” O Αυταρχικός (Αuthoritarian) Μακάριος, οι Επικριτές και η Εποχή του. “

O Αυταρχικός (Αuthoritarian) Μακάριος, οι Επικριτές και η Εποχή του

Του καθηγητή ΜΑΡΙΟΥ ΕΥΡΥΒΙΑΔΗ

Δεν λειτουργούσαν, καταγγέλλουν νεόκοποι, όψιμοι και ακραιφνείς σήμερα δημοκράτες, δημοκρατικοί θεσμοί και δημοκρατικές διαδικασίες στην περίοδο που προήδρευε του κυπριακού κράτους ο πρώτος Πρόεδρος του, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Και ότι πολλά αν όχι όλα τα σημερινά κακά και ανάποδα δέν θα είχαν έτσι, αν στην Κύπρο υπήρχε κράτος δικαίου και δημοκρατικές διαδικασίες. Και για το γεγονός αυτό και για όλα όσα ακολούθησαν ως συνέπεια φταίει ένας και μόνος, ο Μακάριος. Τελεία και παύλα. Έτσι εξηγούνται όλα- και κυρίως εξηγείται το Ιουλιανό πραξικόπημα. Διότι αυτό είναι το αμάρτημα που αναζητεί, συνεχώς, εξιλέωση. Το πραξικόπημα. Το προδοτικό πραξικόπημα.

Λένε λοιπόν όλοι αυτοί, εάν ο Μακάριος ήταν πραγματικός δημοκράτης θα αναγνώριζε ότι τους υπόλοιπους δημοκράτες επικριτές του τους έπνιγε, δικαιωματικά, το δημοκρατικό τους δίκαιο. Και για αυτό θα έπρεπε να είχε αποχωρήσει οικειοθελώς απο το κοσμικό του αξίωμα ώστε να κυβερνούσαν αυτοί τον τόπο, με δημοκρατικές και αξιοκρατικές πάντοτε διαδικασίες, εξασφαλίζοντας στους πολίτες δικαιοσύνη, ισότητα και ολοκλήρωση των όποιων προσδοκίων τους. Και την Ένωση, βέβαια. Έστω και ολίγον τι “κουτσουρεμένη”. (Τι Λωζάνη, τι Κοζάνη!).

Παραδέχομαι εξ´αρχής ότι ο Μακάριος υπήρξε δεσποτικός και αυταρχικός (authoritarian) ηγέτης και ότι σαφώς υπήρχε έλλειμα δημοκρατίας επί  των ημερών του. Δεν ήταν όμως αντιδημοκρατικός  ο Μακάριος. Και πρωτίστως δεν υπήρξε φασίστας όπως πολλοί, όχι όλοι, απο  τους επικριτές του. Διότι πραξικοπήματα στην δημοκρατική εποχή και κυρίως μετα τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν εκατομμύρια θυσιάστηκαν κατά του φασισμού, επωάζονται και υλοποιούνται λόγω φασιστικών νοοτροπιών. Και είναι για να διασκεδάσουν αυτό ακριβώς, που οι Συνταγματάρχες του 1967 επέμεναν ακόμη και στις δίκες τους, να μιλούν για την “Επανάσταση της 21ης Απριλίου”, όταν κατέλυσαν το έστω και δημοκρατικά ελλειμματικό ελληνικό πολίτευμα. Ήταν και αυτοί δημοκράτες. Δεν ήταν φασίστες οι άνθρωποι.

Είναι φασιστική νοοτροπία να παραδέχεσαι, όπως ο δημοκρατικά υποθέτω εκλεγμένος ηγέτης της Επιτροπής Συντονισμού Ενωτικού Αγώνα-ΕΣΕΑ, το 1973, κατά δημόσια γραπτή μαρτυρία του χουντικού  πρέσβη στην Λευκωσία Ευστάθιου Λαγάκου, την παθολογική σου επιθυμία, “να φύγει αυτός”, ο Μακάριος, και ας καίγονταν η Λευκωσία. Και εσύ, ως θεσμικός ηγέτης του Ενωτικού αγώνα, να έβλεπες το θέαμα ως σύγχρονος Νέρωνας, αλλά τιμωρημένος, πίσω από τα σίδερα της φυλακής σου. Μια Λευκωσία που κάηκε, όταν ένα χρόνο μετά την πάτησε ο Αττίλας.Δεν ξεχνώ

Θα προσπαθήσω να δώσω μία εξήγηση για την δεσποτική και αυταρχική συμπεριφορά του Μακαρίου ως Προέδρου. Όχι όμως για τους κακόπιστους επικριτές του αλλά για όσους, δικαιολογημένα προβληματίζονται, βομβαρδιζόμενοι αδιαλήπτως απο ένα εσμό κακοφωνούντων και οι οποίοι έχουν υποκαταστήσει με 2-3 κλισέ, την κριτική σκέψη. Διότι το πρόβλημα όλων αυτών δεν είναι αυτά που δεν γνωρίζουν. Είναι αυτά που γνωρίζουν αλλά δεν έχουν έτσι. Και είναι καταδικασμένοι, διότι ως ιδεολοπτικοί αδυνατούν εξ´ ορισμού να αναστοχασθούν.

Επειδή όμως κάθε ζήτημα πρέπει να έχει περιεχόμενο θα αρχίσω με το εξής ερώτημα. Υφίστανται σήμερα και λειτουργούν, στοιχειωδώς αποτελεσματικά, δημοκρατικοί θεσμοί και διαδικασίες στη Κύπρο; Υπάρχει κράτος δικαίου; Δηλαδή όταν τον Μάρτη του 2013 -όχι τον Μάρτη του 1960- μέσα σε μία νύχτα, με διαδικασίες που εφαρμόσθηκαν μόνο σε δυο κράτη τον 20ο και 21ο αιώνα, στην Ναζιστική Γερμανία και στην φιλοναζιστική Τουρκία, καταληστεύθηκαν οι οικονομίες και περιουσίες των πολιτών, αυτό το πρωτοφανές μετά το 1945 γεγονός, υλοποιήθηκε με διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες; Στην βάση του κυπριακού Συντάγματος; Και του Ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, που θεμελιώθηκε στην αρχή της ιδιωτικής περιουσίας και της προστασίας ατομικών δικαιωμάτων;

Και κάτι ακόμη για τα τωρινά. Αν δεν με απατά η μνήμη μου ο σημερινός Πρόεδρος εξελέγη ένα μήνα πρίν το πολιτικό αυτό ανόμημα, τον Φεβρουάριο, με ένα ποσοστό ρεκόρ που άγγιζε το 60% των ψηφοφόρων. Αυτό περίπου θα ήταν και το ποσοστό εκλογής του Μακαρίου το 1960, εάν το αμφιταλαντευόμενο τότε ΑΚΕΛ, για δικούς του λόγους, δεν αποφάσιζε να τον υποστηρίξει. Τα “δικτατορικά” ποσοστά, με τα οποία εκλέγονταν ο Μακάριος και για τα οποία τον λοιδορούσαν οι δημοκρατικοί παράγοντες της εποχής και οι σημερινοί επίγονοί τους, προέκυπταν από το γεγονός του αθροίσματος των ποσοστών της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς. Τώρα γιατί συνέβαινε αυτό ας μας το εξηγήσουν “επιστημονικά” εκλογολόγοι, κοινονιωλόγοι, έστω και ψυχολόγοι-που θα μας εξηγήσουν τα αυτονόητα. Δηλαδή θα μας πούν για τα κόμματα-δεκανίκια της εξουσίας και το πελατειακό σύστημα.

Θα μας πούν αυτά, τα οποία οι ιδεοληπτικοί, κρίνοντας εξ´ιδίων τα αλλότρια, αδυνατούν να κατανοήσουν.

Ας πάμε πίσω στο 1960. Όταν ασκείται κριτική περί δημοκρατίας πρέπει αυτή να θεμελιώνεται  σε κάποιο λειτουργικό μοντέλο ή σε κάποια αποδεκτή θεώρηση. Ο γιατρός Τάκης Ευδόκας, του οποίου η προεδρική υποψηφιότητα το 1968 χρησιμοποιείται κατά κόρον και ως απόδειξη ότι κυριαρχούσε ο πολιτικός τραμπουκισμός με την ανοχή αλλά και την ενθάρρυνση του Μακαρίου, είχε ως “μοντέλο”, για παράδειγμα, το αμερικανικό πολιτειακό σύστημα το οποίο είχε ο ίδιος ζήσει.

Στον κ. Ευδόκα θα επανέλθω. Οι υπόλοιποι ακραιφνείς θιασώτες των δημοκρατικών διαδικασιών, τι μοντέλο και  ποιά δημοκρατική θεωρία είχαν υπόψη τους, για να παραδειγματισθεί η Κύπρος; Ας κοιτάξουμε τον πολιτικό περίγυρο και να δούμε τα καθεστώτα που λειτουργούσαν αλλά, φεύ, όχι στην Κύπρο. Ήταν μήπως αυτό του Σαλαζάρ της Πορτογαλίας; Όχι αυτό; Μήπως τότε του Φράγκο της Ισπανίας; Το βασιλικό του Μαρόκκου μήπως ή αυτό του Ιντρίς της Λιβύης; Κανένα απο αυτά; Του Συνταγματάρχη Νάσσερ της Αιγύπτου τότε; Αυτό του Βασιλιά της Ιορδανίας Χουσσεΐν; Όχι; Τότε ίσως το “δημοκρατικό” του Ισραήλ – που απο την δημιουργία του το κυβερνούν στρατιωτικοί; Ούτε αυτό έκανε;

Θα πρέπει να αναφέρομαι σε λάθος μοντέλα. Ας πάμε τότε για παραδειγματισμό σε πολιτικά “ανεπτυγμένα” κράτη. Στην Γαλλία του Ντε Γκώλ, μήπως; Που το 1960 έσφαζε και βασάνιζε χιλιάδες Αλγερινούς επαναστάτες; Με φατρίες μέσα στον στρατό που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Ντε Γκώλ περισσότερες φορές απο ότι οι δικοί μας τον Μακάριο; Αποκλείεται και η Γαλλία. Στην Ιταλία τότε; Της Κομόρα και της Κόσα Νόστρα; Μαφιόζικο ήταν, μήπως, το ζητούμενο μοντέλο; Λέτε;

Μάλλον ξέφυγα και πάλι. Μοντέλο πρέπει να ήταν η Ελληνική Βασιλευόμενη Δημοκρατία. Των εκλογών της “βίας και νοθείας” του 1961. Και του δολοφονημένου Λαμπράκη. Και της Αποστασίας και του 1967 και του Πολυτεχνείου και του 1974. Όχι;

Τότε το καθεστώς της νατοϊκής Τουρκίας το οποίο, το κρίσιμο 1960, άρχισε μια σειρά πραξικοπημάτων, τέσσερα μέχρι το 1997 και των οποίων το τέλος δεν εχουμε ακόμη δεί;

Πάλι σε λάθος χώρο βρίσκομαι. Μήπως τότε τα  μοντέλα του “άλλου κόσμου”; Του Χότζα  της Αλβανίας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας ή του “ενδιάμεσου χώρου”, του Τίτο της Γιουγκοσλαβίας;

Μάλλον  μπροστά μου είναι  το μοντέλο και απο δική μου πολιτική στραβωμάρα δεν το έβλεπα. Ήταν σίγουρα το δημοκρατικό καθεστώς της αποικιακής και ιμπεριαλιστικής Βρετανίας. Αυτό πρέπει να ήταν. Που το 1960 συνέχιζε να δολοφονεί και να απαχγονίζει  Κενυάτες κατά χιλιάδες, επειδή ήταν και μαύροι και για τους οποίους δεν διαμαρτύρονταν κανένας. Αυτό που μόλις είχε σταματήσει να δολοφονεί Κύπριους; Που το 1956 επιτέθηκε στη Αίγυπτο σε ένα “μή πόλεμο”, κατά της αιγυπτιακής …τρομοκρατίας. Και το οποίο απο το 1954 προσπαθούσε, κατά παραδοχή του πρωθυπουργού του Άντονυ Ήντεν, να δολοφονήσει τον Νάσσερ, ένα αρχηγό κράτους επειδή, λέει, “τον μισούσε”; Που το 1956 δημιούργησε το πρώτο “Γκουαντάναμο” στην Κύπρο με Αιγύπτιους αιχμαλώτους που άλλους βασάνιζε και άλλους δολοφονούσε;

Τότε μας απομένει το μοντέλο του Ευδόκα- το αμερικάνικο. Αυτό το πρωτόλειο δημοκρατικό σύστημα έπρεπε, αλλά ο Μακάριος αρνείτο να εφαρμόσει. Μόνο που ο κατ´ άλλα καλοπροαίρετος γιατρός και οι επίσης καλοπροαίρετοι υποστηρικτές του, αγνοούσαν προφανώς ότι έπρεπε να περάσουν 100 χρόνια από τον αμερικανικό εμφύλιο, που έγινε υποτίθεται για τα δικαιώματα των Μαύρων, για να τα αποκτήσουν δια ομοσπονδιακής νομοθεσίας με το CivilRightsAct του 1965 και αφού έπρεπε να προηγηθεί και η δολοφονία του Προέδρου Κένεντυ.  Και αρκετά χρόνια μετά το 1965, για να εφαρμοστούν πρακτικά τα δικαιώματα των Μαύρων. Αν εφαρμόζονται, δηλαδή, ακόμη και σήμερα στα αστικά γκέτο των πόλεων και στην Dixieland του αμερικανικού Νότου.

Στην Κύπρο, όπως και σε όλα τα κράτη που κυριάρχησε η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός, εσκεμμένα δεν αφέθηκε ποτέ να αναπτυχθούν δομές δημοκρατικής αυτοδιοίκησης. Ως εκ τούτου οι πλείστες χώρες πολέμησαν για την ελευθερία τους.

Και ως συνέπεια στην μετα-ανεξαρτησιακή τους περίοδο, κυριάρχησαν οι δεσποτικοί και αυτάρχικοι ηγέτες (authoritarianleaders) των απελευθερωτικών αγώνων, ενώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα κυριαρχούσε ο μονοκομματισμός. Αναπτύχθηκαν επίσης, παράλληλα με τις κυβερνήσεις, κέντρα ισχύος γύρω, συνήθως, από μικρότερης εμβέλειας ηγέτες των απελευθερωτικών αγώνων. Στην Κύπρο, για παράδειγμα, τα “μαφιόζικα” αυτά κυκλώματα  περιγράφει, εν μέρει, ο μακαρίτης Αστυνόμος Φανής Δημητρίου στο βιβλίο του “Πολιτικά Εγκλήματα στην Κύπρο”. Τα πολιτικα “κυκλώματα” τα περιγράφει ο επίσης εκλιπών Άγγλο-Κύπριος καθηγητής PeterLoizos στο αριστούργημα του, “TheGreekGift: Politics in a Cypriot Village” (1975).

Μεταπολεμικά και μετα-ανεξαρτησιακά, το ζήτημα της πολιτικής ανάπτυξης (politicaldevelopment) αποτέλεσε μείζων ζήτημα μελετών αφού αφορούσε στο πολιτικό μέλλον του αναπτυσσόμενου κόσμου. Καθηγητές περιωπής όπως ο γνωστός Σάμουελ Χάντιγκτον ασχολήθηκαν επισταμένα με το θέμα. Η Κύπρος και ο πρώτος της ηγέτης εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία. Ως προς το ζήτημα της πολιτικής ανάπτυξης και της ανάπτυξης δημοκρατικών θεσμών, διαδικασιών και δημοκρατικών ηγετών, η Κύπρος δεν αποτελούσε εξαίρεση. Ούτε ήταν ουτοπία.

Όσοι έχουν κάποια ηλικία γνωρίζουν πολύ καλά τί συνέβαινε τότε με τα πολιτικά και όχι μόνο “καπετανάτα”. Ας πάνε οι ενδιαφερόμενοι σε βιβλιοθήκες να διαβάσουν τα άρθρα γνώμης και κείμενα δημοσιογραφίας του αείμνηστου Αντώνη Φαρμακίδη (θύμα πολιτικής απαγωγής τότε), στην εβδομαδιαία του εφημερίδα “Αλήθεια”, στολίδι τότε της αδέσμευτης δημοσιογραφίας.

Και ναί ο Μακάριος υπήρξε δεσποτικός και αυταρχικός ηγέτης (authoritarianleader). Και ναί υπήρχε έλλειμα δημοκρατίας επί εποχής του. Όπως δυστυχώς και μισό αιώνα μετά. Που κατ´εμέ είναι πολύ χειρότερα. Λόγω και του προδοτικού πραξικοπήματος. Και της Τουρκικής εισβολής. Και λόγω των λοιπών δεινών που καταδυναστεύουν τον τόπο επί …δημοκρατικών κυβερνήσεων. Και λόγω της ανυποληψίας, ανεπάρκειας, αδιαφάνειας και ανευθυνοδοσίας, κοινώς της λαμογιάς, που κυριαρχούν στη πολιτική σήμερα.Αμμόχωστος 5

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Έλαβα πολλά μηνύματα για το γεγονός ότι στο κείμενο μου “Μακάριος: Ο Τελευταίος Ενωτικός” (Φιλελεύθερος 3 Αυγούστου 2014) δεν αποκάλυψα τα ονόματα των δέκα Κυπρίων ταγών στους οποίους αναφέρεται ονομαστικά ο αμερικανός πρέσβης στη Λευκωσία Ρότζερ Ντέϊβις, στο τηλεγράφημα του προς τον προϊστάμενο του Χένρι Κίσσινγκερ ημερομηνίας 13 Αυγούστου, “Η Ελληνοκυπριακή Δεξιά: Πρώτες Εντυπώσεις”. Είχα αναφέρει στο κείμενο μου ότι οι συγκεκριμένοι ταγοί είχαν πάει έρποντας στον αμερικανό προσφέροντας του γή και ύδωρ για να προστατευθούν παντοιοτρόπως,  όταν λόγω των πράξεων των περισσοτέρων εξ’ αυτών ο Αττίλας πάτησε την Κύπρο.

Το συγκεκριμένο έγγραφο, στη πρωτότυπη τηλεγραφική του μορφή, έθεσε στη διάθεση μου ο Μιχάλης Ιγνατίου με τον οποίο συνεργάζομαι εδώ και δεκαετίες. Ο Ιγνατίου δημοσιοποίησε παλαιότερα ολόκληρο το τηλεγράφημα αν δεν κανω λάθος, αλλά αναφέρθηκε στους δέκα ταγούς μόνο με τα αρχικά τους. Προφανώς το έπραξε διότι πολλά ΜΜΕ είχαν και δικαιολογημένα νομικές επιφυλάξεις. Για τον ίδιο λόγο δεν αναφέρθηκα και εγώ στα ονόματα. Οπως επίσης απέφυγα να ονοματίσω στο κείμενο μου τον αρχηγό της ΕΣΕΑ που ήθελε να “φύγει” ο Μακάριος και ας έβλεπε, είπε στον πρέσβη της χούντας στη Λευκωσία Ευστάθιο Λαγάκο, “πίσω απο τα σίδερα της φυλακής να καίγεται η Λευκωσία”. Ο χουντικός πρέσβης Λαγάκος τον κατονομάζει στα απομνημονεύματα του.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος με την δημοσιοποίηση ονομάτων, αναφέρω ότι πριν μερικά χρόνια ο Σωκράτης Ηλιάδης κίνησε αγωγή για δυσφήμιση κατά του εκδοτικού οίκου Λιβάνη και των δημοσιογράφων Κώστα Βενιζέλου και Μιχάλη Ιγνατίου για το εισαγωγικό κείμενο που εγώ έγραψα στο βιβλίο τους, “Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσσινγκερ”. Παραπέμποντας σε πηγές προερχόμενες απο τον γνωστό μας απο το διχοτομικό Σχέδιο ´Ατσεσον του 1964, Τζώρτζ Μπώλ, αναφέρω ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες άνοιξαν “κανάλι” με τον Γεώργιο Γρίβα μέσω του Ηλιάδη και άρχισαν μηχανογραφίες που συμπεριλάμβαναν ακόμη και την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου, με όλα τα συναπεγόμενα που είδαμε το 1974. Ο Ηλιάδης έχασε την αγωγή σε όλα τα στάδια και τα πρακτικά της δίκης, που συμπεριλαμβάνουν δεκάδες έγραφα που εξασφαλίστηκαν κατόπιν επίπονων, μακροχρόνιων και υψηλού κόστους δικαστικών αγώνων στις ΗΠΑ, είναι στην διάθεση των σοβαρών ερευνητών.

Τα γεγονότα γύρω απο τη συγκεκριμένη συνομωσία αποδεικνύουν τη ελαφρότητα, τα κουκίτσικα μυαλά, την πολιτική κατάντια καθώς επίσης και την ασχετοσύνη με τα παγκόσμια δρώμενα και την πολιτική δυνάμεων (powerpolitics), των πρωταγωνιστών της λεγόμενης “πραξικοπηματικής ένωσης” σε Ελλάδα και Κύπρο, συμπεριλαμβανομένου και του Πρωθυπουργού Παπανδρέου. Εμπνευστής αυτού του πραγματικά “μπισμαρκσιανικής” σύλληψης στρατηγήματος, δεν ήταν άλλος απο τον ακροδεξιό βασιλικό υπουργό Άμυνας Πέτρο Γαρουφαλιά. Με τέτοιας εμβέλειας πολιτικούς πορεύοταν ο ελληνισμός το 1964. O οποίος ένα χρόνο αργότερα πρωτοστατούσε μαζί με τον Βασιλιά στα Ιουλιανά. Τα οποία έφεραν την Αποστασία. Που έφερε την Χούντα. Που οργάνωσε το προδοτικό πραξικόπημα. Το οποίο έφερε τον Αττίλα.

http://mignatiou.com/

Κατηγορίες:Κύπρος / κυπριακό

” ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΞΥΠΝΑΤΕ!!! ΧΑΛΙΦΑΤΟ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ! “

Ισλάμ καρκίνοςΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ ΞΥΠΝΑΤΕ!!! ΧΑΛΙΦΑΤΟ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ!

 

ΚΙ’ ΕΝΩ ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΑΦΩΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΟΠΟΥ ΜΟΥΦΤΗΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΖΑΜΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΖΟΥΝ…ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΒΓΑΖΕΙ ΤΙΣ ΑΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΖΑΜΙ ΤΟΥ ΒΟΤΑΝΙΚΟΥ! –  Ο ΒΡΕΤΑΝΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΌΣ ΜΕ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΤΕΛΕΚΡΑΦ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΓΙΑ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΙΑΣ ΔΗΜΗΤΗΡΙΩΔΟΥΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ  ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΑΛΙΦΑΤΟ ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΑΝ ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΠΙΤΥΧΕΙ.

 

http://greeknation.blogspot.gr/2014/08/blog-post_788.html

 

PM: Our generational struggle against a poisonous ideology

Writing in The Sunday Telegraph, David Cameron warns of terrorist caliphate on the shores of the Mediterranean if Islamic State succeeds

The Prime Minister says the world cannot turn a blind eye to the creation of an extremist caliphate in the heart of Iraq Photo: PA

By Christopher Hope, Senior Political Correspondent

9:29PM BST 16 Aug 2014

The West is embroiled in a generational struggle against a poisonous brand of Islamic extremism that will bring terror to the streets of Britain unless urgent action is taken to defeat it, David Cameron warns today.

Writing in The Sunday Telegraph, the Prime Minister says the world cannot turn a blind eye to the creation of an extremist caliphate in the heart of Iraq.

Warning that Islamic State fighters already control thousands of square miles of territory, Mr Cameron says that if these “warped and barbaric” extremists are not dealt with now, they will create a “terrorist state” on the shores of the Mediterranean.

Φ. Αργυρού.

” Ερχεται το τέλος των μικροϊδιοκτησιών γης. “

Εξαφανίζονται οι μικρές αγροτικές εκμεταλλεύσεις, αναφέρει έρευνα της οργάνωσης Grain. Λιγότερο από το 10% της γης το κατέχουν οι αγρότες που ευθύνονται για το 70% της παραγωγής σε 30 χώρες. Σε ακραία επίπεδα η συγκέντρωση γης ανά τον πλανήτη.

 
Ερχεται το τέλος των μικροϊδιοκτησιών γης
 Η συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο. Σύμφωνα με τη διεθνή οργάνωση Grain, το 90% των αγροτών και ιθαγενών κατέχει μόνο το 25% της γης. Στην Αργεντινή, σε είκοσι χρόνια, εξαφανίστηκε το 33% των μικρών εκμεταλλεύσεων. Στη Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική, οι μικρές εκμεταλλεύσεις αντιπροσωπεύουν ποσοστό 80% του συνόλου και έχουν μόνο το 19% της καλλιεργήσιμης γης (172.686 εκτάρια).

“Οι μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις περιθωριοποιούνται”, αναφέρει η έρευνα και επισημαίνει ότι οι αγρότες, ενώ αποτελούν το 70% των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, κατέχουν λιγότερο από το 10% της γης σε τριάντα χώρες. Από τις τριάντα χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά συγκέντρωσης της γεωργικής γης, οι έξι είναι στην Αμερική: Χιλή, Γουιάνα, Παναμάς, Παραγουάη, Περού και Βενεζουέλα.

Στην Αργεντινή, μόνο το διάστημα 2002 – 2008 εξαφανίστηκε το 18% των μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Στη Χιλή, μεταξύ των ετών 1997 και 2007, χάθηκε το 15% των μικρών εκμεταλλεύσεων. Στην Κολομβία, μεταξύ του 1980 και του 2014, οι αγρότες έχασαν το ήμισυ της γης που τους ανήκε. Στην Ουρουγουάη, τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια, εξαφανίστηκε το 20% των γεωργικών εκμεταλλεύσεων.

Η τεράστια εξάπλωση των μεγάλων αγροκτήματων, τα οποία εστιάζουν την παραγωγή τους σε βιομηχανικές μονοκαλλιέργειες που προορίζονται για βιοκαύσιμα, είναι ίσως η πιο σημαντική αιτία της εξαφάνισης των μικροκαλλιεργητών. Όλο και περισσότερη εύφορη γεωργική γη καταλαμβάνεται από μεγάλες βιομηχανικές φάρμες που παράγουν πρώτες ύλες που προορίζονται για εξαγωγή, ωθώντας τους μικρούς γεωργούς σε ένα συνεχώς μειούμενο μερίδιο της γης. Μάλιστα, σύμφωνα με τον FAO, από το 2050 η καλλιέργεια της σόγιας στον κόσμο θα αυξηθεί 33% και του ζαχαροκάλαμου 28%.χωράφι

Η συγκέντρωση της γης φθάνει πλέον σε ακραία επίπεδα και η πολιτική αυτή έχει άμεσο αντίκτυπο στην αύξηση του αριθμού των πεινασμένων ανθρώπων στον κόσμο. “Χρειαζόμαστε επειγόντως να ξαναρχίσουν προγράμματα πραγματικής αγροτικής μεταρρύθμισης, για να επιστρέψει η γη στους αγρότες και στους ιθαγενείς”, προειδοποιεί η Grain.

Το Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για τις Διατροφικές Πολιτικές (Ifpri) της Ουάσιγκτον εκτιμά ότι τα τελευταία δύο χρόνια 20 εκατομμύρια εκτάρια γης, σε τουλάχιστον τριάντα χώρες και κυρίως στην Αφρική, πωλήθηκαν ή ενοικιάστηκαν για περιόδους από τριάντα έως εκατό χρόνια.

Η μη κυβερνητική οργάνωση Grain, που προσπαθεί να κάνει μία απογραφή των σχετικών συναλλαγών, υπογραμμίζει ότι συνήθως, οι διαδικασίες ολοκληρώνονται τόσο γρήγορα και με τέτοια αδιαφάνεια, ώστε είναι δύσκολο να γίνει ακριβής υπολογισμός.

Ορισμένα συμβόλαια που υπογράφονται στο υψηλότερο κυβερνητικό επίπεδο, συνομολογούνται με πλήρη μυστικότητα πίσω από κλειστές πόρτες, συχνά με τη συνενοχή των τοπικών φυλάρχων. Μολονότι θεωρούνται οι φύλακες της γης, οι φύλαρχοι συχνά κάμπτονται, με αντάλλαγμα κάποια πενιχρά αμειβόμενη θέση στη φυτεία του επενδυτή.

Επιδιώκοντας τη διατροφική τους ασφάλεια, τα πλούσια κράτη του Κόλπου, στη Μέση Ανατολή, καθώς και αρκετές ασιατικές χώρες που έχουν έλλειψη καλλιεργήσιμων εδαφών, βρίσκονται ανάμεσα στους πρώτους πελάτες της συγκεκριμένης “αγοράς”.

Πηγή: Premium.paratiritis.gr

http://www.euro2day.gr/

” Ο «τυφώνας» Πούτιν και οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων. “

φετούλαΤου Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ

 

H ΕΕ επέβαλε εμπάργκο σε ένα σύνολο εξαγωγών –και όχι μόνο– της Ρωσίας, μέσω μιας πολιτικής απόφασης, που εισήγαγε εύλογα τη συλλογική ευθύνη.

Η Ρωσική κυβέρνηση ανταπάντησε –όπως άλλωστε αναμενόταν– «κόβοντας», εκτός των άλλων, τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων κρατών-μελών της ΕΕ προς την ίδια. Κύριες θιγμένες χώρες από αυτήν την κίνηση είναι κυρίως, τα νότια κράτη-μέλη της ΕΕ.

Η Επιτροπή, μετά από πιέσεις της Ελλάδας, Ολλανδίας, Γαλλίας και Ισπανίας, φαίνεται ότι κινείται προς τη λήψη μέτρων στήριξης των αγροτών που θίχθηκαν από την πολιτική Πούτιν. Εφόσον λοιπόν υπάρχει συλλογική ευθύνη στους κόλπους της ΕΕ στο θέμα του εμπάργκο, οι προκληθείσες ζημιές δεν μπορεί να ανήκουν στη σφαίρα της ατομικής ευθύνης των κρατών-μελών!.

-Ως προς τη Ρωσία και τη θέση της στο επίμαχο πρόβλημα, σημειώνονται τα ακόλουθα. Γνωρίζοντας η κυβέρνηση Πούτιν ότι με την πολιτική της αυτή θίγονται κατά πολύ η Ελλάδα και η Κύπρος, θα μπορούσε κάλλιστα να επιλέξει το εξής: Με την τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», να εξαιρέσει τις δυο αυτές χώρες από τις κυρώσεις της σε βάρος της ΕΕ, εφόσον στρατηγικά θεωρεί ότι την εξυπηρετούν (Βλ. ενδιαφέρον για τους προς ιδιωτικοποίηση ελληνικούς σιδηροδρόμους κ.λπ). Οπότε στην περίπτωση αυτή οι Ρώσοι φέρθηκαν μάλλον κοντόφθαλμα, αν όχι ανόητα.

Να υπενθυμίσουμε, ότι μια τέτοια πολιτική, υιοθέτησε, και μάλιστα με επιτυχία, η αποχωρούσα κυβέρνηση Μπους (του πατέρα) σε βάρος των κρασιών μόνο της Γαλλίας, στα οποία επέβαλε δασμούς εισαγωγής, μη αγγίζοντας εκείνα της Ιταλίας, Ελλάδας και των υπολοίπων χωρών, παραμονές Χριστουγέννων του 1992.

Έτσι, μετέφερε τον «πόλεμο» Ευρωπαϊκής Κοινότητας-ΗΠΑ, που αφορούσε το άνοιγμα των αγροτικών προϊόντων στο διεθνή ανταγωνισμό, «εντός των τειχών», στρέφοντας λοιπόν την Γαλλία εναντίον των τότε υπολοίπων «11» εταίρων της, κατά τις εμπορικές διαπραγματεύσεις εκείνης ης εποχής.

-Ως προς την ΕΕ, εδώ σημειώνονται τα εξής. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), μια από τις δύο κοινές πολιτικές (μαζί με την πολιτική των  Μεταφορών) που προβλέφθηκε στη Συμφωνία της Ρώμης (1957), εξακολουθεί να παίζει κυρίαρχο ρόλο στον προϋπολογισμό της ΕΕ, παρά τις κατά καιρούς αναθεωρήσεις που δέχθηκε.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, όπου η προστασία του εισοδήματος των αγροτών αποτελεί θεσμική υποχρέωση της ΕΕ ακόμη και σήμερα, (Άρθρο 29 παρ 1.β της Συνθήκης της Λισσαβόνας) προβλέπεται ένα σύνολο αποζημιώσεων σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών κ.λπ. Ως εκ τούτου, στον προϋπολογισμό της ΕΕ, υφίστανται κάποια κονδύλια, που καλούνται, όποτε χρειαστεί, να καλύψουν κάποιες έκτακτες ανάγκες υπέρ της προστασίας του αγροτικού εισοδήματος.

Ο «τυφώνας» Πούτιν δεν αποτελεί εύλογα φυσική καταστροφή, αποτελεί όμως μια μορφή καταστροφής, που θίγει το εισόδημα συγκεκριμένων κατηγοριών αγροτών. Ως εκ τούτου, η προβλεπόμενη διαδικασία αποζημιώσεων (στο 100% και όχι σε τμήμα τους), αποτελεί, όχι μόνο μέρος της συλλογικής ευθύνης της ΕΕ για εμπάργκο κατά της Ρωσίας, αλλά κυρίως θεσμική της υποχρέωση.

Βέβαια, μπορεί ο οποιοσδήποτε να εγείρει το ακόλουθο ερώτημα: Και γιατί μην αποζημιωθούν και όσοι άλλοι κλάδοι της βιομηχανίας και των υπηρεσιών θίγονται ή θα θιγούν από τον πόλεμο αντιποίνων του Πούτιν;

Η απάντηση είναι απλή. Οι υποχρεώσεις για αποζημιώσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο της ΚΑΠ, ως μέρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, έχουν θεσμικό χαρακτήρα και πηγάζουν, όπως τονίστηκε, από τη Συνθήκη της Ρώμης (1957) και την τελευταία της αναθεώρηση της που είναι η Συνθήκη της Λισσαβόνας (2009).

Οι όποιες άλλες αποζημιώσεις, πρέπει να τεθούν εξαρχής επί τάπητος και να ακολουθηθούν όλα όσα προβλέπονται στη διαδικασία λήψης αποφάσεων των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για έκτακτες δαπάνες, εκτός λοιπόν του προϋπολογισμού της ΕΕ.    

” Αμφίπολη, ορυκτοί πόροι και το “μέγα το της θαλάσσης κράτος”. “

20Του Σωτήρη Ν. Καμενόπουλου

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο χρόνος αποτελεί την κινητή εικόνα της ακίνητης αιωνιότητας.  Στο παρόν άρθρο παραθέτω ορισμένες σκέψεις, όπως η παραπάνω, που μου ήρθαν στο μυαλό όταν πρωτάκουσα την είδηση για τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη.  Σκέψεις οι οποίες θεματικά χωρίζονται σε τρεις χρονικές ενότητες: παρελθόν, παρόν, μέλλον.

Ας πάμε στο παρελθόν.
Οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν Ιστορία, Πολιτισμό, και Παιδεία αναλαμβάνοντας ρίσκο. Έψαχναν, αναζητούσαν, πρωτοπορούσαν. Πραγματοποιούσαν πολέμους. Ορισμένοι εξ αυτών των πολέμων είχαν ως διακύβευμα την  κατάκτηση ορυκτών πόρων. Αντιστοίχως των σημερινών “resource wars”. Όπως στην περίπτωση της Αμφίπολης. Μία περιοχή πλουσιότατη σε ορυκτούς πόρους. Γι’ αυτό άλλωστε τη διεκδίκησε ο Περικλής. Ο οποίος δεν είχε επαναπαυθεί μόνο στα κοιτάσματα του Λαυρίου.  Κοιτάσματα στα οποία οφείλεται η ύπαρξη της Ακρόπολης, και κατ’ επέκταση της Φιλοσοφίας, της Αστρονομίας, της Λογικής, των Μαθηματικών, του Θεάτρου, της Φυσικής, της Ψυχολογίας, της Ιατρικής. 

Κοιτάσματα τα οποία δημιούργησαν πλούτο με τον οποίο χρηματοδοτήθηκε  το ναυτικό των Αθηναίων και η νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών: ο Περικλής είχε ιδρύσει ειδικό στρατιωτικό ταμείο (fund!) στο οποίο καταθέτονταν χρήματα (τάλαντα) προερχόμενα από την εκμετάλλευση του ορυχείου του Λαυρίου. Χρήματα με τα οποία χρηματοδότησε και το ναυτικό του στόλο. Χρήματα τα οποία αργότερα σπαταλήθηκαν (sic) ως «θεωρικά», (Δημοσθένους: «Οι Τρεις Ολυνθιακοί», μετάφραση Ν. Γκινόπουλου, εκδ. Φέξη,). Σύμφωνα με το Δημοσθένη «έχομεν ανάγκην χρημάτων και χωρίς χρήματα δεν είναι δυνατόν να γίνει τίποτε από όσα χρειάζονται».

Είμαι ξεκάθαρος: χωρίς την εκμετάλλευση των ορυκτών πόρων (του Λαυρίου) δεν θα υπήρχε το «μέγα το της θαλάσσης κράτος». Ήταν θέμα Εθνικής Ασφάλειας…

Πως θα ήταν σήμερα ο παγκόσμιος Πολιτισμός αν δεν νικούσαν οι Έλληνες τους Πέρσες, στηριζόμενοι στον πλούτο των ορυκτών τους πόρων; 

Έχετε σκεφθεί ένα Κόσμο χωρίς την Ακρόπολη;

Η Ακρόπολη αποτελεί ακόμη και σήμερα, ίσως, το μοναδικό και μακροβιότερο παγκόσμιο μνημείο πολιτισμού ως υπόδειγμα Βιώσιμης Ανάπτυξης στηριζόμενης σε ορυκτούς πόρους. 

Εκεί ακριβώς στήριξαν οι Αρχαίοι Έλληνες τη δύναμή τους: στην αξιοποίηση-εκμετάλλευση των ορυκτών τους πόρων. Αναλαμβάνοντας ρίσκο. Ρίσκο το οποίο, όπως πάντα, εμπεριείχε διάφορες μορφές εγγενών κινδύνων: (γεω)πολιτικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς, υγείας. Κι όμως, παρά τους προαναφερθέντες εγγενείς κινδύνους, οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν ένα βιώσιμο Παγκόσμιο πολιτισμό για περισσότερα από 3000 χρόνια.

Ας πάμε στο παρόν.

Αν η αιωνιότητα, ως εικόνα, είναι πράγματι ακίνητη, τότε μπορείτε να διαπιστώσετε μία πλευρά της σημερινής μεγάλης κινητής εικόνας: http://www.nytimes.com/imagepages/2011/11/13/opinion/13gunboat-img.html?ref=sunday-review. Μία εικόνα με τις τρεις πιο “καυτές” θαλάσσιες περιοχές του πλανήτη. Αυτά συμβαίνουν και σήμερα από την Αυστραλία έως την Αφρική.

Αυτό συμβαίνει και σήμερα με την Κίνα, η οποία ενώ ελέγχει το 95% της παγκόσμιας παραγωγής σπάνιων γαιών, παραταύτα, δεν επαναπαύεται, αλλά προσπαθεί να ελέγξει και άλλες περιοχές πλούσιες σε σπάνιες γαίες (πχ. Αφρική, Γροιλανδία).

Έχουμε λοιπόν, ακόμη εώς σήμερα, ένα παγκόσμιο αγώνα (scramble) κατάκτησης των ορυκτών πόρων. Οι παίκτες αλλάζουν. Το παίγνιο με τους κανόνες του παραμένει το ίδιο.

Εμείς τί θα κάνουμε για το μέλλον μας

Θα συνεχίσουμε να βαυκαλιζόμαστε για τους προγόνους μας;  Ωραία, αυτοί έκαναν ό,τι έκαναν. Έγραψαν τη δική τους Ιστορία, μεγαλούργησαν. Λαμπρά!

Εμείς θα συνεχίσουμε να πυροβολούμε τα πόδια μας; Και τα πόδια των αγέννητων επιγόνων μας; Και όποτε τίθεται θέμα αξιοποίησης των ορυκτών μας πόρων θα υψώνουμε εμπόδια; 

«Αν αμελήσωμεν (…) μήπως το πάθωμεν απαράλλακτα καθώς οι δανειζόμενοι απερισκέπτως με τους γνωστούς μεγάλους τόκους, οι οποίοι, αφού επ’ολίγον χρόνον έχουν άφθονα τα μέσα, έπειτα  χάνουν και τα κεφάλαιά των! Έτσι και ημείς – αν προς μεγάλην μας ζημίαν φανώμεν αμελείς χάριν της ησυχίας μας και επειδή τα ζητούμεν όλα προς ευχαρίστησιν – φοβούμαι μήπως έλθωμεν εις την ανάγκην να κάμνωμεν πολλά και βαρέα – βαρύτερα εκείνων τα οποία δεν ηθέλαμεν και μήπως κινδυνεύσωμεν ακόμη περί των πραγμάτων της χώρας αυτής (…) το να ευτυχεί κανείς – χωρίς να το αξίζει – γίνεται εις τους ανόητους ανθρώπους αφορμή να σκέπτωνται όχι λογικά και μέτρια, αλλά να παίρνουν τα μυαλά των αέρα (…) είναι δυσκολώτερον πράγμα να διαφυλάξει κανείς τα αγαθά παρά να αποκτήσει νέα…», (Δημοσθένους, «Οι Τρείς Ολυνθιακοί»).

Κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα περικλείει κινδύνους. Έτσι και ο τομέας των εξορύξεων. Αυτό είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο. Οι κίνδυνοι όμως, όπως σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, μπορούν να αντιμετωπισθούν: είτε να απομειωθούν, είτε να εξαλειφθούν τελείως.  

Όσοι εκ των συμβούλων λοιπόν, και όχι μόνο, διαρκώς υψώνουν εμπόδια στην εκμετάλλευση-αξιοποίηση των ορυκτών μας πόρων, τί θα συμβούλευαν κατ’ αντιστοιχία τον Περικλή προκειμένου αυτός να εκμεταλλευθεί τα ορυχεία του Λαυρίου;

Θα πρότειναν στον Περικλή να μη προχωρήσει σε εκμετάλλευση του ορυχείου;

Υπό όρους πολυκριτήριας ανάλυσης, οι αποφασίζοντες οφείλουν να κατανοήσουν ποιό διακύβευμα έχει ΤΟ μέγιστο βάρος…

* Ο κ. Σωτήρης Ν. Καμενόπουλος είναι Υπ. Διδάκτωρ Πολυτεχνείου Κρήτης, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων.

 

 

Ένα τζαμί δεν αρκεί …

 

f8051-lalaΕίναι κατεπείγουσα ανάγκη η εξακρίβωση του πλήθους και της ταυτότητας των εκτός Ε.Ε. αλλοδαπών που βρίσκονται -παράνομα ή νόμιμα- στην χώρα μας. Είναι κατεπείγουσα η ανάγκη πάταξης της λαθρομετανάστευσης, η μονομερής καταγγελία των συνθηκών Σένγκεν και Δουβλίνο ΙΙ.

Εκτός από τις οικονομικές επιπτώσεις ( λαθρεμπόριο, παραεμπόριο, αδήλωτη εργασία, αιμορραγία συναλλάγματος, επιβάρυνση Υγείας και Παιδείας ) και την αύξηση της εγκληματικότητας, προκύπτουν πλέον και επικίνδυνα πολιτικά προβλήματα. Στην επιβαρυμένη, κακοποιημένη, δεινοπαθούσα κοινωνία και πατρίδα μας.

Και, χρειάζεται η αποφασιστική διεκδίκηση δημοψηφίσματος για το τέμενος στην Αθήνα. Είναι μία ζωτική πολιτική μάχη που πρέπει να δώσουμε, για την αφύπνιση και την ανασύνταξη της κοινωνίας μας. Ας ξεκινήσει άμεσα σχετική πρωτοβουλία.( Ν. Καραβαζάκης )

” Η ISIS και οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου “

Καθώς η επέλαση του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ συνεχίζεται, ερωτήματα σχετικά με το εξτρεμιστικό κίνημα και τους ξένους νεοσύλλεκτους πλανώνται σε όλο τον Δυτικό κόσμο, από το Βέλγιο ως στην Αυστραλία.

Καθώς η επέλαση του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ συνεχίζεται, ερωτήματα σχετικά με το εξτρεμιστικό κίνημα και τους ξένους νεοσύλλεκτους πλανώνται σε όλο τον Δυτικό κόσμο, από το Βέλγιο ως στην Αυστραλία. Τη Δευτέρα, 11 Αυγούστου οι αρχές της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου –μιας από τα πιο φιλοδυτικές μουσουλμανικές χώρες στον κόσμο – ανακοίνωσαν την κράτηση 40 Κοσσοβάρων πολιτών, ύποπτων για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες στο Ιράκ και τη Συρία. Οι συλλήψεις ήρθαν μετά από επιδρομές σε 60 τοποθεσίες στη χώρα των Βαλκανίων και πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο διαδικασιών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα του Κοσσυφοπεδίου για την προστασία «της συνταγματικής τάξης και της ασφάλειας στη Δημοκρατία».

Από τα άτομα που φυλακίστηκαν, μόνο τα αρχικά και οι ηλικίες τους δόθηκαν στη δημοσιότητα. Πρόκειται για οκτώ από την πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, Πρίστινα, επτά από την ανατολική πόλη Γκίλαν κοντά στα σερβικά σύνορα, 11 από τη Φεριζάχ στα νοτιοανατολικά, πέντε από το Πρίζρεν στα νότια, τέσσερις από την Πέχα στα βορειοδυτικά, και πέντε από τη Μιτρόβιτσα στο βόρειο άκρο. Η τελευταία αυτή πόλη είναι χωρισμένη μεταξύ Αλβανών και Σέρβων. Οι ημερομηνίες γέννησης κυμαίνονταν μεταξύ 1962 και 1994.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που κατασχέθηκαν περιλαμβάνουν εκρηκτικά, όπλα και πυρομαχικά. Η αστυνομία του Κοσσυφοπεδίου σημείωσε ότι 16 Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο στη Συρία. Σύμφωνα με την εφημερίδα του Κοσσυφοπεδίου Koha Ditore, η αστυνομία είπε ότι οι συλλήψεις ήρθαν μετά από μια έρευνα δύο ετών, η οποία είναι σε εξέλιξη. Η Koha Ditore ανέφερε επίσης ότι τοπικοί μουσουλμάνοι κληρικοί ερευνώνται. Η ίδια εφημερίδα αναφέρει ότι ο Blerim Isufaj, ο εισαγγελέας της υπόθεσης, υποστηρίζει ότι η πλειοψηφία των υπόπτων έχει σχέσεις με την ISIS ή την Jabhat Al-Nusra, τις αντίπαλες ομάδες που έχουν αποσχιστεί από την Αλ Κάιντα.

Στη Δυτική Ευρώπη, ο συναγερμός για την ISIS και την επιρροή της στην τοπική μουσουλμανική διασπορά σήμανε μετά από την επίθεση σε ένα Εβραϊκό Μουσείο των Βρυξελλών, στις 24 Μαΐου. Τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν σε αυτό το περιστατικό, με φερόμενο ως δολοφόνο τον Mehdi Nemmouche, έναν γάλλο μουσουλμάνο ο οποίος είχε πολεμήσει στη Συρία. Ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Μανουέλ Βαλς είχε προειδοποιήσει τον Ιανουάριο ότι η επιστροφή των τζιχαντιστών από μακρινές εμπόλεμες ζώνες στην Ευρώπη είναι «ο μεγαλύτερος κίνδυνος που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τα επόμενα χρόνια». Ο Βαλς χαρακτήρισε την επιρροή της ISIS στις μουσουλμανικές μειονότητες ως «φαινόμενο πρωτοφανούς μεγέθους».

Στις 11 Αυγούστου, η Αυστραλία σοκαρίστηκε όταν τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Khaled Sharrouf, ένας καταδικασμένος συνωμότης για τρομοκρατία στην χώρα, ο οποίος πήγε στη Συρία πέρυσι, είχε αναρτήσει μια φωτογραφία στο λογαριασμό του στο Twitter με ένα παιδί που πιστεύεται ότι είναι ο γιος του Sharrouf, να κρατά το κομμένο κεφάλι ενός σύριου στρατιώτη. Στο μεταξύ, αποτροπιασμό προκάλεσε η δημοσίευση στις 31 Ιουλίου ενός Κοσοβάρου στις τάξεις του ISIS, ονόματι Lavdrim Muhaxheri, φωτογραφιών στη σελίδα του στο Facebook, να αποκεφαλίζει έναν σύριο στρατιώτη.

Ο Muhaxheri έχει παρελθόν στο Κοσσυφοπέδιο όσον αφορά την υποστήριξη εξτρεμιστών στη Συρία. Στις 12 Μαΐου, το ειδησεογραφικό site Express, σε ένα ρεπορτάζ που υπογράφει ο ατρόμητος ερευνητής του ριζοσπαστικού Ισλάμ, Visar Duriqi, αναφέρεται ότι ο Muhaxheri είχε εργαστεί στον επίσημο μηχανισμό της Ισλαμικής Κοινότητας στο Κοσσυφοπέδιο στην Κατσάνικ, μια πόλη κοντά στα νότια σύνορα του Κοσσυφοπεδίου με την ΠΓΔΜ. Στο Facebook, σε δημοσιεύσεις πριν την βάρβαρη φωτογραφία, ο Muhaxheri ισχυριζόταν ότι ελέγχει το διορισμό του ιμάμη στο Κεντρικό Τζαμί στην Κατσάνικ, που έχει γίνει το κέντρο της σύγκρουσης ανάμεσα στους ριζοσπάστες Ισλαμιστές και στους ντόπιους παραδοσιακούς μουσουλμάνους. Ο Muhaxheri απείλησε να σκοτώσει κληρικούς στην Κατσάνικ, καθώς και πολιτικούς και δημόσια πρόσωπα στο Κοσσυφοπέδιο, οι οποίοι κατήγγειλαν την υποκίνηση νεαρών Αλβανών Μουσουλμάνων να πολεμήσουν στη Συρία.Ισλάμ καρκίνος

Όπως περιγράφεται από το Balkan Investigative Reporting Network (BIRN) στη διαδικτυακή πύλη του, ο Πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου Ατιφέτε Γιαχάγκα συγκάλεσε συνάντηση με αξιωματούχους της ασφάλειας της βαλκανικής δημοκρατίας την ημέρα που εμφανίστηκαν οι φωτογραφίες του Muhaxheri στο Facebook. Ζήτησε «την αντιμετώπιση αυτής της απειλής για την ασφάλεια του Κοσσυφοπεδίου, ως προτεραιότητα». Ο Γιαχάγκα είπε ότι «είναι ευθύνη μας ως θεσμοί και ως κοινωνία να καταδικάσουμε αυτά τα άσχημα φαινόμενα. Πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτές τις βίαιες πράξεις των εγκληματιών, και οφείλουμε να τους καταγγείλουμε και να τους αντιμετωπίζουμε ως τέτοιους». Ο υπουργός Δικαιοσύνης του Κοσσυφοπεδίου Μπαϊράμ Ρετζέπι δήλωσε ότι ένα διεθνές ένταλμα σύλληψης είχε εκδοθεί για τον Muhaxheri.

Η συμμετοχή των Αλβανών στην ISIS έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών σημαντικών σχολιαστών στον κόσμο. Στις 7 Αυγούστου, ο David Gardner, εμπειρογνωμόνων στη Μέση Ανατολή και δημοσιογράφος στους λονδρέζικους Financial Times, τόνισε ότι, όταν, κατά την έναρξη της μουσουλμανικής νηστείας του Ραμαζανιού, που αντιστοιχεί με το τέλος του Ιουνίου, το «Ισλαμικό Κράτος» διακήρυξε την εξουσία τους πάνω σε όλους τους σουνίτες Μουσουλμάνους πιστούς στον κόσμο, το κείμενο «μεταφράστηκε στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα τουρκικά, τα ρωσικά και τα αλβανικά». «Γιατί … κάνουν τον κόπο;» αναρωτήθηκε.

Ο Gardner απέδωσε την έκκληση του «Ισλαμικού Κράτους» στους Αλβανούς μουσουλμάνους στη διείσδυση του ουαχαμπισμού στις μουσουλμανικές κοινότητες στα Δυτικά Βαλκάνια -το φονταμενταλιστικό δόγμα που προέρχεται από τη Σαουδική Αραβία. Το Radio Free Europe ανέφερε στις 8 Αυγούστου ότι ο Naim Maloku, ένας εξέχων βετεράνος του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (KLA) στον πόλεμο του 1998-99 και τώρα ένας στρατιωτικός και εμπειρογνωμόνων σε θέματα ασφάλειας, δήλωσε ότι τα νομικά ιδρύματα στο Κοσσυφοπέδιο πρέπει να αποτρέψουν τους πολίτες από το να πολεμούν στο εξωτερικό και ότι η επίσημη Ισλαμική Κοινότητα πρέπει να συμμετάσχει περισσότερο στην αντιμετώπιση της τζιχαντιστικής προπαγάνδας.

«Στο κήρυγμά τους, οι μουσουλμάνοι θρησκευτικοί ηγέτες θα πρέπει να είναι πιο ενεργοί στις δηλώσεις τους» είπε ο Maloku. Κατά τη διάρκεια των μαχών στη Γάζα, ριζοσπαστικές φωνές ακούστηκαν στο Κοσσυφοπέδιο, απαιτώντας οι Αλβανοί να υποστηρίξουν τη Χαμάς. Την 1η Αυγούστου, το «Ισλαμικό Κίνημα για την Ένωση», επίσης γνωστό ως «Ελάτε μαζί μας» και LISBA από τα αλβανικά αρχικά του, υποστηρίχθηκε από λιγότερους από 100 ανθρώπους σε μια διαδήλωση υπέρ της Γάζας που πραγματοποιήθηκε στην Πρίστινα.

Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου είναι συμπονετικοί, εντός των ορίων, με τους Παλαιστινίους. Πολλοί Κοσοβάροι είναι πικραμένοι από τις στενές σχέσεις μεταξύ της Σερβίας και της Παλαιστίνης. Ο Muhammad Nabhan, πρεσβευτής της Παλαιστινιακής Αρχής στο Βελιγράδι, την πρωτεύουσα της Σερβίας, από το 1974, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι οι Παλαιστίνιοι υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς της Σερβίας να επικρατεί στο Κοσσυφοπέδιο και έχει επίσης αρνηθεί ότι η Σερβία – που εισέβαλε και προσάρτησε το Κοσσυφοπέδιο το 1912 – «κατέλαβε» το Κοσσυφοπέδιο.Το 1999, η Παλαιστινιακή Αρχή κάλεσε τον εκλιπόντα Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς να επισκεφθεί τη Βηθλεέμ για τα Ορθόδοξα Χριστούγεννα, τον Ιανουάριο του 2000. Το Ισραήλ, στη συνέχεια, προειδοποίησε ότι αν ο Σέρβος δικτάτορας επιχειρήσει να περάσει τα σύνορά του, θα πρέπει να συλληφθεί και να σταλεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία, στη Χάγη. Η επίσκεψη δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

http://www.huffingtonpost.com/stephen-schwartz/isis-and-the-kosovar-alba_b_5670061.html

http://www.antinews.gr/KOSMOS/i-isis-kai-oi-albanoi-tou-kossufopediou/

” ΤΟ «ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΙΣΛΑΜ» ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ ΑΚΑΘΕΚΤΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ ΕΛΛΑΔΑ. “

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκηςλάθρο 2

Τουλάχιστον πενήντα πλωτά και φουσκωτά μέσα καθημερινά προσπαθούν και στην συντριπτική πλειοψηφία τους καταφέρνουν να περάσουν από τις τουρκικές ακτές στα ελληνικά χωρικά ύδατα, μεταφέροντας εκατοντάδες μουσουλμάνους λαθρομετανάστες στην ελληνική επικράτεια, όπως αποκαλύπτει και η τουρκική εφημερίδα Sabah, (13/8). 

Η κατάσταση αυτή προβλέπεται να γίνεται όλο και πιο πιεστική, καθώς ήδη εκατομμύρια κατευθύνονται προς τα δυτικά εξ’ αιτίας των συνεχιζόμενων πολεμικών συγκρούσεων σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα από την βόρειο Αφρική μέχρι το Ιράν και την Τουρκία. Το φαινόμενο των φουσκωτών και των κάθε είδους πλωτών μέσων σε όλο το μήκος και το πλάτος του Αιγαίου να προσπαθούν να περάσουν στα ελληνικά χωρικά ύδατα και  μόλις αντικρίζουν να τους πλησιάζει πλοίο της ελληνικής ακτοφυλακής να βυθίζονται για να σωθούν οι λαθρομετανάστες από τους Έλληνες ναυτικούς, είναι πλέον καθημερινό. 

Η τουρκική μαφία και οι… «ενώσεις των Τούρκων δουλεμπόρων», τρίβουν τα χέρια τους καθώς φέτος οι δουλειές τους έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Όπως προβλέπεται τα κέρδη τους θα είναι τεράστια γιατί από την δική μας πλευρά όχι μόνο δεν υπάρχει καμία αποτελεσματική ανάσχεση σε όλο αυτό το ανθρώπινο ρεύμα, αλλά αντίθετα μας έχουν «φλομώσει» με αντιρατσιστικές θεωρίες  και με κορώνες ευπόρων «προοδευτικών» υπέρ της άνευ όρων υποδοχής των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών διευκολύνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τα σχέδια πολτοποίησης του ελληνισμού από την Νέα Τάξη. Αλήθεια τι θα έλεγαν όλοι αυτοί οι νεοφώτιστοι αντιρατσιστές και «προοδευτικοί» αν τους φόρτωναν μέσα στα πολυτελή τους σπίτια κάποιους πρόθυμους να σκοτώσουν για ένα κέρμα μουσουλμάνους επισκέπτες, για μια.. καλύτερη τύχη στην χώρα μας;

Το εντυπωσιακό είναι πως όλη αυτή η επιχείρηση μεταφοράς εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, εξελίσσεται παράλληλα με το αυξανόμενο τουριστικό ρεύμα προς τις μικρασιατικές  ακτές και τα νησιά του ελληνικού Αιγαίου. Είναι εντυπωσιακό πως το μεγαλύτερο τουριστικό θέρετρο της Τουρκίας, το γνωστό Μπόντρουμ, είναι ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα συγκέντρωσης λαθρομεταναστών που τους προετοιμάζουν για το τελικό άλμα προς την ελληνική πλευρά όπως αποκαλύπτει και η τουρκική εφημερίδα, Sabah. 

Το άλλο μεγάλο κέντρο και για πολλούς στην Τουρκία η «πρωτεύουσα» των Τούρκων δουλεμπόρων είναι το λιμάνι του Τσεσμέ, απέναντι από την νήσο Χίο. Εκεί έχουν στηθεί τα «στρατηγεία» διεκπεραίωσης του μεγάλου όγκου των μουσουλμάνων επυλίδων που μεταφέρονται από τα ανατολικά προς το ελληνικό Αιγαίο. Το τουρκικό θράσος έχει φτάσει στο σημείο να εξεγείρονται γιατί από την ελληνική πλευρά έχει εκδηλωθεί τελευταία η πρόθεση να εγκατασταθούν αστυνομικές δυνάμεις σε διάφορα μικρά νησιά του ανατολικού Αιγαίου για να γίνει καλύτερη επόπτευση της αθρόας εισροής των μουσουλμάνων λαθρομεταναστών.

Γεγονός είναι, είτε θέλουμε να το αγνοήσουμε είτε όχι, πως αν συνεχιστεί όλη αυτή η εισβολή από τα ανατολικά, σε λίγα χρόνια η Ελλάδα δεν θα είναι η Ελλάδα που ξέρουμε σήμερα αλλά θα είναι ένα… Ελλαδιστάν- Ισλαμιστάν. Το κέντρο της χώρας, δηλαδή η ελληνική πρωτεύουσα, θα μετατραπεί σε ισλαμικό κέντρο ενώ η δεύτερη πόλη, η Θεσσαλονίκη του ισλαμολάγνου και τουρκολάγνου δήμαρχου της, θα γίνει η… πολιτιστική πρωτεύουσα των μουσουλμάνων. Να μην αναφερθούμε στην δυτική Θράκη εκεί όπου οργιάζει η τουρκοισλαμική  προπαγάνδα προς δόξα και των εκεί πολιτικών αλλά και θρησκευτικών της ηγετών.

Ποιος θα αντισταθεί σε όλη αυτή την ισλαμική πλημμύρα που για πρώτη φορά απειλεί, έτσι όπως εξελίσσεται, να καταστήσει τους Έλληνες μειοψηφία μέσα στην ίδια τους στην χώρα;

Ποια πολιτική ηγεσία; Αυτή που έχει ξεπουλήσει την εθνική μας κυριαρχία και τώρα προωθεί αντιρατσιστικά νομοσχέδια για να επικυρώσει την ισλαμοποίηση της χώρας; 

Ποια θρησκευτική ηγεσία ; Αυτή που έχει πιει το «αμίλητο νερό» ή πιο χειροτέρα αυτή που «χαριεντίζεται» με τους ισλαμολάγνους και στηρίζει έτσι την ισλαμοποίηση της χώρας;

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ 

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Κατηγορίες:Λαθρομετανάστευση
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 109 other followers