Αρχείο

Archive for the ‘σκοπιανό’ Category

Για την «Συμφωνία των Πρεσπών».

09/11/2018 1 Σχολιο

Image result for Μακεδονία

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

                Θα απασχολεί για καιρό τον λαό μας η συμφωνία, η οποία χωρίς ακόμη να επικυρωθεί έχει εντείνει τις διχαστικές τάσεις, καθώς εκτοξεύονται εκατέρωθεν βαρειές εκφράσεις. Βέβαια η μάχη είναι άνιση, καθώς το ένα μέρος κατέχει την εξουσία και στηρίζεται και από δυνάμεις της ευρείας αντιπολίτευσης. Γι’ αυτό και συμπεριφέρεται κατά τρόπο σατραπικό στο όνομα πάντοτε της ταλαίπωρης δημοκρατίας.

Στο παρόν άρθρο θα αντικρούσουμε κάποια επιχειρήματα, μέσω των οποίων προβάλλεται η εν λόγω συμφωνία ως επιτυχία των συμβαλλόντων, οι οποίοι ενήργησαν με πατριωτική ευθύνη. Κατ’ αρχήν καλό είναι να αποσαφηνίσουμε τους όρους πατρίδα και πατριωτισμός, καθώς κακοπαθαίνουν όχι μόνο στο ελληνικό αλλά και στο διεθνές στερέωμα. Κατά τη νεωτερικότητα εκδηλώθηκε έντονο στη Δύση το εθνικιστικό αίσθημα και η τάση μόρφωσης καθαρών εθνικών κρατών. Απ’ εκεί η ασθένεια μεταδόθηκε και στη Βαλκανική, την τότε και τώρα υποχείρια των ισχυρών του πλανήτη. Ως αντίδραση στην αστική τάξη, η οποία δεν διόρθωσε ούτε στο ελάχιστο την κοινωνική αδικία, όπως είχε υποσχεθεί ανατρέποντας τη φεουδαρχική εξουσία, εμφανίστηκε το κίνημα του σοσιαλισμού και αργότερα, μετά τον συμβιβασμό πτέρυγάς του με το αστικό καθεστώς, το άλλο του κομμουνισμού. Και τα δύο είχαν ως βασική αρχή τον διεθνισμό, ο οποίος μόνο στα κομμουνιστικά καθεστώτα επιχειρήθηκε να επιβληθεί επί των λαών δια της βίας με κεντρικό σύνθημα «οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα». Βέβαια και το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα. Οι αστοί όμως διαχειρίστηκαν πολύ έξυπνα τόσο το θέμα της φιλοπατρίας του λαού, όσο και της θρησκευτικής του πίστης και επιτύγχαναν εκλογικές νίκες στις χώρες με αστικό καθεστώς ως θεματοφύλακες των ιερών και των οσίων. Αποκαμωμένοι αρκετοί από τους κομμουνιστές, πριν αλλά και μετά την κατάρρευση του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού», ενέδωσαν στις αστικές σειρήνες και αυτές επέτρεψαν την ανάρρησή τους στην εξουσία! Τώρα είναι η σειρά άλλων να «το παίξουν» πατριώτες. Πόσο πατριώτης όμως μπορεί να είναι κάποιος που ασπάζεται τον όποιας μορφής διεθνισμό και υπηρετεί τη νέα τάξη πραγμάτων του άγριου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού;

Περί ιστορίας της Μακεδονίας το πρώτο θέμα μετά την εισαγωγή. Η Μακεδονία, κατά την κλασική αρχαιότητα, δεν ήταν απλά ένας γεωγραφικός όρος, καθώς ήταν άρρηκτα συνδεμένος με ελληνικό φύλο, τους Μακεδόνες. Αυτοί, μικρή ομάδα κάπου στην περιοχή της Καστοριάς κατά τους αρχαϊκούς χρόνους, μετακινήθηκαν ανατολικότερα και εγκαταστάθηκαν νοτίως του κάτω ρου του Αλιάκμονα. Λίγα είναι τα στοιχεία που διαθέτουμε για τον γεωγραφικό χώρο της σημερινής κεντρικής Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες, επεκτεινόμενοι στη συνέχεια προς, δυσμάς, προς βορρά και προς ανατολή, επέτυχαν να διεύρυναν το βασίλειο της Μακεδονίας. Προς δυσμάς όμως κατοικούσαν ισχυρά ελληνικά φύλα, τα οποία όμως δεν αποδέχθηκαν πλήρως την αλλαγή του φυλετικού ονόματος. Έτσι κατά την εποχή των Φιλίππου και Αλεξάνδρου του μεγάλου είχαμε Ελιμιώτες Μακεδόνες, Ορέστες Μακεδόνες, Λυγκηστές Μακεδόνες, Πελαγόνες Μακεδόνες προς διάκριση, αν και οι διαφορές από τους ισχυρούς Μακεδόνες ήσαν ασήμαντες. Στην κεντρική Μακεδονία οι Μακεδόνες αντιμετώπισαν κυρίως Έλληνες εποικιστές του νότου. Στις κτήσεις πέρα από τις περιοχές, στις οποίες κατοικούσαν ελληνικά φύλλα, οπωσδήποτε τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Έτσι οι Παίονες, οι κατοικούντες σε μεγάλη έκταση του σημερινού κράτους, στο οποίο εκχωρήσαμε το άρρηκτα συνδεμένο με την ελληνική ιστορία και πολιτισμό όνομα της Μακεδονίας, δεν ονομάστηκαν ποτέ Παίονες Μακεδόνες. Κατά φυσικό τρόπο δεν ονομάστηκαν Μακεδόνες, οι Φρύγες, οι Λυδοί, οι Φοίνικες, οι Εβραίοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες και τα άλλα φύλα μέχρι τον Ινδό ποταμό. Κανένας ποτέ δεν διενοήθη να υποστηρίξει ότι ο όρος Μακεδονία, ο συνδεδεμένος με συγκεκριμένο ελληνικό φύλο, το οποίο μεγαλούργησε για σύντομο χρονικό διάστημα, αρκετό όμως, ώστε να μεταβάλει τον ρου της ιστορίας συνδέθηκε άρρηκτα με τις κατακτηθείσες από τους Μακεδόνες περιοχές. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

««Πώς έγινε υπουργός ο Κοτζιάς»»

22/10/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for Μακεδονία συλλαλητήρια

«Πώς έγινε υπουργός ο Κοτζιάς» -Δημοσιογράφος που τον γνώρισε κάνει αποκαλύψεις-βόμβα.

Το παρασκήνιο της υπουργοποίησης του Νίκου Κοτζιά, παρά τις αντιδράσεις τότε του πανίσχυρου Παναγιώτη Λαφαζάνη, αποκαλύπτει, σε ένα πολύ αυστηρό κείμενο για την προσωπικότητα του παραιτηθέντος υπουργού, ο δημοσιογράφος Σωτήρης Σιδέρης. Ο άνθρωπος που, όπως λέει, ήταν εκείνος που έφερε σε επαφή τον Νίκο Κοτζιά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Στο κείμενό του, που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα omegapress, ο Σωτήρης Σιδέρης λέει ακόμα ότι, σε αντίθεση με αυτά που δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, πως δηλαδή δεχόταν συμβουλές και εισηγήσεις από τον Νίκο Κοτζιά ήδη από το 2011, αυτό δεν ευσταθεί, αφού τότε δεν γνωρίζονταν καν, ενώ είναι πολύ αυστηρός για την προσωπικότητα του παραιτηθέντος υπουργού.

«Μέχρι το 2012 οι Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Κοτζιάς δεν είχαν καμία επαφή. Ο Κοτζιάς βρισκόταν στο απόλυτο περιθώριο μετά την άρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και των συνεργατών του να τον κάνουν, όχι υπουργό, ούτε καν υφυπουργό (τα περί αρνήσεως είναι τα γνωστά παραμύθια). Ο Κοτζιάς περιφερόταν χρόνια στο κέντρο της Αθήνας και ισχυριζόταν ότι όλοι οι πρωθυπουργοί από τον Α. Παπανδρέου μέχρι και τον Σαμαρά τον ήθελαν υπουργό τους αλλά ο ίδιος είχε αρνηθεί, κάτι που ουδέποτε συνέβη. Το όνειρο της ζωής του ήταν να γίνει υπουργός, οτιδήποτε θα του έδινε εξουσία» γράφει ο δημοσιογράφος Σωτήρης Σιδέρης για τον Νίκο Κοτζιά.

«H πρόταση για την υπουργοποίηση Κοτζιά διατυπώθηκε στο ενδιάμεσο διάστημα των δίδυμων εκλογών του 2012 και χρειάστηκε προσπάθεια να καμφθεί η άρνηση του Λαφαζάνη, την μαρτυρία του οποίου επικαλούμαι, (όπως επίσης και δεκάδων ακόμη που δεν θέλω προς το παρόν να αποκαλύψω) που τότε ουσιαστικά συνδιοικούσε τον ΣΥΡΙΖΑ με τον Τσίπρα. Μάλιστα ο Λαφαζάνης -και αυτό οφείλω να το αναγνωρίσω- προσπαθούσε να με πείσει ότι κάνω λάθος. Έλεγε και άλλα που δεν γράφονται. Προσωπικά θαύμασα την υπομονή του Αλέξη Τσίπρα τόσα χρόνια…» γράφει ο δημοσιογράφος Σωτήρης Σιδέρης και προσθέτει:

«Φυσικά υπήρξαν μάρτυρες σε όλα τα στάδια συνεννόησης, όπως υπήρχαν μάρτυρες στο γραφείο γνωστού νομικού, όπου του ανακοίνωσα την πρωτοβουλία μου. Είναι η πρώτη φορά από το 2012 που αναγκάζομαι να αναφερθώ δημόσια στο θέμα αυτό και να περιοριστώ μόνο σε ορισμένα γεγονότα για να διαλυθούν κάποιοι μύθοι. Δεν πρέπει ποτέ να κρίνουμε έναν άνθρωπο πριν πάρει εξουσία λένε οι σοφοί….
Τα υπόλοιπα, όπως και οι αθλιότητες του Κοτζιά, είναι ιστορία…».

Για την πρόταση Κοτζιά περί επέκτασης των χωρικών υδάτων:

Η Ελλάδα επεκτείνεται, σύμφωνα με τον Νίκο Κοτζιά γιατί έχει έτοιμα τα διατάγματα για την επέκταση των χωρικών υδάτων. Ο Νίκος Κοτζιάς , γνωρίζοντας πολύ καλά την τέχνη της πολιτικής εξαπάτησης, έστησε ένα «πατριωτικό» σόου εγκαταλείποντας το ΥΠΕΞ, ταπεινωμένος μεν , ουσιαστικά όμως θέλησε να υποδείξει για τελευταία φορά στον Αλέξη Τσίπρα τι πρέπει να κάνει . Είχε την άνεση επί 3,5 χρόνια να συνεννοηθεί με τα κόμματα να παρουσιάσει την πολιτική των χωρικών υδάτων αλλά δεν το έκανε, αναφέρει ο δημοσιογράφος.

Το δίλημμα του Αλέξη Τσίπρα

Σε κάθε περίπτωση, αν ο κ. Τσίπρας επεκτείνει τα χωρικά ύδατα θα το πιστωθεί ο Κοτζιάς γιατί ετοίμασε τα σχετικά προεδρικά διατάγματα . Αν δεν επεκταθούν τα χωρικά ύδατα, το κόστος θα χρεωθεί ο πρωθυπουργός. Αυτό ήταν το νόημα της ανακοίνωσης.

Κάπως έτσι , για μια ακόμη φορά ο Κοτζιάς κατασκευάζει το προσωπικό του παραμύθι , μετά το αφομοιώνει, στη συνέχεια το πιστεύει και πορεύεται με τους προσωπικούς του μύθους ερήμην της λογικής. Τα αυτονόητα για μια χώρα γίνονται υπέρτατα. Η λέξη «επέκταση» της χώρας που χρησιμοποίησε ο Κοτζιάς δείχνει τα όρια του παραλογισμού, καθώς έμμεσα επιχειρεί να συγκριθεί με την επέκταση της Ελλάδας επί Βενιζέλου.

Για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Η συμφωνία των Πρεσπών επιτεύχθηκε με την βούληση του Τσίπρα και την συμβολή του Κοτζιά, αλλά και με τις διαρκείς παρεμβάσεις των ΗΠΑ.

Αλλά τα σχέδια του Κοτζιά ήταν πιο περίπλοκα. Στο μακεδονικό, είχε πείσει τον πρωθυπουργό ότι η συμφωνία θα περάσει άνετα, ότι η ΝΔ θα διασπαστεί και ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ θα σαρώσουν το πολιτικό σκηνικό. Αντί όμως να συμβούν όλα αυτά, η κυβέρνηση εξαυλώνεται , ο ίδιος είναι το θύμα της πολιτικής του, εκπαραθυρώθηκε από την κυβέρνηση και όλα γυρίζουν γύρω από τον Καμμένο.

Θεωρητικός του χάους

Άλλο πράγμα ο θεωρητικός των αμφιθεάτρων ή των βιβλίων, άλλο πράγμα η διακυβέρνηση. Ο Κοτζιάς τα μπέρδευε. Και ως ΥΠΕΞ μπέρδευε τον ρόλο του θεωρητικού με τον ρόλο του υπουργού.

Είναι χαρακτηριστικό πως ούτε στην αντιπαράθεσή του με τον Καμμένο κατάφερε να επικρατήσει. Ο Κοτζιάς δεν κατάφερε να «διαβάσει» το κλίμα στο υπουργικό συμβούλιο. Πήγε στην συνεδρίαση νομίζοντας ότι είχε το πάνω χέρι και ότι σύσσωμη η κυβέρνηση θα στέκονταν στο πλευρό του, καθώς ήδη ο Καμμένος βρίσκονταν στο στόχαστρο. Μετά την σφοδρή επίθεση του Καμμένου, ο Κοτζιάς ζητούσε απεγνωσμένα στήριξη από τον Τσίπρα, τον Παππά, τον Τσακαλώτο και τον Δραγασάκη και αφού τον άδειασαν όλοι, έφυγε από το υπουργικό συμβούλιο καταπτοημένος και ηττημένος. Αυτός ο μεγάλος θεωρητικός δεν κατάλαβε τους συσχετισμούς στο υπουργικό συμβούλιο , ούτε τις θέσεις του Τσίπρα. Και όμως χάρις στις απίστευτες θεωρητικές κατασκευές και τις διασυνδέσεις του με τα ΜΜΕ έμενε εκτός κριτικής, έως ότου κατέρρευσαν όλα τα αφηγήματά του, οι ελιγμοί του, οι πολιτικοί εκβιασμοί και η κενολογία του.

Κλίμα στρατοπέδου στο ΥΠΕΞ

Εντός του υπουργείου Εξωτερικών επικράτησε επί 3,5 χρόνια κλίμα στρατοπέδου. Απειλές, το δάχτυλο σηκωμένο συνεχώς, μανία καταδιώξεως από δήθεν μηχανισμούς και συνωμότες, κυνήγι μαγισσών, νεποτισμός . Ο Κοτζιάς προκάλεσε τον φόβο, αλλά δεν κέρδισε ποτέ τον σεβασμό των διπλωματων.

«Εντός του υπουργείου Εξωτερικών επικράτησε επί 3,5 χρόνια κλίμα στρατοπέδου. Απειλές, το δάχτυλο σηκωμένο συνεχώς, μανία καταδιώξεως από δήθεν μηχανισμούς και συνωμότες, κυνήγι μαγισσών, νεποτισμός . Ο Κοτζιάς προκάλεσε τον φόβο, αλλά δεν κέρδισε ποτέ τον σεβασμό των διπλωματών» γράφει ο δημοσιογράφος Σωτήρης Σιδέρης για τη θητεία του Νίκου Κοτζιά στο υπουργείο Εξωτερικών σε άρθρο στην ιστοσελίδα omegapress με τίτλο «Η τέχνη της πολιτικής μυθολογίας και η αλήθεια για την θητεία και την υπουργοποίηση Κοτζιά».

ΥΓ Μόνος πλέον, χωρίς κανέναν από τους φίλους που τον στήριξαν και σε αξιοθρήνητη κατάσταση, τα όσα κάνει από τώρα και στο εξής ο Κοτζιάς ανάγονται στην αρμοδιότητα της επιστήμης και όχι της πολιτικής…

Πηγή: iefimerida.gr

Κέρδος online 22/10/2018 14:07

Το επικίνδυνο φιάσκο των Πρεσπών επιβάλλει άμεσα εκλογές.

01/10/2018 1 Σχολιο

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

  • Το δημοψήφισμα στα Σκόπια την Κυριακή 30/9/2018 για την έγκριση ή απόρριψη της συμφωνίας των Πρεσπών (13/6/2018) που προσέφερε η ελλαδική κυβέρνηση Τσίπρα-Κοτζιά-Καμμένου, αγνοήθηκε από την μεγάλη πλειοψηφία των Σκοπιανών, οι οποίοι απείχαν συγκροτημένα και πολιτικά. Έτσι προέκυψε το δεδομένο, πλέον,  πως η μεγάλη πλειοψηφία των Σκοπιανών δεν αποδέχονται την ελλαδική κυβερνητική πρόταση για την ονομασία του κρατιδίου τους.  Παρότι ασκήθηκαν οι μέγιστες πιέσεις από παράγοντες της Δύσης ( Μέρκελ, ΝΑΤΟ, ΕΕ κ.ά.) για να γίνει αυτή αποδεκτή.
  • Η εκκωφαντική απόρριψη των Σκοπιανών ακολούθησε τις επανειλημμένες, πρωτοφανούς και ιστορικής μαζικότητος, παλλαϊκές διαδηλώσεις εκατομμυρίων Ελλήνων που απέρριπταν κάθε παραχώρηση του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας.
  • Έτσι, στα Βαλκάνια εμφανίζεται μια ισχυρή, πολιτική, λαϊκή διεθνική αντίδραση στις επιδιώξεις Μέρκελ-ΝΑΤΟ, για παραχάραξη της ιστορίας και διασάλευση των εθνικών συνόρων και μια εξίσου ισχυρή πολιτική απόρριψη και απομόνωση των λακέδων τους Τσίπρα και Ζάεφ.
  • Λύση σε αυτή την μεθοδευμένη ένταση και το αδιέξοδο που καλλιεργήθηκαν επί δεκαετίες αφότου διαμελίσθηκε η Γιουγκοσλαβία, με εργαλεία τον εθνικισμό και την φτώχια, δε μπορεί να δοθεί, ειρηνικά, παρά μόνο με άμεσες εκλογές και στην Ελλάδα και στα Σκόπια. Ώστε να απομακρυνθούν τα πρόσωπα και κόμματα που διχάζουν τις κοινωνίες υπηρετώντας Μέρκελ και ΝΑΤΟ και να ακυρωθεί το εξάμβλωμα των Πρεσπών.
  • Μετά, πρέπει και μπορεί να ανοίξει μια μακρόχρονη διαδικασία επαναπροσέγγισης και ανοικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ των Βαλκανικών λαών και κρατών, αποκρούοντας τις δόλιες διχαστικές εξωτερικές επεμβάσεις και αναμίξεις. Η FYROM θα συνεχίσει έως ότου προσαρμοστεί στην πραγματικότητα και στην ιστορική συνέχεια. Η Ελλάδα εάν αποκτήσει εθνική (και όχι την εκάστοτε κομματική) πολιτική στρατηγική (κατά το παράδειγμα της Τουρκίας) έχει δυνατότητες να ζωογονήσει την Βαλκανική Συνεργασία.
  • Στην ελλαδική κυβέρνηση ίσως επικρατήσει ψυχραιμία και συντεταγμένη υποχώρηση με προκήρυξη άμεσα εκλογών, αλλιώς θα βρεθεί στον κυκεώνα άθλιας εξοντωτικής αλληλοφαγωμάρας. Ο Π. Καμμένος μπορεί να δώσει μια έμπρακτη συγνώμη για τα πολιτικά εγκλήματά του, οι Τσίπρας και Κοτζιάς να μη αυξήσουν κι άλλο το μίσος που τους περιβάλλει.

Νίκος Καραβαζάκης

Δείτε και: 

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

 

 

«Συλλαλητήρια για την Μακεδονία στη ΔΕΘ – Σε ποιό θα συμμετέχω και γιατί;»

04/09/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου

Σε λίγες μέρες από τώρα, στις 8 Σεπτεμβρίου, και ώρα 7μμ θα πραγματοποιηθούν δύο συλλαλητήρια στην Θεσσαλονίκη ως διαμαρτυρία για την προσπάθεια παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

Το ένα το διοργανώνει ο «Φορέας Ανένδοτου Αγώνα για τη Μακεδονία και τη Δημοκρατία», ο οποίος έχει εξελιχθεί σε πολιτικό φορέα, και το άλλο το διοργανώνουν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις υφηλίου μαζί με τις διάφορες Επιτροπές Αγώνα και με την στήριξη σχεδόν όλων των επιτροπών, ομάδων αλλά και ατόμων που έχουν αυτοοργανωθεί και δίνουν τον αγώνα τους για το μεγάλο εθνικό θέμα της Μακεδονίας. Τα δύο αυτά συλλαλητήρια θα γίνουν σε πολύ κοντινά μεταξύ τους σημεία, αυτό του Φορέα Ανένδοτου Αγώνα το οποίο μάλιστα θα είναι συναυλία, θα γίνει στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αυτό των Παμμακεδονικών και των Επιτροπών Αγώνα θα γίνει στο Βελλίδειο. Ουσιαστικά θα αλληλοκαλυφθούν χωρικά.

Θεωρώ ότι σε αυτά τα συλλαλητήρια θα πρέπει να συμμετέχουμε ως Έλληνες παραβλέποντας πολιτικούς φορείς… θέλουμε συμμετοχή από την βάση, δηλαδή από τον λαό. Εγγύηση για αυτό αποτελούν όλες οι Επιτροπές Αγώνα, οι Παμμακεδονικές οργανώσεις υφηλίου αλλά και οι διάφορες ομάδες απλών Ελλήνων πατριωτών, ακόμα και οι ατομικές προσπάθειες του καθενός από εμάς. Ο κάθε ένας αποτελεί πολύτιμη μονάδα η οποία μπορεί να ενισχύσει τον αγώνα σε βαθμό που δεν το φανταζόμαστε. Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε στο Πισοδέρι στις 17 Ιουνίου, την ώρα της υπογραφής της επαίσχυντης συμφωνίας, όπου ο Αγώνας των απλών Ελλήνων πατριωτών (το άρθρο εδώ) ήταν η ουσιαστική αντίσταση στην μειοδοσία του καθεστώτος. Εκεί φάνηκε πόσο συμμετείχε στον αγώνα η «Βίγλα» με τις ομιλίες, τις μουσικές και με τα σουβλάκια της, και πόσο το «Πισοδέρι» με τις μάχες σώμα με σώμα, τα χημικά και την βία που ασκήθηκε στους διαδηλωτές από τα ΜΑΤ. Εκεί όπου Έλληνες τυλιγμένοι με ελληνικές σημαίες βάδιζαν συμβολικά με κατεύθυνση το σημείο της επαίσχυντης υπογραφής. Τι και αν αυτό απείχε τριάντα ολόκληρα χιλιόμετρα από το Πισοδέρι. Και μόνον σε αυτή την συμβολική κίνηση, τα ΜΑΤ απάντησαν όπως είχαν διαταχθεί από το καθεστώς. Με ωμή βία. Τσάκισαν τους διαδηλωτές ματώνοντας τις σημαίες με τις οποίες ήταν τυλιγμένοι (το βίντεο εδώ).

Όλες αυτές οι σκηνές μεταφέρθηκαν στην δημοσιότητα από τον καθένα που βρισκόταν στο Πισοδέρι και οι σχετικές φωτογραφίες & βίντεο που τραβήχτηκαν ήταν αυτά που ανέδειξαν τον αγώνα που δόθηκε εκεί. Από απλούς πατριώτες δόθηκε ο αγώνας, από απλούς πατριώτες μεταδόθηκε με την βοήθεια της τεχνολογίας. Εκεί δημιουργήθηκαν και τα σύμβολα αυτού του αγώνα. Ματωμένες σημαίες και τραυματίες με σπασμένα κεφάλια. Ο αγώνας αυτός έμελλε να φουντώσει ακόμα περισσότερο. Τον μήνα που ακολούθησε, τον Ιούλιο, εν μέσω καύσωνα, πραγματοποιήθηκαν περισσότερα από εβδομήντα συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα, κρατώντας άσβεστη την φλόγα του αγώνα μέχρι την ώρα του μεγάλου συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης στις 8 Σεπτεμβρίου. Όλα αυτά τα συλλαλητήρια έγιναν αυθόρμητα, από την βάση, από τον απλό λαό. Δεν ακολούθησαν κανέναν πολιτικό φορέα, δεν τα καπέλωσε κανείς!

Και φτάνουμε τώρα στην ώρα του μεγάλου συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης. Δεν είναι δυνατόν αυτό το παλλαϊκό συλλαλητήριο με τον συμβολισμό και τις ιδιαιτερότητες που έχει να είναι υπόθεση ενός μόνον πολιτικού φορέα. Όσο και αν αυτός ο φορέας ισχυρίζεται ότι αποτελεί την «μόνη λύση για την ακύρωση της συνθήκης της Πρέσπας, αλλά και για την ακύρωση της οικονομικής αιχμαλωσίας της Ελληνικής κοινωνίας». Αυτά προς το παρόν είναι ευσεβείς πόθοι…

Είμαι από αυτούς που θεωρούν και ελπίζουν ότι τα συλλαλητήρια αυτά, με το μήνυμά τους θα επιφέρουν αλλαγές. Πολιτικές αλλαγές. Μία πιθανή εξέλιξη θα μπορούσε να είναι, τα υπάρχοντα κόμματα να λάβουν το μήνυμα του λαού και να προσαρμόσουν τις πολιτικές τους στα νέα δεδομένα, στην νέα δυναμική που επιβάλλει ο λαός καθημερινά με τον αγώνα του. Εάν αυτό δεν καταστεί δυνατόν, τότε η δυναμική αυτής της αντίδρασης του λαού θα δημιουργήσει πολιτικά σχήματα ώστε να καλυφθεί το όποιο κενό. Και επειδή ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΚΕΝΑ, σίγουρα θα υπάρξει μία κατάσταση με την οποία θα καλυφθεί το όποιο κενό, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Τώρα αυτοί που βιάζονται να ισχυριστούν ότι αποτελούν τον πολιτικό φορέα που θα αποτελέσει την λύση του προβλήματος, να μου επιτρέψουν να τους πω ότι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Και ξενοδόχος είναι ο λαός. Αυτός θα δώσει την απάντηση. Σε κάθε περίπτωση πάντως το συγκεκριμένο συλλαλητήριο δεν ενδείκνυται για τέτοιου είδους διαξιφισμούς. Σε αυτό το συλλαλητήριο θα πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι χωρίς ταμπέλες, με την ευρύτερη αποδοχή από την βάση. Μετά, θα έχουμε όλο τον χρόνο στην διάθεσή μας να συζητήσουμε οτιδήποτε σχετικό. Άλλωστε εμείς οι Έλληνες διακρινόμαστε για την αγάπη μας προς τον διάλογο. Όπως επίσης διακρινόμαστε για το δύστροπο του χαρακτήρα μας όταν προσπαθούν να μας καπελώσουν…

Στην Θεσσαλονίκη λοιπόν όλοι μαζί ενωμένοι.

Και μην ξεχνάμε… η Βίγλα είχε σουβλάκια και μουσική.

Το Πισοδέρι ήταν η πρώτη γραμμή του αγώνα με μάχες σώμα με σώμα, χημικά και ξύλο από τα ΜΑΤ.

Το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου θα πάμε στην Θεσσαλονίκη για να δώσουμε ένα βροντερό παρών στην πρώτη γραμμή, εκεί όπου θα είναι ο Πρωθυπουργός και όχι για να ακούσουμε μουσική.

Για να μην υπάρξει για μία ακόμη φορά η παραφωνία της Βίγλας, ελάτε όλοι στην πρώτη γραμμή… σας περιμένουμε στο Βελλίδειο!

http://www.antibaro.gr/article/19892

«ΤΑ «ΕΥΩΝΥΜΑ»»

02/07/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for Μακεδονία

 

Μ. ΜΠΕΓΖΟΣ

ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΡΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ
“Nomen est omen” (νόμεν εστ όμεν): «το όνομα είναι οιωνός», σήμα, σημείο, σημάδι. Αυτό ταιριάζει απόλυτα στο Μακεδονικό ζήτημα που προκάλεσαν οι Σκοπιανοί γείτονές μας. Δεν πρόκειται για καμιά σκιαμαχία για το όνομα ή τον τύπο, αλλά είναι μια «γιγαντομαχία περί της ουσίας».
Μακεδονία είναι και λέγεται η γη που κατοικείται από ελληνόφωνους, σλαβόφωνους, βλαχόφωνους, αλβανόφωνους κ.λπ. Το εντός της ελλαδικής επικράτειας τμήμα της συνιστά την βορειοελλαδική περιφέρεια Μακεδονία και το υπόλοιπο κατανέμεται σε όμορα κράτη.
Το συνοριακό με την Ελλάδα ομόσπονδο κρατίδιο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, η «Νότια Σερβία» ή «Βαρντάσκα» (Βαρδάρη), αυτοτιτλοφορήθηκε «Μακεδονία» το 1945. Από το 1990 αυτονομήθηκε σε κράτος με ταυτόσημη ονομασία εγείροντας αλυτρωτικές αξιώσεις και υποδαυλίζοντας τον σλαβομακεδονικό εθνικισμό σε βάρος του ελληνικού πατριωτισμού. Η διπλωματική προσωνυμία «ΠΓΔΜ» (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της «Μακεδονίας» FYROM) είναι μια προσωρινή ανακωχή ανάμεσα στον σλαβικό εθνικισμό και στον ελληνικό πατριωτισμό.
Ελληνικός πατριωτισμός κατά σλαβικού εθνικισμού
Οποιος αρνείται την ιστορική ελληνικότητα της Μακεδονίας εξαιτίας της μεσαιωνικής καθόδου σλαβικών φύλων εθελοτυφλεί. Σαν εκείνον που αμφισβητεί την εβραϊκή αρχαιότητα της Ιερουσαλήμ λόγω της μουσουλμανικής κατάκτησης των Αγίων Τόπων στον Μεσαίωνα.
Το ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας με το όνομα «Βαυαρία» που γειτονεύει με την γερμανόφωνη Αυστρία θα μπορούσε να αυτοαποκαλείται «Αυστρία» λόγω γερμανοφωνίας; ! Δεν θα διαμαρτύρονταν οι Αυστριακοί για παραχάραξη της ιστορίας τους; Μετά το θλιβερό παρελθόν της ναζιστικής προσάρτησης (Anschluss : ΄Ανσλους) της Αυστρίας στο Γ΄ Ράιχ (1939-1945) ο σφετερισμός του ονόματος «Αυστρία» από την Βαυαρία θα ήταν αιτία πολέμου (casus belli) και αντίσταση του αυστριακού πατριωτισμού ενάντια στον γερμανικό εθνικισμό, τον βαυαρικό σοβινισμό και τον ναζιστικό ρατσισμό.
Η γαλλική επαρχία της Βρετάνης μετονόμασε την Μεγάλη Βρετανία σε Ηνωμένο Βασίλειο για να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχυση μεταξύ της μικρής γαλλικής περιοχής και της μεγάλης αγγλοσαξονικής χώρας. Παρά την απουσία αλυτρωτικών βλέψεων εκατέρωθεν θεωρήθηκε έντιμο να διευκρινισθεί το όνομα (nomen) ως σημείο /σήμα / σημάδι (omen) του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού.
Η ευρωπαϊκή ενοποίηση δεν απέτρεψε τους εθνικισμούς, αλλά μάλλον τους υπέθαλψε εντελώς απροσδόκητα μάλιστα. Σκωτία και Ουαλία, Βάσκοι και Καταλονία, Φλαμανδοί και Βαλόνοι κ.λπ. είναι μερικά τυπικά παραδείγματα νεοεθνικισμού εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανάλογα ισχύουν στα Βαλκάνια σήμερα με την επικείμενη ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.
Το όνομα είναι ουσία και όχι τύπος πιά! Ο αλυτρωτισμός (σημαία, σύμβολα, αγάλματα, σχολικά βιβλία κ.λπ.) του κρατιδίου της Νότιας Σερβίας είναι ο σκληρός πυρήνας του σλαβομακεδονικού εθνικισμού. Εναντίον αυτών έχει να αντιπαλαίσει ο ελληνικός πατριωτισμός σήμερα κατεπειγόντως μάλιστα!
Ο πατριωτισμός δεν είναι εθνικισμός
Ο πατριωτισμός δεν είναι εθνικισμός ή σοβινισμός μήτε ρατσισμός κι ούτε φυλετισμός. Η αμυντική φιλοπατρία, η θεμιτή προάσπιση «βωμών και εστιών» και η ειρηνόφιλη πιστότητα στην πατρώα γη, γλώσσα και πίστη συνιστούν τον αγνό και άδολο πατριωτισμό. Αυτόν οφείλουμε να διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού εσαεί και διακαώς.
Το ότι ακόμα σήμερα στον τόπο μας παρά την οικονομική δυσ-πραγία υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δακρύζουν στο άκουσμα μιας λέξης (Ελλάδα) κι ενός ονόματος (Μακεδονία), αυτό σημαίνει ότι ο καταναλωτισμός και ο χρηματισμός δεν μας έχουν αλλοιώσει. Το ίδιο ίσχυε προ 25ετίας σε καιρούς επιπολάζουσας ευημερίας! Είτε με «ισχνές αγελάδες» σαν σήμερα (2018) είτε με «παχιές αγελάδες» όπως τότε (1992) οι νεοέλληνες αποδεικνύουν ότι επιμένουν να παραμένουν Ελληνες και Ρωμηοί χωρίς να καταντούν Γρακοί ή γραικύλοι.
Ο εθνικισμός διαφέρει από τον πατριωτισμό τα μέγιστα. Παρόλο που και οι δυο ομιλούν για πατρίδα, έθνος, γένος κ.λπ., ο εθνικισμός είναι επιθετικός εναντίον ομόρων λαών, εριστικός σε βάρος γειτονικών κρατών και πολεμοχαρής έως πολεμοκάπηλος.
Ο πατριωτισμός είναι αμυντικός σε κάθε περίπτωση, ειρηνόφιλος και συμφιλιωτικός, γι’ αυτό είναι θεμιτός, ευκταίος και εφικτός. Αντιθέτως ο εθνικισμός είναι απευκταίος, αθέμιτος και άδικος.
Η Μακεδονία έγινε το πεδίο αιματηρών συρράξεων και τοπίο εθνοκάθαρσης σε βάρος των Ελλήνων από αλλόθρησκους οθωμανούς κατακτητές και σλαβόφωνους ομόδοξους γείτονες. Η Βουλγαρική Εξαρχία, η σχισματική «Μακεδονική Εκκλησία», τα βουλγαρικά Κομιτάτα εναντίον των Μακεδονομάχων μας, η βουλγαρική κατοχή (1941-1944) και τα Σκόπια / ΠΓΔΜ (1945/1992) ομοιάζουν με την ναζιστική προσάρτηση της Αυστρίας.
Ο δημοκρατικός πατριωτισμός των Ελλήνων επιβάλλει να αντισταθούμε στον σλαβικό εθνικισμό και τον αλβανικό σοβινισμό των βορείων γειτόνων μας. Δεν χρειάζεται να είσαι «δεξιός» για να νιώθεις πατριώτης. Δεν απαιτείται να γίνεις «αριστερός» για να αντιστέκεσαι στον εθνικισμό που είναι εχθρός του έθνους, του λαού και της πατρίδας.

ΚΙΒΩΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 3η ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Δείτε και: ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Κατηγορίες:σκοπιανό, Μακεδονία

«Το διακύβευμα της Συμφωνίας.»

02/07/2018 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ν. Λυγερός
Όσοι πιστεύουν ότι το διακύβευμα της Συμφωνίας είναι μόνο και μόνο η ένταξή της FYROM στο NATO και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνουν ένα σοβαρό λάθος και μπορούν να το αναγνωρίσουν διαβάζοντας το άρθρο 20 και όχι μόνο της Συμφωνίας. Διότι αν έρθει σε ισχύ η Συμφωνία, θα πρέπει η Ελλάδα να υποστηρίξει κάθε ενταξιακή πορεία σε οποιονδήποτε οργανισμό σε διεθνές επίπεδο, σε πολυμερές επίπεδο αλλά και περιφερειακό επίπεδο. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια περιορισμένη περίπτωση αλλά για τη γενική. Η FYROM είναι ανεξάρτητο κράτος από το 1991. Εντάχθηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 1993 με αυτήν την προσωρινή ονομασία και το ίδιο ισχύει με το Συμβούλιο της Ευρώπης. Είναι επίσης μέλος της FAO, Unesco, της Interpol και της Διεθνούς οργάνωσης της Γαλλοφωνίας . Όμως η Ελλάδα εκτός από τα Ηνωμένα Έθνη, 1945, το ΝΑΤΟ, 1952, την Ευρωπαϊκή Ένωση, 1981, ανήκει σε αμέτρητους οργανισμούς: BIS, BSEC, CCC, CE, EAPC, EBRD, ECE, ECLAC, EID, EMU, ESA, FAO, JAEA, IBRD, ICAO, IDA, IEA, IFAD, IFC, ILO, IMF,Interpol, IOC, IOM, ISO, OECD, OSCE, UNCTAD, UNHLR, WEU, WHO, WIPO, WMO, κλπ. Έτσι για να ξέρουμε περί τίνος πρόκειται και για να μη μιλάμε πάντα μόνο και μόνο για δύο οργανισμούς, ας θυμόμαστε αυτόν τον κατάλογο που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στον αγώνα μας ή αρνητικά αν το ξεχάσουμε και δώσουμε την ευκαιρία στη FYROM να εισέλθει με άλλη ονομασία.
http://lygeros.org/articles.php?n=39051&l=gr

ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

18/06/2018 2 Σχόλια


ΝΑΙ ή ΟΧΙ

ΣΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ;

 

Η «Συμφωνία των Πρεσπών» της 17/6/2018 δεσμεύει την Ελλάδα σε μέγα εθνικό ζήτημα, όπως είναι η εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια. Προφανώς πρέπει να ερωτηθεί ο λαός-κάτι το οποίο θα πράξουν με δημοψήφισμα οι Σκοπιανοί-εάν εγκρίνει ή όχι την Συμφωνία αυτή, που ενώ έχει ήδη εκφραστεί με ιστορικής μαζικότητας συλλαλητήρια, αγνοείται και παρακάμπτεται από την κυβέρνηση,. Με την μαζική και ακομμάτιστη αυτή διαδικτυακή συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών, αναμένουμε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση και την Βουλή, να προχωρήσουν στην διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Εμείς οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε, ζητάμε να διεξαχθεί ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ,
έγκρισης ή απόρριψης,
της Συμφωνίας των ΥΠΕΞ Ελλάδας και FYROM,
που υπεγράφη στις Πρέσπες στις 17/6/2018, για την ονοματοδοσία της FYROM.

 

https://www.gopetition.com/petitions/δημοψηφισμα-για-την-μακεδονια.html

 

Στον παρακάτω σύνδεσμο υπάρχει η Συμφωνία σε κείμενο pdf:

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/symfonia_skopiano.pdf

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Επειδή από αρκετούς φίλους και φίλες επισημαίνεται κάποια δυσκολία τους στην ηλεκτρονική υπογραφή τους, μπορούν να μας στείλουν στο email: nbsv@otenet.gr τα στοιχεία τους και να τους καταχωρήσουμε εμείς. Τα απαραίτητα στοιχεία είναι:

Όνομα και Επώνυμο, περιοχή/διεύθυνση κατοικίας, email (και αριθμό κινητού τηλεφώνου, αν τυχόν χρειαστεί επιπλέον επιβεβαίωση ή κάποια διευκρίνιση).

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Στα συλλαλητήρια:

Μπορούν να συλλέγονται εγγράφως υπογραφές, με ακριβώς το ίδιο κείμενο και μορφή σε πρωτότυπο που εμείς αποστέλλουμε και μόνο για όσους/όσες δεν υπογράφουν ηλεκτρονικά ώστε να αποκλειστεί η περίπτωση διπλοεγγραφών.

Στην συνέχεια οι συλλέκτες επικοινωνούν μαζί μας ηλεκτρονικά (ως άνω) ή τηλεφωνικά (6983346051) για να παραλάβουμε τις υπογραφές.

Αρέσει σε %d bloggers: