ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΟΖ ΚΥΠΡΟΥ

18/07/2017 Σχολιάστε

Από τον καθηγητή κύριο Ηλία Κονοφάγο, λάβαμε τα δυο ενημερωτικά περί την γεώτρηση στην Κύπρο και τα δημοσιεύουμε:

 

https://youtu.be/giEaycSyw5A

 

https://youtu.be/wk0YaLIsEQ8

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

18/07/2017 1 Σχολιο

 

 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!

43 χρόνια βαρβαρότητας και κατοχής, συνεχίζονται. Ως πότε;

ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΕΝΙΑΙΟ!

Με ομιλητές τον κ. Γ. Συλούρη, πρόεδρο της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας (Ε.Κ.Ε) και την κ. Α. Φωτιάδη, νομικό μέλος της Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ., θα παρουσιαστεί η κατάσταση σήμερα στο κυπριακό, οι συσχετίσεις και διασυνδέσεις με την Ελλάδα και τα προβλήματά της, ανιχνεύοντας πολιτικές προτάσεις και προοπτικές διεξόδου.

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΙΓΙΝΑΣ, ΩΡΑ 11.00

 

«Γιατί οι Αμερικανοί υποστηρίζουν τις έρευνες της Κύπρου στην ΑΟΖ της; Το μεγάλο μυστικό…»

14/07/2017 1 Σχολιο
Image result for west capella
Του Μιχάλη Ιγνατίου

Η επαναλαμβανόμενη ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου έχει πολύ μεγάλη σημασία, έστω και αν οι πάντες στην Ελλάδα και τη Μεγαλόνησο είναι δύσπιστοι, όταν το αμερικανικό υπουργείο των Εξωτερικών, εκφράζεται θετικά για οτιδήποτε αφορά τις δύο χώρες.


Η αναγνώριση, εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών, του δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας να ερευνά για φυσικούς πόρους στην ΑΟΖ της είναι ένα σημαντικό γεγονός.

Μα -θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος- υπήρχε περίπτωση οι Αμερικανοί να πράξουν κάτι το διαφορετικό αφού το Δίκαιο της Θάλασσας καλύπτει πλήρως τις ενέργειες της κυπριακής κυβέρνησης; Η απάντηση είναι «ναι, θα μπορούσαν». Διότι είναι η υπερδύναμη που δεν λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα των μικρών χωρών, όπως η Κύπρος. Άλλωστε, στο θέμα της συνεχιζόμενης κατοχής του 40% της Κύπρου, ακόμα και σήμερα -43 έτη μετά την εισβολή- συνεχίζουν να βάζουν πλάτη για τα ανομήματα της κατοχικής δύναμης Τουρκίας.

Το γεγονός ότι επαναλαμβάνουν συνέχεια την υποστήριξη τους στα δικαιώματα της Κύπρου στην ΑΟΖ της, είναι αδιαμφισβήτητα μία πολύ όμορφη είδηση. Έχουν συμφέροντα και θα τα υποστηρίξουν. Μετά την TOTAL και την ENI ακολουθούν οι έρευνες της αμερικανικής EXXONMOBIL, η οποία αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί και στην Ελλάδα. Είναι αυτό το ΜΕΓΑΛΟ ΜΥΣΤΙΚΟ…

Αναλύοντας την ανακοίνωση, μερικοί κακόπιστοι στάθηκαν στο αμερικανικό κάλεσμα να κατανεμηθούν ακριβοδίκαια οι φυσικοί πόροι του νησιού και στις δύο κοινότητες, στο πλαίσιο μίας συνολικής λύσης.

  • Οι Αμερικανοί λένε το αυτονόητο και στηρίζουν απόλυτα τη θέση της Λευκωσίας. Η λέξη «ακροβοδίκαια» έχει ιδιαίτερη σημασία. Διότι αυτό που ζητούν οι Αμερικανοί είναι -όταν και όποτε λυθεί το Κυπριακό- όλοι οι πολίτες της Κύπρου να έχουν οφέλη σύμφωνα με το ποσοστό του πληθυσμού. Οι Ελληνοκύπριοι αποτελούν το 80% και οι Τουρκοκύπριοι μόλις το 18%. Οι φυσικοί πόροι, ως γνωστόν, ανήκουν στα κράτη. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση της Κύπρου.

Στο διαπραγματευτικό τραπέζι, η Τουρκία ζήτησε το 50% των εσόδων από τους φυσικούς πόρους. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Όχι επειδή δεν θα το αποδεχθεί κανένας Ελληνοκύπριος πολιτικός -ούτε αυτοί οι περίεργοι του ΑΚΕΛ. Αλλά επειδή το απορρίπτουν οι διεθνείς κανόνες.

  • Οι Αμερικανοί, λοιπόν, που σε άλλα θέματα βρίσκονται μόνιμα απέναντί μας, στο θέμα αυτό, υποστηρίζουν την Κύπρο. Είναι σημαντικό να τονιστεί, ότι δεν είπαν ποτέ στον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη να κάνει πίσω. Ακόμα και πρόσφατα, ο Κύπριος ηγέτης άκουσε να του επαναλαμβάνουν για το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας να πράξει ότι θέλει στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται και σε δράσεις που αυξάνουν τις εντάσεις. Δεν αφορά το σημείο αυτό την Κυπριακή Δημοκρατία. Η μόνη χώρα που αυξάνει τις εντάσεις είναι ο γνωστός ταραξίας της γειτονιάς μας: Η κατοχική δύναμη Τουρκία. Ουδείς άλλος. Όλοι οι υπόλοιποι σκέφτονται και πράττουν με ειρηνικούς όρους, κάτι που δεν μπορεί να ανεχθεί ο πολεμοκάπηλος Ταγίπ Ερντογάν.

  • Βεβαίως, πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Η Αμερική, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, δεν πρόκειται να σπεύσει να βοηθήσει την Κύπρο στρατιωτικά εάν η Τουρκία κτυπήσει την Κύπρο. Εκτός εάν έχει αλλάξει η αμερικανική πολιτική και δεν το γνωρίζουμε. Είναι κάτι, που αν συμβαίνει, δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, απλούστατα διότι δεν το ξέρω.

Από την άλλη, είναι τόσο μεγάλα τα συμφέροντα στην περιοχή, που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πως θα αντιδράσουν οι γείτονές μας. Τα συμφέροντα της Κύπρου ταυτίζονται με τα δικά τους. Και τούτο δεν πρέπει να το παραγνωρίζουμε.

Η έλευση του γεωτρύπανου West Capella είναι μία πολύ όμορφη εξέλιξη για την μαρτυρική Κύπρο και το λαό της. Αντιμετωπίζεται η υπόθεση αυτή με καθολική ενότητα των πολιτικών δυνάμεων και αυτό μας ικανοποιεί. Μία θετική κατάληξη των ερευνών θα βοηθήσει την εθνική υπόθεση -μην έχετε καμία αμφιβολία.

Ίσως, οι Τουρκοκύπριοι, που είναι οι μεγάλοι χαμένοι της κατάρρευσης των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά, να αποφασίσουν να κάνουν τη δική τους επανάσταση. Το συμφέρον τους είναι η επανενωμένη Κύπρος και η ασφάλεια που προσφέρει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα τα άλλα που απαιτεί η Τουρκία οδηγούν στη διαιώνιση της απαράδεκτης κατοχής και στο μοίρασμα της Μεγαλονήσου.
Δεν πρέπει, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, να το επιτρέψουμε. Και η απόρριψη των απαιτήσεων της Τουρκίας στην Ελβετία, όσο και να φωνάζουν οι ηγέτες του ΑΚΕΛ, ήταν η ορθή εθνικά απόφαση.

  • ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Όταν έφτασε το γεωτρύπανο της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy στην ανατολική Μεσόγειο, οι Τούρκοι αφηνίασαν. Η τότε υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, τηλεφώνησε στον τότε Τούρκο ομόλογό της, τον «καρατομηθέντα» Αχμέτ Νταβούσογλου, και του είπε μόνο μία φράση: Στην πλατφόρμα βρίσκονται ΜΟΝΟ Αμερικανοί πολίτες. Οι Τούρκοι αποχώρησαν στα …λιμάνια τους.
  • ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Στην Ελβετία ο εχθρός ήταν η Τουρκία. Η κατοχική δύναμη είναι αυτή που δεν επιτρέπει την επανένωση της Κύπρου. Το ΑΚΕΛ και οι οπαδοί της «όποιας λύσης» κατηγορούν τη Λευκωσία και την Αθήνα ότι ευθύνονται για το αδιέξοδο. Έχουν χάσει τα λογικά τους, διότι δεν εξηγείται διαφορετικά η στάση τους. Ο κ. Αναστασιάδης προχώρησε σε οδυνηρές και μη παραδεκτές υποχωρήσεις. Ήταν τραγικό το λάθος του. Αλλά μέσω του λάθους ξεμπρόστιασε την Τουρκία. Καλώς απέσυρε τις υποχωρήσεις και κακώς θα πράξει εάν τις επαναφέρει ξανά στο διαπραγματευτικό τραπέζι, διότι θα ακρωτηριάσει την Κύπρο και θα την θέσει υπό την επιρροή της κατοχικής δύναμης. Και αν τώρα γελάμε από ικανοποίηση για τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, μετά θα κλαίμε διότι θα απωλέσουμε ότι βγάλει στην επιφάνεια το τρυπάνι του West Capella… Και από ευλογία θα καταντήσει κατάρα…

Πηγή MIgnatiou

https://kostasxan.blogspot.gr

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Κύπρος / κυπριακό

«Αλήθειες και ψέμματα για το παράλληλο νόμισμα.»

14/07/2017 2 Σχόλια

Η πολιτική απόφαση για κυκλοφορία παράλληλου νομίσματος αφενός είναι ο μόνος τρόπος υπό τις δεσμεύσεις των μνημονίων και εντός της Ευρωζώνης για την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων και της κατανάλωσης και αφετέρου καταρρίπτει τον διχασμό του διλήμματος «ευρώ ή δραχμή». Ενώνει δημιουργικά και παραγωγικά την κοινωνία μας. (Νίκος Καραβαζάκης)

του Βασίλη Παζόπουλου*

Αν γυρίσουμε την μνήμη μας στην αρχή της κρίσης, θα θυμηθούμε πάρα πολλούς «ειδικούς» που εξέφραζαν βεβαιότητες για το πόσο καταστροφικό θα ήταν το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.

Είχαν ασχοληθεί με ένα θέμα για το οποίο δεν είχαν μπει στον κόπο να μάθουν ούτε τα βασικά. Δεν είχαν μελετήσει τα ιστορικά προηγούμενα. Τις αναφορές των πραγματικά ειδικών διεθνώς. Πηγές τους ήταν οι πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι είχαν την αξιοπιστία που έχουν οι αθλητικογράφοι όταν αναφέρονται στην ομάδα της αρεσκείας τους.

Αντίστοιχα σήμερα εκφράζουν βεβαιότητες για το παράλληλο σύστημα συναλλαγών, χωρίς να μπουν καν στο κόπο να μάθουν τι είναι. Πώς εφαρμόζεται. Που έχει ξαναγίνει και με τι αποτελέσματα. Αν τελικά βοηθάει την παραμονή της χώρας στο ευρώ ή την δυσκολεύει.

Απλά παρασύρονται από άλλους ημιμαθείς, αλλά εξίσου σίγουρους πως έχουν δίκιο!

Γεγονός είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου δεν γνωρίζει τι σημαίνει παράλληλο νόμισμα. Η άγνοια για το θέμα ενισχύεται από τα δημοσιεύματα, λες και οι εμπνευστές τους έχουν επιδοθεί σε διαγωνισμό παραπληροφόρησης.

Αξιοπερίεργο είναι ότι όσοι επιθυμούν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα κατηγορούν το σχέδιο, θεωρώντας ότι με αυτό τον τρόπο η χώρα θα έμενε στο ευρώ. Ταυτόχρονα, οι υποστηρικτές της παραμονής στο ευρώ κατηγορούν το παράλληλο σύστημα πληρωμών ότι σημαίνει επιστροφή στη δραχμή.

Από αυτό και μόνο είναι φανερό πως ενώ πολλοί εκφράζουν γνώμη, ελάχιστοι έχουν καταλάβει την αρχιτεκτονική του παράλληλου συστήματος πληρωμών.

Το καλό και το κακό σενάριο

Σύμφωνα με το σχέδιο η κυβέρνηση θα ξεκινούσε την εφαρμογή του από τους δημόσιους υπαλλήλους, εκδίδοντας κουπόνια για το 10% του μισθού τους. Τα κουπόνια θα ήταν μεταβιβάσιμα και θα χρησίμευαν για την εξόφληση πληρωμών στην εφορία, στο πρότυπο των κουπονιών σίτισης που υπάρχουν σε χώρες όπως οι ΗΠΑ.

Το παράδοξο είναι πως οι ίδιοι που δαιμονοποιούν τους υψηλούς μισθούς του δημοσίου, αγανακτούν με το σχέδιο να πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι με μια μορφή παράλληλου νομίσματος μέρος του μισθού τους

Γιατί όμως;

Ας πάρουμε το κακό σενάριο. Ότι το σχέδιο οδηγείται σε αποτυχία. Αυτό σημαίνει πως τα κουπόνια θα αποδειχθούν κουρελόχαρτα, χωρίς καμία αξία. Συνεπώς οι δημόσιοι υπάλληλοι θα υποστούν μείωση της τάξης του 10%. Αυτό που επιδίωκαν δηλαδή από την αρχή!

Στο καλό σενάριο όμως, θα ενισχυθεί η ρευστότητα και η πίστωση. Το κυριότερο πρόβλημα κατά τους περισσότερους που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις αυτή την στιγμή. Και αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς να ξοδευτεί ούτε ένα πολύτιμο «κανονικό» ευρώ παραπάνω από όσα θα δινόταν από μια αντίστοιχη μείωση του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.

Το χρήμα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια υπόσχεση πληρωμής. Ο λόγος που ένα νόμισμα γίνεται αποδεκτό στις συναλλαγές είναι η εμπιστοσύνη. Εάν ένας συναλλασσόμενος δεν έχει εμπιστοσύνη στο μέσο πληρωμής, απλά δεν θα δεχθεί την εξόφληση με τη συγκεκριμένη μορφή διακανονισμού και το χρέος θα συνεχίζει να υφίσταται. Η ιστορία είναι γεμάτη με χιλιάδες νομίσματα που απλώς έπαψαν να υπάρχουν κάποια στιγμή.

Ορισμένοι μπερδεύουν το παράλληλο σύστημα με τις ιδιωτικές επιταγές. Οι επιταγές πράγματι μπορούν να οπισθογραφηθούν και να μεταβιβαστούν. Αυτό που τις εμποδίζει να εξελιχθούν σε επίσημα χαρτονομίσματα, είναι ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πληρωμή φόρων.

Το περίφημο σχέδιο και που το έχουμε ξανασυναντήσει

Το σχέδιο Βαρουφάκη δεν ήταν σχέδιο για παράλληλο νόμισμα. Είναι ουσιαστικά μία φορολογική πίστωση. Δεν αμφισβητεί την εκδοτική αρχή, αν και χτυπάει τη μονοπωλιακή διάρθρωση του συστήματος πληρωμών από τις τράπεζες. Το βασικό εργαλείο που έχει ένα κράτος στο να επιβάλλει το εθνικό νόμισμα, είναι η υποχρέωση των πολιτών του να εξοφλούν τις υποχρεώσεις τους προς αυτό με το συγκεκριμένο νόμισμα.

Από τη στιγμή που το εθνικό νόμισμα είναι ταυτοχρόνως αποκλειστικό και υποχρεωτικό μέσο εξοφλήσεως υποχρεώσεων προς το κράτος, οι ιδιώτες το αποδέχονται στις μεταξύ τους συναλλαγές. Για όσο τουλάχιστον έχουν την βεβαιότητα ότι τους είναι χρήσιμο, αν όχι απαραίτητο.

Η φιλοσοφία του χρήματος έχει αλλάξει από τότε που έπαψε να χρησιμοποιείται ο χρυσός ως αντίκρισμα. Πλέον προϋπόθεση να έχει αντίκρισμα ένα νόμισμα, θεωρείται αν το κράτος το αποδέχεται ως μέσο πληρωμής φόρων.

Εξάλλου όλο το χρήμα που κυκλοφορεί, αποτελεί μέσο μελλοντικών φορολογικών υποχρεώσεων. Με βάση τις λεπτομέρειες που μάθαμε για το περίφημο σχέδιο, οι φόροι θα μπορούσαν να πληρωθούν είτε με τα «κανονικά» ευρώ, είτε με τα «κουπόνια» Βαρουφάκη.

Όταν το κουπόνι καθίσταται μέσο συναλλαγής, αυτομάτως δημιουργείται πρόσθετο χρήμα. Νόμιμα. Το καινούργιο στοιχείο είναι πως η δημιουργία χρήματος φεύγει από την αποκλειστικότητα των τραπεζών. Ένα μέρος του θα πήγαινε στο κράτος. Αντί η κυκλοφορία να στηρίζεται στο ΔΙΑΣ θα στηρίζονταν στο TAXIS.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, το πλεονέκτημα είναι πως δεν χρειάζεται εγκρίσεις από τους δανειστές ή την ΕΚΤ. Δημιουργούσε μια γραμμή άμυνας σε περίπτωση που η κόντρα με τους δανειστές έφτανε στα άκρα.

Ορισμένοι ανησυχούν πως έτσι θα δημιουργηθεί πληθωριστικό χρήμα. Υπό άλλες προϋποθέσεις πράγματι θα υπήρχε κίνδυνος. Όμως σε συνθήκες νομισματικού στραγγαλισμού, είναι αφύσικο να ανησυχούμε για κάτι τέτοιο. Είναι σαν να φοβάται ο υποσιτισμένος πως θα παχύνει αν αυξήσει λιγάκι τη μερίδα του φαγητού

Επιπλέον οι οικονομικές συνθήκες έχουν αλλάξει. Η άυλη μορφή του νομίσματος είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για την πραγματική του φύση. Πολύ μικρό ποσοστό των χρημάτων παγκοσμίως είναι με την μορφή χαρτονομισμάτων.

Ο πληθωρισμός στη σημερινή εποχή δεν επηρεάζεται ούτε από την ποσότητα του χαρτιού που κυκλοφορεί, ούτε από τα επιτόκια. Επηρεάζεται από την διοχέτευση πιστώσεων των τραπεζών.

Οι μη παραγωγικές πιστώσεις, όπως η πλειονότητα των καταναλωτικών δανείων σε μια χώρα με αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο, δημιουργούν αρνητικές παρενέργειες. Όταν δεν οδηγούν σε αύξηση παραγωγής και εισοδήματος φουσκώνουν τις τιμές.

Η φορολογική πίστωση υπό τις ευλογίες του κράτους δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ας μην πέφτουν έκπληκτοι από τα σύννεφα οι «ειδικοί». Έχει ξαναγίνει και μάλιστα στη χώρα μας. Πρόσφατα.  Το δημόσιο όπως είναι γνωστό, έχει παραχωρήσει στις τράπεζες αναβαλλόμενο φόρο για τα επόμενα 30 χρόνια.

* Ο Βασίλης Παζόπουλος (vpazopoulos@gmail.com) είναι οικονομολόγος, χρηματιστηριακός αναλυτής, συγγραφέας του βιβλίου Επενδυτές χωρίς Σύνορα.

http://www.euro2day.gr/specials/opinions/article/1553660/alhtheies-kai-psemmata-gia-to-parallhlo-nomisma.html

«Η έξυπνη ζαριά των Κυπρίων.»

11/07/2017 1 Σχολιο

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Πώς αποκτά συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι ενός ισχυρότερου αντιπάλου ένας -κατά τεκμήριο- αδύναμος «παίκτης»;

Η προφανής απάντηση είναι μέσω ακόμη ισχυρότερων συμμάχων και στην περίπτωση της Κύπρου ακριβώς εκεί συνοψίζεται το στοίχημα που εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στην Ανατ. Μεσόγειο σχετικά με την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Από χθες το πρωί, η πλωτή εξέδρα «West Capella» του ενεργειακού κολοσσού Total πλέει από τα νότια της Κρήτης με προορισμό το Οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ, όπου αναμένεται να φθάσει στις τρεις τα ξημερώματα της Τετάρτης.

Εκεί και για την ακρίβεια στο κοίτασμα «Ονησίφορος» του Οικοπέδου 11, η γαλλική Total σε συνεργασία με τον έτερο κολοσσό, την ιταλική ΕΝΙ, θα προχωρήσουν έως τις 20 Ιουλίου στην πρώτη γεώτρηση εντός της κυπριακής ΑΟΖ, βάσει του χρονοδιαγράμματος που έχει δημοσιοποιηθεί.

Θα μπορέσουν να προχωρήσουν ανενόχλητες από τυχόν τουρκικές «οχλήσεις»;

Κατά πάσα βεβαιότητα, ναι.

Παρά την κλιμακούμενη ένταση στη ρητορική τόσο του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο και του πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ κατά της Κύπρου αλλά και των δύο ευρωπαϊκών πετρελαϊκών εταιριών που εμπλέκονται στη συγκεκριμένη γεώτρηση, οι πιθανότητες πραγματικής «εμπλοκής» θεωρούνται ισχνές, δίχως όμως να αποκλείονται.

Και τούτο διότι, εάν υπάρξουν προκλήσεις εκ μέρους της Τουρκίας, μέσω μίας πιθανής παρεμπόδισης της δραστηριότητας των δύο πετρελαϊκών εταιριών στην κυπριακή ΑΟΖ, αυτομάτως ισχυροποιείται το –ανομολόγητο, πλην σαφές– ενδεχόμενο προάσπισης των συμφερόντων τους εκ μέρους τόσο της Γαλλίας όσο και της Ιταλίας.

Αν και το στοίχημα αυτό θα παιχτεί τις επόμενες ημέρες, η έκβασή του θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, υπό το φως και του μεγέθους της επένδυσης που πραγματοποιούν αμφότερες οι εταιρίες, που σε ημερήσιο επίπεδο κυμαίνεται περί το μισό εκατ. ευρώ και θεωρείται βέβαιο ότι δεν θα υλοποιούνταν, εάν δεν είχαν παρασχεθεί οι απαραίτητες διαβεβαιώσεις για την ολοκλήρωσή της.

Δίχως αμφιβολία, ωστόσο, το κυπριακό στοίχημα δεν έχει ακόμη κερδηθεί.

Η ρητορική Ερντογάν και Γιλντιρίμ, χθες, στο πλαίσιο ενεργειακού συνεδρίου στην Κωνσταντινούπολη, ήταν υψηλών τόνων και χαρακτηριζόταν από σαφείς απειλές.

«Ορισμένες ενεργειακές εταιρείες συμμετέχουν σε ανεύθυνες ενέργειες της ελληνοκυπριακής πλευράς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν και προειδοποίησε τη Λευκωσία να μην προχωρήσει σε μονομερείς ενέργειες στο θέμα των υδρογονανθράκων, λέγοντας πως «οι υδρογονάνθρακες γύρω από την Κύπρο ανήκουν και στις δύο πλευρές του νησιού».

Αντίστοιχα «κάθετη» ήταν και η τοποθέτηση του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδη, ο οποίος έστειλε «προκαταβολικό μήνυμα» στην Άγκυρα ότι δεν θα υπάρξει υποχώρηση σε τυχόν πιέσεις για αναβολή των γεωτρήσεων.

Στον βαθμό που η όλη επιχείρηση εξελιχθεί κατά τρόπο θετικό και καρποφορήσουν οι έρευνες των δύο πετρελαϊκών κολοσσών για υδρογονάνθρακες στο συγκεκριμένο κοίτασμα, τα οφέλη θα είναι πολλαπλά και δεν θα αφορούν μόνον στην Κύπρο.

Πρώτον, θα έχουν κατοχυρωθεί -κατά τρόπο έμπρακτο– οι δυνατότητες που παρέχει στην Κύπρο το διεθνές νομικό πλαίσιο για την εκμετάλλευσης της ΑΟΖ της, εν προκειμένω του οικοπέδου 11.

Δεύτερον, θα έχει ενισχυθεί η θέση της Κύπρου έναντι της Τουρκίας στην όποια μελλοντική διαπραγμάτευση για το εδαφικό και τρίτον  θα έχει υπάρξει «προηγούμενο» για αντίστοιχες κινήσεις στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου στη ΝΑ Μεσόγειο, στη βάση πάντα των όσων προβλέπει το σχετικό διεθνές νομικό πλαίσιο.

Το πεδίο «δοκιμής» όλων αυτών ωστόσο ξεκινά αυτές τις ημέρες, από το κοίτασμα «Ονησίφορος»…

Νίκος Γ. Δρόσος

http://www.euro2day.gr/specials/reveille/article/1552983/h-exypnh-zaria-ton-kyprion.html

«Το ενεργειακό της κυπριακής ΑΟΖ.»

11/07/2017 Σχολιάστε

Ν. Λυγερός

Μετά από τα πολλά που ακούσαμε για την τεχνητή επίλυση του Κυπριακού που θα γινόταν επί της ουσίας μονομερώς, ενώ ο συνομιλητής ήταν κάθετα εναντίον, φάνηκε επιτέλους επίσημα η αλήθεια και είδαμε ότι τελικά δεν υπήρχε καμία σοβαρή στρατηγική. Άλλωστε από την αρχή είχε συμφωνηθεί ότι σε καμιά φάση των διαπραγματεύσεων δεν θα υπήρχε ανάμειξη με το ενεργειακό. Παράλληλα συνεχίστηκε ακάθεκτα όλη η διαδικασία του τρίτου γύρου αδειοδότησης και βέβαια η συνέχεια της πορείας του δεύτερου. Έτσι οι εξελίξεις μέσω της κυπριακής ΑΟΖ δεν επηρεάστηκαν από τις αποκαλύψεις της πραγματικότητας των διαπραγματεύσεων. Πράγμα που σημαίνει ότι στον ενεργειακό τομέα η Κύπρος δεν σπατάλησε καθόλου χρόνο, επειδή δεν καθυστέρησε ούτε το West Capella που θα κάνει τη γεώτρηση του για την Total και βέβαια την Eni στο θαλάσσιο οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ. Έτσι, παρόλο που βλέπουμε ότι η Τουρκία παραμένει αδιάλλακτη, η πορεία του κυπριακού συνεχίζεται λόγω των δραστηριοτήτων της κυπριακής ΑΟΖ, που αποδεικνύεται ότι είναι το κυρίαρχο εργαλείο της Κύπρου. Επίσης, λόγω της παρουσίας τεράστιων πετρελαϊκών εταιρειών στην κυπριακή ΑΟΖ, η γεωπολιτική σκακιέρα έχει αλλάξει και η Κύπρος μπορεί και παίζει μαζί με παίκτες που δεν ασχολούνται με λεπτομέρειες τοπικιστικού χαρακτήρα. Έτσι η Κύπρος, εκτός από το ευρωπαϊκό πλαίσιο που είναι αναμενόμενα θετικό προς αυτήν, έχει και την συμπαράσταση πετρελαϊκών εταιρειών, όπως είναι η Eni, η Kogas, η Noble, η Delek, η Total, και η Exxon Mobil δίχως να ξεχάσουμε την Qatar Petroleum. Και αυτές δραστηριοποιούνται στα θαλάσσια οικόπεδα 2, 3, 8, 9, 10, 11 και 12. Δηλαδή η Κύπρος έχει βάλει ισχυρούς παίκτες πάνω στην σκακιέρα που δημιούργησε το 2004 με την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι αμέσως μετά ανακήρυξε την κυπριακή ΑΟΖ και άρχισε την πορεία της με τις τρεις συμφωνίες οριοθέτησης με την Αίγυπτο, τη Λιβύη και το Ισραήλ. Έτσι η Τουρκία έρχεται πολύ αργά να παίξει έναν ανούσιο ρόλο, διότι το παράθυρο ενεργειακής παρέμβασης έχει κλείσει εδώ και καιρό. Έτσι το ενεργειακό είναι το στοιχείο της κυπριακής ΑΟΖ, που αποτελεί την αιχμή του δόρατος της επίλυσης του κυπριακού μέσω απελευθέρωσης της περιοχής από τους βάρβαρους της εισβολής.

http://www.lygeros.org/articles.php?n=33382&l=gr

«Η Τουρκία σχεδίασε επανάκτηση της Κύπρου. Πώς ανακόπτεται;»

11/07/2017 Σχολιάστε

Η Αθήνα οφείλει να κατανοήσει, επιτέλους πως, αν χαθεί η Κύπρος, το Αιγαίο θα κατακτηθεί, η Δυτική Θράκη θα τουρκοποιηθεί και η Ελλάδα θα συρρικνωθεί δυτικά της Κρήτης.

 

Σάββας Ιακωβίδης

Ακόμα και οι καλύτεροι ευσεβείς πόθοι συντρίβονται από την ισχύ της πραγματικότητας. Στο ελβετικό θέρετρο, Crans-Montana, κατέρρευσε παταγωδώς και σωριάστηκε σε ερείπια μια 40χρονη πολιτική ευσεβών πόθων, ασύλληπτων ψευδαισθήσεων, υποτίμησης του Τούρκου και ολέθριας ανεπάρκειας εφτά Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τον Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη, όλοι πίστεψαν αφελέστατα ότι θα μπορούσαν να εξημερώσουν και να κατευνάσουν το αιμοσταγές τουρκικό θηρίο με καλοπιάσματα, γλειψίματα, γονυκλισίες και συνεχείς υποχωρήσεις. Πέτυχαν το αντίθετο αποτέλεσμα: Ο Τούρκος αποθηριώνεται και ήδη από το 1956 έχει μεθοδεύσει την κατάκτηση της Κύπρου και την πλήρη υποταγή μας.

Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Γιάλτας (4-11.2.1945), μεταξύ του αιμοσταγούς Στάλιν, του Αμερικανού προέδρου Ρούζβελτ και του Βρετανού πρωθυπουργού Τσέρτσιλ, για το διαμοιρασμό του κόσμου μετά την εξουδετέρωση του Χιτλερικού θηρίου, ο ασθενών και αδύναμος Ρούζβελτ, μπροστά στις αναιδείς και ασίγαστες απαιτήσεις του Σοβιετικού δικτάτορα, διερωτήθηκε αν έπρεπε να ικανοποιήσουν τις αξιώσεις του. Ο σύμβουλός του, Μπούλλιτ, απάντησε: «Κύριε Πρόεδρε, δεν έχετε να κάνετε με τον Δούκα του Νόρφολκ αλλά με έναν Γεωργιανό ληστή»!

Ούτε ο Μακάριος ούτε κανένας εκ των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας, πόσο μάλλον ο νυν πρόεδρος Αναστασιάδης, φαίνεται να κατάλαβαν πως έχουν ως αντίπαλο και ως εχθρό έναν Ασιάτη ληστή, δολοφόνο και εγκληματία ο οποίος, εκτός των άλλων, εισέβαλε και κατέχει την πατρίδα μας και την απειλεί με πλήρη τουρκοποίηση.

Τι σημαίνει το ναυάγιο στο CransMontana;

Πρώτον, παταγώδη κατάρρευση μιας 40χρονης αποτυχημένης πολιτικής της ελληνικής κυπριακής πλευράς (με την υποστήριξη της Αθήνας) στη βάση της τερατογενούς και τουρκοφρενούς διζωνικής, η οποία ως μόρφωμα δεν αναφέρεται πουθενά στην παγκόσμια νομολογία. Επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί στη Ν. Αφρική του αππαρχάιντ αλλ’ ο Νέλσων Μαντέλα την απέρριψε.

Δεύτερον, τα τελευταία χρόνια κοσμογονικές ανακατατάξεις και πόλεμοι άλλαξαν τον ρουν των διεθνών και διακρατικών σχέσεων αλλ’ οι ηγέτες μας παρέμειναν πεισματικά και βολικά κολλημένοι σε μιαν αδιέξοδη διαδικασία συνομιλιών, η οποία είναι τουρκικής έμπνευσης και εγγλέζικης επίνευσης για την διζωνική αυτοχειρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τρίτον, το Κυπριακό, από διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, εποικισμού και εθνοκάθαρσης, οι ηγέτες της Κύπρου, καθ’ υποβολή των Βρετανών, το μετέτρεψαν σε δικοινοτικό, με την κατοχική Τουρκία ως παρατηρητή και… σύμβουλο στην επίλυσή του!

Τέταρτον, όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικά ο Ν. Αναστασιάδης προέβησαν σε καταστροφικές υποχωρήσεις με την βλακώδη προσδοκία και την εξωπραγματική εκτίμηση ότι η κατοχική Τουρκία θα συναινούσε σε λύση δημοκρατικών, δηλ. ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Πέμπτον, από το 1956, η Τουρκία βροντοφωνάζει στους ηγέτες της Κύπρου – και της Ελλάδος – ότι σχεδίασε επανάκτηση της Κύπρου επειδή τη θεωρεί ως ύψιστης στρατηγικής και γεωπολιτικής σημασίας για τα εθνικά συμφέροντά της και τις φιλοδοξίες της να αναδειχθεί σε περιφερειακή ή και παγκόσμια δύναμη. Ο νυν υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, επανέλαβε και στο Crans-Montana τους ξεκάθαρους τουρκικούς στόχους: Εμμονή στα επεμβατικά δικαιώματά της και στη διατήρηση του Αττίλα στο νησί και ότι θα τα χρησιμοποιήσει ξανά!

Έκτον, κατά τη διάρκεια της συνόδου των G-20, στο Αμβούργο της Γερμανίας, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε: «Όπως γνωρίζετε η Τουρκία είναι μια εγγυήτρια δύναμη στην Κύπρο. Αν δεν βρεθεί λύση, τότε μπορούμε να εφαρμόσουμε και το σχέδιο Β ή το σχέδιο Γ».

Έβδομον, η Τουρκία έχει σχεδιάσει εδώ και χρόνια σχέδιο Β’. Κανένας εκ των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει σχεδιάσει η ελληνική πλευρά πώς θα αντιδράσει και ενεργήσει σε περίπτωση ναυαγίου των συνομιλιών στο Κυπριακό. Ο Γ. Βασιλείου, π.χ., σε τρεις Έλληνες δημοσιογράφους είχε δηλώσει λίγους μήνες μετά την εκλογή ότι «δεν θα σκεφτόταν στις 31 του τάδε μήνα τι θα έκανε»! Ο Δ. Χριστόφιας, ο οποίος ανατίναξε τις οικονομικές και ενεργειακές υποδομές της Κύπρου, είχε μόνο σχέδιο Α’. Και ο Ν. Αναστασιάδης, που ρωτήθηκε χθες, απέφυγε να απαντήσει επειδή και αυτός πλειστάκις είχε δηλώσει ότι μόνο ένα σχέδιο έχει, την επίλυση του Κυπριακού.

Τι πρέπει να γίνει τώρα; Πρώτα απ’ όλα, Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πολιτική ηγεσία καλούνται να σοβαρευτούν και να προσγειωθούν. Τα συνθήματα, οι κομματικές φλυαρίες, οι επικοινωνιακές ατάκες και τα ωραία λόγια να παραμεριστούν. Ο κυπριακός Ελληνισμός και η Κύπρος αντιμετωπίζουν πλέον ξεκάθαρα τον κίνδυνο Αλεξανδρεττοποίησης και τουρκοποίησης. Αυτός ο κίνδυνος είναι ήδη εντός των πυλών. Γι’ αυτό:

Πρώτον, να γίνει επιστημονική και ρεαλιστική ανάλυση από ειδικούς για όλες τις πτυχές του Κυπριακού και όχι από διατεταγμένα κομματόσκυλα, για το πώς φτάσαμε στα πρόθυρα τουρκοποίησης.

Δεύτερον, το ναυάγιο στο Crans-Montana επιτάσσει να αναθεωρηθεί η παρούσα διαδικασία συνομιλιών. Η ελληνική πλευρά οφείλει να σχεδιάσει, να συμφωνήσει και αταλάντευτα να υλοποιήσει ένα μακράς πνοής, συνέπειας και αξιοπιστίας, σχέδιο Β’, ανεξάρτητα ποιος θα είναι Πρόεδρος, με δύο στόχους: Να ανακόψει και να εμποδίσει πάση θυσία υλοποίηση των τουρκικών σχεδιασμών και να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Τρίτον, ο σχεδιασμός μίας νέας στρατηγικής προϋποθέτει τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας αφού, κατά πάγια αντίληψη όλων, οι ώμοι του ενός αδυνατούν να σηκώσουν το βάρος μιας πιθανής λύσης.

Τέταρτον, η νέα στρατηγική να μελετήσει και να υλοποιήσει τρόπους αντίδρασης σε βέβαιες τουρκικές επιθετικές ενέργειες σε όλα τα μέτωπα. Αυτά προϋποθέτουν ενίσχυση των συμμαχιών και συνεργασιών σε όλους τους τομείς με την Ελλάδα και, φυσικά, με το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Προπάντων, να απαιτηθεί δραστική ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δεν δικαιούται να παριστάνει τον απλό παρατηρητή και τον Πόντιο Πιλάτο.

Πέμπτον, να αναλυθούν, να συνεκτιμηθούν οι δραματικές εξελίξεις στην περιοχή μας και ειδικά η διαφαινόμενη πιθανότητα ανακήρυξης κουρδικού κράτους, πράγμα που θα σημαίνει εδαφικό ακρωτηριασμό της Τουρκίας, της Συρίας και του Ιράκ.

Έκτον, η Λευκωσία, αξιόπιστα, σοβαρά και πειστικά να εξηγήσει στην ΕΕ, στις ΗΠΑ, στη Ρωσία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Κίνα, στο Ισραήλ αλλά και στην υποχθόνια Βρετανία γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία δικαιούται να είναι, επιτέλους, ένα φυσιολογικό κράτος και γιατί η διζωνική τουρκοφρενής τερατουργία δεν μπορεί να είναι πλέον η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού.

Έβδομον, η Ελλάδα δεν έχει μόνο συμβατικές υποχρεώσεις έναντι της Κύπρου αλλά πρώτιστα εθνικές. Η Αθήνα καλείται να κατανοήσει πως, αν χαθεί η Κύπρος, το Αιγαίο θα κατακτηθεί, η Δυτική Θράκη θα τουρκοποιηθεί και η Ελλάδα θα συρρικνωθεί δυτικά της Κρήτης.

Όγδοον, όλα τα πιο πάνω και πολλά άλλα, προϋποθέτουν στέρεα, γνήσια και στερρή ενότητα της πολιτικής ηγεσίας η οποία στο εξής, μακριά από σκοπιμότητες και φιλοδοξίες, να εργαστεί άοκνα και ομόφωνα για την αντιμετώπιση των τουρκικών σχεδιασμών και για τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διαφορετικά να αναμένουν όλοι πολύ σύντομα να ακουστούν ξανά έξω από τα σπίτια μας οι αλαλαγμοί της τουρκικής βαρβαρότητας και οι ανατριχιαστικές κραυγές των τζιχαντιστών του σουλτάνου Ερντογάν.

http://www.sigmalive.com/opinions/savvas-iakovidis/2129/i-tourkia-sxediase-epanaktisi-tis-kyprou-pos-anakoptetai

Αρέσει σε %d bloggers: