Αρχείο

Archive for the ‘Πολιτισμικά’ Category

«Στα άδυτα του Facebook στο Μοσχάτο.»

24/10/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Επί μήνες ο Τάσος έκανε μια δουλειά στο Μοσχάτο για την οποία απαγορευόταν να μιλήσει. Αποφάσιζε τι έπρεπε να διαγραφεί ως ακατάλληλο από το Facebook. Στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που μεσολαβούσαν μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη ανάρτηση στην οθόνη του ένιωθε ένα σφίξιμο. Αν είχε και την παραμικρή αμφιβολία για την κρίση του θα έπρεπε να συμβουλευθεί πρώτα ένα ηλεκτρονικό εγχειρίδιο «με τα χειρότερα παραδείγματα του κόσμου». Εκεί θα έβλεπε εικόνες σκληρής πορνογραφίας, ακόμη και βασανισμού ζώων. «Δεν έχω ξεχάσει τη φωτογραφία με δύο σκυλάκια που τα είχαν κρεμασμένα από τα μπροστινά τους πόδια», λέει. Δεν του ήταν, όμως, πάντοτε ξεκάθαρο πού χαράσσονται τα όρια. Πότε απομακρύνει ανάρμοστο υλικό και πού ξεκινάει η λογοκρισία.

«Οι κανόνες που μας είχε θέσει το Facebook ήταν θολοί και οι διατυπώσεις τους πρόχειρες. Συχνά δεν ξέραμε αν παίρναμε τις σωστές αποφάσεις», λέει.

Ο Τάσος ήταν ένας από τους εκατοντάδες υπαλλήλους της εταιρείας Teleperformance που εργάζονται στην Αθήνα ως content moderators για λογαριασμό του Facebook. Είναι διαχειριστές περιεχομένου που αποφασίζουν τι είναι ακατάλληλο ή παραπλανητικό και πρέπει να διαγραφεί από το μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Εστιάζουν μόνο στις διαφημίσεις που δημοσιεύονται στο Facebook και όχι στις προσωπικές αναρτήσεις κάθε χρήστη όπως κάνουν άλλοι «ψηφιακοί καθαριστές» σε άλλα μέρη του κόσμου. Στην εκπαίδευσή του ο Τάσος είχε ενημερωθεί ότι, πέρα από την Ελλάδα, τουλάχιστον άλλα δύο αντίστοιχα τμήματα Business Integrity του Facebook λειτουργούν διεθνώς, ένα στην Πορτογαλία και ένα στη Μαλαισία.

Στη φωτογραφία φαίνονται διαχειριστές περιεχομένου στα γραφεία εταιρείας που συνεργάζεται με το Facebook στη Γερμανία. Στην Ελλάδα λειτουργεί αντίστοιχο τμήμα για τις διαφημίσεις που εμφανίζονται στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης. (AP Photo/Martin Meissner)

Με περίπου 1,59 δισεκατομμύρια ενεργούς χρήστες την ημέρα, το Facebook έχει γίνει παγκοσμίως ένα από τα πιο δημοφιλή εργαλεία διαφήμισης, ενημέρωσης και αυτοπροβολής, θέτοντας δικούς του όρους και κανόνες στον δημόσιο λόγο. Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε ξεκάθαρο το ποιοι και πώς εφαρμόζουν την πολιτική διαγραφής περιεχομένου. Επειτα από πολύμηνη έρευνα η «Κ» σπάει αυτό το τείχος της σιωπής στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά παρουσιάζει τον τρόπο εργασίας των διαχειριστών περιεχομένου του Facebook, όχι στα γραφεία κάποιου υπεργολάβου στο Βερολίνο ή στο Δουβλίνο, αλλά στη δική μας γειτονιά, σε ένα πολυώροφο κτίριο της οδού Πειραιώς.

To Facebook προτιμάει να μη μιλάει αναλυτικά για αυτούς. «Εχουμε χιλιάδες ανθρώπους που καλύπτουν πολλές γλώσσες (και ελληνικά) οι οποίοι εργάζονται σε όλο τον κόσμο 24 ώρες το 24ωρο», είχε απαντήσει σε email του στις 28/6/2017 ο Jan Sciegienny, υπεύθυνος εταιρικής επικοινωνίας του Facebook, αρνούμενος αίτημα της «Κ» για συνεντεύξεις. Ακολούθησε η απόρριψη άλλων τριών αντίστοιχων αιτημάτων στις 3/11/2017, 27/3/2018 και 26/6/2019 – το τελευταίο αφορούσε επίσκεψη στην Teleperformance.

Η συνεργασία με την Ελλάδα

Τουλάχιστον από τον Σεπτέμβριο του 2018 είχε ξεκινήσει στην Ελλάδα η συνεργασία του Facebook με την Teleperformance, μια πολυεθνική με χιλιάδες εργαζομένους στην Αθήνα, που παρέχει για λογαριασμό άλλων εταιρειών τεχνική υποστήριξη και τηλεφωνική εξυπηρέτηση πελατών.

«Εργαζόμαστε σε συνεργασία με την Teleperformance στην Αθήνα για να βοηθήσουμε στην τήρηση των πολιτικών μας για τις διαφημίσεις και να υποστηρίξουμε άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Συνεργαζόμαστε στενά μαζί τους, όπως συμβαίνει με όλους τους εταίρους μας, για να διασφαλίσουμε ότι οι ομάδες τους λαμβάνουν καλή φροντίδα και έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε υποστήριξη χρειάζονται. Ζητούμε από αυτές τις ομάδες να υπογράψουν συμφωνία τήρησης απορρήτου για να διατηρούν τις πληροφορίες που χρήζουν διαχείρισης ασφαλείς», δήλωσε εκπρόσωπος του Facebook στην «Κ». Η Teleperformance δεν απάντησε σε ερωτήματα για αυτή την έρευνα.

Αγγελία της Teleperformance στο LinkedIn με την οποία έψαχνε για το τμήμα της Αθήνας διαχειριστές περιεχομένου για το Facebook που μιλούν νορβηγικά.

Το τμήμα Business Integrity του Facebook στη χώρα μας εκτιμάται ότι απασχολεί κοντά στους 800 υπαλλήλους (από Νορβηγούς και Φινλανδούς, μέχρι Τούρκους και Ισραηλινούς) καλύπτοντας τις ανάγκες δεκάδων χωρών. Οι Έλληνες διαχειριστές του εργάζονται μεταξύ άλλων και στο ρωσόφωνο, γαλλόφωνο και γερμανόφωνο τμήμα. Ο Τάσος ήταν ένας εξ αυτών. Χρειάστηκαν περίπου οκτώ μήνες επαφών, από τον περασμένο Φεβρουάριο, μέχρι να δεχθεί και τελικά να μιλήσει στην «Κ» σε δύο διαδοχικές συναντήσεις. Την πρώτη φορά ήταν τόσo πολλά αυτά που ήθελε να μοιραστεί και τόσο πυκνός ο λόγος του που χρειάστηκε να κλείσουμε δεύτερο ραντεβού στην πλατεία Μαβίλη. Ζήτησε να μη δημοσιευθεί το πραγματικό του όνομα λόγω των συμφωνητικών εχεμύθειας που έχει υπογράψει.

Η «Κ» εξακρίβωσε ότι δούλευε για το Facebook διαβάζοντας και τη σύμβαση εργασίας του. Στην περιγραφή του αντικειμένου της δουλειάς του αναφέρεται ότι παρέχει υπηρεσίες τηλεφωνικής υποστήριξης, καθώς και «υπηρεσίες κατά κύριο λόγο στο τμήμα εξυπηρέτησης πελατών Facebook». Ο Τάσος διευκρινίζει, πάντως, ότι η δουλειά του δεν περιελάμβανε τηλεφωνικές κλήσεις. Του απαγορευόταν να μιλήσει σε οποιονδήποτε για το πόστο του, ενώ δεν έπρεπε να μοιραστεί σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, LinkedIn, Instagram) για ποιον εργάζεται.

Το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Έλληνας διαχειριστής περιεχομένου ο οποίος μίλησε στην «Κ».

Ένας ακόμη νεαρός Έλληνας, νυν εργαζόμενος στην εταιρεία, ενώ είχε συμφωνήσει να μιλήσει ανώνυμα άλλαξε γνώμη μία ώρα πριν από τη συνάντησή μας. Φοβόταν, όπως είπε, μήπως η μαρτυρία του επέφερε κυρώσεις σε συναδέλφους του.

Κανόνες μυστικότητας

Μια αγγελία οδήγησε τον Τάσο στα γραφεία της Teleperformance, όπου λέει ότι πέρασε από σύντομη συνέντευξη. Εκεί, ισχυρίζεται ότι του ανέφεραν αρχικά την πιθανότητα να εκτεθεί σε βίαιες εικόνες. Ακολούθησε εκπαίδευση σχεδόν τριών εβδομάδων προτού πιάσει δουλειά στο Μοσχάτο.

Είναι εύκολο να προσπεράσεις τις εγκαταστάσεις της εταιρείας κινούμενος στην οδό Πειραιώς εάν δεν γνωρίζεις πού ακριβώς βρίσκονται. Ερειπωμένα κτίρια στην πρόσοψη και ψηλοί μαντρότοιχοι μπλοκάρουν στα περισσότερα σημεία τη θέα στο εσωτερικό. Στα γύρω στενά λειτουργούν μόνο συνεργεία αυτοκινήτων, μεταφορικές εταιρείες και μηχανουργεία. Τίποτα δεν μαρτυρά ότι εδώ μπορεί να έχει τη βάση του ένα τμήμα του Facebook. Χρειάζεται κάποιος να είναι αρκετά παρατηρητικός για να εντοπίσει από το δρόμο το οικόπεδο με το μοντέρνο κτιριακό συγκρότημα που φιλοξενεί εκατοντάδες εργαζόμενους.

Στην πάνω φωτογραφία φαίνεται μια όψη των εγκαταστάσεων της Teleperformance στο Μοσχάτο. Στις κάτω φωτογραφίες αυτή είναι η εικόνα που συναντάει ο επισκέπτης στους γύρω δρόμους.

Μόλις έφτανε κάθε πρωί στις εγκαταστάσεις ο Τάσος άφηνε στο ισόγειο σε ένα ερμάριο όλα τα προσωπικά του είδη και το κινητό του τηλέφωνο. «Επιτρεπόταν να έχουμε στο γραφείο μας μόνο νερό ή καφέ σε διαφανές ποτήρι. Ακόμα και το φακελάκι από τσάι απαγορευόταν, όπως και οποιοδήποτε κομμάτι χαρτιού στο οποίο θα μπορούσες να κρατήσεις σημειώσεις», λέει. Για να μπει στο γραφείο του χτυπούσε μια μαγνητική κάρτα πρώτα στο ασανσέρ και έπειτα στον όροφο όπου βρισκόταν το τμήμα του. Εκεί, όπως περιγράφει ο ίδιος, έβρισκε μια θέση –διαφορετική κάθε φορά– σε μεγάλα τραπέζια με υπολογιστές που το καθένα χωρούσε οκτώ υπαλλήλους.

Ο Τάσος ανήκε στους agents, γνωστούς και ως moderators, τους υπαλλήλους της κατώτερης βαθμίδας που έκαναν όλη τη δουλειά. «Άτυπα έπρεπε να ελέγχουμε 100 αναρτήσεις ανά ώρα. Αλλά δεν μας πίεζαν, ούτε μας έκοβαν τον μισθό εάν δεν τα καταφέρναμε», λέει. Μεταξύ των αναρτήσεων που ήλεγχαν υπήρχαν και ήδη λυμένες υποθέσεις (αποκαλούμενες «golden standards») που σκοπό είχαν να διαπιστώσουν την ακρίβειά της κρίσης τους. Στο οκτάωρό του αντιστοιχούσαν 45 λεπτά διαλείμματος με αυστηρή χρονομέτρηση για να μη λείψει αδικαιολόγητα από την παραγωγή. Όπως παρατηρούσε, πάντως, ο ίδιος σε κάποιες περιπτώσεις συνάδελφοί του στο τέλος της βάρδιας δέχονταν ή απέρριπταν περιεχόμενο χωρίς να το εξετάζουν. Στόχος τους, όπως λέει ο Τάσος, ήταν απλά να φτάσουν σε ένα συνολικό αριθμό που θεωρούσαν επιθυμητό.

Διαγραφή πορνογραφικού υλικού 

Ποιο διαφημιστικό περιεχόμενο όμως έκριναν ως ακατάλληλο; Απομάκρυναν αναρτήσεις για τζόγο, εμπόριο όπλων, φαρμάκων και ναρκωτικών, ή παραπλανητικές διαφημίσεις για δίαιτες που υπόσχονται συγκεκριμένα αποτελέσματα, όπως ότι σε τρεις μήνες κάποιος μπορεί να χάσει 15 κιλά. «Επί μία περίοδο το ζήτημα της πώλησης απομιμήσεων ήταν ψηλά στην ατζέντα. Επειτα προτεραιότητά μας ήταν η διαγραφή πορνογραφικού υλικού», λέει ο Τάσος. Εξέταζαν και τα link σε μια διαφήμιση καθώς μπορεί να μην παρέπεμπαν στο σχετικό προϊόν αλλά σε πορνογραφία.

Πέρα από τα προφανή, βάσει των προδιαγραφών διαφήμισης στο Facebook ως πορνογραφικό υλικό κρίνεται και η εικόνα μια γυναικείας θηλής, ή το πόσο ορατό είναι από το πλάι ένα γυναικείο στήθος. Στο εγχειρίδιο που μπορούσαν να συμβουλευθούν οι διαχειριστές υπήρχαν σε αυτή την κατηγορία συγκεκριμένα παραδείγματα με φωτογραφίες που θύμιζαν αστυνομία ηθών. Οπως υποστηρίζει ο Τάσος, σε κάποια από αυτά τα παραδείγματα μετρούσαν μέχρι και τα εκατοστά της εκτεθειμένης σάρκας.

Λογοκρισία έργων τέχνης

«Επισημαίναμε και έργα τέχνης, εάν σε αυτά εικονιζόταν γυναικεία θηλή», λέει και θυμάται την περίπτωση κέντρου αισθητικής στο εξωτερικό που είχε αναρτήσει σε διαφήμισή του τον πίνακα αναγεννησιακού ζωγράφου με μια γυμνή γυναίκα. Ενδεικτικό παράδειγμα λογοκρισίας έργου τέχνης από το Facebook ήταν αυτό του αγαλματιδίου της γυμνής Αφροδίτης του Βίλεντορφ που κρίθηκε ακατάλληλο τον Φεβρουάριο 2018. Εκπρόσωπος του Facebook είχε ζήτησε συγγνώμη τότε για αυτό το λάθος.

Tο αγαλματίδιοο της γυμνής Αφροδίτης του Βίλεντορφ που κρίθηκε ακατάλληλο τον Φεβρουάριο 2018 στο Facebook (προτού λειτουργήσει το σχετικό τμήμα ελέγχου περιεχομένου στην Ελλάδα).

Στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, όμως, οι διαχειριστές εκτίθενται και σε εικόνες βίας. «Το χειρότερο είναι να σου τύχει βίντεο κακής ανάλυσης και να πρέπει να το δεις ξανά και ξανά για να βεβαιωθείς εάν δείχνει ή όχι βιασμό», λέει ο Τάσος. Η εταιρεία παρείχε, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, τρεις ψυχολόγους. Κάθε εργαζόμενος φέρεται να μπορούσε να κλείσει μία συνεδρία 30 λεπτών ανά δύο εβδομάδες. Αν και είχε κάνει χρήση της συγκεκριμένης υπηρεσίας, ο Τάσος λέει ότι δεν αισθανόταν άνετα. Ανησυχούσε εάν όσα εκμυστηρευόταν στον ψυχολόγο θα έμεναν αυστηρά μεταξύ τους ή αν θα διέρρεαν στο εργασιακό περιβάλλον και θα οδηγούσαν σε απομάκρυνσή του.

Οι επιπτώσεις

Το ζήτημα της μακράς έκθεσης των διαχειριστών περιεχομένου του Facebook σε σκληρές εικόνες έχει τεθεί σε αντίστοιχες έρευνες που έχουν πραγματοποιήσει μέσα ενημέρωσης στο εξωτερικό. «Δεν υπήρχε τίποτε το ευχάριστο σε αυτή τη δουλειά. Πήγαινες κάθε πρωί στις 9, άνοιγες τον υπολογιστή και έβλεπες αποκεφαλισμούς. Κάθε μέρα, κάθε λεπτό, έβλεπες αποκεφαλισμούς», είχε δηλώσει το 2017 ένας «ψηφιακός καθαριστής» στη βρετανική εφημερίδα Guardian.

Τρεις πρώην διαχειριστές περιεχομένου στις ΗΠΑ, οι Selena Scola, Erin Elder και Gabriel Ramos, έχουν καταθέσει αγωγή κατά του Facebook, υποστηρίζοντας ότι υποφέρουν από μετατραυματικό στρες λόγω της δουλειάς που έκαναν. Ενας εξ αυτών ισχυρίζεται ότι πάσχει από κατάθλιψη και βλέπει συχνά εφιάλτες. Τον περασμένο Μάρτιο κατέθεσαν αίτηση για να παραπεμφθεί η υπόθεσή τους σε δίκη στην Καλιφόρνια. Στο σχετικό νομικό έγγραφο των 25 σελίδων που είναι στη διάθεση της «Κ» αναφέρουν ότι δεν δέχθηκαν επαρκή εκπαίδευση ούτε εξειδικευμένη ψυχολογική υποστήριξη κατά την εργασία τους. Επικαλούνται έρευνες που δείχνουν ότι όσοι εκτίθενται συστηματικά σε εικόνες παιδοφιλίας, όπως αστυνομικοί της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος, μπορεί να αναπτύξουν παρόμοια συμπτώματα μετατραυματικής διαταραχής.

Οι τρεις πρώην διαχειριστές περιεχομένου του Facebook στις ΗΠΑ ζητούν να παραπεμφθεί η υπόθεσή τους σε δίκη και ισχυρίζονται ότι πάσχουν από μετατραυματική διαταραχή.

Ισχυρίζονται ακόμη ότι τα συμφωνητικά εχεμύθειας που υποχρεούται να υπογράψει κάθε υπάλληλος δεν τους επιτρέπουν να μοιραστούν με άλλους ανθρώπους όσα δυσάρεστα βλέπουν προκειμένου να ανακουφιστούν, εντείνοντας το ψυχολογικό τους τραύμα. Το Facebook υποστηρίζει ότι τα συμφωνητικά εχεμύθειας έχουν σκοπό να προστατεύσουν τους διαχειριστές από δυσαρεστημένους χρήστες και να αποτρέψουν τη διαρροή προσωπικών δεδομένων.

Ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Κακαβούλης, μέλος της Homo Digitalis, μη κυβερνητικής οργάνωσης που υπερασπίζεται τα δικαιώματα χρηστών του Διαδικτύου στην Ελλάδα, θέτει δύο βασικούς προβληματισμούς σε σχέση με τη μυστικότητα που περιβάλλει τις υπηρεσίες του Facebook στη χώρα μας. «Ένα ζήτημα είναι πώς επιλέγονται, βάσει ποιου γνωσιακού επιπέδου, όσοι κάνουν αυτή τη δουλειά εδώ», λέει. «Ακόμη προβληματίζει το ενδεχόμενο να λαμβάνονται λάθος αποφάσεις υπό πίεση και αυτές να αποτελούν τη βάση για να εκπαιδευθεί ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που θα κάνει την αντίστοιχη δουλειά για το Facebook τα επόμενα χρόνια».

Ο Τάσος λέει ότι έμεινε σε αυτή τη δουλειά καθαρά για βιοποριστικούς λόγους. Οι μεικτές μηνιαίες αποδοχές του έφταναν τα 1.000 ευρώ, βάσει του συμβολαίου του. Οπως υποστηρίζει οι απολαβές διέφεραν ανά εθνικότητα ή γλώσσα. Πιο χαμηλοί φέρονται να ήταν οι μισθοί όσων βρίσκονταν στο αγγλόφωνο ή στο ελληνικό τμήμα. «Δεν είχα πάρει ποτέ περισσότερα σε άλλη δουλειά. Αισθανόμουν βασιλιάς», λέει ο νεαρός. Με τον καιρό, όμως, η φύση της εργασίας του φαίνεται ότι τον έφθειρε.

«Αν ήθελες να είσαι παραγωγικός, έπρεπε να μείνεις καρφωμένος στην οθόνη συνεχώς και να μη στρέψεις λεπτό το βλέμμα σου αλλού. Ήταν πιεστικό», λέει.

««Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)».

14/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)

του Ηλία Φιλιππίδη

Το πολιτικό ψέμμα αποτελεί την υφαλοκρηπίδα της γενικευμένης διαφθοράς

1. Η αλήθεια δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα

Ο Διονύσιος Σολωμός έζησε σε δύο διαφορετικές εποχές του Ελληνικού έθνους, δηλ. σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Η μία πραγματικότητα ήταν η Τουρκοκρατία και η άλλη ήταν η δημιουργία του ελεύθερου ελλαδικού κράτους.

Μπορεί ο Δ. Σολωμός να ζούσε στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, όμως η συνείδησή του αναγνώριζε ως μόνη υπαρκτή αλήθεια, το σύνολο του Ελληνισμού, τόσο ως γεωγραφικό όσο και ως διαχρονικό, ιστορικό σύνολο. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα της Επαναστάσεως του 1821, όπως το είχαν προδιαγράψει, ο εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος και η Φιλική Εταιρεία.

Η Τουρκοκρατία ήταν για τον Ελληνισμό μία οδυνηρή πραγματικότητα, η οποία βεβαίως αποτελούσε μία απόλυτη αντίθεση προς την ελληνική αλήθεια. Η ελληνική αλήθεια τότε ενσαρκωνόταν από το ουτοπικό όραμα μιάς ελεύθερης πατρίδας, όπως την νοσταλγούσε το Γένος με πρότυπο την Βυζαντινή αυτοκρατορία και όπως την ύμνησε ο Δ. Σολωμός στο όνομα της ελευθερίας με το μεγαλειώδες ποίημά του «Ύμνος εις την ελευθερίαν», το οποίο καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος.

Ουτοπία είναι μία κοινωνιολογική έννοια και σημαίνει το «ούπω υπάρχον», αυτό που δεν υπάρχει ακόμη. Η πραγματοποίηση μιάς εθνικής ουτοπίας εξαρτάται από την δύναμη της συλλογικής βουλήσεως ενός έθνους. Η αλήθεια για τον Ελληνισμό ήταν τότε η βίαιη διακοπή της ιστορικής του συνέχειας και η πεποίθησή του, ότι με την υποδούλωσή του υποχρεώθηκε να ζει μία πραγματικότητα, η οποία ήταν πολύ κατώτερη από την διαχρονική του ποιότητα. Αυτή η αναντιστοιχία ποιότητας μπορούσε να επιβληθεί στον Ελληνισμό μόνο με την στέρηση της ελευθερίας του. Αλλά και χωρίς το χαρακτηριστικό της ποιοτικής αναντιστοιχίας, η ελευθερία από μόνη της αποτελεί μία υπέρτατη αλήθεια.

Βεβαίως αλήθεια σημαίνει πρωταρχικά την άμεση και πιστή αντίληψη της πραγματικότητας. Άρα είναι το αντίθετο του ψεύδους, της ψευδαισθήσεως και της αυταπάτης.

Επιπλέον όμως η έννοια της αλήθειας έχει και έναν ποιοτικό, έναν δεοντολογικό χαρακτήρα. Σε αυτό το δεύτερο επίπεδο η αλήθεια είναι ανώτερη από την πραγματικότητα και μέσω της συνειδήσεώς μας, μας καλεί να πάρουμε θέση, αν θα ταχθούμε με την αλήθεια ή με την πραγματικότητα.

Αυτή η δεοντολογική διάσταση ανάμεσα στην αλήθεια και την πραγματικότητα ενεργοποιείται πάλι από τον Σολωμό σε μία ειδικότερη και μη αναμενόμενη περίπτωση, την δολερή διχόνοια των Ελλήνων, που ξέσπασε το 1824 στην καρδιά της Επαναστάσεως. Η ομόνοια είναι αρετή. Η διχόνοια είναι μία συλλογική αρρώστια, η οποία επιπλέον θέτει σε κίνδυνο την ακριβοπληρωμένη ελευθερία.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι η έννοια της ελευθερίας είναι πολυεπίπεδη. Αποτελείται από τρία επίπεδα:

  • α. την αντίθεση στο ψέμμα, ατομικό και συλλογικό.
  •  β. ταυτίζεται με την έννοια της αρετής και
  •  γ. θέτει τις προδιαγραφές της ορθότητας.

2. Η αλήθεια και η εθνική μας παρακμή

Το 2021 θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Δυστυχώς ο απολογισμός της συνολικής ποιοτικής λειτουργίας του Ελλαδικού κράτους είναι αρνητικός. Τα φωτεινά διαλείμματα και τα επιτεύγματά μας δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την σημερινή γενική μας παρακμή. Το γενικό συμπέρασμα είναι, ότι είμαστε ανίκανοι να αυτοδιοικηθούμε.

Αποτύχαμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοδύναμο και σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, παρά τα αναμφισβήτητα προσόντα μας.

Αν αναζητείτε μία κεντρική αιτία της ιστορικής μας αποτυχίας, μπορώ ως κοινωνιολόγος να την αποδώσω στην προβληματική μας σχέση με την αξία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Ως λαός έχουμε μόνιμο πρόβλημα εγκαίρου αντιλήψεως και επιγνώσεως της πραγματικότητας καθώς και προγραμματισμού του μέλλοντος, ως προσλήψεως αλλά και επιλογής της μελλοντικής πραγματικότητας.

Υπάρχει και ένα τρίτο επίπεδο της αλήθειας, που είναι η έννοια της ορθότητας. Η ορθότητα αφορά τις προδιαγραφές της λειτουργίας των επιλογών μας. Χύσαμε το αίμα μας για την ελευθερία το 1821 και πόσες φορές πριν, στους Εθνικούς αγώνες, στο Έπος του 40 και την Κατοχή. Όμως μέχρι και σήμερα δεν έχουμε καταλάβει, ότι η ελευθερία χωρίς την προϋπόθεση της εθνικής ανεξαρτησίας, είναι μία ψευδαίσθηση. Στο πλαίσιο του ελεύθερου ελλαδικού κράτους δώσαμε αγώνες για το Σύνταγμα και την Δημοκρατία. Όμως ακόμη δεν έχουμε καταλάβει, ότι η δημοκρατία χωρίς αξιοκρατία, χωρίς πολιτικό πολιτισμό και δημόσιο ήθος, χωρίς τον σεβασμό του δημοσίου χρήματος, χωρίς διαφάνεια και χωρίς την αλήθεια, ως της μόνης γλώσσας επικοινωνίας μεταξύ λαού και εξουσίας, είναι μία αυταπάτη και μάλιστα επικίνδυνα ολισθηρή, διότι οδηγεί στον γκρεμό της παρακμής.

Βασικό αίτιο αυτής της συλλογικής μας τυφλότητας είναι το μεταπρατικό και πελατειακό πολιτικό μας σύστημα, το οποίο δεν θέλει να ξυπνήσει ο λαός. Θέλει τον λαό χαϊβάνι, για να μπορεί να τον εκμεταλλεύεται. Το πολιτικό μας σύστημα δεν αισθάνεται υπόλογο απέναντι στον λαό αλλά μόνο απέναντι στον Ξένο παράγοντα, από τον οποίο εξαρτάται.

Ο κοινός παρονομαστής όλων των πολιτικών κομμάτων είναι η κατάχρηση του ψέμματος απέναντι στον λαό. Με αυτή την έννοια είναι κούφιο το επιχείρημα όσων πολιτικών, νυν και πρώην, μας λένε, ότι «δεν είμαστε όλοι το ίδιο, εμείς δεν πλουτίσαμε από την πολιτική». Όμως ακόμη και αν δεν έκλεψαν, αναπαρήγαγαν τα ψέμματα του αρχηγού τους και έκλειναν τα μάτια τους μπροστά στα κραυγαλέα σκάνδαλα διαφθοράς με αντάλλαγμα το βουλευτιλίκι ή και το υπουργιλίκι. Η σιωπή τους είναι η συνενοχή τους, τόσο για το τότε, όσο και για την σημερινή μας παρακμή.

Ξαναφτιάχνονται τα μνημεία;

18/04/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for παναγία Παρισίων

Είπε ο Πρόεδρος Μακρόν πως «θα ξαναφτιάξει ομορφότερη» την «Παναγία των Παρισίων» που πρόσφατα μερικώς κάηκε.

Είναι αυτό δυνατόν;

Τι σημαίνει και τι είναι άραγε ένα μνημείο ή ένα πολιτισμικό μνημείο;

Μνημείο ορίζεται κάποιο κατασκεύασμα που υπενθυμίζει κάποιον νεκρό. Κατ’ επέκταση, καθιερώθηκε να ορίζονται κατασκευές που υπενθυμίζουν σπουδαία γεγονότα, δοξασίες, ευχές, λατρείες. Στην εποχή μας, ορίζονται και οι κατασκευές που αναμιμνήσκουν παλαιότερους πολιτισμούς. Είναι δηλαδή κάποια αξιόλογα ανθρώπινα έργα, δηλωτικά παρελθουσών πολιτισμικών εποχών, λαών που χάθηκαν, τεχνοτροπιών που χάθηκαν, δοξασιών που χάθηκαν, κοσμοαντιλήψεων που χάθηκαν, στον διάβα των αιώνων.

Η ανθρώπινη βαρβαρότητα, όπως έπραξε εσχάτως το ισλαμοφασιστικό «ISIS» στην Παλμύρα της Συρίας, οι Τούρκοι με τις εκκλησίες στην κατεχόμενη Κύπρο, οι αποικιοκράτες στην Αμερική, και αναρίθμητοι άλλοι στην Ιστορία, καταστρέφει τέτοια μνημειώδη έργα, ώστε να επιτύχει την εξαφάνιση εκείνων των κοινωνιών που επιχειρεί να εξοντώσει. Θύμα αυτής της κτηνώδους ισοπεδωτικής βαρβαρότητας έπεσε πολλές φορές και η δική μας Ακρόπολις με τους ναούς της. Ουδείς επεχείρησε να τους αντικαταστήσει. Και τα κατεστραμμένα μνημεία, παραμένουν και είναι, μνημεία: πολιτισμού και βαρβαρότητας.

Είναι όμως δυνατόν να αντικατασταθεί ένα πολιτισμικό μνημείο εφόσον καταστραφεί; Είναι δυνατόν να αντιγραφούν οι τέχνες που το δημιούργησαν, στις κοινωνικές, πολιτικές και πολιτισμικές συνθήκες που ίσχυαν; Μπορεί να αντιγραφούν, ο ανθρώπινος νους και το χέρι που αυτός κατηύθυνε, ο μάστορας, ο παραγιός, ο χορηγός, ο δεσπότης, που συνετέλεσαν σε κάποια μνημειώδη δημιουργία; Είναι δυνατόν ένα μνημείο να είναι «ολόγραμμα» του εαυτού του; Αντίγραφο βεβαίως μπορεί να είναι, μνημείο όμως, αποκλείεται.

Πολύ δε περισσότερο και χειρότερα μπορεί ένα μνημείο να «ξαναγίνει ομορφότερο»; Σηκώνουν ο πολιτισμός και η Ιστορία lifting;

Ο κ. Μακρόν και η κυβέρνησή του θα έπρεπε να αναλάβουν τις συνέπειες των ευθυνών τους για την έκθεση σε καταστροφικούς κινδύνους μνημείων της Γαλλίας αντί να υποκρίνονται και να καταφεύγουν σε «μαϊμούδες». Αντέχουν όμως ένα μνημείο της ανεπάρκειάς τους;

Δίκαια ο κ. Μακρόν μπορεί να προσφωνείται, Μικρόν.

Νίκος Καραβαζάκης

Υ.Γ.: Και μια άλλη πυρκαγιά, στα καθ’ ημάς, πριν μερικούς μήνες, δημιούργησε ένα άλλο «μνημείο». Ακριβέστερα, έναν Τύμβο.

Ν.Κ.

Κατηγορίες:Παιδεία, Πολιτισμικά

«Καταστροφή παραδοσιακών ξύλινων σκαριών»

02/03/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Καταστροφή παραδοσιακών ξύλινων σκαριών

29ο Τεύχος Ην-Ων

Περισσότερα από 12.000 παραδοσιακά ξύλινα σκάφη καταστράφηκαν εξαιτίας της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1990 έως και σήμερα. Με την παράδοση της αλιευτικής άδειας προς επιχορήγηση, τεμαχίζεται το παραδοσιακό σκάφος. Προκειμένου να διακοπεί αυτό το «έγκλημα» τα μέλη του «Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών» προσπαθούν να εισάγουν ένα πρόγραμμα που αντί να καταστρέφεται κάθε σκάφος, να το διασώζεται και να αλλάζεται η χρήση του.
Ο κ. Μάνος Βερνίκος μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου και υπεύθυνος για τα ξύλινα σκάφη αναφέρει σε συνέντευξη στο «Ην-ΩΝ» «Τα αλιευτικά παραδοσιακά σκάφη που ομορφαίνουν τις θάλασσές μας είναι εθνικοί μας θησαυροί και αναπόσπαστο μέρος της ναυτικής μας παράδοσης και του πολιτισμού μας. Καταστρέφοντας τα σβήνουμε την πολιτισμική μας κληρονομιά και την ιστορία μας».
Σε ανακοινωσή τους τα μέλη του Συνδέσμου στις 31 Ιανουαρίου 2018 είχαν επισημάνει «46 εκατομμύρια ευρώ διατίθενται για την καταστροφή αντί για την διατήρηση της ναυτικής μας κληρονομιάς.
Όταν θα ολοκληρωθεί αυτή η απόσυρση η πολιτιστική μας κληρονομιά θα θρηνεί 13.785 αλιευτικά ξύλινα κυρίως παραδοσιακά σκάφη προς τις χωματερές.
Σύμφωνα με τα συγκεντρωθέντα στοιχεία ήδη εγκρίθηκαν καταστροφές 763 αλιευτικών σκαφών και άλλες 522 αιτήσεις δεν προχώρησαν προσωρινά λόγω έλλειψης του διαθέσιμου ποσού για τις υπόλοιπες καταστροφές.
Όμως δεν έγινε κανένας έλεγχος για να διαπιστωθεί η πολιτιστική αξία των σκαφών που θα καταστραφούν από το κράτος, που κόπτεται για την πολιτιστική του ευαισθησία.
Οι προφορικές διαβεβαιώσεις σύσσωμου του πολιτικού κόσμου της Ελλάδος ότι «κάτι καλό» θα γίνει για την μη συνέχιση της καταστροφής των ξύλινων αλιευτικών σκαφών ήταν απλά μια εξαγγελία για την συσκότιση της υποθέσεως.
Η αναλγησία που επιδεικνύει το Υπουργείο Αγροτικής (δήθεν) Ανάπτυξης είναι εξοργιστική.
Όσοι αγαπούν την παράδοση της ελληνικής ναυπηγικής χειροποίητης τέχνης, των Ελλήνων καραβομαραγκών, πρέπει να συστρατευθούν για την αποτροπή αυτής της επαίσχυντης καταστροφής.
Το Υπουργείο Πολιτισμού παρακαλείται για τις δικές του κατ’ αρμοδιότητα ενέργειες, ώστε η διάσωση αξιόλογων παραδοσιακών ξύλινων αλιευτικών σκαφών, να μην μείνει γράμμα άνευ λόγου και ουσίας.
Ο Σύνδεσμος μας από πολλών ετών έχει προτείνει αντί της καταστροφής τους, την αλλαγή χρήσης των αλιευτικών σκαφών σε ιδιωτικά ή επαγγελματικά σκάφη αναψυχής με αγορά τους μέσω της διαδικασίας εκποίηση τους μέσω του ΟΔΔΥ προς κάθε Έλληνα η αλλοδαπό φίλο της ελληνικής παραδοσιακής χειροποίητης ναυπηγικής τέχνης.»

http://www.e-inon.gr/magazine/καταστροφή-παραδοσιακών-ξύλινων-σκα/

«ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΤΣΙΦΑ»

21/01/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Αγαπητοί φίλοι

Το ΙΗΑ θα κλείσει το 2018 με ένα εθνικό και ανθρωπιστικό πρόγραμμα. Το οφείλουμε σε έναν νέο-Ήρωα, τον Κωνσταντίνο ΚΑΤΣΙΦΑ της Βορείου Ηπείρου που έδωσε την ζωή του για την Ελληνική σημαία.

image_566245969519738
Ο Κωνσταντίνος άφησε πίσω μια κόρη 13 ετών, την Βασιλική, και έχουμε ιερή υποχρέωση να την βοηθήσουμε καλύπτοντας ένα μέρος από το μεγάλο κενό που άφησε η απώλεια του πατέρα της.

Ο Γεώργιος Γιαλτουρίδης, μέλος του ΙΗΑ, άνοιξε αυτό το πρόγραμμα με την ιδέα και $1,500 τα οποία είναι ήδη, in Escrow, μέσα στον λογαριασμό του ΙΗΑ. Όποιος δωρήσει περισσότερα από $500 θα είνα μέλος μιας επιτροπής ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΚΑΤΣΙΦΑ, η οποία θά επιβλέπει και αποφασίζει για την διάθεση των χρημάτων. ΤΟ ΙΗΑ θα συμμετάσχει στην επιτροπή ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΤΣΙΦΑ με ένα αντιπρόσωπο – τον Στέφανο Παπακώστας συντονιστή της επιτροπής Βορείου Ηπείρου.

ΔΩΡΗΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΤΣΙΦΑ

——————————————————-

Παρακαλώ Κάνετε το καθήκον σας προς τον ήρωα Κωνσταντίνο ΚΑΤΣΙΦΑ.

https://professors-phds.com/iha/1144-2/embed/#?secret=PE3299RiRw

 

««Ισλαμική αστυνομία» τώρα και στα γκέτο της Αθήνας.»

26/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

της Νεφέλης Λυγερού   

Τον περασμένο Ιούνιο είχαμε δημοσιεύσει το παρακάτω ρεπορτάζ, το οποίο αρκετοί είχαν χαρακτηρίσει υπερβολικό, αν όχι ξενοφοβικό. Αυτές τις ημέρες, η Ελληνική Αστυνομία συνέλαβε στην περιοχή του Κολιάτσου ομάδα μεταναστών από το Μπαγκλαντές, που ασκούσε ακριβώς το παρακάτω περιγραφόμενο έργο. Το ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει έχει ως εξής:

Η διαπερατότητα των χωρών και των συνόρων είναι εμφανής, όταν διασχίζει κανείς το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, τον Βοτανικό, την Κυψέλη και άλλες περιοχές της πρωτεύουσας. Εκεί συγκεντρώνεται ο πυκνός μεταναστευτικός πληθυσμός –μόνιμος και παράνομος– από δεκάδες χώρες, συνδιαμορφώνοντας ένα πολύχρωμο όσο και πολύπλοκο μωσαϊκό.

Κάποιοι έχουν ριζώσει, χτίζοντας τα νοικοκυριά και τις μικροεπιχειρήσεις τους. Άλλοι, παγιδευμένοι στο κενό μεταξύ Τουρκίας και Ευρώπης, στριμώχνονται στις πλατείες και στα πάρκα στο κέντρο της Αθήνας, αδυνατώντας να βρουν δουλειά ή στέγαση. Εναντίον όλων αυτών, όμως, στρέφεται ένα περίεργο φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του στο κέντρο της Αθήνας και περιγράφεται με τη λέξη mutaween (μουταβίν).

Σωκράτους και Ευριπίδου γωνία

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η «ισλαμική αστυνομία», που επιδιώκει να επιβάλει το νόμο της Σαρία (ισλαμικό δίκαιο), λειτουργεί βέβαια απολύτως αυθαίρετα. Πρόκειται για ομάδες ανδρών από 30-50 ετών που δρουν στο κέντρο, σε περιοχές όπως είναι η πλατεία Θεάτρου, η οδός Σωκράτους, η Ευριπίδου και άλλα μέρη που έχουν καταντήσει δυσπρόσιτα για τον Αθηναίο.

Σ’ αυτές τις περιοχές, λοιπόν, η «ισλαμική αστυνομία» παρεμβαίνει εναντίον ομοθρήσκων τους, ανδρών και γυναικών, όταν κρίνει ότι αυτοί παραβιάζουν τον ισλαμικό νόμο, ότι έχουν αποπλανηθεί από τον δυτικό τρόπο ζωής. Πριν από κάποια χρόνια είχε λάβει χώρα ένα περιστατικό, μέσω του οποίου είχε αποκαλυφθεί για πρώτη φορά η δράση της.

Αλλεπάλληλα κρούσματα

Οι εκεί καταστηματάρχες αντέδρασαν και έσωσαν την κατάσταση. Η αστυνομία έφθασε, όταν είχαν φύγει οι δράστες. Όπως αποδείχθηκε ήταν συμπατριώτες του ζευγαριού που είχαν ενοχληθεί από τον δυτικό τρόπο ζωής του. Παρ’ όλα αυτά, τα θύματα αρνήθηκαν να ασκήσουν δίωξη από φόβο.

Τον ίδιο φόβο νιώθουν Έλληνες και ξένοι καταστηματάρχες που καλούνται να ζήσουν και να εργαστούν σε ανασφαλείς συνθήκες. Στα διάφορα σχετικά περιστατικά συγκαταλέγεται και αυτό του προπηλακισμού δύο νεαρών γυναικών, στην περιοχή της Πλατείας Αττικής. «Αμάρτησαν», επειδή ήταν Ραμαζάνι και πέρασαν μπροστά από το πεζοδρόμιο κτιρίου, το υπόγειο του οποίου είχε μετατραπεί σε παράνομο τζαμί από Αφγανούς και Πακιστανούς.

Οι δράστες της επίθεσης και αυτόκλητοι τηρητές της τάξης επικαλέστηκαν ασέβεια, καθώς οι γυναίκες δεν σεβάστηκαν την «ιερότητα» του χώρου και τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Στο Μεταξουργείο ένας καταστηματάρχης έγινε μάρτυρας ενός παρόμοιου περιστατικού. Στην οδό Κολωνού, πριν την Αχιλλέως, μία ομάδα μουταβίν της περιοχής επιτέθηκε στη σύζυγο Αιγύπτιου καταστηματάρχη, επειδή δεν φόραγε μαντήλα.

Ο προσηλυτισμός των «απίστων»

Αποστολή των μουταβίν και των υπολοίπων που δρουν είναι και το λεγόμενο Dawa, δηλαδή ο προσηλυτισμός των «απίστων». Παράλληλα αποτελεί και μια προσπάθεια  καλύτερης εκμάθησης και τόνωσης της ισλαμικής πίστης από τους ίδιους τους μουσουλμάνους.

Πριν καιρό, ο ίδιος ο πρόεδρος της αφγανικής κοινότητας είχε καταγγείλει τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει ο φανατισμός εξαθλιωμένων μεταναστών, η ελλιπής ενημέρωση των μεταναστών για τους νόμους που ισχύουν στη χώρα φιλοξενίας τους και η υπερσυγκέντρωση. Μέσα σε αυτή την υπερσυγκέντρωση θάβονταν και τα εγκλήματα τιμής που βασίζονταν στο εθιμικό δίκαιο και αυτό με τη σειρά του στην ερμηνεία που δίνεται από τις διάφορες ισλαμικές φατρίες στον λόγο του Μωάμεθ.

Πολλοί μουσουλμάνοι, όμως, ζητούν να μην εφαρμόζεται η Σαρία στην Ελλάδα, γιατί ακόμη και εγκληματικά στοιχεία καλύπτονται με ισλαμικό μανδύα. Δύο νεαροί είχαν έλθει πριν από δύο χρόνια από το Ιράκ για να βρουν την αδελφή τους, Την βρήκαν και την έπνιξαν στον Κορινθιακό. Είχε κατηγορηθεί για μοιχεία και τα αδέλφια της την έψαχναν για να επιβάλουν την ποινή!

Ο Ναΐμ Ελγαντούρ, πρόεδρος της Μουσουλμανικής Ένωσης Ελλάδας, όταν ρωτήθηκε για τη δράση της «ισλαμικής αστυνομίας» δήλωσε άγνοια, υποστηρίζοντας ότι «πρόκειται για ψέματα που έχουν ως στόχο να πλήξουν τους Μουσουλμάνους που ζουν στην Ελλάδα».

Λίγα χρόνια νωρίτερα, όμως, ο ίδιος εξηγούσε σε γνωστή εφημερίδα ότι «στη χώρα μας, όπως και σε όλες τις χώρες, έχουν μεταφερθεί ουαχαμπίτες. Άνθρωποι φανατικοί, που δεν εργάζονται και ζουν από τα τζαμιά. Αρκετοί πληρώνονται με μισθούς από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ισλαμιστικών Οργανώσεων. Έχουν ιδρύσει ισλαμιστικό κέντρο στην Αθήνα».

Με βάση τα άτυπα τζαμιά

Αυτούς προσπαθούσαν και προσπαθούν ακόμα να απομονώσουν οι υπόλοιποι φιλήσυχοι μουσουλμάνοι μετανάστες. Από αυτούς, άλλωστε νιώθουν απειλή. Στις άτυπες αυτές αυτόκλητες ομάδες επιβολής του ισλαμικού νόμου συμμετέχουν ισλαμιστές πολλών εθνικοτήτων. Βάση τους είναι κατά κανόνα τα δεκάδες ανεξέλεγκτα άτυπα τζαμιά.

Οι φανατικοί σουνίτες εμπνέονται από τον λόγιο του Ισλάμ του 18ου αιώνα Μοχάμαντ Ιμπν Ουαχάμπ. Αν και δεν υπάρχουν πολλοί ουαχαμπίτες στην Αθήνα είναι δραστήριοι και έχουν την τάση να επιβάλουν με τη βία τη Σαρία. Πιστεύουν στην κατά γράμμα εφαρμογή του Κορανίου και της Σούνα, της αρχικής παράδοσης.

Σημαντική είναι η συμμετοχή Πακιστανών και Μπαγκλαντεσιανών σ’ αυτές τις ομάδες. Επιθετικοί είναι οι υποστηρικτές του πακιστανικού ισλαμικού κόμματος Jamaat e-Islami, το οποίο επιδιώκει την επιβολή της Σαρία και την εγκαθίδρυση ισλαμικού κράτους.

Πεζοί και εποχούμενοι στις γειτονιές της Ευρώπης

Η «ισλαμική αστυνομία» δεν είναι βέβαια ελληνική πρωτοτυπία. Τείνει να προσλάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στο εξωτερικό. Δεν περιορίζει, μάλιστα, τη δράση της στις μουσουλμανικές κοινότητες. Έχει στραφεί και εναντίον γηγενών Ευρωπαίων.

Ιδιοκτήτες μπαρ στην Κοπεγχάγη δήλωσαν πως κουράστηκαν από την «αστυνομία της Σαρία», από τις απειλές και τις ζημιές που είχαν υποστεί. Έφτασαν να εγείρουν το θέμα στην κυβέρνηση και ειδικότερα στην υπουργό Ενσωμάτωσης. Νεαροί μουσουλμάνοι ακτιβιστές προσπαθούσαν να επιβάλουν τη λεγόμενη «ζώνη Σαρία», απειλώντας, εκβιάζοντας και διαπράττοντας βανδαλισμούς με πέτρες και κροτίδες στα μπαρ.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρήθηκε και στο Αμβούργο με νεαρούς άνδρες να περιπολούν στους δρόμους, υποδυόμενοι την «αστυνομία της Σαρία». Φορούν, μάλιστα, και ειδικά γιλέκα. Εκεί αυτόπτης μάρτυρας έχει αναφέρει ότι είδε τρεις ανθρώπους με μαντίλες και μαύρα γάντια να περιπολούν στην περιοχή Wandsbek του Αμβούργου μέσα σε ένα μαύρο VW με κολλημένο κάποιο ισλαμικό λογότυπο, ενώ στο καπό του αυτοκινήτου έγραφε «Αστυνομία Σαρία».

Ανάλογα περιστατικά υπήρξαν και στο Ντίσλεντορφ. Μια ομάδα εμφανίστηκε με γιλέκα που έγραφαν πάνω «Αστυνομία Σαρία» και προέτρεπε τους περαστικούς να σταματήσουν να πίνουν αλκοόλ και να απέχουν από τα τυχερά παιχνίδια. Τέλος, τα περισσότερα από τα περιστατικά έχουν να κάνουν με γυναίκες που «παραβιάζουν τους κανόνες», επειδή κυκλοφορούν δημόσια «απρεπώς ενδεδυμένες».

Κάποιες από αυτές τις σταματούν στο δρόμο, προειδοποιώντας τες ότι δεν πρέπει να κυκλοφορούν έτσι. Σε πολλές περιπτώσεις, πάντως, οι ομάδες αυτές μπουκάρουν σε μαγαζιά και ξυλοφορτώνουν ομοθρήσκους τους στη μέση του δρόμου προς παραδειγματισμό. Κατά κανόνα τα θύματα αρνούνται να πάνε στην αστυνομία, φοβούμενα ότι θα απομονωθούν στην κοινότητά τους και, επιπλέον, θα υποστούν αντίποινα.

https://slpress.gr/koinonia/islamiki-astynomia-tora-kai-sta-gket-tis-athinas/

Υπάρχει ψυχή, ελληνική.

18/11/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

pronews.gr/   Ένα δικό της τραγούδι παρουσίασε η 16χρονη Ράνια Λίβα από τον Πειραιά εμπνευσμένη από την ελλάδα της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής των Μνημονίων με αποτέλεσμα να… αποθεωθεί από την κριτική επιτροπή και ειδικά από τους Μ.Μπακογιάννη και Σ.Τανιμανίδη.

Χαρακτηριστικό το ρεφρέν του τραγουδιού:

«Φτώχεια και πείνα επικρατεί

στα πεζοδρόμια, στα παγκάκια, στους σταθμούς,

άνθρωποι γύρω πεθαίνουν μοναχοί

αχ Ελλάδα μου φωνάζω δεν με ακούς».

Η Μαρία Μπακοδήμου εξέφρασε τη συγκίνησή της «που η γενιά η δικιά σας έχει μεγαλώσει στη χώρα που περνάει μια κρίση όχι μόνο οικονομική», με τον Σάκη Τανιμανίδη να παίρνει το λόγο και να δηλώνει «εκνευρισμένος και στεναχωρημένος από την αλήθεια των στίχων του τραγουδιού».
«Είναι τόσο στενάχωρο, αν συνειδητοποιήσουμε ότι ένα 16χρονο κορίτσι εμπνέεται από την κατάντια της χώρας μας για να γράψει αυτό το καταπληκτικό τραγούδι. Είναι πραγματικά κρίμα και εκνευρίζομαι και θυμώνω και στεναχωριέμαι που οι μεγαλύτεροι και οι παλαιότερες γενιές φρόντισαν ώστε εσύ Ράνια μου να εμπνευστείς ένα τραγούδι με στίχους που μιλάνε γι’ αυτή την κατάντια της σημερινής Ελλάδας και που δεν σας δίνουν τη δυνατότητα να ονειρευτείτε όπως θα έπρεπε να ονειρευτείτε. Είμαι πολύ εκνευρισμένος» ήταν τα λόγια του παρουσιαστή.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η Ράνια πέρασε πανηγυρικά, με τρεις θετικές ψήφους, στην επόμενη φάση του παιχνιδιού.
Κατηγορίες:Παιδεία, Πολιτισμικά
Αρέσει σε %d bloggers: