«Η αδήριτη ανάγκη για χάραξη μιας νέας πορείας στο Κυπριακό μακριά από δογματισμούς και με πραγματισμό.»

29/08/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με τον ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες/ ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του Ανδρέα Θεοφάνους

Τις τελευταίες βδομάδες, και ιδίως μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντάνα, υπήρξαν πληροφορίες για σχεδιασμούς της Τουρκίας πέραν του υφιστάμενου πλαισίου των διακοινοτικών συνομιλιών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Σε αυτούς περιλαμβάνονται μονομερείς κινήσεις για επιστροφή των Μαρωνιτών στα χωριά τους και για πιθανό άνοιγμα των Βαρωσίων υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση.

Και ενώ η Τουρκία λειτουργεί στα πλαίσια ενός καλά οργανωμένου σχεδίου το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο αρνείται να προβληματισθεί για την αναγκαιότητα ενός σχεδίου β’. 

Σε θεωρητικό επίπεδο υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση εθνοτικών προβλημάτων καθώς και των πολυδιάστατων μορφών συγκρούσεων. Τις περισσότερες φορές τα προβλήματα είναι σύνθετα. Και όταν προκρίνεται η φιλοσοφία τής εφ’ όλης της ύλης επίλυσης μιας διένεξης, συνήθως αυτό αποδεικνύεται πολύ δύσκολο εγχείρημα.

Αρκετές φορές όταν παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες πολλών ετών μια διένεξη δεν επιλύεται χαρακτηρίζεται ως μη επιλύσιμη (intractable). Επιπρόσθετα, υπάρχουν περιπτώσεις όπου προκρίνεται η προσπάθεια διαχείρισης αντί επίλυσης του προβλήματος (from conflict management to conflict resolution).

Είναι επίσης δυνατό τα εμπλεκόμενα μέρη να προβούν κατά καιρούς σε μονομερείς κινήσεις για να διαφοροποιήσουν τα δεδομένα. Υπογραμμίζεται επίσης η σημασία μίας δομημένης εξελικτικής διαδικασίας. Εν ολίγοις, θεωρητικά υπάρχουν διάφοροι δρόμοι να προσεγγισθεί μια σύγκρουση, ένα εθνοτικό πρόβλημα ή μια πολυδιάστατη διένεξη.

Και ενώ είναι σημαντικό να αντλούμε πάντα από τη θεωρία των συγκρούσεων πρέπει επίσης να κατανοήσουμε ότι η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Επιπρόσθετα η ένταση και το ιστορικό υπόβαθρο σε μια διένεξη διαφέρουν. Και αυτό σχετίζεται με την έκβαση ενός προβλήματος.

Είναι λοιπόν σημαντικό να αξιολογηθούν τα δεδομένα στο Κυπριακό και, πάνω απ’ όλα, να χαραχθεί μια νέα πορεία καθώς είναι προφανές εκ των αποτελεσμάτων ότι η μέχρι τώρα ακολουθηθείσα πολιτική απέτυχε παρά τις πολύ σοβαρές διαχρονικές ελληνοκυπριακές υποχωρήσεις.

Όχι μόνο δεν υπήρξε διευθέτηση αλλά το υπό συζήτηση πλαίσιο είναι επικίνδυνο.

Πέραν του ανισοζυγίου δυνάμεων, υπάρχει επίσης και ένα σοβαρό πρόβλημα κατανόησης διαφόρων εννοιών από το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία, γεγονός που συνέτεινε στη συνεχή διολίσθηση του Κυπριακού.

Ταυτόχρονα, ενώ υποτιμήθηκε η εξελικτική διαδικασία, η ελληνοκυπριακή πλευρά ακολουθούσε τις εξελίξεις. Για παράδειγμα, σε σχέση με την κίνηση της τουρκικής πλευράς για άνοιγμα των οδοφραγμάτων τον Απρίλιο του 2003, εγείρεται το ερώτημα, μεταξύ άλλων, κατά πόσον οι ταυτότητες, τα διαβατήρια, οι θέσεις εργασίας, τα επιδόματα και ούτω καθ’ εξής θα μπορούσαν να ήταν μέρος μιας επί μέρους συμφωνίας από την οποία να είχαν επωφεληθεί και οι Ελληνοκύπριοι.

Στη σημερινή συγκυρία, πέραν των πιθανών κινήσεων για τα μαρωνίτικα χωριά και το άνοιγμα των Βαρωσίων υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση, θα υπάρξουν μεθοδευμένες κινήσεις για την περαιτέρω αναβάθμιση του κατοχικού μορφώματος και εξίσωσής του με το νόμιμο κράτος.

Και η πλευρά μας; Δυστυχώς παραμένει προσκολλημένη σε πολιτικές που έχουν οδηγήσει σε επιδείνωση των δεδομένων. Παρά τις αποτυχίες, η πλευρά μας διστάζει να προσεγγίσει τα νέα δεδομένα με μια ευέλικτη πολιτική στα πλαίσια μιας νέας πολιτικής.

Το χειρότερο είναι ότι τυχόν εμμονή στην υφιστάμενη διαδικασία και φιλοσοφία είναι πιθανό να οδηγήσει σε μια διευθέτηση χειρότερη από τη διχοτόμηση την οποία προσπαθούμε να αποφύγουμε.

Εν κατακλείδι, θα πρέπει να υπάρξει ο ανάλογος προβληματισμός από το πολιτικό σύστημα, αλλά και την κοινωνία γενικότερα. Οφείλουμε να συζητήσουμε διεξοδικά μεταξύ μας και να καταλήξουμε μακριά από δογματισμούς και με πραγματισμό.

Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το ψηλό επίπεδο δυσπιστίας μεταξύ των δύο κοινοτήτων, τα διαφορετικά αφηγήματα και πάνω απ΄ όλα τους σχεδιασμούς της Άγκυρας που μέχρι σήμερα δυστυχώς παραμένουν αναλλοίωτοι. Όταν απροκάλυπτα ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν παρεμβαίνει στις εκλογές στη Γερμανία, καθίσταται προφανές ότι η Άγκυρα θα προσπαθήσει να ελέγχει το πολιτικό γίγνεσθαι στην Κύπρο ακόμα και μετά από μια λύση.

Είναι γι΄ αυτό που θα πρέπει να υπάρξει απεμπλοκή από καταστροφικές πρόνοιες που θα συντηρούν και θα επισφραγίζουν τον τουρκικό έλεγχο της Κύπρου.

Είναι δυνατό να υπάρξουν συνταγματικές πρόνοιες που αφ΄ ενός να κατοχυρώνουν τα συμφέροντα και την αποτελεσματική συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων στη διακυβέρνηση της χώρας και αφ΄ ετέρου να διασφαλίζουν ένα φυσιολογικό κράτος. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, μια νέα προσέγγιση και πορεία καθίστανται αδήριτη ανάγκη.

https://www.apopseis.com/i-adiriti-anagki-gia-charaxi-mias-neas-porias-sto-kypriako-makria-apo-dogmatismous-ke-me-pragmatismo/#more-3974

Advertisements
Κατηγορίες:Κύπρος / κυπριακό

«Θύματα, πρόσφυγες, διασωθέντες, ορφανά, βιασμένες της Γενοκτονίας……..»

29/08/2017 1 Σχολιο

 

 Θ. Μαλκίδης
Η αριθμητική της Γενοκτονίας : Θύματα, βιασμένες, ορφανά, πρόσφυγες, διασωθέντες….
Ο πρόξενος των ΗΠΑ στην Σμύρνη Τζωρτζ Χόρτον, καταγράφοντας την καταστροφή της Σμύρνης το 1922, τονίζει, μεταξύ των άλλων, πως «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με την θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη την μανία του ανθρώπινου πάθους». Με την δημιουργία του κινήματος των Νεοτούρκων και στην συνέχεια των Κεμαλικών, εμφανίσθηκε και εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία. Με την κατάκτηση της εξουσίας, εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανισθούν οι αυτόχθονες πληθυσμοί. Οι Έλληνες, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, ήταν οι κεντρικοί στόχοι.
 
Το ζήτημα του αριθμού των Ελλήνων που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος αποτελεί μείζον πρόβλημα για πολλούς ερευνητές, ενώ αμφισβητείται από πολλούς τουρκικούς μηχανισμούς διαστρέβλωσης της αλήθειας και από συνεργαζόμενους με αυτούς ξένους.
Τα στοιχεία τα οποία διαθέτουμε είναι η απογραφή που πραγματοποίησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο την περίοδο 1910-1912 σε συνεργασία με τα ελληνικά προξενεία και η απογραφή του οθωμανικού κράτους το 1914, η οποία όμως παρουσιάζει πολλές ελλείψεις, λόγω της καταγραφής αρκετές φορές μόνον των ανδρών που μιλούσαν ελληνικά, την απουσία πολλές φορές των γυναικών και παιδιών, των Ελλήνων που μιλούσαν τουρκικά, των μουσουλμάνων που μιλούσαν ελληνικά και των κρυπτοχριστιανών.
Επίσης, η υποχρέωση καταβολής στρατιωτικού φόρου σε επίπεδο κοινότητας, ωθούσε τους χριστιανούς να δηλώνουν μικρότερο πληθυσμό, η καταγραφή όλων των μουσουλμάνων ως Τούρκων, όπως και η υπερβολή των στατιστικών των μουσουλμάνων και η μείωση των χριστιανών είναι μερικά από τα προβλήματα που εμφανίζει η οθωμανική απογραφή. Τα στοιχεία βεβαίως του Οικουμενικού Πατριαρχείου απέχουν της πραγματικής κατάστασης, αφού ο Αλ. Αλεξανδρής επισημαίνει το γεγονός ότι ένα σημαντικό μέρος των Ελλήνων δεν δεχόταν να απογραφεί λόγω του φόβου μήπως τα δεδομένα φτάσουν στον οθωμανικό κρατικό μηχανισμό.  
 
Αυτό διαπιστώνεται από το γεγονός ότι έχουμε αποκλίσεις σε ό,τι έχει σχέση με τον ελληνικό πληθυσμό που ζούσε στο Οθωμανικό κράτος.
Η Οθωμανική απογραφή του 1914 καταγράφει 1.565.781 Έλληνες , ενώ  η απογραφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου  2.068.4028.
Ο McCarhty δίνει 1.711.718, οD. Dakin δίνει 2.100.000 Έλληνες, κατανεμημένους σε 300.000 στην ανατολική Θράκη και σε 1.800.000 στη Μικρά Ασία (Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία).
Μετά τη Γενοκτονία και την εκδίωξη των Ελλήνων, το 1928 απογράφηκαν στην Ελλάδα 1.221.849 πρόσφυγες. Ο αριθμός αυτός όμως δεν παρουσιάζει το πραγματικό μέγεθος των προσφύγων, αφού δεν λαμβάνει υπ’όψιν τους θανάτους στο διάστημα 1922-1928 (περίπου 75.000) και τους 66.000 πρόσφυγες που έγιναν ξανά πρόσφυγες στην Δυτική Ευρώπη, ΗΠΑ, Αίγυπτο, όπως και τους Έλληνες που κατέφυγαν στην Σοβιετική Ένωση. 
Το σύνολο των ελληνικών απωλειών- χωρίς τις δολοφονίες των Ελλήνων της ανατολικής Θράκης- σύμφωνα με την απογραφή του Οικουμενικού Πατριαρχείου ήταν 829.345 και σίγουρα αγγίζουν και υπερβαίνουν το 1.000.000.
Όταν ολοκληρωνόταν η γενοκτονία των Αρμενίων, άρχιζε η διαδικασία εξολόθρευσης των Ελλήνων με τα ίδια μέσα: μαζική βία, συλλήψεις γυναικών και παιδιών, βίαιοι εξισλαμισμοί, πορείες θανάτου, βιασμοί, μαζικές δολοφονίες, διώξεις, εκτοπίσεις, εγκλήματα που επιβεβαιώνονται και από μαρτυρίες πολλών ξένων, ακόμη και συμμάχων των Νεότουρκων και του Μουσταφά Κεμάλ.
Σχεδόν 1.000.000 Έλληνες από έναν πληθυσμό πάνω από 2.700.000 εξαφανίσθηκαν, εξόντωση η οποία αποτελεί γενοκτονία, σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή της γενοκτονίας, παράγραφοι α, β, γ, δ και ε) και στην ουσία της έννοιας της γενοκτονίας. Άγνωστος αριθμός γυναικών βιάσθηκαν, πάνω από 100.000 ορφανά έμειναν για πάντα χωρίς γονείς και οικογένεια. Μία Γενοκτονία που δε σταμάτησε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με την άρνηση και την υπονόμευση……

«Ομάδα Κοινωνικής Εγρήγορσης»

29/08/2017 Σχολιάστε

Ομάδα

  Κοινωνικής                                    
                            Αθήνα 28-8-2017
  Εγρήγορσης
                                           δελτiο τύπου
      Στην διερεύνηση των καταγγελιών της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ) ότι στην παραχώρηση της κρατικής περιουσίας δεν ακολουθήθηκαν οι επιβεβλημένοι κανόνες, που εφαρμόζονται στα άλλα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που επιτάσσουν την αναλυτική της αποτίμηση, για λόγους χρηστότητας και διαφάνειας, με βάση την αντικειμενική της αξία, προχώρησε η Εισαγγελία Διαφθοράς (αριθ. Δικογραφίας ΕΔ/2017/87), ύστερα από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, κας Ξένης Δημητρίου.
      Για το μείζον αυτό θέμα είχαμε ενημερώσει εγγράφως, τόσο την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όσο και δι’ υπομνήματος μας, από 15-12-2016, την κα Δημητρίου, στο οποίο αναφέραμε, επί λέξει, ότι πρόκειται για καινούργια στοιχεία, τα οποία δεν είχαν τεθεί υπ’ όψιν των Εισαγγελικών Αρχών, όπως μας είχε γνωρίσει ο Εισαγγελέας Υπηρεσίας του Αρείου Πάγου.
      Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή εξέλιξη, η οποία θέτει στο προσκήνιο για πρώτη φορά τις αποκαλύψεις της ΟΚΕ ότι κατά την υπογραφή της πρώτης Μνημονιακής Σύμβασης, της 8-5-2010 και επί πρωθυπουργίας Γεωργίου Παπανδρέου, δεν είχε προηγηθεί αποτίμηση της αξίας, της ενεχειριαζόμενης περιουσίας, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα, να μην εμφανίζεται καθολικό ενεργητικό, όπως αυτό ορίζεται από τους Ευρωπαϊκούς Κανόνες και τις Οδηγίες αλλά και τα Διεθνή Λογιστικά Χρηματοοικονομικά Πρότυπα.
      Στο “μικροσκόπιο”, επίσης, της Εισαγγελίας Διαφθοράς, έπειτα από εντολή του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κου Παναγιώτη Καραγιάννη, έχουν τεθεί και οι συνταρακτικές αποκαλύψεις της ΟΚΕ, που αφορούν στον ρόλο της Γερμανικής ημικρατικής Τράπεζας KfW, στην οποία έχουν ενεχειριαστεί, κατά τρόπο έκνομο, εκτός από το σύνολο της Δημόσιας περιουσίας και τα εμπράγματα δικαιώματα δημιουργούσης περιουσίας, όλων των εν Ελλάδι ευρισκομένων ατόμων! (αριθ. Δικογραφίας ΕΔ/2017/98).
      Ο όρος “εμπράγματα δικαιώματα δημιουργούσης περιουσίας” σημαίνει οι οποιεσδήποτε οικονομικές, επαγγελματικές, νομικές και φυσικές δραστηριότητες των οιωνδήποτε κατοίκων του Ελληνικού χώρου.
      Η ΟΚΕ, από 17-10-2016, 8-5-2017 και 23-5-2017, με εμπεριστατωμένα έγγραφά της, είχε ενημερώσει, λεπτομερώς, την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όσον αφορά την ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση του Βερολίνου KfW, όπου έχει ενεχειριαστεί, όπως προαναφέραμε, παράνομα, όλη συλλήβδην η Δημόσια περιουσία, ενώ σε περίπτωση που εφαρμοζόταν το Κοινοτικό Δίκαιο, θα έπρεπε ένα μικρό μέρος της, μόνο, να έχει ενεχειριαστεί και αυτό στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
      Το κραυγαλαίο είναι, εκτός των άλλων, ότι οι δραστηριότητες της KfW κινούνται εκτός Ευρωπαϊκού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και συνακόλουθα εκτός Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και ως εκ τούτου, η εξόφληση του χρέους της Ελλάδας δεν κατευθύνεται στην Ευρώπη και στο Ευρωπαϊκό ΑΕΠ αλλά στο ΑΕΠ της Γερμανίας.
      Και τις δύο πιο πάνω δικογραφίες χειρίζεται ο Εισαγγελέας Διαφθοράς, κος Κων/νος Κούντριας, στον οποίο η ΟΚΕ θα παρουσιάσει, εφόσον της ζητηθεί, όσα στοιχεία έχει συλλέξει, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στην πρόοδο της έρευνας.

«Ισχυρό το «dividend story» του ΧΑ.

29/08/2017 Σχολιάστε

Ισχυρό το «dividend story» του ΧΑ

Οι μετοχές των εταιρειών που προχωρούν συστηματικά σε διανομές μετρητών όχι μόνο υπεραπέδωσαν έντονα σε σχέση με τον Γενικό Δείκτη του ΧΑ κατά την περίοδο της κρίσης, αλλά επιπλέον συνεχίζουν να τα πηγαίνουν πολύ καλά ακόμη και το 2017, όπου η ελληνική αγορά προσπαθεί να «πουλήσει» το αφήγημα του «recovery story».

Ειδικότερα, κατά τα χρόνια της κρίσης, όσες μετοχές διένειμαν συστηματικά μερίσματα ή επέστρεφαν κεφάλαια υπεραπέδωσαν στο ταμπλό του ΧΑ και αυτό συνέβη για πολλούς λόγους, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι παρακάτω:

α) Θεωρήθηκαν ως «ασφαλείς λιμένες», σε μια περίοδο που η βιωσιμότητα πολλών άλλων εταιρειών ήταν αμφίβολη.

β) Ενίσχυαν τη ρευστότητα των μετόχων τους, μέρος της οποίας μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εκμετάλλευση ευκαιριών κατά τη διάρκεια της κρίσης («αγορές στα χαμηλά»).

Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία του παρατιθέμενου πίνακα, ο οποίος περιλαμβάνει τριάντα από τις μετοχές του ΧΑ (υπάρχουν και άλλες) που διανέμουν συστηματικά χρήματα στους μετόχους τους.

Οι μετοχές αυτές κατά την τελευταία πενταετία έχουν καταγράψει κατά μέσο όρο κέρδη 185% (πέραν των μερισμάτων που έχουν διανεμηθεί), σε αντίθεση με την πολύ φτωχότερη επίδοση του Γενικού Δείκτη κατά το ίδιο χρονικό διάστημα (+29,3%) και τις βαρύτατες απώλειες στις οποίες υποχρεώθηκε ο τραπεζικός κλάδος (-97,5%).

Φέτος, ωστόσο, αρκετοί χρηματιστηριακοί παράγοντες ήταν εκείνοι που υποστήριξαν ότι οι μετοχές των μερισμάτων έχουν ήδη «τρέξει» πολύ, με αποτέλεσμα οι αποτιμήσεις τους να θεωρούνται «απαιτητικές».

Αντίθετα, σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, το ενδιαφέρον θα πρέπει να στραφεί στους τίτλους των εταιρειών εκείνων που θα ωφεληθούν περισσότερο από την επικείμενη (προσδοκώμενη) οικονομική ανάκαμψη της χώρας («recovery story»).

Κόντρα στις απόψεις αυτές, οι μετοχές των χρηματικών διανομών καταφέρνουν (μέχρι τώρα τουλάχιστον) και φέτος όχι μόνο να συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, αλλά και να κινούνται στο πλαίσιο του Γενικού Δείκτη.

Όπως προκύπτει λοιπόν από τα στοιχεία του παρατιθέμενου πίνακα, οι τριάντα εξεταζόμενες μετοχές κέρδισαν κατά μέσο όρο 29,6% από την αρχή του έτους (πέραν των μερισμάτων που διένειμαν), επίδοση ελαφρά ανώτερη από την αντίστοιχη του Γενικού Δείκτη του ΧΑ (+29,2%) και του Δείκτη των Τραπεζών (+28,1%).

Πιθανοί λόγοι που ερμηνεύουν τη μέχρι σήμερα συνέχιση του «dividend story» στην εγχώρια χρηματιστηριακή αγορά είναι:

• Οι προσφερόμενες αποδόσεις (από 1,5% έως και 7%) είναι πολλαπλάσιες από τα τρέχοντα επιτόκια των προθεσμιακών τραπεζικών καταθέσεων.

• Σε πολλές περιπτώσεις εταιρειών, οι χρηματικές αυτές διανομές δείχνουν ότι -λίγο έως πολύ- μπορούν να συνεχιστούν και για επόμενα χρόνια.

• Σε περίπτωση που η οικονομία της χώρας εισέλθει σε τροχιά διατηρήσιμης ανάκαμψης, θα ωφεληθούν τα αποτελέσματα του συνόλου των εταιρειών, άρα και όσων προβαίνουν σταθερά σε διανομές μετρητών.

Άλλωστε, στις πλείστες των περιπτώσεων, η δυνατότητα μιας εταιρείας να μοιράσει χρήμα είναι αποτέλεσμα της ικανής της διοίκησης και της πετυχημένης θέσης που έχει καταφέρει να αποκτήσει στην αγορά. Άρα, πολλές από αυτές τις εταιρείες έχουν (θεωρητικά τουλάχιστον) και τη δυνατότητα να εκμεταλλευθούν τυχόν ευκαιρίες που θα προκύψουν στην αγορά.

• Ο περιορισμός του κινδύνου της χώρας (country risk) μειώνει το «επιτόκιο προεξόφλησης» (discount rate) των αναλυτών, επηρεάζοντας ανοδικά τις αποτιμήσεις όλων των μετοχών.

• Αρκετοί επενδυτές δεν φαίνεται να έχουν πειστεί ακόμη για τη βεβαιότητα του «recovery story», οπότε συνεχίζουν να τοποθετούνται σε τίτλους χαμηλότερου κινδύνου.

Στέφανος Kοτζαμάνης

http://www.euro2day.gr/news/market/article/1562368/ishyro-to-dividend-story-toy-ha-.html

«Τυχόν τουρκική λύση του Κυπριακού σημαίνει  κερκόπορτα από την οποία ο ισλαμοφασισμός θα κατακλύσει την υπόλοιπη Ευρώπη.»

29/08/2017 Σχολιάστε

FILE PHOTO. Νέα συνάντηση είχαν στις 2 Μαΐου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με τον ηγέτη της τ/κ κοινότητας Μουσταφά Ακιντζί στο παλιό αεροδρόμιο Λευκωσίας. ΚΥΠΕ/ ΓΤΠ/Χ.ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Του Χρήστου Ψιλογένη

Γίνεται συνεχώς λόγος για την ανάγκη μιας νέας στρατηγικής, την οποία υποστηρίζουν τα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου, με την Κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ, να εμμένουν στην ακολουθούμενη πορεία.

Ας αναλύσουμε λοιπόν τις δύο απόψεις, ξεκινώντας από την ακολουθούμενη στρατηγική.

Η στρατηγική αυτή έδινε προτεραιότητα στις διακοινοτικές διαφορές μεταξύ Ε/κ- Τ/κ, παρακάμπτοντας την τουρκική κατοχή και το προσφυγικό, που ήταν και παραμένουν η πεμπτουσία του Κυπριακού. Έτσι όμως, όχι μόνο στερήσαμε από τον εαυτό μας τη δυνατότητα οποιασδήποτε πίεσης για άρση των κύριων εμποδίων της λύσης, αλλά διαπραγματευόμενοι υπό την ασφυκτική πίεση της κατοχής και τη συνεχή ροή εποίκων, οδηγηθήκαμε φυσιολογικά σε μη βιώσιμη λύση. 

Λανθασμένη όμως ήταν και η τακτική μας. Διότι ενώ υπό κανονικές συνθήκες η διαπραγμάτευση είναι διαδικασία πάρε- δώσε, η πλευρά μας έδινε διαρκώς, χωρίς να απαιτεί άμεσα αντίστοιχα ανταλλάγματα. Αρκούνταν σε απλές υποσχέσεις, που ουδέποτε τηρήθηκαν.

Με τη διαδικασία αυτή όμως, ατόνησε και η υποστήριξη αρκετών φιλικών χωρών, αφού οι διακοινοτικές διαφορές είναι σύνηθες δευτερεύον πρόβλημα, που απασχολεί πολλά κράτη. Αντίθετα, η πολιτική μας διευκόλυνε τον αγγλοαμερικανικό παράγοντα και τον ΟΗΕ να προωθήσουν διχοτομικά σχέδια λύσης, με αποκορύφωμα το σχέδιο Ανάν.

Η πλήρης αποτυχία της πολιτικής μας επιβεβαιώθηκε στο Κραν Μοντανά. Εκεί, έχοντας δώσει σχεδόν τα πάντα, αναμέναμε στοιχειώδη ανταπόκριση, που θα επέτρεπε μια βιώσιμη λύση, για να εισπράξουμε, ενώπιον του ΓΓ του ΟΗΕ, ότι «οι διαπραγματεύσεις τελείωσαν, καιρός να ξυπνήσουμε»! Και ακριβώς εδώ προβάλλει ένα βασικό ερώτημα: Τυχόν αλλαγή στρατηγικής, θα είναι χωρίς συνέπειες; Σαφώς και όχι. Απλώς οι συνέπειες από τυχόν λύση με βάση τα όσα ασύνετα παραχωρήσαμε και ασυλλόγιστα συζητάμε, θα είναι πολύ χειρότερες.

Πρόκειται για την εκ περιτροπής προεδρία, τα πολλαπλά βέτο, την καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ε/κ εκτοπισμένων, την παραμονή όλων των εποίκων, τις 4 ελευθερίες που η Άγκυρα διεκδικεί για τα 80 εκατομμύρια των υπηκόων της και τη συνέχιση των επεμβατικών της δικαιωμάτων με παρουσία κατοχικού στρατού στο διηνεκές. Χωρίς βεβαίως να ξεχνάμε το κόστος της επιδιωκόμενης λύσης, που μαζί με το δημόσιο χρέος της Δημοκρατίας και του ψευδοκράτους, αποκλείει εντελώς την οικονομική βιωσιμότητα της λύσης.

Στην πραγματικότητα δηλαδή, οι Ε/κ καλούμαστε να επιλέξουμε μεταξύ μιας μακροχρόνιας κατοχής, από την οποία έστω και με δυσκολίες επιβιώνουμε και μίας λύσης που με βάση τα συμφωνηθέντα και τα συζητούμενα, ισοδυναμεί με πολιτική αυτοκτονία, που καταργεί το νόμιμο κράτος, νομιμοποιεί το κατοχικό καθεστώς και υποθηκεύει τον Ελληνισμό της Κύπρου. Είναι λύση σκόπιμα μη βιώσιμη, που με την άμεση κατάρρευσή της, οι δύο κοινότητες ξεκινώντας από τις συνιστώσες πολιτείες, θα αναζητήσουν διεθνή αναγνώριση.

Οπότε το πιθανότερο είναι να αναγνωριστούν δύο κράτη στην Κύπρο, με κίνδυνο μάλιστα η Τουρκία να διατηρήσει τα επεμβατικά της δικαιώματα στο ελληνοκυπριακό, αφού για μας η επιστροφή στην Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι η λογικότερη επιλογή.

Αναπόφευκτη λοιπόν η αλλαγή πορείας και η χάραξη νέας στρατηγικής, που θα πρέπει να βασίζεται στις εξής προϋποθέσεις: Τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, τον πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη λειτουργικότητα της λύσης.

Την επίτευξη των ανωτέρω προϋποθέσεων μπορούμε να επιδιώξουμε αναβαθμίζοντας το Κυπριακό και τις τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδος σε πανευρωπαϊκά προβλήματα. Ενόψει μάλιστα και της αγοράς των S-400 από την Τουρκία, πρέπει να επιδιώξουμε όχι μόνο την ενίσχυση της άμυνάς μας, αλλά και την αμυντική κάλυψη των δύο χωρών από την ΕΕ. (ενέργεια έναντι ασφάλειας).

Γιατί τυχόν τουρκική λύση του Κυπριακού, δεν σημαίνει μόνο ισλαμοποίηση της ευρωπαϊκής Κύπρου, αλλά και μία κερκόπορτα από την οποία ο ισλαμοφασισμός θα κατακλύσει πλέον νόμιμα την υπόλοιπη Ευρώπη! Τέλος, επειδή η συνθήκη εγγύησης είναι το κύριο εμπόδιο της λύσης, πρέπει να αντιμετωπισθεί, κατά προτεραιότητα, με προσφυγή στον ΟΗΕ, το αρμόδιο τμήμα του οποίου απέκλεισε τη χρήση βίας (γνωμάτευση Kelsen).

Στην ανάγκη να ζητηθεί γνωμάτευση του Διεθνούς Δικαστηρίου. Γιατί αν μεν ισχύει ακόμα, η Τουρκία οφείλει να αποκαταστήσει τη συνταγματική τάξη, μοναδικό σκοπό της συμφωνίας, που με παράνομη βία παραβίασε, ανακαλώντας και τα κατοχικά της στρατεύματα. Αν δεν ισχύει πλέον, τότε είναι ένοχη εισβολής -κατοχής, που πρέπει να τερματίσει άμεσα. Και στις δύο περιπτώσεις όμως, οι Αγγλοαμερικανοί οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους, αντί να μας δίνουν συμβουλές για νομιμοποίηση της κατοχής.

Γιατί όταν θέλουν, και γνωρίζουν και μπορούν, όπως η ιστορική πείρα απέδειξε. Επομένως, αν η κυβέρνηση και τα συνοδοιπόρα κόμματα έχουν ακόμα αμφιβολίες για την ανάγκη νέας στρατηγικής, ας απευθύνουν σε ξένους ειδικούς το απλό αλλά θεμελιώδες ερώτημα:

Είναι βιώσιμη μία λύση, που θα είναι ναρκοθετημένη, όχι μόνο με τις ανωτέρω δουλείες (δεσμεύσεις) που ασύνετα αποδέχθηκαν, αλλά και τις νέες τουρκικές αξιώσεις που απερίσκεπτα συζητούν; Ή μήπως με αυτήν οδηγούμαστε σε χειρότερη και μη αναστρέψιμη κατάσταση ;

https://www.apopseis.com/tychon-tourkiki-lysi-tou-kypriakou-simeni-kerkoporta-apo-tin-opia-o-islamofasismos-tha-kataklysi-tin-ypolipi-evropi/

ΕΝΑ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ!

23/08/2017 Σχολιάστε
«ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ποινικές διώξεις κατά γενικού γραμματέα, περιφερειάρχη & 48 δημάρχων (πίνακας)»

Την ανάλυση των 1267 ποινικών υποθέσεων δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου για το 2016, που κοινοποιήθηκαν στην Γενική Επιθεωρήτρια Δημόσιας Διοίκησης Μαρία Παπασπύρου δημοσιεύει η aftodioikisi.gr. 

Πρόκειται για σοβαρές υποθέσεις που, όπως έχει τονίσει η κ. Παπασπύρου, αφορούν μεταξύ άλλων 1214 ποινικές διώξεις, 14 βουλεύματα και 39 δικαστικές αποφάσεις για ανθρωποκτονία, διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, επ’ αυτοφώρω δωροδοκία, υπεξαίρεση, πλαστογραφία, απιστία στην υπηρεσία για ποσά από 120.000 έως 150.000 ευρώ. Γι’ αυτό και προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι σε αυτές εμπλέκονται, εκτός των άλλων, ένας γενικός γραμματέας υπουργείου, εκατοντάδες αιρετοί της Αυτοδιοίκησης και αστυνομικοί, ιατροί του ΕΣΥ, διοικητές Οργανισμών αλλά και εκπαιδευτικοί.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοχεία που δημοσιεύει η aftodioikisi.gr, πλην των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν την “πρωτιά” (288), εντυπωσιακό είναι ότι στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι δημοτικοί σύμβουλοι (238), στην τρίτη δημοτικοί υπάλληλοι (178), στην τέταρτη αστυνομικοί (115), στην πέμπτη αντιδήμαρχοι (63), ενώ την εξάδα συμπληρώνουν οι δήμαρχοι (48)! Εκτός όμως από τους δημάρχους στην λίστα από την Αυτοδιοίκηση βρίσκονται ένας περιφερειάρχης αλλά και τρεις αντιπεριφερειάρχες, πέντε πρόεδροι κοινότητας, εφτά πρόεδροι δημοτικών επιχειρήσεων και ισάριθμα μέλη Δημαρχιακών Επιτροπών, ένας πρόεδρος Τοπικού Συμβουλίου αλλά και έξι υπάλληλοι δημοτικών επιχειρήσεων. Παράλληλα σε σοβαρά ποινικά αδικήματα έχουν υποπέσει  46 εκπαιδευτικοί, έξι διοικητές οργανισμών, ένας διευθύνων σύμβουλος εταιρείας του Δημοσίου αλλά και, όπως προαναφέρθηκε, ένας γενικός γραμματέας υπουργείου.

Όσον αφορά την γεωγραφική κατανομή των ποινικές υποθέσεων, την “πρωτιά” κατέχει η Θεσσαλονίκη με 245, ακολουθεί η Αθήνα με 230, η Αλεξανδρούπολη (69), οι Σέρρες (41), η Κοζάνη (40) και η Κατερίνη (35).

Αναλυτικά τα στοιχεία: 

http://www.aftodioikisi.gr/dimosio/apokalipsi-poinikes-dioxeis-kata-genikou-grammatea-perifereiarxi-48-dimarxon-pinakas/

Κατηγορίες:Πολιτική

«Οδηγός περικοπών για όσους έχουν… «κοντή μνήμη»!»

23/08/2017 1 Σχολιο

Image result for συνταξιούχοι

Αυτές τις περικοπές έχουν υποστεί οι συνταξιούχοι από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ:

Μετά από 2,5 χρόνια διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όποιος βγει στο δρόμο και ρωτήσει έναν συνταξιούχο «τυχερό» και ευχαριστημένο,θα λάβει μία και μόνο απάντηση. «Και αυτοί αποδείχτηκαν απατεώνες»! Το 3ο και το 4ο Μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ έφερε εξοντωτικές μειώσεις, και μάλιστα τις μεγαλύτερες που είδαν ποτέ οι συνταξιούχοι.

  •  μείωση της προσωπικής διαφοράς με πλάνο σταδιακής κατάργησης
  •  ολοκλήρωση της σταδιακής κατάργησης του ΕΚΑΣ μέχρι 31/12/2019 σύνολο 400 εκατ. ευρώ
  •  αύξηση του ποσοστού εισφοράς υπέρ υγείας από 4% σε 6% για κύριες συντάξεις και για πρώτη φορά επιβολή εισφοράς υπέρ υγείας στις επικουρικές συντάξεις 6%
  • σταδιακή αλλαγή των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι την 1/1/2022
  • μείωση της κατώτατης σύνταξης από 486 ευρώ σε 392,7 ευρώ
  • επανυπολογισμός των επικουρικών συντάξεων 
  • μειώσεις -από 1/1/2016- στα μερίσματα του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών υπαλλήλων μεσοσταθμικά κατά 35% και επιβολή ρήτρας βιωσιμότητας
  • μειώσεις στα εφάπαξ
  • μειώσεις των δικαιούχων συντάξεων χηρείας 
  • κατάργηση του οικογενειακού επιδόματος συζύγου στις κύριες συντάξεις
  • μείωση της Εθνικής Σύνταξης για τις συντάξεις αναπηρίας
  • αύξηση του κόστους εξαγοράς αναγνώρισης πλασματικών ετών
  • μείωση σε ποσοστό 60% του ποσού της σύνταξης των δικαιούχων, οι οποίοι αναλαμβάνουν εργασία ή αποκτούν ιδιότητα ή δραστηριότητα υποχρεωτικώς υπακτέα στην ασφάλιση του ΕΦΚΑ
  • σταδιακή προσαρμογή του ποσοστού 20% για κύρια σύνταξη και στους αγρότες μέχρι το 2022, ενώ πλήρη εθνική σύνταξη 384€ θα λαμβάνουν από το 2031

Read more: http://www.newsbomb.gr/politikh/news/story/815551/apisteyto-thrasos-tis-aylonitoy-oi-syntaxeis-den-exoyn-perikopei#ixzz4qbayfcWG

Αρέσει σε %d bloggers: