Αρχείο

Archive for the ‘Πολιτισμικά’ Category

««Ισλαμική αστυνομία» τώρα και στα γκέτο της Αθήνας.»

26/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

της Νεφέλης Λυγερού   

Τον περασμένο Ιούνιο είχαμε δημοσιεύσει το παρακάτω ρεπορτάζ, το οποίο αρκετοί είχαν χαρακτηρίσει υπερβολικό, αν όχι ξενοφοβικό. Αυτές τις ημέρες, η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε στην περιοχή του Κολιάτσου ομάδα μεταναστών από το Μπαγκλαντές, που ασκούσε ακριβώς το παρακάτω περιγραφόμενο έργο. Το ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει έχει ως εξής:

Η διαπερατότητα των χωρών και των συνόρων είναι εμφανής, όταν διασχίζει κανείς το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, τον Βοτανικό, την Κυψέλη και άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. Εκεί συγκεντρώνεται ο πυκνός μεταναστευτικός πληθυσμός –μόνιμος και παράνομος– από δεκάδες χώρες, συνδιαμορφώνοντας ένα πολύχρωμο όσο και πολύπλοκο μωσαϊκό.

Κάποιοι έχουν ριζώσει, χτίζοντας τα νοικοκυριά και τις μικροεπιχειρήσεις τους. Άλλοι, παγιδευμένοι στο κενό μεταξύ Τουρκίας και Ευρώπης, στριμώχνονται στις πλατείες και στα πάρκα στο κέντρο της Αθήνας, αδυνατώντας να βρουν δουλειά ή στέγαση. Εναντίον όλων αυτών, όμως, στρέφεται ένα περίεργο φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφεται με τη λέξη mutaween (μουταβίν).

Σωκράτους και Ευριπίδου γωνία

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η «ισλαμική αστυνομία», που επιδιώκει να επιβάλει το νόμο της Σαρία (ισλαμικό δίκαιο), λειτουργεί βέβαια απολύτως αυθαίρετα. Πρόκειται για ομάδες ανδρών από 30-50 ετών που δρουν στο κέντρο, σε περιοχές όπως είναι η πλατεία Θεάτρου, η οδός Σωκράτους, η Ευριπίδου και άλλα μέρη που έχουν καταντήσει δυσπρόσιτα για τον Αθηναίο.

Σ’ αυτές τις περιοχές, λοιπόν, η «ισλαμική αστυνομία» παρεμβαίνει εναντίον ομοθρήσκων τους, ανδρών και γυναικών, όταν κρίνει ότι αυτοί παραβιάζουν τον ισλαμικό νόμο, ότι έχουν αποπλανηθεί από τον δυτικό τρόπο ζωής. Πριν από κάποια χρόνια είχε λάβει χώρα ένα περιστατικό, μέσω του οποίου είχε αποκαλυφθεί για πρώτη φορά η δράση της.

Αλλεπάλληλα κρούσματα

Οι εκεί καταστηματάρχες αντέδρασαν και έσωσαν την κατάσταση. Η αστυνομία έφθασε, όταν είχαν φύγει οι δράστες. Όπως αποδείχθηκε ήταν συμπατριώτες του ζευγαριού που είχαν ενοχληθεί από τον δυτικό τρόπο ζωής του. Παρ’ όλα αυτά, τα θύματα αρνήθηκαν να ασκήσουν δίωξη από φόβο.

Τον ίδιο φόβο νιώθουν Έλληνες και ξένοι καταστηματάρχες που καλούνται να ζήσουν και να εργαστούν σε ανασφαλείς συνθήκες. Στα διάφορα σχετικά περιστατικά συγκαταλέγεται και αυτό του προπηλακισμού δύο νεαρών γυναικών, στην περιοχή της Πλατείας Αττικής. «Αμάρτησαν», επειδή ήταν Ραμαζάνι και πέρασαν μπροστά από το πεζοδρόμιο κτιρίου, το υπόγειο του οποίου είχε μετατραπεί σε παράνομο τζαμί από Αφγανούς και Πακιστανούς.

Οι δράστες της επίθεσης και αυτόκλητοι τηρητές της τάξης επικαλέστηκαν ασέβεια, καθώς οι γυναίκες δεν σεβάστηκαν την «ιερότητα» του χώρου και τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Στο Μεταξουργείο ένας καταστηματάρχης έγινε μάρτυρας ενός παρόμοιου περιστατικού. Στην οδό Κολωνού, πριν την Αχιλλέως, μία ομάδα μουταβίν της περιοχής επιτέθηκε στη σύζυγο Αιγύπτιου καταστηματάρχη, επειδή δεν φόραγε μαντήλα.

Ο προσηλυτισμός των «απίστων»

Αποστολή των μουταβίν και των υπολοίπων που δρουν είναι και το λεγόμενο Dawa, δηλαδή ο προσηλυτισμός των «απίστων». Παράλληλα αποτελεί και μια προσπάθεια  καλύτερης εκμάθησης και τόνωσης της ισλαμικής πίστης από τους ίδιους τους μουσουλμάνους.

Πριν καιρό, ο ίδιος ο πρόεδρος της αφγανικής κοινότητας είχε καταγγείλει τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ο φανατισμός εξαθλιωμένων μεταναστών, η ελλιπής ενημέρωση των μεταναστών για τους νόμους που ισχύουν στη χώρα φιλοξενίας τους και η υπερσυγκέντρωση. Μέσα σε αυτή την υπερσυγκέντρωση θάβονταν και τα εγκλήματα τιμής που βασίζονταν στο εθιμικό δίκαιο και αυτό με τη σειρά του στην ερμηνεία που δίνεται από τις διάφορες ισλαμικές φατρίες στον λόγο του Μωάμεθ.

Πολλοί μουσουλμάνοι, όμως, ζητούν να μην εφαρμόζεται η Σαρία στην Ελλάδα, γιατί ακόμη και εγκληματικά στοιχεία καλύπτονται με ισλαμικό μανδύα. Δύο νεαροί είχαν έλθει πριν από δύο χρόνια από το Ιράκ για να βρουν την αδελφή τους, Την βρήκαν και την έπνιξαν στον Κορινθιακό. Είχε κατηγορηθεί για μοιχεία και τα αδέλφια της την έψαχναν για να επιβάλουν την ποινή!

Ο Ναΐμ Ελγαντούρ, πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, όταν ρωτήθηκε για τη δράση της «ισλαμικής αστυνομίας» δήλωσε άγνοια, υποστηρίζοντας ότι «πρόκειται για ψέματα που έχουν ως στόχο να πλήξουν τους Μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα».

Λίγα χρόνια νωρίτερα, όμως, ο ίδιος εξηγούσε σε γνωστή εφημερίδα ότι «στη χώρα μας, όπως και σε όλες τις χώρες, έχουν μεταφερθεί ουαχαμπίτες. Άνθρωποι φανατικοί, που δεν εργάζονται και ζουν από τα τζαμιά. Αρκετοί πληρώνονται με μισθούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ισλαμιστικών Οργανώσεων. Έχουν ιδρύσει ισλαμιστικό κέντρο στην Αθήνα».

Με βάση τα άτυπα τζαμιά

Αυτούς προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα να απομονώσουν οι υπόλοιποι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι μετανάστες. Από αυτούς, άλλωστε νιώθουν απειλή. Στις άτυπες αυτές αυτόκλητες ομάδες επιβολής του ισλαμικού νόμου συμμετέχουν ισλαμιστές πολλών εθνικοτήτων. Βάση τους είναι κατά κανόνα τα δεκάδες ανεξέλεγκτα άτυπα τζαμιά.

Οι φανατικοί σουνίτες εμπνέονται από τον λόγιο του Ισλάμ του 18ου αιώνα Μοχάμαντ Ιμπν Ουαχάμπ. Αν και δεν υπάρχουν πολλοί ουαχαμπίτες στην Αθήνα είναι δραστήριοι και έχουν την τάση να επιβάλουν με τη βία τη Σαρία. Πιστεύουν στην κατά γράμμα εφαρμογή του Κορανίου και της Σούνα, της αρχικής παράδοσης.

Σημαντική είναι η συμμετοχή Πακιστανών και Μπαγκλαντεσιανών σ’ αυτές τις ομάδες. Επιθετικοί είναι οι υποστηρικτές του πακιστανικού ισλαμικού κόμματος Jamaat e-Islami, το οποίο επιδιώκει την επιβολή της Σαρία και την εγκαθίδρυση ισλαμικού κράτους.

Πεζοί και εποχούμενοι στις γειτονιές της Ευρώπης

Η «ισλαμική αστυνομία» δεν είναι βέβαια ελληνική πρωτοτυπία. Τείνει να προσλάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στο εξωτερικό. Δεν περιορίζει, μάλιστα, τη δράση της στις μουσουλμανικές κοινότητες. Έχει στραφεί και εναντίον γηγενών Ευρωπαίων.

Ιδιοκτήτες μπαρ στην Κοπεγχάγη δήλωσαν πως κουράστηκαν από την «αστυνομία της Σαρία», από τις απειλές και τις ζημιές που είχαν υποστεί. Έφτασαν να εγείρουν το θέμα στην κυβέρνηση και ειδικότερα στην υπουργό Ενσωμάτωσης. Νεαροί μουσουλμάνοι ακτιβιστές προσπαθούσαν να επιβάλουν τη λεγόμενη «ζώνη Σαρία», απειλώντας, εκβιάζοντας και διαπράττοντας βανδαλισμούς με πέτρες και κροτίδες στα μπαρ.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και στο Αμβούργο με νεαρούς άνδρες να περιπολούν στους δρόμους, υποδυόμενοι την «αστυνομία της Σαρία». Φορούν, μάλιστα, και ειδικά γιλέκα. Εκεί αυτόπτης μάρτυρας έχει αναφέρει ότι είδε τρεις ανθρώπους με μαντίλες και μαύρα γάντια να περιπολούν στην περιοχή Wandsbek του Αμβούργου μέσα σε ένα μαύρο VW με κολλημένο κάποιο ισλαμικό λογότυπο, ενώ στο καπό του αυτοκινήτου έγραφε «Αστυνομία Σαρία».

Ανάλογα περιστατικά υπήρξαν και στο Ντίσλεντορφ. Μια ομάδα εμφανίστηκε με γιλέκα που έγραφαν πάνω «Αστυνομία Σαρία» και προέτρεπε τους περαστικούς να σταματήσουν να πίνουν αλκοόλ και να απέχουν από τα τυχερά παιχνίδια. Τέλος, τα περισσότερα από τα περιστατικά έχουν να κάνουν με γυναίκες που «παραβιάζουν τους κανόνες», επειδή κυκλοφορούν δημόσια «απρεπώς ενδεδυμένες».

Κάποιες από αυτές τις σταματούν στο δρόμο, προειδοποιώντας τες ότι δεν πρέπει να κυκλοφορούν έτσι. Σε πολλές περιπτώσεις, πάντως, οι ομάδες αυτές μπουκάρουν σε μαγαζιά και ξυλοφορτώνουν ομοθρήσκους τους στη μέση του δρόμου προς παραδειγματισμό. Κατά κανόνα τα θύματα αρνούνται να πάνε στην αστυνομία, φοβούμενα ότι θα απομονωθούν στην κοινότητά τους και, επιπλέον, θα υποστούν αντίποινα.

https://slpress.gr/koinonia/islamiki-astynomia-tora-kai-sta-gket-tis-athinas/

Advertisements

Υπάρχει ψυχή, ελληνική.

18/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

pronews.gr/   Ένα δικό της τραγούδι παρουσίασε η 16χρονη Ράνια Λίβα από τον Πειραιά εμπνευσμένη από την ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής των Μνημονίων με αποτέλεσμα να… αποθεωθεί από την κριτική επιτροπή και ειδικά από τους Μ.Μπακογιάννη και Σ.Τανιμανίδη.

Χαρακτηριστικό το ρεφρέν του τραγουδιού:

«Φτώχεια και πείνα επικρατεί

στα πεζοδρόμια, στα παγκάκια, στους σταθμούς,

άνθρωποι γύρω πεθαίνουν μοναχοί

αχ Ελλάδα μου φωνάζω δεν με ακούς».

Η Μαρία Μπακοδήμου εξέφρασε τη συγκίνησή της «που η γενιά η δικιά σας έχει μεγαλώσει στη χώρα που περνάει μια κρίση όχι μόνο οικονομική», με τον Σάκη Τανιμανίδη να παίρνει το λόγο και να δηλώνει «εκνευρισμένος και στεναχωρημένος από την αλήθεια των στίχων του τραγουδιού».
«Είναι τόσο στενάχωρο, αν συνειδητοποιήσουμε ότι ένα 16χρονο κορίτσι εμπνέεται από την κατάντια της χώρας μας για να γράψει αυτό το καταπληκτικό τραγούδι. Είναι πραγματικά κρίμα και εκνευρίζομαι και θυμώνω και στεναχωριέμαι που οι μεγαλύτεροι και οι παλαιότερες γενιές φρόντισαν ώστε εσύ Ράνια μου να εμπνευστείς ένα τραγούδι με στίχους που μιλάνε γι’ αυτή την κατάντια της σημερινής Ελλάδας και που δεν σας δίνουν τη δυνατότητα να ονειρευτείτε όπως θα έπρεπε να ονειρευτείτε. Είμαι πολύ εκνευρισμένος» ήταν τα λόγια του παρουσιαστή.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ράνια πέρασε πανηγυρικά, με τρεις θετικές ψήφους, στην επόμενη φάση του παιχνιδιού.
Κατηγορίες:Παιδεία, Πολιτισμικά

«Ένας κόσμος που χάθηκε»

09/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Παρουσίαση βιβλίου της Τούλας Χατζηκωστή

Ένας κόσμος που χάθηκε
Γλυκόπικρες Αναμνήσεις από την Κύπρο του χθες

Το Σπίτι της Κύπρου, οι Εκδόσεις Γερμανός και η Ομοσπονδία Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας (Ο.Κ.Ο.Ε.), παρουσιάζουν την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 19:00 στο Σπίτι της Κύπρου (Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα). το βιβλίο της Τούλας Χατζηκωστή Ένας κόσμος που χάθηκε.

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας κύριος Κυριάκος Κενεβέζος.

Εισαγωγική ομιλία από τον κύριο Ανδρέα Γερμανό.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κυπριακών Οργανώσεων Ελλάδας (Ο.Κ.Ο.Ε.) και η Ψυχολόγος, Πρόεδρος Ιδρύματος Πολιτισμού «Ανδρέας Λεντάκη» κυρία Έφη Λεντάκη.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η κυρία Μιμή Ντενίση.

Αντιφώνηση από τη συγγραφέα κυρία Τούλα Χατζηκωστή.

Μέσα από τα προσωπικά βιώματα, διηγήσεις παππούδων, συγγενών και άλλων, η συγγραφέας ζωντανεύει τον κόσμο της Κύπρου από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι το 1974. Εν μέρει προσωπικό ημερολόγιο, εν μέρει αυτοβιογραφία, αλλά κυρίως κατάθεση ψυχής, το αφήγημα αυτό αναπλάθει μοναδική εποχή που δεν υπάρχει πια. Οι γλυκόπικρες αναμνήσεις από τη ζωή της συγγραφέως γίνονται το νήμα που συνδέει αρμονικά ιστορίες, περαστικά και καθημερινές σκηνές από έναν κόσμο πιο απλό, πιο αγνό, πιο γνήσιο.

«Λέσβος-Οδυσσέας Ελύτης».

04/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Η εθνική μνήμη δεν εκχωρείται.»

25/09/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Η εθνική μνήμη δεν εκχωρείται

Της Αγγελικής Κώττη

Βαριά φέρει ο κόσμος της Αρχαιολογίας την υπαγωγή μνημείων και μουσείων στους καταλόγους μεταβίβασης προς την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου.

Αντίθετα από όσα θέλουν να πιστέψουμε οι φορείς του δημοσίου, οι Αρχαιολόγοι, οι Μηχανικοί, οι Συντηρητές, οι φύλακες και οι εργάτες αρχαιοτήτων γνωρίζουν πως ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Αν όχι για την Κνωσό, ίσως για τον Λευκό Πύργο που ανεγέρθηκε μετά το 1453. αν όχι για τη Ροτόντα ίσως για τα ακίνητα που έχουν απαλλοτριωθεί ώστε να συνεχιστούν ανασκαφές. Τέσσερις σπουδαίοι αρχαιολόγοι, ο ακαδημαϊκός Μιχάλης Τιβέριος, ο Μιχάλης Ανδριανάκης, η Εφη Σαπουνά- Σακελλαράκη, και ο Κωνσταντίνος Τσάκος, σχολιάζουν στο Liberal το γεγονός, αλλά και μιλούν για τη σημασία των μνημείων και για το πόσο καταστροφικό είναι να μετατρέπονται σε αντικείμενα συναλλαγής.

“Είναι εθνικό θέμα. Να κάνουμε κάτι” σημειώνει ο Μιχάλης Ανδριανάκης που έχει διατελέσει έφορος βυζαντινών αρχαιοτήτων Χανίων και Ρεθύμνου και πρόεδρος επιτροπής για τα Ενετικά τείχη των Χανίων. “Σε ομολογουμένως σκληρή ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), τηρώντας το θεσμικό του ρόλο και τιμώντας τους αγώνες του διαχρονικά και ανεξάρτητα πολιτικών προτιμήσεων, αναφέρεται στο πρωτότυπο που συμβαίνει στην πόλη μας με την ένταξη των σημαντικών μνημείων στον κατάλογο του Υπερταμείου. Στις άλλες πόλεις της Κρήτης, από ό,τι έμαθα, δε συμβαίνει-ευτυχώς- το ίδιο. Και βρήκαν βέβαια την ευκαιρία και οι εδώ λάτρεις του ξεπουλήματος των μνημείων να «βγάλουν το άχτι» τους, παριστάνοντας το «ξεπούλημα» των μνημείων του Πολυτεχνείου σαν μια «θεόσταλτη» ευκαιρία.

Θα το ξαναπώ: Δεν υπάρχει «καλό» και «κακό» ξεπούλημα των μνημείων ανάλογο με τις κομματικές μας προτιμήσεις. Όλα τα «ξεπουλήματα» είναι κακά και θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως, γιατί, εκτός από το ότι αναφερόμαστε σε «αντικείμενα εκτός συναλλαγής», ανοίγουν διάπλατα δρόμους και αμβλύνουν συνειδήσεις.

Θα θέσω όμως ευθέως και το νομικό ερώτημα: Το άρθρο 196 παράγραφος 4 του Νόμου 4389/2016 αναφέρει στα περιλαμβανόμενα στην εξαίρεση (ελληνικά βέβαια η λέξη σημαίνει στην περίπτωση αυτή τη μη υπαγωγή τους και όχι την εκ των υστέρων αφαίρεσή τους) τους «αρχαιολογικούς χώρους», κάτι εντελώς συγκεκριμένο και περιορισμένο στον Αρχαιολογικό Νόμο. Δεν αναφέρει «αρχαία» μνημεία (προγενέστερα του 1830, π.χ. νεώρια, Φιρκάς, κλπ), δεν αναφέρει Νεότερα Μνημεία (μεταγενέστερα του 1830, π.χ. Οικία Βενιζέλου, Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, κλπ), δεν αναφέρει Μουσεία (νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων), που δεν είναι «αρχαιολογικοί χώροι», αλλά υπάγονται σε άλλες διατάξεις.

Δεν ξέρω αν καλύπτονται από την τελευταία «χύμα» κατηγορία, που αναφέρεται σε «λοιπά αντικείμενα εκτός συναλλαγής» του ίδιου άρθρου, ελπίζω να καλύπτονται. Όπως καλό θα ήταν όσα είναι εντός του ευρύτατου αρχαιολογικού χώρου της πόλης των Χανιών να εμπίπτουν σε αυτό το επιχείρημα. Καλό θα ήταν πάντως να κινηθούν οι πάντες, χωρίς κομματικές παρωπίδες και σκοπιμότητες. Αυτά μπορούν να τα πουν μετά. Τα μνημεία-θα το ξαναπώ-είναι κατεξοχήν Εθνικό Θέμα….”

Η Έφη Σαπουνά Σακελλαράκη τονίζει: “Τα μνημεία είναι ένα τμήμα της Ιστορίας μας. Πολλές φορές, μαθαίνουμε από αυτά, πράγματα που δεν γνωρίζουμε μέσα από πηγές και μας συγκινούν. Για αυτόν και για πάμπολλους ακόμα λόγους, δεν πρέπει να εκποιηθούν. Δεν είναι άψυχα, έχουν τη δική μας ψυχή και αν χαθεί η Ιστορία μας, τελειώσαμε.

Από την άλλη, βλέπουμε πως τα χρήματα από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, αντί να κατευθύνονται σε αρχαιολογικά έργα, χρησιμοποιούνται για φλου πανηγύρια. Πρόκειται για επιλογές που γίνονται με κομματικά κριτήρια και είναι τραγικές. Επειδή, αν όλα αυτά τα χρήματα πήγαιναν σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία, θα είχαμε καλύτερες αναστηλώσεις, συντηρήσεις, αξιοποιήσεις, ακόμα και δημοσιεύσεις. Τα μνημεία υφίστανται τη φθορά του χρόνου και παίζοντας με αυτά, παίζουμε εν ου παικτοίς.”

Ο αρχαιολόγος και ακαδημαϊκός Μιχάλης Τιβέριος θεωρεί πως τα μνημεία εντάχθηκαν στον κατάλογο “λόγω ασχετοσύνης και άγνοιας”. Παρομοιάζει την Ελλάδα “με ένα πτώμα σε νεκροτομείο, όπου διδάσκεται ανατομία” “Να επιχειρηματολογήσω κατά της μεταβίβασής τους; ρωτά. “Το θεωρώ αυτονόητο πως δεν πρέπει να συμβεί. Αυτά τα μνημεία ανήκουν στην κληρονομιά μας, όπως και στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά και εξυπακούεται ότι πρέπει να εξαιρούνται από κάθε συναλλαγή. Αλλά είπαμε…. Στην Ελλάδα ζούμε”.

“Τα μνημεία είναι η μνήμη μας” λέει ο Κωνσταντίνος Τσάκος. “Είναι απτοί μάρτυρες κάποιου κατορθώματος που από μια εποχή φτάνει μέχρι τη δική μας. Άνθρωποι κατόρθωσαν, πριν από εμάς, να κατασκευάσουν έναν Παρθενώνα, έναν Πύργο του Αϊφελ, ή κάποιο άλλο σπουδαίο αρχιτεκτόνημα. Θα πει πως πνευματικά, επιστημονικά, ή τεχνικά είχαν τις δυνατότητες να κάνουν κάτι που αξίζει να θυμόμαστε. Τη μνήμη δεν την πετάμε, γιατί η μνήμη είναι ό,τι έχουμε, είναι αυτό που μας πλουτίζει για να πάμε πιο πέρα”.

https://www.liberal.gr/

«Ρουμανία: Δημοψήφισμα για την απαγόρευση του γάμου ομοφύλων.»

13/09/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η Γερουσία της Ρουμανίας τάχθηκε σήμερα με συντριπτική πλειοψηφία υπέρ μιας πρωτοβουλίας πολιτών να αλλάξει ο ορισμός της οικογένειας στο σύνταγμα της χώρας σε ένα πανεθνικό δημοψήφισμα, μια κίνηση που θα μπορούσε να καταστήσει αδύνατη τη νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου στο μέλλον.

Οι ενώσεις πολιτών Συμμαχία για την Οικογένεια συγκέντρωσαν 3 εκατ. υπογραφές το 2016, ζητώντας να διεξαχθεί δημοψήφισμα προκειμένου να τροποποιηθεί ο συνταγματικός ορισμός σε μία ένωση αυστηρώς μεταξύ «ενός άνδρα και μίας γυναίκας», από τον ουδέτερο όρο «σύζυγοι» που αναφέρεται σήμερα.

Ένα δημοψήφισμα μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και στις 7 Οκτωβρίου, όπως έχει ανακοινώσει το κυβερνών κόμμα. Η κυβέρνηση αναμένεται να ορίσει μια ημερομηνία τις επόμενες ημέρες.

Η κάτω βουλή του κοινοβουλίου τάχθηκε πέρυσι υπέρ της διενέργειας δημοψηφίσματος. Η κίνηση αυτή κατακρίθηκε από οργανώσεις ΛΟΑΤ και ανθρωπιστικών δικαιωμάτων στη Ρουμανία και διεθνώς καθώς και από δεκάδες μέλη του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, που φοβούνται διάβρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών είναι νόμιμος ή πρόκειται να νομιμοποιηθεί στα μισά από τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ, με κάποια άλλα να αναγνωρίζουν σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου.
Η πρωτοβουλία της Ρουμανίας, που εγκρίθηκε από την άνω βουλή του κοινοβουλίου με 107 ψήφους υπέρ και 13 κατά, έχει τη στήριξη της κυρίαρχης ορθόδοξης εκκλησίας καθώς και της ρωμαιοκαθολικής και της ρουμανικής ελληνο-καθολικής εκκλησίας σε μια κοινωνικά συντηρητική χώρα 20 εκατ. κατοίκων.

Με βάση τη ρουμανική νομοθεσία, το σύνταγμα μπορεί να αλλάξει ύστερα από πρόταση του πρόεδρου, της κυβέρνησης, του ενός τετάρτου του συνόλου των βουλευτών ή τουλάχιστον 500.000 πολιτών. Το κοινοβούλιο πρέπει να επικυρώνει τέτοιου είδους αιτήματα, τα οποία πρέπει να εγκρίνονται σε πανεθνικό δημοψήφισμα για να τεθούν σε ισχύ.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ!

15/08/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Κατηγορίες:Πολιτισμικά
Αρέσει σε %d bloggers: