Αρχείο

Archive for the ‘Πολιτική’ Category

Μόνιμη θεσμική συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου!

20/07/2017 3 Σχόλια

43 χρόνια μετά από την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο, βρισκόμαστε σε αναβαθμισμένη κατάσταση της ελληνοτουρκικής διαμάχης.

Η Τουρκία κλιμακώνοντας την επιθετικότητά της προβάλλει τον επεκτατισμό της στην κυπριακή ΑΟΖ με την χρήση και πολεμικών φοβήτρων, διαλαλεί τον στρατηγικό στόχο της εξάλειψης της Κυπριακής Δημοκρατίας και την διαιώνιση της στρατιωτικής κατοχής της. Διχασμένη εσωτερικά όσο ποτέ στην βραχεία ιστορία της.

Η Κύπρος, έχει ανακηρύξει την κυπριακή ΑΟΖ με βάση το Διεθνές Δίκαιο, έχει κάνει παραχωρήσεις εκμετάλλευσης θαλασσίων οικοπέδων της σε μεγάλες πολυεθνικές και επιμένει στην απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής.

Παγκόσμιες στρατιωτικές δυνάμεις έχουν παρατάξει στόλους τους στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ, με πρόδηλο στόχο τους την ανάσχεση επιθετικών ή προβοκατορικών ενεργειών της Τουρκίας.

43 χρόνια μετά, η Κύπρος παραμένει κατεχόμενη αλλά ζωντανή και μαχόμενη για τα δίκια της και για την απελευθέρωσή της. Έναντι δε του τουρκικού αναθεωρητισμού και ευρύτερα της κοινωνικοοικονομικής  οπισθοδρόμησης όπως αυτή εκδηλώνεται από την εμφάνιση και εξάπλωση σκοταδιστικών θρησκοληψιών, μεταναστευτικών πλημμυρών και μαζικής τρομοκρατίας, τις οποίες εγκολπώνεται και εκμεταλλεύεται η Τουρκία, η Κύπρος αποτελεί προμαχώνα, τόσο του ελληνισμού όσο και του πολιτισμού, γενικώς. Ειδικότερα δε για την Ελλάδα, ανοίγει τον δρόμο με το δικό της παράδειγμα, για την απελευθέρωσή της από την οικονομική υποδούλωση, δείχνοντας την δυναμική αξία εκμετάλλευσης, οικονομικής, πολιτικής και γεωπολιτικής, της ελλαδικής ΑΟΖ.

Προκύπτει αυτονόητα η υποχρέωση της συστράτευσής μας στον αγώνα απελευθέρωσης και αυτοδιάθεσης της Κύπρου. Πολλαπλά επιβεβλημένη και για την εξιλέωση της Ελλάδας από τις προδοσίες των πολιτικών της έναντι των Κυπρίων αδελφών μας.

Ας θεσμοθετηθεί άμεσα η μόνιμη και διαρκής κοινή διυπουργική συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου. Είναι το φυσικό επακόλουθο της υπάρχουσας εξ ανάγκης συνεργασίας και τεχνικά εξοικονομεί συνέργειες ενώ πολιτικά ισχυροποιεί εκθετικά τις επιμέρους πρωτοβουλίες μας.

Είναι ένα ουσιαστικό βήμα πολιτικής χειραφέτησης και αυτοτέλειας. Ανεξαρτήτως κομμάτων και ιδεολογιών. Αποκλειστικά, ελληνικό.

Νίκος Καραβαζάκης

«Το Κυπριακό πρόβλημα: Μια ιστορική, πολιτική και κοινωνική διαδρομή του ζητήματος.»

20/07/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Η παράνομη «σημαία» του κατοχικού καθεστώτος στον Πενταδάκτυλο. Το απαράδεκτο θέαμα αντικρίζουν τα βράδια οι Λευκωσιάτες και όσοι επισκέπτονται την κυπριακή πρωτεύουσα. Γιάννης Κολεσίδης/  The New York Times/ ANA-MPA

Του Ηλία Φιλιππίδη
Το Κυπριακό πρόβλημα γεννήθηκε από τον πόθο του Κυπριακού λαού να ενωθεί με το ελεύθερο κράτος της μητέρας Ελλάδας. Βέβαια η ελληνικότητα της συνειδήσεως των Κυπρίων, όπως και των Ποντίων είχε ως άμεση αναφορά το Βυζάντιο και δεν εξηρτάτο από την όποια ιδεολογία του ελλαδικού κράτους. Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό θέμα από κοινωνιολογικής και ιστορικής απόψεως, το οποίο δεν έχει βρει ακόμη την προσοχή που του αξίζει.

Η επανάσταση του 1821 διαπέρασε ως ηλεκτρικό ρεύμα τον Ελληνισμό της Κύπρου. Κύπριοι εθελοντές ήλθαν στην Ελλάδα να πολεμήσουν. Εξάλλου τα αντίποινα των Τούρκων δεν έκαναν καμία διάκριση ανάμεσα στους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως και της Κύπρου. 

Για πρώτη φορά το αίτημα της Ενώσεως ετέθη από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Σωφρόνιο Γ΄ το 1879, όταν υπεδέχθη τον πρώτον Άγγλο Ύπατο Αρμοστή Sir G.J. Wolseley. Ο Σωφρόνιος έκλεισε την εθιμοτυπική ομιλία του με τα λόγια : «Η Κύπρος οικείται υπό λαού φιλήσυχου και ευαγώγου, όστις δεν αρνείται την καταγωγήν και τους πόθους του… έχομεν την πεποίθησιν, ότι η Μεγάλη Βρετανία θα βοηθήσει την Κύπρον, ως έπραξε και περί των Ιονίων Νήσων,να ενωθή με την μητέρα Ελλάδα, με την οποίαν φυσικώς συνδέεται».

Με την Σύμβαση του 1878 η Υψηλή Πύλη είχε παραχωρήσει την Κύπρο με εκμίσθωση στην Αγγλία και με παραίτηση από κάθε δικαίωμα επεμβάσεως. Το 1914 η Αγγλία ενσωμάτωσε την Κύπρο στις βρετανικές κτήσεις.

Ακολούθησε μία σειρά κυπριακών πρωτοβουλιών υπέρ της ενώσεως με κορυφαίες τα μαζικά συλλαλητήρια του 1931 και το Ενωτικό δημοψήφισμα του 1950. Με αποκορύφωση τον αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59).

Δυστυχώς όμως το ενδιαφέρον της Αγγλίας για την Κύπρο με τον χρόνο αύξανε.

Ας χωρίσουμε τους λόγους σε βασικούς και σε πρόσθετους :

Βασικοί είναι:

  • η Κύπρος αποτελεί την καρδιά της Ανατ. Μεσογείου
  • αποτελεί τον φύλακα της Διώρυγας του Σουέζ και του δρόμου προς την Ινδία
  • αποτελούσε κρίκο της αλυσίδας των αγγλικών κτήσεων , οι οποίες ενώνουν το νησί της Αγγλίας με τον Ινδικό ωκεανό (Γιβραλτάρ, Μάλτα, Κύπρος, Σουέζ, Έντεν), χωρίς να χρειάζεται η σύμπραξη οποιασδήποτε άλλης ευρωπαϊκής χώρας, ενώ παράλληλα η αλυσίδα αυτή εμποδίζει την Ρωσία να αποκτήσει το πλεονέκτημα στην Μεσόγειο.

Δυστυχώς προέκυψαν και πρόσθετοι λόγοι , οι οποίοι αποδείχθηκαν κρισιμότεροι όπως:

  • η ανάδειξη του πετρελαίου σε κυρίαρχη κινητήρια δύναμη στα μεταπολεμικά χρόνια. Η Μέση Ανατολή ήταν πλέον το σημαντικότερο ενεργειακό πηγάδι του κόσμου.
  • μετά τον Πόλεμο οι ΗΠΑ ήθελαν να μοιρασθούν τον κόσμο με την Σοβ. Ένωση παρακάμπτοντας την υπεροπτική Αγγλία και αφήνοντας το αποικιακό της σύστημα να καταρρεύσει. Δυστυχώς όμως ο Ψυχρός Πόλεμος έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να πείσει τις ΗΠΑ, ότι τα συμφέροντά τους είναι κοινά και επομένως στις περιοχές από όπου αποσύρεται η αγγλική επιρροή, θα πρέπει αυτή να αντικαθίσταται από την αμερικανική και με το ίδιο σκεπτικό της επικυριαρχίας.
  • Η μετατροπή της Ελλάδας από προστάτιδα δύναμη του Κυπριακού ελληνισμού σε Δούρειο ίππο της νέο-αποικιακής υποτέλειας.

Έτσι το Λονδίνο κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η Κύπρος θα πρέπει να ενταχθεί σε ένα σύστημα διαχρονικής γεωστρατηγικής υποτέλειας κάτω από την κυριαρχία του τριγώνου ΗΠΑ-Αγγλίας-Τουρκίας , με την χειραγώγηση της Ελλάδας κάθε φορά να αποδέχεται τα αποφασισμένα ή τα τετελεσμένα.

Ένας κατοικήσιμος χώρος μπορεί να λειτουργήσει κάτω από αυτούς τους όρους μόνο ως προτεκτοράτο με όσο γίνεται πιο ασαφή κρατική υπόσταση και ασαφή πολιτισμική ταυτότητα ή και με ανταλλάξιμο πληθυσμό.

Η ένταξη της Ελλάδας στις δυνάμεις αλώσεως της Κύπρου

Μετά τον Εμφύλιο η Ελλάδα είχε μετατραπεί σε ένα τριτοκοσμικό προτεκτοράτο με ένα μεταπρατικό πολιτικό σύστημα και ένα Παλάτι στον ρόλο του τοποτηρητή. Έτσι εξηγείται η επικράτηση του «Δόγματος Πιπινέλη»: «Η Ελλάδα είναι πολύ μικρή χώρα, για να έχει δική της εξωτερική πολιτική».

Παρ’ όλα αυτά η αποστολή μιας ενισχυμένης ελληνικής Μεραρχίας από τον Γ. Παπανδρέου το 1964 (8.500 άνδρες) και η ενότητα των Ελλήνων τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα θα αρκούσε, για να αποτρέψει τουρκική εισβολή.

Δυστυχώς η χούντα απετέλεσε τον «τρίτο γύρο» του Εμφυλίου πολέμου από την πλευρά των νικητών και το πραξικόπημα του Ν. Σαμψών στην Κύπρο το 1974 αποτέλεσε την προέκταση της Χούντας στην Κύπρο.

Ο σκοπός της εισβολής των Τούρκων με τις ευλογίες του διαβόητου Κίσιντζερ και την προσποιητή «ουδετερότητα» των Άγγλων ήταν η κατάκτηση ολόκληρου του νησιού και η διάλυση της Κυπριακής δημοκρατίας. Ο αγγλοσαξονικός παράγοντας ήθελε μόνο το οικόπεδο…

Η διηρημένη και προδομένη Κύπρος δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τους εισβολείς αλλά ματαίωσε την ολοκλήρωση του σχεδίου τους με το θαύμα της αναγεννήσεως του ακρωτηριασμένου Κυπριακού ελληνισμού, τη διατήρηση του κράτους και τη μεγάλη ανάπτυξη 1980-2000.

Σήμερα αυτό που επιδιώκει ο Δυτικός παράγοντας είναι η πολιτική ολοκλήρωση της Τουρκικής εισβολής πρώτα με το Σχέδιο Ανάν (2004) και σήμερα με την «αξιοποίηση της τελευταίας ευκαιρίας»! Θέλουν η εισβολή των Τούρκων να ολοκληρωθεί ως νόμιμη κατάκτηση με την υπογραφή των Ελλήνων…

Το συμπέρασμα είναι, ότι το δημοκρατικό και πανανθρώπινο αίτημα του Κυπριακού λαού για αυτοδιάθεση , είτε με ένωση είτε με ανεξαρτησία συνθλίφθηκε από τις μυλόπετρες του Αγγλοσαξονικού ιμπεριαλισμού.

Όμως αυτό κατέστη δυνατόν, όχι μόνο με την γεωπολιτική υπεροχή του Δυτικού παράγοντα και τη σύμπραξη των Τούρκων αλλά και διότι ο Ελληνισμός στην Ελλάδα και την Κύπρο έχασε και σε ένα άλλο παράλληλο μέτωπο, αυτό που αποκαλώ ως «Κυπριακό πόλεμο».

Ο παράλληλος Κυπριακός πόλεμος δεν αφορά τους γεωπολιτικούς παράγοντες αλλά αυτό που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει και ακόμη υπολείπεται να κάνουμε και αυτά είναι:

  • Η διαφώτιση της διεθνούς κοινής γνώμης για τα δημοκρατικά δικαιώματα του Κυπριακού ελληνισμού, τον σεβασμό της ακεραιότητας του Κυπριακού κράτους, την παραβίαση βασικών αρχών του διεθνούς δικαίου καθώς και αρχών και αποφάσεων του ΟΗΕ εκ μέρους της Τουρκίας, τόσο με την εισβολή όσο και μετά από αυτήν. Ο διεθνής Τύπος και η διεθνής κοινή γνώμη δεν ενημερώθηκαν, ότι το πρόβλημα της Κύπρου είναι πρωτίστως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και σχεδίου γενοκτονίας του Κυπριακού ελληνισμού.
  • Η κατοχύρωση της αξιοπιστίας και της αντικειμενικότητας των ελληνικών επιχειρημάτων.

Αντί να γίνουν αυτά τα στοιχειώδη, συνέβησαν πράγματα που μόνο ως παράλληλη ιδεολογική προδοσία του Κυπριακού αγώνα θα μπορούσα να χαρακτηρισθούν.

Συγκεκριμένα: Το «αστικό» πολιτικό μας σύστημα όχι μόνο αντιμετώπιζε το Κυπριακό πρόβλημα ως βαρίδι αλλά επιπροσθέτως ο «εθνάρχης» Κων. Καραμανλής και ιδιαιτέρως ο παρασκηνιακός και νατοϊκός Γ. Αβέρωφ συνέπλεαν με την δυτική προπαγάνδα, ότι ο Μακάριος είναι ο Κάστρο της Μεσογείου και ότι μία ανεξάρτητη Κύπρος θα εξελισσόταν σε σοβιετική βάση…

Από την άλλη, η αριστερά τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο είχε εντάξει τον Κυπριακό αγώνα μετά το 1974 στον κοινό αντι-ιμπεριαλιστικό αγώνα με τις σοσιαλιστικές χώρες.

Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (IPC) είχε αναλάβει εργολαβικά και με ζήλο την προβολή των δικαιωμάτων του ενιαίου Κυπριακού λαού και κατακεραύνωνε την πολιτική του ιμπεριαλισμού να υποτάξει το νησί, ενώ δεν ήθελε να θιγούν οι ευθύνες της Τουρκίας. Το IPC είχε ιδρυθεί το 1965 ως μετωπική οργάνωση του Ανατολικού Μπλοκ και κατευθυνόταν από την Μόσχα. Ως στέλεχος του ευρωπαϊκού κινήματος ειρήνης είχα συμμετάσχει σε αρκετά συνεδρία του IPC με τελευταίο πρόσεδρο τον Romesh Chandra (1977-90), πρώην πρόεδρο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδίας.

Η πλούσια δράση του IPC με μεγάλα διεθνή συνέδρια στις δυτικές χώρες προξενούσε στο Κυπριακό μεγαλύτερη ζημιά από όφελος, διότι διευκόλυνε το επιχείρημα του δικτύου των συνεργαζομένων δυτικών μυστικών υπηρεσιών και των οργάνων τους, ότι το Κυπριακό είναι απλώς ένα όπλο στο προπαγανδιστικό οπλοστάσιο του «Κομμουνιστικού στρατoπέδου».

Σήμερα έχουμε εισέλθει πλέον σε μια κρίσιμη φάση, θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε και εσχατολογική, η οποία ενώνει τον Ελληνισμό τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου, μπροστά στον κίνδυνο τερματισμού της ιστορικής τους πορείας.

Αν θέλουμε να αντιδράσουμε (και πρέπει), απαιτείται η διαμόρφωση και η διάδοση μιας πλατιάς εθνικό-απελευθερωτικής ιδεολογίας και λαϊκής, πατριωτικής και δημοκρατικής συσπειρώσεως.

Πάνω σε μία τέτοια ιδεολογική και κοινωνική διάστρωση θα μπορεί να δομηθεί ένα δίκτυο ενημερώσεως τόσο του Ελλαδικού όσο και του Κυπριακού λαού για όλα τα θέματα, που αφορούν την παρουσία του Ελληνισμού στον κόσμο, ανεξάρτητα από την όποια εξουσία και τα κόμματα.

*Ο Ηλίας Φιλιππίδης είναι πανεπιστημιακός κοινωνιολογίας και νομικός. Έχει διατελέσει (1991-2015) αιρετό μέλος του προεδρείου της Διεθνούς Επιστημονικής Ενώσεως Παγκοσμίου Οικονομίας και Πολιτικής (IWVWW) του Βερολίνου.

Πηγή: «Ο Δρόμος της Αριστεράς»

https://www.apopseis.com/to-kypriako-provlima-mia-istoriki-politiki-ke-kinoniki-diadromi-tou-zitimatos/

«Για πρώτη φορά τέτοια λαοθάλασσα κατά του Ερντογάν.»

11/07/2017 Σχολιάστε
Με μεγαλειώδη τρόπο ολοκληρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη η «Πορεία για τη Δικαιοσύνη» που διοργάνωσε η αντιπολίτευση στην Τουρκία. Είναι η πρώτη τέτοια αντικυβερνητική διαδήλωση στον έναν χρόνο που μεσολάβησε από το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Μέχρι σήμερα, ο Ταγίπ Ερντογάν ένιωθε ανίκητος. Εναν χρόνο πριν είχε εμποδίσει να εξελιχθεί ένα πραξικόπημα εναντίον του (ήταν Παρασκευή 15 Ιουλίου 2016) και έκτοτε εδραίωνε με κάθε τρόπο την ηγεμονία του, εξαφανίζοντας κάθε αντιπολίτευση: νόμος εκτάκτου ανάγκης, καρατομήσεις στρατιωτικών, δικαστικών και δημοσίων λειτουργών, φυλακίσεις πολιτικών αντιπάλων λουκέτα σε ενοχλητικές εφημερίδες, μια νίκη στο αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα που του έδινε υπερεξουσίες -κανείς δεν μπορούσε να ορθώσει το ανάστημά του στον «Σουλτάνο». Μέχρι την Κυριακή…

Μια λαοθάλασσα συγκεντρώθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Κουνούσαν τουρκικές σημαίες αλλά και πανό με τη λέξη «δικαιοσύνη» σε χρώμα κόκκινο κι άσπρο. Ηταν το θριαμβευτικό τέλος μιας συμβολικής πορείας που ξεκίνησε πριν από 25 ημέρες από την Αγκυρα και στα 425 χλμ. της διαδρομής ονομάστηκε «Πορεία για τη Δικαιοσύνη».

Τούρκοι πολίτες με μηνύματα κατά της κυβέρνησης στην Κωνσταντινούπολη (REUTERS/Huseyin Aldemir)

Την πορεία διοργάνωσε το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου διαμαρτυρόμενο για την κράτηση του βουλευτή Ενίς Μπερμπέρογλου. Αλλά η φυλάκιση του πολιτικού ήταν απλώς η αφορμή. Η πορεία και η μεγαλειώδης συγκέντρωση στην Κωνσταντινούπολη αποτέλεσε μια βροντερή φωνή ότι ο Ερντογάν δεν είναι ανίκητος ή έστω ότι δεν θα μείνει στο απυρόβλητο χτίζοντας ανενόχλητος μια δικτατορία με μανδύα λαϊκής ισλαμικής δημοκρατίας.

«Η 9η Ιουλίου δεν είναι το τέλος της πορείας, αλλά και μια νέα αρχή, ένα νέο βήμα» ήταν το μήνυμα του Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος είπε στο συγκεντρωμένο πλήθος ότι πέντε ημέρες μετά το περυσινό πραξικόπημα πραγματοποιήθηκε ένα πολιτικό πραξικόπημα -παραπέμποντας στην καταστολή που επέβαλε το καθεστώς Ερντογάν σε κάθε φωνή που διαφωνούσε μαζί του.

Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και η σύζυγός του, Σελβί, χαιρετούν το πλήθος, υπό το «βλέμμα» του Κεμάλ Ατατούρκ (REUTERS/Huseyin Aldemir)

Αναλυτές είδαν στην ογκώδη διαδήλωση και στα μηνύματα του Κιλιτσντάρογλου μια απάντηση της κεμαλικής Τουρκίας στις οπισθοδρομικές προσπάθειες του Ερντογάν να οδηγήσει τη χώρα του πίσω στο οθωμανικό παρελθόν της (βλέπε αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης κλπ). Χαρακτηριστικό ήταν το γεγονός ότι οι σημαίες του Κεμάλ Ατατούρκ ήταν επίσης πολλές.

Ηταν η πρώτη μεγάλη διαδήλωση κατά του Ερντογάν, έναν χρόνο τώρα, από την απόπειρα πραξικοπήματος του περυσινού Ιουλίου και μετά. Θα ανησυχήσει ο «Σουλτάνος»; Και πώς θα αντιδράσει; Ο χρόνος θα δείξει…

Πηγή Protagon

https://kostasxan.blogspot.gr/

 

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική

«Σουηδοί βουλευτές προσφεύγουν κατά του Ερντογάν για «γενοκτονία» στις κουρδικές περιοχές.»

11/07/2017 1 Σχολιο

REUTERS/MURAD SEZER

Η μήνυση «εμπλέκει τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όπως και πολλούς από τους υπουργούς» της κυβέρνησής του, μεταξύ αυτών τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Εσωτερικών και Άμυνας, πρόσθεσε η ίδια.

Στη δικαιοσύνη προσέφυγαν Σουηδοί βουλευτές εναντίον του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο κατηγορούν για «γενοκτονία» στις κουρδικές περιοχές, που διαπράχθηκε μετά την επανέναρξη το 2015 των συγκρούσεων μεταξύ του τουρκικού στρατού και των Κούρδων αυτονομιστών.

Πέντε βουλευτές του Πράσινου Κόμματος και του Αριστερού Κόμματος κατέθεσαν μήνυση στο Διεθνές Τμήμα της εισαγγελίας της Στοκχόλμης για «γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας κι εγκλήματα πολέμου», δήλωσε η Ανίκα Λίλεμεντς, βουλευτίνα των Πρασίνων, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου που παραχώρησε.

Η μήνυση «εμπλέκει τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όπως και πολλούς από τους υπουργούς» της κυβέρνησής του, μεταξύ αυτών τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Εσωτερικών και Άμυνας, πρόσθεσε η ίδια.

Επικαλούμενοι τις εκθέσεις της Ύπατης Αρμοστείας των ΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και της ΜΚΟ Διεθνής Αμνηστία, οι Σουηδοί κοινοβουλευτικοί υποστηρίζουν ότι «τεράστια τμήματα του τουρκικού Κουρδιστάν υπέστησαν στρατιωτικές επιθέσεις και καταστροφές από το τουρκικό κράτος και την τουρκική κυβέρνηση» το διάστημα μεταξύ του Ιουλίου του 2015 και του Δεκεμβρίου 2016.

Στην έκθεσή της που δημοσιοποίησε τον Μάρτιο, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα κατήγγειλε «τις εξωδικαστικές εκτελέσεις και την υπέρμετρη προσφυγή στη βία» ενώ επιβεβαιωνόταν ότι έχουν καταγραφεί «πολυάριθμες υποθέσεις εξαφανίσεων, βασανιστηρίων, καταστροφές κατοικιών και κτιρίων της πολιτιστικής κληρονομιάς».

Οι βουλευτές βασίζονται σε νόμο του 2014 που διευκρινίζει τους όρους της γενοκτονίας, των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και των εγκλημάτων πολέμου, όπως επίσης και στη δυνατότητα που παρέχει η σουηδική δικαιοσύνη βάσει της οποίας τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν πολλές έρευνες για τα όσα διαπράχθηκαν στη Συρία.

Ο Καρλ Σλίτερ, βουλευτής των οικολόγων, επισήμανε ότι ελπίζει κι άλλοι βουλευτές στην Ευρώπη να ακολουθήσουν το παράδειγμά των Σουηδών πολιτικών.

«Εάν εμποδίσουμε (τον Ερντογάν) να ταξιδεύει στην Ευρώπη και να επηρεάζει τις ευρωπαϊκές χώρες όπως θέλει, ελπίζω ότι αυτό θα έχει αντίκτυπο στην πολιτική του» εκτίμησε ο ίδιος.

Η εισαγγελία επιβεβαίωσε ότι παρέλαβε τη μήνυση των βουλευτών.

«Η αστυνομία θα χειριστεί τη μήνυση και εμείς θα αποφασίσουμε κατόπιν εάν θα ξεκινήσουμε ή όχι προκαταρκτική έρευνα, ενδεχομένως θα χρειαστεί χρόνος» επισήμανε στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος της νομικής υπηρεσίας της κυβέρνησης.

Πηγή: ΑΜΠΕ, AFP

http://www.naftemporiki.gr/story/1257438/souidoi-bouleutes-prosfeugoun-kata-tou-erntogan-gia-genoktonia-stis-kourdikes-perioxes

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική

«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης.» Ιωάννης Καποδίστριας

11/07/2017 Σχολιάστε

Image result for αοζ οικόπεδα

Θεμελιώδεις εξελίξεις, όπως:

Η κατάρρευση των προσπαθειών δια του κυπριακού να καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, η ανακατάληψη της Μοσούλης από τους Ιρακινούς και τους συμμάχους τους, η έναρξη υποθαλάσσιων γεωτρήσεων από την γαλλική TOTAL  και την ιταλική ΕΝΙ στην κυπριακή ΑΟΖ,  κατά την επέτειο του χουντικού πραξικοπήματος στην Κύπρο (15/7/1974), στην διετή επέτειο του αντιμνημονιακού «ΟΧΙ» του Ιουλίου 2015 (5/7/2015),

Χαράσσουν ένα αδρό πολιτικό, οικονομικό και ιδεολογικό πλαίσιο, κατακαλόκαιρα, για την Ελλάδα και τον ελληνισμό, στην Μεσόγειο. Με την Τουρκία του Ερντογάν διαιρεμένη, αδέσποτη και λυσσασμένη.

Διεθνώς, στο Αμβούργο οι G20 βρέθηκαν διχασμένοι, πολιορκημένοι από δικά τους αντικοινωνικά παράγωγα, ασύμφωνοι στην κλιματική αλλαγή και ομόφωνοι στην χρηματιστηριακή ευωχία. Ενώ βρυχώνται ΗΠΑ-Ρωσία-Κίνα  στον Ειρηνικό επί του γηπέδου «5Χ5» της κορεατικής χερσονήσου.

Και, στην Λέσβο σήμερα, λαθρομετανάστες και «αλληλέγγυοι» κατασκευάζουν, ένταση βίας. Συμπτωματικά;

Αυτό το καλοκαίρι, στην Ελλάδα, στο Αιγαίο, στην Κύπρο, μπορεί να ξυπνήσουμε από εφιάλτη.

Θα βρούμε τον (ελληνικό) εαυτό μας;

Μάλλον.

Νίκος Καραβαζάκης

 

Κατηγορίες:Πολιτική

«Με αφορμή την επέτειο του δημοψηφίσματος.»

10/07/2017 Σχολιάστε
 
Με αφορμή την επέτειο του δημοψηφίσματος
  Κλείσαμε προχτές τα 2 χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Ενα ΟΧΙ του 61,5% του Ελληνικού Λαού στο δημοψήφισμα που τέσσερεις μέρες μετά μεταφράστηκε σε ΝΑΙ… Το τι ακολούθησε είναι γνωστό τοις πάσει. Εμείς θα επισημάνουμε ότι: σήμερα, μετά  την Μνημονιακή μετάλλαξη  του ΣΥΡΙΖΑ, ήλθαν:
 -τα σκληρά μέτρα της Β΄Αξιολόγησης του 3ου μνημονίου που ο ίδιος (μαζί με τους ΑΝΕΛ) υπέγραψε.
 -Άνοιξε  ο δρόμος για ένα ακόμη (το 4ο) μνημόνιο.
– συνεχίζεται η υπερχρέωση , το καθεστώς επιτροπείας , η απώλεια επιστημονικού δυναμικού της Χώρας.
 -η έκθεση του Κυπριακού Ελληνισμού   σε  πιέσεις για τη συμμόρφωση προς τις  νεοαποικιακές υποδείξεις, στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις (την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές συνεχίζεται η λεγόμενη πενταμερής για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας).
 Όμως, 7 χρόνια μετά την είσοδο μας στα Μνημόνια και 2 χρόνια μετά το δημοψήφισμα,  ο αντιμνημονιακός αγώνας του Ελληνικού Λαού συνεχίζεται. «Σ’ αυτό τον αγώνα διακρίνονται  οι συνεπείς  Δημοκράτες κάθε απόχρωσης, που δρουν χωρίς μικροκομματικά οφέλη και χωρίς   απαίτηση  πρωτοκαθεδρίας, με πνεύμα ενωτικό, πατριωτικό και αντιϊμπεριαλιστικό.  Που  επισημαίνουν τις  απαράγραπτες   ποινικές ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ως εκ της παραβίασης του περί δημοψηφίσματος  Συνταγματικού άρθρου 44 &2 , που  δεν αφορά τη διεξαγωγή γκάλοπ(!)  αλλά την απευθείας λήψη απόφασης από το Λαό.» (Γιάννης Σχίζας)
 Το γνωρίζουμε όλοι:τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, οι εξαρτήσεις  από την ευρωζώνη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της διεθνούς τοκογλυφίας, οι πιέσεις για υποχωρήσεις στα Εθνικά θέματα, το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό, δεν μπορούν να απαντηθούν παρά μόνο:  από μια Δημοκρατική πανστρατιά στρατευμένων για ουσιώδεις αλλαγές. Για την κυριαρχία –μέσω πειθούς- μιας άλλης λογικής.
Με αυτό το σκεπτικό οφείλουν  οι Έλληνες Δημοκράτες,  χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς,  να διαμορφώσουν  το μεγάλο παλλαϊκό Δημοκρατικό Αντι-μνημονιακό Μέτωπο  που χρειάζεται η χώρα. Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.
“Βομβαρδίστε το Στρατηγείο – τους –
Αφήστε χίλια Λουλούδια ν΄ ανθήσουν”
(Φράση του Πρόεδρου Μάο, ελάχιστα πειραγμένη από εμένα…)
 
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατηγορίες:Πολιτική

«Ανέκδοτη συνέντευξη του Τσε. (video(.»

27/06/2017 Σχολιάστε

Φωτογραφία του Νίκος Καραβαζάκης.

http://www.press-gr.com/2017/06/blog-post_9225.html

Αρέσει σε %d bloggers: