««Συνεκμετάλλευση» ΑΟΖ Ελλάδας / Κύπρου με την Τουρκία .»

03/09/2019 1 Σχολιο

Φανούλα Αργυρού.

Πρόσφατα, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μάς κάλεσε «να μετατρέψουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο» και να μοιραστούμε την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες με την Τουρκία, μιας και εκείνη δεν έχει! (Το Βήμα 13/8/2019, αγγλική έκδοση).

Απάντηση στον Μίκη Θεοδωράκη, μεταξύ άλλων, έδωσε και ο πλέον αρμόδιος για θέματα ΑΟΖ καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης από τις ΗΠΑ, με άρθρο του στις 18/8/2019 «Ο Μίκης Θεοδωράκης, η ΑΟΖ και το μοίρασμα με την Τουρκία». www.infognomonpolitics.blogspot.com .

Σημειώνεται ότι ο κ. Θεοδωράκης είπε πως «η Τουρκία περιβάλλεται από τη θάλασσα και αισθάνεται ασφυξία όταν για τον άλφα ή βήτα λόγο υπάρχουν ουσιαστικά εμπόδια, όπως είναι τα νησιά μας, που ακυρώνουν τη συμμετοχή της στην εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου… Άλλωστε, ο πλούτος αυτός είναι τόσο μεγάλος, ώστε αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουμε να μεταβάλουμε την Τουρκία από ανταγωνιστή σε συνεταίρο. Όσο για τα ποσοστά του ενός και του άλλου, αυτά θα είναι το αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που θα γίνουν με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, αλλά και την κοινή λογική που θα εμπνέεται τόσο από το αίσθημα δικαιοσύνης όσο και από τον ωμό ρεαλισμό. Αυτό το θεωρώ πολύ προτιμότερο για τα ελληνικά συμφέροντα από τη δημιουργία μετώπου εναντίον της Τουρκίας, με κίνδυνο μια πολεμική σύρραξη που θα την πληρώσουν οι λαοί και από τις δύο όχθες του Αιγαίου».

Τώρα, πού υπάρχει «λογική» και «αίσθημα δικαιοσύνης» στο θέμα αυτό είναι να τρελαίνεσαι! Το μέτωπο εναντίον της δεν το δημιουργήσαμε εμείς, αλλά η ίδια με ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΜΙΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Ο δρ Καρυώτης παρουσίασε και τον χάρτη αυτό σημειώνοντας το εξής:

«Η γαλάζια θάλασσα αυτού του χάρτη είναι η θάλασσα που ανήκει στην Τουρκία με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS 1982).
H Τουρκία στη θάλασσα που της ανήκει δεν έχει ανακαλύψει υδρογονάνθρακες και γι’ αυτό απαιτεί από την Ελλάδα και την Κύπρο να μοιραστούν τον πλούτο τους μαζί της! Σήμερα, 138 κράτη έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, αλλά κανένα από αυτά τα κράτη δεν ζητούν να μοιραστούν την ΑΟΖ γειτονικών κρατών… Το 1973 οι ηλίθιοι χουντικοί συνταγματάρχες, που κυβερνούσαν τότε την πατρίδα μας, διέδωσαν σε όλο τον κόσμο ότι η Ελλάδα θα γίνει μια πολύ πλούσια χώρα, διότι ανακαλύψαμε τεράστιες ποσότητες πετρελαίου στο βόρειο Αιγαίο. Μέχρι εκείνη την ημέρα, κύριε Θεοδωράκη, δεν υπήρχε καμία ένταση με την Τουρκία σε σχέση με το Αιγαίο Αρχιπέλαγος, που θεωρείτο ελληνική θάλασσα. Αλλά από εκείνη την ημέρα άρχισαν οι τουρκικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας και της αιγιαλίτιδας ζώνης μας που συνεχίζονται μέχρι σήμερα…

Οι αντιπροσωπείες της Ελλάδας και της Κύπρου πολέμησαν σθεναρά στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη δημιουργία του Συντάγματος των Θαλασσών και Ωκεανών, που αποτελούν το 71% της έκτασης του πλανήτη Γη. Βεβαίως δεν μπορούμε να αλλάξουμε ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε και τη γεωγραφία.

Οι Τούρκοι, από το 1922 θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε κι άλλο.

Είπατε: «Το μερίδιο των δύο πλευρών υποθέτω ότι πρέπει να είναι ανάλογο με τον πληθυσμό κάθε πλευράς». Αποστομωτική απάντηση σε αυτή τη θέση έχει δώσει, πολλά χρόνια πριν, ο Κύπριος πρέσβης Ανδρέας Ιακωβίδης με πολύτιμη εμπειρία στο Δίκαιο της Θάλασσας: «O φυσικός πλούτος μιας χώρας ανήκει στη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της χώρας και αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο. Δεν εγείρεται θέμα να ανήκει σε «κοινότητες» μόνο στην Κύπρο.

Η ΑΟΖ ανήκει σε κράτη, με κυβέρνηση που τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης, ως η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι ενήμερος για κανένα προηγούμενο άλλου κράτους, όπου οι θαλάσσιες ζώνες δικαιοδοσίας (τα χωρικά ύδατα, ή συνορεύουσα ζώνη, ή ΑΟΖ, ή ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα) ανήκουν σε εθνότητες ή κοινότητες ή μειονότητες…».

Εδώ ο δρ Καρυώτης κάλυψε εύστοχα την… πρόταση Θεοδωράκη για μοιρασιά με τους Τουρκοκύπριους, όπως απαιτούν Άγκυρα και Τ/κύπριοι. Μια θέση που ισοδυναμεί με υιοθέτηση της τουρκικής και τουρκοκυπριακής απαίτησης για συν-εκμετάλλευση, δηλαδή μεταξύ νόμιμης Κυπριακής Δημοκρατίας και του παράνομου κατοχικού καθεστώτος. Που μπορεί να θεωρηθεί και αναγνώριση;

Θεοδωράκης 1986: «Φταίμε κι εμείς. Να μην κάνουμε τις παρθένες»!

Αυτές οι δηλώσεις, όμως, μας παίρνουν πίσω στον χρόνο σε κάποιες άλλες παρόμοιες δηλώσεις του. Που παρόλη τη μεσολάβηση των τριάντα χρόνων τείνουν να μας κάνουν να διερωτηθούμε, μήπως ο άνθρωπος επέστρεψε στις… «ρίζες» του;

Στις 24 Οκτωβρίου 1986 η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» αναδημοσίευσε συνέντευξη του Μ. Θεοδωράκη στο περιοδικό «ΕΝΑ» της Ελλάδας, με τίτλο: «Ο Θεοδωράκης ανάβει φωτιές με πρωτοφανείς δηλώσεις: ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ! – Φταίμε κι εμείς για τα στραβά στο Αιγαίο και στην Κύπρο – Να τα βρούμε με τους Τούρκους προτού πέσουμε στην παγίδα του πολέμου».

Τα είχε με τον Παπανδρέου και με όλους τους «αριστοκράτες αριστεριστές» που τον κατηγορούσαν ότι, πηγαίνοντας στην Τουρκία, προσέφερε άλλοθι στον Εβρέν, κατηγορούσε τον Καραμανλή του 1960 και κανάκευε τον Καραμανλή του 1974… ότι ο Εβρέν δεν ήταν Παπαδόπουλος… Μας ζητούσε να τα βρούμε με τους Τούρκους, να εγκαταλείψουμε την πολιτική της εχθρότητας και να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ… (Η συνέντευξη πάρθηκε από τον δημοσιογράφο του «ΕΝΑ» Α. Βελή).

Ήταν τότε που είχε επισκεφθεί την Κωνσταντινούπολη για μια «φιέστα», προκειμένου να πάρει τον χρυσό δίσκο για πέντε τραγούδια του που μεταφράστηκαν στα Τουρκικά και είχε πουλήσει κάπου 200.000 δίσκους. Και θυμάμαι είχα γράψει, ειρωνικά, ότι για τον κάθε δίσκο αναλογούσε ένας Έλληνας πρόσφυγας στην Κύπρο.

Παράλληλα, τότε, με την πρόκληση Θεοδωράκη να δεχτούμε την Τουρκία στην ΕΟΚ, ο τότε Πρωθυπουργός της Τουρκίας, Τουργκούτ Οζάλ, σε συνέντευξή του στην «Τσουμχουριέτ» 16/1/1986 δήλωνε ότι στόχος του ήταν η πλήρης ένταξη της Τουρκίας στην ΕΟΚ. Και αυτά είπε και στη Βρετανίδα Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ τον ίδιο καιρό. Και για το Κυπριακό ότι «η Ομοσπονδία εφαρμόζεται ντε φάκτο- ελκυστική ιδέα τα δύο κράτη».

Ο στρατηγός Κενάν Εβρέν

Το δε 1988, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Κενάν Εβρέν, «που δεν ήταν Παπαδόπουλος», απέρριπτε οποιαδήποτε αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης και το 1990 δήλωσε: «Στόχος της εισβολής ήταν η δημιουργία μιας ομοσπονδίας στην Κύπρο. Η επιχείρηση ήταν επιτυχής, όμως η δημιουργία της ομοσπονδίας στο τραπέζι ακόμα δεν έγινε κατορθωτή. Ο στόχος αυτός παραμένει απραγματοποίητος». (Σημερινή, 12 Φεβρουαρίου 1990).

Στις νέες δηλώσεις του ο κ. Θεοδωράκης θυμάται τη συνάντησή του με τον τότε Πρωθυπουργό της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, όταν πήγε στην Τουρκία για φιλία και συνεργασία και ότι ο Οζάλ τού είπε: «Όλα όσα λέγονται για επεκτατικές πολιτικές της Τουρκίας είναι μύθοι. Σήμερα οι αξίες των ανθρώπων δεν μετριούνται με γεωγραφικές περιοχές, αλλά μάλλον με κοινωνικές εξελίξεις».

Αλλά, τι άλλο από επεκτατικές πραγματικότητες και αρπαγή ξένης γης και περιουσιών (και όχι μύθων) είναι η τουρκική πολιτική έναντι Ελλάδας και Κύπρου που δεν άλλαξε έκτοτε; Εξ ου και το παράλληλο άρθρο του αντιστράτηγου ε.α. Φοίβου Κλόκκαρη «Η κακοδαιμονία έχει τη ρίζα της στον επεκτατισμό της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας». www.apopseis.com

Για την… ειρήνη, λοιπόν, Ελλάδα και Κύπρος πρέπει να δώσουν στην Τουρκία τη μισή τους ΑΟΖ, συν-εκμετάλλευση και συνεταιρισμό για να μην πάθει η «καημένη» ασφυξία, μιας και δεν έχει ΑΟΖ! «Ένοχη» η Ελλάδα που έχει νησιά! Και ούτε λέξη για αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από την κατεχόμενη Κύπρο, των εποίκων και την επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων στις κλεμμένες περιουσίες τους. Αντιθέτως…

Πιο καθαρά, ο κ. Θεοδωράκης καλεί την Ελλάδα «να αποκηρύξει μονομερώς τα δικαιώματά της που εκπορεύονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συμφωνία των Παρισίων και να παραχωρήσει μονομερώς τα δικαιώματα που έχουμε κερδίσει από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Δηλαδή, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να γίνει κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Κανείς δεν τόλμησε να εκχωρήσει τόσο απρόκλητα και εν καιρώ ειρήνης τα εθνικά δίκαια! Τώρα, όμως, ο Μίκης Θεοδωράκης καλεί να προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση του Αιγαίου μαζί με την Τουρκία, κατά παράβαση όλων των διεθνών συμφωνιών και κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου και μάλιστα οικειοθελώς και μονομερώς!» Σημειώνεται, συν-εκμετάλλευση είναι και η παρότρυνση από Βρετανία και ΗΠΑ.

https://simerini.sigmalive.com/article/2019/8/27/sunekmetalleuse-aoz-elladas-kuprou-me-ten-tourkia/

«Ομόλογα: Μήπως τελικά έχουμε νέα φούσκα στην αγορά;»

03/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

REUTERS/LUCAS JACKSON

Της Νατάσας Στασινού

Οι τιμές των ομολόγων επιδίδονται σε ένα ξέφρενο ράλι και το κόστος δανεισμού των χωρών ανά τον πλανήτη υποχωρεί σε επίπεδα, που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί έως και πριν από λίγους μήνες. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί χαμόγελα στα οικονομικά επιτελεία των κυβερνήσεων από τη μία και εντεινόμενους φόβους από την άλλη: τόσο για μία ύφεση στην παγκόσμια οικονομία όσο και για φούσκα στην αγορά. Πόσο δικαιολογημένοι είναι οι φόβοι αυτοί;

Για την ύφεση δεν μπορεί παρά να κοιτάξει κανείς τα ολόενα και πιο απογοητευτικά μακροοικονομικά δεδομένα, όπως και τη διαφαινόμενη στροφή στην δημοσιονομική πολιτική οικονομικών που επέλεγαν σχεδόν εμμονικά την πειθαρχία, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της Γερμανίας. Και πάλι όμως αρκεί αυτό για να βλέπει η Ιταλία την απόδοσή του ομολόγου αναφοράς στο 0,9%, η Ελλάδα κοντά στο 1,6%, η Ισπανία και η Πορτογαλία στο μηδέν; Οι επενδυτές εμφανίζονται αχόρτααγοι και για εταιρικό χρέος. Στην πλατφόρμα Tradeweb διαπραγματεύονται εταιρικά ομόλογα επενδυτικής διαβάθμισης της Ευρωζώνης με συνολική αξία 3,4 τρισ. ευρώ. Εξ αυτών ομόλογα αξίας 1,68 τρισ. ευρώ ή το 49,51% έφεραν αρνητική απόδοση  στα τέλη Αυγούστου, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία της πλατφόρμα. Το ποσοστό ήταν μόλις 12% τον Ιανουάριο. Η εκτίναξή του άλλους εντυπωσιάζει και άλλους τρομάζει.

Η μεγάλη πηγή ανησυχίας είναι η ελεύθερη πτώση στις αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων και η αντιστροφή της καμπύλης. Οι επενδυτές πληρώνουν αντί να απαιτούν τόκο για να τοποθετήσουν τα χρήματά τους σε τίτλους δέκα ή ακόμη και τριάντα ετών. Ωστόσο μερίδα επενδυτών εξακολουθεί να καθησυχάζει. Δεν είναι τόσο η άμεση απειλή της ύφεσης όσο το γεγονός ότι τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες, συνταξιοδοτικά ταμεία και άλλοι επενδυτές, που δεν προτιμούν το ρίσκο, αγοράζουν ομόλογα «στον αυτόματο πιλότο». Οι τοποθετήσεις τους γίνονται με βάση προκαθορισμένα μοντέλα ανάλυσης ρίσκου και χάραξης στρατηγικής και αυτά τους υπαγορεύουν αυτή τη στιγμή πως δεν υπάρχει επιλογή, όπως εξηγούν ειδικοί στην Wall Street Journal.

Σημειώνουν επίσης ότι καθώς τα επιτόκια στα δάνεια έχουν μειωθεί αισθητά, οι Αμερικανοί δανειολήπτες προχωρούν μαζικά σε αναχρηματοδότηση των στεγαστικών δανείων τους. Αυτό σημαίνιε ότι τα συνδεόμενα με υποθήκες ομόλογα αποπληρώνονται πιο γρήγορα από ό,τι είχε υπολογιστεί. Οι οργανισμοί που είχαν στην κατοχή τους τα ομόλογα αυτά (τράπεζες, εταιρείες διαχείρισης κεφαλαίων κτλ) στρέφονται έτσι με το ρευστό που έχουν στη διάθεσή τους σε μακρύτερης διάρκειας κρατικά ομόλογα. Το ράλι κατά συνέπεια αποκτά ακόμη μεγαλύτερη ορμή.

Σε αρκετούς οι εξελίξεις στις αγορές ξυπνούν μνήμες από το 2007 ή και την παλαιότερη φούσκα στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σημειώνουν δε ότι πρόκειται για μία φούσκα, που «σιγοβράζει» εδώ και 30 χρόνια, αφού το πάρτι του κρατικού χρέους διαρκεί με μικρά (και κάποιες φορές οδυνηρά) διαλείμματα για τρεις δεκαετίες. Οι αποδόσεις υποχωρούν σταθερά από τη δεκαετια του 1980 έως σήμερα. «Με βάση την ονομαστική τους αξία, πραγματικά δεν είναι καθόλου δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι έχουμε να κάνουμε με μία φούσκα» ομολογεί ο Neil Shearing, επικεφαλής οικονομολόγος της Capital Economics. Ωστόσο οι οικονομικές συνθήκες είναι τέτοιες ώστε η μαζική στροφή των επενδυτών στο κρατικό χρέος να είναι δικαιολογημένη και όχι ένδειξη φούσκας εκτιμά ο ίδιος.

Ο αναλυτής υπενθυμίζει ότι στη δεκαετία του 1980 η πτώση των ονομαστικών αποδόσεων αντανακλούσε την απομάκρυνση από τη σφιχτή νομισματική πολιτική στις ΗΠΑ. Στις αρχές εκείνης της δεκαετίας η Fed πάλευε με σταθερά υψηλά επιτόκια να θέσει υπό έλεγχο τον πληθωρισμό. Όταν η προσπάθεια απέδωσε καρπούς χαλάρωση τη στάση της και ήρθε το ράλι στα κρατικά ομόλογα. Τις επόμενες δεκαετίες ωστόσο μεγάλος μέρος της υποχώρησης στο κόστος δανεισμού είχε να κάνει με δομικές δυνάμεις, όπως η εξάπλωση της παγκοσμιοποίησης και η σταθερή πτώση των πραγματικών επιτοκίων ισορροπίας (equilibrium interest rates).

Όπως εξηγεί στο σημείωμα της CE o Shearing η πτώση των επιτοκίων οφείλεται σε δύο κατηγορίες παραγόντων, αυτούς που αύξησαν την επιθυμία για αποταμίευση και εκείνος, που περιόρισαν την επιθυμία για επένδυση. Η γήρανση του πληθυσμού στον ανεπτυγμένο κόσμο και η πιο προσεχτική πολιτική των αρχών στον αναδυόμενο κόσμο στνο απόηχο της κρίσης του ’90 αύξησαν για παράδειγμα τα ποσοστά αποταμίευσης. Η πτώση στο κόστος των κεφαλαιουχικών αγαθών και η αυξανόμενη σπουδαιότητα του τομέα υπηρεσιών, όπως και οι χαμηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης, μείωσαν από την άλλη τις επενδύσεις.

Υπό τις συνθήκες αυτές η στροφή στα ομόλογα, έστω και στην υπερβολή της, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί φούσκα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι επενδυτές δεν πρέπει να προετοιμάζονται για μία μεγάλη διόρθωση- αυτή όμως μάλλον θα είναι στις αγορές μετοχών και εμπορευμάτων.

naftemporiki.gr 

Για την ψήφο των Ελλήνων της Διασποράς, ψηφίζουμε ΝΑΙ!

02/09/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ

Sondage-Δημοσκόπηση

Το ζητούμενο είναι η εξάσκηση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαίωματος όλων των Ελληνων πολιτών που διαμένουν στο Εξωτερικό (που φυσικά είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους της χώρας) από τους τόπους κατοικίας τους στο Εξωτερικό, επιστολικά ή συμπληρωματικά και με προσέλευση σε εκλογικά κέντρα που θα στήνονται για τον σκοπό αυτό (πχ σε Ελληνικές Πρεσβείες και Προξενία).

Pour les Grecs résidant à l’étranger et qui sont sur les listes électorales, leur donner la possibilité de voter dans les ambassades ou les consulats, par exemple.

Vous ne pouvez voter qu’une fois et votre vote sera anonyme

Η ψήφος είναι ανώνυμος.
Μόνο μια φορά μπορείτε να ψηφίσετe.

Votez = Ψηφίστε : κάντε κλικ – Cliquez ici

Résultats = Αποτελέσματα : κάντε κλικ – Cliquez ici

http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=6364

Κατηγορίες:Πολιτική

«H Ολλανδία κηρύσσει τον «πόλεμο» σε έναν νέο εχθρό: τον υπερτουρισμό.»

29/08/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

H Ολλανδία κηρύσσει τον "πόλεμο" σε έναν νέο εχθρό: τον υπερτουρισμό

Η Ολλανδία είχε στη μακρά Ιστορία της γνωρίσει πολλούς εισβολείς και κατακτητές: από τους Ρωμαίους και τους Βίκινγκς, μέχρι τους Ισπανούς και τους ναζί. Όμως τώρα έρχονται αντιμέτωποι με μία νέα και πιο ύπουλη εισβολή: τον υπερτουρισμό.

Την εποχή των φθηνών πτήσεων και του Airbnb, οι αριθμοί των επισκεπτών στη χώρα «εκτοξεύθηκαν». Τον περασμένο χρόνο πάνω από 19 εκατ. άνθρωποι ταξίδευσαν στη χώρα, κατά πολύ περισσότεροι απ’ όσους ζουν εκεί. Και οι προβλέψεις του Εθνικού Γραφείου Τουρισμού αναφέρουν πως μέσα στην ερχόμενη δεκαετία, ο αριθμός των τουριστών θα έχει αυξηθεί έως και 50%, στα 29 εκατ. Υποθέσεις που ανάγκασαν τους πολεοδόμους και τις αρχές να αρχίζουν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου μπροστά στο φαινόμενο του «υπερτουρισμού», ακολουθώντας το παράδειγμα πολλών άλλων κρατών που, μετά την αρχική ευφορία, βρέθηκαν αντιμέτωποι με την δύσκολη πραγματικότητα της αντιμετώπισης των αυξημένων ροών από τους περαστικούς τουρίστες, που όμως αφήνουν πίσω τους προβλήματα.

Ήδη οι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας έχουν αρχίσει να παραπονιούνται για μία σειρά από προβλήματα που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής τους. Από τα στίφη αδιάφορα για την κυκλοφορία, την εργασία των κατοίκων κ.λπ., που κατακλύζουν όλες τις ώρες τους δρόμους, είτε πεζή, είτε χρησιμοποιώντας απρόσεκτα ενοικιαζόμενα ποδήλατα και πατίνια, τα περιστατικά βανδαλισμών, αδιακρισίας, παραβάσεων που οφείλονται στην κατανάλωση οινοπνευματωδών, τη φασαρία, την αύξηση του όγκου των σκουπιδιών και άλλα ων ουκ έστι αριθμός.

Το Άμστερνταμ, με τα πολλά μουσεία, την απαράμιλλη αρχιτεκτονική και τα ρομαντικά κανάλια με τις οργανωμένες περιηγήσεις, έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται τις «παράπλευρες απώλειες» από τον υπερτουρισμό.

Για να τις αντιμετωπίσουν, οι δημοτικές αρχές επέβαλλαν νέες ρυθμίσεις, περιλαμβανομένου ενός μορατόριουμ για την κατασκευή νέων ξενοδοχείων, αυξημένα πρόστιμα (έως 140 ευρώ) για ανάρμοστη διαγωγή σε δημόσιους χώρους, περιορισμούς στη λειτουργία Airbnb (30 διανυκτερεύσεις το χρόνο) και μία σειρά από περιορισμούς στη λειτουργία των τουριστικών επιχειρήσεων –όπως ενοικιάσεις ποδηλάτων και πατινιών, πρατήρια ντόνατ κ.λπ.—στο κέντρο της πόλης.

Επιπλέον, από το 2020 θα απαγορεύονται οι οργανωμένες περιηγήσεις στην πασίγνωστη «Γειτονιά με τα Κόκκινα Φανάρια», ενώ χάρις στις νέες κυβερνητικές ρυθμίσεις πολλά από τα διάσημα «καφενεία κάνναβης» έχουν κλείσει. Επίσης έχει αρχίσει να συζητείται και το μέτρο της χρέωσης με εισιτήριο των περιστασιακών επισκεπτών της πόλης, όπως ξεκίνησε να ισχύει στη Βενετία.

Πλέον, όπως τονίζει το Γραφείο Τουρισμού, οι στόχοι της πολιτικής της χώρας έχουν αλλάξει και πλέον από την «προώθηση ως τουριστικού προορισμού» (destination promotion) θα στραφεί στην «διαχείριση του τουριστικού προορισμού» (destination management).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

«Οι μετανάστες και οι εύκολοι «ανθρωπιστές».»

27/08/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει
Οι μετανάστες και οι εύκολοι «ανθρωπιστές»

Του Γιάννη Σιδέρη

Μέγας κλαυθμός και οδυρμός στα social media χθες για την επιχείρηση της αστυνομίας σε τρία υπό κατάληψη κτίρια στα Εξάρχεια. Ακόμη και ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημ. Τζανακόπουλος μίλησε με πόνο για τις «μωρομάνες», οι οποίες ήταν μεταξύ των 143 που απομακρύνθηκαν. Χαρακτήρισε δε την επιχείρηση ως «εντυπωσιασμού για να τροφοδοτηθούν τα αιμοβόρικα αντιδραστικά ανακλαστικά»!

Ο ευαίσθητος αλληλέγγυος πρώην υπουργός, και οι εξίσου ευαίσθητοι των social media, ουδεμία αναφορά είχαν κάνει επί θητείας ΣΥΡΙΖΑ στο ειδεχθές κολαστήριο της Μόρια, ούτε είχαν επιδοθεί σε αναρτήσεις ανθρωπιστικής αγανάκτησης τον Απρίλιο του 2019 για την επιχείρηση της αστυνομίας σε δυο υπό κατάληψη κτίρια πάλι στα Εξάρχεια (Ζωοδόχου Πηγής και Μπουμπουλίνας), ούτε και στην επιχείρηση σκούπα που εκκένωσε το Σύνταγμα από όσους είχαν κατασκηνώσει εκεί. Αλλά τότε είχαμε ΣΥΡΙΖΑ.

Παρέβλεψαν επίσης οι θορυβωδώς διαμαρτυρόμενοι ότι οι εκκενώσεις των κτιρίων δεν ήταν μια αυθαίρετη αστυνομική ενέργεια – που και έτσι να ήταν, στη δικαιοδοσία της αστυνομίας υπάγεται αφού ήταν παράνομη η κατάληψη. Οι εκκενώσεις έγιναν παρουσία εισαγγελέα κατ’ εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων, καθώς οι ιδιοκτήτες είχαν προσφύγει και δικαιωθεί δικαστικώς.

Παρέβλεψαν παράλληλα οι ανθρωπιστές ότι τα παιδιά και οι «μωρομάνες» βρίσκονταν σε κτίρια που κατέλαβαν άγνωστοι άντρες, που ζούσαν μαζί τους, και που εναπόκειτο στην καλή τους θέληση και μόνο να μην τις, και τα, καταστήσουν θύματα παντοειδούς εκμετάλλευσης, αφού δεν υπήρχε καμία επίβλεψη. Ποιος άραγε ήλεγχε τις συνθήκες της «κοινής» ζωής;

Ούτε επίσης μπορούσαν να γνωρίζουν υπό ποιες υγειονομικές συνθήκες ζούσαν αυτά τα παιδιά, αν τρέφονταν σωστά, αν είχαν ιατρική παρακολούθηση και περίθαλψη, ή αν βίωναν τα όποια προβλήματα. Τους αρκούσε ότι τους εγκατέστησαν εκεί οι έμποροι της ευαισθησίας, κάποιοι των ΜΚΟ, που συνήθως έχουν καταστήσει το Προσφυγικό προσοδοφόρο επάγγελμα (σ.σ. Η ιδιοκτήτρια του υπό κατάληψη City Plaza που εγκαταλείφθηκε με τον ερχομό της νέας κυβέρνησης, ανακάλυψε και κατήγγειλε πως ηγετικό στέλεχος της κατάληψης στο ξενοδοχείου της ελάμβανε κάθε μήνα μισθό από γερμανική ΜΚΟ. Μήπως η Πολιτεία πρέπει να γίνει πιο αυστηρή με το μακρύ χέρι των ΜΚΟ που έχουν ξεσαλώσει στη χώρα και δρουν ως κράτος εν κράτει;).

Οι εικόνες:

Αν προσαρμόζαμε το αποδιδόμενο στον Στάλιν, ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι τραγωδία και ο θάνατος διακοσίων χιλιάδων είναι στατιστική, θα λέγαμε ότι το ίδιο ισχύει και για την παράνομη μετανάστευση (δεν αναφερόμαστε στους πρόσφυγες πολέμου, που ποσοστιαία είναι λίγοι).

Αναφερόμαστε στην παράνομη μετανάστευση, και στις εικόνες της:

Η μικρή εικόνα έχει ατομικά προβλήματα πολλών αποχρώσεων. Έχει να διηγηθεί πονεμένες ιστορίες ανθρώπων. Ταξίδι κινδύνων, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, δυστυχία, εκμετάλλευση από τους κοντραμπατζήδες ανθρώπινων υπάρξεων, εμπόριο φτηνής νεανικής σάρκας, ναρκωτικών κ.ά.

Η μεγάλη εικόνα ωστόσο έχει δημόσια προβλήματα. Δείχνει τους τεράστιους αριθμούς ανθρώπων που εισρέουν από τον Τρίτο Κόσμο και σε λίγο δεν θα μπορούν πλέον να απορροφηθούν από τις δυτικές κοινωνίες. Δείχνει τα τεράστια γκέτο στις μεγαλουπόλεις της Δύσης ( Μασσαλία, υποβαθμισμένα προάστια Παρισιού, Μπέρμιγχαμ, Μόλενμπεεκ στις Βρυξέλλες, Μάνχαϊμ στη Γερμανία κ.α), όπου δημιουργούνται αυτόνομες κοινότητες στις οποίες δεν φτάνει ο νόμος του φιλοξενούντος κράτους. Δημιουργούν δικούς τους κανόνες, μεταφέρουν τα ήδη και έθιμα των χωρών τους, έχουν τους δικούς τους αρχηγούς, χωρίς καμία διάθεση ενσωμάτωσης και συνύπαρξης στις χώρες υποδοχής.

Ιδιαίτερη δυσκαμψία παρουσιάζουν οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί. Στις αρχές του μήνα π.χ. στην Ολλανδία τέθηκε σε ισχύ νόμος του 2018 που απαγορεύει στις γυναίκες να φέρουν μπούρκα ή νικάμπ σε σχολεία, νοσοκομεία, σε δημόσια κτίρια και μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά θα μπορούσαν στο δρόμο. Εθεάθησαν ωστόσο μουσουλμάνες που παρέκαμψαν το νόμο φορώντας… ιατρικές μάσκες για να κρύψουν το πρόσωπό τους!

Η μη κομμουνιστική Αριστερά, από τότε που εγκατέλειψε τον εργατισμό, την πάλη των τάξεων και τον φιλειρηνισμό (αφού κατέρρευσε το Ανατολικό Μπλοκ και έπαψαν οι διαμαρτυρίες κατά των πυραύλων Πέρσινγκ και Κρουζ), βρήκε νέο πεδίο μετωπικής αντιπαράθεσης με το «Σύστημα». Τον Δικαιωματισμό, πτυχή του οποίου είναι η απόλυτη αποδοχή κάθε ενός που παραβιάζει τα σύνορα, και η απαίτηση να του αποδοθούν όλα τα προνόμια που δικαιούνται οι γηγενείς. Προνόμια και υπηρεσίες που έχουν στηθεί με την εργασία, την προσφορά, τη θυσία των νυν και των προηγούμενων γενιών. Και όποιος αντιδρά χαρακτηρίζεται φασίστας και ρατσιστής.

Δεν έχουμε λύσεις το τσεπάκι. Θεωρούμε ότι οι ανθρωπιστικές αρχές της Δύσης (έστω μέρους της Δύσης) και οι ανάγκες για φτηνά χέρια («Σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας» των εργατών είχε πει Μαρξ) θα επιτρέψουν την συνέχιση της εισροής παράνομων μεταναστών. Τα προβλήματα θα συνεχιστούν χωρίς προσώρας να διαφαίνεται κάποια λύση.

https://www.liberal.gr/politics/oi-metanastes-kai-oi-eukoloi-isonanthropistessin/264198

«Απόφαση σταθμός Εφετείου: Συνυπαίτιος σε τροχαίο όποιος δεν φοράει κράνος.»

25/08/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η απόφαση αυτή θεωρείται σταθμός και ήρθε πριν από λίγο καιρό καθώς όταν ο δικυκλιστής οδηγεί χωρίς κράνος, επί της ουσίας χάνει μόνος του μέρος των δικαιωμάτων του.

Το δικαστήριο της Πάτρας έκρινε ότι δικυκλιστής παρέβη κανόνα ασφαλείας και γι’ αυτό είναι συνυπαίτιος για τον τραυματισμό του αφού δεν φορούσε κράνος – παρόλο που δεν έφταιγε – με αποτέλεσμα να χάνει τη μισή αποζημίωση για το ατύχημα.

Αναλυτικότερα: https://www.aftodioikisi.gr/koinonia/apofasi-stathmos-efeteioy-synypaitios-se-trochaio-opoios-den-foraei-kranos/

Μία επική μελέτη του καθηγητή κ. Α. Φώσκολου.

22/08/2019 2 Σχόλια

Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη

Αντώνης Φώσκολος

18029
Κλιματική Αλλαγή: Πως ένα φυσικό φαινόμενο μετατράπηκε σε απάτη, Αντώνης Φώσκολος

Η Κλιματική Αλλαγή είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που εμφανίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια και μελετήθηκε από τους γεωλόγους του Τεταρτογενούς (Quaternary geologists). Αυτή η κατηγορία των γεω-επιστημόνων μελετούν το παλαιό-κλίμα και την παλαιό-εδαφολογία. Από τα τέλη του 17ου αιώνα μελέτησαν τις παλινδρομικές κινήσεις των παγετώνων που γινόντουσαν κάθε περίπου 120.000 χρόνια, αρχής γενομένης από τα μέσα του Τεταρτογενούς, ήτοι, περίπου, πριν 1.000.000 χρόνια. Την αιτία δεν την γνώριζαν.

Το 1942 οι Γερμανοί συνέλαβαν και φυλάκισαν στο Βελιγράδι έναν διάσημο Σέρβο αστροφυσικό ονόματι Milancovitch. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στις φυλακές μελέτησε τις τροχιές της Γης γύρω από τον ήλιο και παρατήρησε ότι όταν η τροχιά της Γης μεταβάλλεται από κυκλική, που είναι σήμερα, σε ελλειψοειδή έχουμε τους παγετώνες των 120.000 ετών, εικόνα 1. Όταν ο άξονας περιστροφής αλλάζει κλίση κάθε 40.000 χρόνια, έχουμε πάλι μια παγετώδη περίοδο (εικόνα 1).

Εικόνα 1. εκκεντρότητα, αξονική απόκλιση και η μετάπτωση των τροπικών και εαρινών ισημεριών, κύκλοι Milancivitch, που δημιουργούν κλιματικές αλλαγές κάθε 120000 χρόνια, κάθε 40000 χρόνια και κάθε 20000 χρόνια αντιστοίχως, Σταύρος Αλεξανδρής, 2019.

Όταν ο ημερήσιος άξονας περιστροφής της Γης αλλάζει τοποθεσία επανέρχεται στην αρχική του θέση κάθε 20.000 χρόνια. Αυτός ο στροβιλισμός δημιουργεί κάθε 20.000 χρόνια μια παγετώδη περίοδο. Βλέπουμε ότι δεν υπάρχει η επίδραση ούτε του ανθρώπου ούτε του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Φυσικά, εκείνη την περίοδο, δεν κάναμε χρήση των υδρογονανθράκων. Παρόλα αυτά είχαμε κλιματικές αλλαγές.

Εικόνα 2. Μερικές τοποθεσίες από τις παγοκολώνες που λήφθηκαν από τον Νότιο Πόλο και που φυλάγονται σε ειδικές αποθήκες του Πανεπιστημίου ΟHIO, USA

Το 1995 εκατοντάδες επιστήμονες από όλον τον κόσμο άρχισαν να κάνουν γεωτρήσεις στον Βόρειο και Νότιο Πόλο, όπως επίσης στη Γροιλανδία  (εικόνα 2) για να πάρουν παγοκολώνες που δείχνουν τις κλιματικές αλλαγές τα τελευταία 450.000 χρόνια.

Αυτές οι πάγο-κολώνες ορισμένες μήκους 3.200 μέτρων, (εικόνα 3) φυλάγονται στο μουσείο του πανεπιστημίου Οχάιο των ΗΠΑ ενώ οι πάγο-κολώνες από την Γροιλανδία στο Ινστιτούτο Niels Bohr της Κοπεγχάγης στη Δανία.

συνέχεια εδώ: https://slpress.gr/koinonia/klimatiki-allagi-pos-ena-fysiko-fainomeno-metatrapike-se-apati/ και https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Δείτε και: https://slpress.gr/koinonia/roysvelt-chitler-thatser-kai-klimatiki-allagi-i-ergaleiopoiisi-tis-fysis-apo-tin-politiki/

Αρέσει σε %d bloggers: