Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

«Το κόστος της επιμήκυνσης του χρέους.»

24/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Το κόστος της επιμήκυνσης του χρέους, Κωνσταντίνος Κόλμερ

Κωνσταντίνος Κόλμερ

Θα περίμενε κανείς ότι η πολλά υπεσχημένη ελάφρυνση του εξωτερικού χρέους θα επέτρεπε στην ελληνική οικονομία να ανακάμψει από τα τάρταρα που την έρριψαν εννέα χρόνια αντιπαραγωγικής πολιτικής. Αντί ελαφρύνσεως του δυσβάστακτου χρέους, το κατά τα άλλα παράνομον Eurogroup της 21ης Ιουνίου έδωσε αναβολήν εξοφλήσεώς του.
Ο καθείς, εφ’ όσον έχει κάποια σχέση με τα οικονομικά, γνωρίζει ότι η επιμήκυνση της εξοφλήσεως του χρέους για δέκα έτη θα αυξήσει το εξωτερικό χρέος και θα επιβαρύνει την οικονομία με παράτασιν τόκων. Η εμπειρία των τελευταίων εννέα ετών το αποδεικνύει: από 301 δισ. ευρώ το χρέος το 2009, ανήλθε στα 315 δισ. ευρώ το 2016. Η αναλογία του από 123% του ΑΕΠ αυξήθη στο 180%.
Μάλιστα, μετά την επομένη διετία 2017-18, το χρέος διευρύνθη ακόμη περισσότερο και η εξυπηρέτηση του με 6-7 δισ. ευρώ ετησίως εστέρησε την οικονομία από πολυτίμους πόρους που θα μπορούσαν να είχαν επενδυθή στην παραγωγική οικονομία για την μείωση της τεραστίας ανεργίας – ιδίως των νέων και εξειδικευμένων στελεχών.
Σε πρόσφατο συνέδριο του Economist στην Αθήνα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ κ. Γκέρσον βεβαίωσε ότι το Ταμείον θεωρεί το χρέος αδιατήρητο (μη βιώσιμο), δεδομένης της οικονομικής αναπτύξεως που είναι αναιμική, των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι τράπεζες (ανακεφαλαιώσεως) και της μειώσεως και γηράνσεως του πληθυσμού.
Την ανεπάρκεια της αναβολής ή παρατάσεως δια την αντιμετώπιση του αδιατηρήτου εξωτερικού χρέους, ομολόγησε ακόμη κι αυτός ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ντομπρόβσκις, υποστηρίζοντας την «εμπροσθοβαρή ελάφρυνση» , δηλαδή την διαγραφή μέρους του χρέους.
Το «success story» της κυβέρνησης Τσίπρα
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συνεχίζουσα την εγκαινιασθείσα υπό της ξυνωρίδος Σαμαρά-Στουρνάρα success story πανηγυρίζει δια την «παράτα» και την «μαξιλάρα» των 20 δισ. ευρώ, που βεβαίως θα υπολογισθή στο χρέος από τους ξένους. Εν τούτοις, ο Τσίπρας οφείλει να ξέρει ότι η βιωσιμότητα του χρέους εξαρτάται από την οικονομική ανάπτυξη και τις ανύπαρκτες προοπτικές.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση της ιδιωτικής οικονομίας βραδύνει απαισίως και η δημοσία αυξάνει το μέγεθος της σιωπηρώς και αποφασιστικώς δια τον έλεγχο του κράτους υπό του κυβερνώντος κόμματος (πχ. η πολυβασανισμένη ιστορία των γενικών γραμματέων των υπουργείων).
Επί πλέον, η καθιέρωση πρωτογενών πλεονασμάτων (προ τόκων αφού τα χρεωλύσια αναβάλλονται) στο 3,5%-2,5% του ΑΕΠ την προσεχή πενταετία, περιορίζουν τις δυνατότητες ελαφρύνσεως του φορολογικού βάρους και των δημοσίων επενδύσεων (μεγάλων έργων και συντηρήσεως της υποδομής που λείπει παντελώς). Η φορολογική αφαίμαξη περικόπτει την ενεργό ζήτηση και η μείωση των δημοσίων επενδύσεων την απορρόφηση των ανέργων ιδίως στην επαρχία.
Υπό τις εκτιμήσεις αυτές, η ανάκτηση της οπωσδήποτε περιορισμένης «εθνικής κυριαρχίας» αναβάλλεται για 10 έως 40 χρόνια. Έτσι όμως, οι εθνικές απώλειες δεν μένουν στο όνομα της Μακεδονίας, αλλά διευρύνονται στην ΑΟΖ της Αλβανίας και στην αναγνώριση των Τσάμηδων. Στο Αιγαίον, όπου η προοπτική αποκτήσεως «υπεροπλίας αέρος» υπό της Τουρκίας (με τα αμερικανικά μαχητικά F-35 ή με τους ρωσικούς S-400) προδιαγράφει δραστικό περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας στον αέρα, θάλασσα και ξηρά, μέχρις ότου ο εγχώριος πληθυσμός θα μειωθή κάτω των επτά εκατομμυρίων και οι επήλυδες μουσουλμάνοι αυξηθούν άνω των τριών εκατομμυρίων. Τούτο θα σημάνει το οριστικό τέλος του Ελληνισμού. Θα είναι το τίμημα της επιμηκύνσεως του χρέους.

https://slpress.gr/oikonomia/to-kostos-tis-epimikynsis-tou-chreous/

Advertisements

«Η ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΙΩΣΟΥΝ»

02/06/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Από τον δρ. Η. Κονοφάγο

 

«ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ (ΣΟΑ) ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ»

04/05/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ (ΣΟΑ) ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

 

Σήμερα, 30 Απριλίου 2018, η Ευρωβουλευτής κ. Σοφία Σακοράφα, μέλη της πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων για την υπεράσπιση της περιουσίας του Ελληνικού λαού (αντί – ΤΑΙΠΕΔ) και Πολίτες του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, υπερασπιζόμενοι τα αυτονόητα, τα οποία συστηματικά καταπατούνται και παραβιάζονται από τη μνημονιακή κυβέρνηση και τη αντιπολίτευση, εξουσιοδότησαν τον Δικηγόρο κ. Δ. Μπελαντή να συντάξει και να καταθέσει αίτηση ακύρωσης του π.δ. (ΦΕΚ 35/ΑΑΠ/2018), το οποίο εγκρίνει το Σχέδιο Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης (ΣΟΑ) για το Ελληνικό. Ειδικότερα, διατεινόμαστε ότι το σχέδιο αυτό:

  1. Επιβάλλεται με επιμονή και εκβιαστικά από τους δανειστές καταπατώντας ευθέως τη βούληση του Ελληνικού λαού (παραβιάζοντας τη λαϊκή κυριαρχία),ο οποίος στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 είχε πει όχι, σε ποσοστό 61,3%, μεταξύ άλλων και στην πώληση του Ελληνικού με «μη αναστρέψιμα βήματα», όπως ανέφερε το κείμενο που τέθηκε υπό κρίση κατά το Δημοψήφισμα.

 

  1. Καταπατά την Οδηγία 2001/42/ΕΚ, επειδή δεν συντάχθηκε η απαιτούμενη ΣΜΠΕ και δεν διενεργήθηκε διαβούλευσημε τους πολίτες έγκαιρα και προληπτικά και σε εκείνο το αναγκαίο και προηγούμενο στάδιο (χωρίς τετελεσμένα που εκβιάζουν τη διοίκηση κ.α. και ρήτρες υπέρ του αγοραστή) δηλαδή πριν από την ψήφιση του Νόμου 4062/2012 ή έστω πριν από την υπογραφή και κύρωση της σύμβασης με τον Αγοραστή με τον Ν. 4422/2016. Δεδομένου ότι ο Ν. 4062/12 καθόριζε ήδη τις βασικές πολεοδομικές και χωροταξικές παραμέτρους για την έκταση αυτή καθώς και τις χρήσεις γης και τους Συντελεστές Δόμησης, κατά παρέκκλιση του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας (ΡΣΑ 1985) και άλλων γενικότερων νομοθετημάτων που ίσχυαν τότε.

 

  1. Παραβιάζει τη Διεθνή Συνθήκη του Άαρχους για τη συνεχή και έγκαιρη ενημέρωση, καθώς και τη συμμετοχή των Πολιτώνστις αποφάσεις που αφορούν σχέδια, προγράμματα, έργα κ.α. τα οποία έχουν ή ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στο Περιβάλλον.

 

  1. Παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβασης της Φλωρεντίας για το Τοπίο, η οποία προβλέπει μέτρα προστασίας του φυσικού και ανθρωπογενούς τοπίου, δεδομένου ότι το ΣΟΑ προβλέπει την εγκατάσταση, λίγα μόλις μέτρα από την παραλία, μιας νέας πόλης 30.000 -40.000 κατοίκων με έξι (6) ουρανοξύστες «τοπόσημα» ύψους 200 μέτρων και πολλά κτίρια των 16 και πλέον ορόφων, γεγονός που αλλάζει καθοριστικά το ιστορικό τοπίο της Αττικήςαλλοιώνοντάς το βάναυσα, αντί να το προστατεύει. Η αναγόρευση μάλιστα αυτών των ψηλών κτιρίων σε «τοπόσημα» της Αθήνας αποτελεί «ύβριν» για την Ιστορία της πόλης, καθόσον μάλιστα αντανακλάται στο τοπίο της σε σχέση με το παγκοσμίου φήμης τοπόσημο της Αθήνας, την Ακρόπολη. Έως σήμερα σε ένδειξη σεβασμού σ’ αυτό, το ύψος των κτιρίων της πόλης δεν υπερβαίνει εκείνου του ιερού βράχου της Ακρόπολης με τα αρχαία μνημεία του.

 

«Η πτώση της τουρκικής λίρας.»

11/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

 

Ν. Λυγερός

Ο πληθωρισμός της Τουρκίας έχει ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα επίπεδα. Ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 6% το 2012, 7,49% το 2013, 8,17% το 2014, 8,8% το 2015, 8,5% το 2016 και 11,9% το 2017. Το άμεσο αποτέλεσμα αυτής της αύξησης είναι η θεαματική πτώση της τουρκικής λίρας, αφού το 2011 αντιστοιχούσε σε 0,5 Eυρώ ενώ τώρα έχει φτάσει 0,22 Eυρώ. Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι καθαρά οικονομικό, προέρχεται από τις απαιτήσεις του δικτάτορα αυτής της χώρας. Μπορεί να υπάρχει πραγματικά ένα υψηλό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών και χαμηλά επιτόκια, αλλά αυτή η οικονομία φούσκας έχει δημιουργηθεί μόνο και μόνο για το φαίνεσθαι της πολιτικής. Έτσι η οικονομική ανάπτυξη έχει σαθρά θεμέλια, διότι η κεντρική τράπεζα δεν αντισταθμίζει το χαμηλό επιτόκιο. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει τις κινήσεις του δικτάτορα της Ρουμανίας Nicolae Ceaușescu που χρησιμοποιούσε την οικονομία για να τρομοκρατήσει τον λαό του και ήθελε πάντα η οικονομία αυτής της δικτατορίας να φαίνεται δυναμική για να δικαιολογήσει το σύστημα της ιδεολογίας του. Έτσι και τώρα αυτός που παρουσιάζεται ως Πρόεδρος της Τουρκίας εκμεταλλεύεται όλα τα γρανάζια του συστήματος για να φανεί ο μόνος ισχυρός άντρας όλης της Τουρκίας και παρουσιάζει σκλάβους σαν να είναι φανατικοί του καθεστώτος του. Η συστηματοποίηση, ο εθνικισμός, ο ακραίος ισλαμισμός είναι εργαλεία που χρειάζονται την οικονομία ακόμα κι αν αυτή δεν έχει πια νόμισμα. Το πρόβλημα είναι ότι άλλες χώρες γειτονικές ακόμα θεωρούν ότι πρόκειται για μια ισχυρή χώρα. Ας ανοίξουν τα μάτια για να δουν την αλήθεια και να την αντιμετωπίζουν με στρατηγικό τρόπο κι όχι να μένουν σε παλιά σχήματα που έχουν καταρρεύσει.

http://lygeros.org/articles.php?n=38153&l=gr

«Το ΣτΕ αφαιρεί τα στέγαστρα καταστημάτων από το Κολωνάκι.»

05/04/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Tο Συμβούλιο της Επικρατείας για λόγους δημοσίου συμφέροντος απέρριψε τις αιτήσεις αναστολής επιχειρηματία που εκμεταλλεύεται δύο καταστήματα-καφετέριες το ένα στην πλατεία Κολωνακίου (πλατεία Φιλικής Εταιρείας) και το άλλο επί της οδού Τσακάλωφ (Κολωνάκι) με τις οποίες ζητούσε να μην αφαιρεθούν τα στέγαστρα-σκιάδες που είχε εγκαταστήσει.

Ειδικότερα, στον επιχειρηματία είχε χορηγηθεί από το Δήμο Αθηναίων άδεια για την τοποθέτηση σκιαδίων κ.λπ. επί των κοινοχρήστων χώρων που του είχαν παραχωρηθεί για τη λειτουργία των καταστημάτων του στην Πλατεία Κολωνακίου. Ο Δήμος Αθηναίων έστειλε ενημερωτική επιστολή στο επιχειρηματία και τον καλούσε εντός μηνός, να αφαιρέσει τα στέγαστρα, κ.λπ. και σε αντίθετη περίπτωση ο Δήμος θα αφαιρούσε εκείνος τα στεγάστρα και θα του καταλόγιζε την δαπάνη σε βάρος του.

Κατόπιν αυτού, ο επιχειρηματίας προσέφυγε στο ΣτΕ και ζητούσε να ανασταλεί προσωρινά η απόφαση του Δήμου Αθηναίων μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της κυρίας αίτησης που παράλληλα έχει καταθέσει. Στην αίτηση αναστολής επικαλέσθηκε ότι για την αφαίρεση των στεγάστρων θα επιβαρυνθεί με το ποσό των 100.000 ευρώ και ότι θα υποστεί πρόσθετη οικονομική ζημία όπως είναι απώλεια εσόδων, λειτουργικών εξόδων, κ.λπ.

Το Τμήμα Αναστολών του ΣτΕ με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Χρήστο Ράμμο και εισηγήτρια την πάρεδρο Δήμητρα Μαυροπόδη στην υπ΄ αριθμ. 85/2018 απόφασή τους αφού στάθμισε αφ’ ενός τους λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι υπαγόρευσαν την έκδοση των προσβαλλομένων πράξεων του Δήμου Αθηναίων οι οποίες: «συνίστανται στην ανάγκη διαφύλαξης της ελεύθερης χρήσης καθώς και στον τερματισμό της διαρκούς αισθητικής υποβάθμισης των κοινόχρηστων χώρων της πόλης, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η πολεοδομική τους λειτουργία και η δυνατότητα πληρέστερης απόλαυσής τους από το κοινό (όπως επιτάσσει το άρθρο 24 παρ. 2 του Συντάγματος), και αφ’ ετέρου την προβαλλόμενη οικονομική βλάβη που θα υποστεί ο επιχειρηματίας από την αφαίρεση των επίμαχων σκιαδίων και τη διαρρύθμιση του χώρου και την συνακόλουθη προσωρινώς δυσχερή λειτουργία των επιχειρήσεών της έως το πέρας των σχετικών εργασιών και λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι, πάντως, οι επιβαλλόμενες με την πρώτη προσβαλλόμενη ρυθμίσεις ισχύουν για όλα τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και δεν καθιστούν δυσμενέστερη τη θέση της αιτούσης, κρίνει ότι, ανεξαρτήτως του χαρακτήρα και του μεγέθους της βλάβης, οι ως άνω λόγοι δημοσίου συμφέροντος επιβάλλουν, σε κάθε περίπτωση, την απόρριψη της αιτήσεως».

Πηγή: ΑΜΠΕ

Κέρδος online

«Οι ζώνες της σκουριάς δοκιμάζουν την Ευρώπη.»

04/03/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Της Νατάσας Στασινού

Την ώρα που όλοι στρέφουν τα βλέμματα στη Μέρκελ, το Μακρόν και τη Μέι για να δουν ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσει η Ευρώπη, πού κοιτάζουν οι πολιτικοί; Στις «ζώνες της σκουριάς»: στις περιοχές των «ξεχασμένων», που άνθησαν στην εποχή της βιομηχανοποίησης και σήμερα αλλάζουν βίαια. Τι κοινά έχουν το Ντούισμπουργκ της Γερμανίας, με το Ενίν Μπομόν στη Γαλλία και το Γιορκσάιρ στη Βρετανία; Και τι μηνύματα μας στέλνουν;

Στην εποχή της βιομηχανοποίησης, καθώς εκατομμύρια μετανάστευαν στην Κοιλάδα του Ρουρ, τον γαλλικό Βορρά ή τις βιομηχανικές ζώνες της Αγγλίας για να βρουν μια θέση σε χαλυβουργίες, αυτοκινητοβιομηχανίες, υφαντουργίες, πάσης φύσεως εργοστάσια, δημιουργούνταν εκεί ακμάζουσες κοινότητες. Όταν τα εργοστάσια άρχισαν να κλείνουν, να μεταφέρονται δραστηριότητες στην Ασία ή και την Ανατολική Ευρώπη, οι πόλεις δεν μπορούσαν να στηρίξουν με σταθερές θέσεις εργασίας τόσο μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες. Όσοι είχαν διασυνδέσεις, «κομπόδεμα», καλύτερη εκπαίδευση ή τόλμη έφυγαν. Πολλοί από αυτούς που έμειναν, αισθάνονται παγιδευμένοι.

Οι αποβιομηχανοποιημένες ή μετα-βιομηχανικές ζώνες φέρουν ισχυρά τα σημάδια της σκουριάς, αλλά δεν έχουν πεθάνει. Αλλάζουν. Πρόκειται για οικονομίες και κοινωνίες σε μετάβαση, η οποία δεν είναι ούτε γρήγορη ούτε ανώδυνη. Ο αντίκτυπός της γίνεται αισθητός στις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ετών. Αυτό που συμβαίνει, ωστόσο, στις «ζώνες της σκουριάς» δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομική κρίση. Οι επιλογές της κάλπης τα τελευταία χρόνια, από τη στροφή στο γερμανικό AfD και το γαλλικό Εθνικό Μέτωπο έως την ψήφο των βρετανικών ζωνών υπέρ του Brexit, φαίνεται να «φωνάζουν» πως «δεν είναι μόνο η οικονομία, ανόητε». Τα ζητήματα της ταυτότητας, της εθνικής κυριαρχίας, του συστήματος αξιών διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο. Μία σημαντική μερίδα των πολιτών αισθάνεται ότι η παγκοσμιοποίηση και τα ανοιχτά σύνορα κομίζουν προκλήσεις και απειλές, που δεν περιορίζονται στο οικονομικό πεδίο.

Η σκουριασμένη κοιλάδα

Η Κοιλάδα του Ρουρ, με πληθυσμό 5,3 εκατομμύρια, είναι η πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ευρώπης. Και είναι μάλλον η πιο γνωστή «ζώνη της σκουριάς» στην ήπειρο. Το Ντούισμπουργκ, το Μπόχουμ, το Ντόρμουντ, το Ομπερχάουζεν και οι άλλες πόλεις της περιοχής μεγαλούργησαν κατά το 19ο και 20ό αιώνα. Ήταν εκείνες που στήριξαν το οικονομικό θαύμα της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με ανθρακωρυχεία, χαλυβουργίες, βιομηχανίες επεξεργασίας σιδήρου και παραγωγής μηχανολογικού εξοπλισμού, ναυπηγεία και εργοστάσια αυτοκινήτου. Πρώτα ήρθε η κρίση του άνθρακα και στη συνέχεια άρχισαν να φθίνουν και άλλοι τομείς.

Αν και η πτωτική πορεία της βιομηχανίας βρισκόταν σε εξέλιξη επί δεκαετίες, το κλείσιμο του ιστορικού εργοστασίου της Opel (που βρισκόταν στα χέρια της αμερικανικής GM) πριν από λίγα χρόνια, ήταν για πολλούς ένα σοκ. Η 5η Δεκεμβρίου του 2014 ήταν μία πικρή ημέρα όχι μόνο για τους εργαζόμενους του εργοστασίου αλλά συνολικά για τους Γερμανούς. Μπήκε λουκέτο ύστερα από 52 χρόνια λειτουργίας, με τον γερμανικό Τύπο να σχολιάζει ότι «η καρδιά της Opel σταμάτησε να χτυπά». Σημειώνεται ότι στο ζενίθ του το εργοστάσιο απασχολούσε 22.000 εργαζόμενους. Την ημέρα που έκλεισε είχε 3.000.
Την ίδια χρονιά η Ford είχε κλείσει το εργοστάσιό της στο Γκεντ του Βελγίου, ενώ εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο να συρρικνώσει την παραγωγή της και στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, όπου τελικά διατήρησε την παρουσία της ύστερα από συμφωνίες για δραστικές μειώσεις μισθών.

Σήμερα το ποσοστό της ανεργίας στη Γερμανία έχει υποχωρήσει στο 5,4%, στα χαμηλότερα επίπεδα από την επανένωση της χώρας. Στην περιοχή του Ρουρ είναι περίπου διπλάσιο. Στο Μπόχουμ είναι 9,4%, στο Ομπερχάουζεν 10,7%, στο Ντούισμπουργκ ανέρχεται στο 12,2%, στο Γκελζενχκίρχεν αγγίζει το 14%. Αυτές οι περιοχές, προπύργιο των Σοσιαλδημοκρατών επί χρόνια, σήκωσαν επίσης μεγάλο βάρος των προσφυγικών ροών του 2015-16.

Αξίζει να δούμε πώς ψήφισαν στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Στο Ντούισμπουργκ οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) έχασαν σχεδόν 9 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) κάτι περισσότερο από τρεις. Το ευρωσκεπτικιστικό και αντιμεναστευτικό ΑfD, από την άλλη, είδε τη δύναμή του να ενισχύεται κατά 11 μονάδες, στο 13,2%.
Ακόμη πιο ισχυρή είναι η παρουσία του AfD στο Γκελζενκίρχεν, με το ποσοστό να εκτινάσσεται στις τελευταίες εκλογές στο 16,9%. Πρόκειται για κέρδος 13,1 μονάδων σε σχέση με το 2013, την ώρα που το SPD έχασε 12 μονάδες και το CDU 3,3.
Στο Μπόχουμ η εκλογική δύναμη του ΑfD πριν από τέσσερα χρόνια ήταν μηδενική. Στην κάλπη του 2017 εξασφάλισε ποσοστό 9,5%. Το SPD έχασε 8 μονάδες και το CDU 7,7.

Το ποσοστό του ακροδεξιού κόμματος σε εθνικό επίπεδο ήταν 12,6%. H απήχησή του λοιπόν στη «σκουριασμένη» κοιλάδα δεν απέχει ιδιαίτερα από τη συνολική εικόνα στη χώρα. Το ενδιαφέρον στοιχείο, ωστόσο, είναι πως οι ψηφοφόροι των πόλεων αυτών έκλιναν παραδοσιακά προς την Κεντροαριστερά και Αριστερά.

Ο γαλλικός Βορράς

Το στίγμα για το τι συμβαίνει στη γαλλική «ζώνη της σκουριάς» δίνει το Ενίν Μπομόν. Ύστερα από επτά δεκαετίες κυριαρχίας της Αριστεράς, σήμερα η μικρή πόλη των 27.000 κατοίκων θεωρείται προπύργιο της Μαρίν Λεπέν. Το ποσοστό της ανεργίας προσεγγίζει το 20%, την ώρα που σε εθνικό επίπεδο έχει υποχωρήσει κάτω του 9%. Σε ανταποκρίσεις των ξένων μέσων πριν και μετά τις προεδρικές εκλογές του 2017 οι κάτοικοι, άλλοτε εργαζόμενοι σε ορυχεία και εργοστάσια, δεν περιορίζονταν σε αναφορές για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Αρκετοί έκαναν λόγο για τα «κύματα» της μετανάστευσης από τη Βόρεια Αφρική, αλλά και από άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως από την Πολωνία ή ακόμη και την Ιταλία. Κάποιοι εξέφραζαν ανησυχίες για τον «τρόπο ζωής».

Το Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν πέτυχε εντυπωσιακά ποσοστά σε ολόκληρο τον Βορρά. Είναι δύσκολο να μην παρατηρήσει κανείς ότι στην Εσν, όπου το ποσοστό της ανεργίας είναι κοντά στο 14%, η Λεπέν έλαβε το 52,9% των ψήφων. Στο Πα ντε Καλαί το ποσοστό της ήταν 52,1%. Ο ακόλουθος πίνακας δίνει μία εικόνα:

Η Βρετανία του Brexit

Αν υπήρχε μία περιοχή που συζητήθηκε περισσότερο από κάθε άλλη μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, αυτή ήταν το Πορτ Τάλμποτ στην Ουαλία. Οι δημοσκοπήσεις ήθελαν το αποτέλεσμα στην άλλοτε ευημερούσα χάρη στη χαλυβουργία περιοχή να είναι οριακό. Η κάλπη έδειξε κάτι πολύ διαφορετικό. Το 57% ψήφισε υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα εργοστάσια χάλυβα του Πορτ Τάλμποτ απασχολούνταν το 2016 περίπου 3.500 εργαζόμενοι, όταν ο αριθμός τη δεκαετία του ‘60 υπερέβαινε τις 20.000 και έως και πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση ήταν κοντά στις 8.000.

Σε μία άλλη μεγάλη «ζώνη της σκουριάς», στο Γιορκσάιρ και Χάμπερ, οι πολίτες είπαν «ναι» στο Brexit σε ποσοστό 57,7%. Στο Γουέκφιλντ το ποσοστό ανήλθε στο 66% και στο Μπάρνσλεϊ στο 68%. Στη βορειοανατολική Αγγλία με τα εγκαταλελειμμένα εργοστάσια το ποσοστό ήταν 58%. Περιοχές στις οποίες παραδοσιακά έχουν ισχυρή παρουσία οι Εργατικοί, δεν ακολούθησαν την επίσημη θέση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τη «θολή» στάση του Τζέρεμι Κόρμπιν να διαδραματίζει βεβαίως τον ρόλο της.

Παρόμοια είναι η εικόνα σε περιοχές των Δυτικών και Ανατολικών Μίντλαντς, όπου συναντάμε μικρότερες βιομηχανικές ζώνες σε κρίση. Στο Μπόλσοβερ, το Χάρτπουλ και το Γουλβεράμπτον οι Εργατικοί χάνουν έδαφος και βλέπουν τους δεσμούς τους με την εργατική τάξη να σπάνε.

Αυτό έγινε φανερό ακόμη και στις τελευταίες εθνικές εκλογές, παρά το γεγονός ότι το κόμμα του Τζέρεμι Κόρμπιν τα πήγε σαφώς πολύ καλύτερα από ό,τι περίμεναν οι δημοσκόποι ή και τα ίδια τα στελέχη του.

Σύμφωνα με στοιχεία της YouGov για το πώς ψήφισαν οι Βρετανοί το 2017 ανάλογα με την εισοδηματική κλίμακα στην οποία ανήκουν, βλέπουμε ότι στην κατηγορία C2 (εργατική τάξη με ειδίκευση) οι Συντηρητικοί εξασφάλισαν προβάδισμα επτά μονάδων έναντι των Εργατικών. Στην ευρύτερη κατηγορία C2DE (ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι εργάτες) το προβάδισμα των Τόρις ήταν 2 μονάδες. Οι Εργατικοί από την άλλη υπερίσχυσαν στην κατηγορία C1 (μεσαία τάξη), ενώ περιόρισαν την ψαλίδα στις οχτώ μονάδες στην ανώτερη κλίμακα (AB). Ψηφοφόροι της εργατικής τάξης κλίνουν επί δεξιά, την ώρα που η μεσαία τάξη μετακινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Όπως μας εξηγεί ο Άγγελος Χρυσόγελος, διδάσκων στο τμήμα Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών στο King’s College του Λονδίνου και πρόεδρος του ΙΝΣΠΟΛ, στον βρετανικό Βορρά ο κύριος παράγοντας που επηρέασε τόσο στο δημοψήφισμα όσο και στις εθνικές εκλογές ήταν η μετανάστευση. «Η σχετική έρευνα αποκαλύπτει πως, όπως συμβαίνει και στις ΗΠΑ, έτσι και στη Βρετανία σε μεταβιομηχανικές περιοχές η αντίδραση πηγάζει από ζητήματα ταυτότητας και μετανάστευσης» αναφέρει στη «Ν», προσθέτοντας ότι σε αυτές τις περιοχές καταρρέει παράλληλα ένας τρόπος ζωής που έδινε δομή στη ζωή, όπως συμμετοχή σε συνδικάτα και λέσχες. Το Brexit και ο λαϊκισμός «φαίνεται να καλύπτουν καλύτερα την ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης, η οποία κάποτε εκφραζόταν μέσω του εργατικού κινήματος, αλλά σήμερα αναζητά έκφραση μέσω του έθνους» τονίζει ο κ. Χρυσόγελος. Οι επιλογές στην κάλπη έχουν λοιπόν οικονομικό υπόβαθρο, αλλά εκφράζονται με μη οικονομικούς όρους.

Ενδοκοινοτικές μάχες

Πριν από λίγες ημέρες ξέσπασε κόντρα ανάμεσα στην Ιταλία και τη Σλοβακία, με τη Ρώμη να ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να επιβάλει κυρώσεις στην Μπρατισλάβα, υποστηρίζοντας ότι προσφέρει κρατικές ενισχύσεις σε επιχειρήσεις για να τις προσελκύσει στο έδαφός της. Η διαμαρτυρία της ιταλικής κυβέρνησης έρχεται μετά την απόφαση της Εmbraco, βραζιλιάνικης θυγατρικής, που ελέγχεται από την αμερικανική Whirlpool, να κλείσει εργοστάσιό της στη βόρεια Ιταλία και να μεταφέρει τις δραστηριότητές της στη Σλοβακία. Η εξέλιξη σηματοδοτεί την απώλεια 497 θέσεων εργασίας σε ιταλικό έδαφος και είχε αναχθεί σε μείζον ζήτημα της προεκλογικής εκστρατείας. Λίγα χρόνια νωρίτερα η Whirlpool είχε μεταφέρει γαλλικές δραστηριότητες στην Πολωνία. Τότε χάθηκαν 286 θέσεις στον γαλλικό Βορρά, στην Αμιένη. Στην ίδια πόλη το 2013 έχασαν τη δουλειά τους 1.200 άνθρωποι, όταν η Goodyear αποφάσισε να κλείσει το εκεί εργοστάσιό της.

Και ελπίδες αλλαγής

Η Aμιένη δεν είναι πόλη-φάντασμα. Είναι μία πόλη σε μετάβαση. Εκεί που κλείνουν εργοστάσια, ανοίγουν τεχνολογικές start ups, θυγατρικές τηλεπικοινωνιακών εταιρειών και κολοσσών ηλεκτρονικού εμπορίου. Την ώρα που το μερίδιο της βιομηχανίας στην τοπική οικονομία έχει συρρικνωθεί στο 13%, άλλοι ταχέως αναπτυσσόμενοι κλάδοι έρχονται να καλύψουν το κενό. Το πρόβλημα είναι ότι οι θέσεις σε αυτούς τους κλάδους είναι λιγότερες, ενώ απαιτούν ειδίκευση ή τουλάχιστον επανακατάρτιση/μετεκπαίδευση των εργαζομένων. Το ποσοστό της ανεργίας στη συγκεκριμένη πόλη, πάντως, έχει μειωθεί από σχεδόν 18% το 2012 σε περίπου 11% σήμερα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας. Θέσεις εργασίας υπάρχουν. Η διαφορά είναι ότι δεν είναι πια για εργάτες σε χαλυβουργίες, αλλά για ειδικούς σε εταιρείες λογισμικού.

Η χαλυβουργία και η Ένωση

Το 1951 η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο ίδρυσαν την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Ήταν το πρώτο καθοριστικό βήμα διασυνοριακής συνεργασίας, ο προάγγελος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της ενιαίας εσωτερικής αγοράς. Αυτό από μόνο του αποκαλύπτει τη σπουδαιότητα των συγκεκριμένων κλάδων για την οικονομία της ηπείρου. Η τεχνολογική εξέλιξη, η στροφή σε πιο «καθαρές» ενεργειακές λύσεις, η ανάδυση νέων οικονομικών παικτών στην παγκόσμια σκακιέρα άλλαξαν άρδην τα δεδομένα. Παρ’ όλα αυτά η Ε.Ε. εξακολουθεί να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός χάλυβα στον κόσμο, μετά την Κίνα, με μερίδιο 11% στην παγκόσμια αγορά. 500 εγκαταστάσεις σε 23 χώρες παράγουν 177 εκατ. τόνους χάλυβα ετησίως. Πρόκειται για ένα υλικό άμεσα συνδεδεμένο με τους κλάδους κατασκευών, αυτοκινητοβιομηχανίας, ηλεκτρικών ειδών, μηχανολογικού εξοπλισμού. Με την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ο ήδη δοκιμαζόμενος κλάδος βίωσε νέα αιμορραγία. Η ένωση χαλυβουργιών Eurofer υπολογίζει ότι σήμερα ο τομέας απασχολεί 318.000 εργαζόμενους, όταν προ κρίσεως απασχολούσε περισσότερους από 405.000. Στις χρυσές εποχές ήταν περίπου τρία εκατομμύρια.

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/1326258/zones-skourias-dokimazoun-europi

«Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης»

26/02/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ομάδα

Κοινωνικής Αθήνα 26-2-2018

Εγρήγορσης

δελτiο τυπου

Στο στάδιο της διερεύνησης από δύο Εισαγγελίες την Πλημμελειοδικών Αθηνών & Πλημμελειοδικών Πειραιώς βρίσκονται οι καταγγελίες της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ), για το μείζον θέμα της ύπαρξης χάρτη, ο οποίος εμφανίζει ως δασοσκεπή, τη μισή περίπου έκταση του πρώην αεροδρομίου του “Ελληνικού”.

Η εξέλιξη αυτή υπήρξε προϊόν, της ανάθεσης της Εποπτείας, των δύο υποθέσεων της ΟΚΕ στις Ανώτατες Δικαστικές Αρχές, από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ξένη Δημητρίου.

Συγκεκριμένα, με αριθ. πρωτ. 888/25-1-18, χρέωσε το από 24-1-18 Δελτίο Τύπου μας, για το παραπάνω σκάνδαλο, στην Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ελένη Μετσοβίτου και με αριθ. πρωτ. 1084/31-1-18, το από 22-1-18 εξώδικό μας, προς το Δασαρχείο Πειραιά, για το ίδιο θέμα, στον Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννη Κωνσταντινόπουλο.

Με τη σειρά τους, οι εν λόγω Αντιεισαγγελείς απέστειλαν τις καταγγελίες μας, η μεν πρώτη στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ο δε δεύτερος στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Πειραιά, όπως προαναφέρουμε.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΟΚΕ, είχε αποστείλει εξώδικη διαμαρτυρία – πρόσκληση, προς όλους τους αρμόδιους φορείς και δη προς το Δασαρχείο Πειραιά, για τον χώρο του “Ελληνικού”, επειδή αγνόησαν τον χάρτη του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, όπου, περίπου, 3.000 στρέμματα φαίνονται να είναι Δασικά.

Σε απάντηση αυτού του εξώδικου, αυθημερόν, το Δασαρχείο Πειραιά, απέστειλε προς την Ομάδα μας, το υπ’ αριθ. πρωτ. 5333/202/22-1-18 τρισέλιδο έγγραφό του, με κοινοποίηση 1) στον Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής 2) στην Γενική Δ/νση Δασών και Α.Υ. 3) στην Δ/νση Συντονισμού και Επιθεώρησης Δασών 4) στην Δ/νση Δασών Πειραιά 5) στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γενική Δ/νση Δασών και Αγροπεριβάλλοντος 6) στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και 7) στην Περιφέρεια Αττικής.

Στο έγγραφο αυτό, όμως, δεν διευκρινίζει, γιατί δεν έκανε χρήση του παραπάνω χάρτη, όπου εμφανίζεται το μισό “Ελληνικό” σαν δασοσκεπές, όπως και γιατί αυτός ο Δασικός χαρακτήρας δεν συνυπολογίστηκε στην υποχρέωση τους, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, να εισηγηθούν την κήρυξη αυτής της έκτασης, σαν αναδασωτέας.

Αφού το Δασαρχείο γνώριζε την ύπαρξη αυτού του χάρτη, γιατί δεν προχώρησε τις προβλεπόμενες, εκ του Νόμου διαδικασίες, για την κήρυξη της αναδάσωσης;

Η κ. Δημητρίου, επίσης, έχει αποστείλει στην Εισαγγελέα Διαφθοράς, κ. Ελένη Τουλουπάκη, με αριθ. πρωτ. 1313/5-2-18 το από 5-2-18 αίτημά μας, προκειμένου να δοθεί, η εκκρεμούσα, εδώ και 21 μήνες εντολή, από την εν λόγω Εισαγγελική Αρχή, για την διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας, από τους Αδιάφθορους της ΕΛΑΣ, για τις “δραστηριότητες” του ΤΑΙΠΕΔ και για την διενέργεια μεθοδευμένων ελέγχων σε βάρος επιχειρηματιών, που έχουν αποκαλύψει υποθέσεις διαφθοράς.

Ο Πρόεδρος της ΟΚΕ, Βασίλης Αναστασόπουλος είχε πραγματοποιήσει, προς τούτο, σειρά συναντήσεων, για το μείζον θέμα της διαφθοράς, στην διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων, με Ανώτατους Δικαστικούς Λειτουργούς.

Οι συναντήσεις που έγιναν με τα Ανώτατα Κλιμάκια της Ελληνικής Δικαιοσύνης είχαν σαν σκοπό την προώθηση των υποθέσεων, τις οποίες ανέδειξε η ΟΚΕ και παρά ταύτα λιμνάζουν, ευρισκόμενες ακόμα σε κάποιο διαδικαστικό στάδιο.

Υπενθυμίζουμε ότι ενώπιον της Δικαιοσύνης εκκρεμούν πολλές Δικογραφίες, που προέκυψαν από πρωτοβουλίες της ΟΚΕ, που αφορούν στον Αστέρα Βουλιαγμένης, στο πρώην αεροδρόμιο του “Ελληνικού”, στην Γερμανική ημικρατική τράπεζα KfW, στην Κασσιώπη, στις ατασθαλίες του ΤΑΙΠΕΔ, στην εμπλοκή των Αδιάφθορων της Αστυνομίας, στην διερεύνηση των καταγγελιών για στοχευμένους ελέγχους και στις δραστηριότητες, που άπτονται, εν γένει, της εκποίησης Δημόσιας γης και Δημόσιας Περιουσίας, σε ιδιαίτερα εξευτελιστικές τιμές.

Κραυγαλέο παράδειγμα της ζημιάς που υφίσταται το Δημόσιο, από τις έκνομες δραστηριότητες, αποτελεί η παραχώρηση των 6.250 στρεμμάτων του “Ελληνικού”, αντί του ασήμαντου για την αξία της περιοχής, ποσού των 915 εκατομμυρίων ευρώ, τη στιγμή που υπήρχαν προσφορές, οι οποίες έφταναν ακόμα και στο 25πλάσιο, της τιμής που τελικά κατακυρώθηκε.

Η Ομάδα μας επαναλαμβάνει την πάγια θέση της, για ενεργοποίηση του υγιούς δυναμικού της Ελληνικής κοινωνίας, ώστε να δημιουργηθούν οι εστίες αντίστασης, που θα μπορέσουν να δράσουν, ανασχετικά, στην διαφθορά, σε όλα τα επίπεδα του Δημόσιου βίου της χώρας.

Αρέσει σε %d bloggers: