Αρχείο

Archive for the ‘Χιούμορ’ Category

Αρκάς…

08/05/2016 1 Σχολιο

αρκας

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

«Να αναλάβη το ΝΑΤΟ τη διακυβέρνηση της χώρας!»

13/02/2016 1 Σχολιο

Του Δημήτρη Ρομποτή*

Εάν σκοπεύετε να πεθάνετε στο αμέσως επόμενο διάστημα και έχετε τάξει κάποιο χρηματικό ποσό σε ενορία της αρεσκείας σας χωρίς τις απαραίτητες γραπτές διαβεβαιώσεις, τότε καλά θα κάνετε να το μετανιώσετε διότι θα δημιουργήσετε δυσεπίλυτα προβλήματα για αυτούς που θα μείνουν πείσω και θα διαχειριστούν τη μνήμη σας! Προ ολίγου καιρού απεβίωσε λόγω κρυολογήματος κυρία η οποία είχε υποσχεθεί 12.000 δολάρια, αν δεν κάνω λάθος, δια την αποκατάστασιν των βιτρώ του ναού όπου εκκλησιαζόταν, εν Μανχάταν μεριά. Επειδή όμως το τάξιμο ήταν προφορικό, τώρα έχουν μπερδευτεί τα πράματα και έχουν σταματήσει οι σχετικές εργασίες. Και έτσι αντί να τη σχωρνάνε τη γυναίκα, δεν αποκλείεται να τη βρίζουν κι’ από πάνω έτσι που τους έμπλεξε!

Των φρονίμων τα παιδιά πριν …πεθάνουν μαγειρεύουν! Τακτοποιήστε πρώτα όλες τις υποχρεώσεις, αρχίζοντας με αυτές προς την κοινότητα, και εν συνεχεία να πεθάνετε με την ησυχία σας! Ούτε υπάρχουν δικαιολογίες του τύπου «δεν το ήξερα», «δεν το περίμενα», «πού να το φανταστώ». Αυτά να τα πήτε αλλού κι’ όχι στους αδελφούς και αδελφές (πρέπει να λέμε και τα δύο γένη στη νέα ελληνική του συμφώνου συμβίωσης) συμπάροικους που δεν έχουν κανέναν λόγο να μπλέκουν και να ταλαιπωρούνται επειδή εσείς πεθάνατε στα καλά καθούμενα χωρίς να έχετε κλείσει τους λογαριασμούς σας! Λίγη υπευθυνότητα δεν βλάπτει!

Και επειδή περί υπευθυνότητος ο λόγος, θα ήταν ευχής έργο αν το ΝΑΤΟ εκτός από τη διαφύλαξη των θαλασσίων συνόρων, ανελάμβανε και τη διακυβέρνηση της χώρας! Άλλωστε, η Ελλάς ανέκαθεν κινδυνεύει περισσότερο από τους εχθρούς εντός των τειχών, δηλαδή τους ίδιους τους Ελληνες παρά από τους απέξω. Το ΝΑΤΟ είναι ίσως ο καταλληλότερος φορέας να θέση υπό κατοχήν το ελλαδικό κράτος, μήπως κι’ απελευθερωθούν επιτέλους οι Έλληνες της δημιουργικότητας οι οποίοι τελούν υπό στυγνή κατοχή από της «απελευθερώσεως» του έθνους και εντεύθεν.

Οποιοσδήποτε προσπαθεί να κάνη κάτι στην Ελλάδα που να ξεφεύγη από την πεπατημένη κι’ από την κρατικιστική διαπλοκή η οποία έχει σφιχταγκαλιάσει και τον λεγόμενο ιδιωτικό τομέα, διώκεται με κάθε τρόπο και μέσο! Ως οι αιρετικοί στον σκοταδιστικό Μεσαίωνα! Τί φόρους, τί πρόστιμα, τί ταλαιπωρία για μια άδεια, τί ελέγχους επί ελέγχων, ο ανήσυχος και δημιουργικός άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως μίασμα ακόμη κι’ από εκείνους που καμώνονται ότι μιλούν για λογαριασμό του ενώ είναι κατά κανόνα κρατικοδίαιτοι (βλέπει Νέα Δημοκρατία).

Και δεν μιλάμε μόνο στον επιχειρηματικό τομέα, ακόμη και σε άλλους τομείς φαινομενικά ασχέτους προς τη δημιουργικότητα, όπως αυτός της καθηγεσίας, ειδικότερα του πανεπιστημίου. Αλλοίμονο αν ένας καθηγητής έχη τον …κάλο της ερεύνης ή του κεντρίσματος των παροπλισθέντων από τη μαστούρα αισθητηρίων οργάνων των υποτιθέμενων μαθητών που αντί να μάθουν πάνε εκεί για να πουλήσουν πνεύμα. Αμέσως μπαίνει σε καραντίνα από τους ίδιους τους συναδέλφους του οι οποίοι στο πρόσωπό του βλέπουν θανάσιμη απειλή στη μακα(β)ριότητά τους. Το ίδιοι κι’οπουδήποτε αλλού, στα νοσοκομεία, στην εφορία, στις δημόσιες υπηρεσίες γενικά. Όποιος «ξεστρατίσει» πρέπει να γκρεμοτσακίζεται για να παραδειγματίζεται η αγέλη και να μην τολμά να φύγη από τον δρόμο που οδηγεί στη σιγουριά του μαντριού!

Όπως μετά την αποπομπή του Όθωνος είχε προκύψει τέτοια αναρχία που έφτασαν οι ίδιοι οι «Έλληνες» να ζητήσουν από τις εγγυήτριες δυνάμεις (αλήθεια, γιατί να μην έχη ακόμη η Ελλάς εγγυήτριες δυνάμεις; Μήπως δικαιούται πλήρη ανεξαρτησία στο μαύρο της το χάλι με τους δυνάστες εσωτερικούς και ανεξέλεγκτους;) να τους στείλουν έναν βασιλιά κι’ας είναι από ξύλο, έτσι και σήμερα που τα πράγματα είναι χειρότερα ας ζητήσουν επιτέλους από το ΝΑΤΟ να αναλάβη τη χώρα μήπως και μπει κάποια τάξη, διότι από τους εγχώριους υ-πάτους αρμοστές δεν μπορεί να περιμένη κανείς προκοπή, μόνο …Προκόπη στο προεδρικό!

Καλό Σαββατοκύριακο!

*Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη.

ΥΓ: 1) Οταν αριστεροί και “αριστεροί” τραγούδαγαν “δεν θα περάσει ο φασισμός” εννοούσαν προφανώς ότι δεν …θα τελειώσει!

2) “Επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ προαναγγέλει ο Φώτης Κουβέλης”! Ο εστι μεθερμηνευόμενον ότι το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ πλησιάζει …

3) Λέει ο Αρκάς πως σε ερώτηση για το μέλλον της χώρας, το 70% απάντησε ότι δεν βλέπει μέλλον και το 30% ότι δε βλέπει χώρα. Πού σημαίνει ότι το 100% δεν βλέπει τίποτα!

http://neohellenika.com/?p=976

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

φοροδιαφυγής…

05/02/2016 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Διαγνωστικό Κέντρο η κα Κική.»

31/12/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

διάγνωση

Κατηγορίες:Πολιτική, Υγεία, Χιούμορ

Το Τρίο Στούτζες.

31/10/2015 1 Σχολιο
Φωτογραφία του Διαμαντής Καρασούλας.

                                              Το Τρίο Στούτζες

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

φοροκουφάλες

23/10/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

φοροκουφάλες

Κατηγορίες:Χιούμορ, οικονομικά

««Ὁ νέος Πρωθυπουργός μας κ. Μαρτῖνος Φουρέης»»

24/09/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

MAARTEN-VERWEY-facebook

 

Τοῦ  Γιώργου Κακαρελίδη

Τοῦ Ἀνταποκριτοῦ μας: ὁ κ. Μαρτῖνος Φουρέης (Maarten Verwey), νέος Πρωθυπουργὸς τῶν εὐρωμνημονιακῶν δυνάμεων κατέχει, βάσει τῶν προχθεσινῶν ἐκλογῶν, τὸ ἐκπληκτικὸ ποσοστό τοῦ 81% τῶν ψήφων καὶ τὴν πρωτοφανή κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία μὲ 267 (!!!) ἑδῶν. Νούμερα, ποὺ θυμίζουν ἀντίστοιχα σοβιετικῶν καθεστώτων.

Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ, παρὰ τὴν ἐμφανῆ προσπάθεια, ποὺ κατέβαλε νὰ μὴν ψηλώσῃ πολύ, μὲ τὴν ἀκατανόητη, ἐκ πρώτης ὄψεως, “ρἠση” περὶ πολιτικῆς εὐθύνης τῆς δολοφονίας Φύσσα, ἔφτασε στὶς 18 ἕδρες. Τὸ δὲ ΚΚΕ, δίνοντας πίστη στὶς δημοσκοπήσεις, τὰ ἔβαλε μὲ τὴν Λαϊκὴ Ἑνότητα, στὴν προσπάθεια νὰ περιχαρακώσῃ ὁπαδοὺς, παραμένοντας σταθερὸ στὶς συμφωνίες τῆς …. Γιάλτας, μὲ συνέπεια νὰ χάσουν καὶ οἱ δύο.

Ὁ νέος Πρωθυπουργός, συνομήλικος σχεδόν τοῦ προκατόχου του, ἀναλαμβάνει τὴν διακυβέρνηση τῆς χώρας σὲ μία ἐξαιρετικά εὐνοϊκή, γι’αὐτόν, συγκυρία: οἱ ἤδη ὑπογραφεῖσες τὸ καλοκαίρι, συμφωνίες Τσίπρα (ἤ ἀλλοιῶς 3ο Μνημόνιο ἤ Χρῆμα ἔναντι Ἀπορρυθμίσεων), πού, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κοινὴ λογικὴ, ἀκόμη καὶ τὸ ΔΝΤ, ἀναγνωρίζει ὅτι εἶναι σχεδιασμένες ἀκριβῶς γιὰ νὰ ἀποτύχουν, ἔχουν δεσμεύσει μέν, ἐκβιαστικά τὴν χώρα, ὅμως, μὲ τὸ ἐκλογικό ἀποτέλεσμα, τὰ χέρια τοῦ νέου Πρωθυπουργοῦ, ὑποβοηθούμενα ἀπὸ τοὺς 267 μνημονιακοὺς βουλευτές,  εἶναι πλήρως λελυμένα!

Στὰ πλαίσια αὐτά, ἡ ἐπικείμενη, ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τρ.ἔ., παραμετροποίηση τῶν συμφωνιῶν Τσίπρα, συνίσταται ἐν τάχει ἀπὸ τὶς ἑξῆς παρεμβάσεις, ποὺ ἀναμένεται νὰ ὑπερψηφισθοῦν καὶ ποὺ ἀποτελοῦν ἀπόρροια τῶν ν. Τσίπρα 4331, 4334, 4335. 4336 καὶ τῶν μνημονίων 2 (Σαμαρᾶ) καὶ 1 (ΓΑΠ):

-Ἐπειδὴ τὰ πρωτογενῆ πλεονάσματα ἔχουν τυπικά μειωθῆ στὶς συμφωνίες, τὸ ἰσοδύναμο ἀποτέλεσμά τους (κάτι ποὺ διατρέχει ὅλα τὰ μνημόνια) θὰ ἐπιτευχθῇ μὲ συρρίκνωση τῆς ὁλικῆς ζήτησης καὶ ὁλικῆς δαπάνης καὶ περαιτέρω μείωση τῶν Κρατικῶν δαπανῶν, ἔτσι ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ διατήρηση τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας σὲ ἰδιότυπο «κωματικό» καθεστώς.

-Τὰ μέτρα περιλαμβάνουν σύνδεση κάθε δαπάνης μὲ περαιτέρω αὔξηση φόρων ἤ καὶ μείωση τῶν ὠφελούμενων ἀπὸ τὴν δαπάνη, ὑποκειμένων· ὅπως πχ. ἀγροτῶν, μισθωτῶν, μικροἐπαγγελματιῶν, δημοσίων ὑπαλλήλων, συνταξιούχων, ἀσφαλισμένων, ἀσθενῶν, μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων, ἀναξιοπαθούντων κτλ. Εἰδικῆ πρόνοια θὰ μειώσῃ τὴν φορολόγηση τῶν μεγάλων ὁμίλων καὶ ἰδιαίτερα ἐκείνων μὲ αὐξημένη ξένη συμμετοχή, διασυνοριακῶν κλπ.

-Μὲ νομοθετικές ρυθμίσεις, ποὺ θὰ ψηφισθοῦν σταδιακά, μέχρι τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2016, θὰ γίνουν παρεμβάσεις στὴν μετατροπὴ τῆς ἐργασίας ἀπὸ ἀντικείμενο ἐνοχικῶν συμβάσεων σὲ ἐμπράγματη, κατὰ τὰ φεουδαρχικὰ καὶ κολλεκτιβιστικά πρότυπα.

-Περιλαμβάνουν ὡσαύτως, πώληση τοῦ μέγιστου μέρους τῆς δημόσιας περιουσίας καὶ τῶν δημοσίων ἀγαθῶν. Ὅπως καὶ δημιουργία ὅπου χρειασθῆ, ἀνεξάρτητου διοικητικοῦ μηχανισμοῦ, ὑποκείμενου στὴν Γενικὴ Διεύθυνση μεταρρύθμισης τῆς ΕΕ. Ἀκόμη καὶ ἡ παιδεία σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες της, θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ αὐξήσῃ τὸν λόγο ὠφελουμένων πρὸς διδάσκοντες καὶ ὡρῶν ἀνὰ διδάσκοντα, διὰ συγχωνεύσεων, συρρικνώσεων, καὶ ἐξαλείψεων ὑποκειμένων καὶ λοιπῶν ἀνωμαλιῶν ποιότητος ἤ μορφολογικῶν συνθηκῶν.

-Ἐπειδὴ ἀπαιτεῖται ἰσχυρό τραπεζικό σύστημα, ἀφ’ ἑνὸς οἱ ὑπήκοοι θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὴν χρηματοδότησή τῶν πτωχευμένων τραπεζῶν, χωρὶς ἐπιστροφή χρημάτων καὶ άφ’ἑτέρου, τὸ ἑλλαδικὸ κρατίδιο θὰ παραιτηθῇ ἀπὸ κάθε δυνατότητα διορισμοῦ ΔΣ στὰ χρηματοπιστωτικά ἱδρύματα, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἄν κατέχῃ τὴν πλειοψηφία τῶν μετοχῶν.

Σὰν πρώτη ἀπόφαση, δεδομένης τῆς ἐκτίμησης ποὺ τρέφει στὸν ἀπελθόντα κ. Τσίπρα, ὁ κ. Φουρέης, συγκατένευσε στὸ νὰ τεθῇ ὁ κ. Τσίπρας, ἐπικεφαλῆς τοπικοῦ κυβερνητικοῦ σχήματος, γιὰ τὴν καλύτερη ἐποπτεία καὶ ὑπερψήφιση τῶν μέτρων στὴν ἑλλαδικὴ ἐπαρχία.

Καὶ λίγα λόγια γιὰ τὸν νέο Πρωθυπουργό: Ὁ κ. Μαρτίνος Φουρέης, οἰκονομολόγος, εἶναι Ὀλλανδός, ἀπὸ 1/9/15 ὁ νέος Γενικὸς Διευθυντὴς (ἰσοδύναμο μόνιμου ὙπερΔιοικητοῦ ὅπως πχ οἱ Κεντρικοί Τραπεζίτες ἤ ὀ Ἄγγλος Διοικητής στὴν Κύπρο) στὴν Γενικὴ Γραμματεία τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἐπιτροπῆς (DG/SG), ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν διοικητικῶν καὶ δομικῶν μεταρρυθμίσεων τῶν χωρῶν μελῶν (ὅπως τὸ πρόγραμμα Κύπρου, τοῦ ὁποίου ἡγήθηκε) καὶ εἰδικά τῆς Ἑλλαδικῆς ἐπαρχίας. Ἡ 20-μελής ὁμάδα του, θὰ προετοιμάσῃ 120 περίπου νομοθετήματα, ποὺ ὁ ἀντιπρωθυπουργεύων κ. Τσίπρας θὰ περάσῃ ὑποχρεωτικά.

Ὅπως γράφει καὶ ὁ κ. Jon Henley, ἀνταποκριτὴς τοῦ Guardian στὴν Ἀθήνα, τὸ ἔργο τοῦ κ. Φουρέη θὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ ἀπὸ τὴν μελέτη οἱουδήποτε ἄλλου νομοθετήματος θὰ σκεφθῇ ἡ τοπικὴ Ἑλληνική(;) ἀντιπροσωπεία, διότι βάσει τοῦ Μνημονίου, θὰ ἀποστέλλεται στὸν πρωθυπουργό κ. Φούρεη, πρὶν ἀπὸ κάθε διαβούλευση ἤ κατάθεση στὸ τοπικό κοινοβούλιο, γιὰ ἔγκριση (δῆτε τό ἄρθρο τοῦ συναδέλφου στό

http://www.theguardian.com/world/2015/sep/18/eurozone-greek-prime-minister-maarten-verway-greece-bailout

Γιὰ τὴν ἀντιγραφή

ΓΚ

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

διασκεδαστικά…

18/09/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 γαμωτο

απόλαυση

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

Τοκοφασίστες…

23/07/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

σοιμπλε

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

ευρωλιγουριά

05/07/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΥΣΤΕΡΙΑ

Αθάνατος Βέγγος!

05/07/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=wnyR08RzejI

ΘΒ

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

Ευτυχώς που το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς…

04/07/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

coat of arms sabbaton

Το ΟΧΙ του ’40, το είπε εμπράκτως η συντριπτικά μεγάλη πλειοψηφία, σύσσωμος ο ελληνικός λαός.

Ήταν ένα ΟΧΙ απροετοίμαστο, αυθόρμητο, «διχαστικό» καθώς εκφωνήθηκε από έναν φασίστα (αλλά πατριώτη) που είχε φυλακισμένους τους ΚΚΕ-δες ΚΑΙ, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, «δεν έφερε κανένα θετικό αποτέλεσμα», αφού η Ελλάδα ηττήθηκε και πέρασε στην Κατοχή. Ήταν ένα «άσκοπο» ΟΧΙ.

Ήταν ένα ΟΧΙ σαν εκείνο το άλλο «ατελέσφορο». «απροετοίμαστο», «αυτοκτονικό» στις Θερμοπύλες.

Έμοιαζε και με αυτό το ΟΧΙ στο Κομπάνι των Κούρδων, που πολέμησαν ενώ ήξεραν πως θα χάσουν το κεφάλι τους.

Ευτυχώς που το ΟΧΙ το είπε ο Ι. Μεταξάς. Γιατί αν το είχε πεί ο Ν. Ζαχαριάδης τότε θα ήταν «αντιευρωπαϊκό», «απομονωτικό», «ρωσόφιλο», «τυχοδιωκτικό», «προβοκατόρικο» και δε συμμαζεύεται.

Δεν ζούμε μέρες του ’40 (ακόμη, μάλλον…) αλλά η ιδεοληπτική πόλωση νεκραναστήθηκε. Οπότε η αναφορά στα παραπάνω, μπορεί να μας γειώσει και αποτοξινώσει, κάπως.

Νίκος Καραβαζάκης

Υ/Γ: να ποιος είναι ο λόγος να βγεί «ο εθνικισμός» από τα σχολικά βιβλία.

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

«Η παρέα της ουράς.»

03/07/2015 1 Σχολιο

image

Είχα πολλά χρόνια να κάτσω σε ουρά. Μα πάρα πολλά. Οι τελευταίες μεγάλες ουρές που θυμάμαι ήταν την Κατοχή και αμέσως μετά. Παιδί τότε, με έστελνε η μάνα μου μήπως και ανταλλάξω τα κουπόνια του δελτίου με κάτι φαγώσιμο.

Και τώρα, επειδή αρνήθηκα να λάβω μέρος στη γενική υστερία και να σηκώσω προκαταβολικά χρήματα – ξέμεινα να ζητιανεύω τα εξήντα ευρώ του ΑΤΜ. Που σύντομα έγιναν πενήντα.

Δεν πειράζει. Ξαναβρήκα την ψυχολογία της ουράς.

Η ουρά είναι μία ιδιότυπη κοινωνική ομάδα. Εφήμερη – όλο και κάποιος έρχεται και κάποιος φεύγει. Όμως, μέσα στον λίγο χρόνο που οι άνθρωποι βρίσκονται μαζί, αναπτύσσεται μία ενδιαφέρουσα δυναμική. Η συζήτηση που ξεκινάει, μερικές φορές είναι τόσο έντονη που ακόμα κι αφού τελειώσουν την δουλειά τους, τα μέλη της άτυπης ομάδας μένουν και συνεχίζουν τον διάλογο.

Φυσικά το θέμα ήταν η πολιτική και το επαπειλούμενο δημοψήφισμα. Οι γνώμες δεν ήταν ισόρροπα μοιρασμένες και σίγουρα όχι αντιπροσωπευτικές. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν πολύ δημοφιλής σε αυτές τις παρέες. Ίσως επειδή στην τράπεζα στήνονται οι έχοντες. Αν και δεν έμοιαζαν εύποροι.

Πέρα από το αντικείμενο της  συζήτησης πιο πολύ με ενδιέφερε η διαδικασία. Οι νεοεισερχόμενοι μπαίνανε στην ουρά και αμέσως έπιαναν το θέμα, συνεχίζοντας την τελευταία φράση που είχαν ακούσει.

Αθάνατη ελληνική οικειότητα! Έχω παρατηρήσει ουρές εκτός Ελλάδος (κυρίως στην Αγγλία, όπου η queue είναι θεσμός). Οι άνθρωποι στέκονται ακίνητοι, αμίλητοι, μαρμαρωμένοι. Κανείς δεν θα τολμούσε να μιλήσει στον μπροστινό ή τον πίσω. (Αδύνατον, αφού δεν έχουν καν συστηθεί!). Κάθονται εκεί (π.χ. στα εκδοτήρια εισιτηρίων), περιμένοντας στωικά υπομονετικοί. Κι αλίμονο σε όποιον προσπαθήσει να παραβιάσει την σειρά (να την πηδήξει, το λένε). Θηρία γίνονται οι στωικοί.

Βέβαια στην Ελλάδα πιο πολλοί «πηδάνε» την ουρά, παρά που την τηρούν. (Δείτε πώς μπουκάρουν στο μετρό!). Παρόλα αυτά μου αρέσει η διαλεκτική ουρά μας (κι ας με λένε ανθέλληνα). Μου πάει η ζεστασιά και ο αυθορμητισμός. Που μπορεί καμιά φορά να ενοχλήσει κι άλλες να οδηγήσει σε καυγά ή παρεξήγηση. Αλλά με την ανθρώπινη παρουσία, πραΰνει αυτές τις δύσκολες μέρες.

Ελπίζω (τώρα που γράφω είναι όλα φλου) να ξανανοίξουν σύντομα οι τράπεζες και να συνεχιστεί η ροή της ζωής μας. Κι όχι, δεν θα μου λείψουν οι ουρές…
Protagon.gr

Από Palmografos.com:

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

«24 αφορισμοί από τη ζώνη του λυκόφωτος.»

03/07/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ένα δείγμα εντροπίας… (Ν.Κ.)

Σώτη Τριανταφύλλου

image

1. Μια από τις πιο χονδροειδείς φράσεις που ξεστομίζουμε είναι «Σ’ τα ’λεγα εγώ…» Αλλά όποιος δεν ακούει «πριν», δεν ακούει ούτε «μετά». Πάντοτε θα βρίσκουμε δικαιολογίες για να ρίχνουμε το άδικο στους άλλους.

2. Αν είχαμε δεξιά κυβέρνηση, αυτές τις ημέρες θα φτάναμε σε αιματοχυσία. Διατηρούμε την ψυχραιμία μας επειδή έχουμε αριστερή κυβέρνηση. Τα αριστερά ψέματα είναι ευγενή – λέγονται για το καλό μας. Oι αριστερές κυβερνήσεις είναι βορά αδίστακτων καπιταλιστών: κάνουν ό,τι μπορούν σε εχθρικό κλοιό. Όπως ο Στάλιν που έχτισε τον σοσιαλισμό σε μια και μοναδική χώρα.

3. Η παταγώδης αποτυχία των δήθεν διαπραγματεύσεων οφείλονται στα εξής: 1) οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν κομμουνιστές στην παρέα τους 2) οι κομμουνιστές ηγέτες δεν θέλουν Ευρωπαίους ηγέτες στην παρέα τους 3) οι κομμουνιστές ηγέτες εξέλαβαν τους Ευρωπαίους ηγέτες ως κουτόφραγκους 4) οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξέλαβαν τον ΣΥΡΙΖΑ ως «ευρωπαϊκή αριστερά».

4. Μια ακόμη αιτία της ψυχραιμίας μας είναι ότι πιστεύουμε πως δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε. Πράγματι, ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων τα έχει χάσει όλα. Αναρωτιούνται: Τι χειρότερο μπορεί να συμβεί;

5. Ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας μας είναι η υπογεννητικότητα. Υπέργηρος πληθυσμός, κακογερασμένος από τον ήλιο, τον άνεμο, την ατημελησία, τη φτώχεια, την απαιδευσιά. Κι από την περιθωριοποίηση που προκαλούν οι συνταξιοδοτήσεις. Έτσι κι αλλιώς, το δημογραφικό πρόβλημα είναι το μείζον σε ολόκληρο τον πλανήτη – από διαφορετική άποψη. Το γηραλέο πνεύμα εμποτίζει όλη την κοινωνία: εμφυλιοπολεμικές αναμνήσεις, ιδεοληψίες, η μαγκούρα που κραδαίνει ο άνθρωπος που μισεί το μέλλον επειδή θα λείπει από αυτό.

6. Πολλοί λένε: Υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι στον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοι είναι; Πού βρίσκονται; Γιατί συμφωνούν όλοι σε όλα; Πώς μπορεί να είναι «σοβαρό» το μέλος ενός κοπαδιού;

7. Αν αντιπαραβάλλουμε τα κείμενα της προτεινόμενης συμφωνίας – εκείνο των δανειστών και εκείνο της κυβέρνησης – θα διαπιστώσουμε είτε ότι οι διαφορές είναι μικρές, είτε ότι το κείμενο των δανειστών περιέχει καλύτερα στοιχεία: π.χ. το περί μείωσης των στρατιωτικών εξοπλισμών.

8. Ο κ. Στρατούλης κορόιδεψε συνταξιούχο προσπαθώντας να τον πείσει ότι η ΕΕ θέλει να μειώσει τη σύνταξή του στα 240 ευρώ. Μερικοί Συριζέοι είναι ψεύτες· άλλοι είναι παραχαράκτες, διαστροφείς, τερατολόγοι, στρεψόδικοι και πολιτικοί απατεώνες. Εξάλλου, όπως σωστά είπε ο κ. Σταύρος Θοδωράκης στη Βουλή, δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους – ήταν κομματοκουτάβια και κομματόσκυλα. Ζωή εν τάφω.

9. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι για όλα φταίει ο Ντομινίκ Στρος-Καν με τις βλακείες του. Αν είχε παραμείνει στην ηγεσία του ΔΝΤ, θα μπορούσε να συνεννοηθεί στη γλώσσα των Συριζέων – πράγμα που δεν μπορεί να κάνει η ανεπαρκής κ. Λαγκάρντ.

10. Όλα έχουν ειπωθεί. Θα επαναλάβω κάτι που ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει: η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έψαχνε ευκαιρία να μας απομακρύνει από την Ευρώπη. Ο «λαός» που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ το ήξερε: δεν πρόκειται για αθώο θύμα. Οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουμε πως είμαστε καταπληκτικοί, «διαφορετικοί», «ιδιαίτεροι». Στα αγγλικά και στα γαλλικά different/différent και special/spécial είναι politically correct λέξεις που χρησιμοποιούνται για ανάπηρους, φρενοβλαβείς και τα τοιαύτα.

11. Το δημοψήφισμα διενεργείται για να διευρυνθεί σε εθνικό ζήτημα το πρόβλημα μεταξύ των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα, αν μπορούσαμε να πετύχουμε μεγάλη, συντριπτική αποχή, ορθή στάση θα ήταν η αποχή. Αλλά δεν μπορούμε.

12. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης σε όλα σχεδόν τα καλά και η πρώτη σε όλα σχεδόν τα κακά. Οπωσδήποτε, υπάρχουν διαφωνίες ως προς τι είναι «καλό» και τι είναι «κακό». Η κομμουνιστική ορθοδοξία είναι κάτι «καλό»; Ο φιλελευθερισμός είναι κάτι «κακό»; Πρόκειται για ερωτήματα που έχουν απαντηθεί από το 1930 περίπου – όχι στην Ελλάδα.

13. Το κοινωνικό πρότυπο του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν, όταν ακόμα είχε μυαλό στο κεφάλι του, η Σουηδία. (Του Γεωργίου Παπανδρέου υιού ήταν η Δανία – κατά κάποιον τρόπο μικρύναμε). Ύστερα, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός, βάλθηκε να μας αδελφοποιεί με τα αραβοσοσιαλφασιστικά κινήματα του Τρίτου Κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί αυτή την παπανδρεϊκή γραμμή. Όποιος υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει πρότυπο τριτοκοσμικού σοσιαλφασισμού – όμως, λιγοστοί Έλληνες έχουν επισκεφτεί τον Τρίτο Κόσμο για να δουν ιδίοις όμμασι τι ωραία που είναι.

14. «Δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού» στην Ευρώπη αλλά δεν πιστεύουμε ότι είμαστε ευρωπαϊκή χώρα. Έχουμε πρόβλημα ταυτοτικής σύγχυσης.

15. Μέχρι τώρα προσπαθούσαμε να συνεννοηθούμε οι μεν με τους δε: ανεκτικότητα, χιούμορ, ποιούμαι την νήσσαν και ου γαρ οίδασιν τι ποιούσιν. Πάνω απ’ όλα η φιλία και να μη χαλάμε τις καρδιές μας! Αυτή η χαλαρή στάση έφερε τους ηλιθίους στην εξουσία.
16. Αν επιτύχουμε, από τεχνική άποψη, να κάνουμε το δημοψήφισμα, μας αξίζει βραβείο οργανωτικότητας. Πράγμα που θα διαψεύσει το στερεότυπο του επιπόλαιου και τσαπατσούλη Έλληνα.

17. Γίνεται ξανά και ξανά λόγος για πληρωμή μισθών και συντάξεων, αλλά δεν ακούω τίποτα για επιχειρηματικότητα και επενδύσεις. Ίσως φταίνε οι Ευρωπαίοι.

18. Δείξαμε κακό χαρακτήρα στις επαφές μας στο εξωτερικό. Ήμασταν προκλητικοί, αγενείς, ναρκισσιστικοί, επιτηδευμένοι, δύστροποι: έχουμε το σύμπλεγμα του αποικιοκρατούμενου μολονότι ποτέ δεν υπήρξαμε αποικία. Ίσως οφείλεται στο μικρό μας μέγεθος. Size matters.

19. Η έμμονη ιδέα της εθνικής κυριαρχίας και «αξιοπρέπειας» είναι το λυκόφως μιας ιδεολογίας που έχει χρεοκοπήσει.

20. Από τη Χρυσή Αυγή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναδύεται η καινούργια αντίδραση με την πολιτική έννοια του όρου. Αντίδραση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, στην παγκοσμιοποίηση, στον απάτριδα κοσμοπολιτισμό, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη.

21. Ο αντιαμερικανισμός και ο αντιευρωπαϊσμός οδηγούν τις ηγεσίες και τους λαούς στον ρωσικό εθνικισμό. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν εκπροσωπεί τον εθνικισμό σε κατάσταση άνοιας.

22. Η κυρίαρχη αριστερή ιδεολογία είναι απομονωτική: το ΚΚΕ αποτελεί την ακραία έκφανσή της. Είμαι μόνος, εγώ είμαι ο δολοφόνος.

23. Αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύει η πλειοψηφία, το μίσος για τον Άλλον δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της άκρας δεξιάς – είναι κυρίως χαρακτηριστικό της άκρας αριστεράς. Ο Ροβεσπιέρος, τον οποίο η αριστερά θαυμάζει, κήρυττε το μίσος τόσο εναντίον των «ξένων» όσο και εκείνων που διαφωνούσαν μαζί του.

24. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μπορούμε να επινοήσουμε από την αρχή τον εαυτό μας: αρχίζοντας από σήμερα.
Athens Voice

Από Palmografos.com

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

Του ΚΥΡ

25/04/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΚΥΡ1

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

» Στον καιρό του Μάγιστρου Τσίπρα. «

18/04/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Τσίριζα

om
>
>
>  Στον καιρό του
> Μάγιστρου Τσίπρα   …Και εις το Θέμα
> της Ελλάδος, ο λαός συνάχτηκε
> ξανά και εξέλεξε διά βοής τον
> Αλέξιο τον Χαρισματικό, τον
> αποκαλούμενο και Τσίπρα. Και
> θαύμα μέγα εγένετο. Διότι μόλις ο
> νέος μάγιστρος έκαμε να μιλήσει,
> από τον λάρυγγά του βγήκε η φωνή
> του Μεγάλου Ανδρέα του Παραμυθά!
> «Ελάτε να σηκώσουμε τον ήλιο της
> δικαιοσύνης!» είπε. Και οι πιστοί
> γονάτισαν και οι παλαιές αφίσες
> δάκρυσαν και χαρά μεγάλη
> απλώθηκε σ’ Ανατολή και
> Δύση. Και η χαρά κράτησε
> ημέρα μία
> και πολύ της ήταν. Διότι μόλις ο
> Αλέξιος έλαβε την ευχή του
> γέροντα Παπούλια, εκάλεσε το
> γελωτοποιό της αυλής, Πανοκαμένο
> τον Ημιμαθή, και του είπε: «Σε
> ορίζω δομέστικο και κουροπαλάτη
> και σεκρετάριο των φουσάτων! Εσέ
> θέλω στο πλάι μου και ουχί τον
> Άνθρωπο του Ποταμού!». Και ο
> Άνθρωπος του Ποταμού εμούτρωσε,
> μα ο Πανοκαμένος χάρηκε τα μάλα.
> Διότι ως σεκρετάριος των
> φουσάτων θα τα έβαζε με τα
> σιδερένια πουλιά που ράντιζαν
> τον λαό με ξόρκια και μόνον αυτός
> τα έβλεπε. Ο δε Σαμαράς
> χολώθηκε
> διά την ήττα του και δεν παρέδωσε
> το κλειδί του κάστρου ως όφειλε.
> Μόν’ το παράτησε απάνω στη μικρή
> τάβλα εις το έμπα δεξιά και
> έφυγε. Και ο Αλέξιος κατέφτασε
> εις το παλάτι και το ’βρε
> ασκούπιστο και αδειανό. Μήτε
> πανιά, διά να κάμουν τη δουλειά
> τους οι σφουγγοκωλάριοι, δεν
> υπήρχαν. Διότι η μοναχή Βούλτεψη
> είχε προφητεύσει πως τα πανιά
> ετούτα θα χάνονταν από την πλάση
> και ο Σαμαράς την επίστεψε και
> έκαμε τα κουμάντα του διά να μην
> ξεμείνει. Ο Ευάγγελος ο
> Λογοπλάστης ήτο και αυτός
> πολλά πικραμένος. Και
> κατηγορούσε τον Γεωργάκη τον
> υιόν του Μεγάλου Ανδρέα. Τον
> έβριζε με λόγια σκαιά και τον
> μούντζωνε και ο Γεωργάκης του
> ανταπαντούσε «στα μούτρα σου!»
> και «καθρεφτάκι!». Και ο
> Ευάγγελος σύναξε τους δυστυχείς
> Πασόκους του και τους είπε:
> «Νισάφι πια! Βαρέθηκα! Τον Μάιο
> που ανθίζουν τα κλαδιά, εγώ θα
> φύγω. Να βάλετε άλλον αρχηγό να
> σας διαφεντεύει». Και οι Πασόκοι
> έπεφταν στα πατώματα και
> μαδούσαν τα μαλλιά τους. «Μη,
> Ευάγγελε!» έκραζαν. «Μη λες
> τέτοια, θα φαρμακωθούμε! Τι θα
> απογίνουμε δίχως εσένα;»Ενόσω συνέβαιναν
> αυτά, ο
> Αλέξιος έστυβε την κεφαλήν του
> διά να βρει τους καλυτέρους
> συμβούλους και σεκρεταρίους.
> Κατέληξε σε ολίγους και
> εκλεκτούς, μόλις σαράντα
> νοματαίους. Τα οικονομικά τα
> ενεπιστεύθη εις τον προφήτην
> Ιωάν(ν)η τον Νάρκισσον, διά να
> μπορεί να ταξιδεύει εις την
> Φραγκιάν και να τρέχει ο κόσμος
> να τον θαυμάζει. Το σέκρετον της
> χαρτούρας εδόθη εις τον φοβερόν
> Κατρούγκαλον διά να φέρει πίσω
> όσους ο Σαμαράς είχε διώξει. Το
> σέκρετον της Παιδείας εδόθη στον
> Κουράκη, τον μέγιστο των ποιητών.
> Ο δε Βούτσης έλαβε το σέκρετον
> όπου υπάγονται οι πραιτωριανοί,
> διά να βγάλει το άχτι του, που
> παλαιά τον ζούμπαγαν με τις
> ασπίδες τους. Μα και από την
> μάγκαν του Πανοκαμένου διάλεξε ο Αλέξιος
> σεκρεταρίους: Τον Τερέντιο
> Κουικάρα για να κάμει κάτι που
> ουδείς κατάλαβε και την Έλενα
> την Εξ Τοπμόντελ διά να
> φροντίζει τους περιηγητάς (διότι
> ήτο έθιμο, το σέκρετο τούτο να
> δίδεται σε μίαν τυχαία ψηλή).
> Μόνον διά τον Χαϊκάλη τον
> Εύμορφο δεν επερίσσεψε θέση, και
> ήταν μέγα κρίμα. Μήτε η Ζωή η
> Τρομερή πήρε σέκρετο. Πήρε όμως οφίτσιο
> ζηλευτό: Να βαράει την κουδούνα
> του συμβουλίου και να κράζει
> «ησυχία!» και «σας αφαιρώ τον
> λόγο!». Και ο Μεϊμάρ ο Κιμπάρης,
> την περίμενε με ευγένεια και
> φιοριτούρες. Διότι έτσι ήτο ο
> Μεϊμάρ. Με τις γυναίκες ιππότης,
> μα μόλις έβλεπε σερνικό
> χλιμίντριζε και σήκωνε τους
> χιτώνες του για να το
> κανονίσει. Απέμενε το σέκρετο
> των εξωτερικών. Ο Αλέξιος έστυψε
> ξανά την κεφαλή του για ώρα
> πολλή, ως που… «Το βρήκα!»
> αναφώνησε. «Θα βάλω εκείνον τον
> στρουμπουλόν με τις διόπτρες!
> Τον Κοντζιά, τον φίλον του
> Φαήλου! Και ο Κοντζιάς ο
> Ρωσομανής εσήκωσε τα μανίκια του
> και άρχισε ευθύς να κάμει
> χατίρια εις τον Βλαδίμηρο τον
> Μοσχοβίτη. Και πολλοί
> εθορυβήθησαν και έσπευσαν εις
> τον Αλέξιο και τον ερώτησαν:
> «Γιατί, Αλέξιε, δεν μας το είχες
> πει αυτό πριν από τα πριν;». Και ο
> Αλέξιος τους απήντησε ότι τους
> το κρατούσε διά έκπληξιν. Και δυο ημέρες
> αργότερα,
> επιστρέφοντας ο Ιωάνης ο
> Νάρκισσος από το γυμναστήριο
> όπου είχε πάει διά να κάμει
> γράμμωσιν, συνάντησε τον Ολλανδό
> Γερούνδιο. Και εκάθησε δίπλα του
> και τον εκάρφωσε με βλέμμα λάγνο
> και του είπε «σαθρός» και
> «ουάου» – τις δύο απηγορευμένες
> λέξεις. Και ο Γερούνδιος
> δαιμονίστηκε και αλάλιασε και
> έπιασε το χέρι του Ιωάνη ωσάν να
> έπιανε κόπρανα. Και κοπετός
> υψώθηκε σε όλη τη χώρα. Και οι Φιλελέδιοι
> έκαμαν λιτανείες και
> εξορκισμούς και δάγκαναν τα
> διαβατήριά τους για να
> ξενιτευτούν, να φύγουν. Μα όταν
> έφταναν στα σύνορα το μετάνιωναν
> και γυρνούσαν πίσω. Διότι το Θέμα
> της Ελλάδος είναι γλυκό σαν το
> μέλι και όποιος έχει ζήσει σε
> αυτό δύσκολα το αφήνει. Και έτσι κυλούσαν
> οι πρώτες μέρες στον καιρό του
> Αλέξιου του Α΄ του
> Μνημονιοκτόνου…

Κατηγορίες:Χιούμορ

» Το αληταριό ως πρότυπον αγωνιστικότητος! «

13/03/2015 1 Σχολιο

ξερόλας

 Του Δημήτρη Ρομποτή*

Είναι εκ των ουκ άνευ ο ελλαδικός λαός να συνειδητοποιήση ένα, τουλάχιστον, πράγμα: και να μηδενίσουν το χρέος οι δανειστές, να μας πούνε ξεκινάτε από αρχή, «ταμπούλα ράσα» που έλεγε κι’ο Αρης ο Σπηλιωτόπουλος (χωρίς απαραιτήτως να ξέρη τί σημαίνει), το πρόβλημα θα λυθή προσωρινά, σε μια πενταετία το πολύ, αφού ξαποστάση, η Ελλάς προς τη …λόξα θα τραβήξη και πάλι! Χρειάζεται ανελέητο γκρέμισμα που να μην περιοριστή μόνο στους σοβάδες αλλά να πάρη τοίχους και γιατί όχι θεμέλια (αν υπάρχουν)! Οπως είχε πει και ο Τσαρούχης αναφερόμενος στο πολεοδομικό, ο εθνικός ευεργέτης του μέλλοντος θα είναι αυτός που θα αγοράζη ένα οικοδομικό τετράγωνο, θα το ισοπεδώνη για να μένη ως ελεύθερος χώρος και εν συνεχεία θα τοποθετούν μια πλάκα που θα γράφη ότι «κατεδαφίσθη υπό δωρεάς του κ. τάδε». Ετσι και στην πολιτική, οι πραγματικοί ηγέτες θα είναι αυτοί που θα κατεδαφίσουν συστηματικά και με θάρρος. Προσοχή, δεν μιλάμε για αποδόμηση και άλλες ψευτοδιανοουμενίστικες φιοριτούρες, αλλά για κανονικό γκρέμισμα ενός σαθρού οικοδομήματος το οποίο κινδυνεύει να πέση και να καταπλακώση κι’αυτούς που στεγάζει! Και χρειάζεται να ξυπνήση ο κόσμος, κάτι που βέβαια δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Να πιστέψη στον εαυτό του, να βγη από τον αδιέξοδο κατήφορο της συνομωσιολαγνείας που έχει κάνει τους Ελληνες τα εξυπνότερα …ζώα! Για όλα έχουν μία ή περισσότερες απαντήσεις και τις ξεφουρνίζουν σαν κλανιές προς στιγμιαία εκτόνωση!

Τη μεγαλύτερη ίσως ευθύνη για αυτό το χάλι την έχει το Διαδίκτυο, επειδή άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου σε ανθρώπους που νόμιζαν ότι επρόκειτο για …γκάιντες. Κάθε καμπλαυτιάς, κάθε άσχετος, ο τελευταίος τενεκές και χοντροκομμένος διανοητικά φελός έχει γίνει καθηγητής πανεπιστημίου, ερευνητής, γιατρός, θεολόγος, ηλεκτρολόγος, πολιτικός επιστήμων, ποδοσφαιρικός αναλυτής! Καμμιά φορά και όλα αυτά μαζί. Αποτέλεσμα είναι να έχη γεμίσει η Ελλάδα «ξύπνιους», γεμάτους σύνδρομα κατωτερότητας ανασφαλείς νεοβαλκάνιους που για τα χάλια τους φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι! Ο προσφορότερος τρόπος για να μην αναλάβη κάποιος τις ευθύνες του και να μην κάνη τίποτα για να βγή από την τρύπα του!

Ο δεύτερος ίσως παράγοντας που ευθύνεται για τη σημερινή κατάντια είναι η καφετέρια κι’όχι το καφενείο όπως διατείνονται πολλοί ή «ο καφενές» που έγραφε κι’ο Παπαδόπουλος στα «νουθετήματά» του. Το καφενείο, η αγορά όπως λένε ακόμη και σήμερα, ήταν χώρος συνάντησης, ανάγνωσης εφημερίδας και συζήτησης μεταξύ σοβαρού κι’αστείου όχι «ανοικτό πανεπιστήμιο», «βήμα της …Σκνίπας» όπου ο κάθε αργόσχολος δίνει μαθήματα άνευ διδασκάλου μήπως και τραβήξει την προσοχή καμμιάς γκόμενας. Αυτό είναι η καφετέρια. Εγώ μεγάλωσα στην «κουλτούρα» του καφενείου (φαίνεται, κάποιοι θα πουν χαιρέκακα, αλλά εγώ εχέσθην! Τιμή μου και καμάρι μου, αποδέχομαι ευχαρίστως τη «ρετσινιά») τη δεκαετία του ’80, όταν η Αλλαγή τα είχε χωρίσει ανά κόμμα. Ο κόσμος όμως, διατηρούσε μια σεμνότητα, είχε μόρφωση κοινωνική έστω κι’αν οι περισσότεροι δεν είχαν βγάλει δημοτικό. Διάβαζαν μόνο μια εφημερίδα, το Εθνος στο καφενείο του ΠΑΣΟΚ, τη Βραδυνή στης Νέας Δημοκρατίας και τη Μεσημβρινή στο «ιν μπιτουίν». Καμμιά φορά οι κομμουνιστές φέρνανε τον Ριζοσπάστη και τον αφήνανε φεύγοντας μήπως τον δη και κανένας άλλος, όπως κάνουνε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά με τα φυλλάδιά τους. Οι «θαμώνες» βλέπανε μόνο το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ, της ΥΕΝΕΔ ή της ΕΡΤ2 αρχίσαμε να το πιάνουμε από το ’85 και μετά. Ο Μάκης ο Γιομπαζολιάς και ο Βίκτωρας Νέτας με τις γκαιμπελικού τύπου «πολιτικές» εκπομπές της πρώιμης Πασοκοκρατίας ήταν οι «σταρ» και τα ρεντίκολα μαζί της κυβερνητικής προπαγάνδας.

Επειδή είχαν λιγότερες πηγές άρα και ποσότητα πληροφόρησης, οι άνθρωποι διέθεταν τότε αξιοθαύμαστη για το επίπεδό τους αναλυτική ικανότητα. Δεν ξέρανε πολλά πράγματα αλλά δεν λέγανε μαλακίες, τουλάχιστον όχι τόσες. Επίσης είχαν σεβασμό στη γνώση και τους φορείς της. Ο δάσκαλος, για παράδειγμα, ήταν σύμβολο, η γνώμη του είχε ειδική βαρύτητα, το ίδιο και οι όποιοι πανεπιστημιακοί απόφοιτοι. Ακόμα και εμάς, τους μαθητές γυμνασίου και λυκείου, μας αναγνώριζαν μια αξία που και εμείς δεν ξέραμε ότι είχαμε, στα μάτια τους είμασταν το μέλλον που δεν μπόρεσαν αυτοί να έχουν, η κοινή ελπίδα για μια καλύτερη Ελλάδα.

Δεν είμαι αφελής για να ισχυριστώ ότι τα πράγματα τότε ήταν τέλεια ούτε με έπιασε κρίση νοσταλγίας πρωί πρωί. Υπήρχε όμως, επαναλαμβάνω, μια αίσθηση του μέτρου, ένας, ασαφής, έστω κανόνας κοσμιότητος που κρατούσε κάποιες απαραίτητες ισορροπίες ώστε να λειτουργήση η κοινωνία για λογαριασμό των ανθρώπων κι’όχι εις βάρος τους.

Με την αθρόα παροχή παραπληροφόρησης που προσέφερε υπό μορφήν χιονοστιβάδας η «ελεύθερη» ραδιοφωνία και τηλεόραση άρχισε η ζημιά. Ο κόσμος έπεσε θύμα …σκατοβολής από την οποία δεν έχει συνέλθει. Εν συνεχεία ήρθε και το Διαδίκτυο για να ολοκληρωθή η καταστροφή. Γέμισε η Ελλάδα τετραπέρατους, «καθηγητές» και «φιλοσόφους», όσοι δηλαδή δεν πρόλαβαν να γίνουν τραγουδιστές και δημοσιογράφοι. Ετσι, ένας ευφυής λαός με σεμνότητα που σφυρηλατήθηκε μεταξύ σφύρας και άκμονος, στις συμπληγάδες της νεοελληνικής περιπέτειας, κατήντησε κακομαθημένος αλαζόνας χωρίς γνώθι σ’αυτόν, χωρίς ιερό και όσιο, χωρίς μέτρο και αίσθηση της ύβρεως, χωρίς χιούμορ! Ολόκληρη ή χώρα έγινε ένα απέραντο πρωινάδικο κι’ό,τι γλύτωσε έγινε μεσημεριανάδικο!

Στη νοσηρή μας φαντασία, όλοι υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα και όλοι τα παίρνουν από κάπου (εμένα γιατί δεν μου δίνει τίποτα κανένας πούστης; Δεν έχω και εγώ ανάγκες ή τραπεζικό λογαριασμό στην Ελβετία;), δεν νοείται προσωπική πρόοδος χωρίς παρασκηνιακό «σπρώξιμο». Αποτέλεσμα είναι ακόμη και η πλέον διαφανής επιτυχία να θεωρήται ύποπτη και παράδειγμα προς αποφυγήν! Οσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια! Επόμενο ήταν λοιπόν το κάθε λογής αληταριό να γίνη «κοινωνικό» πρότυπο και περγαμηνή «αγωνιστικότητος» με στόχο την κάποια στιγμή εξαργύρωση υπό μορφήν κρατικοδίαιτης θέσης. Δυστυχώς, ένα μεγάλο μέρος του σκληρού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ είναι τέτοιοι κομπλεξικοί και πώς θα τα βγάλη πέρα ο Αλέξης και όποιοι άλλοι ευφυείς υπάρχουν εκεί μέσα, δεν ξέρω. Καθήκον όμως του ηγέτη δεν είναι να κολακεύη τον «λαό» αλλά να του υποδεικνύη το σωστό. Κι’αυτό δεν το είπε κάποιος συντηρητικός «φασίστας», αλλά ο Μαντέλα! Οι σημερινοί «ηγέτες» ούτε για χέσιμο δεν πάνε χωρίς σφυγμομετρήσεις. Πώς να κυβερνήσης έτσι όμως;

Και πού να φτάση τίποτα υπ’αυτές τις συνθήκες; Εκτροπή του Πακτωλού να γινότανε, αντί του Αχελώου, πάλι δεν θα αρκούσε για να ταϊση τα άρτι απελευθερωμένα ένστικτα ενός αμόρφωτου, τριτοκοσμικού λαού που έχει καβαλήσει καλάμι και έχει κάνει νέα του Μεγάλη Ιδέα την ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Αιδώς αχρείοι, μαζευτήτε λίγο, γιατί έχετε ξεπεράσει κάθε όριο! Ακόμη δανείζεστε για να πληρώνετε μισθούς και συντάξεις, πείνας έστω, και πάτε να βγήτε από πάνω; Το ότι για τα δικά τους συμφέροντα οι δανειστές παριστάνουν τόσα χρόνια τους μαλάκες δεν σημαίνει ότι είναι κιόλας! Αυτοί σας έχουν πάρει χαμπάρι, you are living your myth in Greece!

*Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη.

ΥΓ: 1) Ο μόνος ρόλος που θα μπορούσε να παίξη η Ελλάς στην ομάδα των BRICS είναι αυτός του …τούβλου!

2) Αντί να κατασχέσουν περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας στην Ελλάδα, καλύτερα να αμολήσουν καμμιά 100ή παράνομους μετανάστες να τα …καταχέσουν!

http://neohellenika.com/

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ

» Ο ρόλος της αφοδεύσεως στη διανοητική ανάπτυξη. «

18/02/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

χέσιμο1

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΜΠΟΤΗ*

Επειδή δεν έχει γίνει ποτέ κάποια σοβαρή, επιστημονικώς, μελέτη η οποία να αναλύη κατά πόσον η συλλογική ευπεψία (ή δυσπεψία) συμβάλει ή όχι στην εν γένει διανοητική ανάπτυξη ενός λαού, αναγκαστικά θα βασιστώ σε γνωστά στοιχεία και παραδείγματα προκειμένου να ρίξω λίγο έστω φως στο πολύ σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, αυτό θέμα που αναφορικά με τους ανά τον κόσμο Ελληνας, καθίσταται εκ των πραγμάτων εθνικό και πολύ πιο μπροστά από πλευράς προτεραιότητος σε σχέση με άλλα, πλέον προβληθέντα, όπως το Κυπριακό, Μακεδονικό, Αιγαίο, ΑΟΖ, Γιουροβίζιον κλπ. Εκεί ίσως να βρίσκεται το κλειδί και της ανάκαμψης, όχι στα με οποιοδήποτε όνομα μνημόνια που προσπαθούν εις μάτην να επιβάλλουν οι δανειστές σε έναν λαό ατίθασο σαν το άλογο της Φεράρι και της ποδοσφαιρικής ομάδος της Λαρίσης …

Οπως έχουν δείξει τα αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως στην Εφεσσο αν δεν απατώμαι, υπήρχαν ανεπτυγμένης μορφής δημόσια αποχωρητήρια τα οποία αν και η λέξη αποχωρητήριο υποδηλώνει κάποιου είδους απομάκρυνση από τον κοινό, δημόσιο χώρο, κάθε άλλο παρά τέτοιου είδους ήταν. Είχαν περίοπτη θέση η δε αφόδευσις ήτο κοινή εμπειρία, δηλαδή στην αίθουσα υπήρχε κάτι σαν πάγκος σε σχήμα Π με τρύπες ανα μικρά διαστήματα όπου μπορούσε να καθίση ο καθένας να κάνη την εξωστρέφειά του (έτσι εγίνετο αντιληπτός ανέκαθεν ο καινοφανής αυτός πολιτικός όρος) και να δη και κανέναν άνθρωπο να ανταλλάξη δυο κουβέντες – τότε δεν υπήρχαν εφημερίδες. Το νερό από κάτω ήταν συνεχούς ροής και έτσι επιτυγχάνετο η καθαριότητης και η αποφυγή εντόνου δυσοσμίας, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες. Εκεί λοιπόν μαζεύονταν διάφοροι φιλόσοφοι, επισκέπτες, μαθητές και γενικά άνθρωποι διανοούμενοι, των γραμμάτων και των τεχνών που θα λέγαμε σήμερα, και κατά τη διάρκεια της αφοδεύσεως ανέπτυσσαν συζητήσεις επί πολύ σημαντικών θεμάτων. Η φιλοσοφία σίγουρα οφείλει πολλά στα δημόσια αποχωρητήρια διότι η στιγμή της απελευθερώσεως, του «ριλίς» που λέμε αγγλιστί, όπως είμαι σίγουρος και εσείς θα έχετε νοιώσει, συνοδεύεται από υπέρμερτη αγαλλίαση και διανοητική υπερδιέγερση. Αισθάνεται κανείς απελευθερωμένος, έτοιμος να πετάξη στους αιθέρες, η φαντασία οργιάζει γόνιμα και εποικοδομητικά, για λίγα λεπτά έστω.

Λέγεται ότι και ο Μαρτίνος Λούθηρος αποφάσισε να επαναστατήση ενάντια στην παπική εξουσία κατά τη διάρκεια ενός τέτοιου, απελευθερωτικού χεσίματος (υπάρχει αυτή η ιστορική εκδοχή, I’m not making this up, όσο κι’αν θα το ήθελα). Και είναι φυσικό. Οι βόρειοι λαοί εξαιτίας των εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών καταναλώνουν πολύ λίπος και ελάχιστα φρούτα, λαχανικά ή δημητριακά. Αποτέλεσμα είναι να στουμπώνουν, να είναι μονίμως πρησμένοι, σαν τον Πάνο τον Καμμένο δηλαδή, και γενικά να μην διακρίνωνται για την ευφορία και ευστροφία τους. Κάτι σαν μηχανές που λέμε εμείς οι ξύπνιοι της αειθαλούς ευκοιλιότητος. Για αυτό έχουν ανεπτυγμένους θεσμούς επειδή υστερούν σε ατομικό επίπεδο (κι’άλλη θεωρία μου βγήκε, αλλά μ’αυτήν θα ασχοληθώ σε άλλο σημείωμα κι’αφού κάνω το πρωϊνό «ριλίς» μου για να μου κόβη). Λογικό ήταν λοιπόν μετά το «ριλίς» ή «έκρηξη χαράς» για να θυμηθούμε και την παλιά διαφήμιση της ΚαϊΡ, ο Μαρτίνος Λούθηρος να δή το φως το αληθινόν ή έτσι νόμιζε τέλος πάντων (μια άλλη ιστορική εκδοχή τον θέλει να επαναστατή εναντίον του πάπα κατά τη διάρκεια καταιγίδας με πολλά αστραπόβροντα. Προσωπικά, πιο πολύ τον βλέπω να πήρε τη μεγάλη αυτή απόφαση μετά από ένα καλό χέσιμο. Δεν αποκλείεται μάλιστα η φράση «θα σου ρίξω ένα χέσιμο» να έχη τις ρίζες της εκεί, αφού και στη μία περίπτωση – ενάντια στον πάπα – και στην άλλη – βρίσιμο – συνεπάγεται «ριλίς»).

Λόγω χώρου δεν μου επιτρέπεται παραιτέρω ανάλυσις του θέματος, μια ματιά όμως στις σημερινές συνθήκες και μορφές της παγκόσμιας πολιτικής επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Ο Ομπάμας, για παράδειγμα, που τον έχει ταράξει η Μισέλ στις ίνες, τα δημητριακά, τα αντισκουριακά και γενικά την υγιεινή διατροφή, ενεργείται τακτικώς (δύο με τρεις φορές την ημέρα λένε οι πληροφορίες μου), είναι σαν σουβλί και κινείται αστραπιαία. Το ίδιο και ο Πούτιν που έχει τόση πολλή ενέργεια ώστε για «σπορ» εμβολιάζει τίγρεις στη Σιβηρία με τις ίδιες ουσίες που κάποτε εμβολίαζαν αντιφρονούντες για να τους συνετίσουν. Η κυρά Αγκελα Μέρκελ από την άλλη, φαίνεται ότι είναι δύσπεπτη, στουμπωμένη όσο κι’αν τρώη λίγο και προσεκτικά. Τη βλέπεις ότι δεν κάνει «ριλίς», τα κρατάει μέσα της. Το ίδιο κι’ο Σόιμπλε, αν και δεν είναι χοντρός, έχει κάτι το στριμμένο πάνω του χαρακτηριστικό δείγμα δυσπεψίας και μάλιστα σε επικίνδυνο βαθμό. Σύκα Καλαμάτας πρωί, μεσημέρι, βράδυ, μήπως και χέση να μας αφήση ήσυχους! Δεν του ’στελνε ένα φορτηγό ο Σαμαράς όταν ήταν πρωθυπουργός μήπως και χαλάρωνε λίγο ο χριστιανός, να μας χαρίση κανένας δις!

Επαναλαμβάνω, το θέμα χρήζει περαιτέρω ιστορικής μελέτης, νομίζω όμως ότι βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Θέλετε μήπως μεγαλύτερη απόδειξη από το γεγονός ότι ο εξυπνότερος λαός του κόσμου ενεργείται τακτικώς και απροσκόπτως, ακόμα κι’ όταν όπως λέει, δεν έχει να φάη;

*Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη.

http://neohellenika.com/?p=670

Κατηγορίες:Χιούμορ

Πολιτισμική ιστορική συνέχεια.

08/02/2015 2 Σχόλια

πολιτισμική συνέχεια

Κατηγορίες:Χιούμορ

«Ο Δημήτριος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας!»

07/02/2015 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Ευτυχώς που είπε όχι στις βολιδοσκοπήσεις για προεδροποίησή του ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος! Με ιεράρχη πρόεδρο της Δημοκρατίας και πρωθυπουργό συν κυβερνητικά στελέχη που λανσάρουν στην Ευρώπη το ενδυματολογικό ύφος του …Αχμαντινετζάντ, η Ελλάς θα γινόταν και επισήμως …Ιράν! Οχι ότι δεν είναι δηλαδή, αλλά μια τέτοια εξέλιξη θα ξεκαθάριζε τα πράγματα άπαξ και δια παντός, οι δε αμφιβολίες για το πού πραγματικά ανήκει πολιτισμικά η χώρα θα εξέλειπαν σε όσους αθεράπευτα αισιόδοξους τις είχαν ακόμη. Ευτυχώς, επαναλαμβάνω, ο σοβαρός αυτός άνθρωπος απεδείχθη κατά πολύ ανώτερος του καλάμου που του προσεφέρθη να ιππεύση από τους άπειρους ανεγκέφαλους της νέας κυβέρνησης και απάντησε με τη χαρακτηριστική του ευγένεια, «ευχαριστώ, δεν θα πάρω»! (Δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά κάπως έτσι. Ούτε κι’ο Μεταξάς είπε «όχι» …στις 25 Μαρτίου του 1940, «Alors, c’est la guerre», αναφώνησε βάρυπνος.)

Ωστόσο, στη συγκεκριμένη …μεγαλοφυή ιδέα δεν είναι μόνο οι συμβολισμοί λάθος αλλά υπονομεύεται και ο ίδιος ο αρχιεπίσκοπος καθώς ρίχνει λάδι στη φωτιά των εθνικιστικών κύκλων της Αλβανίας που προσπαθούν τόσα χρόνια να τον διώξουν από τη χώρα με την κατηγορία ότι είναι πράκτορας της Ελλάδος! Ετσι και γινόταν πρόεδρος θα το παρουσίαζαν ότι πρόκειται για επιβράβευση των υπονομευτικών προσπαθειών του και η εκεί η Ορθόδοξη Εκκλησία θα βρισκόταν για μια ακόμη φορά στο μάτι του κυκλώνα. Τέτοιου είδους «προτάσεις» εμπεριέχουν αχρείαστο ρίσκο και έχουν πολύπλευρες παραμέτρους για να λαμβάνονται τόσο αψήφιστα και πολύ περισσότερο να διαρρέουν στον Τύπο προς άγραν εντυπώσεων και δημοσκοπικής χρησιμότητας. Ας ελπίσουμε ότι η βλακεία που έκαναν θα τους διδάξη κάτι. Η διακυβέρνηση της χώρας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση όσο κι’αν η χώρα δεν είναι …

Από την άλλη, και να ήθελε ο Αναστάσιος να πη «ναί», αψηφώντας τα εθνικιστικά γαυγίσματα των Αλβανών και αφήνοντας στον αέρα ό,τι με τόσο κόπο συνέβαλε να οικοδομηθή – μεταφορικά και στην κυριολεξία – πάλι δεν θα μπορούσε. Ετσι που έχει ευτελιστεί ο θεσμός της προεδρίας της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, δεν δύναται να ελκύση πραγματικά σοβαρούς ανθρώπους (ευφυείς και δημιουργικούς, όχι σοβαροφανείς σαλονάτους τύπου Αβραμόπουλου ή ξεπερασμένους πολιτικούς που ψάχνουν κάτι να κάνουν στα γηρατειά τους αφού αν πάνε σε ΚΑΠΗ θα τους κράξουν, αν δεν τους διώξουν). Καλύτερα αρχιεπίσκοπος και υπό διωγμόν στην Αλβανία, παρά πρόεδρος με τιμές στην Ελλάδα!

Οι στιγμές όμως παραείναι κρίσιμες και θα πρέπη οπωσδήποτε να βρεθή κάποιος σοβαρός, πρόθυμος να θυσιαστή! Κι’αν θέλη σώνει και καλά ιεράρχη για πρόεδρο ο ΣΥΡΙΖΑ, η υπερπόντεια (αν αντιθέσει με την …πόντεια) ομογένεια comes to the rescue! Λαμβάνω την τιμή να προτείνω στον κ. Τσίπρα να προτείνη τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο για πρόεδρο της Δημοκρατίας! Είναι εγνωσμένου κύρους, στην ίδια περίπου ηλικία με τον Αναστάσιο, φίλοι κιόλας παιδιόθεν, πολυταξιδεμένος, Εξαρχος Ατλαντικού τε και Ειρηνικού – πολύ σημαντικό αφού η Ελλάς είναι παγκόσμια δύναμη στην εμπορική ναυτιλία – ενεργητικότατος, κοσμοπολίτης, γενικά συμπληρώνει όλες τις προϋποθέσεις, μάλλον είναι και overqualified. Ο ίδιος πιθανόν να κάνη την καρδιά του πέτρα και να δεχτή, το δε Πατριαρχείο των Ρωμιών της Ιστανμπούλ (αυτός είναι ο επίσημος τίτλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία) που προσπαθεί παντοιοτρόπως εδώ και μερικά χρόνια να τον ξεφορτωθή με το μαλακό για να στείλη κάποιον που θα είναι τελείως του χεριού του, θα ανακουφιζόταν. Think about it, Alexis …

*Ο Δημήτρης Ρομποτής είναι δημοσιογράφος με έδρα τη Νέα Υόρκη.

ΥΓ: 1) Προσοχή στον λαϊκισμό και τις «ανδραγαθίες». Καλό να πατήσουμε λίγο πόδι, καλοί και «οι λαοί της Ευρώπης», καλό και το «Ποδέμος», αλλά στο τέλος της ημέρας, όταν θα έρθη η ώρα του λογαριασμού θα είμαστε μόνοι μας και όλοι οι άλλοι θα κάνουν ότι δεν βλέπουν και δεν ακούν…

2) Εγώ πολύ τον πάω τον Κατρούγκαλο! Δεν έχω συνειδητοποιήσει το γιατί, ακόμη το ψάχνω, και πολύ φοβάμαι ότι όπως τα περισσότερα υπαρξιακά ερωτήματα, ούτε αυτό θα έχη απάντηση …

http://neohellenika.com/

Κατηγορίες:Πολιτική, Χιούμορ
Αρέσει σε %d bloggers: