Ήθος = η προϋπόθεση της πολιτικής μας αναγέννησης.

07/10/2017 Σχολιάστε

Image result for αγανακτισμένοι

Η διάσπαση του Κ. Χρυσόγονου από το ΣΥΡΙΖΑ, μειώνει στο 1/2 την ομάδα των ευρωβουλευτών του. Εύλογα ας αναρωτηθούμε τι θα γίνονταν με την κοινοβουλευτική ομάδα του αν δεν ήταν οικόσιτη της κυβέρνησης.

Ό,τι έχει απομείνει στο ΣΥΡΙΖΑ βαρύνεται με την προδοσία του δημοψηφίσματος στις 5/7/2015, με την εισβολή της λαθρομετανάστευσης, με την φοροεξοντωτική επιδρομή και την δήμευση της δημόσιας περιουσίας, με την προσβολή του πολιτισμού και των παραδόσεών μας. Και η ομάδα του Κ. Χρυσόγονου άργησε να μετανοήσει, τώρα πια είναι «πολύ αργά για δάκρυα». Μάλλον σπεύδει στην ΠΑΣΟΚική νεκροφάνεια, οπότε επισπεύδει  την αποσύνθεσή  της.

Η αποχώρηση Χρυσόγονου, επικαιροποιεί βεβαίως και την ανάγκη αυτοκριτικής και εξηγήσεων από όλους όσοι συμμετείχαν στο ρεσάλτο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ως εσχάτη εφεδρεία της μνημονιακής Κατοχής και απώτατη μετάλλαξη της μεταπολιτευτικής παρακμής. Επίσης, δηλοί το κενό στον προσδιορισμό των προϋποθέσεων και των όρων ανασύνταξης εκείνου του πατριωτικού και δημοκρατικού ρεύματος που, από τις «πλατείες της αγανάκτησης» το 2011, εκδηλώθηκε με 63% στο «ΟΧΙ» του 2015 και σήμερα δεν έχει προσανατολισμό ούτε φορέα.

Επώνυμοι, επιφανείς και επιφανέστεροι, στο απεριόριστο ιδεολογικό εύρος χωρίς «δεξιά και αριστερά» (αλλά μόνον ελληνικά), περιορισμένο αυστηρά πατριωτικά με πρόσταγμα το όλον κοινωνικό συμφέρον, έχουν την υποχρέωση να ανταποκριθούν. Και, όσο πιο επιφανής, τόσο πιο υπόχρεος, έκαστος.

Να αναληφθεί πρωτοβουλία σύγκλισης, χωρίς ιδεοληπτικές προκαταλήψεις, με αυτοκριτική εντιμότητα. Πολιτικό είναι το πρόβλημα της χώρας μας, απαιτεί όμως, ήθος. Αυτό λείπει εδώ και δεκαετίες.

Νίκος Καραβαζάκης

Advertisements
Κατηγορίες:Πολιτική

«Διλήμματα και προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, μετά το Δημοψήφισμα των Κούρδων.»

06/10/2017 Σχολιάστε

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Νίκου Μελέτη 

Η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος αποδεικνύεται βήμα στο κενό για τους Κούρδους, καθώς για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι σε κρίσιμες αποφάσεις έχουν καθοριστικό ρόλο και το timing και οι συμμαχίες.

Η επιλογή του Masoud Barzani να προχωρήσει στην πραγματοποίηση του Δημοψηφίσματος αποδεικνύεται καταστροφική, εάν ο πραγματικός στόχος ήταν η υλοποίηση της ετυμηγορίας των Κούρδων του Ιράκ, δηλαδή η ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας. 

Όμως ακόμη κι αν ο στόχος του Barzani, ήταν να βελτιώσει την θέση του σε μια μελλοντική διαπραγμάτευση με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ για περαιτέρω διεύρυνση της αυτονομίας της KRG – που ίσως θα έφθανε μέχρι και την χαλαρή ομοσπονδιακή δομή του κράτους – φαίνεται ότι έκανε λάθος υπολογισμούς.

Η υποστήριξη που δέχονται οι Κούρδοι από την Ουάσιγκτον, η στήριξη από την Μόσχα, η ενθάρρυνση από το Ισραήλ, ίσως δημιούργησαν λανθασμένη εικόνα στο Αρμπίλ, καθώς οι «συμμαχίες» αυτές έχουν άλλα κίνητρα και άλλο υπόβαθρο.

Το Ισραήλ είναι προφανές ότι έχοντας παραδοσιακά καλούς δεσμούς με τους Κούρδους έχει κάθε λόγο να στηρίζει την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, που θα αποτελεί ανάχωμα στην προσπάθεια διείσδυσης του Ιράν στην Μέση Ανατολή. Συγχρόνως θα αποδυναμώσει δυνάμεις όπως η Συρία και το Ιράκ στην μετά-ISIS εποχή και θα συνεχίσει να διατηρεί ανοικτό μέτωπο στην απρόβλεπτη και προβληματική Τουρκία.

Η Ρωσία παραδοσιακά στηρίζει τους Κούρδους ενώ ακόμη και τώρα επισήμως δεν αποκήρυξε το δικαίωμα τους στην επιδίωξη της εθνικής ολοκλήρωσης. Επέμεινε, όμως, στην ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των χωρών της περιοχής.

Χωρίς να αποκηρύξει τους Κούρδους, η Μόσχα είναι σαφές ότι δεν θα ήθελε στην παρούσα φάση να ανοίξει θέμα αλλαγής συνόρων στην περιοχή, καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προσπάθειά της για εξασφάλιση μόνιμης στρατιωτικής παρουσίας της στη Συρία.

Για τους Αμερικανούς κορυφαία προτεραιότητα είναι η εξόντωση του ISIS. Στο πλαίσιο αυτό η ανακήρυξη ανεξάρτητου κουρδικού κράτους εκτιμάται ότι θα διασπούσε το ενιαίο μέτωπο εναντίον των τζιχαντιστών. Συγχρόνως όμως θα άνοιγε τον δρόμο για μια νέα «επέλαση» του Ιράν στην περιοχή με πρόσχημα την ενίσχυση και στήριξη των Σιϊτών του Ιράκ.

Η αναβάθμιση του ρόλου των Κούρδων είναι πραγματική καθώς οι μεγάλοι «παίκτες» στην Μέση Ανατολή έβλεπαν ως αξιόπιστη δύναμη τους Πεσμεργκά στο Βόρειο Ιράκ και τις δυνάμεις του YPG στην βόρειο Συρία στον αγώνα εναντίον του ISIS.

Tο timing όμως κάθε άλλο παρά ήταν ευνοϊκό ώστε ο κ. Barzani να εξαργυρώσει αυτόν τον ρόλο με την ικανοποίηση ενός αιτήματος εκατό χρόνων, και την ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

Τώρα ο κ. Barzani δεν είναι σε θέση να υλοποιήσει την απόφαση του δημοψηφίσματος και συγχρόνως βρίσκεται υπό την ασφυκτική πίεση των άσπονδων… φίλων του, με πρώτο την Ιρακινή κυβέρνηση.

Όλοι τώρα έχουν την ευκαιρία να τον «γονατίσουν» αναγκάζοντάς τον να «καταπιεί» το δημοψήφισμα, το οποίο τουλάχιστον οι ΗΠΑ τού έδωσαν μέχρι και την τελευταία στιγμή την ευκαιρία για να το αναβάλλει.

Με πρωταγωνιστές κυρίως την Άγκυρα και τη Βαγδάτη εκδηλώνεται μια προσπάθεια να ξαναμπεί βαθιά στο αρχείο, κάθε συζήτηση για ανεξάρτητο κουρδικό κράτος, να περιορισθεί το εύρος αυτονομίας των Κούρδων στο Β. Ιράκ και να μην αφεθεί περιθώριο διεκδίκησης αυτονομίας από τους Κούρδους της Βόρειας Συρίας.

Η Τουρκία έχει έναν ακόμη λόγο για παραδειγματική «τιμωρία» του άλλοτε συμμάχου της στον αγώνα εναντίον του ΠΚΚ, Μ. Barzani, καθώς ήδη στην Συρία σε ένα παιχνίδι που γνωρίζει ότι κινείται όχι μόνο από τις ΗΠΑ αλλά και από την Ρωσία, άνοιξε παράθυρο για αυτόνομη Κουρδική περιοχή . Κάτι που δεν απέκλεισε η Συριακή κυβέρνηση, η οποία σαφώς εκφράζει και την θέση της Μόσχας.

Προς το παρόν όλα δείχνουν ότι δεν θα χρειασθεί καν η στρατιωτική επιλογή για να ασκηθεί πίεση στον Barzani και τελικά να απενεργοποιήσει ο ίδιος το Δημοψήφισμα.

Η απειλή κλεισίματος των συνόρων και της τροφοδοσίας με προϊόντα καθημερινής χρήσης, το κλείσιμο της στρόφιγγας του αγωγού που μέσω Τουρκίας εξάγει το πετρέλαιο της η KRG – και αποτελεί το μοναδικό έσοδο για το Αρμπίλ – η διακοπή της αεροπορικής σύνδεσης με τον έξω κόσμο και κυρίως η απουσία ισχυρού συμμάχου στο εγχείρημα της Ανεξαρτησίας, οδηγούν σε πολιτική ήττα τους Κούρδους του Ιράκ.

Βεβαίως αυτή η εξέλιξη θα πυροδοτήσει την ριζοσπαστικοποίηση των Κούρδων και σε Τουρκία αλλά κυρίως σε Ιράκ και Συρία, όμως θα προσγειώσει και τις διεκδικήσεις που έχει το YPG για την μεταπολεμική Συρία. Η διεκδίκηση ενός καθεστώτος διευρυμένης αυτονομίας ή ομόσπονδου κρατιδίου θα είναι ένας ρεαλιστικός στόχος, που θα οδηγήσει σε νέα αναπροσαρμογή των συμμαχιών στην περιοχή, καθώς για την Τουρκία είναι κόκκινη γραμμή η δημιουργία κουρδικής οντότητας στα σύνορα της με την Συρία.

Σε αυτή την διαδικασία έχουν χάσει έναν άλλοτε ισχυρό υποστηρικτή, το Ιράν το οποίο πλέον με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράκ έρχεται πιο κοντά στην Τουρκία. Και η σημασία της στάσης του Ιράν είναι ξεχωριστή.

Το 1946 οι Κούρδοι του Ιράν και του Ιράκ ίδρυσαν ένα βραχύβιο ανεξάρτητο κράτος που έγινε γνωστό ως «Δημοκρατία του Mahabad» με ηγέτη τον Mustafa Barzani (πατέρας του σημερινού ηγέτη του KRG Masoud Barzani). Περιελάμβανε εδάφη κυρίως του Ιράν και το κράτος αυτό που υποστηρίχθηκε από την Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε σε λιγότερο από έναν χρόνο.

Πριν την ισλαμική επανάσταση του 1979 ο Σάχης προσέφερε στήριξη στους Κούρδους του Ιράκ, καθώς σε συνεργασία με το Ισραήλ και τους Αμερικανούς υποστήριζαν την κουρδική εξέγερση εναντίον της κυβέρνησης al-Bakr στο Ιράκ. Η Τεχεράνη χρησιμοποιούσε τους Κούρδους για δύο σκοπούς: Αφενός λόγω του φόβου επέκτασης της σοβιετικής επιρροής στην Μέση Ανατολή (κυρίως προς την Βαγδάτη), αφετέρου ο Σάχης ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στο Ιράκ.

Το Ιράκ διατηρούσε εδαφικές βλέψεις κυρίως στον ποταμό που χωρίζει τις δυο χώρες, μια διαφορά που οδήγησε τελικά στον πόλεμο του 1980 ο οποίος οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Στον πόλεμο οι Κούρδοι βρέθηκαν στην πλευρά του Ιράν, με αποτέλεσμα να στοχοποιηθούν από τον Σαντάμ Χουσεΐν.

Τώρα και πάλι οι Κούρδοι του Ιράκ είχαν βρεθεί στην ίδια πλευρά του μετώπου εναντίον του ISIS με το Ιράν και τους Φρουρούς της Επανάστασης, έχοντας επίσης συνεργασία με τις υποστηριζόμενες από το Ιράν ένοπλες ομάδες των Σιϊτών.

Αυτή η στρατηγική σύμπλευση του Ιράν με τους Κούρδους του Ιράκ οδηγείται στο τέλος της καθώς το αίτημα για Ανεξαρτησία αποτελεί πλέον απειλή για το ίδιο το Ιράν, το οποίο στις δυτικές επαρχίες του έχει έναν συμπαγή κουρδικό πληθυσμό 7 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Είναι πάντως κρίσιμο για τη Μέση Ανατολή, να μην επιτρέψει η Ουάσιγκτον στην Βαγδάτη, στην Τουρκία και στο Ιράν να συνθλίψουν την KRG γιατί απλώς θα οδηγηθεί σε έκρηξη ολόκληρη η περιοχή, θα υπονομευθεί πλήρως η ενότητα του Ιράκ και θα ανοίξει ίσως η όρεξη της Τουρκίας και του Ιράν να βάλουν πόδι στο Ιράκ, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Ο Βarzani κατόρθωσε παρά τα λάθη του να φέρει στο προσκήνιο το θέμα του Κουρδικού Κράτους, και αυτό είναι ένα κέρδος για το Κουρδικό Έθνος. Απομένουν όμως πολλά να γίνουν για να αποκτήσει αυτό το «κέρδος» ουσιαστικό περιεχόμενο και να μην γίνει μπούμερανγκ για τις προσδοκίες του μόνου Έθνους που έχει απομείνει χωρίς πατρίδα στην Μέση Ανατολή.

Πηγή: liberal.gr

https://www.apopseis.com/dilimmata-ke-proklisis-sti-mesi-anatoli-meta-to-dimopsifisma-ton-kourdon/

Κατηγορίες:Διεθνή

«Δημόσιο: Σε ποιες περιπτώσεις δεν είναι υποχρεωτικά τα επικυρωμένα αντίγραφα.»

06/10/2017 Σχολιάστε

Με αφορμή ερωτήματα που τέθηκαν προς τον ΕΦΚΑ, σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 1 του Νόμου 4250/2014 (ΦΕΚ 74/Α΄/26-03-2014) για την κατάργηση της υποχρέωσης υποβολής πρωτοτύπων ή επικυρωμένων αντιγράφων των εγγράφων που υποβάλλονται στο Δημόσιο, παρέχονται σχετικές διευκρινίσεις:

Η εν λόγω ρύθμιση εφαρμόζεται στο Δημόσιο, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.), τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα δικαστήρια όλων των βαθμών, τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο κράτος ή επιχορηγούνται τακτικώς, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις από κρατικούς πόρους κατά 50% τουλάχιστον του ετήσιου προϋπολογισμού τους, τις δημόσιες επιχειρήσεις και τους οργανισμούς που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 1 του Ν. 3429/2005, καθώς και στα νομικά πρόσωπα και τις επιχειρήσεις των Ο.Τ.Α.

Συνεπώς όλες οι διοικητικές αρχές και τα ΚΕΠ της Χώρας εξακολουθούν να επικυρώνουν αντίγραφα από το πρωτότυπο ή από το ακριβές αντίγραφο της διοικητικής αρχής (όπως ορίζεται στο άρθρο 1 του Ν. 2690/1999 (Α΄ 45), που το εξέδωσε, μόνο στην περίπτωση που αυτά υποβάλλονται από τον ενδιαφερόμενο σε φορείς που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις της εν λόγω ρύθμισης (λ.χ. πολίτης ζητά την επικύρωση αντιγράφου του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας προκειμένου να το υποβάλει σε: α. τράπεζα, β. ιδιωτική εταιρεία, γ. συμβολαιογράφο).

Οι υπόχρεοι φορείς υποχρεούνται να αποδέχονται, πλέον, τα απλά, ευανάγνωστα αντίγραφα των πρωτοτύπων εγγράφων που έχουν εκδώσει οι υπηρεσίες και φορείς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης ή των ακριβών αντιγράφων τους. Επιπλέον, οι υπόχρεοι φορείς υποχρεούνται να αποδέχονται, πλέον, και τα απλά, ευανάγνωστα αντίγραφα των ιδιωτικών και αλλοδαπών εγγράφων, εφόσον τα έγγραφα αυτά έχουν επικυρωθεί προηγουμένως από δικηγόρο.

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

http://www.aftodioikisi.gr/dimosio/dimosio-se-poies-periptoseis-den-einai-ipoxreotika-ta-epikiromena-antigrafa/

«Κρήτη, όπως… Αγκόλα: Τι συνδέει το κρητικό πέλαγος με τα πετρέλαια της Αφρικής.»

03/10/2017 Σχολιάστε

Κρήτη, όπως... Αγκόλα: Τι συνδέει το κρητικό πέλαγος με τα πετρέλαια της Αφρικής

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Ακτή Ελεφαντοστού, Νιγηρία, Γκαμπόν, Κονγκό, Αγκόλα. Τα υπεράκτια κοιτάσματα πετρελαίου που βρέθηκαν σε περιοχές στον Ατλαντικό στα ανοιχτά της Δ. Αφρικής, αποτέλεσαν τα προηγούμενα χρόνια κάποιες από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις διεθνώς για την πετρελαϊκή βιομηχανία. Μεταξύ των εταιρειών που επένδυσαν και βρήκαν ποσότητες κοντά στα 5 δισ. βαρέλια, ήταν η Shell, η ExxonMobil, η Chevron, η ELF και η Conoco Philips.

Οι ανακαλύψεις σε αυτές τις περιοχές του Ατλαντικού στη Δ. Αφρική αποτέλεσαν σταθμό για την πετρελαϊκή βιομηχανία. Και αυτό διότι στα συγκεκριμένα πεδία έγιναν γεωτρήσεις και βρέθηκε πετρέλαιο κάτω από τους εβαπορίτες (pre salt) σε αρκετά μεγάλα βάθη. Και βέβαια αυτές οι απαιτητικές έρευνες και γεωτρήσεις χρειάστηκαν σημαντικά κεφάλαια, σύγχρονη τεχνολογία και τεχνογνωσία. Εντούτοις το πετρέλαιο βρέθηκε και αξιοποιείται.

Τώρα τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Ελλάδα και την ελληνική αγορά υδρογονανθράκων;

Όπως φαίνεται, τουλάχιστον από πλευράς γεωλογίας και στατιστικών μοντέλων, τα πεδία στα νότια και δυτικά της Κρήτης εμφανίζουν σημαντικές ομοιότητες με τη Δ. Αφρική.

Αυτό τουλάχιστον τόνισε χθες ο πρόεδρος της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων, Γιάννης Μπασιάς, ένας άνθρωπος που προέρχεται από την πετρελαϊκή βιομηχανία, έχοντας μάλιστα επί χρόνια δουλέψει σε ερευνητικά πετρελαϊκά πεδία μεταξύ άλλων και στην Αφρική.

Μιλώντας χθες στην ημερίδα με τίτλο «Ο ρόλος Ελλάδας & Κύπρου στη ΝΑ Μεσόγειο: Γεωπολιτικές και Ενεργειακές Προκλήσεις» που διοργάνωσε η δεξαμενή σκέψης HAEE (Hellenic Association for Energy Economics) ο κ. Μπασιάς αποκάλυψε ότι η περιοχή στην Κρήτη θυμίζει αρκετά στη γεωλογία της  τα αφρικανικά πεδία στον Ατλαντικό, όπου έγιναν γεωτρήσεις σε μεγάλα βάθη. «Σε τέτοια πεδία ενδιαφέρονται μόνο οι μεγάλες εταιρείες” ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μπασιάς εξηγώντας ότι για αυτό το λόγο στην περιοχή νότια και δυτικά της Κρήτης, εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από μεγάλες εταιρείες της παγκόσμιας πετρελαϊκής αγοράς όπως η ExxonMobil και η Total. Ταυτόχρονα όμως εξήγησε ότι εξαιτίας των συνθηκών της αγοράς (πτώση των τιμών του πετρελαίου και περιορισμός των επενδύσεων από τις πετρελαϊκές) καταγράφεται σημαντική μείωση του κόστους για τέτοιου είδους απαιτητικές έρευνες, γεγονός που συνιστά σημαντική ευκαιρία για τη χώρα μας.

Εκτός από την απαιτητική αλλά και ελπιδοφόρα έρευνα για υδρογονάνθρακες στην Κρήτη, ο κ. Μπασιάς εκτίμησε ότι σε περίπου 2 χρόνια θα έρθει το πρώτο θαλάσσιο γεωτρύπανο μετά από χρόνια για να αντλήσει το πετρέλαιο από το κοίτασμα στο Κατάκολο, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι έρευνες σε Πατραϊκό και βόρειο Ιόνιο.

Ταυτόχρονα ο πρόεδρος της ΕΔΕΥ επανέλαβε την πρόθεση της κρατικής εταιρείας που διαχειρίζεται τα δικαιώματα του δημοσίου για τις έρευνες υδρογονανθράκων να προχωρήσει σε νέο γύρο παραχωρήσεων μόλις ολοκληρωθούν οι πρώτες νέες θαλάσσιες γεωτρήσεις, σε περίπου 3 χρόνια από σήμερα.

http://capital.gr/oikonomia/3244403/kriti-opos-agkola-ti-sundeei-to-kritiko-pelagos-me-ta-petrelaia-tis-afrikis

Κατηγορίες:ΑΟΖ

Σεμινάριο περί των «Θαλασσίων Ζωνών Εθνικής Κυριαρχίας-Δικαιοδοσίας» – ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

03/10/2017 Σχολιάστε
Κατηγορίες:ΑΟΖ

«Προκλητικά περιστατικά παράνομης αλιείας από τουρκικές μηχανότρατες στα ελληνικά χωρικά ύδατα.»

02/10/2017 Σχολιάστε

Προκλητικά περιστατικά παράνομης αλιείας από τουρκικές μηχανότρατες στα ελληνικά χωρικά ύδατα (photos & video)

Προκλητικά περιστατικά παράνομης αλιείας από τουρκικές μηχανότρατες στα ελληνικά χωρικά ύδατα (photos & video)

Συντάκτρια:  Βιργινία Καρβέλλη

Την προσοχή στην πολιτεία εφιστά το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», καθώς το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί τα προκλητικά περιστατικά παράνομης αλιείας από τουρκικές μηχανότρατες στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του «Αρχιπελάγους», αυτά τα μεγάλα αλιευτικά υφαρπάζουν τα ιχθυαποθέματα των θαλασσών μας, ενώ παράλληλα σύρουν στο βυθό βαριά αλιευτικά εργαλεία καταστρέφοντας ρηχές θαλάσσιες ζώνες όπου σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, απαγορεύεται η αλιεία από μηχανότρατες.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

Τις τελευταίες εβδομάδες, αυξάνονται τα προκλητικά περιστατικά παράνομης αλιείας από Τουρκικές μηχανότρατες στα ελληνικά χωρικά ύδατα του ανατολικού Αιγαίου, κυρίως στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σάμου- Αγαθονησίου. Τα Τουρκικά αλιευτικά εκμεταλλεύονται τα κενά ελέγχου που οφείλονται στην κόπωση και το μεγάλο φόρτο που αναλογεί στα κατά τόπους λιμεναρχεία, λόγω της αύξησης των προσφυγικών ροών. Ως αποτέλεσμα ψαρεύουν κοντά στην οριογραμμή με τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα και όποτε τους δίνεται η ευκαιρία μπαίνουν στα ελληνικά νερά όπου και παραμένουν για ώρες, ή για όσο δεν απωθούνται από ελληνικό σκάφος.

paranomi alieia tourkia 1Η Τουρκική Ανεμότρατα GUNEYSU II στα Ελληνικά χωρικά ύδατα, στις ακτές της Νοτιο-Ανατολικής Σάμου

Αυτές οι προκλητικές παραβιάσεις γίνονται, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας αλλά ακόμα και μέρα-μεσημέρι, κοντά στις ακτές, σε κατοικημένες και τουριστικές περιοχές όπως τα εντόπισε τις περασμένες ημέρες το ερευνητικό σκάφος του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος.

Αυτά τα μεγάλα αλιευτικά υφαρπάζουν τα ιχθυαποθέματα των θαλασσών μας, ενώ παράλληλα σύρουν στο βυθό βαριά αλιευτικά εργαλεία (μεταλλικές «πόρτες» 1-2 τόνων, αλυσίδες κλπ), καταστρέφοντας στο πέρασμά τους, ρηχές θαλάσσιες ζώνες όπου σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, απαγορεύεται η αλιεία από μηχανότρατες. Προκαλούν δραματική καταστροφή στα παραγωγικά προστατευόμενα οικοσυστήματα, όπως τα θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας, τα οποία μετατρέπουν σε άγονες ερήμους.

paranomi alieia tourkia 2

Το ερευνητικό σκάφος του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος προσπαθεί τις τελευταίες εβδομάδες να εντοπίζει και να απωθεί τα σκάφη αυτά, κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας, με στόχο την αποτροπή, όσο είναι δυνατόν, αυτής της καταστροφής και της καταλήστευσης των αλιευτικών μας πόρων, οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν δεχθεί μεγάλη υποβάθμιση τα τελευταία χρόνια.

paranomi alieia tourkia 4

Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος, παρά το μεγάλο φόρτο υποχρεώσεων που έχει αναλάβει, θα συνεχίσει και κατά τους δύσκολους χειμερινούς μήνες, με όσα μέσα και πόρους διαθέτει, την προσπάθεια αποτροπής αυτών των προκλητικών και απαράδεκτων καταστροφικών αλιευτικών πρακτικών.

paranomi alieia tourkia 5

Το πρόβλημα αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο αλλά ένα χρόνιο ζήτημα το οποίο έχει σήμερα διογκωθεί και αναμένεται να χειροτερέψει, καθώς οι Τούρκοι αλιείς έχουν επενδύσει σε μεγάλες, άρτια εξοπλισμένες μηχανότρατες, με μεγάλη αλιευτική ικανότητα, όμως έχουν ήδη υπεραλιεύσει μέχρι εξάντλησης τα αλιευτικά πεδία της Τουρκίας, με αποτέλεσμα τα ελληνικά νερά να αποτελούν έναν εύκολο στόχο. Για να επιλυθεί το πρόβλημα αυτό, το οποίο έχει σοβαρές πολιτικές, κοινωνικοοικονομικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις, δεν επαρκεί η παρέμβαση των τοπικών λιμεναρχείων, αλλά απαιτείται ουσιαστική πολιτική βούληση και κεντρική στρατηγική αντιμετώπισης.

https://www.limnosfm100.gr/ellada/item/29984-proklitika-peristatika-paranomis-alieias-apo-tourkikes-mixanotrates-sta-ellinika-xorika-ydata-photos-video.html

«Αστική Αναγέννηση και το Ηλεκτρικό Αυτοκίνητο.»

02/10/2017 Σχολιάστε

 Η Ηλεκτροκινηση στην ΕΛΛΑΔΑ

Κ. Σταμπολής

Ενώ στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας μας η επιδεικτική οδήγηση μεγάλου κυβισμού αυτοκινήτων, και μάλιστα μέσα από στενούς δρόμους και πάνω από διαβάσεις πεζών εξακολουθεί να αποτελεί σημάδι κοινωνικής καταξίωσης, στην Ευρώπη και σε άλλες μέχρι πρότινος φτωχές περιοχές του πλανήτη (λχ Κίνα, Ασία, Ν .Αμερική) το μοντέλο της αστικής αυτοκινητιστικής συμπεριφοράς έχει αρχίσει να αλλάζει. Βασική αιτία η ανάγκη μετάβασης σε πλέον καθαρές μορφές ενέργειας μέσα στις ίδιες τις πόλεις, αλλά και η επέκταση τμημάτων των πόλεων για αποκλειστική χρήση από πεζούς και ποδήλατα ως και η δημιουργία νέων χωρών πρασίνου. Με άλλα λόγια, πολλές από τις πόλεις μας πρόκειται να αλλάξουν μορφή κατά τα επόμενα χρόνια, με στόχο την δημιουργία πλέον ανεκτών όρων διαβίωσης με επίκεντρο την ανθρώπινη κλίμακα και ένα πλέον καθαρό περιβάλλον.

Σε αυτόν τον αστικό μετασχηματισμό που τώρα επιχειρείται και πρωτεύοντα ρόλο έχουν πολλές Ευρωπαϊκές χώρες (με τρανταχτή εξαίρεση την Αθήνα), αλλά και ορισμένες στην Β. Αμερική -όπου πρωτοστατεί η Καλιφόρνια, κεντρικό ρόλο φαίνεται ότι θα παίξει το ηλεκτρικό αυτοκίνητο, η χρήση του οποίου, όπως έχουμε ήδη επισημάνει μέσα από εκτενή αρθρογραφία στο πόρταλ, έχει ήδη αρχίσει να εξαπλώνεται ραγδαία. Μπορεί σήμερα ο συνολικός αριθμός οχημάτων παγκοσμίως να παραμένει μικρός – βάσει πρόσφατων στοιχείων αυτά δεν ξεπερνούν τα 3 εκατομμύρια- όμως οι προοπτικές για την ευρεία χρήση του κατά τα επόμενα χρόνια, ειδικά μέσα στις πόλεις, είναι ιδιαίτερα θετικές.

Και αυτό για δυο βασικούς λόγους. Πρώτον, πολλές Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν ήδη θέσει αυστηρά χρονοδιαγράμματα για μηδενικές εκπομπές στα αυτοκίνητα μέχρι το 2040-2050, το οποίο πρακτικά σημαίνει το τέλος της μηχανής εσωτερικής καύσης. Δεύτερον, οι περισσότερες αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια τους για την παραγωγή υβριδικών και ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανακοινώνοντας ήδη σειρά από νέα μοντέλα, κάτι που έγινε ιδιαίτερα αισθητό στη τελευταία διεθνή έκθεση αυτοκινήτου στην Φρανκφούρτη. Εκεί έγινε εμφανής η αλλαγή πλεύσης μεγάλων Ευρωπαϊκών ομίλων, όπως η Volkswagen, Daimler Benz, PSA ενώ οι αντίστοιχοι Ιαπωνικοί, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Toyota και την Nissan, έχουν κάνει την στροφή προς την ηλεκτροκίνηση εδώ και μερικά χρόνια. Έτσι, μέχρι το 2020 οι περισσότερες μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες θα παράγουν μαζικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα, προσφέροντας εκατοντάδες μοντέλα στους καταναλωτές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Volkswagen η οποία, όπως ανακοίνωσε, μέχρι το 2030 για κάθε ένα από τα 300 βενζινοκίνητα και πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα που θα παράγει, θα υπάρχουν αντίστοιχα 300 ηλεκτρικά ενώ ήδη προγραμματίζει 80 νέα ηλεκτρικά μοντέλα μέχρι το 2025.

Ως γνωστό, το πολυτιμότερο εξάρτημα στα ηλεκτρικά οχήματα είναι η μπαταρία τους, όπου η ραγδαία μείωση του κόστους της με την παράλληλη βελτίωση στην απόδοσή της επέτρεψαν στις αυτοκινητοβιομηχανίες να κάνουν το μεγάλο άλμα προς τη μαζική παραγωγή. Έχει ενδιαφέρον η πληροφορία ότι από $ 1000 που ήταν το 2010 η τιμή της παραγόμενης κιλοβατώρας, αυτή σήμερα έχει μειωθεί στα $100-$130. Με την τεχνολογία ιόντων λιθίου να έχει επικρατήσει πλέον στην κατασκευή και εμπορευματοποίηση των μπαταριών, η χώρα που τις παράγει μαζικά είναι η Κίνα, ενώ η Ευρώπη ακόμα δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστεί. Πράγμα που σημαίνει ότι η στροφή στη ηλεκτροκίνηση θα κοστίσει θέσεις εργασίες στις Ευρωπαϊκές χώρες.

Παρ´ όλα αυτά, φαίνεται ότι η στροφή στην ηλεκτροκίνηση αποτελεί πλέον μονόδρομο, εάν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας τελευταίες εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών που προβλέπουν τώρα ότι το ορόσημο των 300 εκατ. ηλεκτρικών αυτοκινήτων παγκοσμίως θα το φθάσουμε το 2033 , δηλ επτά χρόνια νωρίτερα από ότι υπολόγιζαν μόλις πριν από ένα χρόνο. Παράλληλα, το 2040 υπολογίζεται ότι θα κυκλοφορούν περί τα 550 εκατ. ηλεκτρικά οχήματα.

Εάν τώρα εξετάσουμε το όλο θέμα της επερχόμενης ηλεκτροκίνησης με γεωγραφικά κριτήρια θα δούμε ότι η μεγαλύτερη θετική επίπτωση από πλευράς κόστους – οφέλους θα είναι στην οικονομία και οικολογία των πόλεων οι οποίες θα έχουν την δυνατότητα να αναγεννηθούν προσφέροντας απείρως καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στους κατοίκους τους. Όμως για να γίνει αυτό θα χρειασθεί ήδη από τώρα να ενταχθεί η ηλεκτροκίνηση ως βασικό στοιχείο σχεδιασμού των αστικών υποδομών με πλήρη ανασχεδίαση του συγκοινωνιακού τους μοντέλου, ως προς το σκέλος της αυτοκίνησης. Με άλλα λόγια, δεν αρκεί η εγκατάσταση σταθμών φόρτισης σε διάφορα σημεία της πόλης για να διευκολυνθεί η διείσδυση των ηλεκτρικών οχημάτων. Απαιτείται μια ευρύτερη προσέγγιση όπου τα ηλεκτρικά οχήματα θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά για τη σχεδίαση ενός νέου τρόπου μετακίνησης μέσα στις πόλεις μας. Κάτι που προφανώς έχει ιδιαίτερη σημασία για τις ελληνικές πόλεις, η ρυμοτομία των οποίων κάθε άλλο παρά φιλική προς τον άστο -άνθρωπο μπορεί να θεωρηθεί.

http://www.energia.gr/article.asp?art_id=120317

Αρέσει σε %d bloggers: