρύβει πολλά. Οι στοχευμένες διαρροές κάνουν λόγο για έναν ακραία δεξιό υποψήφιο, που μπορεί να συγκεντρώσει ψήφους από τα εθνικιστικά κόμματα.

Κορυφαίος παράγοντας της Κομισιόν, όμως, μας ανέφερε ότι ακόμα η κα Μέρκελ εξετάζει την ιδέα να είναι αυτή υποψήφια. «Αυτό που την προβληματίζει είναι ότι οι θέσεις πλέον δίνονται μέσω ευρωεκλογών καθώς θέλει να είναι η μόνη υποψήφια, ως η μέση λύση ώστε να κατευνάσει τις όποιες διαμαρτυρίες για τον κ. Βέμπερ. Και θέλει σίγουρα να κερδίσει. Ξέρει όμως ότι δεν είναι πλέον δημοφιλής στην Ευρώπη».

Ο κ. Γιούνκερ όμως εμφανίζεται έτοιμος να κάνει τα αδύνατα δυνατά, ώστε να σπρώξει όποιον Γερμανό μπορεί στην προεδρία της Κομισιόν. Κι ας φέρεται να υποσχέθηκε στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν την προεδρία της Κομισιόν πριν από 8 μήνες.

Μια ματιά στο πρόγραμμά του αυτή την εβδομάδα (την πρώτη επίσημη εβδομάδα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές) αίρει και τις τελευταίες επιφυλάξεις. Τη Δευτέρα, συναντήθηκε με τον πρόεδρο του ΕΛΚ Γιόσεφ Ντολ. Την Τρίτη, πήγε στο Βερολίνο για γεύμα εργασίας με την Ανγκελα Μέρκελ, όπου πήρε «γραμμή» για το τι θα πει στην ομιλία του Speech of the Union την επόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο. Την ίδια μέρα, συναντήθηκε με την επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του ΕΛΚ! Την Τετάρτη, είδε τον «επικεφαλής» της Ανω Αυστρίας. Και την Παρασκευή, θα παραθέσει γεύμα στους επικεφαλής των αντιπροσωπειών της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Αυτούς που σε δημοσιογραφικά και πολιτικά πηγαδάκια ονόμαζε «άχρηστους, που δεν είχε χρόνο να τους δει ποτέ, όσο και να τον παρακαλούσαν».

Προσπαθώντας να εξηγήσουν τη στάση του επικεφαλής της Κομισιόν, κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχει στην πλάτη του δύο μεγάλα σκάνδαλα να αντιμετωπίσει στο Λουξεμβούργο. Και ιδιαίτερα αυτό των υποκλοπών. Πολλοί τον περιμένουν στη γωνία, όταν πλέον θα είναι «πρώην» και όχι τόσο ισχυρός, ώστε να προχωρήσουν στην πολυαναμενόμενη δίκη. Υπό αυτό το πρίσμα, λένε οι ίδιοι, αποφάσισε να αφιερώσει τον τελευταίο του χρόνο με το να κάνει κρίσιμες συμμαχίες με γερμανικό άξονα που έχει άμεση επιρροή στα δρώμενα του Λουξεμβούργου. Γι’ αυτό και έχει αποτραβηχτεί εδώ και πολλούς μήνες από τα τρέχοντα θέματα της Κομισιόν και παρεμβαίνει μόνο εκεί που θεωρεί ο ίδιος ότι τον συμφέρει. Υπό αυτό το πρίσμα, το γραφείο του έχει καταντήσει στρατηγείο του ΕΛΚ, τη στιγμή μάλιστα που η θητεία του λήγει σε 14 μήνες και εκ της θέσεως, ο πρόεδρος της Κομισιόν πρέπει να υπηρετεί τους Ευρωπαίους πολίτες στους οποίους είναι υπόλογος.

Ακόμα και για τον γερμανικό Τύπο, όμως, οι κινήσεις του προέδρου της Κομισιόν προκαλούν απορίες. Οσο για το ταξίδι στις ΗΠΑ, ακόμα και μερίδα του γερμανικού Τύπου παραδέχθηκε ότι δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα «δωράκι» στην κα Μέρκελ, ώστε να σταματήσουν έστω και προσωρινά οι απειλές Τραμπ για επιβολή φόρου στα γερμανικά αυτοκίνητα.

Αλλωστε ο ίδιος ο κ. Γιούνκερ συμβουλεύτηκε μόνο τους ηγέτες της Γερμανίας, της Γαλλίας της Αυστρίας και της Ολλανδίας για το τι θα παρουσιάσει στον Αμερικανό πρόεδρο. Με άλλα λόγια, ο πρόεδρος της Κομισιόν δεν είχε την έγκριση της ΕΕ για να διαπραγματευτεί.

Η μυστική συνάντηση του καλοκαιριού

Οι εξελίξεις έχουν προβληματίσει μεγάλη μερίδα αξιωματούχων της ΕΕ. Και ιδιαίτερα μετά τη συντεταγμένη επίθεση προς την Ιταλία. Ξαφνικά, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, η Κομισιόν «θυμήθηκε» ότι η Ιταλία έχει υψηλό χρέος και πρέπει να λάβει μέτρα για να το περιορίσει.

Σύμφωνα με διασταυρωμένες πηγές του Euro2day.gr, έξι ισχυροί παράγοντες και κορυφαίοι αξιωματούχοι της ΕΕ συναντήθηκαν την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου για να συζητήσουν τις γερμανικές βλέψεις και τα τεκταινόμενα. Δημιούργησαν ένα αντι-μπλοκ, που στόχο έχει την οργανωμένη καμπάνια στην Ευρώπη, ώστε να αντιληφθούν οι πολίτες τις συνέπειες της ψήφου τους, αλλά και να μπλοκάρουν τις επεκτατικές βλέψεις του Βερολίνου στον έλεγχο των χρημάτων της ΕΕ.

Ηδη αυτή η ομάδα έχει «τρίξει τα δόντια». Η Ευρωπαία επίτροπος διοίκησης Εμιλι Οράιλι φέρεται να κρατά στα χέρια της σε βάθος έρευνα, στην οποία αποκαλεί τον διορισμό του Σαλμάγιερ ως «παράβαση κανόνων», αναφέροντας ότι οι Βρυξέλλες απέτυχαν να ακολουθήσουν τις σωστές διαδικασίες για τον διορισμό. Η έκθεση γράφει ότι ο κ. Γιούνκερ «έβαλε σε κίνδυνο την ομαλή διοικητική λειτουργία και με αυτό τον τρόπο έβαλε σε κίνδυνο τη δημόσια εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων πολιτών στις διαδικασίες». Η κα Οράιλι αναφέρεται σε αποκαλύψεις που διέρρευσαν από το Κολέγιο των Επιτρόπων για τον διορισμό και τις δημόσιες διαμαρτυρίες μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που χαρακτήρισαν τη μέθοδο Γιούνκερ ως «πραξικοπηματική».

Αγγελική Παπαμιλτιάδου

«Πρόταση κατασκευής γέφυρας που συνδέει δύο νησιά.»

05/08/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Γράφει ο Ἀπόστολος Βρανᾶς

 

Ἡ παροῦσα μελέτη προτείνει τὴν κατασκευὴ γέφυρας ποὺ νὰ συνδέει δύο νησιά.  Ἡ λογικὴ τῆς πρότασης εἶναι άναπτυξιακή: ἡ ἐνίσχυση τῆς νησιωτικότητας δημιουργῶντας ‘συγκροτήματα’ νησιῶν ποὺ συνδέονται ὁδικῶς καί, ἄρα, εἶναι ‘μεγαλύτερα’ στὰ πάντα: πλουσιότεροι τουριστικοὶ προορισμοί (σὲ χωρητικότητα καὶ ἀξιοθέατα), μεγαλύτερες ἀγορὲς καὶ ἄρα πιὸ πρόσφοροι στόχοι γιὰ μεγάλες ἑταιρεῖες, δυνατότητα γιὰ καλύτερη κατανομὴ τῶν ἀκτοπλοϊκῶν συνδέσεων, δημιουργία νέων θέσεων ἐργασίας, προσέλκυση νέων κατοίκων καὶ διάφορα ἄλλα.

Γιὰ τὴ μελέτη τούτη, ἐξετάζονται  οἱ περιπτώσεις σύνδεσης (πρῶτο ἀναφέρεται σὲ κάθε ζευγάρι τὸ μεγαλύτερο νησὶ σὲ πληθυσμό) Ἄνδρου – Τήνου, Μήλου – Κίμωλου, Κάλυμνου – Λέρου (μὲ ἐναλλακτικὴ προσθήκη τὴ σύνδεση Καλύμνου – Πλατύ – Ψέριμου) καὶ Φολέγανδρου – Σίκινου καθὼς κρίθηκαν οἱ πλέον πρόσφοροι, κυρίως λόγῳ τῶν μικρῶν ἀποστάσεων ποὺ χωρίζουν τὰ νησιὰ ἢ τὴν ὔπαρξη βραχονησίδων στὴ ‘διαδρομὴ’ τῆς προτεινόμενης γέφυρας· ὡς μέτρο σύγκρισης τῶν ἀποστάσεων, θεωρήθηκε ἡ Γέφυρα ‘Χαρίλαος Τρικούπης’ (βλέπετε Χάρτη 1).  Ἡ μελέτη καταλήγει μὲ πρόταση ἱεράρχησης τῶν ἔργων.

Γιὰ διαφορετικοὺς λόγους ἀποκλείσθηκαν ἀπὸ τὴ μελέτη οἱ περιπτώσεις Ἀρκιῶν – Λειψῶν (πολὺ μεγάλες ἀποστάσεις γιὰ πολὺ μικρὸ πληθυσμό – ἄρα δυσανάλογο τὸ κόστος), Πάρου – Νάξου (εἶναι ἤδη πολὺ ἀνεπτυγμένα νησιὰ ὁπότε ἡ προσδοκώμενη βελτίωση θὰ ἦταν πιὸ ἀνεπαίσθητη), Ἡρακλειᾶς – Σχοινούσσας – Κάτω Κουφονησίου – Ἄνω Κουφονησίου (πολὺ μεγάλες ἀποστάσεις γιὰ πολὺ μικρὸ πληθυσμό – ἄρα δυσανάλογο τὸ κόστος, σύν τὸ ὅτι ἡ συγκεκριμένη κίνηση μπορεῖ νὰ χαλοῦσε τὴν εἰκόνα τῶν νησιῶν ὡς προορισμοὶ χαλαροῦ τουρισμοῦ) καὶ Κεφαλλονιᾶς – Ἰθάκης (κυρίως λόγῳ τῆς ὑψηλῆς σεισμικότητας).

Τέλος, σκόπιμα ἀποκλείστηκαν ἀπὸ τὴ μελέτη περιπτώσεις σύνδεσης ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδας μὲ νησί (ἡ πλέον πολυσυζητημένη εἶναι αὐτὴ τῆς Ἀττικῆς μὲ τὴ Σαλαμίνα), διότι αὐτὸ θὰ καταργοῦσε πλήρως τὴ ‘νησιωτικότητα’.

<img class=»aligncenter size-full wp-image-19800″ src=»https://i2.wp.com/www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2018/07/gefyra-nhsia-1-rio-antirio.jpg?resize=810%2C434″ alt=»» width=»810″ height=»434″ srcset=»https://i2.wp.com/www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2018/07/gefyra-nhsia-1-rio-antirio.jpg?w=1360 1360w, https://i2.wp.com/www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2018/07/gefyra-nhsia-1-rio-antirio.jpg?resize=300%2C161 300w, https://i2.wp.com/www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2018/07/gefyra-nhsia-1-rio-antirio.jpg?resize=768%2C411 768w, https://i2.wp.com/www.antibaro.gr/wp-content/uploads/2018/07/gefyra-nhsia-1-rio-antirio.jpg?resize=1024%2C548 1024w» sizes=»(max-width: 810px) 100vw, 810px» data-recalc-dims=»1″ />Ἀπόστολος ΒρανᾶςΑπό

Χάρτης 1: Γέφυρα ‘Χαρίλαος Τρικούπης’ (Ρίου – Ἀντιρρίου)

Ἔρευνα πάνω στὰ Ἐμπλεκόμενα Νησιά

Ὁ παρακάτω συγκριτικὸς πίνακας παρουσιάζει τὰ βασικὰ μεγέθη καὶ στοιχεῖα (δημογραφικὰ καὶ γεωγραφικά) τῶν τεσσάρων μελετώμενων περιπτώσεων ὁδικῆς ζεύξης νησιῶν.

ΜΕΓΕΘΗ & ΣΤΟΙΧΕΙΑ Ἄνδρος – Τῆνος Μῆλος – Κίμωλος Κἀλυμνος – Λέρος Φολέγανδρος – Σίκινος
Δῆμοι Ἄνδρου / Τήνου Μήλου / Κίμω-λου Κάλυμνου /Λέρου Φολέγανδρου / Σίκινου
Ἀναλυτικὴ Προτει-νόμενη Διαδρομὴ Ἄνδρος > Δύσ-βατο > Καλόγε-ροι > Τῆνος Μῆλος > Κίμω-λος Κάλυμνος > Με-γάλο Γλαρονήσι > Μικρὸ Γλαρο-νήσι > Βελόνα > Λέρος Φολέγανδρος > Δυτικά Τρία Ἀδέλφια > Κεν-τρικὰ Τρία Ἀδέλφια > Καρ-διώτισσα > Κά-ραβος > Καλόγε-ρος > Σίκινος
Ἀπόσταση ἀκτῶν 1,875 1,365 2, 070 10,655
Μέγιστη ἀπαιτού-μενη γέφυρα 1,095 1,365 760 2,490
Μέγιστο βάθος προτ.  διαδρομῆς 50 17 60 95
Πληθυσμοὶ ‘11/’01Α + Β = Σύνολο 9,221/ 10,0098,636/   8,574

17,857/18,573

5,129/4,771910/    769

6,039/5,540

16,179/16,4417,9178,207

24,098/24,648

780/667260/238

1,010/905

Μεταβολὴ Πληθυ-σμῶν ‘01 –‘11Α, Β & Σύνολο -7.87%+0.72%

-3.85%

+7.50%+18.33%

+9.01%

-1.59%-3.53%

-2.23%

+16.94%+9.24%

+11.60%

Ἔκταση (χμ2)Α + Β + Βραχονησί- δες = Σύνολο 380.0194.6

(?) 0.1

574.7

151.053.3

0.0

204.3

111.154.1

(?) 0.2

165.4

32.441.7

(?) 1.1

65.2

Πυκνότητα Πληθ. ’11 (ἄτομα/χμ2)Α, Β & Σύνολο 24.2644.37

31.07

33.9717.07

29.56

145.63146.34

145.70

24.076.23

15.49

Ἄναλογ. Πληθ. ‘11/ Μήκους (μ/ἄτομο) 0.10 4,42 0.09 10.55

Συγκριτικὸς Πίνακας 1:  Βασικὰ Μεγέθη καὶ Στοιχεῖα

Κρίνεται ἀπαραίτητο νὰ σημειωθοῦν τὰ παρακάτω: Διαβάστε περισσότερα…

«Το κόστος της επιμήκυνσης του χρέους.»

24/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το κόστος της επιμήκυνσης του χρέους, Κωνσταντίνος Κόλμερ

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Θα περίμενε κανείς ότι η πολλά υπεσχημένη ελάφρυνση του εξωτερικού χρέους θα επέτρεπε στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει από τα τάρταρα που την έρριψαν εννέα χρόνια αντιπαραγωγικής πολιτικής. Αντί ελαφρύνσεως του δυσβάστακτου χρέους, το κατά τα άλλα παράνομον Eurogroup της 21ης Ιουνίου έδωσε αναβολήν εξοφλήσεώς του.
Ο καθείς, εφ’ όσον έχει κάποια σχέση με τα οικονομικά, γνωρίζει ότι η επιμήκυνση της εξοφλήσεως του χρέους για δέκα έτη θα αυξήσει το εξωτερικό χρέος και θα επιβαρύνει την οικονομία με παράτασιν τόκων. Η εμπειρία των τελευταίων εννέα ετών το αποδεικνύει: από 301 δισ. ευρώ το χρέος το 2009, ανήλθε στα 315 δισ. ευρώ το 2016. Η αναλογία του από 123% του ΑΕΠ αυξήθη στο 180%.
Μάλιστα, μετά την επομένη διετία 2017-18, το χρέος διευρύνθη ακόμη περισσότερο και η εξυπηρέτηση του με 6-7 δισ. ευρώ ετησίως εστέρησε την οικονομία από πολυτίμους πόρους που θα μπορούσαν να είχαν επενδυθή στην παραγωγική οικονομία για την μείωση της τεραστίας ανεργίας – ιδίως των νέων και εξειδικευμένων στελεχών.
Σε πρόσφατο συνέδριο του Economist στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Γκέρσον βεβαίωσε ότι το Ταμείον θεωρεί το χρέος αδιατήρητο (μη βιώσιμο), δεδομένης της οικονομικής αναπτύξεως που είναι αναιμική, των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες (ανακεφαλαιώσεως) και της μειώσεως και γηράνσεως του πληθυσμού.
Την ανεπάρκεια της αναβολής ή παρατάσεως δια την αντιμετώπιση του αδιατηρήτου εξωτερικού χρέους, ομολόγησε ακόμη κι αυτός ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ντομπρόβσκις, υποστηρίζοντας την «εμπροσθοβαρή ελάφρυνση» , δηλαδή την διαγραφή μέρους του χρέους.
Το «success story» της κυβέρνησης Τσίπρα
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζουσα την εγκαινιασθείσα υπό της ξυνωρίδος Σαμαρά-Στουρνάρα success story πανηγυρίζει δια την «παράτα» και την «μαξιλάρα» των 20 δισ. ευρώ, που βεβαίως θα υπολογισθή στο χρέος από τους ξένους. Εν τούτοις, ο Τσίπρας οφείλει να ξέρει ότι η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από την οικονομική ανάπτυξη και τις ανύπαρκτες προοπτικές.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση της ιδιωτικής οικονομίας βραδύνει απαισίως και η δημοσία αυξάνει το μέγεθος της σιωπηρώς και αποφασιστικώς δια τον έλεγχο του κράτους υπό του κυβερνώντος κόμματος (πχ. η πολυβασανισμένη ιστορία των γενικών γραμματέων των υπουργείων).
Επί πλέον, η καθιέρωση πρωτογενών πλεονασμάτων (προ τόκων αφού τα χρεωλύσια αναβάλλονται) στο 3,5%-2,5% του ΑΕΠ την προσεχή πενταετία, περιορίζουν τις δυνατότητες ελαφρύνσεως του φορολογικού βάρους και των δημοσίων επενδύσεων (μεγάλων έργων και συντηρήσεως της υποδομής που λείπει παντελώς). Η φορολογική αφαίμαξη περικόπτει την ενεργό ζήτηση και η μείωση των δημοσίων επενδύσεων την απορρόφηση των ανέργων ιδίως στην επαρχία.
Υπό τις εκτιμήσεις αυτές, η ανάκτηση της οπωσδήποτε περιορισμένης «εθνικής κυριαρχίας» αναβάλλεται για 10 έως 40 χρόνια. Έτσι όμως, οι εθνικές απώλειες δεν μένουν στο όνομα της Μακεδονίας, αλλά διευρύνονται στην ΑΟΖ της Αλβανίας και στην αναγνώριση των Τσάμηδων. Στο Αιγαίον, όπου η προοπτική αποκτήσεως «υπεροπλίας αέρος» υπό της Τουρκίας (με τα αμερικανικά μαχητικά F-35 ή με τους ρωσικούς S-400) προδιαγράφει δραστικό περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας στον αέρα, θάλασσα και ξηρά, μέχρις ότου ο εγχώριος πληθυσμός θα μειωθή κάτω των επτά εκατομμυρίων και οι επήλυδες μουσουλμάνοι αυξηθούν άνω των τριών εκατομμυρίων. Τούτο θα σημάνει το οριστικό τέλος του Ελληνισμού. Θα είναι το τίμημα της επιμηκύνσεως του χρέους.

https://slpress.gr/oikonomia/to-kostos-tis-epimikynsis-tou-chreous/

«Η ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΙΩΣΟΥΝ»

02/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Από τον δρ. Η. Κονοφάγο

 

«ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ (ΣΟΑ) ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ»

04/05/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ (ΣΟΑ) ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

 

Σήμερα, 30 Απριλίου 2018, η Ευρωβουλευτής κ. Σοφία Σακοράφα, μέλη της πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων για την υπεράσπιση της περιουσίας του Ελληνικού λαού (αντί – ΤΑΙΠΕΔ) και Πολίτες του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, υπερασπιζόμενοι τα αυτονόητα, τα οποία συστηματικά καταπατούνται και παραβιάζονται από τη μνημονιακή κυβέρνηση και τη αντιπολίτευση, εξουσιοδότησαν τον Δικηγόρο κ. Δ. Μπελαντή να συντάξει και να καταθέσει αίτηση ακύρωσης του π.δ. (ΦΕΚ 35/ΑΑΠ/2018), το οποίο εγκρίνει το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) για το Ελληνικό. Ειδικότερα, διατεινόμαστε ότι το σχέδιο αυτό:

  1. Επιβάλλεται με επιμονή και εκβιαστικά από τους δανειστές καταπατώντας ευθέως τη βούληση του Ελληνικού λαού (παραβιάζοντας τη λαϊκή κυριαρχία),ο οποίος στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 είχε πει όχι, σε ποσοστό 61,3%, μεταξύ άλλων και στην πώληση του Ελληνικού με «μη αναστρέψιμα βήματα», όπως ανέφερε το κείμενο που τέθηκε υπό κρίση κατά το Δημοψήφισμα.

 

  1. Καταπατά την Οδηγία 2001/42/ΕΚ, επειδή δεν συντάχθηκε η απαιτούμενη ΣΜΠΕ και δεν διενεργήθηκε διαβούλευσημε τους πολίτες έγκαιρα και προληπτικά και σε εκείνο το αναγκαίο και προηγούμενο στάδιο (χωρίς τετελεσμένα που εκβιάζουν τη διοίκηση κ.α. και ρήτρες υπέρ του αγοραστή) δηλαδή πριν από την ψήφιση του Νόμου 4062/2012 ή έστω πριν από την υπογραφή και κύρωση της σύμβασης με τον Αγοραστή με τον Ν. 4422/2016. Δεδομένου ότι ο Ν. 4062/12 καθόριζε ήδη τις βασικές πολεοδομικές και χωροταξικές παραμέτρους για την έκταση αυτή καθώς και τις χρήσεις γης και τους Συντελεστές Δόμησης, κατά παρέκκλιση του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας (ΡΣΑ 1985) και άλλων γενικότερων νομοθετημάτων που ίσχυαν τότε.

 

  1. Παραβιάζει τη Διεθνή Συνθήκη του Άαρχους για τη συνεχή και έγκαιρη ενημέρωση, καθώς και τη συμμετοχή των Πολιτώνστις αποφάσεις που αφορούν σχέδια, προγράμματα, έργα κ.α. τα οποία έχουν ή ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στο Περιβάλλον.

 

  1. Παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβασης της Φλωρεντίας για το Τοπίο, η οποία προβλέπει μέτρα προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς τοπίου, δεδομένου ότι το ΣΟΑ προβλέπει την εγκατάσταση, λίγα μόλις μέτρα από την παραλία, μιας νέας πόλης 30.000 -40.000 κατοίκων με έξι (6) ουρανοξύστες «τοπόσημα» ύψους 200 μέτρων και πολλά κτίρια των 16 και πλέον ορόφων, γεγονός που αλλάζει καθοριστικά το ιστορικό τοπίο της Αττικήςαλλοιώνοντάς το βάναυσα, αντί να το προστατεύει. Η αναγόρευση μάλιστα αυτών των ψηλών κτιρίων σε «τοπόσημα» της Αθήνας αποτελεί «ύβριν» για την Ιστορία της πόλης, καθόσον μάλιστα αντανακλάται στο τοπίο της σε σχέση με το παγκοσμίου φήμης τοπόσημο της Αθήνας, την Ακρόπολη. Έως σήμερα σε ένδειξη σεβασμού σ’ αυτό, το ύψος των κτιρίων της πόλης δεν υπερβαίνει εκείνου του ιερού βράχου της Ακρόπολης με τα αρχαία μνημεία του.

 

«Η πτώση της τουρκικής λίρας.»

11/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

 

Ν. Λυγερός

Ο πληθωρισμός της Τουρκίας έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα επίπεδα. Ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 6% το 2012, 7,49% το 2013, 8,17% το 2014, 8,8% το 2015, 8,5% το 2016 και 11,9% το 2017. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της αύξησης είναι η θεαματική πτώση της τουρκικής λίρας, αφού το 2011 αντιστοιχούσε σε 0,5 Eυρώ ενώ τώρα έχει φτάσει 0,22 Eυρώ. Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι καθαρά οικονομικό, προέρχεται από τις απαιτήσεις του δικτάτορα αυτής της χώρας. Μπορεί να υπάρχει πραγματικά ένα υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και χαμηλά επιτόκια, αλλά αυτή η οικονομία φούσκας έχει δημιουργηθεί μόνο και μόνο για το φαίνεσθαι της πολιτικής. Έτσι η οικονομική ανάπτυξη έχει σαθρά θεμέλια, διότι η κεντρική τράπεζα δεν αντισταθμίζει το χαμηλό επιτόκιο. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει τις κινήσεις του δικτάτορα της Ρουμανίας Nicolae Ceaușescu που χρησιμοποιούσε την οικονομία για να τρομοκρατήσει τον λαό του και ήθελε πάντα η οικονομία αυτής της δικτατορίας να φαίνεται δυναμική για να δικαιολογήσει το σύστημα της ιδεολογίας του. Έτσι και τώρα αυτός που παρουσιάζεται ως Πρόεδρος της Τουρκίας εκμεταλλεύεται όλα τα γρανάζια του συστήματος για να φανεί ο μόνος ισχυρός άντρας όλης της Τουρκίας και παρουσιάζει σκλάβους σαν να είναι φανατικοί του καθεστώτος του. Η συστηματοποίηση, ο εθνικισμός, ο ακραίος ισλαμισμός είναι εργαλεία που χρειάζονται την οικονομία ακόμα κι αν αυτή δεν έχει πια νόμισμα. Το πρόβλημα είναι ότι άλλες χώρες γειτονικές ακόμα θεωρούν ότι πρόκειται για μια ισχυρή χώρα. Ας ανοίξουν τα μάτια για να δουν την αλήθεια και να την αντιμετωπίζουν με στρατηγικό τρόπο κι όχι να μένουν σε παλιά σχήματα που έχουν καταρρεύσει.

http://lygeros.org/articles.php?n=38153&l=gr

Αρέσει σε %d bloggers: