«Γραφείου Προϋπολογισμού: Οι 5 αιτίες που η Ελλάδα δεν βγήκε από τα μνημόνια.»

27/03/2017 Σχολιάστε

© Provided by kathimerini.gr

Πέντε αιτίες για το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν κατάφερε να ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων χωρών, εξόδου από τα μνημόνια, εντοπίζει ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, καθηγητής Παναγιώτης Λιαργκόβας, ο οποίος ωστόσο στέλνει το μήνυμα: Η μόνη δυνατότητά μας είναι διδαχθούμε και να μην επαναλάβουμε τα σφάλματα.

Κατά τον χαιρετισμό του στο Συνέδριο του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, με θέμα «Κρίση – Μεταρρυθμίσεις – Ανάπτυξη», ο κ. Λιαργκόβας επικεντρώθηκε στις διαφορές της Ελλάδας με την Ιρλανδία, την Πορτογαλία και την Κύπρο- , που μπήκαν σε μνημόνια μετά από εμάς και βγήκαν στις αγορές πριν από εμάς – μεταξύ αυτών την αύξηση της φορολογίας και το ότι το δημοσιονομικό βάρος επωμίστηκαν οι ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού καθώς και ότι τα διαρθρωτικά μέτρα δεν εφαρμόστηκαν, όπως έπρεπε.

Προσδιορίζοντας τον στόχο του Συνεδρίου, έθεσε το ερώτημα: «Γιατί απέτυχαν, ως προς τον τελικό στόχο τα δύο πρώτα μνημόνια, ενώ και για το τρίτο μνημόνιο δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί η επιτυχία (παρότι έχουμε ξεπεράσει το ήμισυ της διάρκειάς του); Τι διαφορετικό είχαν οι άλλες χώρες; Δεν είχαν και αυτές το ίδιο πρόβλημα με εμάς λόγω της ελαττωματικής κατασκευής της ΟΝΕ; Φταίνε τα ίδια τα μνημόνια ή ο τρόπος που εφαρμόζονται κάθε φορά τα Μνημόνια; Όταν βγούμε από τα μνημόνια, θα συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις; Θα αλλάξουμε το παραγωγικό πρότυπο της χώρας; Θα γίνουμε πιο εξωστρεφείς;»

Όπως ανέφερε ειδικότερα ο καθηγητής: [Αποφεύγοντας κάθε αναφορά στον πολιτικό υπεύθυνο που ενέπλεξε αδιαπραγμάτευτα και αναιτιολόγητα την Ελλάδα στην διεθνή κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, δηλαδή το Γ. Α. Παπανδρέου (Ν.Κ.)]

– Μια πρώτη διαφορά είναι ότι οι αρχικές οικονομικές συνθήκες, ήταν σε πολύ πιο άσχημη κατάσταση. Τα ελλείμματα του κρατικού και εξωτερικού τομέα και το χρέος ήταν υψηλότερα. Η δημόσια διοίκηση ήταν αδύναμη. Οι θεσμοί δεν ήταν ισχυροί και δεν λειτουργούσαν αποτελεσματικά, ενώ ο κρατικοδίαιτος ιδιωτικός τομέας είχε απαξιωθεί.

«Το προβλήματα δηλαδή της οικονομίας μας ήταν πολλαπλά, η κρίση μας βρήκε απροετοίμαστους και βέβαια όλες τις προηγούμενες δεκαετίες αναβάλαμε τις λύσεις των προβλημάτων (με ορισμένες εξαιρέσεις) για το μέλλον» είπε.

– Μια δεύτερη διαφορά είναι ότι το μείγμα δημοσιονομικής προσαρμογής βασίστηκε (και στα τρία μνημόνια) λανθασμένα κατά κύριο λόγο στην αύξηση της φορολογίας και όχι στη μείωση των δαπανών.

«Η αύξηση της φορολογίας αποθαρρύνει την ανάπτυξη, αλλοιώνει τα κίνητρα των ατόμων, αυξάνει τη φοροδιαφυγή, διώχνει επιχειρήσεις και δυναμικά στοιχεία από τη χώρα, οι συνεχείς φορολογικές αυξήσεις εξαντλούν τη φοροδοτική ικανότητα ακόμα και των συνεπών φορολογούμενων» εξήγησε ο καθηγητής προσθέτοντας πως «αυτό άλλωστε αποδεικνύεται από την ραγδαία αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο».

– Μια τρίτη διαφορά ήταν ότι εκτός των δημοσιονομικών (δηλαδή μειώσεις μισθών και συντάξεων) και φορολογικών μέτρων, τα περισσότερα διαρθρωτικά μέτρα δεν εφαρμόστηκαν όπως έπρεπε: Δεν υπήρξε συνολικό στρατηγικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, δεν υπήρξε συγκεκριμένη χρονική ακολουθία στις μεταρρυθμίσεις, δεν υπήρξε συνέχεια και συνέργεια και το κυριότερο, δεν εφαρμόστηκαν πλήρως πολλές μεταρρυθμίσεις.

«Και μισή εφαρμογή ισοδυναμεί με καθόλου εφαρμογή. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της ΕΕ ικανοποιούνταν βλέποντας την ψήφιση των σχετικών νόμων. Όμως οι σχετικές εφαρμοστικές ρυθμίσεις (υπουργικές αποφάσεις και εγκύκλιοι) δεν έβγαιναν στην ώρα τους και επομένως τίποτε δεν άλλαζε», εξήγησε ο κ. Λιαργκόβας.

– Μια ακόμη διαφορά είναι ότι στη χώρα μας υποτιμούμε τις επιπτώσεις της αβεβαιότητας στη γενική κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής και σε επιμέρους περιοχές της (όπως μεταρρυθμίσεις, αποκρατικοποιήσεις κ.ά.). Την αβεβαιότητα τροφοδοτούν οι συνεχείς διαπραγματεύσεις και αναζητήσεις «ισοδυνάμων» για να γίνουν τροποποιήσεις, οι ασάφειες σε φορολογικά ζητήματα (φορολόγηση μισθώματος ακινήτων, ΦΠΑ στην εκπαίδευση, ΕΝΦΙΑ), οι ανασχεδιασμοί στο ασφαλιστικό, οι ασάφειες στην κατεύθυνση των ιδιωτικοποιήσεων, των εργασιακών ρυθμίσεων κ.ά. «Την αβεβαιότητα τροφοδοτεί και η απουσία ενστερνισμού του προγράμματος από τις ελληνικές αρχές, καθώς η οικονομική του φιλοσοφία (που έρχεται σε σύγκρουση με παραδοσιακές αντιλήψεις για το ρόλο του κράτους και της αγοράς) συχνά αμφισβητείται στην πράξη», εκτίμησε ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλής.

– Τέλος, ο κ. Λιαργκόβας αναφέρεται στην πέμπτη διαφορά που αφορά στο ότι το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής (και στα τρία προγράμματα) δεν κατανεμήθηκε δίκαια. Έπληξε περισσότερο τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες (π.χ. τους νέους, τους ηλικιωμένους, τις γυναίκες, τους φτωχούς). [Οι δαπάνες που μειώθηκαν αναντίστοιχα με όλες τις υπόλοιπες, ήταν οι μισθολογικές των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα και του πολιτικού προσωπικού-Βουλής. Δηλαδή της κομματοκρατίας. (Ν.Κ.)]

«Το αποτέλεσμα ήταν να διογκωθούν οι εισοδηματικές ανισότητες, δηλαδή το χάσμα ανάμεσα στους πλουσιότερους και τους φτωχότερους, όπως δείχνουν όλοι οι σχετικοί δείκτες (π.χ. δείκτης Gini). Όμως, είναι κοινά αποδεκτό στην διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, ότι η διόγκωση των ανισοτήτων εξουδετερώνει και το ύψος αλλά και την βιωσιμότητα της ανάπτυξης, την οποία επιδιώκει η ίδια η δημοσιονομική εξυγίανση» κατέληξε στην τοποθέτησή του. [Δεν αναφέρεται πως ΚΑΝΕΝΑ μνημόνιο αλλά ούτε κυβερνητικό πρόγραμμα έθεσε στόχους ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ επενδυτικής προτεραιότητας. (Ν.Κ.)]

Ο κ. Λιαργκόβας, τόνισε ότι η Ιστορία, μας βοηθά να μάθουμε και να αποφύγουμε τα σφάλματα του παρελθόντος και να καλλιεργήσουμε μια συνείδηση, η οποία θα παίρνει υπόψη της, όλα τα διδάγματα και τα μαθήματα από αυτή την εμπειρία. «Αυτή είναι η μόνη δυνατότητα που έχουμε. Και η μόνη δυνατή αντίδραση στην κρίση που βιώνουμε σήμερα. Από εμάς εξαρτάται αν θα μάθουμε κάτι από την ιστορία μας, αν θα μπορέσουμε να κάνουμε κάτι για να ξεπεράσουμε την κρίση, αν θα ξαναρχίσει ή όχι ο στρόβιλος των σφαλμάτων, αν θα προκαλέσουμε την τύχη μας ή αν θα προσπαθήσουμε να την προλάβουμε» είπε χαρακτηριστικά.

http://www.msn.com/

Τέσσερις (4) απέμειναν.

25/03/2017 Σχολιάστε

Και ο σημερινός εορτασμός της εθνικής επετείου έγινε με ενθουσιώδη λαϊκή συμμετοχή στον ανοιξιάτικο αττικό ουρανό. Η Ελλάδα έδειξε πως είναι ακόμη ζωντανή και μάχιμη, ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της, με πολλά από τα καλύτερα παιδία της να το διατρανώνουν. Και είναι βέβαιο πως όσο υπάρχει η Ελλάδα μας θα υπάρχουν και εκείνοι οι πατριώτες, οι λαϊκοί αγωνιστές, έτοιμοι να την υπηρετήσουν, ακόμη και με το αίμα τους και με την ζωή τους ακόμη. Η ελληνική ιστορία, που με τόσο πάθος επιχειρούν να την εξανδραποδίσουν, είναι παρούσα και ολοζώντανη.

Αλλά η πατρίδα μας, η κοινωνία μας, αιμορραγεί ακατάσχετα εδώ και επτά χρόνια. Τα επτά δίσεκτα μνημονιακά χρόνια. Και τα τέκνα της Ελλάδας, καθημερινά εξασθενούν ή αυτοεξορίζονται για να επιζήσουν. Ευθύνη γι’ αυτό έχουν οι κυβερνήσεις αυτής της μνημονιακής επταετίας, με αρχιπροδότη το Γ. Α. Παπανδρέου. Είναι δηλαδή εσωτερικός ο μεγαλύτερος εχθρός μας. Είναι η διαπλεκόμενη κομματοκρατία, που εναλλάσσεται στους θώκους της εξουσίας, μοχλεύοντας στην αφέλεια και στα πάθη και στα ελαττώματα του λαού, στην πολιτική απαιδευσία και μαλθακότητα της κοινωνίας. Στην παρακμή που αυτή η νομενκλατούρα, η παρασιτική  κρατικοδίαιτη κάστα, δημιούργησε από την μεταπολίτευση και μόλυνε ολόκληρο το κοινωνικό σώμα με την δική της λέπρα.

Στις 5 Ιουλίου του 2015, δείξαμε με εκθαμβωτική ομοψυχία, αντίθετα σε όλες τις διχαστικές ιδεοληψίες και πολιτικές υστεροβουλίες, πως θέλουμε να λευτερωθούμε. Με ορίζοντα το 2021, στα διακοσιοστά γενέθλια της εθνικής παλιγγενεσίας, ας έχουμε ολοκληρώσει αυτό τον άθλο. Με προετοιμασία οργανωτική και πολιτική πρακτική, να αξιοποιήσουμε όλες τις ευκαιρίες και αφορμές στο γεωπολιτικό περιβάλλον μας που αναδιαρθρώνεται στην Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Με συντήρηση της κοινωνικής συνοχής, με εθνική σύμπνοια σε κάθε εξωτερική επιβουλή. Και προπάντων, με δημοκρατική πατριωτική συσπείρωση.

Στις επόμενες τέσσερις εθνικές επετείους, ας κάνουμε σωρευτικό απολογισμό αυτών των στόχων.

Νίκος Καραβαζάκης

Δείτε και:

2021

Όλοι Εμείς, σε ένα Εγώ: της Πατρίδας μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Το 2021 η Ελλάδα θα συμπληρώσει τα 200 χρόνια απελευθέρωσής της από τον οθωμανικό ζυγό 400 ετών;

Εφέτος και 5 ακόμη…

Κατηγορίες:Πολιτική

«Πώς η Sunlight αντιμετώπισε τον… Ντόναλντ Τραμπ.»

21/03/2017 Σχολιάστε

Πώς η Sunlight αντιμετώπισε τον... Ντόναλντ Τραμπ

Για μία βιομηχανία που παράγει προϊόντα χρησιμοποιώντας απευθείας πρώτη ύλη -η οποία αποτελεί και χρηματιστηριακό προϊόν- και πραγματοποιεί το 98% των πωλήσεών της σε 114 χώρες του πλανήτη, η κάθε δήλωση αξιωματούχου που θα γίνει από οποιοδήποτε μήκος και πλάτος της γης μπορεί να αποβεί καθοριστική για την τροχιά της οικονομικής της δραστηριότητας.

Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να έχει προβεί εγκαίρως στον αναγκαίο επιχειρησιακό σχεδιασμό, προκειμένου να αποτρέπει τα χειρότερα αλλά και να απολαμβάνει τα καλύτερα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

Ένα τέτοιο τρανταχτό παράδειγμα είναι αυτό της δεύτερης στην Ευρώπη βιομηχανίας παραγωγής μπαταριών, της ελληνικής εταιρίας «Sunlight». Όπως αποκάλυψε ο διευθύνων σύμβουλος της θυγατρικής του ομίλου Olympia, συμφερόντων Πάνου Γερμανού, Βασίλης Μπίλλης:

«Οι δηλώσεις στήριξης της βιομηχανίας που έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ, από τη μια, ανέβασαν τις παραγγελίες των επιχειρήσεων, από την άλλη μεριά όμως, εκτίναξαν και τις πρώτες ύλες. Και εμείς είδαμε την τιμή του μολύβδου που χρησιμοποιούμε για την κατασκευή των μπαταριών να υπερδιπλασιάζεται από τα 1.500 με 1.600 ευρώ ανά τόνο σε 2.500 με 2.600 ευρώ».

Τεράστιο το κόστος ακόμη και για τη Sunlight, που βρίσκεται στο top 5 παγκοσμίως των πωλήσεων μπαταριών έλξης. Πώς όμως η βιομηχανία αντιμετώπισε αυτή την αρνητική εξέλιξη; Είχε επενδύσει 30 εκατ. ευρώ στην τελευταία τετραετία για την κατασκευή και λειτουργία της μονάδας ανακύκλωσης μπαταριών μολύβδου στην Κομοτηνή. Πώς η επένδυση αυτή βοήθησε τη Sunlight να περιορίσει τις επιπτώσεις από τις δηλώσεις του πλανητάρχη Τραμπ;

Ο κ. Μπίλλης δίνει την απάντηση: «Οι μπαταρίες, όταν χρησιμοποιηθούν, γίνονται απόβλητα. Οι μπαταρίες μολύβδου οξέως ανακυκλώνονται στο εργοστάσιο της Ξάνθης και εκεί παράγεται μολύβι, το οποίο έρχεται ως πρώτη ύλη στη μονάδα παραγωγής μας στην Ξάνθη». Στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας του εργοστασίου ανακύκλωσης, η παραγωγή μολύβδου υπερδιπλασιάστηκε σε 15.600 τόνους το 2016 από 6.800 τόνους το 2015.

«Το αποτέλεσμα είναι πια το 61% των αναγκών μας σε πρώτη ύλη να καλύπτεται από το μόλις δύο ετών εργοστάσιο», προσθέτει ο διευθύνων σύμβουλος της Sunlight. Έτσι, η θυγατρική της Olympia αμύνθηκε στην απρόσμενη άνοδο της τιμής της πρώτης ύλης του μολύβδου.

Μάλιστα, η SunlightRecycling συνέβαλε σημαντικά στα αποτελέσματα του ομίλου, αφού στον μόλις δεύτερο χρόνο λειτουργίας της κατέγραψε κέρδη σε επίπεδο λειτουργικής κερδοφορίας.

Χρονιά-ρεκόρ

Η παραγωγή και η πώληση «μπαταριών από ακουστικά βαρηκοΐας μέχρι κι ένα υποβρύχιο» -όπως παραφράζει ο διευθύνων σύμβουλος της Sunlight το παλιό σύνθημα του Πάνου Γερμανού από τη δραστηριοποίηση του ίδιου το 1985 στην αγορά, «μπαταρίες από ένα ρολόιο μέχρι ένα ελικόπτερο»- έφερε νέα ρεκόρ για το 2016.

Η Sunlight είδε τη ζήτηση μπαταριών της να αυξάνεται σημαντικά από τις ξένες αγορές. Έτσι, το εργοστάσιο στην Ξάνθη έσπασε το φράγμα παραγωγής του 1,5 εκατομμυρίου προϊόντων, ανεβάζοντας τον όγκο κατά 20,9%. Το 2010 η παραγωγή ήταν στις 607.000 στοιχεία μπαταρίας. Ανέπτυξε την εξαγωγική της δραστηριότητα σε νέες μεγάλες αγορές όπως αυτήν των ΗΠΑ, μετά τη διείσδυσή της κατά τα προηγούμενα χρόνια στην Ασία και την Αφρική. Έτσι, για να καλύψει τις αυξημένες της ανάγκες, προσέλαβε 126 νέους εργαζόμενους, κυρίως στην Ξάνθη, ανεβάζοντας πια το σύνολο του προσωπικού της στους 746 από 433 το 2010.

Και δεν σταματούν εδώ οι θεαματικές επιδόσεις. Το 2016 οι εξαγωγές της έφτασαν σε 114 χώρες, σε περισσότερους από 500 πελάτες της (διανομείς), ενώ οι παραγγελίες εκτινάχθηκαν κατά 60%, στις 11.200 σε σχέση με το 2015.

Έτσι, τα προϊόντα που παράγονται στην Ξάνθη εξάγονται σχεδόν σε κάθε χώρα της Ευρώπης, σε 30 κράτη της Ασίας, Μέσης Ανατολής και Αφρικής, ενώ στην Αμερική αναπτύσσεται συνεχώς πουλώντας μπαταρίες από τον Καναδά μέχρι τη Χιλή. Συνεργασίες έχει επίσης στην Αυστραλία και τη Νέα Καληδονία.

Τα επιτεύγματα ανά κατηγορία

Συμπληρώθηκαν χθες 20 Μαρτίου, 217 χρόνια από την καταγραφή της πρώτης μπαταρίας στον κόσμο που εφηύρε ο Ιταλός Alessandro Volta και η Sunlight επέλεξε τη μέρα αυτή για να παρουσιάσει τα επιτεύγματά της ανά αγορά:

1. Μπαταρίες έλξης. Χρησιμοποιούνται για τα οχήματα κλαρκ και πρόκειται για μία αγορά με παγκόσμιο τζίρο 2,4 δισ. ευρώ. Λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης του κλάδου των logistics, οι μπαταρίες παρουσιάζουν μεγάλη ζήτηση. Η Sunlight κάνει το 66% των πωλήσεών της. Και κατέχει στις μπαταρίες έλξης το 9% παγκοσμίως (σε πώληση τεμαχίων στα περονοφόρα οχήματα).

Το 2016 έκανε τζίρο 100 εκατ. ευρώ, μπήκε στις ΗΠΑ, ενώ έκλεισε συνεργασία με την εταιρία παραγωγής κλαρκ Hyster – Yale, στην οποία προμηθεύει απευθείας μπαταρίες για τα οχήματά της. Ο μεγάλος ανταγωνισμός γίνεται για τις απευθείας πωλήσεις στους κατασκευαστές περονοφόρων.

2. Μπαταρίες εφεδρικής χρήσης. Είναι εκείνες που βοηθούν στην αδιάλειπτη λειτουργία εγκαταστάσεων αλλά και στην αποθήκευση ενέργειας. Οι συγκεκριμένες μπαταρίες χρησιμοποιούνται για τις κεραίες τηλεπικοινωνιών, για τις ΑΠΕ κ.λπ. Η Sunlight κάνει το 14% του τζίρου της. Αυτός ανέρχεται στα 15 εκατ. ευρώ και ανάμεσα στα επιτεύγματά της είναι οι συμφωνίες που πέτυχε στο Μπαχρέιν και στην Γκάνα.

3. Μπαταρίες υψηλής τεχνολογίας. Αφορούν αμυντικές λειτουργίες και κυρίως στην αποθήκευση ενέργειας των υποβρυχίων. Η θυγατρική του ομίλου Olympia κερδίζει το 70% των διαγωνισμών που συμμετέχει. Η παγκόσμια αγορά των υποβρυχίων απαριθμείται σε 500 (πυρηνικά και συμβατικά). Αν αφαιρεθούν οι κλειστές αγορές της Κίνας, της Β. Κορέας, της Ιαπωνίας και της Ρωσίας αλλά και τα πυρηνικά υποβρύχια, αυτά που απομένουν είναι 100 και κυρίως στην Ευρώπη. Η Sunlight πήρε έργα στη Νορβηγία και την Πορτογαλία. Ο τζίρος της εταιρίας αντιστοιχεί στο 13% του συνολικού.  Συγκαταλέγεται στις δύο κορυφαίες του χώρου παγκοσμίως.

4. Καταναλωτικές μπαταρίες. Πρόκειται για τις μπαταρίες τις μικρές, για καθημερινή χρήση, όπου η ευρωπαϊκή αγορά έχει έναν τζίρο 1,3 δισ. ευρώ. Η Sunlight κάνει το 7% των συνολικών της πωλήσεων σε αυτή την κατηγορία, επιβεβαιώνοντας τη θέση «νούμερο ένα» στη διανομή καταναλωτικών προϊόντων της Toshiba.

Το ομόλογο

Η Sunlight, όπως επιβεβαίωσε χθες ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας, μελετά την έκδοση εταιρικού ομολόγου, αξιοποιώντας την αγορά του χρηματιστηρίου.

Τα καλά αποτελέσματα που πέτυχε ο όμιλος Φουρλή και ο ΟΠΑΠ ΟΠΑΠ +0,58% αναθέρμαναν τα σχετικά σχέδια της βιομηχανίας. Ο κ. Μπίλλης απέφυγε να απαντήσει για το πότε θα εκδώσει εταιρικό ομόλογο αλλά και για ποιους σκοπούς θα χρησιμοποιήσει τη ρευστότητα που θα αντλήσει.

Πάντως, η αναχρηματοδότηση του δανεισμού της είναι ένα πιθανό σενάριο, καθώς σε επίπεδο εταιρίας βρίσκεται στα 55 εκατ. ευρώ (-5%) σε σχέση με το 2015 και στα 75 εκατ. ευρώ σε επίπεδο ομίλου (-1%), συγκριτικά με την περασμένη χρήση.

Βέβαια, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας έσπευσε να τονίσει ότι δεν έχει επείγουσες ανάγκες κάλυψης του δανεισμού καθώς οι άμεσες λήξεις δανείων είναι για το 2018 και 2019.

Επιπλέον, ο κύκλος εργασιών στα 168,4 εκατ. ευρώ (+23%) και τα EBITDA της εταιρίας 17,2 εκατ. ευρώ (+29%) είναι εντυπωσιακά και αντανακλούν την υγιή και ισχυρή βάση της Sunlight.

Χρήστος Κολώνας

http://www.euro2day.gr/news/enterprises/article/1525780/pos-hsunlightantimetopise-ton-ntonalnt-tramp.html

Πυρρίχιος Χορός.

21/03/2017 1 Σχολιο

Ο αρχαιότερος ελληνικός πολεμικός χορός, στην εκδοχή που διασώζουν οι Πόντιοι.

Κατηγορίες:Πολιτισμικά

«Περιουσία 7,7 τρισεκατομμύρια δολάρια μοιράζονται 2.000 κροίσοι.»

20/03/2017 Σχολιάστε

Περιουσία 7,7 τρισεκατομμύρια δολάρια μοιράζονται 2.000 κροίσοι

Οι κροίσοι του κόσμου έγιναν ακόμη πιο πλούσιοι τους τελευταίους 12 μήνες. Τα στοιχεία από την τελευταία λίστα δισεκατομμυριούχων του Forbes αποκαλύπτουν ότι ο συνολικός καθαρός πλούτος των 2.043 πλουσιότερων ανθρώπων που την απαρτίζουν αυξήθηκε σε 7,7 τρισ. δολάρια το 2017.

Το 2016 τη λίστα αποτελούσαν 1.810 δισεκατομμυριούχοι με συνολική αξία 6,5 τρισ. δολαρίων και με μέσο πλούτο στα 3,6 δισ. δολάρια, τονίζουν οι Financial Times. Αντίθετα, η λίστα αποκαλύπτει πως το 2017 οι κροίσοι είναι πλουσιότεροι, με τη μέση αξία τους να διαμορφώνεται στα 3,8 δισ.

Ο Bill Gates βρίσκεται στην κορυφή της λίστας για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, με εκτιμώμενη περιουσία στα 86 δισ. δολάρια. Η καθαρή αξία του αυξήθηκε κατά 11 δισ. δολάρια από την προηγούμενη χρονιά.

Ο Jeff Bezos, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Amazon, εμφάνισε τη μεγαλύτερη άνοδο σε σχέση με πέρυσι. Ο πλούτος του ενισχύθηκε κατά 27,6 δισ. δολάρια αυτή τη χρονιά, σε 72,8 δισ. συνολικά.

Η λίστα του 2017 περιλαμβάνει 227 γυναίκες, από 202 που ήταν πέρυσι.

Η Zhou Qunfei που ίδρυσε τη Lens Technology, την κατασκευάστρια της οθόνης αφής, είναι η πλουσιότερη αυτοδημιούργητη γυναίκα της λίστας. Η Alexandra Andresen, 20 ετών, και η αδερφή της Katharina Andresen, 21, από τη Νορβηγία, είναι οι νεαρότερες και έχουν και οι δύο περιουσία με καθαρή αξία 1,2 δισ. δολαρίων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τους περισσότερους δισεκατομμυριούχους, καθώς από τις ΗΠΑ προέρχονται 565 έναντι 530 από την Ευρώπη. Η Κίνα έχει πλέον 319 δισεκατομμυριούχους, ενώ η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού μπορεί πλέον να ισχυριστεί πως είναι η πατρίδα των κροίσων, με 720 δισεκατομμυριούχους συνολικά.

Στη λίστα περιλαμβάνονται και τρεις Έλληνες. Ο Φίλιππος Νιάρχος βρίσκεται στην 814η θέση με καθαρή περιουσία 2,5 δισ. δολάρια, ο Αριστοτέλης Μυστακίδης στην 973η θέση με καθαρή περιουσία 2,1 δισ. δολάρια και ο Σπύρος Λάτσης στην 1.098η θέση με περιουσία 1,9 δισ. δολάρια.

http://www.euro2day.gr/news/world/article/1525627/perioysia-77-trisekatommyria-dolaria-moirazontai-2.html

«»Έφυγε» ο Δημήτρης μας.»

20/03/2017 Σχολιάστε

Ίσως ο μοναδικός από τους «θρύλους» της «γενιάς του Πολυτεχνείου» που δε ξέπεσε να εξαργυρώσει τους αγώνες και τις ιδέες του. (Νίκος Καραβαζάκης)

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 63 ετών ο Δημήτρης Κουμάνταρος. Ένας σημαντικός διανοούμενος, αγωνιστής του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος και δημοσιογράφος.

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος ήταν στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα, οργανωμένος στην ΑΑΣΠΕ, τη φοιτητική παράταξη του Επαναστατικού Κουμμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ). Συνελήφθη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας και βασανίστηκε μετά την κατάληψη του Πολυτεχνείου.

Σε αντίθεση με άλλες οργανώσεις της Αριστεράς, το ΕΚΚΕ κατά τη Μεταπολίτευση δεν υπέβαλε τη δήλωση περί αποκήρυξης της βίαιης επανάστασης.
Ήταν, ίσως, η μεγαλύτερη εξωκοινοβουλευτική οργάνωση της Αριστεράς, με περισσότερα απο 10.000 μέλη κατά τη Μεταπολίτευση και το 1975 πρωτοστάτησε στην εισβολή στην Αμερικανική πρεσβεία.
H εισβολή  στην αμερικανική πρεσβεία κατά τη διάρκεια της μεγαλειώδους πορείας εκάτοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, ήταν το γεγονός που σημάδεψε την πρώτη επέτειο του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου μετά τη μεταπολίτευση.

Το ΕΚΚΕ, μέσω της φοιτητικής του παράταξης ΑΑΣΠΕ (Αντιφασιστική Αντιϊμπεριαλιστική Σπουδαστική Παράταξη Ελλάδας), πρωτοστάτησε στον Αντιδικτατορικό Αγώνα, όπως αυτό φαίνεται και από το μεγάλο αριθμό μελών της στην επιτροπή κατάληψης του Πολυτεχνείου το 1973.
Τον Μάιο του 1974 συνελήφθησαν από τη Χούντα 36 μέλη και στελέχη του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και της Αντιφασιστικής Αντιϊμπεριαλιστικής Σπουδαστικής Παράταξης Ελλάδας (ΑΑΣΠΕ), οργανώσεις που πρωταγωνίστησαν μαζί με τις υπόλοιπες αριστερές οργανώσεις στην εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.

img71228_66cd89534b20586449221d2538edcc6

Οι συλληφθέντες ήταν οι Π. Στάγκος, Χ. Μπίστης, Γ. Μήλιος, Δ. Κουμάνταρος, Α. Τσάρας, Ν. Παπαμιλτιάδης, Α. Αποστολίδης, Ν. Λιβέριος, Ε. Φαμελιάδου, Ι. Δημακόπουλος, Ν. Σκούφος, Ν. Μαστοράκης, Μ. Παπαδομανώλης, Μ. Καρατζάς, Γ. Καρατράτζης, Ι. Μαργαρίτης, Ι. Χαραλαμπίδης, Γ. Κοτανίδης, Ν. Κουτρέσης, Π. Παπαδομανώλη, Α. Παντελάκη, Ι. Κουβάρας, Σ. Σάλουστρος, Γ. Δραμουντάνης, Α. Κυνηγός, Π. Πιπέρης, Γ. Νίκαινας, Α. Μορδώχ, Δ. Αλεξάς, Α. Κουρτέσης, Σ. Λουκάτος, Α. Παπαντωνίου, Ε. Δραμουντάνης, Ε. Εφεντάκης, Δ. Τοπαλιάν, Α. Καπροδάκης.

img71230_be11d5ac2e51aa3e9b49f84d370ff6c

Ο Δημήτρης παρέμεινε για τέσσερις μήνες σε πλήρη απομόνωση στην Ασφάλεια. Αποφυλακίστηκε με τη Μεταπολίτευση.

Δούλεψε σαν δημοσιογράφος και μοιράστηκε για χρόνια το ίδιο γραφείο στην «Ελευθεροτυπία» με τον Ανδρέα Ρουμελιώτη.

Ο ίδιος είχε γράψει πρόσφατα:

«Και τώρα πως κλειδώσανε την πόρτα τους τ’ αμπέλια μας, πως λίγνεψε το φως πάνω στη στέγη και στα δέντρα.» (Γιάννης Ρίτσος, «Ρωμιοσύνη»)

Τι κάνουμε μάγκες μου; Κλώθουμε τ’ αυγά. Ύστερα από 7 χρόνια φλομώσαμε στους κάθε λογής πολιτικάντηδες, που κάναν πολιτικό επάγγελμα τη μιζέρια τους. Πολλοί όχι όλοι.

Πιστεύετε ότι με το υπάρχον επίπεδο του υπάρχοντος πολιτικού προσωπικού, θα δούμε προκοπή;

Είναι σε τέτοια κρίση και φανερή ανημπόρια η Ελλάδα και ότι συγκροτεί την ελληνική κοινωνία, που θα έπρεπε να ντρεπόμαστε. Γιατί ο κάθε ένας και η κάθε μιά μας είμαστε συνυπεύθυνοι για αυτό το χάλι, είμαστε το ίδιο το χάλι.

Η μοναδική διέξοδος είναι ν’ αποφασίσουν χίλιοι, δέκα χιλιάδες πολίτες,όλων των γενεών και όλων των επαγγελμάτων, που δεν καλύπτονται από τα υπάρχοντα δημοκρατικά φιλοευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα, να συγκροτηθούν αρχικά διαδικτυακά.

Με στόχους
Α. Να ανανεωθεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
Β. Να μπει τέλος στην αναξιοκρατική καταστροφική κομματική κρατική διοίκηση.
Γ. Να προσκληθούν όλοι οι πολίτες κι όλοι οι συλλογικοί κοινωνικοί φορείς, η διασπορά, οι φίλοι της Ελλάδας ανά τον κόσμο, να δημιουργήσουμε ένα κοινό μέτωπο δημοκρατίας, διαφάνειας, δημιουργίας.
Που θα στρέψει το καράβι σε ένα ιστορικής σημασίας εγχείρημα: » Ό άποικος είναι άποικος όσο δεν μπορεί να είναι ένοικος».
Μπορούμε και θέλουμε 200 χρόνια μετά το 1821, να καταφερουμε να διαφεντεύσουμε τον εαυτό μας; Να μετατρέψουμε την Αγανάκτηση σε Δημιουργία.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε τη σύγχρονη ΦΑΝΕΡΗ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ που τολμηρά, αργά και βασανιστικά, θα συμβάλλει σε μιαν Ελληνική Επανίδρυση, Αναγέννηση. Σε ένα νέο πολιτισμό φιλοτιμίας, συνέργειας, δημιουργίας, σε μια κρατική διαχείρηση που θα πλαισιωθεί από ότι ικανότερο και ηθικότερο διαθέτει η ελληνική κοινωνία. Δ. Η επόμενη κυβέρνηση να συγκροτηθεί με την αναλογική επιρροή όλων των φιλοευρωπαϊκών δημοκρατικών κομμάτων, που θα επιλεξουν για πρωθυπουργό και υπουργούς τα πιιο αξιόλογα κι έντιμα στελέχη που διαθέτει η κοινωνία και το πολιτικό της προσωπικό.

Η αρχική διαδικτυακή συσπείρωση χιλίων, δέκα χιλιάδων πολιτών, μπορεί να συμπεριλαμβάνει μέλη κομμάτων δίχως αποκλεισμούς αλλά και διχως προνόμια. Ως ισότιμα άτομα.

Θα ήθελα τη γνώμη σας. Το μπορούμε; Ξεκινάμε τώρα να το κάνουμε; Θα βρούμε τον τρόπο.
Όπως είχε γράψει ο ίδιος σαν βιογραφικό για τον εαυτό του:

Γεννήθηκα το Γενάρη του 1954 στην Αθήνα, στη Κυψέλη. Τέλειωσα το Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχω εργαστεί ως πλασιέ βιβλίων, ερευνητής αγοράς πόρτα-πόρτα, παραγωγός διαφημίσεων για περιοδικό, οικοδόμος, ιδιοκτήτης του μπαρ ΤΡΑΜ, μπάρμαν, Disk Jokey και κυρίως σα δημοσιογράφος σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην «Ελευθεροτυπία».

Μέλος της Ενώσεως Συντακτών παραιτήθηκα από τη δημοσιογραφία το 1996, θεωρώντας το τρόπο άσκησής της, λόγω του μονοπωλίου των εκδοτών-καναλαρχών, ως μια από τις σημαντικότερες, αν όχι τη σημαντικότερη αιτία για το σύγχρονο βάλτωμα της ελληνικής κοινωνίας. Πήρα ενεργά μέρος στο φοιτητικό αντιδικτατορικό και στο λαΐκό κίνημα τη περίοδο 1971-1980.

Φυλακίστηκα από το δικτατορικό καθεστώς και κλήθηκα ως μάρτυρας κατηγορίας στις δίκες των βασανιστών και του Πολυτεχνείου μετά τη μεταπολίτευση του 1974.

Εκλέχτηκα στα πρώτα μεταδικτατορικά συμβούλεια της ΕΦΕΕ και των φοιτητών της Νομικής. Από το 1980 παραμένω πολιτικά ανένταχτος, δίχως αυτό να με εμποδίζει να έχω απόψεις που μπορείτε να τις δείτε σε διάφορα σημεία αυτού του μπλόγκ.

img71227_470a1defa9013f73ad070994d8ca6a1

Πηγή: http://www.enallaktikos.gr

http://newsone.gr/paraxena/1427712-efige-o-dimitris-mas

Κατηγορίες:Πολιτική

«Τι συμβαίνει στην τουρκική κοινωνία.»

20/03/2017 Σχολιάστε

Σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη, τα δύο στρατόπεδα ελέγχουν ποσοστά 40% - 40% και μένει το 20% των αναποφάσιστων.

© Provided by kathimerini.gr Σύμφωνα με την κυρίαρχη αντίληψη, τα δύο στρατόπεδα ελέγχουν ποσοστά 40% – 40% και μένει το 20% των αναποφάσιστων.

ΑΛΚΗΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ

Η Τουρκία ετοιμάζεται να επικυρώσει με δημοψηφισματική διαδικασία την de facto κατάσταση που έχει δημιουργηθεί μετά το πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. Ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, στόχος του αποτυχημένου πραξικοπήματος, θέλει να νομιμοποιήσει/θεσμοθετήσει την απόλυτη προσωπική εξουσία που έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια, μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία. Αυτό που καλείται να επικυρώσει η χώρα –εν μέσω ενός πολέμου (με τους Κούρδους) και της παρατεταμένης από τον Ιούλιο «κατάστασης εκτάκτου ανάγκης»– δεν είναι ακριβώς το νέο προεδρικό Σύνταγμα που ζητούσε ο Ερντογάν ήδη από το 2005 ή το προεδρικό σύστημα που ο Τουργκούτ Οζάλ θεωρούσε απαραίτητο για τον εκσυγχρονισμό/εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Μιας Τουρκίας που θα αναγνώριζε εκτεταμένες εξουσίες και οιονεί αυτονομία στις συστατικές επαρχίες της.

Εκείνο το προεδρικό σύστημα επρόκειτο να λύσει δημοκρατικά και μέσα στο πλαίσιο του κράτους δικαίου το πρόβλημα της συγκατοίκησης, κάτω από τη σκέπη της Τουρκικής Δημοκρατίας, διαφορετικών εθνοτικών/εθνικών παραδόσεων και ταυτοτήτων. Εκείνη η συνταγματική τάξη επρόκειτο να αποκαταστήσει το απαραίτητο κέντρο, τον πρόεδρο που θα εξασφάλιζε την ενότητα ενός αρκετά αποκεντρωμένου συστήματος, το οποίο θα έμοιαζε πιο πολύ με τα «βιλαέτια» της οθωμανικής διοίκησης ή τα «θέματα» της βυζαντινής. Αυτό που καλείται να επικυρώσει τώρα ο τρομοκρατημένος από πολέμους και πυκνές πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις πληθυσμός είναι η εκ των ενόντων προσωπική (σουλτανική για όσους ακκίζονται με αυτό το λεξιλόγιο) εξουσία που έχει συγκεντρωθεί από τον Ερντογάν στην περίεργη ιστορικά πορεία της τελευταίας δεκαετίας.

Τα κολοσσιαία λάθη

Η πρωτοφανής (μετά τον 19ο αιώνα) αστάθεια που κυριαρχεί στη Μέση Ανατολή –τις αραβικές δηλαδή επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας– δεν διευκολύνει καθόλου την κατάσταση και οδηγεί την τουρκική πολιτική ηγεσία σε κολοσσιαία λάθη. Η συριακή πολιτική της Αγκυρας κατατάσσεται πλέον σε αυτά.

Η οικονομία κλονίζεται από τις συνέπειες των διεθνών εξελίξεων και την πολιτική διαχείριση που αρνείται να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις και υποτάσσει την οικονομία στο πολιτικό ημερολόγιο. Η ομάδα που διαχειρίστηκε το θαύμα της δεκαετίας του 2000 έχει απομακρυνθεί. Αποφεύγει βέβαια τη δημόσια κριτική αλλά έχει σαφείς αποστάσεις από τον πρόεδρο Ερντογάν, που περιστοιχίζεται πλέον από ένα εντελώς νέο επιτελείο, συνδεδεμένο με οικογενειακούς δεσμούς με τον ίδιο και τα παιδιά του!

Αλλά η ανασφάλεια, ο φόβος που προκαλεί η ζοφερή αυτή συγκυρία διευκολύνει την επικύρωση των εξουσιών που ασκεί ο πρόεδρος Ερντογάν. Ο φόβος θέτει σε δεύτερη μοίρα κάθε συζήτηση για τη φύση της εξουσίας που δημιουργείται και καθηλώνει στο πολύ απλό ερώτημα: Ποιος θα μας περάσει από την έρημο της κρίσης για να μας οδηγήσει σε σταθερό έδαφος; Το Κόμμα της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) θεωρεί αυτονόητο ότι αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Ταγίπ Ερντογάν. Προωθεί την αντίληψη ότι οι διαφορετικές απόψεις που λένε «Οχι» στην πρόταση για το νέο Σύνταγμα είναι «προδοτικές». Είναι οι απόψεις που προωθούν οι εχθροί της Τουρκίας, οι ξένοι και τα όργανά τους (Φετουλάχ Γκιουλέν). Το μεγάλο αυτό μπλοκ, που έχει δοκιμασθεί σε επανειλημμένες εκλογικές αναμετρήσεις, ενισχύεται και από μερίδα των εθνικιστών της Δεξιάς (διάδοχοι των Γκρίζων Λύκων της δεκαετίας του ’70) που ενισχύουν τον Ερντογάν για να συντρίψουν τους Κούρδους.

Απέναντι σε αυτό το μπλοκ βρίσκεται η ατατουρκική παράταξη, που οδηγείται από ήττα σε ήττα μετά το 2002, οι Κούρδοι, που εγκατέλειψαν τη στρατηγική προσπάθεια να λύσουν το Κουρδικό σε συνεργασία με τον Ερντογάν, και ένα μέρος της ισλαμόφρονης Τουρκίας που διώκεται απηνώς ως μέρος των δικτύων του Φετουλάχ Γκιουλέν, ως μέρος της τρομοκρατικής οργάνωσης FETO (ΦΕΤΟ Φετουλάχ Τερόρ Οργκανιζασιόν). Δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες χιλιάδες απολύσεις και αυθαίρετες φυλακίσεις στελεχών του στρατού, της αστυνομίας, της διοίκησης, της Δικαιοσύνης, της οικονομίας, της εκπαίδευσης, κανονικό πογκρόμ στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, που χρησιμοποίησε βία τον περασμένο Ιούλιο για να ανατρέψει τον Ερντογάν.

Ο φόβος, αλλά και η φύση της αναμέτρησης, δεν επιτρέπει στις δημοσκοπήσεις να φωτίσουν την ισορροπία ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Η αδυναμία αυτή άλλωστε λέγεται ότι δεν επιτρέπει στο AKP να χρησιμοποιήσει τη δοκιμασμένη εκλογική μηχανή του σε αυτή την αναμέτρηση. Η κυριαρχούσα στους διαδρόμους αντίληψη λέει ότι τα δύο στρατόπεδα ελέγχουν ίσα ποσοστά 40% – 40% και μένει το 20% των αναποφάσιστων να κρίνει την αναμέτρηση.

Η σύγκρουση με την Ε.Ε.

Σε αυτή τη συγκυρία, γεγονότα όπως η σύγκρουση με την Ευρώπη μπορεί να έχουν αποφασιστική σημασία. Οι σιωπηλοί σκεπτικιστές του AKP, που μοιάζει να πιστεύουν όλο και περισσότερο ότι για το χάος που τρομοκρατεί τη χώρα ευθύνονται οι επιλογές του Ερντογάν, θα μπορούσαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Αλλά ο φανατισμός που χαρακτηρίζει την πόλωση δεν επιτρέπει τέτοιες μεγάλης κλίμακας μετατοπίσεις. Η κοινωνιολογική πλειονότητα της ισλαμόφρονης Τουρκίας συσπειρώνεται γύρω από το κόμμα που την οδήγησε –ύστερα από δεκαετίες καταπίεσης και καταφρόνιας– στην ηγεμονική θέση που βρίσκεται σήμερα. Κρίσιμη σημασία μπορεί ακόμα να έχει η απήχηση της ομάδας που διασπάστηκε από το εθνικιστικό κόμμα του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί, υπό την ηγεσία της Μεράλ Ακσενέρ, και έγινε το σύμβολο της μάχης για το «Οχι».

Αλλά το «Οχι» πρέπει να καταφέρει ακόμα μία υπέρβαση. Την υπέρβαση της επόμενης μέρας. Η προοπτική τής μετά τον Ερντογάν εποχής δεν φαίνεται να έχει ακόμα διαμορφωθεί. Ετσι το ενδεχόμενο «Οχι» γίνεται προάγγελος νέων –άγνωστων– περιπετειών. Η Τουρκία είναι σαστισμένη μπροστά στο χάος που θα δημιουργηθεί από την ήττα Ερντογάν, παρότι όλο και περισσότερο πείθεται ότι αυτός είναι υπεύθυνος για το χάος που τη φοβίζει.

http://www.msn.com/

 

Κατηγορίες:Διεθνή, Εθνικά, Πολιτική
Αρέσει σε %d bloggers: