Αρχείο

Archive for the ‘Πολιτική’ Category

««Συνεκμετάλλευση» ΑΟΖ Ελλάδας / Κύπρου με την Τουρκία .»

03/09/2019 1 Σχολιο

Φανούλα Αργυρού.

Πρόσφατα, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μάς κάλεσε «να μετατρέψουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο» και να μοιραστούμε την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες με την Τουρκία, μιας και εκείνη δεν έχει! (Το Βήμα 13/8/2019, αγγλική έκδοση).

Απάντηση στον Μίκη Θεοδωράκη, μεταξύ άλλων, έδωσε και ο πλέον αρμόδιος για θέματα ΑΟΖ καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης από τις ΗΠΑ, με άρθρο του στις 18/8/2019 «Ο Μίκης Θεοδωράκης, η ΑΟΖ και το μοίρασμα με την Τουρκία». www.infognomonpolitics.blogspot.com .

Σημειώνεται ότι ο κ. Θεοδωράκης είπε πως «η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια, όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου… Άλλωστε, ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας, με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δύο όχθες του Αιγαίου».

Τώρα, πού υπάρχει «λογική» και «αίσθημα δικαιοσύνης» στο θέμα αυτό είναι να τρελαίνεσαι! Το μέτωπο εναντίον της δεν το δημιουργήσαμε εμείς, αλλά η ίδια με ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΙΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Ο δρ Καρυώτης παρουσίασε και τον χάρτη αυτό σημειώνοντας το εξής:

«Η γαλάζια θάλασσα αυτού του χάρτη είναι η θάλασσα που ανήκει στην Τουρκία με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 1982).
H Τουρκία στη θάλασσα που της ανήκει δεν έχει ανακαλύψει υδρογονάνθρακες και γι’ αυτό απαιτεί από την Ελλάδα και την Κύπρο να μοιραστούν τον πλούτο τους μαζί της! Σήμερα, 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά κανένα από αυτά τα κράτη δεν ζητούν να μοιραστούν την ΑΟΖ γειτονικών κρατών… Το 1973 οι ηλίθιοι χουντικοί συνταγματάρχες, που κυβερνούσαν τότε την πατρίδα μας, διέδωσαν σε όλο τον κόσμο ότι η Ελλάδα θα γίνει μια πολύ πλούσια χώρα, διότι ανακαλύψαμε τεράστιες ποσότητες πετρελαίου στο βόρειο Αιγαίο. Μέχρι εκείνη την ημέρα, κύριε Θεοδωράκη, δεν υπήρχε καμία ένταση με την Τουρκία σε σχέση με το Αιγαίο Αρχιπέλαγος, που θεωρείτο ελληνική θάλασσα. Αλλά από εκείνη την ημέρα άρχισαν οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας και της αιγιαλίτιδας ζώνης μας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα…

Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Κύπρου πολέμησαν σθεναρά στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη δημιουργία του Συντάγματος των Θαλασσών και Ωκεανών, που αποτελούν το 71% της έκτασης του πλανήτη Γη. Βεβαίως δεν μπορούμε να αλλάξουμε ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε και τη γεωγραφία.

Οι Τούρκοι, από το 1922 θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε κι άλλο.

Είπατε: «Το μερίδιο των δύο πλευρών υποθέτω ότι πρέπει να είναι ανάλογο με τον πληθυσμό κάθε πλευράς». Αποστομωτική απάντηση σε αυτή τη θέση έχει δώσει, πολλά χρόνια πριν, ο Κύπριος πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης με πολύτιμη εμπειρία στο Δίκαιο της Θάλασσας: «O φυσικός πλούτος μιας χώρας ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας και αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο. Δεν εγείρεται θέμα να ανήκει σε «κοινότητες» μόνο στην Κύπρο.

Η ΑΟΖ ανήκει σε κράτη, με κυβέρνηση που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης, ως η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι ενήμερος για κανένα προηγούμενο άλλου κράτους, όπου οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας (τα χωρικά ύδατα, ή συνορεύουσα ζώνη, ή ΑΟΖ, ή ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα) ανήκουν σε εθνότητες ή κοινότητες ή μειονότητες…».

Εδώ ο δρ Καρυώτης κάλυψε εύστοχα την… πρόταση Θεοδωράκη για μοιρασιά με τους Τουρκοκύπριους, όπως απαιτούν Άγκυρα και Τ/κύπριοι. Μια θέση που ισοδυναμεί με υιοθέτηση της τουρκικής και τουρκοκυπριακής απαίτησης για συν-εκμετάλλευση, δηλαδή μεταξύ νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και του παράνομου κατοχικού καθεστώτος. Που μπορεί να θεωρηθεί και αναγνώριση;

Θεοδωράκης 1986: «Φταίμε κι εμείς. Να μην κάνουμε τις παρθένες»!

Αυτές οι δηλώσεις, όμως, μας παίρνουν πίσω στον χρόνο σε κάποιες άλλες παρόμοιες δηλώσεις του. Που παρόλη τη μεσολάβηση των τριάντα χρόνων τείνουν να μας κάνουν να διερωτηθούμε, μήπως ο άνθρωπος επέστρεψε στις… «ρίζες» του;

Στις 24 Οκτωβρίου 1986 η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αναδημοσίευσε συνέντευξη του Μ. Θεοδωράκη στο περιοδικό «ΕΝΑ» της Ελλάδας, με τίτλο: «Ο Θεοδωράκης ανάβει φωτιές με πρωτοφανείς δηλώσεις: ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ! – Φταίμε κι εμείς για τα στραβά στο Αιγαίο και στην Κύπρο – Να τα βρούμε με τους Τούρκους προτού πέσουμε στην παγίδα του πολέμου».

Τα είχε με τον Παπανδρέου και με όλους τους «αριστοκράτες αριστεριστές» που τον κατηγορούσαν ότι, πηγαίνοντας στην Τουρκία, προσέφερε άλλοθι στον Εβρέν, κατηγορούσε τον Καραμανλή του 1960 και κανάκευε τον Καραμανλή του 1974… ότι ο Εβρέν δεν ήταν Παπαδόπουλος… Μας ζητούσε να τα βρούμε με τους Τούρκους, να εγκαταλείψουμε την πολιτική της εχθρότητας και να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ… (Η συνέντευξη πάρθηκε από τον δημοσιογράφο του «ΕΝΑ» Α. Βελή).

Ήταν τότε που είχε επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη για μια «φιέστα», προκειμένου να πάρει τον χρυσό δίσκο για πέντε τραγούδια του που μεταφράστηκαν στα Τουρκικά και είχε πουλήσει κάπου 200.000 δίσκους. Και θυμάμαι είχα γράψει, ειρωνικά, ότι για τον κάθε δίσκο αναλογούσε ένας Έλληνας πρόσφυγας στην Κύπρο.

Παράλληλα, τότε, με την πρόκληση Θεοδωράκη να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ, ο τότε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, σε συνέντευξή του στην «Τσουμχουριέτ» 16/1/1986 δήλωνε ότι στόχος του ήταν η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΟΚ. Και αυτά είπε και στη Βρετανίδα Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ τον ίδιο καιρό. Και για το Κυπριακό ότι «η Ομοσπονδία εφαρμόζεται ντε φάκτο- ελκυστική ιδέα τα δύο κράτη».

Ο στρατηγός Κενάν Εβρέν

Το δε 1988, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Κενάν Εβρέν, «που δεν ήταν Παπαδόπουλος», απέρριπτε οποιαδήποτε αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης και το 1990 δήλωσε: «Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος». (Σημερινή, 12 Φεβρουαρίου 1990).

Στις νέες δηλώσεις του ο κ. Θεοδωράκης θυμάται τη συνάντησή του με τον τότε Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν πήγε στην Τουρκία για φιλία και συνεργασία και ότι ο Οζάλ τού είπε: «Όλα όσα λέγονται για επεκτατικές πολιτικές της Τουρκίας είναι μύθοι. Σήμερα οι αξίες των ανθρώπων δεν μετριούνται με γεωγραφικές περιοχές, αλλά μάλλον με κοινωνικές εξελίξεις».

Αλλά, τι άλλο από επεκτατικές πραγματικότητες και αρπαγή ξένης γης και περιουσιών (και όχι μύθων) είναι η τουρκική πολιτική έναντι Ελλάδας και Κύπρου που δεν άλλαξε έκτοτε; Εξ ου και το παράλληλο άρθρο του αντιστράτηγου ε.α. Φοίβου Κλόκκαρη «Η κακοδαιμονία έχει τη ρίζα της στον επεκτατισμό της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας». www.apopseis.com

Για την… ειρήνη, λοιπόν, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να δώσουν στην Τουρκία τη μισή τους ΑΟΖ, συν-εκμετάλλευση και συνεταιρισμό για να μην πάθει η «καημένη» ασφυξία, μιας και δεν έχει ΑΟΖ! «Ένοχη» η Ελλάδα που έχει νησιά! Και ούτε λέξη για αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από την κατεχόμενη Κύπρο, των εποίκων και την επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων στις κλεμμένες περιουσίες τους. Αντιθέτως…

Πιο καθαρά, ο κ. Θεοδωράκης καλεί την Ελλάδα «να αποκηρύξει μονομερώς τα δικαιώματά της που εκπορεύονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συμφωνία των Παρισίων και να παραχωρήσει μονομερώς τα δικαιώματα που έχουμε κερδίσει από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δηλαδή, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να γίνει κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Κανείς δεν τόλμησε να εκχωρήσει τόσο απρόκλητα και εν καιρώ ειρήνης τα εθνικά δίκαια! Τώρα, όμως, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση του Αιγαίου μαζί με την Τουρκία, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμφωνιών και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και μάλιστα οικειοθελώς και μονομερώς!» Σημειώνεται, συν-εκμετάλλευση είναι και η παρότρυνση από Βρετανία και ΗΠΑ.

https://simerini.sigmalive.com/article/2019/8/27/sunekmetalleuse-aoz-elladas-kuprou-me-ten-tourkia/

Για την ψήφο των Ελλήνων της Διασποράς, ψηφίζουμε ΝΑΙ!

02/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Sondage-Δημοσκόπηση

Το ζητούμενο είναι η εξάσκηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαίωματος όλων των Ελληνων πολιτών που διαμένουν στο Εξωτερικό (που φυσικά είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας) από τους τόπους κατοικίας τους στο Εξωτερικό, επιστολικά ή συμπληρωματικά και με προσέλευση σε εκλογικά κέντρα που θα στήνονται για τον σκοπό αυτό (πχ σε Ελληνικές Πρεσβείες και Προξενία).

Pour les Grecs résidant à l’étranger et qui sont sur les listes électorales, leur donner la possibilité de voter dans les ambassades ou les consulats, par exemple.

Vous ne pouvez voter qu’une fois et votre vote sera anonyme

Η ψήφος είναι ανώνυμος.
Μόνο μια φορά μπορείτε να ψηφίσετe.

Votez = Ψηφίστε : κάντε κλικ – Cliquez ici

Résultats = Αποτελέσματα : κάντε κλικ – Cliquez ici

http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=6364

Κατηγορίες:Πολιτική

Μία επική μελέτη του καθηγητή κ. Α. Φώσκολου.

22/08/2019 2 Σχόλια

Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη

Αντώνης Φώσκολος

18029
Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη, Αντώνης Φώσκολος

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που εμφανίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και μελετήθηκε από τους γεωλόγους του Τεταρτογενούς (Quaternary geologists). Αυτή η κατηγορία των γεω-επιστημόνων μελετούν το παλαιό-κλίμα και την παλαιό-εδαφολογία. Από τα τέλη του 17ου αιώνα μελέτησαν τις παλινδρομικές κινήσεις των παγετώνων που γινόντουσαν κάθε περίπου 120.000 χρόνια, αρχής γενομένης από τα μέσα του Τεταρτογενούς, ήτοι, περίπου, πριν 1.000.000 χρόνια. Την αιτία δεν την γνώριζαν.

Το 1942 οι Γερμανοί συνέλαβαν και φυλάκισαν στο Βελιγράδι έναν διάσημο Σέρβο αστροφυσικό ονόματι Milancovitch. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στις φυλακές μελέτησε τις τροχιές της Γης γύρω από τον ήλιο και παρατήρησε ότι όταν η τροχιά της Γης μεταβάλλεται από κυκλική, που είναι σήμερα, σε ελλειψοειδή έχουμε τους παγετώνες των 120.000 ετών, εικόνα 1. Όταν ο άξονας περιστροφής αλλάζει κλίση κάθε 40.000 χρόνια, έχουμε πάλι μια παγετώδη περίοδο (εικόνα 1).

Εικόνα 1. εκκεντρότητα, αξονική απόκλιση και η μετάπτωση των τροπικών και εαρινών ισημεριών, κύκλοι Milancivitch, που δημιουργούν κλιματικές αλλαγές κάθε 120000 χρόνια, κάθε 40000 χρόνια και κάθε 20000 χρόνια αντιστοίχως, Σταύρος Αλεξανδρής, 2019.

Όταν ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της Γης αλλάζει τοποθεσία επανέρχεται στην αρχική του θέση κάθε 20.000 χρόνια. Αυτός ο στροβιλισμός δημιουργεί κάθε 20.000 χρόνια μια παγετώδη περίοδο. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η επίδραση ούτε του ανθρώπου ούτε του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Φυσικά, εκείνη την περίοδο, δεν κάναμε χρήση των υδρογονανθράκων. Παρόλα αυτά είχαμε κλιματικές αλλαγές.

Εικόνα 2. Μερικές τοποθεσίες από τις παγοκολώνες που λήφθηκαν από τον Νότιο Πόλο και που φυλάγονται σε ειδικές αποθήκες του Πανεπιστημίου ΟHIO, USA

Το 1995 εκατοντάδες επιστήμονες από όλον τον κόσμο άρχισαν να κάνουν γεωτρήσεις στον Βόρειο και Νότιο Πόλο, όπως επίσης στη Γροιλανδία  (εικόνα 2) για να πάρουν παγοκολώνες που δείχνουν τις κλιματικές αλλαγές τα τελευταία 450.000 χρόνια.

Αυτές οι πάγο-κολώνες ορισμένες μήκους 3.200 μέτρων, (εικόνα 3) φυλάγονται στο μουσείο του πανεπιστημίου Οχάιο των ΗΠΑ ενώ οι πάγο-κολώνες από την Γροιλανδία στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης στη Δανία.

συνέχεια εδώ: https://slpress.gr/koinonia/klimatiki-allagi-pos-ena-fysiko-fainomeno-metatrapike-se-apati/ και https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Δείτε και: https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Εκλογική νοθεία στις 7/7/19;

01/08/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Γιατί στο site του υπουργείου Εσωτερικών δεν υπάρχουν οι ψήφοι

των εθνικών εκλογών του 2019 ανά εκλογικό τμήμα ;

Ένα ανατριχιαστικό όσο και αποκαλυπτικό κείμενο υπογράφει ο Μανώλης Αυγερινός παραθέτοντας τους αριθμούς που μπορεί να είναι βαρετοί στην ανάγνωση αλλά αποκαλυπτικοί , για το πως ο Σύριζα εξασφάλισε το 31%  !
Ερωτηματικά προκαλεί η άνοδος ειδικά στη Μακεδονία, όπου είναι εξόχως θεαματική, λες και δεν υπήρξε η Συμφωνία των Πρεσπών…

Γράφει ο Μανώλης Αυγερινός
 
Η πρώτη αιτία που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι ο αριθμός των Ελλήνων (μόνο;;;)πολιτών, που υπερψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019.
Η δεύτερη αιτία είναι ότι στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 437.579 ψήφους, παραπάνω από τις ευρωεκλογές (1.343.595 ψήφους στις ευρωεκλογές και 1.781.174 ψήφους στις εθνικές εκλογές).
Από μόνο της αυτή η αύξηση των ψήφων, σε μόλις ένα μήνα, δημιουργεί σκέψεις, απορίες αλλά και ερωτηματικά, που χρήζουν απαντήσεων.
Οφείλω καταρχήν να ζητήσω προκαταβολικά συγνώμη, για ένα κείμενο, που έχει ως βάση τους αριθμούς, οι οποίοι σχεδόν πάντα είναι κουραστικοί.
Πριν ξεκινήσουμε, να σημειώσουμε ότι, στις Βουλευτικές Εκλογές του 2015, αλλά και στις συνεχείς εκλογές του 2019 (Ευρωεκλογές, Περιφερειακές, Δημοτικές και Βουλευτικές), η συμμετοχή των πολιτών, κυμάνθηκε στα επίπεδα του 58% με πολύ μικρές αποκλίσεις.
Επομένως μιλάμε για την ίδια αριθμητικά βάση των πολιτών που προσήλθαν στην κάλπη, σε όλες τις προαναφερόμενες εκλογές.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 1.926.526 ψήφους και τον Ιούλιο του 2019, 1.781.174 ψήφους.
Δηλαδή, μετά από σχεδόν 4 χρόνια κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε μόλις 145.352 ψήφους, αριθμός εξαιρετικά μικρός, ακόμα και για κυβερνήσεις που τα πήγαν αντικειμενικά καλά.
Οι παλιοί πολιτικοί έλεγαν ότι, κάθε κυβέρνηση, ότι και αν κάνει, έχει 1% φθορά ανά κυβερνητικό έτος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπέστη, μεταφραζόμενη σε απόλυτους αριθμούς ψήφων, ούτε καν τη φυσιολογική κυβερνητική φθορά.
Ο αριθμός αυτός στάθηκε η αιτία, να ψάξουμε λίγο παραπάνω το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ και βρήκαμε, αξιοπερίεργα στοιχεία.
Πάμε να δούμε μερικά:
Αρχή κάνουμε από τη Μακεδονία.
Μια περιοχή, που λόγω της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών, όλοι υποθέταμε ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα υποστεί καθίζηση από τους Μακεδόνες πολίτες.
Οι αριθμοί όμως λένε άλλα πράγματα.
Στις Περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2019, εκλογές με καθαρά κομματικές επιλογές υποψηφίων αλλά και καθαρά κομματική ψήφο, στην Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας, η οποία περιλαμβάνει 7 νομούς (Ημαθίας, Θεσσαλονίκης, Κιλκίς, Πέλλας, Πιερίας, Σερρών και Χαλκιδικής), ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιαννούλης, έλαβε 105.710 ψήφους με μέσο όρο ποσοστού, 11,33%.
Ένα μήνα μετά, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΜΕΤΑ, όχι ένα χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές και στους ίδιους νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας, έλαβε 259.492 ψήφους, με μέσο όρο ποσοστού, 25,79%.
Μόλις σε ένα μήνα από τις Περιφερειακές εκλογές, στην Κεντρική Μακεδονία, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε, 153.782 ψήφους παραπάνω από την κομματική επιλογή στις Περιφερειακές εκλογές, ανεβάζοντας το ποσοστό του κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες, φτάνοντας στο 25,79% !!!!
Τι άλλαξε σε μόλις ένα μήνα και οι ίδιοι που καταψήφισαν την κομματική επιλογή του κ. Γιαννούλη, υπερψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ;
Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ακόμα κάτι, πολύ πολύ χαρακτηριστικό.
Ο συνδυασμός της υποψηφίας Δημάρχου του ΣΥΡΙΖΑ για τη Θεσσαλονίκη, Κατερίνας Νοτοπούλου έλαβε 16.666 ψήφους.
Σαν υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ Θεσσαλονίκης, η κ. Νοτοπούλου, έλαβε μόνη της 28.049 σταυρούς, ενώ και ο αποτυχών σαν Περιφερειάρχης Χ. Γιαννούλης, εξελέγη επίσης βουλευτής.
Η κ. Νοτοπούλου πήρε μόνη της, σχεδόν διπλάσιους ψήφους, από ό,τι πήρε ολόκληρος ο υποψήφιος συνδυασμός για τις Δημοτικές εκλογές!!!
Δηλαδή οι Θεσσαλονικείς, ψήφισαν για βουλευτές, κάποιους που δεν ήθελαν σαν τοπικούς άρχοντες, Περιφερειάρχη και Δήμαρχο!!!!
Ας πάμε όμως και στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 και στις ευρωεκλογές του Μαΐου 2019, όπου θα δει κανείς εντυπωσιακά ευρήματα.
Δείτε καταρχήν τον σχετικό πίνακα, πάντα με πηγή το υπουργείο Εσωτερικών:
Έγινε ότι έγινε με τη Μακεδονία και τη συμφωνία των Πρεσπών, έγιναν τα τεράστια σε πλήθος συλλαλητήρια στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, έγιναν σε όλη την ομογένεια παντού στη γη συλλαλητήρια και το αποτέλεσμα ήταν, ο ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τις εκλογές του 2015 να χάσει μόλις 66.833 ψήφους (414.883 το 2015, 348.050 το 2019).
Και εάν συγκρίνουμε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών στη Μακεδονία, με το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε αλματώδη αύξηση και από 254.469 ψήφους των ευρωεκλογών, έφτασε στις 348.050 ψήφους των εθνικών εκλογών, ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ ΜΟΛΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ τις ψήφους του, κατά 93.584 ψήφους, ήτοι 7 ποσοστιαίες μονάδες!!!!
Και μιλάμε για την ίδια περιοχή, τους ίδιους νομούς, για τον ίδιο αριθμό συμμετοχής πολιτών, μιλάμε για τη Μ Α Κ Ε Δ Ο Ν Ι Α.
Αλήθεια τι ακριβώς άλλαξε σε ένα μήνα από τις ευρωεκλογές και οι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ άλλαξαν την ψήφο τους;
• Η Συμφωνία των Πρεσπών ξαφνικά έγινε καλή;
• Τα εμπορικά σήματα, ξαφνικά δεν αποτελούν πλέον πρόβλημα;
• Η Μακεδονική γλώσσα ορθώς παραχωρήθηκε στα Σκόπια;
• Η Μακεδονική Εθνότητα, ορθώς παραχωρήθηκε στους Σκοπιανούς;
• Το ότι η Ελλάδα βάσει της Συμφωνίας, είναι η μοναδική χώρα παγκοσμίως, ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΧΩΡΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ, που δεν μπορεί να εμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων σε οποιοδήποτε διεθνή Οργανισμό (παρ. 1, άρθρο 2 του ν. 4588, ΦΕΚ 9 Α/25-01-2019), δεν ενοχλεί πλέον τους Μακεδόνες αλλά και όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες;
• Το ότι παντού στον κόσμο πλέον, με τη σφραγίδα Τσίπρα Καμμένου, με τη λέξη Μακεδονία, όλοι εννοούν τα Σκόπια και όχι τη μία και πραγματική Μακεδονία την Ελληνική, δεν ενοχλεί πλέον τους Μακεδόνες;
Εκτός και αν συνέβη κάτι άλλο, κάτι μαγικό, στο αποτέλεσμα των εκλογών, κάτι που δεν μπορεί, τουλάχιστον ο γράφων, να ισχυριστεί.
Και δεν είναι μόνον η Μακεδονία.
Σε 10 νομούς της Ελλάδας, ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε περισσότερες ψήφους από ότι τον Σεπτέμβριο του 2015.
Στους νομούς αυτούς, δύο πράγματα «φυσιολογικά» μπορεί να συνέβησαν.
Ή ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τάκανε όλα καλά ή οι κάτοικοι/ψηφοφόροι αυτών των περιοχών δεν κατάλαβαν τη λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Και εάν μεν, οι κάτοικοι/ψηφοφόροι πιστεύουν ότι τάκανε όλα καλά η κυβέρνηση, πολύ καλώς έπραξαν και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.
Εάν όμως δεν κατάλαβαν τη λαίλαπα ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, κάποιοι φέρουν ευθύνες γι’ αυτό.
Και αυτοί είναι οι βουλευτές και οι πολιτευτές των περιοχών αυτών, τουλάχιστον της σημερινής κυβέρνησης της ΝΔ, οι οποίοι φαίνεται ότι δεν μπόρεσαν επί 4 χρόνια να πείσουν τους κατοίκους αυτών των περιοχών, για τα δεινά που προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στον τόπο.
Και ας μην στεκόμαστε ότι η ΝΔ νίκησε στις εκλογές και επομένως όλα πήγαν καλά και άρα πάμε παρακάτω χωρίς να εξετάζουμε τίποτα άλλο.
Ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα με σωστή οργάνωση, οφείλει να ψάξει τις αιτίες, που σε αυτούς τους νομούς, ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε τις ψήφους του σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2015.
Από τους νομούς αυτούς, δεν μπορεί να μην γίνει ιδιαίτερη μνεία για το νησί της Λέσβου.
Ένα νησί, που ο κ. Τσίπρας πίστευε ότι είναι άλλο νησί από τη Μυτιλήνη.
Ένα νησί που η πολιτική του κ. Τσίπρα, το «φόρτωσε» με 15.000 αλλοδαπούς, αλλοιώνοντας πλήρως τον πληθυσμιακό χαρακτήρα του νησιού.
Ένα νησί, που η τουριστική καταστροφή που υπέστη τα 4 χρόνια Τσίπρα, λόγω του μεταναστευτικού, ήταν τεράστια.
Πλέον η Μυτιλήνη δεν συμπεριλαμβάνεται στους τουριστικούς προορισμούς και αυτό εξ αιτίας των πολιτικών του Τσίπρα, στο μεταναστευτικό.
Έναν Τσίπρα, που έκανε έντονη, σχεδόν επιθετική, παρατήρηση σε δημοσιογράφο στη ΔΕΘ, όταν είπε: «από πότε η θάλασσα έχει σύνορα και δεν τόξερα;»
Αυτός ο Τσίπρας λοιπόν, πήρε παραπάνω ψήφους στη Μυτιλήνη από ότι τον Σεπτέμβριο του 2015.
Και είναι φυσιολογικό όλο αυτό;
Υπάρχει πολιτικό κριτήριο τελικά ή όχι;
Και αν υπάρχει, ποιο ακριβώς είναι;
Και εάν συγκρίνουμε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών με το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών στους 10 αυτούς νομούς, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε αύξηση 72.109 ψήφους, ήτοι σχεδόν 30% άνοδος(!!!!!) σε σχέση με το ποσοστό των ευρωεκλογών στους ίδιους πάντα 10 νομούς.
Σίγουρα όλα αυτά δημιουργούν εύλογα ερωτήματα και απορίες, για το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ, αύξησε τόσο πολύ τις ψήφους του από τις ευρωεκλογές ως τις εθνικές εκλογές, με ΜΟΛΙΣ ΕΝΑ ΜΗΝΑ διαφορά;;;;;
Και σίγουρα όλα αυτά, απαιτούν ψάξιμο και διερεύνηση από τη σημερινή κυβέρνηση.
Το πώς και το πότε, θα το καθορίσουν οι σημερινοί κυβερνώντες.
Αλλά, θέλει ψάξιμο…..και μάλιστα επισταμένως.
Και μια απορία: γιατί στο site του υπουργείου Εσωτερικών μπορώ να δω τις ψήφους των εθνικών εκλογών του 2015 ανά εκλογικό τμήμα και στις εθνικές εκλογές του 2019 η εφαρμογή αυτή δεν υπάρχει;
Απλή απορία προς σκέψη υποβάλλω και ας απαντηθεί από άλλους.
Σοφία πάντων κάλλιστον, η δε αμάθεια πάντων κάκιστον (Πλάτων)
Κατηγορίες:Πολιτική

Μία εβδομάδα ήδη, χωρίς ιδεοληπτικό ζόφο! Ελευθερία;

14/07/2019 1 Σχολιο


Στις 7 Ιουλίου 2019, οι Έλληνες πολίτες ψήφισαν απαλλαγή Τσίπρα. Με αναμφίβολη πλειοψηφία, απέρριψαν το κυβερνητικό έργο ΣΥΡΙΖΑ (και της «κινηματικής» αποφύσεώς του ΑΝΕΛΛ) και το προεκλογικό όργιο Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ. Απέρριψαν τον ιδεοληπτικό διχασμό καθόσον απέβαλαν της Βουλής τον έτερο πόλο του, την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αλλά, δεν προέκριναν κάποιαν άλλη πολιτική διεξόδου από την κρίση χρεοκοπίας που ταλανίζει  την πατρίδα μας ήδη από το 2010, επειδή τέτοια δεν παρουσιάστηκε. Με την ευθύνη των κυβερνησάντων κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αλλά και όλων των άλλων καθεστωτικών-συστημικών σιτιζομένων, αντιπολιτευόμενων-συμπολιτευόμενων, κομμάτων.

Η άρνηση των Ελλήνων πολιτών να δεχθούν τον διχασμό τους σε δεξιούς/αριστερούς, εθνικιστές/διεθνιστές, ρατσιστές/αλληλέγγυους, πατριώτες/γκλομπαλιστές, οικογενειάρχες/λοατκι κλπ ράπισε τους διεκδικητές της ψήφου τους, καθόσον αρνήθηκαν να υπαχθούν σε τέτοιες κατηγοριοποιήσεις. Και, αφού δεν κατετέθη κάποια τεκμηριωμένη και πειστική πρόταση διεξόδου από την κρίση στην οποία έχει οδηγήσει και βυθίσει την Ελλάδα σύμπασα η «Μεταπολίτευση», απλά ανακατένειμε η κοινωνία τις θέσεις νομής της νομοθετικής εξουσίας. Χωρίς πάθος.

Η «Μεταπολίτευση» ενώ απετέλεσε το πολιτικό όχημα και άλλοθι της Αριστεράς για την κατάληψη της εξουσίας, κατάντησε να γίνει ο χώρος της ισοπέδωσής της, καθώς συνέπεσε πολιτικά και ηθικά, απόλυτα, άθλια, απεχθώς, βδελυρώς, με όλα όσα δήθεν απέρριπτε και κατήγγειλε. Η ταύτιση της Αριστεράς με την Δεξιά είναι μια λυτρωτική για την βασανισμένη κοινωνία μας και το επαπειλούμενο έθνος μας, ιστορική εξέλιξη.

Φυσικά και δεν υπάρχει ούτε χρειάζεται σήμερα πλέον, Πανεπιστημιακό Άσυλο. Υπάρχει όμως η Ελλάδα με την κοινωνία, τον λαό και το έθνος της που θέλουν να ζήσουν και να δημιουργήσουν. Πρωτίστως, παράγοντας. Αυτό δηλαδή που ουδέποτε προτάθηκε ή διεκδικήθηκε στην μεταπολεμική Ελλάδα και στην «μεταπολιτευτική» ειδικότερα: η ΠΑΡΑΓΩΓΗ.

Εν όψει, ΑΟΖ.

Νίκος Καραβαζάκης

 

 

 

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Πολιτική

«Βουλγαρία σε Σκόπια: Ουτοπία ότι ο Μ.Αλέξανδρος ήταν πρόγονός σας.»

14/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Εάν θέλεις να πιστεύεις στην ουτοπία ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρόγονός σου, είναι δικαίωμά σου. Αλλά δεν μπορείς να παραποιείς την ιστορία», είπε ο Υπουργός Άμυνας Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ. Όλα όσα δήλωσε στο κανάλι «Ευρώπη».

«Τα Σκόπια δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ αν δεν δεχθούν τη θέση της Βουλγαρίας σε ιστορικά ζητήματα που προκαλούν διαμάχη και στα δύο κράτη». Αυτό δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ηγέτης του BMRO (Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα) και Υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ στο τηλεοπτικό κανάλι «Ευρώπη».

«Η Βουλγαρία», είπε, «θα πρέπει να τηρήσει σταθερά τη θέση της σε τέτοια ιστορικά θέματα και να αρνηθεί να υποστηρίξει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση του γείτονά της, αν οι δυο πλευρές δεν θα καταφέρουν να καταλήξουν σε συμφωνία στο πλαίσιο μίας βουλγαρομακεδονικής επιτροπής».
«Τα Σκόπια δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να αναγνωρίσουν τα ιστορικά γεγονότα, εάν θέλουν να ενταχθούν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Υπουργός. «Εάν θέλεις να είσαι μέλος της Ε.Ε., κανείς δεν σου απαγορεύει να είσαι Μακεδόνας. Εάν θέλεις να πιστεύεις στην ουτοπία ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρόγονός σου, είναι δικαίωμά σου. Αλλά δεν μπορείς να παραποιείς την ιστορία», είπε ο Υπουργός.
Ταυτόχρονα, εξέφρασε αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του έργου της κοινής επιτροπής: «Οι προσπάθειες να δημιουργηθεί κάτι που να ταιριάζει και στις δυο πλευρές, δεν θα οδηγήσουν πουθενά».
«Είναι αδύνατο να δημιουργηθεί ένα υποκατάστατο (σ.σ. μείγμα) της ιστορικής αλήθειας και της παραποίησης, κάτι ανάμεσα σε ψέμα και αλήθεια», είπε.
Ο πολιτικός εξέφρασε την αγανάκτησή του και για το γεγονός ότι τα Σκόπια επιμένουν στην μακεδονική καταγωγή του επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ, αλλά και για την πρόσφατη πρόταση που έγινε, να τιμάται δηλαδή ο Ντέλτσεφ στις 7 Οκτωβρίου, από κοινού σε Βουλγαρία και Σκόπια.
«Για μένα, μια τέτοια πρόταση είναι μια κοροϊδία, η οποία στην πραγματικότητα υπονομεύει τη διαδικασία βελτίωσης των σχέσεων των δύο χωρών», δήλωσε ο Καρακατσάνοφ.
Ο Υπουργός Άμυνας έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι η Βουλγαρία θα εμποδίσει την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, εάν ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ «συνεχίσει να ισχυρίζεται ότι υπάρχει η μακεδονική γλώσσα».
Ο πρώην πρόεδρος της Βουλγαρίας Γκεόργκι Παρβάνοφ έχει εκφράσει στο παρελθόν την άποψή του για την ιστορία της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας τόσο κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα όσο και κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής Αναγέννησης προσδιορίζονταν ως Βούλγαροι».
Πηγή: Sputnik

http://www.sigmalive.com/news/international/572818/voulgaria-se-skopia-outopia-oti-o-maleksandros-itan-progonos-sas

««Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)».

14/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)

του Ηλία Φιλιππίδη

Το πολιτικό ψέμμα αποτελεί την υφαλοκρηπίδα της γενικευμένης διαφθοράς

1. Η αλήθεια δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα

Ο Διονύσιος Σολωμός έζησε σε δύο διαφορετικές εποχές του Ελληνικού έθνους, δηλ. σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Η μία πραγματικότητα ήταν η Τουρκοκρατία και η άλλη ήταν η δημιουργία του ελεύθερου ελλαδικού κράτους.

Μπορεί ο Δ. Σολωμός να ζούσε στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, όμως η συνείδησή του αναγνώριζε ως μόνη υπαρκτή αλήθεια, το σύνολο του Ελληνισμού, τόσο ως γεωγραφικό όσο και ως διαχρονικό, ιστορικό σύνολο. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα της Επαναστάσεως του 1821, όπως το είχαν προδιαγράψει, ο εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος και η Φιλική Εταιρεία.

Η Τουρκοκρατία ήταν για τον Ελληνισμό μία οδυνηρή πραγματικότητα, η οποία βεβαίως αποτελούσε μία απόλυτη αντίθεση προς την ελληνική αλήθεια. Η ελληνική αλήθεια τότε ενσαρκωνόταν από το ουτοπικό όραμα μιάς ελεύθερης πατρίδας, όπως την νοσταλγούσε το Γένος με πρότυπο την Βυζαντινή αυτοκρατορία και όπως την ύμνησε ο Δ. Σολωμός στο όνομα της ελευθερίας με το μεγαλειώδες ποίημά του «Ύμνος εις την ελευθερίαν», το οποίο καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος.

Ουτοπία είναι μία κοινωνιολογική έννοια και σημαίνει το «ούπω υπάρχον», αυτό που δεν υπάρχει ακόμη. Η πραγματοποίηση μιάς εθνικής ουτοπίας εξαρτάται από την δύναμη της συλλογικής βουλήσεως ενός έθνους. Η αλήθεια για τον Ελληνισμό ήταν τότε η βίαιη διακοπή της ιστορικής του συνέχειας και η πεποίθησή του, ότι με την υποδούλωσή του υποχρεώθηκε να ζει μία πραγματικότητα, η οποία ήταν πολύ κατώτερη από την διαχρονική του ποιότητα. Αυτή η αναντιστοιχία ποιότητας μπορούσε να επιβληθεί στον Ελληνισμό μόνο με την στέρηση της ελευθερίας του. Αλλά και χωρίς το χαρακτηριστικό της ποιοτικής αναντιστοιχίας, η ελευθερία από μόνη της αποτελεί μία υπέρτατη αλήθεια.

Βεβαίως αλήθεια σημαίνει πρωταρχικά την άμεση και πιστή αντίληψη της πραγματικότητας. Άρα είναι το αντίθετο του ψεύδους, της ψευδαισθήσεως και της αυταπάτης.

Επιπλέον όμως η έννοια της αλήθειας έχει και έναν ποιοτικό, έναν δεοντολογικό χαρακτήρα. Σε αυτό το δεύτερο επίπεδο η αλήθεια είναι ανώτερη από την πραγματικότητα και μέσω της συνειδήσεώς μας, μας καλεί να πάρουμε θέση, αν θα ταχθούμε με την αλήθεια ή με την πραγματικότητα.

Αυτή η δεοντολογική διάσταση ανάμεσα στην αλήθεια και την πραγματικότητα ενεργοποιείται πάλι από τον Σολωμό σε μία ειδικότερη και μη αναμενόμενη περίπτωση, την δολερή διχόνοια των Ελλήνων, που ξέσπασε το 1824 στην καρδιά της Επαναστάσεως. Η ομόνοια είναι αρετή. Η διχόνοια είναι μία συλλογική αρρώστια, η οποία επιπλέον θέτει σε κίνδυνο την ακριβοπληρωμένη ελευθερία.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι η έννοια της ελευθερίας είναι πολυεπίπεδη. Αποτελείται από τρία επίπεδα:

  • α. την αντίθεση στο ψέμμα, ατομικό και συλλογικό.
  •  β. ταυτίζεται με την έννοια της αρετής και
  •  γ. θέτει τις προδιαγραφές της ορθότητας.

2. Η αλήθεια και η εθνική μας παρακμή

Το 2021 θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Δυστυχώς ο απολογισμός της συνολικής ποιοτικής λειτουργίας του Ελλαδικού κράτους είναι αρνητικός. Τα φωτεινά διαλείμματα και τα επιτεύγματά μας δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την σημερινή γενική μας παρακμή. Το γενικό συμπέρασμα είναι, ότι είμαστε ανίκανοι να αυτοδιοικηθούμε.

Αποτύχαμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοδύναμο και σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, παρά τα αναμφισβήτητα προσόντα μας.

Αν αναζητείτε μία κεντρική αιτία της ιστορικής μας αποτυχίας, μπορώ ως κοινωνιολόγος να την αποδώσω στην προβληματική μας σχέση με την αξία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Ως λαός έχουμε μόνιμο πρόβλημα εγκαίρου αντιλήψεως και επιγνώσεως της πραγματικότητας καθώς και προγραμματισμού του μέλλοντος, ως προσλήψεως αλλά και επιλογής της μελλοντικής πραγματικότητας.

Υπάρχει και ένα τρίτο επίπεδο της αλήθειας, που είναι η έννοια της ορθότητας. Η ορθότητα αφορά τις προδιαγραφές της λειτουργίας των επιλογών μας. Χύσαμε το αίμα μας για την ελευθερία το 1821 και πόσες φορές πριν, στους Εθνικούς αγώνες, στο Έπος του 40 και την Κατοχή. Όμως μέχρι και σήμερα δεν έχουμε καταλάβει, ότι η ελευθερία χωρίς την προϋπόθεση της εθνικής ανεξαρτησίας, είναι μία ψευδαίσθηση. Στο πλαίσιο του ελεύθερου ελλαδικού κράτους δώσαμε αγώνες για το Σύνταγμα και την Δημοκρατία. Όμως ακόμη δεν έχουμε καταλάβει, ότι η δημοκρατία χωρίς αξιοκρατία, χωρίς πολιτικό πολιτισμό και δημόσιο ήθος, χωρίς τον σεβασμό του δημοσίου χρήματος, χωρίς διαφάνεια και χωρίς την αλήθεια, ως της μόνης γλώσσας επικοινωνίας μεταξύ λαού και εξουσίας, είναι μία αυταπάτη και μάλιστα επικίνδυνα ολισθηρή, διότι οδηγεί στον γκρεμό της παρακμής.

Βασικό αίτιο αυτής της συλλογικής μας τυφλότητας είναι το μεταπρατικό και πελατειακό πολιτικό μας σύστημα, το οποίο δεν θέλει να ξυπνήσει ο λαός. Θέλει τον λαό χαϊβάνι, για να μπορεί να τον εκμεταλλεύεται. Το πολιτικό μας σύστημα δεν αισθάνεται υπόλογο απέναντι στον λαό αλλά μόνο απέναντι στον Ξένο παράγοντα, από τον οποίο εξαρτάται.

Ο κοινός παρονομαστής όλων των πολιτικών κομμάτων είναι η κατάχρηση του ψέμματος απέναντι στον λαό. Με αυτή την έννοια είναι κούφιο το επιχείρημα όσων πολιτικών, νυν και πρώην, μας λένε, ότι «δεν είμαστε όλοι το ίδιο, εμείς δεν πλουτίσαμε από την πολιτική». Όμως ακόμη και αν δεν έκλεψαν, αναπαρήγαγαν τα ψέμματα του αρχηγού τους και έκλειναν τα μάτια τους μπροστά στα κραυγαλέα σκάνδαλα διαφθοράς με αντάλλαγμα το βουλευτιλίκι ή και το υπουργιλίκι. Η σιωπή τους είναι η συνενοχή τους, τόσο για το τότε, όσο και για την σημερινή μας παρακμή.

Αρέσει σε %d bloggers: