«Οι μεγάλες «πληγές» της ΔΕΗ: Τι δείχνει η πρώτη απογραφή για την εταιρεία.»

16/07/2019 Σχολιάστε

Οι μεγάλες "πληγές" της ΔΕΗ: Τι δείχνει η πρώτη απογραφή για την εταιρεία

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Η χθεσινή ανακοίνωση του οριστικού ναυαγίου της λιγνιτικής αποεπένδυσης, ήρθε να προσγειώσει απότομα στην πραγματικότητα, όσους παραμένουν δύσπιστοι απέναντι στις επισημάνσεις για τα τραγικά λάθη και τις ολιγωρίες που οδήγησαν σήμερα τη ΔΕΗ στο «σημείο μηδέν”.

Διότι όπως με την υπόθεση των λιγνιτών, όλη αγορά γνώριζε και είχε προειδοποιήσει εξαρχής ότι πρόκειται για ένα ατελέσφορο εγχείρημα, με ανύπαρκτες ελπίδες επιτυχίας, αντίστοιχα το σύνολο της στρατηγικής που ακολουθήθηκε γύρω από τη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας την τελευταία 4ετία, έφερε αποτυχίες, απαξίωση και οικονομική κατάρρευση.

Οι Κινέζοι, οι Ρώσοι και οι … Ινδοί, που περίμενε η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά και η απερχόμενη διοίκηση της ΔΕΗ, δεν ήρθαν και η σιγουριά για την επιτυχή έκβαση του διαγωνισμού αποδεικνύεται ότι στηριζόταν σε πήλινα πόδια. Η αγορά απάντησε στην πράξη ότι όσοι ονόμαζαν «πετράδια στο στέμμα της ΔΕΗ” τις υπό πώληση λιγνιτικές μονάδες της επιχείρησης ήταν απλά εκτός τόπου και χρόνου.

Το πρόβλημα βεβαίως με την εξέλιξη αυτή είναι ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος για την ανασυγκρότηση της επιχείρησης που καλείται να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της αγοράς.

Και δυστυχώς, η κατάσταση στην οποία παρέλαβε τη ΔΕΗ η νέα κυβέρνηση, επιβεβαίωσε το μέγεθος των προβλημάτων και της απαξίωσης της εταιρείας, όπως φαίνεται και από τις δημόσιες τοποθετήσεις του υπουργού ενέργειας Κ. Χατζηδάκη.

Ειδικότερα η πρώτη «απογραφή” έδειξε σοβαρότατα προβλήματα στη λειτουργία της εταιρείας, κακή κατάσταση των μονάδων, σημαντική επιδείνωση των οικονομικών μεγεθών, ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών και αποφάσεων που ελήφθησαν το προηγούμενο διάστημα.

Απαξίωση των δικτύων

Πρώτον στα δίκτυα, που είναι και ένας από τους τομείς που «καίει” τους καταναλωτές αφού σχετίζονται με τις διακοπές ρεύματος και την ποιότητα της ηλεκτροδότησης: οι επενδύσεις το 2018 μειώθηκαν κατά 50% από τα 304 εκατ. στα 150 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα υπερδιπλασιάστηκε ο μέσος χρόνος εξυπηρέτησης για απλές συνδέσεις από 16 σε 34 ημέρες.

Η μέση διάρκεια διακοπών ρεύματος αυξήθηκε από τα 98 στα 119 λεπτά ανά πελάτη ενώ αύξηση καταγράφηκε και στη συχνότητα των διακοπών.

Παρά τις δηλώσεις στελεχών που διορίστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και τα οποία υπερασπίζονται τα έργα και ημέρες τους, ο ΔΕΔΔΗΕ αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις υλικών, όχι μόνο στύλων (είναι γνωστή η υπόθεση με την παραλαβή των ελαττωματικών σάπιων ξύλινων στύλων που δημιούργησε ελλείψεις και προβλήματα) αλλά και άλλων υλικών που απαιτούνται για επισκευές στο δίκτυο: μετρητές, ασφάλειες, καλώδια παροχών.

Μια ακόμη ένδειξη της προβληματικής κατάστασης που επικρατεί στα δίκτυα διανομής είναι ότι οι καταναλωτές που  κάνουν αιτήσεις για νυχτερινό ρεύμα, περιμένουν επί μήνες επειδή δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα ρολόγια.

Και βέβαια υπάρχει προφανές πρόβλημα κακής κατανομής του προσωπικού, καθώς ο ΔΕΔΔΗΕ, θυγατρική της ΔΕΗ, που θα διαχειρίζεται το δίκτυο, δηλαδή έχει ανάγκες σε τεχνικό και όχι σε διοικητικό προσωπικό διαθέτει 2.142 τεχνίτες για 7,5 εκατομμύρια παροχές. Συνολικά στην εταιρεία απασχολούνται 6445 άτομα…

Πρόβλημα με τις διακοπές ρεύματος

Δεύτερον καταγράφεται σοβαρό ζήτημα ασφάλειας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας καθώς η κακή κατάσταση του δικτύου, τα προβλήματα των μονάδων αλλά και ο κακός σχεδιασμός ιδιαίτερα στα νησιά έχει ως αποτέλεσμα τις αλλεπάλληλες διακοπές ρεύματος.

Μόνο φέτος και το 2018 καταγράφηκαν 8 σοβαρά περιστατικά:
Το 2019 είχαμε το μπλακ άουτ στα Χανιά το Φεβρουάριο, το μπλακ άουτ στην Κρήτη το Μάρτιο, τη διακοπή στις αρχές του μήνα στην Αν. Θεσσαλονίκη
Το 2018 είχαμε τον Απρίλιο εκ περιτροπής διακοπές ρεύματος στην Κρήτη, το Μάιο στη Θεσσαλονίκη, τον Ιούνιο τέθηκε εκτός λειτουργίας η 4η μονάδα της Καρδιάς ενώ τον Αύγουστο είχαμε το καταστροφικό για τον τουρισμό της Ύδρας μπλακ άουτ.

Παλιές μονάδες παραγωγής 

Τρίτον διαπιστώνεται η κακή κατάσταση του στόλου των μονάδων παραγωγής. Το μεγαλύτερο μέρος των μονάδων προστέθηκε στο δυναμικό της ΔΕΗ πριν από 50 ή 40 χρόνια, είναι παλιές αντιοικονομικές και ρυπογόνες ενώ η ΔΕΗ έμεινε εκτός της ανάπτυξης των ΑΠΕ.

Οικονομικά προβλήματα 

Τέταρτον τα οικονομικά μεγέθη βρίσκονται στο χειρότερο σημείο της ιστορίας της εταιρίας: τα ληξιπρόθεσμα χρέη ξεπερνούν τα 2,4 δισ. ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα χρέη που έχουν μπει σε διακανονισμό. Τα «φέσια” προς τη ΔΕΗ αντιστοιχούν στο 50% του τζίρου και διογκώθηκαν εξαιτίας της ανοχής στα κινήματα «δεν πληρώνω” που έδειξαν από το 2015 και μετά κυβέρνηση και διοίκηση.

Η μοναδικής έμπνευσης συμφωνία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για απώλεια του 50% της αγοράς στη λιανική μέχρι το τέλος του 2019, σημαίνει ότι μέσα στους επόμενους 5 μήνες θα πρέπει να πέσει το μερίδιο της εταιρείας από το 75% στο 49%. Η ίδια συμφωνία προέβλεπε ότι η ΔΕΗ θα διαθέτει το σύνολο της λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής της μέσω των δημοπρασιών ΝΟΜΕ στους ανταγωνιστές της προμηθευτές για να ανοίξει η αγορά.

Τελικά ο στόχος δεν επετεύχθη όπως δείχνουν τα μερίδια αγοράς, ενώ την ίδια στιγμή η ΔΕΗ λέει ότι αναγκάζεται να πουλά σε τιμές κάτω του κόστους με τη ζημιά για το 2018 να υπολογίζεται σε 150 εκατ. ευρώ. Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι το ρεύμα από τα ΝΟΜΕ αντί να πάει στους Έλληνες καταναλωτές καταλήγει να επιδοτεί με φθηνή ενέργεια τους καταναλωτές γειτονικών χωρών καθώς οι εξαγωγές το 2018 αυξήθηκαν κατά 75%.

Τα προβλήματα αυτά αποτυπώνονται και στις ζημιές που ανακοίνωσε το 2018 και συνεχίζονται το 2019 για τη ΔΕΗ: στο πρώτο τρίμηνο του 2019 είχε λειτουργικές ζημιές 51,3 εκατ. ευρώ ενώ οι ζημιές προ φόρων ξεπέρασαν τα 230 εκατομμύρια.

Σε κάθε περίπτωση είναι σαφές ότι για να υπάρξει λύση και προοπτική για την εταιρεία, δεν μπορεί να κρυφτούν, όπως συνέβη στο παρελθόν, τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Απαιτείται επίγνωση της κατάστασης, η οποία αποδεικνύεται στην πράξη χειρότερη από τις αρχικές εκτιμήσεις και πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η κυβέρνηση η ΝΔ ως αντιπολίτευση…

https://www.capital.gr/epixeiriseis/3371924/oi-megales-pliges-tis-dei-ti-deixnei-i-proti-apografi-gia-tin-etaireia

Σ.Σ. Οι επισημάνσεις με χρωματισμό στο κείμενο είναι δικές μας (Β.Σ.)

Μία εβδομάδα ήδη, χωρίς ιδεοληπτικό ζόφο! Ελευθερία;

14/07/2019 1 Σχολιο


Στις 7 Ιουλίου 2019, οι Έλληνες πολίτες ψήφισαν απαλλαγή Τσίπρα. Με αναμφίβολη πλειοψηφία, απέρριψαν το κυβερνητικό έργο ΣΥΡΙΖΑ (και της «κινηματικής» αποφύσεώς του ΑΝΕΛΛ) και το προεκλογικό όργιο Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ. Απέρριψαν τον ιδεοληπτικό διχασμό καθόσον απέβαλαν της Βουλής τον έτερο πόλο του, την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Αλλά, δεν προέκριναν κάποιαν άλλη πολιτική διεξόδου από την κρίση χρεοκοπίας που ταλανίζει  την πατρίδα μας ήδη από το 2010, επειδή τέτοια δεν παρουσιάστηκε. Με την ευθύνη των κυβερνησάντων κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αλλά και όλων των άλλων καθεστωτικών-συστημικών σιτιζομένων, αντιπολιτευόμενων-συμπολιτευόμενων, κομμάτων.

Η άρνηση των Ελλήνων πολιτών να δεχθούν τον διχασμό τους σε δεξιούς/αριστερούς, εθνικιστές/διεθνιστές, ρατσιστές/αλληλέγγυους, πατριώτες/γκλομπαλιστές, οικογενειάρχες/λοατκι κλπ ράπισε τους διεκδικητές της ψήφου τους, καθόσον αρνήθηκαν να υπαχθούν σε τέτοιες κατηγοριοποιήσεις. Και, αφού δεν κατετέθη κάποια τεκμηριωμένη και πειστική πρόταση διεξόδου από την κρίση στην οποία έχει οδηγήσει και βυθίσει την Ελλάδα σύμπασα η «Μεταπολίτευση», απλά ανακατένειμε η κοινωνία τις θέσεις νομής της νομοθετικής εξουσίας. Χωρίς πάθος.

Η «Μεταπολίτευση» ενώ απετέλεσε το πολιτικό όχημα και άλλοθι της Αριστεράς για την κατάληψη της εξουσίας, κατάντησε να γίνει ο χώρος της ισοπέδωσής της, καθώς συνέπεσε πολιτικά και ηθικά, απόλυτα, άθλια, απεχθώς, βδελυρώς, με όλα όσα δήθεν απέρριπτε και κατήγγειλε. Η ταύτιση της Αριστεράς με την Δεξιά είναι μια λυτρωτική για την βασανισμένη κοινωνία μας και το επαπειλούμενο έθνος μας, ιστορική εξέλιξη.

Φυσικά και δεν υπάρχει ούτε χρειάζεται σήμερα πλέον, Πανεπιστημιακό Άσυλο. Υπάρχει όμως η Ελλάδα με την κοινωνία, τον λαό και το έθνος της που θέλουν να ζήσουν και να δημιουργήσουν. Πρωτίστως, παράγοντας. Αυτό δηλαδή που ουδέποτε προτάθηκε ή διεκδικήθηκε στην μεταπολεμική Ελλάδα και στην «μεταπολιτευτική» ειδικότερα: η ΠΑΡΑΓΩΓΗ.

Εν όψει, ΑΟΖ.

Νίκος Καραβαζάκης

 

 

 

Κατηγορίες:ΑΟΖ, Πολιτική

«Ο ελληνικός ενεργειακός πλούτος στον χάρτη – Άρχισε το ταξίδι της σωτηρίας.»

27/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

 

Αντώνης Φώσκολος.

Το «έγκλημα» εναντίον του ελληνικού λαού που ξεκίνησε το 1997 επί κυβερνήσεως Σημίτη και συνεχίστηκε επί των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή και Γεωργίου Παπανδρέου ήταν ένα: Δεν αξιοποιήθηκε ο ενεργειακός πλούτος, τα αποθέματα υδρογονανθράκων που είχαν εντοπιστεί στο Ιόνιο και στο Θρακικό Πέλαγος. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μπούμε στα Μνημόνια. Σταυρώσαμε τον ελληνικό λαό διότι επί 15 χρόνια αρνήθηκαν, διαδοχικά, τρεις ελληνικές κυβερνήσεις να αξιοποιήσουν τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, που τον γνωρίζαμε από τις επιστημονικές δημοσιεύσεις, κυρίως του καθηγητή Ζελελίδη και των συνεργατών του και τις εργασίες της ΔΕΠ-ΕΚΥ.

Μετά από 16 χρόνια γίνεται το πρώτο μεγάλο κβαντικό άλμα από τον καθηγητή Γιάννη Μανιάτη. Ως υφυπουργός έγραψε στα παλιά του παπούτσια τις αντιρρήσεις των υπουργών Ντίνας Μπιρμπίλη (σφόδρα διακείμενη εναντίον της έρευνας υδρογονανθράκων) και Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Ενήργησε σαν Έλληνας πολιτικός και προχώρησε στον εντοπισμό στόχων που περιέχουν υδρογονάνθρακες στην Δυτική Ελλάδα, Ιόνιο και Κρήτη, αναθέτοντας την έρευνα στη νορβηγική εταιρεία γεωφυσικών ερευνών PGS.

Η λεπτομερής ύπαρξης στόχων-ταμιευτήρων υδρογονανθράκων δόθηκε στην δημοσιότητα από την σημερινή Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων (εικόνα 1), που παρουσιάστηκε εφέτος στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4-5 Απριλίου 2019. Μάλιστα, σε προσωπική συζήτηση που είχα με τον καθηγητή Αντώνη Βαφείδη (γεωφυσικός στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων που είναι γνώστης των γεωφυσικών δεδομένων της εταιρείας PGS) μου είπε ότι οι στόχοι-ταμιευτήρες είναι πολύ μεγαλύτεροι από ό,τι δείχνουν τα στοιχεία της PGS.

Στις αρχές του 2015, η ΔΗΜΑΡ αποσύρει την στήριξή της από την συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, με αποτέλεσμα οι έρευνες για την εκμετάλλευση των γνωστών κοιτασμάτων να πάνε πίσω 2,5 χρόνια. Πάλι ξανασταύρωσαν τον ελληνικό λαό οι Έλληνες πολιτικοί. Αφού φάγανε, μεταξύ 1982 και 2010 πακέτα Ντελόρ, ένα πακέτο Σαντέρ και όλα τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα (ΠΕΠ) συνολικής αξίας 1 τρισ. 300 δισ. ευρώ, φόρτωσαν το έλλειμμα στον ελληνικό λαό με τα γνωστά αποτελέσματα: να κοπούν μισθοί, συντάξεις, να αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία, να αυξηθεί κατακόρυφα η μετανάστευση επιστημόνων και να ενταθεί η υπογεννητικότητα. Επιδείνωση της κατάστασης στην εκπαίδευση και στην Υγεία. Καταστροφή της Ελλάδος.

Ο ενεργειακός πλούτος επαναφέρει την ελπίδα

Στις αρχές του 2017 επανέρχεται η ελπίδα. Γίνεται το δεύτερο κβαντικό άλμα. Το υπουργείο Ενέργειας επιλέγει τον ικανότατο Γιάννη Μπασιά ως πρόεδρο και τεχνικό διευθυντή της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων. Αυτός προσλαμβάνει τρεις πολύ αξιόλογους γεωλόγους πετρελαίου και στελεχώνει την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με άλλα 23 πρόσωπα. Επιπροσθέτως, το κράτος χρηματοδοτεί την Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων με 500 εκατ. ευρώ για να κάνει γεωφυσικές έρευνες.

Ταυτόχρονα, προσέρχονται δύο ενεργειακοί κολοσσοί η Total και ExxonMobil που δίνουν μαζί με τα ΕΛΠΕ προσφορά για την έρευνα και εκμετάλλευση, τουλάχιστον, 10 πολύ μεγάλων στόχων υδρογονανθράκων δυτικά και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Είναι στόχοι τύπου «Ζορ» κατά τον Δρα Γιάννη Μπασιά (εικόνα 2), αλλά ίσοι ή και πολύ μεγαλύτεροι σε έκταση του αιγυπτιακού «Ζορ».

Εικόνα 1. Οι νέοι στόχοι, κόκκινες κουκίδες, υδρογονανθράκων μαζί με τις δομές/παγίδες σε Ιόνιο και νότια Κρήτη που παρουσίασε η ΕΔΕΥ στο συνέδριο του Βουκουρεστίου στις 4 και 5 Απριλίου, 2019.

Για το Ιόνιο έχουμε προσφορές από τον ισπανικό ενεργειακό κολοσσό Repsol. Οι συμφωνίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων μονογράφονται από τον υπουργό Ενέργειας Γιώργος Σταθάκη. Ταυτόχρονα ιδρύεται και το Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Έρευνας στα Χανιά, το οποίο υπάγεται στο Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας. Στις 19 Ιουνίου είχαμε και την έγκριση για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της Κρήτης από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Διαβάστε περισσότερα…

«Βουλγαρία σε Σκόπια: Ουτοπία ότι ο Μ.Αλέξανδρος ήταν πρόγονός σας.»

14/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Εάν θέλεις να πιστεύεις στην ουτοπία ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρόγονός σου, είναι δικαίωμά σου. Αλλά δεν μπορείς να παραποιείς την ιστορία», είπε ο Υπουργός Άμυνας Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ. Όλα όσα δήλωσε στο κανάλι «Ευρώπη».

«Τα Σκόπια δεν θα μπορέσουν να ενταχθούν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ αν δεν δεχθούν τη θέση της Βουλγαρίας σε ιστορικά ζητήματα που προκαλούν διαμάχη και στα δύο κράτη». Αυτό δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ηγέτης του BMRO (Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα) και Υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ στο τηλεοπτικό κανάλι «Ευρώπη».

«Η Βουλγαρία», είπε, «θα πρέπει να τηρήσει σταθερά τη θέση της σε τέτοια ιστορικά θέματα και να αρνηθεί να υποστηρίξει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση του γείτονά της, αν οι δυο πλευρές δεν θα καταφέρουν να καταλήξουν σε συμφωνία στο πλαίσιο μίας βουλγαρομακεδονικής επιτροπής».
«Τα Σκόπια δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να αναγνωρίσουν τα ιστορικά γεγονότα, εάν θέλουν να ενταχθούν στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ», δήλωσε ο Υπουργός. «Εάν θέλεις να είσαι μέλος της Ε.Ε., κανείς δεν σου απαγορεύει να είσαι Μακεδόνας. Εάν θέλεις να πιστεύεις στην ουτοπία ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ο πρόγονός σου, είναι δικαίωμά σου. Αλλά δεν μπορείς να παραποιείς την ιστορία», είπε ο Υπουργός.
Ταυτόχρονα, εξέφρασε αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του έργου της κοινής επιτροπής: «Οι προσπάθειες να δημιουργηθεί κάτι που να ταιριάζει και στις δυο πλευρές, δεν θα οδηγήσουν πουθενά».
«Είναι αδύνατο να δημιουργηθεί ένα υποκατάστατο (σ.σ. μείγμα) της ιστορικής αλήθειας και της παραποίησης, κάτι ανάμεσα σε ψέμα και αλήθεια», είπε.
Ο πολιτικός εξέφρασε την αγανάκτησή του και για το γεγονός ότι τα Σκόπια επιμένουν στην μακεδονική καταγωγή του επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ, αλλά και για την πρόσφατη πρόταση που έγινε, να τιμάται δηλαδή ο Ντέλτσεφ στις 7 Οκτωβρίου, από κοινού σε Βουλγαρία και Σκόπια.
«Για μένα, μια τέτοια πρόταση είναι μια κοροϊδία, η οποία στην πραγματικότητα υπονομεύει τη διαδικασία βελτίωσης των σχέσεων των δύο χωρών», δήλωσε ο Καρακατσάνοφ.
Ο Υπουργός Άμυνας έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι η Βουλγαρία θα εμποδίσει την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, εάν ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ «συνεχίσει να ισχυρίζεται ότι υπάρχει η μακεδονική γλώσσα».
Ο πρώην πρόεδρος της Βουλγαρίας Γκεόργκι Παρβάνοφ έχει εκφράσει στο παρελθόν την άποψή του για την ιστορία της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας. Σύμφωνα με τον ίδιο, «οι κάτοικοι της γειτονικής χώρας τόσο κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα όσο και κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής Αναγέννησης προσδιορίζονταν ως Βούλγαροι».
Πηγή: Sputnik

http://www.sigmalive.com/news/international/572818/voulgaria-se-skopia-outopia-oti-o-maleksandros-itan-progonos-sas

««Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)».

14/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

«Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό, ό,τι είναι αληθινό» (Δ. Σολωμός)

του Ηλία Φιλιππίδη

Το πολιτικό ψέμμα αποτελεί την υφαλοκρηπίδα της γενικευμένης διαφθοράς

1. Η αλήθεια δεν ταυτίζεται με την πραγματικότητα

Ο Διονύσιος Σολωμός έζησε σε δύο διαφορετικές εποχές του Ελληνικού έθνους, δηλ. σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Η μία πραγματικότητα ήταν η Τουρκοκρατία και η άλλη ήταν η δημιουργία του ελεύθερου ελλαδικού κράτους.

Μπορεί ο Δ. Σολωμός να ζούσε στα αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, όμως η συνείδησή του αναγνώριζε ως μόνη υπαρκτή αλήθεια, το σύνολο του Ελληνισμού, τόσο ως γεωγραφικό όσο και ως διαχρονικό, ιστορικό σύνολο. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα της Επαναστάσεως του 1821, όπως το είχαν προδιαγράψει, ο εθνομάρτυρας Ρήγας Φεραίος και η Φιλική Εταιρεία.

Η Τουρκοκρατία ήταν για τον Ελληνισμό μία οδυνηρή πραγματικότητα, η οποία βεβαίως αποτελούσε μία απόλυτη αντίθεση προς την ελληνική αλήθεια. Η ελληνική αλήθεια τότε ενσαρκωνόταν από το ουτοπικό όραμα μιάς ελεύθερης πατρίδας, όπως την νοσταλγούσε το Γένος με πρότυπο την Βυζαντινή αυτοκρατορία και όπως την ύμνησε ο Δ. Σολωμός στο όνομα της ελευθερίας με το μεγαλειώδες ποίημά του «Ύμνος εις την ελευθερίαν», το οποίο καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος.

Ουτοπία είναι μία κοινωνιολογική έννοια και σημαίνει το «ούπω υπάρχον», αυτό που δεν υπάρχει ακόμη. Η πραγματοποίηση μιάς εθνικής ουτοπίας εξαρτάται από την δύναμη της συλλογικής βουλήσεως ενός έθνους. Η αλήθεια για τον Ελληνισμό ήταν τότε η βίαιη διακοπή της ιστορικής του συνέχειας και η πεποίθησή του, ότι με την υποδούλωσή του υποχρεώθηκε να ζει μία πραγματικότητα, η οποία ήταν πολύ κατώτερη από την διαχρονική του ποιότητα. Αυτή η αναντιστοιχία ποιότητας μπορούσε να επιβληθεί στον Ελληνισμό μόνο με την στέρηση της ελευθερίας του. Αλλά και χωρίς το χαρακτηριστικό της ποιοτικής αναντιστοιχίας, η ελευθερία από μόνη της αποτελεί μία υπέρτατη αλήθεια.

Βεβαίως αλήθεια σημαίνει πρωταρχικά την άμεση και πιστή αντίληψη της πραγματικότητας. Άρα είναι το αντίθετο του ψεύδους, της ψευδαισθήσεως και της αυταπάτης.

Επιπλέον όμως η έννοια της αλήθειας έχει και έναν ποιοτικό, έναν δεοντολογικό χαρακτήρα. Σε αυτό το δεύτερο επίπεδο η αλήθεια είναι ανώτερη από την πραγματικότητα και μέσω της συνειδήσεώς μας, μας καλεί να πάρουμε θέση, αν θα ταχθούμε με την αλήθεια ή με την πραγματικότητα.

Αυτή η δεοντολογική διάσταση ανάμεσα στην αλήθεια και την πραγματικότητα ενεργοποιείται πάλι από τον Σολωμό σε μία ειδικότερη και μη αναμενόμενη περίπτωση, την δολερή διχόνοια των Ελλήνων, που ξέσπασε το 1824 στην καρδιά της Επαναστάσεως. Η ομόνοια είναι αρετή. Η διχόνοια είναι μία συλλογική αρρώστια, η οποία επιπλέον θέτει σε κίνδυνο την ακριβοπληρωμένη ελευθερία.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι η έννοια της ελευθερίας είναι πολυεπίπεδη. Αποτελείται από τρία επίπεδα:

  • α. την αντίθεση στο ψέμμα, ατομικό και συλλογικό.
  •  β. ταυτίζεται με την έννοια της αρετής και
  •  γ. θέτει τις προδιαγραφές της ορθότητας.

2. Η αλήθεια και η εθνική μας παρακμή

Το 2021 θα εορτάσουμε τα 200 χρόνια της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας. Δυστυχώς ο απολογισμός της συνολικής ποιοτικής λειτουργίας του Ελλαδικού κράτους είναι αρνητικός. Τα φωτεινά διαλείμματα και τα επιτεύγματά μας δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την σημερινή γενική μας παρακμή. Το γενικό συμπέρασμα είναι, ότι είμαστε ανίκανοι να αυτοδιοικηθούμε.

Αποτύχαμε να δημιουργήσουμε ένα αυτοδύναμο και σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, παρά τα αναμφισβήτητα προσόντα μας.

Αν αναζητείτε μία κεντρική αιτία της ιστορικής μας αποτυχίας, μπορώ ως κοινωνιολόγος να την αποδώσω στην προβληματική μας σχέση με την αξία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Ως λαός έχουμε μόνιμο πρόβλημα εγκαίρου αντιλήψεως και επιγνώσεως της πραγματικότητας καθώς και προγραμματισμού του μέλλοντος, ως προσλήψεως αλλά και επιλογής της μελλοντικής πραγματικότητας.

Υπάρχει και ένα τρίτο επίπεδο της αλήθειας, που είναι η έννοια της ορθότητας. Η ορθότητα αφορά τις προδιαγραφές της λειτουργίας των επιλογών μας. Χύσαμε το αίμα μας για την ελευθερία το 1821 και πόσες φορές πριν, στους Εθνικούς αγώνες, στο Έπος του 40 και την Κατοχή. Όμως μέχρι και σήμερα δεν έχουμε καταλάβει, ότι η ελευθερία χωρίς την προϋπόθεση της εθνικής ανεξαρτησίας, είναι μία ψευδαίσθηση. Στο πλαίσιο του ελεύθερου ελλαδικού κράτους δώσαμε αγώνες για το Σύνταγμα και την Δημοκρατία. Όμως ακόμη δεν έχουμε καταλάβει, ότι η δημοκρατία χωρίς αξιοκρατία, χωρίς πολιτικό πολιτισμό και δημόσιο ήθος, χωρίς τον σεβασμό του δημοσίου χρήματος, χωρίς διαφάνεια και χωρίς την αλήθεια, ως της μόνης γλώσσας επικοινωνίας μεταξύ λαού και εξουσίας, είναι μία αυταπάτη και μάλιστα επικίνδυνα ολισθηρή, διότι οδηγεί στον γκρεμό της παρακμής.

Βασικό αίτιο αυτής της συλλογικής μας τυφλότητας είναι το μεταπρατικό και πελατειακό πολιτικό μας σύστημα, το οποίο δεν θέλει να ξυπνήσει ο λαός. Θέλει τον λαό χαϊβάνι, για να μπορεί να τον εκμεταλλεύεται. Το πολιτικό μας σύστημα δεν αισθάνεται υπόλογο απέναντι στον λαό αλλά μόνο απέναντι στον Ξένο παράγοντα, από τον οποίο εξαρτάται.

Ο κοινός παρονομαστής όλων των πολιτικών κομμάτων είναι η κατάχρηση του ψέμματος απέναντι στον λαό. Με αυτή την έννοια είναι κούφιο το επιχείρημα όσων πολιτικών, νυν και πρώην, μας λένε, ότι «δεν είμαστε όλοι το ίδιο, εμείς δεν πλουτίσαμε από την πολιτική». Όμως ακόμη και αν δεν έκλεψαν, αναπαρήγαγαν τα ψέμματα του αρχηγού τους και έκλειναν τα μάτια τους μπροστά στα κραυγαλέα σκάνδαλα διαφθοράς με αντάλλαγμα το βουλευτιλίκι ή και το υπουργιλίκι. Η σιωπή τους είναι η συνενοχή τους, τόσο για το τότε, όσο και για την σημερινή μας παρακμή.

«Ελάτε να τα μοιράσουμε, διότι δεν θέλουμε ένταση.»

12/06/2019 1 Σχολιο
Πρώτα βγαίνουν στην Άγκυρα, ο ένας μετά τον άλλο, υπουργοί και λοιποί δικτατορίσκοι, και κραυγάζουν ως πολέμαρχοι προϊστορικών εποχών. «Η ανατολική Μεσόγειος δεν θα δοθεί ποτέ πεσκέσι σε κανέναν», έλεγε χτες ο ένας. «Το γεωτρύπανο “Γιαβούζ” θα ξεκινήσει τις επιχειρήσεις στην περιοχή», έλεγε ο άλλος. «Η Τουρκία δεν θα λυγίσει σε καμιά απειλή», έλεγε ο τρίτος για τα εντάλματα σύλληψης του «Φατίχ». Και, μετά, βγαίνει στην κατεχόμενη Κύπρο ο αδελφός μας Μουσταφά Ακιντζί να παριστάνει τον μεσολαβητή. Ελάτε να τα βρούμε, λέει, ελάτε να μοιράσουμε το φυσικό αέριο, διότι εμείς δεν θέλουμε την ένταση, θέλουμε να μετατρέψουμε τη Μεσόγειο σε θάλασσα ειρήνης. «Στο θέμα του διαμοιρασμού, εάν δούμε κατανόηση, είμαστε έτοιμοι να κρατήσουμε αυτό το χέρι. Αλλά τι κρίμα που συμβαίνουν ακριβώς οι αντίθετες εξελίξεις». Τι κρίμα, όντως. Και αναγκάζεται η Τουρκία να παρέμβει με τα πλοία της, αναγκάζεται να απειλεί μια χούφτα Ελληνοκυπρίων, αναγκάζεται να κάνει πειρατείες, ενώ δεν θέλει. Ελάτε, λοιπόν, ας τα μοιράσουμε όλα να αποφύγουμε την ένταση.
Υπάρχει μια μεγάλη αλήθεια πίσω από όλα αυτά, που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ούτε δικοί μας πολιτικοί και πολιτικάντηδες, οι οποίοι απορούν και εξίστανται γιατί δεν είμαστε σε συνομιλίες για να αποφύγουμε την ένταση. Ότι αυτή τη στιγμή το ζήτημα δεν είναι μόνο ο διαμοιρασμός του φυσικού αερίου, είναι ότι μέσω του φυσικού αερίου η Τουρκία επιχειρεί να θέσει υπό αμφισβήτηση όλη την Κύπρο. Συνεπικουρούμενη από τη Βρετανία. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για το φυσικό αέριο, η Τουρκία θα έχει κερδίσει αυτό που αποζητά εδώ και χρόνια: Νομιμοποίηση του ρόλου της στην Κύπρο. Από εκείνη τη στιγμή, η Κυπριακή Δημοκρατία παύει να υφίσταται και οι Ελληνοκύπριοι παύουν να έχουν τη νόμιμη, πολιτική, εδαφική και διαχειριστική κυριαρχία στο νησί, όπως τους τη διασφάλισαν η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας από τον Μάρτιο του 1964 και η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάιο του 2004, και αποκτούν διεθνώς αναγνωρισμένο συνέταιρο. Όχι τους Τουρκοκύπριους, αλλά την Τουρκία. Αυτό που οι Βρετανοί, σε αντίθεση με όλη τη διεθνή κοινότητα, ονόμασαν «αμφισβητούμενες περιοχές» δεν θα αφορά μόνο την κυπριακή ΑΟΖ, θα αφορά και το έδαφος και την κυβέρνηση. Θα είναι πια αμφισβητούμενη Κυπριακή Δημοκρατία. Και, μετά, εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία.
Όσοι, λοιπόν, συμβουλεύουν επιστροφή τώρα στις διαπραγματεύσεις, υπό τους όρους που θέτει και τις συνθήκες που δημιουργεί η Άγκυρα, οφείλουν πρώτα να μελετήσουν με σοβαρότητα (όχι, όπως συνήθως, στα κουτουρού) τις συνέπειες ή να ομολογήσουν ότι αποδέχονται τις γκρίζες ζώνες που επιδιώκει να δημιουργήσει η Τουρκία. Διότι το βέβαιο είναι πως με την επιστροφή στις διαπραγματεύσεις δεν πρόκειται να τερματιστεί η τουρκική πειρατεία. Όπως δεν τερματίστηκε ούτε για ένα λεπτό όσο καιρό ήταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη – Ακιντζί, με όλες τις ελπίδες (ή και τις ψευδαισθήσεις) που είχαν δημιουργηθεί. Ακριβώς, γιατί ο σκοπός της Άγκυρας, και της πλειοψηφίας της τουρκοκυπριακής ηγεσίας, που τώρα είναι και «κυβέρνηση» στο κατοχικό καθεστώς, είναι να οδηγήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε μια εκλιπούσα μορφή, είτε μέσω διαπραγματεύσεων, είτε μέσω απειλών.
Μπροστά στην τουρκική επιθετικότητα, ασφαλώς και υπάρχει κίνδυνος εκτροχιασμού, ασφαλώς και πρέπει να ανησυχούμε για το μέχρι πού μπορεί να φτάσει το θηρίο που αποθρασύναμε με την πολιτική του καλοπιάσματος, αλλά η απάντηση δεν μπορεί να είναι να σηκώσουμε τα χέρια και να πούμε κοπιάστε να τα μοιράσουμε όλα, αφού ούτε εμείς θέλουμε την ένταση. Διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν θα τα μοιράσουμε δίκαια υπό αυτές τις συνθήκες, ούτε θα αποφύγουμε την ένταση και στο τέλος θα ψάχνουμε πατρίδα. Τουλάχιστον, ας προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε και να αξιοποιήσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα αμερικανικά, τα γαλλικά, τα ισραηλινά, τα αιγυπτιακά, τα ρωσικά και όποια άλλα συμφέροντα συμπλέουν με τα δικά μας. Δύσκολο; Μπορεί. Αλλά, ποια άλλη επιλογή έχουμε;

aristosm@phileleftheros.com

Για το μονοψήφιο εκλογικό αποτέλεσμα.

08/06/2019 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Image result for ευρωεκλογές

Οι ευρωεκλογές του 2019, αφενός κατέγραψαν εντυπωσιακή απόρριψη της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ παρά τις ομοβροντίες επιδοματικών παροχών και, αφετέρου ουσιαστικά εκμηδένισαν λοιπές αριστερές παραφυάδες είτε επωνύμων είτε απλών οχλαγωγών. Μαζί τους υπέστη εκτεταμένη εκλογική καθίζηση και η Χ.Α. . Οι Έλληνες πολίτες κατεψήφισαν με έμφαση την Αριστερά αναδεικνύοντας την Ν.Δ., ως βιώσιμη εναλλακτική διαχειρίστρια της εξουσίας. Αδιαφόρησαν για άλλες εκδοχές προφανώς διότι δεν επείσθησαν  είτε δεν εμπιστεύονται τα νεότευκτα κόμματα. Μόνον ο Βελόπουλος αναδύθηκε ωφελημένος, οικειοποιούμενος το ρεύμα απομάκρυνσης από την Χ.Α. αλλά και το ΚΙΝΑΛ απέκτησε κάποια περιθώρια να διευρύνει την επιρροή του.

Βεβαίως καμία θετική προοπτική διαφαίνεται για την χώρα και την κοινωνία μας καθότι η ΝΔ συμπλέει στις ίδιες τις έως τώρα ακολουθούμενες μνημονιακές και ραγιάδικες στρατηγικές πολιτικές επιλογές. Μάλιστα θα πρέπει να αντιμετωπίσει και ταμειακές επιβαρύνσεις από την προεκλογική παροχολογία του ΣΥΡΙΖΑ (καθώς ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μεγάλη οικονομική και πολιτική κρίση) και την ένταση της πολεμοκάπηλης επιθετικότητας της Τουρκίας. Ενώ στο εσωτερικό της χώρας μας και η κοινωνική συνοχή περαιτέρω θα κομματιάζεται και η μάζα των λαθρομεταναστών θα συμπιέζεται στην ανέχεια και στα κάθε είδους αδιέξοδα περιθωριοποίησης.

Πολιτικά δεν παρουσιάζεται κάποια εναλλακτική διεξόδου για την Ελλάδα ούτε οργανωτικά δομείται σχηματισμός πολιτικός για να εισφέρει στην ανάγκη αυτή. Τουναντίον και όσοι έως τώρα αναφέρονταν στον πατριωτισμό, στην απόρριψη των μνημονίων, στην επανάκτηση της συνταγματικής τάξης και δημοκρατίας γελοιοποιούνται συνωθούμενοι και συναγελαζόμενοι για την διεκδίκηση κάποιας βουλευτικής καρέκλας, άνευ αρχών και άνευ όρων. Προκύπτει ένας νέος καθεστωτικός (μνημονιακός) πατριδοκάπηλος (και κατά περίπτωση και Χριστοκάπηλος) αχταρμάς από τυχοδιώκτες και καριερίστες που αναζητούν κάποια τρύπα προς την Βουλή (Κουλή) των Ελλήνων.

Θα περάσει και αυτή η δύσοσμη μπόρα λυμάτων, όπως πέρασε και αυτή των ΑΝΕΛ και του ΣΥΡΙΖΑ και θα έχουμε ξεκαθαρίσει ακόμη περισσότερο από όλα αυτά τα σαπρόφυτα που τόσα διασπαστικά εμπόδια παρενέβαλαν στην προσπάθεια πολιτικής χειραφέτησης του λαού μας και απελευθέρωσης της πατρίδας μας. Ήδη από το 2011 στις πλατείες.

Με την δύναμη που εμπνέει ο πηγαίος και πολλαπλά ιστορικά καταγεγραμμένος πολιτικός προσανατολισμός των Ελλήνων, που περιφρόνησε τα επιδόματα και τιμώρησε την παράδοση της Μακεδονίας μας, μπορούμε να προσβλέπουμε στο 2021. Με παρακαταθήκη τους «αγανακτισμένους», το ΟΧΙ 5/7/2015 και τα γιγαντιαία συλλαλητήρια της Μακεδονίας μας. Πιο υγιείς, πιο ξεκαθαρισμένοι για τους νέους πολύ πιο δύσκολους αγώνες και κινδύνους εν όψει. Υπερψηφίζοντας μόνον εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, πατριωτικά-δημοκρατικά και, καταψηφίζοντας ωσότου εκμηδενιστεί το χειρότερο και αθλιότερο προδοτικό υβρίδιο της «μεταπολίτευσης».

Νίκος Καραβαζάκης

Υ.Γ.: Παραθέτω και έναν μικρό πίνακα ψήφων που έλαβαν κάποιοι διακεκριμένοι ή «διακεκριμένοι» υποψήφιοι, επισημαίνοντας πως ένα φίλτρο αξιολόγησης επιδόσεων και αποδόσεων ίσως είναι ο (υπόδικος) Ψινάκης είτε ως ουρανοκατέβατο κόμμα (51.000 ψήφοι) είτε ως πρόσωπο (13000 σταυροί). Δηλαδή πόση αξία μπορεί να έχουν πολιτικοί φορείς μικρότερης επιρροής αυτής του Ψινάκη αλλά και πόσο κύρος κοινωνικής αποδοχής οι ηγέτες τους με λιγότερους σταυρούς από του Ψινάκη; Δικές σας οι απαντήσεις και οι αξιολογήσεις.

Ψινάκης 13000

Καρατζαφέρης 13000

Μαριάς 11000

Χουντής 5600

Ρωμανιάς 4700

Σώρρας 3600

Κρανιδιώτης 3600

Μητρόπουλος 3100

Μπαλτάκος 1500

Χάγιος 1300

Πατσίκας 364

Ενώ

Σακοράφα 27600

και

Κωνσταντοπούλου 16000.

Ν.Κ.

Κατηγορίες:Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: