ΘΕΜΟΣ ΣΤΟΦΟΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ!

29/05/2020 Σχολιάστε
Θ.Στοφορόπουλος | Για την Εθνική Αμυνα και τις Ενοπλες Δυνάμεις ...

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών ο πρέσβης επί τιμή Θέμος Στοφορόπουλος χθές 27/5/2020. Ο εκλιπών υπηρέτησε την Ελλάδα σε καίριες θέσεις στον Λίβανο, την Συρία, την Κύπρο.To 1988, όντας πρέσβης της Ελλάδας στην Κύπρο, εκδηλώνοντας την διαφωνία του με την τότε στροφή του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου στα ελληνοτουρκικά και την συμφωνία του Νταβός, υπέβαλε την παραίτησή του. Πέραν της διπλωματικής του σταδιοδρομίας συνέγραψε βιβλία για το Κυπριακό Ζήτημα, υπήρξε σταθερά παρών στα εθνικά ζητήματα μέσα από τον δημόσιο λόγο του και μες από την συμμετοχή του σε ευρείες πρωτοβουλίες πολιτών. Ενδεικτικά και μόνον αναφέρουμε την πρόσφατη συμμετοχή του τον Ιούλιο του 2018 στην πρωτοβουλία «Δεν θυσιάζουμε την Μακεδονία». Στην Αίγινα είχε τιμήσει με την μαχητική παρουσία του, μαζί με τον στρατηγό ε.α. Φ. Φράγκο, την εκδήλωση της ΟΠΑΕΠ «40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: Προοπτικές και διέξοδοι για τον ελληνισμό» , τον Ιούλιο του 2014. (https://www.youtube.com/watch?v=IwAJPLqg8Ic). Η ΟΠΑΕΠ εκφράζει τα θερμά και βαθιά συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος Έλληνα πρέσβη. Αιωνία του η μνήμη και η μνήμη των αγώνων του.

λογότυπος ΧΕΛΩΝΑΚΙ.jpg

«Εφτά Νεκρές Μεσογειακές Φώκιες Εντοπίστηκαν στο Αιγαίο τις Μέρες των Περιορισμών.»

21/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Τα περιοριστικά μέτρα μετακίνησης λόγω του κορωνοιού και η έλλειψη της έντονης ανθρώπινης πίεσης, αποτέλεσαν μία σύντομη ευκαιρία ανάκαμψης για τη φύση και ιδιαίτερα για τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Αυτό οφείλεται κυρίως στην απουσία χιλιάδων αλιευτικών σκαφών (επαγγελματικών και ερασιτεχνικών), στον προσωρινό περιορισμό της υπεραλίευσης, αλλά και στην απουσία χιλιάδων μικρών και μεγαλύτερων άλλων σκαφών που συνήθως διαπλέουν τις θάλασσές μας προκαλώντας έντονη υποβρύχια ηχορύπανση και όχληση.

 

Τελικά όμως δεν «έμειναν όλοι σπίτι»… Σε μία περίοδο που κάποιοι θεώρησαν ότι υπάρχει λιγότερη επιτήρηση και μηδενική προσέλευση στις παραλίες από τους πολίτες, μία μικρή μειοψηφία ψαράδων που φέρουν επαγγελματική άδεια και επιμένουν να δυσφημίζουν το σύνολο των αλιέων, συνέχισαν το μακάβριο έργο τους, αποδεκατίζοντας σπάνια θαλάσσια είδη.

 

Πριν από λίγες ημέρες οι νοτιάδες έφεραν στις ακτές της Σάμου, άλλη μία νεκρή ενήλικη μεσογειακή φώκια. Είχε εμφανή σημάδια ηθελημένης θανάτωσης, αλλά και σημάδια από σφιχτό δέσιμο με σχοινί. Αυτό αποτελεί μία συνήθη πρακτική από τους δολοφόνους των θαλασσών, κατά την απόπειρα βύθισης για να εξαφανίσουν τα θύματα και τα ίχνη τους.

Δυστυχώς το περιστατικό αυτό δεν ήταν μεμονωμένο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου των περιορισμών μετακίνησης, μέλη του δικτύου πολιτών που απαρτίζουν το άτυπο παρατηρητήριο του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος, έκαναν αναφορές και για άλλα αντίστοιχα περιστατικά και συγκεκριμένα:

– δύο νεκρές φώκιες – μητέρα με το μικρό της – με ένα σχοινί δεμένο γύρω τους, έπειτα από την απόπειρα βύθισης, εντοπίστηκαν από παράκτιο ψαρά δυτικά της Σάμου. Μελετώντας τα θαλάσσια ρεύματα εκτιμάμε ότι αποτελεί το ίδιο περιστατικό με τη νεκρή ενήλικη φώκια που εντοπίστηκε εκβρασμένη λίγες μέρες αργότερα (βλ. παραπάνω).

Έχουμε βάσιμες υποψίες ότι αυτή η διπλή ηθελημένη θανάτωση προκλήθηκε από συγκεκριμένους κατοίκους του νησιού, οι οποίοι φέρουν επαγγελματική άδεια αλιείας και στο παρελθόν έχουν δολοφονήσει και άλλες φώκιες – επιμένοντας να δυσφημίζουν το σύνολο των ψαράδων, αλλά το ίδιο το νησί. Για το συγκεκριμένο περιστατικό βρισκόμαστε στη διαδικασία συλλογής των απαραίτητων αποδεικτικών στοιχείων.

Πρέπει να αναφερθεί ότι επίσης στη Σάμο αναμένεται η δίκη για τη θανάτωση της φώκιας που ήταν γνωστή ως Αργυρώ – από «μέλος» της ίδιας δολοφονικής «παρέας».

δύο αναφορές για νεκρές φώκιες έγιναν στα βόρεια Δωδεκάνησα, η μία εκ των οποίων θανατώθηκε και βυθίστηκε με παρόμοιο τρόπο,

ενώ τρεις μεσογειακές φώκιες εντοπίστηκαν νεκρές την ίδια χρονική περίοδο στην Σκιάθο, στην Κω και στο Γύθειο.

δύο αναφορές για νεκρές φώκιες έγιναν στα βόρεια Δωδεκάνησα, η μία εκ των οποίων θανατώθηκε και βυθίστηκε με παρόμοιο τρόπο,

ενώ τρεις μεσογειακές φώκιες εντοπίστηκαν νεκρές την ίδια χρονική περίοδο στην Σκιάθο, στην Κω και στο Γύθειο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι σχεδόν όλα τα περιστατικά αυτά εντοπίστηκαν σε παραλίες, δηλαδή σε περιοχές όπου υπάρχει συχνή και εύκολη πρόσβαση και έτσι έγιναν αντιληπτά. Αυτό που πρέπει να όμως να τονίσουμε για άλλη μία φορά είναι ότι τα περιστατικά που εντοπίζονται και καταγράφονται, αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό των πραγματικού αριθμού των θανατωμένων ζώων. Τα περισσότερα καταλήγουν σε απόκρημνες και δυσπρόσιτες ακτές – όπως είναι άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ακτογραμμής, με αποτέλεσμα να μην εντοπίζονται ποτέ.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι να αποτελέσει μία νεκρολογία, αλλά μία αφορμή για να αλλάξουν τα πράγματα. Οφείλουμε να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε ως κανονικότητα τη δολοφονία των ζώων, και όλοι μας: οι αρχές, οι περιβαλλοντικοί φορείς, οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών και οι ίδιοι οι αλιείς, να κάνουμε ότι είναι εφικτό για τον εντοπισμό των περιστατικών, αλλά και των δολοφόνων που συνεχίζουν κυκλοφορούν στις θάλασσες μας.

Παράλληλα όμως εγείρονται πολλά εύλογα ερωτήματα. Στη χώρα μας έχει δαπανηθεί τις τελευταίες δεκαετίες πακτωλός δημόσιων και ιδιωτικών πόρων για την «προστασία» της Μεσογειακής φώκιας, από τα οποία ποτέ δεν έφτασε ούτε ένα ευρώ στις κοινωνίες που ζουν και συνυπάρχουν με αυτά τα ζώα και θα μπορούσαν να αποτελέσουν ουσιαστικό μέρος της λύσης. Οι περιβαλλοντικοί φορείς – διαχειριστές αυτών των δεκάδων εκατομμυρίων αξιοποιώντας την ανωνυμία των πόλεων, επιμένουν να παρουσιάζουν μία ωραιοποιημένη εικόνα από ανέμελες φώκιες που προσεγγίζουν τις ακτές στην αναζήτηση της τροφής τους. Αυτή η σπατάλη πόρων στο όνομα της φύσης, χωρίς να γίνει ποτέ ουσιαστικός (όχι λογιστικός) έλεγχος για τα αποτελέσματα αυτών των δράσεων και προγραμμάτων, είναι κάτι για το οποίο εμείς στο Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος, ζώντας εδώ και δεκαετίες κοντά στις νησιωτικές κοινωνίες, πρέπει να απολογούμαστε καθημερινά, παρόλο που απέχουμε συνειδητά από αυτού του τύπου τις επιδοτήσεις.

Εν μέσω της καταστροφής και του αποδεκατισμού του είδους, δεν υπάρχει χώρος για ωραιοποιημένες προσεγγίσεις, για ένα θαλάσσιο θηλαστικό που έχει ήδη εξαφανιστεί από τη δυτική και την κεντρική Μεσόγειο και εάν δεν λάβουμε αποτελεσματικά μέτρα, απλώς θα μετράμε τους θανάτους του έως ότου εξαφανιστεί και από τις ελληνικές θάλασσες. Το σίγουρο είναι ότι εάν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, όταν αντιληφθούμε το μέγεθος της καταστροφής που ανεχόμαστε, θα είναι πάρα πολύ αργά.

Θοδωρής Τσιμπίδης

Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος»

«Πώς μπορούμε να ξεχάσουμε…!;»

19/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Comment peut-on

oublier…?

Πώς μπορούμε να

ξεχάσουμε…!;

Επιτέλους τους ξεριζώσαμε…
Enfin, nous avons réussi à les déraciner…

(Κεμάλ Ατατούρκ, 13 Αυγούστου 1923)
(Kémal Atatürk 13 aout 1923)

Ενενήντα και πλέον γενιές και 3000 χρόνια παραμονής σ’ εκείνη τη γωνιά του πλανήτη φαίνεται δεν ήταν αρκετή για να ριζώσουμε στα χώματα εκείνα. Από τα μέσα του 1919 μια νέα μέρα ξημέρωσε για τον ελληνισμό του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Κι αυτή την μέρα την ξεκίνησαν οι πρόγονοί μας. Ήρθαν σαν πρόσφυγες, πεινασμένοι, άρρωστοι, φοβισμένοι και φτωχοί. Φτωχοί από οικογένεια, φτωχοί από φίλους, φτωχοί από σπίτια, περιουσίες και υπάρχοντα. Δούλεψαν σκληρά, μάθανε στα παιδιά τους γράμματα, ασχολήθηκαν με τα προβλήματα της κοινωνίας και κατάφεραν να ενσωματωθούν πλήρως με το ντόπιο ελληνικό στοιχείο. Ας μην ξεχνάμε πως εδώ είμαστε 3-4 γενιές και πίσω μας, στον ΠΟΝΤΟ, στη Μ. ΑΣΙΑ, αφήσαμε νεκρούς 90 γενεών. Εδώ είμαστε λίγοι, ΕΚΕΙ είμαστε πολλοί….

19 Mai : Journée de mémoire du génocide du Pont Euxin

19 Μαίου Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού

«Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.. »
«Το Έθνος κι αν σκλαβώθηκε, θ’ αναστηθεί και πάλι.. «.

“ i romania ki’an perassen anthei kai ferei ki’allo»
veut dire que même si, Romania, c’est-à-dire le Pont, est pris par les Turcs, il reviendra de nouveau (aux mains des Grecs).

Οι Έλληνες στον Πόντο ανέρχονταν σε 700.000 άτομα την παραμονή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέχρι το τέλος του 1923 είχαν εξοντωθεί 353.000 άτομα.

<< Οι εκτοπιζόμενοι από τα χωριά τους δεν είχαν δικαίωμα να πάρουν μαζί τους ούτε τα απολύτως αναγκαία. Γυμνοί και ξυπόλητοι, χωρίς τροφή και νερό, δερόμενοι και υβριζόμενοι, όσοι δεν εφονεύοντο οδηγούντο στα όρη από τους δημίους τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς πέθαιναν κατά την πορεία από τα βασανιστήρια. Το τέρμα του ταξιδιού δεν σήμαινε και τέρμα των δεινών τους, γιατί οι βάρβαροι κάτοικοι των χωριών, τους παρελάμβαναν για να τους καταφέρουν το τελειωτικό πλήγμα … >>

La tactique des Turcs fut, à par le massacre, d’exterminer beaucoup de personnes pendant l’exode.
En quittant leur village, les déportés ne purent rien emporter. Ils partirent à moitié dévêtus, sans chaussures, sans nourriture ni eau.
L’exode dura neuf mois ; beaucoup moururent de fatigue, de sous-nutrition ou bien étaient assassinés par les habitants des villages qu’ils traversaient. En permanence, ils étaient sous la surveillance de soldats turcs qui changeaient régulièrement, à chaque village.

Οι Τούρκοι αρνούνται σήμερα τη σφαγή – τη σφαγή των Ελλήνων. Κι όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με αδιάσειστα ντοκουμέντα, τα αποδίδουν στις αναπόφευκτες ακρότητες του πολέμου. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.

Η γενοκτονία των Χριστιανών ήταν ένα καλά μελετημένο σχέδιο εξόντωσης όλων των μεινοτήτων της άλλοτε κραταιάς Αυτοκρατορίας. Ένα σχέδιο που άρχισε να εφαρμόζεται από το 1914, με τον πρώτο διωγμό. Και ολοκληρώθηκε μετά την καταστροφή του 1922.

A Marseille

Le premier congrès mondial des Pontiques

ΜΑΣΣΑΛΙΑ 22 Ιανουαρίου 1918 (πρώτο παγκόσμιο συνέδριο ΠΟΝΤΙΩΝ)

Le premier à avoir soulevé le drapeau de la lutte pour la libération du Pont Euxin fut le Marseillais, d’origine pontique, Konstantinos Konstantinidis, grand commerçant.
Il était le fils du maire de Kérassounda, ville du Pont Euxin, Capétan Giorgis.

En octobre 1917, les bolchéviques se révoltèrent. Vers la fin de la Première Guerre Mondiale, plusieurs pays demandèrent leur autonomie. K. Konstantinidis trouva le moment opportun, pour le Pont Euxin, d’obtenir aussi la sienne et, avec son propre argent, il fit imprimer la carte géographique de cette région et publia toutes sortes de documents qu’il adressa à plusieurs Premiers ministres, ministres, députés et à la presse du monde entier.
Lorsqu’il réalisa que tous les Pontiques de la Diapora s’étaient soulevés pour l’indépendance du Pont Euxin, il décida d’organiser, à Marseille, le 22 janvier 1918, le “Premier Congrès Mondial des Pontiques”.
Il fut alors élu Président du Conseil et Vassilis Ioannidis vice-Président. Auparavant, K. Konstantinidis aida financièrement l’armée grecque et lui envoya des armes du port de Marseille.
Le 20 septembre 1912, il affréta un bateau qui partit du port de Marseille avec, à son bord, environ 250 jeunes volontaires grecs et 12 Français, à destination du Pirée, afin de rejoindre l’armée grecque.

Plus de 2 000 Grecs de Marseille et de la région se trouvaient sur le quai, brandissant drapeaux grecs et français, chantant et dansant pour fêter le départ de ces volontaires et en criant :

«Vive la Grèce, vive la France, Grèce-France alliées».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ (1856-1930)

Συνθέτοντας στοιχεία των κειμένων που ακολουθούν με τις ιστορικές σας γνώσεις να αναφερθείτε στην προσφορά του Κ. Κωνσταντινίδη στον αγώνα για τη δημιουργία Ποντιακού κράτους
Γιός του Γεώργιου. Έμπορος στη Μασσαλία από τους πρωτοεργάτες της κίνησης για την ανεξαρτησία του Πόντου. Πρόεδρος του ‘Παμπόντιου Συνέδριου’ του Ελληνισμού του Πόντου που συνήλθε στη Μασσαλία από τις 22 Ιαν – 2 Φεβ 1918. Γεννήθηκε το 1856 στην Τραπεζούντα . Πατέρας του ήταν ο περίφημος καπετάν Γιώρ πασάς, ισόβιος δήμαρχος της Κερασούντας και η μητέρα του ήταν Τραπεζούντια απο τη γνωστή οικογένεια του Χατζηκακούλογλου. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Κερασούντα. Έφηβος έφυγε από εκεί για την Αθήνα να συνεχίσει τις σπουδές του. Παρέμεινε στην πρωτεύουσα της Ελλάδας μέχρι το 1878. Στα 22 του χρόνια έφυγε για την Μασσαλία όπου ζούσε ο θείος του ο Διονύσιος Κωνσταντινίδης που ασχολούνταν με το εμπόριο. Κοντά του παρέμεινε επί 4 χρόνια.
Το 1883 ίδρυσε δικό του εμπορικό οίκο και επιδόθηκε στο εμπόριο με εκπληκτική επιτυχία. Μέσα σε λίγα χρόνια κατάφερε να γίνει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας φουντουκιών της Μασσαλίας και ολόκληρης της Δυτικής Ευρώπης κάνοντας τα φουντούκια γνωστά σε όλα τα Ευρωπαϊκά εμπορικά λιμάνια. Παράλληλα έδωσε μεγάλη ώθηση στην εισαγωγή και εξαγωγή σε όλα τα είδη ξηρών καρπών.
Από το 1918 και έπειτα, ο Κωνσταντινίδης μπαίνει επικεφαλής της κίνησης για την ανεξαρτησία του Πόντου και προσφέρει σημαντικά ποσά άλλα και τον προσωπικό του μόχθο για τη διεξαγωγή του αγώνα.
Τον Οκτώβριο του 1917 ήδη με την επανάσταση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία και την αποχώρηση των Ρώσων από τον Πόντο, ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης έστειλε επιστολές (εγκύκλια γράμματα) από τη Μασσαλία παντού όπου ζούσαν Πόντιοι και τους ζητούσε να οργανωθούν και να αγωνιστούν για τον κοινό σκοπό. Ταυτόχρονα έκανε έκκληση στις μεγάλες δυνάμεις της Εγκάρδιας Συνεννόησης (Αντάντ) για τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους του Πόντου, με πολίτευμα δημοκρατικό.
Ο Κωνσταντινίδης έστειλε και ταχυδρομικά δελτάρια με το χάρτη του Πόντου στην Ελληνική και Γαλλική γλώσσα. Έδωσε και συνεντεύξεις στην Παρισινή εφημερίδα ‘Ζουρνάλ ντ’Ελλέν’ και δημοσίευσε χάρτη του Πόντου.
Το Α’ Παμποντιακό Συνέδριο που έγινε στη Μασσαλία στις 22 Ιανουαρίου 1918 έστειλε στον επίτροπο (υπουργό) Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Λέοντα Τρότσκι το ακόλουθο τηλεγράφημα το οποίο υπέγραψε ο Κωνσταντινίδης:
«Συνεδρίον, συγκληθέν εν Μασσαλία, πολιτών καταγομένων εκ Πόντου, αποτελούμενον εξ αντιπροσώπων πολιτών διαμενόντων εις Ηνωμένας Πολιτείας, εις την Ελβετίαν, εις την Αγγλίαν, εις την Ελλάδα, Αίγυπτον και εις όλας τας χώρας της Ευρώπης και της Αμερικής σας παρακαλεί να συμφωνήσετε, αυτή η χώρα να αναλάβει τας τύχας της, ώστε μετά την αποχώρησιν των Ρωσικών στρατευμάτων να μην ξαναπέσει εις την Τουρκικήν κυριαρχίαν. Επιθυμία μας είναι να δημιουργήσωμεν ανεξάρτητον Δημοκρατίαν, απο τα Ρωσικά σύνορα έως πέρα στην Σινώπην, και παρακαλούμε να επεμβήτε δυναμικά εις αυτό το θέμα. Ελπίζοντες εις την αποτελεσματικήν σας υποστήριξην, σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων. Δια το συνέδριον, ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Γ.Κωνσταντινίδης.»
Ο Κωνσταντίνος λίγο πριν πεθάνει το 1930, είχε δωρίσει στην Εθνική Πινακοθήκη 44 πίνακες του μεγάλης αξίας. Τη μεγάλη του βιβλιοθήκη δώρισε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Πηγή:
Εγκυκλοπαίδεια Ποντιακού Ελληνισμού. Μαλλιάρης Παιδεία

http://diaspora-grecque.com/modules/altern8news/article.php?storyid=2192

«Η μεγάλη επιστροφή στα παραμύθια.»

17/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η μεγάλη επιστροφή στα παραμύθια

Ρίγη συγκινήσεως μας διακατέχουν. Διαβάσαμε την κοινή ανακοίνωση ενός ε/κ και ενός τ/κ κόμματος που κατέληξαν στο ευτυχές συμπέρασμα πως «η μοίρα όλων των Κυπρίων είναι κοινή» και αναρρίγησε η ψυχή μας. «Η μόνη οδός επίλυσης των προβλημάτων είναι η συνεργασία και η αλληλεγγύη», αποφάσισαν. Είναι η ανακοίνωση του ΑΚΕΛ και του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος, που δημοσιεύουν κοινή δήλωση με τίτλο «Συνεργασία και Αλληλεγγύη για την Υγεία». Σπουδαία πράγματα συμβαίνουν γύρω μας. Δεν μας έδωσαν περαιτέρω εξηγήσεις, αλλά αυτό αρκεί. Τι περισσότερο να περιμένουμε εξάλλου; Επανήλθαμε απλώς στα ίδια. Πριν ακόμα φύγει ο κορωνοϊός. Ως να μην μεσολάβησε τίποτε. Μιλούν πάλι για τα οδοφράγματα, για τα θεμέλια μιας ενωμένης ομοσπονδιακής Κύπρου, να ενδυναμώσουμε την κοινή συνεργασία και αλληλεγγύη που υπάρχει μεταξύ μας σε όλα τα επίπεδα, λένε…

Το παραμύθι της Χαλιμάς συνεχίζεται από εκεί που σταμάτησε αίφνης αρχές Μαρτίου. Πάλι δεν λένε λέξη γι΄ αυτό που πραγματικά συμβαίνει στην πατρίδα μας. Για την κοινή μοίρα της ομηρίας μας από την Τουρκία. Για την αρπαγή του φυσικού πλούτου των Κυπρίων από τους πειρατές σουλτάνους. Για την απόλυτη εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Άγκυρα. Για το κατοχικό καθεστώς που δεν καταλαβαίνει από επανένωση, που ακόμα και την ιατρική βοήθεια που έστειλε η «ελληνοκυπριακή διοίκηση» δεν την ήθελε, προτιμούσε να τη ζητήσει από την Τουρκία. Για το ότι ο σουλτάνος συνεχίζει να στέλνει στρατιωτικούς στην Κύπρο χωρίς να ενημερώνει καν τους Τουρκοκύπριους που υποτίθεται «κυβερνούν» το «βόρειο μέρος του νησιού». Κι αυτοί κάνουν κοινές ανακοινώσεις για να μας πουν ότι στα οδοφράγματα «είναι αναγκαίο να βρεθεί μια άμεση λύση για να μπορέσουν να πάνε πίσω στις δουλειές και στα σχολεία τους στο νότιο μέρος του νησιού οι Τ/κ εργαζόμενοι και μαθητές». Στο νότιο μέρος του νησιού κύριοι αρχηγοί του ΑΚΕΛ; Κάνατε κι εσείς γλωσσάρι ή εφαρμόσατε το δημοσιογραφικό; Που λέει ότι «ο όρος ‘’ελεύθερες περιοχές’’ χρησιμοποιείται από τα ε/κ ΜΜΕ σε σχέση με το νότιο μέρος του νησιού, αντικατοπτρίζοντας την άποψη ότι το βόρειο μέρος του νησιού είναι κατεχόμενο και μόνο το νότιο είναι ελεύθερο». Και επειδή αισθάνονται προσβεβλημένοι οι Τουρκοκύπριοι δεν πρέπει να λέμε «ελεύθερες περιοχές», αλλά το νότιο μέρος του νησιού. Τόσο εύκολα διαγράφονται οι πραγματικότητες για να μάθουμε να ζούμε με τα παραμύθια, τόσο φυσιολογικά υιοθετούνται οι όροι που δεν προσβάλλουν τους Τουρκοκύπριους κι ας υποτιμούν τη νοημοσύνη των Ελληνοκυπρίων…

Δεκαεφτά χρόνια μετά από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων κι ακόμα κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους ότι «βάζουμε τα αναγκαία θεμέλια για το μέλλον μιας ενωμένης ομοσπονδιακής Κύπρου». Δεκαεφτά χρόνια δεν τα βάλαμε τα θεμέλια. Κτίζαμε τους τοίχους χωρίς θεμέλια, τώρα ήρθε η ώρα των θεμελίων. Μπορεί να χρειαστούν άλλα δεκαεφτά χρόνια για τα θεμέλια. Αλλά, αυτοί ξέρουν καλύτερα, διότι είναι οι ίδιοι που πιπιλούν μέρα νύχτα ότι ο χρόνος δουλεύει σε βάρος της επανένωσης.

Ούτε καν σε ένα ζήτημα δημόσιας υγείας, σε μια πανδημία που ένωσε δυνάμεις σε όλο τον κόσμο, στην Κύπρο δεν υπήρξε η παραμικρή ένδειξη από «το βόρειο μέρος της Κύπρου» που να παραπέμπει σε επανένωση. Ούτε και για τους ελέγχους κορωνοϊού, που προσφέρθηκε το δικοινοτικό Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής (δικοινοτικό, ξαναλέω) να διενεργεί και για τα κατεχόμενα δεν υπήρξε ανταπόκριση και το κατοχικό καθεστώς τα έστελνε στην Τουρκία. Ούτε τους Τουρκοκύπριους της Πύλας δεν άφησαν να περάσουν από τα δωρεάν τεστ της νόμιμης κυβέρνησης. Άσε που Ακιντζί και Οζερσάι έστειλαν μια επιστολή ο καθένας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ζητώντας να αντιμετωπιστεί η «τδβκ» ως χώρα. Περήφανος μάλιστα ο Οζερσάι ενημέρωσε τον ΠΟΥ ότι το ψευδοκράτος «είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο στην οποία δεν εμφανίστηκε κρούσμα της ασθένειας Covid-19 εδώ και 22 ημέρες». Ειδικά επί τούτου, παρακαλείται η ηγεσία του ΑΚΕΛ να απαιτήσει επιστημονική τεκμηρίωση. Εκτός αν τους εμπιστεύεται με κλειστά μάτια. Πάντως, άλλο οι θεωρίες περί της κοινής μας μοίρας κι άλλο η επιστημονική τεκμηρίωση.

Α. Μιχαηλίδης

https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/935620/i-megli-epistrofi-sta-paramythia

Προς το 2021, πολιτική χειραφέτηση της Ελλάδας για την εθνική ανασυγκρότηση και την κοινωνική συνοχή.

16/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Η πάνδημη νικηφόρος αντίσταση στην Λέσβο και την Χίο κατά της κυβερνητικής εισβολής των ΜΑΤ, συμπίπτοντας χρονικά με την κορύφωση της τουρκικής επιθετικότητας στον Έβρο, υπεχρέωσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη να πράξει το αυτονόητο και να κλείσει τα σύνορα της Ελλάδας στους τουρκοκίνητους λαθροεισβολείς. Όχι μόνο στον Έβρο μα και στο Αιγαίο. Αποδεικνύοντας στην πράξη πως και τα σύνορά μας μπορούν να φυλάσσονται και οι Τούρκοι να υποχωρούν και οι λαθρομετανάστες να μη πνίγονται. Εκδηλώθηκε ιστορική, παλλαϊκή-πανεθνική, δημοκρατική πατριωτική, συσπείρωση, απομονώνοντας ισοπεδωτικά, «αλληλεγγύες» και «ανθρωπισμούς» της εμπορίας και εκμετάλλευσης ανθρώπων, περιθωριοποιώντας απολύτως «πολυπολιτισμούς» και «διεθνισμούς», της υπερεθνικής παρασιτικής τοκογλυφικής διεθνούς ελίτ..
Η κυβερνητική αποτελεσματική διαχείριση στην τουρκοκίνητη λαθροεισβολή στον Έβρο, με την πανευρωπαϊκή διάσταση που πολιτικά απέκτησε, ανέδειξαν την χώρα μας ως εθνικά ανεξάρτητη, με διεθνές κύρος και νομιμοποιητική αποδοχή, για πρώτη φορά από το 1974. Οδήγησε σε καταφανή και πρώτη μεγάλη επιχειρησιακή ήττα την Τουρκία, στην μεγαλύτερη επανδρωμένη και υβριδική επίθεσή της στα ελληνικά σύνορα. Κατέδειξε αναντίρρητα την τουρκική στρατηγική υποκίνηση και χειραγώγηση της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα. Έθεσε δε και για πρώτη φορά τα ΜΑΤ σε πατριωτικό και όχι αντιλαϊκό έργο. Πρώτη φορά στην ιστορία τους τα ΜΑΤ χειροκροτήθηκαν από τους πολίτες.
Έτσι, η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, εφοδιασμένη με ευρύτατη κοινωνική και εθνική αποδοχή, μπόρεσε στην συνέχεια να αντικρούσει την καινοφανή πρόκληση της πανδημίας covid-19, με πολύ θετικά αποτελέσματα. Εφαρμόζοντας όμως και αποφάσεις διχαστικές όπως η απαγόρευση των κωδωνοκρουσιών των εκκλησιών μας αλλά και η συνέχιση της μεταφύτευσης ομαδόν λαθρομεταναστών στην ενδοχώρα μας. Ίσως δέσμια δικών της προκαταλήψεων και ιδεοληψιών, ίσως και υπακούοντας σε εντολές έξωθεν. Ταυτόχρονα, ουδαμώς ενίσχυσε τις ελληνικές θέσεις στο Αιγαίο, πολιτικά και στρατηγικά, έναντι της ασίγαστης τουρκικής απειλής και βουλιμίας. Μη ασκώντας τα βέβαια ελληνικά δικαιώματα στην ΑΟΖ.
Σήμερα πάντως, καλείται να διαχειριστεί τις καταστροφικές οικονομικές συνέπειες της πανδημίας-χαρακτηριζόμενες από πολλούς και ως «πολεμικές»- με ελάχιστη πραγματική συνδρομή από την Ε.Ε. και κάπως μεγαλύτερη από την Ε.Κ.Τ. . Όλες μαζί αυτές οι ευρωπαϊκές βοήθειες αθροιστικά είναι ανεπαρκείς, τόσο έναντι των έως τώρα οικονομικών (και κοινωνικών) ζημιών, όσο και αυτών που έπονται σωρευτικά ιδίως με την περικοπή του τουριστικού εισοδήματος. Ενώ κλιμακώνονται οι τουρκικές προκλήσεις και καραδοκούν ορδές λαθροεισβολέων-λαθρομεταναστών, με την υπονομευτική συνδρομή ΜΚΟ και «αλληλέγγυων». Εν όψει μάλιστα και νέου πανδημικού κύματος τον χειμώνα;

Η κυβέρνηση θα ακολουθήσει την μνημονιακή και μεταπολιτευτική πεπατημένη των δανείων και της επαιτείας, του παρασιτισμού και της εξάρτησης; Ή, όπως έπραξε τον Φεβρουάριο κατά της τουρκοκίνητης λαθροεισβολής θα ασκήσει πολιτική χειραφέτησης, ανεξαρτησίας και πατριωτισμού; Να αναστείλει προσωρινά την Σέγκεν και τα «Δουβλίνα», να παράσχει δική της εσωτερική χρηματοδότηση στην οικονομία μας (αυξήσεις με εξαργυρώσιμα χρεόγραφα, επιταγές ταξιδιωτικού τουρισμού κ. ά. με τελικό αποδέκτη το ελληνικό Δημόσιο και σταθερής ισοτιμίας 1:1 έναντι ευρώ), να οριοθετήσει την ελλαδική ΑΟΖ, να απαγορεύσει την επιδότηση σε όσους εισέρχονται παράνομα στην χώρα μας;

Μάλλον και πάλι ο (απελπισμένος και καταρρέων, πλέον) «άγιος» Ερντογάν, σύντομα θα ξαναβάλει το χέρι του.

Νίκος Καραβαζάκης

Σημείωση 1: η απόφαση της Ε.Κ.Τ./Λαγκάρντ, να προχωρήσει σε αφειδή αγορά χρέους ευρωπαϊκών κρατών και εταιρειών ύψους 1,5 τρις όπως και να χορηγήσει αφειδώς νέα δάνεια, όταν πραγματοποιηθεί, προφανώς και ακυρώνει-εξαϋλώνει κάθε επιχειρηματολογία επιστροφής στην «δραχμή» αλλά και αποκαλύπτει τον απολιτικό οικονομισμό αυτών των, δήθεν ανατρεπτικών, προτάσεων.

Σημείωση 2: στο μέτρο που στην Ε.Ε. και στην Ε.Κ.Τ. κωλυσιεργούν υπό τις γερμανικές πιέσεις, καθώς και πανθομολογουμένως η ελλαδική οικονομία θα πληγεί περισσότερο όλων των ευρωπαϊκών, επειγόντως πρέπει να ασκηθούν χρηματοδοτικά μέσα και πολιτικές όπως επιταγές εσωτερικού τουρισμού σε ευρείες κοινωνικές ομάδες πολιτών. Επίσης η Ελλάδα με την ΤτΕ/Στουρνάρα δεν πρέπει να χρηματοδοτήσει με «δικά» της ευρώ την εσωτερική αγορά της; Όπως έκανε και η Ιρλανδία, εξερχόμενη των μνημονίων της;

Σημείωση 3: Τώρα δεν είναι και η κατάλληλη ώρα να εγγράψει λογιστικά και πολιτικά και να διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις η Ελλάδα;

Σημείωση 4: Όπως ο covid-19 απέδειξε πως όλα στην κοινωνία δεν είναι «ταξική πάλη» ούτε «ελεύθερη αγορά», όπως απέδειξε πως είναι τόσο επικίνδυνα τα «ανοιχτά σύνορα-open borders», ίσως απεκάλυψε πως και η Τουρκία δεν είναι παρά «μια χάρτινη τίγρις».

Σημείωση 5: Η οποία Τουρκία παρότι έχει «εθνικό νόμισμα» καταρρέει επειδή η πολιτική της των εξοπλισμών και του πολεμικού επεκτατισμού είναι αντιπαραγωγική και αντικοινωνική, αποδεικνύοντας πως καμία νομισματική πολιτική δεν είναι ουδέτερη. Για άλλη μια φορά φαίνεται πως η Πολιτική προηγείται της Οικονομίας.

Ν.Κ.

«Θα μας πάρουνε και τα σώβρακα και εμείς θα λέμε ότι είναι laundry service!»

15/05/2020 1 Σχολιο

του Δρος. Δημήτρη Ρομποτή

Έχω την εντύπωση, χωρίς να μπορώ να είμαι σίγουρος βέβαια, ότι στις κλειστές συναντήσεις των αρμοδίων για τη χάραξη και εκτέλεση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής το ζητούμενο δεν είναι η ανάσχεση του τουρκικού επεκτατισμού ή ιμπεριαλισμού αν προτιμάτε εσείς, οι …“αριστερότερες”, αλλά το πόσο κώλο θα δώσουμε προκειμένου να μας αφήσουν “ήσυχους”! Εδώ και δεκαετίες η ειλειμμένη απόφαση είναι να κάνουμε εκπτώσεις στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, απλώς δεν βρέθηκε ακόμη η ευκαιρία ώστε όποιος ξεπουλήσει να το κάνη με τρόπο που να φαίνεται ότι μας συμφέρει κιόλας, ώστε να αποφευχθή η αναφανδόν ξεφτίλα και να μην φύγη ο ίδιος νύχτα, αν προλάβη… Η βαλίτσα πάει πολλά χρόνια πίσω και δεν μπορεί να στοχοποιηθή ένα κόμμα ή μια παράταξη για την υιοθέτηση και εμπέδωση της ηττοπαθούς αυτής στάσης. Πρόκειται δυστυχώς για “σχολή” σκέψης που έχει διαβρώσει όλα τα κόμματα και βεβαίως τα συγκροτήματα των μεγάλων ΜΜΕ διότι χωρίς αυτά δεν περνάνε οι γραμμές και τα μηνύματα. Χαρακτηριστικά να αναφέρω τη “συμφωνία” Παπανδρέου-Οζάλ που μας επέβαλε μορατόριουμ στην ενεργειακή εκμετάλλευση του Αγαίου, εν συνεχεία το Ελσίνκι με τον Σημίτη που αναγνώριζε στην Τουρκία συμφέροντα εντός του Αιγαίου, μετά τη λογική του καλύτερα να μας πάρουν μερικά βραχονήσια παρά να καταστραφούμε, προσφάτως το να μην είμαστε “μονοφαγάδες” του Κοτζιά (ο Κοτζιάς που υπό κανονικάς συνθήκας αποκλείεται να αφήση κοψίδι για κάποιον άλλον!) και πάει λέγοντας.

Η σημερινή κυβέρνηση εξ ανάγκης έδειξε νεύρο στον Έβρο (έχει και ομοιοκαταληξία), καθώς εισροή 150.000 λαθρομεταναστών θα επέφερε την πτώση της εκτός των άλλων, μα και στο Αιγαίο όπου παρεμποδίστηκαν σε μεγάλο βαθμό παρόμοιες προσπάθειες μικρότερης βέβαια κλίμακος. Αποδείχτηκε ότι αν υπάρχη πολιτική βούληση οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και σώματα ασφαλείας ξέρουν και μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι μετά από τη μεγάλη αυτή επιτυχία που θα μπορούσε να αποτελέση watershed moment για την ελληνική πολιτική έναντι της γείτονος, η συνέχεια θα ήταν ανάλογη. Δηλαδή, τρίξιμο δοντιών και προσεκτική αλλά αποφασιστική απάντηση στις εν γένει τουρκικές προκλήσεις ώστε να περάση το μήνυμα ότι εδώ υπάρχει κράτος ανεξάρτητο και ελεύθερο κι όχι vassal state των νεοοθωμανών. Old habits die hard όμως, και πριν ο αλΑΚΤΩΡ λαλήση τρις, η Ελλάς έσπευσε να αναβάλη μεγάλη αεροναυτική άσκηση στο Αιγαίο με συμμετοχή υποβρυχίων, επειδή οι Τούρκοι δέσμευσαν παράνομα τις ίδιες περιοχές όταν ανακοινώθηκε! Mε πρόφαση τον κορωνοϊό, λες και δεν υπήρχε όταν κοινοποιήθηκε η άσκηση! Ο πραγματικός λόγος βέβαια ήταν να μην προκληθή η Τουρκία και προκύψη κάποιο “ατύχημα” που ενδεχομένως να οδηγούσε σε σύγκρουση. Μ’άλλα λόγια για μια ακόμη φορά η Τουρκία μας έδιωξε από το Αιγαίο και εμείς πάμε να βγούμε κι από πάνω προβάλλοντας τις υγιεινές μας ευαισθησίες!

Σα να μην έφτανε αυτή η ξεφτίλα, πριν λίγες μέρες η τουρκική αεροπορία παρενόχλησε ελληνικό στρατιωτικό ελικόπτερο επί του οποίου επέβαινε ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης, ο οποίος αντί να κάνη την πάπια και να το αφήση να περάση στη ζούλα, φρόντισε να δημιοσιοποιήση και σχετικές φωτογραφίες! Έχουμε χάσει αυγά και καλάθια, δεν υπάρχουν όρια πλέον, δεν είμαστε σε θέση να αναγνωρίζουμε ούτε πόσο ξεφτιλιζόμαστε με τέτοιες μαλακίες! Διότι πού ματακούστηκε να παρενοχληθή στρατιωτικό αεροσκάφος επί του οποίου επιβαίνει κυβερνητικός αξιωματούχος, εντός του εναερίου χώρου από πολεμικό αεροπλάνο άλλου κράτους και να μην κλειδωθή αμέσως από αντιαεροπορικά βλήματα ή πολεμικά αεροπλάνα, για να μην πούμε να καταρριφθή όπως θα έπρεπε; Φυσικά και έχει ματακουστεί, και στην τέλεια ξεφτίλα υπάρχει ελλαδικό προηγούμενο! Όταν ήταν υπουργός Αμύνης ο Ακης ο Τσοχαντζόπουλος και γύριζε από κάπου με αεροπλάνο της Πολεμικής Αεροπορίας του την είχαν πέσει με απειλητικό τρόπο τουρκικά μαχητικά. Και τί είχε κάνει ο μερακλής; Πήρε τον ασύρματο και τράβηξε μια καταδίκη της Τουρκίας που ήταν όλη δική της!

Βρε καραγκιόζηδες, τί μήνυμα δίνετε στον κόσμο όταν ούτε το αεροπλάνο που πετάτε ως κυβερνητικοί δεν είναι ασφαλές;;; Τί να πούνε οι ψαράδες της Καλύμνου και οι άλλοι στο Αιγαίο που βλέπουν κάθε μέρα τα τουρκικά πολεμικά σκάφη γύρω τους και τρέμει το φυλλοκάρδι τους; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι αυτό είναι ένα από τα όρια που δεν γίνεται να παραβιαστή; Φανταστήτε αν ελληνικά αεροπλάνα είχαν παρενοχλήσει τουρκικό με κυβερνητικούς αξιωματούχους μέσα. Θα τα είχαν ρίξει πριν πλησιάσουν! Διότι αυτό προστάζει ειδικός κώδικας που υπάρχει για τέτοιες περιπτώσεις! Εφόσον το αεροσκάφος δη στον ραδιοεντοπιστή (ραντάρ) μίλια μακρυά να πλησιάζη άλλο πολεμικό αεροπλάνο του στέλνουν μηνύματα να αλλάξη πορεία κι αν δεν συμμορφωθή το εκλαμβάνουν ως απειλή και απαντούν ανάλογα. Δεν νοείται αεροσκάφη ξένης χώρας να παρενοχλούν αεροπλάνο ή ελικόπτερο άλλης με κυβερνητικούς μέσα, ακόμη κι αν είναι σε διεθνή εναέριο χώρο!

Όταν ήμασταν μικροί, στην “Αγρια Δύση” της ελληνικής επαρχίας, οι γονείς μας συμβούλευαν να αποφεύγουμε τους τσακωμούς, ακόμη κι αν μας προκαλούσαν, κάποιες φορές καλύτερα να αντιδράς με το μυαλό παρά με τα χέρια. Υπήρχαν όμως δύο περιπτώσεις που έπρεπε να επιτεθούμε, ακόμη κι αν θα τρώγαμε ξύλο: αν κάποιος σου είχε προσβάλει τη μάνα ή την αδερφή! Στην περίπτωση με τους Τούρκους αυτά τα όρια έχουν ξεπεραστεί προ πολλού, μέχρι ξαδέρφες και κουμπάρες μας έχουν ξετιμώσει και εμείς βαυκαλιζόμαστε με το διεθνές δίκαιο και ανακοινώσεις για εσωτερικό group therapy! Και μην μου πήτε ότι φταίει ο κορωνοϊός. Κι αν δεν υπήρχε θα τον είχαμε εφεύρει προκειμένου να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητά μας …

Θα μας πάρουνε και τα σώβρακα και εμείς θα λέμε ότι είναι laundry service!

Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική

«“Μέτωπο Λογικής” ή… Κράχτες γενικής Συνθηκολόγησης;»

11/05/2020 Τα σχόλια έχουν κλείσει

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Το έδαφος της μεγάλης συνθηκολόγησης σε όλα τα εθνικά μέτωπα είχε αρχίσει να καλλιεργείται εδώ και καιρό:

— Με τη Συμφωνία των Πρεσπών! Που “έκλεισε” το Μακεδονικό, με σοβαρή υποχώρηση, λέει, για να μπορέσει η Ελλάδα να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις της μετά στην “από ανατολών επιβουλή” της Τουρκίας!Έτσι μας έλεγαν τότε, θυμάστε;

Κι όταν ήλθε η ώρα,, οι ίδιοι άνθρωποι υποστήριζαν πλέον την πλήρη συνθηκολόγηση ΚΑΙ με την Τουρκία! Σε όλα (όσα ζητούσε…)

“Λογικό και αναμενόμενο”, βέβαια: Αν η Ελλάδα υποχωρεί πλήρως απέναντι στον πιο αδύναμο γείτονά της, τα Σκόπια, κατά μείζονα λόγο θα της ζητήσουν μετά να υποχωρήσει πλήρως και απέναντι στον πιο ισχυρό και προκλητικό γείτονά της, την Τουρκία!

 

— Αμέσως μετά κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έβγαιναν δημόσια και έλεγαν ότι δεν πρέπει να είμαστε… “μονοχοφάηδες” απέναντι στην Τουρκία, στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο…

Δεν εννοούσαν, βέβαια, να αποδεχθούμε ότι “και η Τουρκία έχει δικαιώματα” σε αυτές τις θαλάσσιες περιοχές. Γιατί ουδείς το αμφισβητεί αυτό.

Εννοούσαν ότι θα πρέπει να διαπραγματευθούμε με την Τουρκία να μοιράσουμε τα… “δικά μας”! Θαλάσσιες περιοχές και κυριαρχικά δικαιώματα που το Διεθνές Δίκαιο τα αναγνωρίζει στην Ελλάδα! Ενώ και άλλες γειτονικές χώρες πλέον,  εμμέσως αναγνωρίζουν ότι είναι “Ελληνικά”!

Και όταν στελέχη της (τότε) ελληνικής κυβέρνησης αναγνώριζαν δημόσια ότι θα έπρεπε η Ελλάδα, ουσιαστικά, να… “μοιράσει τα δικά της” με την Τουρκία, “λογικό και αναμενόμενο” ήταν πλέον, να κλιμακώνει συνεχώς τις προκλήσεις η ίδια η Άγκυρα.

 

— Ύστερα το πράγμα προχώρησε κι άλλο: Έχασε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ και στελέχη που πρόσκεινται στη νέα κυβέρνηση (με προέλευση το λεγόμενο “Μέτωπο της Λογικής”) άρχισαν να εισηγούνται “να πάμε στη Χάγη”, να λύσουμε τις διαφορές μας με την Τουρκία!

Πότε, όλα αυτά;

Την ώρα που ο Ερντογάν είχε αρχίσει να στέλνει καραβάνια ολόκληρα από “εργαλειοποιμένους” λαθρομετανάστες στα νησιά του Αιγαίου (που τότε μας τον εμφάνιζαν ως “κακόμοιρους πρόσφυγες”, γιατί η Αθήνα δεν είχε αντιληφθεί ακόμα, ή δεν τολμούσε να καταγγείλει επισήμως, ότι πρόκειται για “εργαλειοποιημένους” λαθρο-εισβολείς…)

Όλο το περασμένο φθινόπωρο, την ώρα που ο Ερντογάν κλιμάκωνε τις προκλήσεις εναντίον μας, έβγαιναν και πάλι στελέχη του Αθηναϊκού “πολιτικού κατεστημένου” και ζητούσαν “να τα βρούμε ειρηνικά” με τον τουρκικό επεκτατισμό.

Προβάλλοντας τον πανικό τους! Και ενθαρρύνοντας έτσι τον Ερντογάν να κλιμακώσει κι άλλο τις προκλήσεις, αφού η Αθήνα, το δείχνει πια. ότι “φοβάται”.

Ή έτσι νόμιζε κι έτσι τον έκαναν να πιστεύει, τουλάχιστον…

“Ξέχασαν” βέβαια οι αυτόκλητοι “προξενητάδες” της Χάγης να μας πουν, πως για να “πάμε στη Χάγη” έπρεπε είτε η Τουρκία να αποδεχθεί το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (δηλαδή να αποδεχθεί ευθέως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο) είτε έπρεπε εμείς να υπογράψουμε “Συνυποσχετικό” με την Τουρκία παραμερίζοντας τις υπέρ μας προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας! Δηλαδή να παραιτηθούμε από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ή από σημαντικό μέρος τους, πριν πάμε στη Χάγη. Κι επειδή δεν επρόκειτο να υποχωρήσει η Τουρκία, στην ουσία μας πρότειναν να συνθηκολογήσουμε εμείς… Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Εθνικά, Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: