Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

Στο 2027 να μη βρεθούμε στα χάλια του 1827!

26/07/2017 Σχολιάστε

Image result for ναυμαχία Ναυαρίνου

https://aristomenismessinios.blogspot.gr/2014/01/1827.html

Ιστορικής σημασίας είναι η παράταξη στόλων των ΗΠΑ και της Γαλλίας στην κυπριακή ΑΟΖ για την προστασία των ερευνών του πλωτού γεωτρύπανου «West Capella», τις οποίες έχει αδειοδοτήσει η Κυπριακή Δημοκρατία, έναντι των επιθετικών προκλήσεων του παρευρισκομένου τουρκικού στόλου. Η παράταξη στόλων Μεγάλων Δυνάμεων έναντι της τουρκικής πλευράς και υπέρ της ελληνικής, έχει να συμβεί από τη ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827).

Η αξία λοιπόν της κυπριακής ΑΟΖ πέραν από οικονομική, πέραν από γεωπολιτική, γίνεται και εν δυνάμει απελευθερωτική, καθώς εισφέρει νέα πολιτικά και αμυντικά μέσα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Εξαναγκάζει την Άγκυρα σε υποχώρηση και αναδίπλωση. Την υποχρεώνει να αντιμετωπίσει και να αποδεχθεί τους Κανόνες του Δικαίου.

Ταυτόχρονα, προδιαγράφει δυνατότητες που μπορεί να αποκτήσει η Ελλάδα με την δική της ΑΟΖ, εφόσον φυσικά προχωρήσει στην οριοθέτησή της. Μάλιστα, δεδομένου πως η μακρόχρονη υποχωρητική πολιτική των κυπριακών κυβερνήσεων (με την συνευθύνη των ελλαδικών), όπως και των ελλαδικών κυβερνήσεων,  έναντι των τουρκικών αξιώσεων ουδόλως οδήγησε την Τουρκία σε επανεξέταση της επεκτατικής και κατοχικής στρατηγικής της αλλά η μόνη ακύρωση των αξιώσεών της επιτεύχθηκε με την στρατιωτική παρουσία ναυτικών συμμαχικών δυνάμεων στην κυπριακή ΑΟΖ, γίνεται ορατή μια αντίστοιχη προοπτική και για την Ελλάδα. Μέσα από την ανακήρυξη-οριοθέτηση της ελλαδικής ΑΟΖ.

Για την Κύπρο, με προβλεπόμενη αξία των ερευνωμένων ενεργειακών κοιτασμάτων περίπου ενός τρις (χιλίων δισεκατομμυρίων) δολαρίων κατά μ.ο, σε βάθος 25~40 ετών και με άμεσα δικαιώματα της κυπριακής κυβέρνησης στο 40% της μικτής αξίας τους-δηλ. περίπου 400 δις $-όταν το ΑΕΠ της Κύπρου είναι περ. 20 δις, οι προοπτικές είναι κυριολεκτικά τεράστιες. Και, προφανώς μπορούν να οδηγήσουν  στην απελευθέρωσή της. Συνεκτιμώντας πως ο στρατός Κατοχής κοστίζει σχεδόν 2 δις δολ. ετησίως και πως οι έποικοι είναι περ. 200.000 με περ. 2 δις ΑΕΠ…

Η Κ.Δ. μπορεί να αποταμιεύσει το ΑΕΠ της για 20 χρόνια (κατά το παράδειγμα της Νορβηγίας), μπορεί να μοχλεύσει δεκάδες φορές με τα δισεκατομμύρια των ετησίων εισοδημάτων της, μπορεί να επενδύσει και εξασφαλίσει την ευημερία και την ελευθερία όλων των Κυπρίων για τις επόμενες γενιές.

Η Κύπρος, κατεχόμενη εδώ και 43 χρόνια, ανακήρυξε και οριοθέτησε την ΑΟΖ της, προχώρησε και προχωρεί σε εξορύξεις, παρότι είχε κυβερνήσεις που την καθήλωσαν σε παραλυσία έναντι των κατοχικών δυνάμεων και στην διαφθορά που κατέστρεψε και το τραπεζικό της σύστημα και  το 80% της ενεργειακής υποδομής της (έκρηξη στο Μαρί, 2011).

Για την Ελλάδα, που περισσότερα από 7 χρόνια τώρα έχει βυθιστεί στην ύφεση και ζητιανεύει δανεικά που την καταπίνουν και ξαναδανείζεται ψίχουλα ακόμη ακριβότερα (όπως χθες με το νέο ομόλογο που θα αποπληρώσει προηγούμενο και τα ρέστα αποδίδει στους… δανειστές), δέσμια των ξενόδουλων πολιτικών της, των διαπλεκόμενων κοινοβουλευτικών κομμάτων της και της παρασιτικής  τραπεζοκεντρικής ολιγαρχίας, η ΑΟΖ της μπορεί να την απελευθερώσει καθώς και παραγωγική βάση και ανάπτυξη της προσδίδει και τις δανειακές της υποχρεώσεις μπορεί να εξοφλήσει (αφού βέβαια τις ελέγξει και επαναδιαπραγματευθεί).

Αυτή την στρατηγική και πολιτική ανακήρυξης της ελλαδικής ΑΟΖ πρέπει να διεκδικήσουν και προβάλλουν οι πατριωτικές δυνάμεις της χώρας μας. Απεμπλεκόμενες του οικονομισμού και των ιδεοληψιών που τις εγκλωβίζουν σε διχαστικά διλήμματα και στο πολιτικό περιθώριο της κοινωνίας. Προτείνοντας και οικοδομώντας και την  μόνιμη θεσμική συνεργασία με την Κύπρο, που ήδη γνωρίζει και έχει κατορθώσει πολλά. ( Μόνιμη θεσμική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου!).

Νίκος Καραβαζάκης

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΟΖ ΚΥΠΡΟΥ

18/07/2017 Σχολιάστε

Από τον καθηγητή κύριο Ηλία Κονοφάγο, λάβαμε τα δυο ενημερωτικά περί την γεώτρηση στην Κύπρο και τα δημοσιεύουμε:

 

https://youtu.be/giEaycSyw5A

 

https://youtu.be/wk0YaLIsEQ8

«Αλήθειες και ψέμματα για το παράλληλο νόμισμα.»

14/07/2017 2 Σχόλια

Η πολιτική απόφαση για κυκλοφορία παράλληλου νομίσματος αφενός είναι ο μόνος τρόπος υπό τις δεσμεύσεις των μνημονίων και εντός της Ευρωζώνης για την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και της κατανάλωσης και αφετέρου καταρρίπτει τον διχασμό του διλήμματος «ευρώ ή δραχμή». Ενώνει δημιουργικά και παραγωγικά την κοινωνία μας. (Νίκος Καραβαζάκης)

του Βασίλη Παζόπουλου*

Αν γυρίσουμε την μνήμη μας στην αρχή της κρίσης, θα θυμηθούμε πάρα πολλούς «ειδικούς» που εξέφραζαν βεβαιότητες για το πόσο καταστροφικό θα ήταν το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

Είχαν ασχοληθεί με ένα θέμα για το οποίο δεν είχαν μπει στον κόπο να μάθουν ούτε τα βασικά. Δεν είχαν μελετήσει τα ιστορικά προηγούμενα. Τις αναφορές των πραγματικά ειδικών διεθνώς. Πηγές τους ήταν οι πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι είχαν την αξιοπιστία που έχουν οι αθλητικογράφοι όταν αναφέρονται στην ομάδα της αρεσκείας τους.

Αντίστοιχα σήμερα εκφράζουν βεβαιότητες για το παράλληλο σύστημα συναλλαγών, χωρίς να μπουν καν στο κόπο να μάθουν τι είναι. Πώς εφαρμόζεται. Που έχει ξαναγίνει και με τι αποτελέσματα. Αν τελικά βοηθάει την παραμονή της χώρας στο ευρώ ή την δυσκολεύει.

Απλά παρασύρονται από άλλους ημιμαθείς, αλλά εξίσου σίγουρους πως έχουν δίκιο!

Γεγονός είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου δεν γνωρίζει τι σημαίνει παράλληλο νόμισμα. Η άγνοια για το θέμα ενισχύεται από τα δημοσιεύματα, λες και οι εμπνευστές τους έχουν επιδοθεί σε διαγωνισμό παραπληροφόρησης.

Αξιοπερίεργο είναι ότι όσοι επιθυμούν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα κατηγορούν το σχέδιο, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο η χώρα θα έμενε στο ευρώ. Ταυτόχρονα, οι υποστηρικτές της παραμονής στο ευρώ κατηγορούν το παράλληλο σύστημα πληρωμών ότι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή.

Από αυτό και μόνο είναι φανερό πως ενώ πολλοί εκφράζουν γνώμη, ελάχιστοι έχουν καταλάβει την αρχιτεκτονική του παράλληλου συστήματος πληρωμών.

Το καλό και το κακό σενάριο

Σύμφωνα με το σχέδιο η κυβέρνηση θα ξεκινούσε την εφαρμογή του από τους δημόσιους υπαλλήλους, εκδίδοντας κουπόνια για το 10% του μισθού τους. Τα κουπόνια θα ήταν μεταβιβάσιμα και θα χρησίμευαν για την εξόφληση πληρωμών στην εφορία, στο πρότυπο των κουπονιών σίτισης που υπάρχουν σε χώρες όπως οι ΗΠΑ.

Το παράδοξο είναι πως οι ίδιοι που δαιμονοποιούν τους υψηλούς μισθούς του δημοσίου, αγανακτούν με το σχέδιο να πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι με μια μορφή παράλληλου νομίσματος μέρος του μισθού τους

Γιατί όμως;

Ας πάρουμε το κακό σενάριο. Ότι το σχέδιο οδηγείται σε αποτυχία. Αυτό σημαίνει πως τα κουπόνια θα αποδειχθούν κουρελόχαρτα, χωρίς καμία αξία. Συνεπώς οι δημόσιοι υπάλληλοι θα υποστούν μείωση της τάξης του 10%. Αυτό που επιδίωκαν δηλαδή από την αρχή!

Στο καλό σενάριο όμως, θα ενισχυθεί η ρευστότητα και η πίστωση. Το κυριότερο πρόβλημα κατά τους περισσότερους που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις αυτή την στιγμή. Και αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς να ξοδευτεί ούτε ένα πολύτιμο «κανονικό» ευρώ παραπάνω από όσα θα δινόταν από μια αντίστοιχη μείωση του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.

Το χρήμα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια υπόσχεση πληρωμής. Ο λόγος που ένα νόμισμα γίνεται αποδεκτό στις συναλλαγές είναι η εμπιστοσύνη. Εάν ένας συναλλασσόμενος δεν έχει εμπιστοσύνη στο μέσο πληρωμής, απλά δεν θα δεχθεί την εξόφληση με τη συγκεκριμένη μορφή διακανονισμού και το χρέος θα συνεχίζει να υφίσταται. Η ιστορία είναι γεμάτη με χιλιάδες νομίσματα που απλώς έπαψαν να υπάρχουν κάποια στιγμή.

Ορισμένοι μπερδεύουν το παράλληλο σύστημα με τις ιδιωτικές επιταγές. Οι επιταγές πράγματι μπορούν να οπισθογραφηθούν και να μεταβιβαστούν. Αυτό που τις εμποδίζει να εξελιχθούν σε επίσημα χαρτονομίσματα, είναι ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πληρωμή φόρων.

Το περίφημο σχέδιο και που το έχουμε ξανασυναντήσει

Το σχέδιο Βαρουφάκη δεν ήταν σχέδιο για παράλληλο νόμισμα. Είναι ουσιαστικά μία φορολογική πίστωση. Δεν αμφισβητεί την εκδοτική αρχή, αν και χτυπάει τη μονοπωλιακή διάρθρωση του συστήματος πληρωμών από τις τράπεζες. Το βασικό εργαλείο που έχει ένα κράτος στο να επιβάλλει το εθνικό νόμισμα, είναι η υποχρέωση των πολιτών του να εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους προς αυτό με το συγκεκριμένο νόμισμα.

Από τη στιγμή που το εθνικό νόμισμα είναι ταυτοχρόνως αποκλειστικό και υποχρεωτικό μέσο εξοφλήσεως υποχρεώσεων προς το κράτος, οι ιδιώτες το αποδέχονται στις μεταξύ τους συναλλαγές. Για όσο τουλάχιστον έχουν την βεβαιότητα ότι τους είναι χρήσιμο, αν όχι απαραίτητο.

Η φιλοσοφία του χρήματος έχει αλλάξει από τότε που έπαψε να χρησιμοποιείται ο χρυσός ως αντίκρισμα. Πλέον προϋπόθεση να έχει αντίκρισμα ένα νόμισμα, θεωρείται αν το κράτος το αποδέχεται ως μέσο πληρωμής φόρων.

Εξάλλου όλο το χρήμα που κυκλοφορεί, αποτελεί μέσο μελλοντικών φορολογικών υποχρεώσεων. Με βάση τις λεπτομέρειες που μάθαμε για το περίφημο σχέδιο, οι φόροι θα μπορούσαν να πληρωθούν είτε με τα «κανονικά» ευρώ, είτε με τα «κουπόνια» Βαρουφάκη.

Όταν το κουπόνι καθίσταται μέσο συναλλαγής, αυτομάτως δημιουργείται πρόσθετο χρήμα. Νόμιμα. Το καινούργιο στοιχείο είναι πως η δημιουργία χρήματος φεύγει από την αποκλειστικότητα των τραπεζών. Ένα μέρος του θα πήγαινε στο κράτος. Αντί η κυκλοφορία να στηρίζεται στο ΔΙΑΣ θα στηρίζονταν στο TAXIS.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το πλεονέκτημα είναι πως δεν χρειάζεται εγκρίσεις από τους δανειστές ή την ΕΚΤ. Δημιουργούσε μια γραμμή άμυνας σε περίπτωση που η κόντρα με τους δανειστές έφτανε στα άκρα.

Ορισμένοι ανησυχούν πως έτσι θα δημιουργηθεί πληθωριστικό χρήμα. Υπό άλλες προϋποθέσεις πράγματι θα υπήρχε κίνδυνος. Όμως σε συνθήκες νομισματικού στραγγαλισμού, είναι αφύσικο να ανησυχούμε για κάτι τέτοιο. Είναι σαν να φοβάται ο υποσιτισμένος πως θα παχύνει αν αυξήσει λιγάκι τη μερίδα του φαγητού

Επιπλέον οι οικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει. Η άυλη μορφή του νομίσματος είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για την πραγματική του φύση. Πολύ μικρό ποσοστό των χρημάτων παγκοσμίως είναι με την μορφή χαρτονομισμάτων.

Ο πληθωρισμός στη σημερινή εποχή δεν επηρεάζεται ούτε από την ποσότητα του χαρτιού που κυκλοφορεί, ούτε από τα επιτόκια. Επηρεάζεται από την διοχέτευση πιστώσεων των τραπεζών.

Οι μη παραγωγικές πιστώσεις, όπως η πλειονότητα των καταναλωτικών δανείων σε μια χώρα με αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο, δημιουργούν αρνητικές παρενέργειες. Όταν δεν οδηγούν σε αύξηση παραγωγής και εισοδήματος φουσκώνουν τις τιμές.

Η φορολογική πίστωση υπό τις ευλογίες του κράτους δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ας μην πέφτουν έκπληκτοι από τα σύννεφα οι «ειδικοί». Έχει ξαναγίνει και μάλιστα στη χώρα μας. Πρόσφατα.  Το δημόσιο όπως είναι γνωστό, έχει παραχωρήσει στις τράπεζες αναβαλλόμενο φόρο για τα επόμενα 30 χρόνια.

* Ο Βασίλης Παζόπουλος (vpazopoulos@gmail.com) είναι οικονομολόγος, χρηματιστηριακός αναλυτής, συγγραφέας του βιβλίου Επενδυτές χωρίς Σύνορα.

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1553660/alhtheies-kai-psemmata-gia-to-parallhlo-nomisma.html

«Kαι Πάλι στο Προσκήνιο ο Γεωπολιτικός Κίνδυνος, Χωρίς Όμως Αντιδράσεις Από τις Αγορές.»

10/07/2017 Σχολιάστε

Image result for κοσμος

του Κ.Ν. Σταμπολή

Χωρίς διάθεση καταστροφολογίας, μία σειρά από γεγονότα τις τελευταίες εβδομάδες σε διαφορετικές γωνίες του πλανήτη δείχνουν ότι έχουμε εισέλθει σε μία περίοδο αυξημένου γεωπολιτικού κινδύνου. Τόσο στον Περσικό Κόλπο όπου η αντιπαλότητα των χωρών της περιοχής, πρωτοστατούσης της Σαουδικής Αραβίας, εναντίον του Κατάρ, όσο η αυξημένη Κινεζική στρατιωτική και ναυτική παρουσία στη θάλασσα της Νότιας Κίνας καθώς και η αναστάτωση που επικρατεί στην Κορεατική χερσόνησο μετά την εκτόξευση διηπειρωτικού πυραύλου από τη Βόρεια Κορέα, που έρχεται να προστεθεί στον ήδη μακρύ κατάλογο πυρηνικών και βαλλιστικών δοκιμών της Πιον Γιάνκ, έχουν δημιουργήσει ένα άνευ προηγουμένου πολεμοχαρές σκηνικό. Ένα κλίμα ακραίας πόλωσης που κάθε άλλο παρά συμβάλλει στις προσπάθειες ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας και της εμπέδωσης ενός κλίματος συνεργασίας και αμοιβαίου σεβασμού μεταξύ των κρατών. Κάτι που έχει αρχίσει να γίνεται εμφανές τις τελευταίες ημέρες καθώς η καγκελάριος Ανγκέλα Μέρκελ φιλοξενεί στο Αμβούργο την πιο συγκρουσιακή σύνοδο κορυφής των G20 στα εννιά χρόνια ζωής της ομάδας. Να θυμίσουμε ότι η ομάδα αυτή των είκοσι πλέον δυναμικών και μεγάλων οικονομιών του πλανήτη συγκροτήθηκε στον απόηχο της κρίσης του 2008 σε μία προσπάθεια ελέγχου και αποτροπής των επιπτώσεων από την επαπειλούμενη τότε παγκόσμια οικονομική καταστροφή.

Οι κλιμακούμενες αντιθέσεις της πλειονότητας των Ευρωπαίων με την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ, την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν και τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν προοιωνίζονται ένα δύσκολο διήμερο πίσω από τις κλειστές πόρτες της συνόδου, ενώ στους δρόμους του Αμβούργου χιλιάδες διαδηλωτές δίνουν ήδη το στίγμα των προθέσεών τους με το κεντρικό τους σύνθημα: «G 20: Καλωσήλθατε στην κόλαση!». Με συνέντευξή της στην εφημερίδα Die Zeit, η Γερμανίδα καγκελάριος επέμεινε στη θέση της ότι, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, η Ευρώπη δεν θα πρέπει να θεωρεί πλέον δεδομένη την αμερικανική υποστήριξη, ενώ χαρακτήρισε «εξαιρετικά θλιβερή» την απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή.

Απείρως πιο σοβαρή και εγκυμονούσα άμεσους κινδύνους αποσταθεροποίησης του παγκόσμιου συστήματος εμφανίζεται η κατάσταση στη Κορεατική χερσόνησο όπου το κομμουνιστικό καθεστώς της Πιον Γιάνκ, υπό την ηγεσία του νεαρού ηγέτη Κιμ Γιάνγκ Ουν, δεν χάνει ευκαιρία να προκαλεί τη Νότια Κορέα και τις ΗΠΑ μέσα από μαζικής κλίμακας στρατιωτικά γυμνάσια και δοκιμές βαλλιστικών πυραύλων. Ο δε νέος βαλλιστικός πύραυλος που δύναται να φέρει πυρηνική κεφαλή και δοκιμάστηκε από τη Βόρεια Κορέα στις αρχές της εβδομάδας, έρχεται να προστεθεί στο στρατηγικό οπλοστάσιο της χώρας του, που περιλαμβάνει ατομικές βόμβες, βόμβες υδρογόνου και διηπειρωτικούς πυραύλους. «Η Βόρεια Κορέα δεν πρόκειται να διαπραγματευθεί με τις ΗΠΑ το στρατηγικό της οπλοστάσιο αν οι Αμερικανοί δεν εγκαταλείψουν την επιθετική πολιτική τους», διεμήνυσε ο Κιμ Γιονγκ Ουν.

Από την πλευρά του, το αμερικανικό υπουργείο Αμυνας κατέληξε στην εκτίμηση ότι ο τελευταίος βαλλιστικός πύραυλος της Βόρειας Κορέας ήταν όντως διηπειρωτικός, όπως ανακοίνωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον έκανε λόγο για «κλιμάκωση της απειλής», ενώ στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο βορειοκορεατικός πύραυλος ήταν σε θέση να πλήξει την Αλάσκα. Σε μια επίδειξη δύναμης έναντι της Πιονγιάνγκ, οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και της Νότιας Κορέας πραγματοποίησαν κοινή άσκηση, με εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων. Την ίδια ώρα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ τόνιζε την κοινή θέση της χώρας του και της Κίνας ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στο κορεατικό πρόβλημα. Στην ίδια εκτίμηση καταλήγει και ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις, αφού σύμφωνα με δήλωση του «ακόμη και μια περιορισμένη, «χειρουργική» επέμβαση της χώρας του θα μπορούσε να καταλήξει «στο χειρότερο είδος πολέμου που έχουν βιώσει οι περισσότεροι από τους σημερινούς κατοίκους του πλανήτη».

Όχι λιγότερο απειλητική για την παγκόσμια ασφάλεια είναι η κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή όπου μετά το άκρως διχαστικό κήρυγμα του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τράμπ κατά την επίσκεψη του στο Ριάντ της Σαουδική Αραβίας στις 21 Μαΐου (βλέπε εδώ) ομάδα χωρών της περιοχής (Σ. Αραβία, Εμιράτα, Μπαχρέιν, Αίγυπτος) επέβαλλε αυστηρές κυρώσεις κατά του Κατάρ. Μετά την επιβολή embargo στις 5 Ιουνίου το Κατάρ έχει αποκλεισθεί εμπορικά από τις γύρω χώρες οι οποίες το κατηγορούν για υποκίνηση της τρομοκρατίας και στενή συνεργασία με το Ιράν, το οποίο ο Αμερικανός πρόεδρος κατονόμασε ως την βασική αιτία όλων των κακών και του συνεχιζόμενου αιματηρού πολέμου στη Συρία και το Βόρειο Ιράκ. Μετά την απόρριψη από το Κατάρ του καταλόγου των 13 σημείων συμμόρφωσης που απαιτούσαν οι ανωτέρω χώρες (μεταξύ των οποίων τα άμεσο κλείσιμο του τηλεοπτικού σταθμού Αλ Τζαζίρα, απομάκρυνση Τουρκικής στρατιωτικής βάσης και διακοπή σχέσεων με το Ιράν) η κατάσταση οδηγείται σε περεταίρω πόλωση με το Εμιράτο, που είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου του κόσμου, να έχει ανακοινώσει αύξηση της παραγωγής LNG κατά το 30%, σε μία ένδειξη ότι η χώρα ετοιμάζεται για μακροχρόνιες προστριβές.

Ο ορατός πλέον κίνδυνος στην περίπτωση του Κατάρ είναι μία διεύρυνση της κρίσης μετά από την πιθανολογούμενη πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της για την επιβολή embargo κατά των εξαγωγών Καταριανού LNG. Σε αυτή την περίπτωση και στο πλαίσιο της στρατιωτικής συμμαχίας μεταξύ ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας, θα πρέπει να αναμένεται αίτημα της Σαουδικής Αραβίας για συμμετοχή Αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων προς εφαρμογή του αποκλεισμού του Κατάρ, μια κίνηση που δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη από το Ιράν, το οποίο ως γνωστό μοιράζεται το τεράστιο υποθαλάσσιο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars με το Εμιράτο. Βέβαια η εμπλοκή Αμερικανικών ναυτικών δυνάμεων δεν είναι τόσο εύκολη όσο ακούγεται καθώς το Κατάρ φιλοξενεί μία από τις μεγαλύτερες αεροπορικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.

Παρά τις κλιμακούμενες εντάσεις που περιγράψαμε ανωτέρω, και που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μεγάλη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση εάν δεν ελεγχθούν εγκαίρως, επικρατεί μία ασυνήθιστη ηρεμία στις παγκόσμιες χρηματαγορές αλλά και στις αγορές εμπορευμάτων. Με εκπροσώπους τραπεζών και μεγάλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών να θεωρούν ότι οι στρατιωτικές βλέψεις της Β. Κορέας και η αντιπαράθεση Σαουδικής Αραβίας- Ιράν, δεν αποτελούν ουσιαστικό κίνδυνο «ενώ εκφράζουν μεγαλύτερη ανησυχία για τις επόμενες κινήσεις των κεντρικών τραπεζών στο πλαίσιο του τρέχοντος οικονομικού κύκλου». Επίσης, χαρακτηριστικό του κλίματος εφησυχασμού που επικρατεί είναι η συμπεριφορά της τιμής του πετρελαίου η οποία παρά τις όποιες γεωπολιτικές εντάσεις δείχνει αμετάβλητη στην ζώνη των $45-$49 το βαρέλι, για το Brent, χωρίς ουσιαστικές τάσεις ανόδου. Με το πετρέλαιο να δείχνει σχεδόν ανεπηρέαστο από το μεταβαλλόμενο, επί τα χείρω, γεωπολιτικό σκηνικό. Με το εύλογο ερώτημα να γεννάται πλέον για το εάν οι αγορές έχουν αντικαταστήσει την πολιτική και τις διακρατικές σχέσεις.

http://www.energia.gr/article.asp?art_id=117913

«Ο Πρωθυπουργός ανακήρυξε ΑΟΖ χθες στη Θεσσαλονίκη! Τι σημαίνει η δήλωση του Τσίπρα.»

16/06/2017 1 Σχολιο

 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας και ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ κ. Βενιαμίν Νετανιάχου προβαίνουν σε δηλώσεις στα ΜΜΕ. Φωτογραφία ΧΡ. ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣΟ Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Αλέξης Τσίπρας και ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ κ. Βενιαμίν Νετανιάχου προβαίνουν σε δηλώσεις στα ΜΜΕ. Φωτογραφία ΧΡ. ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Πραγματοποιήθηκε χθες (15 Ιουνίου 2017) στη Θεσσαλονίκη η τριμερής διάσκεψη Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου. Στο τέλος έγιναν δηλώσεις και από τους τρεις ηγέτες αλλά προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα που ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Πιθανά νέα κοιτάσματα τόσο στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, του Ισραήλ αλλά και της Ελλάδας δίνουν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα προοπτική».

Η δήλωση αυτή προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, εκτός εάν ήταν μέρος μια δημιουργικής ασάφειας.

Ένα άλλο σημαντικό γεγονός έλαβε χώρα όταν ο Νετανιάχου δήλωσε ότι η κυβέρνησή του υποστηρίζει την δημιουργία του αγωγού East Med, λέγοντας:

«Φυσικά, η ιδέα του αγωγού East Med θα είναι μια επανάσταση. Είχαμε προκαταρκτικές μελέτες, φαίνεται πολλά υποσχόμενη και θα εξετάσουμε περαιτέρω”.

Ο Νετανιάχου βάζοντας την υπογραφή του για την κατασκευή του αγωγού East Med έθαψε την αμερικανική πρόταση ότι ο αγωγός πρέπει να περάσει μέσω της Τουρκίας. Φαίνεται ότι πήρε το πράσινο φως από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρεξ Τίλερσον, που ανακάλεσε την απόφαση της κυβέρνησης Ομπάμα για την δημιουργία αγωγού που θα περνάει από το Ισραήλ στην Τουρκία.

Αυτή ήταν η 3η Τριμερής Σύνοδος Κορυφής των τριών χωρών που πραγματοποιήθηκε χθες στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη.

Φαίνεται ότι η συνεργασία των τριών κρατών έχει πλέον μπει σε σωστές βάσεις και η συνεργασία τους στους τομείς ενέργειας, περιβάλλοντος, έρευνας, ψηφιακής τεχνολογίας και οικονομίας βρίσκονται στο σωστό δρόμο. Στη Σύνοδο, που λαμβάνει χώρα σε μια κρίσιμη περίοδο, συζητήθηκαν, εκτός από το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό, τα θέματα που έχουν σχέση με τα προβλήματα με το Κατάρ, την κατάσταση στη Συρία και το Ιράκ και την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Ίσως το πιο σημαντικό είναι αυτό που δεν ανακοινώθηκε που έχει σχέση με τα θέματα εθνικής ασφάλειας των τριών κρατών. Μετά από τη δραματική αναβάθμιση των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ πριν από έξι χρόνια, η Ελλάδα ανησύχησε ότι εάν το Ισραήλ και η Τουρκία εξομαλύνουν τις σχέσεις τους, η Ελλάδα θα πληρώσει ένα τίμημα. Το Ισραήλ ήταν συνεπές στις προσπάθειές του, μεταξύ των οποίων και στις πρόσφατες συναντήσεις, να ανακουφίσει αυτές τις ανησυχίες, τονίζοντας ότι η σχέση του με την Ελλάδα είναι υγιής και δεν θα διακυβευτεί από τις επαφές του με την Τουρκία.

Από την ισραηλινή πλευρά, οι πρόσφατες εξελίξεις με την Ελλάδα και την Κύπρο αποτελούν μια win-win κατάσταση που κερδίζει. Η ενίσχυση των δεσμών με τις χώρες αυτές δημιουργεί ένα νέο γεωπολιτικό μπλοκ που θα μπορούσε, σε κάποιο βαθμό, να αντισταθεί στην Τουρκία. Αυτό το μπλοκ έχει τόσο στρατιωτική όσο και πολιτική σημασία.

Η Ελλάδα είναι έτοιμη τώρα να βοηθήσει το Ισραήλ στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η Κύπρος υποστηρίζει σχεδόν αυτόματα την ελληνική θέση, η οποία δίνει στους Έλληνες διπλή ψήφο στα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Οι ισχυρότερες ισραηλινές σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο μπορούν επίσης να χρησιμεύσουν για να ενθαρρύνουν την Τουρκία να επιδείξει μεγαλύτερη ευελιξία στις διαπραγματεύσεις σχετικά με την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και Ιερουσαλήμ.

Μετά το πέρας των κοινών δηλώσεων Νετανιάχου, Τσίπρα, Αναστασιάδη, ο πρόεδρος της Κύπρου, με ιδιαίτερα εύθυμη διάθεση, ευχήθηκε να ξαναδεί στην Μεγαλόνησο τον πρωθυπουργό του Ισραήλ:

«Ανυπομονώ να σας δω ξανά στην Κύπρο και φυσικά ελπίζω με φόρμα και όχι με γραβάτες ή κουστούμια τότε» είπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. «Οκ» απάντησε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ. Ο Έλληνας πρωθυπουργός χαμογέλασε και ο Ν. Αναστασιάδης συνέχισε: «Ο Αλέξης μας έχει υποσχεθεί κάποτε ότι ίσως φορέσει γραβάτα. Για να δούμε…» είπε γελώντας.

Μακάρι να έχει ανοίξει μια χαραμάδα ελπίδας την ίδια ημέρα που, στο Λουξεμβούργο, η Ελλάδα εξασφάλισε το κλείσιμο της αξιολόγησης και την εκταμίευση ποσού 8,5, δισ. ευρώ, περίπου 1.1 δισ. ευρώ παραπάνω από τα 7,4 δισ. ευρώ που θα μας έδιναν. Ένα μικρό ποσόν από αυτό θα μπορούσε να δοθεί για την δημιουργία του μηχανισμού της ΑΟΖ που τόσο πολύ περιμένει ο λαός μας.

http://mignatiou.com/2017/06/o-prothipourgos-anakirixe-aoz-chthes-sti-thessaloniki-ti-simeni-i-dilosi-tou-tsipra/

«Eurostat: Κάτω από τον ευρωπαϊκό μ.ο. η Ελλάδα στο επίπεδο διαβίωσης νοικοκυριών.»

14/06/2017 Σχολιάστε

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αποτυχίας της «ευρωπαϊκής οικονομικής κοινότητας»; Και πιο εξοργιστική; Για τους ημεδαπούς, αμετανόητους, «μένουμεβρόπη»; (Ν.Κ.)

Κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και συγκεκριμένα στο 77%, κυμάνθηκε η κατά κεφαλήν Πραγματική Ατομική Κατανάλωση (Actual Individual Consumption per capita) στην Ελλάδα το 2016. Ο δείκτης αποτυπώνει το πραγματικό επίπεδο διαβίωσης των νοικοκυριών, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat καταγράφονται μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών – μελών της Ε.Ε..

Δέκα κράτη-μέλη κατέγραψαν κατά κεφαλήν ΠΑΚ άνω του μέσου όρου της Ε.Ε. το 2016. Το υψηλότερο επίπεδο στην ΕΕ καταγράφηκε στο Λουξεμβούργο, ήτοι 32% πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε. Η Γερμανία και η Αυστρία ήταν περίπου στο 20% πάνω από τον μέσο όρο, ακολουθούμενες από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δανία, τη Φινλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία, οι οποίες κατέγραψαν επίπεδα μεταξύ 10% και 15% υψηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Η κατά κεφαλήν ΠΑΚ για δώδεκα κράτη-μέλη κυμάνθηκε μεταξύ του μέσου όρου της ΕΕ και 25% χαμηλότερα. Στην Ιρλανδία, την Ιταλία και την Κύπρο τα επίπεδα ήταν μέχρι 10% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ στην Ισπανία, τη Λιθουανία, την Πορτογαλία και τη Μάλτα ήταν μεταξύ 10% και 20% χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ελλάδα, η Σλοβακία, η Πολωνία και η Σλοβενία κατέγραψαν ποσοστά μεταξύ 20% και 25% κάτω από τον μέσο όρο. Η Κροατία είχε κατά κεφαλήν ΠΑΚ λίγο περισσότερο από 40% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ η Βουλγαρία βρέθηκε στο 53% κάτω από τον μέσο όρο.

Ακόμα μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών-μελών καταγράφηκαν σε ό,τι αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, έναν δείκτη οικονομικής δραστηριότητας, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat. Για το 2016, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, εκφρασμένο σε µονάδες αγοραστικής δύναµης (ΜΑ∆), κυμαινόταν μεταξύ 48% του μέσου όρου της ΕΕ στη Βουλγαρία και 267% στο Λουξεμβούργο.

Μόλις 11 από τα 28 κράτη-μέλη της Ε.Ε. κατέγραψαν επίπεδα κατά κεφαλήν ΑΕΠ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η Ελλάδα βρέθηκε στο 67% του ευρωπαϊκού μέσου όρου μαζί με την Ουγγαρία, ενώ ακολουθούν η Λετονία (65%) η Κροατία και η Ρουμανία (59%) και τέλος η Βουλγαρία (48%).

Πηγή: ΑΜΠΕ

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/1246372

 

«Οριοθέτηση της ΑΟΖ ζητά ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ.»

10/06/2017 1 Σχολιο

 

Κάλιο αργά παρά ποτέ. Με καθυστέρηση, τουλάχιστον 20 ετών, ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ ζητά την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι η ΑΟΖ και για αυτό ζητά οριοθέτηση αντί για ανακήρυξη της ΑΟΖ. Εκτός εάν θέλει να γίνουμε Ισραήλ. (Σίγουρα, δεν καταλαβαίνει τι εννοώ «να γίνουμε Ισραήλ»). Θεόδωρος Καρυώτης

Οριοθέτηση της ΑΟΖ ζητά ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ

Την έναρξη προετοιμασίας των συζητήσεων με τις γειτονικές χώρες για τον καθορισμό της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και την άρση της απαγόρευσης ερευνών πέραν των έξι μιλίων ζήτησε ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ Στάθης Τσοτσορός μιλώντας στο Συνέδριο για τις έρευνες υδρογονανθράκων που πραγματοποιείται στην Αθήνα.

Ο κ. Τσοτσορός τόνισε ότι, έστω και καθυστερημένα, καθώς επί μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπήρχε προγραμματισμός και στρατηγικός σχεδιασμός, οι προοπτικές είναι ελπιδοφόρες και ζήτησε άμεση ολοκλήρωση των διαδικασιών για την παραχώρηση των τριών χερσαίων περιοχών της Δυτικής Ελλάδας και της θαλάσσιας περιοχής νοτιοδυτικά της Κρήτης που διεκδικεί ο όμιλος από κοινού με την ExxonMobil και την Total, σημειώνοντας ότι τα Ελληνικά Πετρέλαια κινούνται συστηματικά στην κατεύθυνση της ανάπτυξης διεθνών συνεργασιών.

Ο πρόεδρος του ομίλου εξέφρασε πάντως και την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι εξελίξεις στον τομέα των ερευνών δρομολογούνται με καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να συμπέσουν χρονικά με την εφαρμογή της πολιτικής για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που οδηγεί σε μείωση της χρήσης ορυκτών ενεργειακών πόρων.

Ο κίνδυνος όπως είπε είναι να γίνουμε θεατές της κατάρρευσης των προσδοκιών αφού βεβαιωθούν τα κοιτάσματα, καθώς το τεχνοοικονομικό περιβάλλον θα καθιστά την εκμετάλλευσή τους απαγορευτική.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=884428

Αρέσει σε %d bloggers: