Αρχείο

Archive for the ‘πολιτική οικονομία’ Category

«Ούτε κουβέντα για το εμπορικό έλλειμμα.»

21/09/2017 Σχολιάστε

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Ακούμε αυτές τις μέρες ότι παρουσιάζεται αύξηση των εξαγωγών. Ωστόσο, αυτό που δεν ακούμε από τα κυβερνητικά χείλη είναι τι γίνεται με το εμπορικό έλλειμμα, δηλαδή το έλλειμμα που προκύπτει αν η αξία των εξαγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών μιας χώρας είναι μικρότερη από την αξία των εισαγόμενων.
Επίσης, αυτό που δεν ακούμε από τα κυβερνητικά χείλη είναι τι γίνεται με τον λεγόμενο «εισαγόμενο πληθωρισμό», δηλαδή την αύξηση του γενικού δείκτη τιμών στα εισαγόμενα προϊόντα – ο οποίος ανεβαίνει συνεχώς.
Έτσι, τον περασμένο Ιούνιο είχαμε αύξηση εξαγωγών της τάξης του 11,8%, αλλά στο τέλος του α’ εξαμήνου καταγράφηκε αύξηση του εμπορικού ελλείμματος κατά 20,7%.
Στο πεντάμηνο (Ιανουάριος – Μάιος), το συνολικό εμπορικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά 24,7% φτάνοντας τα 10,08 δις ευρώ.
Τον περασμένο Ιούλιο, είχαμε αύξηση εξαγωγών 6,5%, αλλά στο τέλος του επταμήνου το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου παρουσίασε αύξηση 19,1%, καθώς οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 17,6%.
Αλλά και να τα πεις όλα αυτά, θα σου πουν πως τα πράγματα είναι καλύτερα! Σε σχέση με το 2015, βέβαια, όταν το πρώτο τρίμηνο το εμπορικό έλλειμμα εκτινάχθηκε κατά 44,8%!
Και θα σου πουν πως… δεν πειράζει, είχαμε αύξηση εξαγωγών – κάτι που πρέπει να το δούμε στο τέλος του χρόνου ως τελικό νούμερο.
Διότι τα ίδια έλεγαν και το 2015 και είχαμε μείωση 5,1% και το 2016 που τελικά είχαμε μείωση 6,1%.
Και μια ακόμη «λεπτομέρεια»: Σύμφωνα με πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ, το (περίφημο) 2015, σε  37.455 ανήλθαν οι ελληνικές επιχειρήσεις οι οποίες πραγματοποίησαν εισαγωγές, εξαγωγές ή και τα δύο είδη συναλλαγών.
Ωστόσο, με βάση το μέγεθος των συναλλαγών, το 25,9% της συνολικής αξίας των εξαγωγών πραγματοποιήθηκε από 5 συνολικά επιχειρήσεις, πάνω από το ήμισυ της συνολικής αξίας των εξαγωγών (53,6%) πραγματοποιήθηκε από 100 συνολικά επιχειρήσεις, ενώ το 75,1% πραγματοποιήθηκε από 500 συνολικά επιχειρήσεις.
Δηλαδή, γύρω στις 600 όλες – όλες είναι οι επιχειρήσεις που καταφέρνουν να στείλουν τα προϊόντα τους εκτός συνόρων…

http://www.elzoni.gr/html/ent/521/ent.77521.asp

Advertisements

Προσοχή, κίνδυνος: Πλούτος εν όψει!

31/08/2017 1 Σχολιο

Είναι πλέον γεγονός πως στην -ακήρυχτη- ελλαδική ΑΟΖ υπάρχουν μεγάλα έως και τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα, τα οποία ήδη γιγάντιες πολυεθνικές διεκδικούν να εξορύξουν.

Πέραν του ότι είναι κραυγαλέα υπόλογες οι  ελλαδικές κυβερνήσεις, διότι χρονοκαθυστέρησαν, ειδικά αφότου η πατρίδα μας ενεπλάκη στην γενοκτόνα παγίδα των μνημονίων, με ενοχότερη όλων αυτήν του ΓΑΠ που με περισσό θράσος από κοινού με τον αμετροεπή Θ. Πάγκαλο λοιδορούσαν καθαυτή την ύπαρξη κοιτασμάτων, προκύπτουν τώρα σοβαρότατα και επείγοντα, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα:

  1. Με τι όρους και ποιο φορολογικό καθεστώς θα παραχωρούνται οι εκμεταλλεύσεις των κοιτασμάτων;
  2. Πώς θα αλληλεπιδράσουν στην άμεση ανακούφιση από την οικονομική ασφυξία που υφίσταται η κοινωνία μας ένεκα των μνημονίων, πώς δε θα σπαταληθούν σε ρουσφέτια και λεηλασίες;
  3. Θα τιτλοποιηθούν, πότε και με ποιούς όρους, ώστε να υπάρξει άμεση εισφορά ρευστότητας στην Οικονομία μας;
  4. Πώς θα ενταχθούν και στηρίξουν την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας μας;
  5. Πώς θα αξιοποιηθούν πολιτικά-γεωπολιτικά ώστε να αναταχθεί και επανέλθει η Ελλάδα στην κλάση που της αντιστοιχεί;

Υπό το ανωτέρω διαμορφούμενο πλαίσιο εύλογα να διερωτηθούμε ποιοί και πώς και πότε θα το διαχειριστούν, παρότι η νυν κυβέρνηση προωθεί ήδη νομοθετικές ρυθμίσεις. Προφανέστατα και δεν επαρκεί το υπάρχον κοινοβουλευτικό προσωπικό, προφανώς και απαιτείται μια άλλη πολιτειακή συνθήκη, υπερκομματική-εξωκομματική. Προφανώς επίσης και απαιτείται και μια άλλη συμμετοχή, εγρήγορση και έλεγχος της κοινωνίας και κάθε πολίτη.

Βέβαια όλα αυτά είναι ηράκλειοι άθλοι και ποιοί και πότε και πώς θα επιτύχουν. Οπωσδήποτε πάντως είναι ορατό ότι αν δε τιμήσουμε αυτή την κληρονομιά μας των εκατομμυρίων ετών, αν την ξεφτιλίσουμε και ξεπαστρέψουμε, αν υβρίσουμε την θεϊκή τύχη μας, η καταστροφή μας, της Ελλάδας και του ελληνισμού θα είναι τελεσίδικη και οριστική. Χωρίς Ήμαρτον και χωρίς επιστροφή.

Νίκος Καραβαζάκης

Δείτε και: https://vimasaronikou.wordpress.com/2011/12/07/1651/

https://vimasaronikou.wordpress.com/2014/08/04/%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b1-%ce%b8%ce%b1-%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b7%ce%b8%ce%b5%ce%af-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b8%ce%ac%ce%bb%ce%b1/

 

«Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης»

29/08/2017 Σχολιάστε

Ομάδα

  Κοινωνικής                                    
                            Αθήνα 28-8-2017
  Εγρήγορσης
                                           δελτiο τύπου
      Στην διερεύνηση των καταγγελιών της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ) ότι στην παραχώρηση της κρατικής περιουσίας δεν ακολουθήθηκαν οι επιβεβλημένοι κανόνες, που εφαρμόζονται στα άλλα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που επιτάσσουν την αναλυτική της αποτίμηση, για λόγους χρηστότητας και διαφάνειας, με βάση την αντικειμενική της αξία, προχώρησε η Εισαγγελία Διαφθοράς (αριθ. Δικογραφίας ΕΔ/2017/87), ύστερα από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, κας Ξένης Δημητρίου.
      Για το μείζον αυτό θέμα είχαμε ενημερώσει εγγράφως, τόσο την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όσο και δι’ υπομνήματος μας, από 15-12-2016, την κα Δημητρίου, στο οποίο αναφέραμε, επί λέξει, ότι πρόκειται για καινούργια στοιχεία, τα οποία δεν είχαν τεθεί υπ’ όψιν των Εισαγγελικών Αρχών, όπως μας είχε γνωρίσει ο Εισαγγελέας Υπηρεσίας του Αρείου Πάγου.
      Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή εξέλιξη, η οποία θέτει στο προσκήνιο για πρώτη φορά τις αποκαλύψεις της ΟΚΕ ότι κατά την υπογραφή της πρώτης Μνημονιακής Σύμβασης, της 8-5-2010 και επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Παπανδρέου, δεν είχε προηγηθεί αποτίμηση της αξίας, της ενεχειριαζόμενης περιουσίας, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα, να μην εμφανίζεται καθολικό ενεργητικό, όπως αυτό ορίζεται από τους Ευρωπαϊκούς Κανόνες και τις Οδηγίες αλλά και τα Διεθνή Λογιστικά Χρηματοοικονομικά Πρότυπα.
      Στο “μικροσκόπιο”, επίσης, της Εισαγγελίας Διαφθοράς, έπειτα από εντολή του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κου Παναγιώτη Καραγιάννη, έχουν τεθεί και οι συνταρακτικές αποκαλύψεις της ΟΚΕ, που αφορούν στον ρόλο της Γερμανικής ημικρατικής Τράπεζας KfW, στην οποία έχουν ενεχειριαστεί, κατά τρόπο έκνομο, εκτός από το σύνολο της Δημόσιας περιουσίας και τα εμπράγματα δικαιώματα δημιουργούσης περιουσίας, όλων των εν Ελλάδι ευρισκομένων ατόμων! (αριθ. Δικογραφίας ΕΔ/2017/98).
      Ο όρος “εμπράγματα δικαιώματα δημιουργούσης περιουσίας” σημαίνει οι οποιεσδήποτε οικονομικές, επαγγελματικές, νομικές και φυσικές δραστηριότητες των οιωνδήποτε κατοίκων του Ελληνικού χώρου.
      Η ΟΚΕ, από 17-10-2016, 8-5-2017 και 23-5-2017, με εμπεριστατωμένα έγγραφά της, είχε ενημερώσει, λεπτομερώς, την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όσον αφορά την ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση του Βερολίνου KfW, όπου έχει ενεχειριαστεί, όπως προαναφέραμε, παράνομα, όλη συλλήβδην η Δημόσια περιουσία, ενώ σε περίπτωση που εφαρμοζόταν το Κοινοτικό Δίκαιο, θα έπρεπε ένα μικρό μέρος της, μόνο, να έχει ενεχειριαστεί και αυτό στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
      Το κραυγαλαίο είναι, εκτός των άλλων, ότι οι δραστηριότητες της KfW κινούνται εκτός Ευρωπαϊκού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και συνακόλουθα εκτός Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και ως εκ τούτου, η εξόφληση του χρέους της Ελλάδας δεν κατευθύνεται στην Ευρώπη και στο Ευρωπαϊκό ΑΕΠ αλλά στο ΑΕΠ της Γερμανίας.
      Και τις δύο πιο πάνω δικογραφίες χειρίζεται ο Εισαγγελέας Διαφθοράς, κος Κων/νος Κούντριας, στον οποίο η ΟΚΕ θα παρουσιάσει, εφόσον της ζητηθεί, όσα στοιχεία έχει συλλέξει, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στην πρόοδο της έρευνας.

Όπως με το ECU και την δραχμή…

23/08/2017 Σχολιάστε

REUTERS/ALESSANDRO BIANCHI

Ο πρώην Καβαλιέρε προσθέτει ότι «η πρόταση δυο νομισμάτων (ενός εθνικού για τις εσωτερικές συναλλαγές και ενός άλλου, κοινού, για τις διεθνείς συναλλαγές) αναφέρεται σε μια πραγματικότητα ουσιαστικά παρόμοια με εκείνη που υπήρχε στην δεκαετία του 1980 και του 1990, με την λιρέττα και το ECU, για μερική επανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας του κράτους».

«Με πρόταση για παράλληλο νόμισμα βγαίνει μπροστά ο «ανανεωμένος» Μπερλουσκόνι.»

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Σίλβιο Μπερλουσκόνι επανέρχεται στο προσκήνιο, με την ελπίδα να είναι ο υποψήφιος πρωθυπουργός της Κεντροδεξιάς στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, και προτείνει, για την Ιταλία, την θέσπιση παράλληλου νομίσματος.

Σε άρθρο του στην συντηρητική εφημερίδα Libero, o Ιταλός μεγιστάνας και επικεφαλής της κεντροδεξιάς Forza Italia γράφει:

«Όλες οι πιο σημαντικές χώρες, από τις ΗΠΑ μέχρι την Μεγάλη Βρετανία, την Ρωσική Ομοσπονδία και την Ιαπωνία καταπολέμησαν την κρίση και κόβοντας νόμισμα. Θα έπρεπε να το κάνουμε και εμείς, λαμβάνοντας υπόψη ότι στην φάση αυτή, ο πληθωρισμός είναι σχεδόν ανύπαρκτος».

Ο πρώην Καβαλιέρε προσθέτει ότι «η πρόταση δυο νομισμάτων (ενός εθνικού για τις εσωτερικές συναλλαγές και ενός άλλου, κοινού, για τις διεθνείς συναλλαγές) αναφέρεται σε μια πραγματικότητα ουσιαστικά παρόμοια με εκείνη που υπήρχε στην δεκαετία του 1980 και του 1990, με την λιρέττα και το ECU, για μερική επανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας του κράτους».

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι γράφει, επίσης, ότι «κατά την δεκαετία του ’80 και του ’90, η υποτίμηση μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, εντός κάποιων ορίων, ως ανταγωνιστικό όπλο» ενώ, τώρα, η Forza Italia προτείνει «την εσωτερική χρήση του δεύτερου νομίσματος ώστε να δοθεί νέα ώθηση στην ζήτηση και στην κατανάλωση, οι οποίες είναι και οι βασικοί μοχλοί για μια βιώσιμη και διαρκή ανάπτυξη της χώρας».

Ο πρώην επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης δηλώνει βέβαιος ότι η πρότασή του είναι συμβατή με τους κανόνες των ευρωπαϊκών συνθηκών, αλλά δεν παραλείπει να κάνει μια αναφορά στην δυνατότητα μελλοντικής – όπως ο ίδιος ελπίζει – επιστροφής του στην πρωθυπουργία.

«Θα μπορέσουμε, βέβαια, να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα, μόνον με την διαπραγματευτική ικανότητα που ένας αξιόπιστος ηγέτης, με μακρά διεθνή εμπειρία και ισχυρές σχέσεις, μπορεί να διαθέτει με τους Eυρωπαίους εταίρους, αρχίζοντας από την Γαλλία και την Γερμανία», τονίζει στο άρθρο του ο Ιταλός πολιτικός και επιχειρηματίας.

http://www.naftemporiki.gr/story/1268855

«O Λένιν, η Lehman Brothers και τα μεγάλα ψέματα.»

20/08/2017 Σχολιάστε

O Λένιν, η Lehman Brothers και τα μεγάλα ψέματα

του Martin Sandbu

Δύο επέτειοι που θυμόμαστε φέτος, τα εκατό χρόνια από την ρωσική επανάσταση και τα δέκα χρόνια από την παγκόσμια οικονομική κρίση, έχουν περισσότερα κοινά από ότι είναι εκ πρώτης όψεως ορατό.

Και τα δύο γεγονότα είναι αυταπόδεικτα πολύ σημαντικά. Η Οκτωβριανή Επανάσταση δημιούργησε μια δικτατορία που κατά τον 20ο αιώνα αποτέλεσε μια ανταγωνιστική μορφή ηγεμονίας έναντι του φασισμού (το πρώτο μισό) και του δημοκρατικού φιλελευθερισμού της αγοράς (σε όλη τη διάρκεια του αιώνα). Εν τω μεταξύ, η παγκόσμια οικονομική κρίση, τάραξε τα θεμέλια του μοντέλου που βγήκε κερδισμένο από τον ψυχρό πόλεμο.

O αρτηριοσκληρωτικός κομμουνισμός στον οποίο είχε εξελιχθεί το σοβιετικό μπλοκ τη δεκαετία του 1980 κατέρρευσε υπό το βάρος των δικών του οικονομικών και πολιτικών αντιφάσεων. Η πολιτική αναταραχή της τελευταίας χρονιάς καταδεικνύει ότι τώρα παρατηρούμε αν θα έχουν την ίδια τύχη.

Αλλά οι ομοιότητες πηγαίνουν πολύ βαθύτερα από την ιστορική σημασία των δύο γεγονότων. Το περιεχόμενο της τρέχουσας απειλής για το δημοκρατικό φιλελευθερισμό της αγοράς είναι το ίδιο με αυτό που έριξε τον ανταγωνιστή του.

Ο κομμουνισμός απέτυχε γιατί δεσμεύτηκε σε δύο ειδών ψέματα. Το πρώτο ήταν ότι πρόδωσε το όνειρο που είχε αρχικά προσελκύσει τόσα εκατομμύρια σε αυτόν: μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης και αυτοπραγμάτωσης μέσω ενός κοινού σκοπού. Η πίστη στο όνειρο αυτό άντεξε παραπάνω από ότι μπορούσε να δικαιολογηθεί ακόμα και στην καρδιά του κομμουνισμού και ακόμα περισσότερο στην Δύση. Στο τέλος προσγειώθηκε από την ίδια την πραγματικότητα.

Το δεύτερο ψέμα ήταν ένα οικονομικό σύστημα βασισμένο στην εξαπάτηση και την αυταπάτη. Έχει σχεδόν ξεχαστεί, αλλά μια πραγματική συζήτηση που κυριάρχησε σε ένα μεγάλο μέρος του 20ου αιώνα ήταν κατά πόσον ο κεντρικός σχεδιασμός ή οι αποκεντρωμένες αγορές θα εξασφάλιζαν την πιο αποτελεσματική κατανομή των πόρων. Το επιχείρημα υπέρ του κρατικού ελέγχου των μέσων παραγωγής ήταν πως μόνο ο σχεδιασμός μπορούσε να ξεπεράσει την ξεκάθαρη σπατάλη πόρων της μαζικής ανεργίας του καπιταλισμού και των επαναλαμβανόμενων ελλειμμάτων ζήτησης που προκαλούσαν υφέσεις.

Στην πράξη βέβαια, ο πραγματικός κεντρικός σχεδιασμός ήταν άθλιος στην παραγωγή και κατανομή των αγαθών που ήθελαν οι πολίτες. Αλλά αντί να διορθωθεί, η σχεδιασμένη οικονομία θα μετέτρεπε το σχέδιο στο μεγάλο ψέμα με το οποίο έπρεπε να ευθυγραμμιστούν οι δημόσιες πεποιθήσεις όλων των πολιτών, ακόμα και αν γνώριζαν ότι δεν είναι έτσι. «Κάνουμε ότι σας πληρώνουμε και κάνετε ότι εργάζεστε», ήταν το αστείο από το Ροστόκ ως το Βλαδιβοστόκ, αλλά και μια αποτύπωση της πραγματικότητας.

Mόνο με αρκετή καθυστέρηση έγινε ευρέως αποδεκτή η παρατήρηση του Φρίντιχ φον Χάγιεκ ότι οι ευέλικτες τιμές της αγοράς περιέχουν περισσότερη πληροφορία απ’ όση μπορούσε να συγκεντρωθεί κεντρικά από οποιονδήποτε μηχανισμό κεντρικού σχεδιασμού και ότι αυτή η διεσπαρμένη λήψη αποφάσεων λειτουργεί πιο αποτελεσματικά από ότι οι κρατικές αρχές.

Η παρατήρηση αυτή εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το αυξανόμενο χάσμα ευημερίας ανάμεσα στον κομμουνιστικό και καπιταλιστικό κόσμο προς το τέλος του ψυχρού πολέμου.

Ωστόσο, ήρθε μια δυσάρεστη έκπληξη με την παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία υπονόμευσε κάθε ισχυρισμό ότι ο δυτικός χρηματοοικονομικός καπιταλισμός είναι ο καλύτερος τρόπος για να οργανωθεί μια οικονομία.

Η χαγιεκιανή επιφοίτηση για τον μηχανισμό των τιμών δεν είναι λανθασμένη, αλλά ατελής. Οι τιμές των αγαθών και υπηρεσιών στην αγορά είναι πράγματι μια πιο ισχυρή συσκευή πληροφόρησης από οποιοδήποτε κεντρικό σχέδιο. Αλλά η κρίση έδειξε ότι δεν μπορεί να ειπωθεί το ίδιο και για τις τιμές των στοιχείων ενεργητικού.

Αν το πενταετές σχέδιο ήταν το μεγάλο ψέμα του σοβιετικού μπλοκ, αυτό είναι το ψέμα του καπιταλισμού: ότι οι αγοραίες αξίες των χρηματοοικονομικών και άλλων στοιχείων ενεργητικού αντανακλούν με ακρίβεια την οικονομική αξία που αντιπροσωπεύουν.

Aυτό που συνέβη πριν από 10 χρόνια αυτόν τον μήνα ήταν η τρομακτική συνειδητοποίηση ότι οι χρηματοοικονομικές απαιτήσεις που είχαν συσσωρευτεί τα προηγούμενα χρόνια της άνθησης δεν έβγαιναν, ότι η μελλοντική οικονομική παραγωγή ήταν ανεπαρκής για να τις ικανοποιήσει όλες.

Εν ολίγοις, ο πλούτος που πίστευαν οι άνθρωποι ότι έχουν στην πραγματικότητα δεν υπήρχε. Όταν αρκετοί άνθρωποι συνειδητοποίησαν ότι η αντίληψη τους για τον πλούτο τους ήταν αναληθής, το σύστημα ταρακουνήθηκε. Ο αποπροσανατολισμός και η έλλειψη εμπιστοσύνης που ακολούθησαν στις αγορές και στην πολιτική είναι αυτό που θα ανέμενε κανείς όταν εκατομμύρια συνειδητοποιούν πως ζούσαν σε ένα ψέμα. 

Το ένα ψέμα έφερε το άλλο, καθώς ο φιλελευθερισμός της αγοράς πρόδιδε με τη σειρά του το όνειρο που είχε υποσχεθεί. Οι δυτικές οικονομίες είναι σήμερα αρκετά πιο φτωχές από ότι προέβλεπε η τάση πριν το κραχ. Η κρίση και ο απόηχος της έχουν αφήσει, ειδικά τους νέους, με λίγους λόγους για να ελπίζουν ότι θα έχουν τις ίδιες ευκαιρίες ευημερίας με αυτές των γονιών και των παππούδων τους.

Όσοι θέλουν να ανθήσει ξανά ο φιλελεύθερος δημοκρατικός καπιταλισμός πρέπει να κρατήσουν δύο μαθήματα από αυτήν την σύγκριση.

Πρώτον, ένα κοινωνικό σύστημα μπορεί να αντέξει τις αυταπάτες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο κομμουνισμός το έδειξε αυτό, όπως το κάνει και ο καπιταλισμός, η υπόσχεση του οποίου είχε διαψευστεί δεκαετίες πριν την κρίση για ορισμένες κοινωνικές ομάδες. Αλλά όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να είναι βέβαιοι για τον βιοπορισμό τους, η στήριξη καταρρέει. Ακόμα και έτσι, οι πιο ανθεκτικές κοινωνίες είναι αυτές που γνωρίζουν την αλήθεια. Η εξαπάτηση οδηγεί σε ρωγμές. Ο φιλελευθερισμός της αγοράς βρίσκεται σε κίνδυνο γιατί το χρηματοοικονομικό του σύστημα μας επέτρεψε να λέμε ψέματα στον εαυτό μας και δεν αντιμετώπισε άμεσα τις απώλειες μόλις έγινε αδύνατο να αμφισβητηθούν.

Οι αριστεροί και δεξιοί λαϊκιστές εκμεταλλεύονται την νοσταλγία για τις δόξες της μεικτής οικονομίας. Έχουν δίκιο ότι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στον κεντρικό σχεδιασμό και στο laissez-faire πρέπει να επιλυθεί με ένα μείγμα και των δύο. Το μεγαλύτερο μάθημα από τον ανταγωνισμό αυτό είναι πως οποιοδήποτε κοινωνικό και οικονομικό σύστημα πρέπει να παραμείνει τίμιο – όχι απλά δίκαιο, αλλά και ειλικρινές.

Και αυτή είναι μια ριζοσπαστική θέση που οι λαϊκιστές δεν μπορούν να υποστηρίξουν.

http://www.euro2day.gr/ftcom/ftcom_gr/article-ft-gr/1560296/o-lenin-h-lehman-brothers-kai-ta-megala-psemata.html

«Η ενίσχυση του ευρώ και το δίλημμα Ντράγκι.»

14/08/2017 Σχολιάστε

Η ενίσχυση του ευρώ και το δίλημμα Ντράγκι

της Claire Jones

Οι ευρωπαίοι ταξιδιώτες που προετοιμάζονται για την έξοδο προς πιο ηλιόλουστα μέρη, έχουν κάτι που θα τους κάνει να χαμογελάσουν: το ευρώ έχει ενισχυθεί κατά 6% έναντι του δολαρίου μέσα σε έναν χρόνο, αυξάνοντας έτσι την αγοραστική του δυνατότητα στο εξωτερικό.

Όχι μόνο έχει αγγίξει υψηλό δυόμισι ετών έναντι του αμερικανικού νομίσματος, αλλά έχει αυξηθεί και κατά 5% έναντι ενός καλαθιού νομισμάτων μέσα σε μόλις τρεις μήνες.

Όμως στο αρχηγείο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στη Φρανκφούρτη, η δύναμη του ενιαίου νομίσματος έχει γίνει πονοκέφαλος σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο.

Ένα ισχυρότερο νόμισμα σημαίνει πως αυτοί που πάνε διακοπές, όχι μόνο μπορούν να αγοράσουν περισσότερα στο εξωτερικό, αλλά και να πληρώσουν λιγότερα για εισαγωγές όταν επιστρέψουν στο σπίτι τους, με αποτέλεσμα να πιέζονται οι τιμές στην ευρωζώνη. Θα μπορούσε επίσης να περιορίσει την παγκόσμια ζήτηση για ευρωπαϊκές εξαγωγές, επιβαρύνοντας την οικονομική ανάκαμψη της περιοχής. Ένδειξη, ενδεχομένως, πιο σοβαρών εξελίξεων, αποτελεί το γεγονός πως οι Γερμανικές εξαγωγές κατέγραψαν απρόσμενη πτώση τον Ιούνιο.

«Οι εξαγωγές μας γίνονται πιο ακριβές και οι απαιτήσεις για την ανταγωνιστικότητα των εταιρειών μας αυξάνονται», σχολίασε ο Ilja Nothnagel, ειδήμονας σε θέματα εμπορίου της DIHK, της συνομοσπονδίας βιομηχανίας και εμπορίου της Γερμανίας.

Τέτοιες ανησυχίες έρχονται σε μια δύσκολη περίοδο για την ΕΚΤ, καθώς αναμένεται να αρχίσει τις διαβουλεύσεις για τον περιορισμό του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, ένα από τα βασικά εργαλεία που βοήθησαν στην ανάκαμψη της ευρωζώνης.

Το θέμα είναι ένα από τα σοβαρότερα που έχει αντιμετωπίσει στη θητεία του ο Μάριο Ντράγκι, καθώς προσπαθεί να συμφιλιώσει τις υποψίες των «γερακιών» της ΕΚΤ για το QE, με τις ανησυχίες των «περιστεριών» πως μια βιαστική κίνηση για την περιστολή του προγράμματος θα μπορούσε να είναι αντιπαραγωγική.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ έχει ήδη αντιμετωπίσει δυσκολίες στο να εξηγήσει γιατί η τράπεζα εξετάζει τον περιορισμό της αγοράς τίτλων ύψους 60 δισ. ευρώ μηνιαίως όταν ο πληθωρισμός παραμένει επίμονα χαμηλότερα του στόχου του περίπου 2%.

Η ενίσχυση του ευρώ, και η πιθανή επίπτωσή του στις τιμές και την ανταγωνιστικότητα, καθιστούν το δίλημμα του Ντράγκι ακόμα δυσκολότερο. Οι αναλυτές λένε πως αυξάνει την πιθανότητα η ΕΚΤ να περιμένει μέχρι τη συνεδρίαση της 26ης Οκτωβρίου για να αποκαλύψει τα σχέδια για το QE για το επόμενο έτος, αντί να λάβει αποφάσεις στην επόμενη συνεδρίαση, της 7ης Σεπτεμβρίου.

«Η ανατίμηση του νομίσματος απλώς προσθέτει στις επικοινωνιακές δυσκολίες της ΕΚΤ», σχολίασε ο οικονομολόγος της Pictet Asset Management, Frederik Ducrozet. «Ακόμα και πριν την κίνηση, υπήρχε ισχυρή επιχειρηματολογία για να περιμένει πέραν του Σεπτεμβρίου».

Η άνοδος του ευρώ, που άγγιξε τα 1,18 δολάρια την Παρασκευή, συγκριτικά με τα 1,11 δολάρια έναν χρόνο πριν, έχει προκληθεί από παράγοντες όπως η ανάκαμψη της ευρωζώνης –που τώρα αναπτύσσεται με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων πέντε ετών- την ώρα που το δολάριο επιβαρύνεται από τα προβλήματα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να προωθήσει την εγχώρια ατζέντα του.

Όμως, οι αποφάσεις, οι συζητήσεις και ανακοινώσεις της ΕΚΤ έχουν επίσης παίξει μεγάλο ρόλο στην αποτίμηση του ευρώ, δημιουργώντας τον κίνδυνο δημιουργίας ενός βρόχου ανατροφοδότησης, όπου η ανατίμηση του νομίσματος, που εν μέρει θα οφείλεται στην ΕΚΤ, θα βαθαίνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κ. Ντράγκι.

Ένας λόγος για την άνοδο του ενιαίου νομίσματος είναι η υποψία των επενδυτών ότι η ΕΚΤ είναι πιθανότερο να περιορίσει τη νομισματική πολιτική μέσω της περιστολής του QE απ’ ότι θα έκανε η Fed σε μια αντίστοιχη περίπτωση. Πολλοί επενδυτές υποστηρίζουν πως η κλίμακα και μόνο των αγορών μέχρι στιγμής, σημαίνει πως η ΕΚΤ πρέπει είτε να μειώσει τον ρυθμό ή να χαλαρώσει τους αυτοεπιβληθέντες κανόνες ως προς το τι μπορεί να αγοράσει. Αλλιώς, λένε, κινδυνεύει να ξεμείνει από επιλέξιμους τίτλους.

Σε αυτό το σκηνικό, μια απλή και μόνο αναφορά από τον κ. Ντράγκι στις «αναπληθωριστικές» δυνάμεις σε ομιλία που έδωσε στην Σίντρα της Πορτογαλίας τον Ιούνιο, ήταν αρκετή για να προκαλέσει μια εκτίναξη του ευρώ από τις αγορές που είδαν τα λόγια του ως «προάγγελο» του τερματισμού του QE, αν και η κεντρική τράπεζα επέμεινε πως ο επικεφαλής της παρανοήθηκε.

Ακόμα και όταν προσπάθησε να πείσει τους επενδυτές τον περασμένο μήνα πως η ΕΚΤ δεν βιάζεται να περιορίσει το QE, το ευρώ ανατιμήθηκε, εν μέρει λόγω της αντίληψης της αγοράς πως οι θεμελιώδεις περιορισμοί για την τράπεζα παραμένουν οι ίδιοι.

Αντιμέτωπη με αυτό το δίλημμα, η ΕΚΤ μπορεί να χρειαστεί να υποχωρήσει στους ισχυρισμούς της πως οι συνέπειες του ισχυρού ευρώ για τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη είναι λιγότερες απ’ όσο φοβάται ο κόσμος.

Οι προβλέψεις που αναμένεται να δημοσιοποιήσει η ΕΚΤ τον Σεπτέμβριο πιθανότατα θα δείχνουν μείωση του προβλεπόμενου για το 2018 πληθωρισμού λόγω της αύξησης του ευρώ, όμως πιο σημαντικές είναι οι προβλέψεις της τράπεζας για το 2019, που μπορεί να μείνουν αμετάβλητες ή να επηρεαστούν ελαφρώς, στη βάση ότι η ισχυρότερη ανάπτυξη μελλοντικά θα αυξήσει τον πληθωρισμό προς τον στόχο της ΕΚΤ.

«Η ΕΚΤ μπορεί να πει πως η αγορά εργασίας και το επενδυτικό κλίμα έχουν βελτιωθεί σε βαθμό που το ισχυρότερο νόμισμα δεν θα εκτροχιάσουν την ανάκαμψη», σύμφωνα με τον κ. Ducrozet. «Αν και μένει να φανεί αν οι αγορές θα το ‘φάνε’».

Ο Ken Wattret, οικονομολόγος της TS Lombard, δήλωσε πως οι επενδυτές πρέπει να κοιτάξουν το ευρύτερο πλαίσιο. Σημείωσε πως η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ, που περιλαμβάνει επίσης αρνητικά επιτόκια, είναι εξαιρετικά χαλαρή με βάση τα ιστορικά δεδομένα και είναι πιθανό να παραμείνει έτσι μεσοπρόθεσμα, ασχέτως των διακυμάνσεων του νομίσματος.

«Αυτό πρέπει να είναι το μήνυμα από την ΕΚΤ», σύμφωνα με τον κ. Wattret. «Ακόμα και χωρίς το QE, η νομισματική πολιτική θα παραμείνει εξαιρετικά διευκολυντική για πολύ καιρό».

http://www.euro2day.gr/ftcom/ftcom_gr/article-ft-gr/1559887/h-enishysh-toy-eyro-kai-to-dilhmma-ntragki.html

Για το κυπριακό κοίτασμα «Ονησιφόρος».

14/08/2017 Σχολιάστε

Η. Κονοφάγος

https://youtu.be/Per58hs3l80

Αρέσει σε %d bloggers: